Aanvulling: Wat de waarheid is

Vandaag gaan we verder met de communicatie over de inhoud van de vorige keer. Wat was het onderwerp waarover we de vorige keer hebben gecommuniceerd? (‘Op kreupelhout slapen en gal likken’ is niet de waarheid.) Dachten jullie voorheen dan dat het de waarheid was? Vroeger dachten mensen onbewust dat het de waarheid was, of op zijn minst dat het redelijk positief en inspirerend was, en dat het mensen mogelijk kon aanmoedigen om proactief te zijn en omhoog te kijken. Vanuit dit betekenisniveau bezien, vonden mensen dat het redelijk dicht bij de waarheid en bij positieve dingen in de buurt kwam. Daarom geloofden veel mensen onbewust dat deze uitdrukking, ‘op kreupelhout slapen en gal likken’, een redelijk positieve uitdrukking was, of op zijn minst dat deze positieve in plaats van negatieve connotaties had, en een ondersteunende rol speelde in het leven en het zelf-gedrag van mensen. Maar na erover te hebben gecommuniceerd, zagen we dat het helemaal niet zo is en dat er grote problemen mee zijn. Hebben jullie verder gezocht naar uitdrukkingen die vergelijkbaar zijn met of gerelateerd zijn aan deze uitdrukking, of die een vergelijkbare rol hebben, en waarvan mensen onbewust denken dat ze redelijk positief of redelijk goed zijn, om die te ontleden? (Nee.) Zeg Mij, is de uitdrukking ‘uit één geval vele conclusies trekken’ hier gepast? (Ja.) Er moet worden gezegd dat deze uitdrukking praktische toepassingen heeft als het gaat om het zoeken en beoefenen van de waarheid. De vorige keer hebben we gecommuniceerd over ‘op kreupelhout slapen en gal likken’. Welke andere uitdrukkingen van een vergelijkbaar type zijn er? Welke andere uitdrukkingen hebben ongeveer dezelfde betekenis, of kunnen dezelfde rol spelen? Het kan geen kwaad als jullie uitdrukkingen als ‘op kreupelhout slapen en gal likken’ op Mijn manier ontleden, er met elkaar over communiceren en tot nieuwe inzichten komen. Wanneer jullie in staat zijn de foutieve en absurde aard ervan te doorzien, zullen jullie dergelijke uitdrukkingen verwerpen en daarna de weg van het beoefenen van de waarheid en van het nastreven van de waarheid volledig op basis van Gods woorden inslaan.

Laten we doorgaan met het onderwerp waarover we de vorige twee keer hebben gecommuniceerd. Welk onderwerp was dat? (Wat de waarheid is.) Juist, wat de waarheid is. Wat is de waarheid dan precies? (De waarheid is het criterium voor het eigen gedrag van de mens, de handelingen van de mens en het aanbidden van God door de mens.) Het lijkt erop dat jullie deze zin wat betreft theorie en definitie uit je hoofd hebben geleerd. Is er dan, na onze vorige twee communicaties, nu enig verschil in jullie definitie, kennis en begrip van de waarheid diep in jullie hart, vergeleken met voorheen? (Ja, dat is er.) Waaruit bestaat dit verschil precies? Hoewel jullie op korte termijn misschien niet de kennis van praktische ervaring hebben, hebben jullie op zijn minst enige zintuiglijke kennis. Vertel het Mij op basis van jullie eigen ervaring, kennis en begrip. (Ik wist voorheen dat ik, telkens wanneer mij iets overkomt, moet handelen volgens de waarheid van Gods woorden, maar ik kon het nooit in praktijk brengen. Het is bijvoorbeeld zo dat ik gewoonlijk de neiging heb om onstuimigheid te openbaren, en hoewel ik uit Gods woorden weet dat het verkeerd is om onstuimigheid te openbaren en ik Gods vereisten voor mensen ken, doe ik het toch, en ik heb nooit de grondoorzaak kunnen vinden. Pas nadat ik de vorige keer naar Gods communicatie had geluisterd, besefte ik dat mensen vaak verdorvenheid openbaren omdat ze worden beheerst door satanische gedachten, en dat ik onstuimigheid openbaar omdat er in mij de satanische logica heerst dat ‘ik niet zal aanvallen tenzij ik word aangevallen; als ik word aangevallen, zal ik zeker een tegenaanval uitvoeren’. Ik denk dat deze uitspraak juist is en dat ik op deze manier handel als een vorm van zelfverdediging. Beïnvloed door dit satanische denken en dit satanische gezichtspunt, ben ik niet in staat de waarheid te beoefenen. Maar hoewel deze satanische dingen uiterlijk juist lijken, zijn de betekenissen die ze overbrengen in werkelijkheid in strijd met wat Gods woorden vereisen, en zijn ze verkeerd. Alleen Gods woorden zijn de waarheid, en alleen handelen in overeenstemming met Gods woorden is volledig correct.) Heel goed. Wie kan daar iets aan toevoegen? (Ik zou graag iets willen toevoegen. Ik wist voorheen ook dat ik de waarheid moet zoeken en beoefenen wanneer mij iets overkomt, maar hoe ik dat concreet moet beoefenen, was me nog wat onduidelijk. Na Gods communicatie te hebben gehoord, voel ik dat de waarheid heel realistisch is en betrekking heeft op elk aspect van het leven. Neem enkele van de voorbeelden die God noemt. Chinese mensen leren ook koffie drinken nadat ze in westerse landen zijn aangekomen. Dit is geen probleem met de manier waarop men handelt, maar een probleem van de gedachten en gezichtspunten van mensen, en dit heeft te maken met de waarheid. Voorts ben ik, na Gods ontleding van enkele gangbare gezegden en idiomen die mensen als juist beschouwen, gaan denken dat ik moet nadenken over mijn eigen gedragingen en praktijken die correct lijken, en over de bedoelingen, gedachten en gezichtspunten achter deze gedragingen, en over wat ik precies uitleef door op deze dingen te vertrouwen. Ik heb nu een concreter beeld van hoe ik de waarheid moet zoeken en beoefenen wanneer mij iets overkomt, en het is niet meer zo abstract.) Het lijkt erop dat de meeste mensen door deze twee communicaties een basisbegrip hebben gekregen van wat de waarheid is en van enkele onderwerpen die met de waarheid te maken hebben. Vanuit het diepst van hun hart lijken ze al te zijn begonnen met nadenken over de vraag of hun gedrag en handelingen verband houden met de waarheid, en ook over welke van de dingen waaraan ze vasthouden en die ze horen in hun geloof in God precies de waarheid zijn en welke niet, en of de dingen die ze als juist beschouwen werkelijk de waarheid zijn, en wat de relatie van zulke dingen met de waarheid is. Na reflectie kunnen mensen bepalen wat precies de waarheid is, en ook welke dingen precies de waarheid zijn en welke niet. Na zoveel jaren naar preken te hebben geluisterd en zoveel jaren Gods woorden te hebben gegeten en gedronken, hebben de meeste mensen enkele dingen verworven en kunnen ze één feit duidelijk zien: Gods woorden zijn inderdaad de waarheid, Gods vereisten zijn de waarheid, en alles wat van God komt is de waarheid. Mensen die werkelijk in God geloven, hebben dit feit al vanuit hun hart erkend en aanvaard, maar in het werkelijke leven zeggen ze vaak onbewust dingen die niets met de waarheid te maken hebben of die in strijd zijn met de waarheid. Sommigen behandelen zelfs dingen die mensen als juist en goed beschouwen als de waarheid, en hebben in het bijzonder de loze dwalingen en duivelse woorden die van Satan komen niet onderscheiden. Die dwalingen en woorden hebben ze niet alleen al lang in hun hart aanvaard, maar behandelen ze zelfs als positieve dingen. Bijvoorbeeld, veel satanische filosofieën zoals ‘oog om oog, tand om tand’, ‘iemand een koekje van eigen deeg geven’, ‘verstandige mensen zijn goed in zelfbescherming en proberen alleen maar fouten te vermijden’, en ‘ik zal niet aanvallen tenzij ik word aangevallen’, enzovoort, worden door mensen als de waarheid en als levensmotto’s beschouwd, en mensen zijn zelfs bijzonder tevreden met zichzelf omdat ze deze satanische filosofieën hooghouden. Pas nadat ze Gods woorden hebben gelezen, beseffen ze dat deze dingen van Satan niet werkelijk de waarheid zijn, maar eerder loze ketterijen en misvattingen die mensen misleiden. Waar komen deze dingen vandaan? Sommige komen uit het onderwijs op school en uit schoolboeken, sommige uit de opvoeding thuis, en sommige uit sociale conditionering. Kortom, ze komen allemaal uit de traditionele cultuur en zijn afkomstig uit Satans opvoeding. Hebben deze dingen iets met de waarheid te maken? Ze hebben er helemaal niets mee te maken. Maar mensen kunnen deze dingen niet zien zoals ze zijn en beschouwen ze nog steeds als de waarheid. Is dit probleem te ernstig geworden? Wat zijn de gevolgen van het beschouwen van deze dingen van Satan als de waarheid? Kunnen mensen hun verdorven gezindheden afwerpen door aan deze dingen vast te houden? Kunnen mensen erin slagen een normale menselijkheid uit te leven door eraan vast te houden? Kunnen mensen leven volgens geweten en rede door eraan vast te houden? Kunnen ze voldoen aan de normen van geweten en rede door eraan vast te houden? Kunnen mensen Gods goedkeuring verkrijgen door eraan vast te houden? Ze kunnen niets van dit alles doen. Aangezien ze niets van dit alles kunnen doen, zijn deze dingen waaraan mensen vasthouden dan de waarheid? Kunnen ze dienen als het leven van een mens? Wat zijn de gevolgen als mensen deze negatieve dingen – zoals wat zij beschouwen als juiste en goede filosofieën voor wereldlijke betrekkingen, overlevingsstrategieën, overlevingswetten en zelfs traditionele cultuur – als de waarheid beschouwen en eraan vasthouden? De mensheid houdt al duizenden jaren aan deze dingen vast. Zijn ze ook maar enigszins veranderd? Is de huidige situatie van de mensheid ook maar enigszins veranderd? Wordt het verdorven menselijk ras niet steeds boosaardiger en onwilliger ten opzichte van God? God drukt telkens wanneer Hij Zijn werk doet vele waarheden uit, en mensen kunnen zien dat deze waarheden gezag en kracht hebben, dus hoe komt het dat mensen nog steeds in staat zijn God te ontkennen en te weerstaan? Waarom kunnen ze God nog steeds niet aanvaarden en zich nog steeds niet aan Hem onderwerpen? Dit is voldoende om aan te tonen dat de mensheid te diep door Satan is verdorven, dat de verdorven mensheid vol is van satanische gezindheden, afkerig is van de waarheid, die haat en die totaal niet aanvaardt. De wortel van dit probleem is dat de mens te veel satanische filosofieën en te veel satanische kennis heeft aanvaard. Diep in hun hart zijn de mensen doordrenkt van allerlei satanische gedachten en gezichtspunten, en daardoor hebben ze een gezindheid ontwikkeld van afkeer van de waarheid en haat jegens de waarheid. We kunnen bij heel veel mensen die in God geloven zien dat, hoewel ze erkennen dat Gods woorden gezag en kracht hebben, ze de waarheid niet aanvaarden. Dat wil zeggen: wanneer mensen Gods woorden eten en drinken en met hun mond erkennen dat ‘Gods woorden de waarheid zijn, er niets boven de waarheid gaat, de waarheid in ons hart is en we het nastreven van de waarheid als doel van ons bestaan hebben’, leven ze in het werkelijke leven nog steeds volgens bekende satanische gezegden en satanische filosofieën, leggen ze Gods woorden en de waarheid terzijde, en houden ze vast aan en beoefenen ze zaken als menselijke theologische kennis en geestelijke doctrine alsof het de waarheid betrof. Is dit de werkelijke gesteldheid van de meeste mensen die in God geloven? (Ja.) Als jullie op deze manier blijven vasthouden en deze diepgewortelde zaken uit de satanische traditionele cultuur niet ontleden en begrijpen op basis van Gods woorden, en als jullie ze niet bij de wortel kunnen onderscheiden, er geen grondig begrip van kunnen verkrijgen of ze niet kunnen opgeven, wat zal dan het resultaat zijn? Eén resultaat is zeker, namelijk dat mensen vele jaren in God geloven en toch niet weten wat de waarheid is of welk pad ze moeten nemen, en ze uiteindelijk allemaal een reeks geestelijke doctrines en theologische theorieën op hun tong hebben, en alles wat ze zeggen mooi klinkt en allemaal doctrine is die overeenstemt met de waarheid. Maar in feite zijn deze mensen archetypen van hypocriete farizeeën wat betreft hetgeen ze beoefenen en uitleven. Wat zijn de gevolgen hiervan? Ongetwijfeld worden ze door God veroordeeld en door Hem vervloekt. Degenen die in God geloven maar de waarheid niet aanvaarden, zijn farizeeën en kunnen nooit Gods goedkeuring verkrijgen.

Bijvoorbeeld, als het gaat om de opvoeding van kinderen, zien sommige vaders dat hun kinderen ongehoorzaam zijn en hun normale plichten niet vervullen, en zeggen dan: “De ouden zeiden het al terecht: ‘Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader.’” Zulke vaders behandelen deze kwestie niet volgens Gods woorden. Ze hebben alleen de woorden van mensen in hun hart, in plaats van de woorden van God. Hebben ze dan de werkelijkheid van de waarheid? Nee, die hebben ze niet. Hoewel ze in God geloven en enkele waarheden begrijpen en zouden moeten weten dat ze de waarheid moeten gebruiken om hun kinderen op te voeden om hun vaderlijke verantwoordelijkheden te vervullen, doen ze dat niet. Wanneer ze hun kinderen het verkeerde pad op zien gaan, zuchten ze en zeggen: “Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader.” Wat voor uitspraak is dit? Wiens bekende gezegde is het? (Satans bekende gezegde.) Heeft God deze uitspraak ooit gedaan? (Nee.) Waar komt deze uitspraak dan vandaan? (Van Satan.) Hij komt van Satan, uit deze wereld. Mensen ‘streven’ de waarheid zo na, en ‘houden’ zo van de waarheid, en ‘verheerlijken’ de waarheid zo zeer, waarom doen ze dan zulke satanische uitspraken als dergelijke zaken hun overkomen? Ze hebben zelfs het gevoel dat het iets rechtvaardigs en waardigs is om te zeggen. Ze zeggen: “Kijk eens hoeveel eerbied en achting ik heb voor de waarheid en voor God. Het is vanzelfsprekend dat ik zeg: ‘Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader’ – wat een geweldige waarheid is dit! Zou ik deze uitspraak kunnen doen als ik niet in God geloofde?” Is dat niet het als waarheid presenteren? (Ja.) Is deze uitspraak dan de waarheid? (Nee.) Wat voor uitspraak is “Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader”? In welk opzicht is die verkeerd? De betekenis van deze uitspraak is dat als kinderen ongehoorzaam of onvolwassen zijn, het de verantwoordelijkheid van de vader is, wat wil zeggen dat de ouders hen niet goed hebben opgevoed. Maar is dit daadwerkelijk het geval? (Nee.) Sommige ouders gedragen zich fatsoenlijk, en toch zijn hun zonen boeven en hun dochters prostituees. De man die de vaderrol vervult, wordt zo boos en zegt: “Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader. Ik heb ze verwend!” Is dit juist om te zeggen of niet? (Nee, het is verkeerd.) In welk opzicht is het verkeerd? Als je kunt begrijpen wat er mis is met deze uitspraak, bewijst dat dat je de waarheid begrijpt en de kern van het probleem in deze uitspraak inziet. Als je de waarheid in deze kwestie niet begrijpt, kun je deze kwestie niet duidelijk uitleggen. Nu jullie de uitleg en definitie van de waarheid hebben gehoord, kunnen jullie voelen en zeggen: “Deze uitspraak is verkeerd, dit is een wereldse uitspraak. Wij die in God geloven, zeggen zulke dingen niet.” Je hebt alleen maar de manier veranderd waarop je over deze kwestie praat. Het betekent niet dat je de waarheid begrijpt – in feite weet je niet wat er verkeerd is aan de uitspraak “Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader.” Wat zou je in zulke gevallen moeten zeggen dat in overeenstemming is met de waarheid? Hoe zou je moeten handelen volgens de principes van de waarheid? Laten we het er eerst over hebben hoe we zulke zaken correct kunnen begrijpen en uitleggen. Wat zegt God hierover? Zeggen Gods woorden iets specifieks over zulke zaken? God heeft zoveel waarheden uitgedrukt, allemaal opdat mensen ze aanvaarden en tot hun leven maken. Zouden mensen bij het opvoeden van hun kinderen dan niet Gods woorden moeten gebruiken om hen te onderwijzen? Gods woorden worden tot de hele mensheid gesproken. Of je nu volwassen of een kind bent, man of vrouw, oud of jong, iedereen zou Gods woorden moeten aanvaarden. Alleen Gods woorden zijn de waarheid en kunnen het leven van mensen worden. Alleen Gods woorden kunnen mensen op het juiste levenspad brengen. Mensen die in God geloven zouden in staat moeten zijn om een grondig begrip van deze zaak te verwerven. Hoe verklaren jullie de uitspraak “Te eten geven zonder te onderwijzen is de fout van de vader”? (Het pad dat iemand neemt, wordt bepaald door zijn aard en essentie. Daarnaast houdt de straf die hij zal ondergaan of de zegeningen die hij in dit leven ontvangt, verband met zijn vorige leven. Daarom houdt de bewering “Als kinderen niet het juiste pad volgen, komt dat doordat hun ouders hen niet goed hebben opgevoed” bij nader onderzoek geen stand en ontkent die volledig het feit dat God soevereiniteit heeft over het lot van de mensheid.) Heeft, volgens wat jij zegt, het feit dat kinderen niet het juiste pad volgen dan iets te maken met Gods soevereiniteit? God staat mensen toe hun eigen keuzes te maken en te kiezen voor het juiste pad. Mensen hebben echter een satanische aard, maken allemaal hun eigen keuzes, kiezen allemaal het pad van hun eigen voorkeur en zijn niet bereid zich te onderwerpen aan Gods soevereiniteit. Als wat jij zegt in overeenstemming is met de waarheid, dan moet je het duidelijk uitleggen, zodat mensen ervan overtuigd kunnen raken.

Vervolgens zullen we communiceren over de uitdrukking ‘voeden zonder te onderwijzen is de schuld van de vader’. Het eerste wat duidelijk moet zijn, is dat het verkeerd is om te zeggen: ‘Als kinderen het juiste pad niet volgen, heeft dat te maken met hun ouders.’ Wie het ook is, als hij een bepaald soort persoon is, zal hij een bepaald pad bewandelen. Is dat niet zeker? (Ja.) Het pad dat een persoon neemt, bepaalt wat hij is. Het pad dat hij neemt en het soort persoon dat hij wordt, is aan hem. Dit zijn dingen die voorbestemd en aangeboren zijn, en te maken hebben met de aard van de persoon. Dus wat is het nut van ouderlijke opvoeding? Kan die de aard van een persoon beheersen? (Nee.) Ouderlijke opvoeding kan de menselijke aard niet beheersen en kan het probleem van welk pad een persoon neemt niet oplossen. Wat is de enige opvoeding die ouders kunnen bieden? Enkele eenvoudige gedragingen in het dagelijks leven van hun kinderen, enkele vrij oppervlakkige gedachten en regels voor het zelf-gedrag – dit zijn zaken die iets met ouders te maken hebben. Voordat hun kinderen volwassen worden, moeten ouders hun verschuldigde verantwoordelijkheid vervullen, namelijk hun kinderen opvoeden om het juiste pad te volgen, hard te studeren en ernaar te streven om boven de rest uit te kunnen stijgen nadat ze zijn opgegroeid, geen slechte dingen te doen en geen slechte mensen te worden. Ouders moeten ook het gedrag van hun kinderen reguleren, hen leren beleefd te zijn en oudere mensen te groeten wanneer ze hen zien, en hen andere dingen leren die met gedrag te maken hebben – dit is de verantwoordelijkheid die ouders zouden moeten vervullen. Zorgen voor het leven van hun kind en hen opvoeden met enkele basisregels voor het zelf-gedrag – dat is waar de ouderlijke invloed op neerkomt. Wat de persoonlijkheid van hun kind betreft, die kunnen ouders niet onderwijzen. Sommige ouders zijn relaxed en doen alles op een rustig tempo, terwijl hun kinderen erg ongeduldig zijn en geen moment stil kunnen zitten. Ze gaan op hun veertiende of vijftiende zelfstandig op pad om in hun levensonderhoud te voorzien, nemen bij alles hun eigen beslissingen, hebben hun ouders niet nodig en zijn erg onafhankelijk. Is dit door hun ouders onderwezen? Nee. Daarom hebben iemands persoonlijkheid, gezindheid en zelfs zijn essentie, evenals het pad dat hij in de toekomst kiest, helemaal niets met zijn ouders te maken. Er zijn mensen die dit weerleggen door te zeggen: “Hoe kan het dan helemaal niets met hen te maken hebben? Sommige mensen komen uit een geleerde familie of een familie met generaties expertise in een bepaald beroep. De ene generatie studeert bijvoorbeeld schilderkunst, de volgende generatie studeert ook schilderkunst, en de daaropvolgende generatie ook. Dit bevestigt de juistheid van de uitdrukking ‘voeden zonder te onderwijzen is de schuld van de vader’.” Is het juist of onjuist om dit te zeggen? (Het is onjuist.) Het is onjuist en onnauwkeurig om dit voorbeeld te gebruiken om dit probleem te illustreren, omdat het twee verschillende dingen zijn. De invloed van een familie met generaties expertise strekt zich slechts uit tot één aspect van expertise, en het kan zijn dat deze familieomgeving ertoe leidt dat iedereen hetzelfde leert. Oppervlakkig gezien kiest het kind ook voor ditzelfde, maar in de oorsprong is dit alles Gods voorbeschikking. Hoe is de persoon in deze familie gereïncarneerd? Is dat niet ook iets waarover God soeverein is? Ouders zijn alleen verantwoordelijk voor het opvoeden van hun kinderen tot de volwassenheid. Kinderen worden alleen beïnvloed door hun ouders wat betreft hun uiterlijke gedrag en levensstijlgewoonten. Maar zodra ze volwassen zijn, hebben de doelen die ze in het leven nastreven en hun levenslot helemaal niets meer met hun ouders te maken. Sommige ouders zijn maar gewone boeren die leven naar hun stand, maar hun kinderen kunnen ambtenaren worden en grote dingen doen. Dan zijn er kinderen wier ouders een advocaat en een arts zijn, beiden bekwaam, en toch zijn de kinderen nietsnutten die nergens een baan kunnen krijgen. Is dit wat hun ouders hen hebben geleerd te zijn? Wanneer de vader advocaat is, is het dan waarschijnlijk dat hij zal bezuinigen op het opvoeden en beïnvloeden van zijn kinderen? Absoluut niet. Geen enkele vader zegt: “Ik ben zo welvarend geweest in mijn leven, ik hoop dat mijn kinderen in de toekomst niet zo welvarend zullen zijn als ik, dat zou te vermoeiend zijn. Het is genoeg als ze in de toekomst gewoon koeherders zijn.” Hij moet zijn kinderen toch zeker opvoeden zodat ze van hem leren en in de toekomst zoals hij zijn. Wat zal er met zijn kinderen gebeuren nadat hij hen heeft opgevoed? De kinderen zullen worden wat ze moeten worden, en hun lot zal zijn wat het moet zijn, en niemand kan dat veranderen. Welk feit neem je hier waar? Het pad dat een kind neemt, heeft helemaal niets met zijn ouders te maken. Sommige ouders geloven in God en voeden hun kinderen op om in God te geloven, maar wat ze ook zeggen, hun kinderen geloven niet, en de ouders kunnen er niets aan doen. Sommige ouders geloven niet in God, terwijl hun kinderen wel in God geloven. Zodra hun kinderen in God beginnen te geloven, volgen ze Hem, zetten ze zich voor Hem in, zijn ze in staat de waarheid te aanvaarden en verkrijgen ze Gods goedkeuring, en zo verandert hun lot. Is dit het resultaat van ouderlijke opvoeding? Helemaal niet, het heeft te maken met Gods voorbeschikking en uitverkiezing. Er is een probleem met de uitdrukking ‘voeden zonder te onderwijzen is de schuld van de vader’. Hoewel ouders de verantwoordelijkheid hebben om hun kinderen op te voeden, wordt het lot van een kind niet door zijn ouders bepaald, maar door de aard van het kind. Kan opvoeding het probleem van de aard van een kind oplossen? Het kan het helemaal niet oplossen. Het pad dat een persoon in het leven neemt, wordt niet door zijn ouders bepaald, maar is door God voorbeschikt. Er wordt gezegd: ‘Het lot van de mens wordt door de hemel bepaald’, en deze uitspraak is een samenvatting van menselijke ervaring. Voordat een persoon volwassen wordt, kun je niet weten welk pad hij zal nemen. Zodra hij volwassen wordt, gedachten heeft en over problemen kan nadenken, zal hij kiezen wat hij in de bredere gemeenschap wil doen. Sommige mensen zeggen dat ze hoge ambtenaren willen worden, anderen zeggen dat ze advocaten willen worden, en weer anderen zeggen dat ze schrijvers willen worden. Iedereen heeft zijn eigen keuzes en zijn eigen ideeën. Niemand zegt: “Ik wacht gewoon tot mijn ouders me opvoeden. Ik word dat waar mijn ouders me voor opvoeden.” Niemand is zo dwaas. Na het bereiken van de volwassenheid beginnen de ideeën van mensen te ontwaken en geleidelijk te rijpen, en zo worden het pad en de doelen die voor hen liggen steeds duidelijker. Op dit moment wordt beetje bij beetje duidelijk en zichtbaar wat voor type persoon ze zijn en tot welke groep ze behoren. Vanaf dit punt wordt de persoonlijkheid van ieder mens geleidelijk vastomlijnder, evenals zijn gezindheid, het pad dat hij nastreeft, zijn richting in het leven en de groep waartoe hij behoort. Waar is dit allemaal op gebaseerd? Uiteindelijk is dit wat God heeft voorbeschikt – het heeft niets met iemands ouders te maken. Zie je dit nu duidelijk? Welke dingen hebben dan wel iets met ouders te maken? Iemands uiterlijk, lengte, genen en sommige familieziekten hebben een klein beetje met de ouders te maken. Waarom zeg ik een klein beetje? Omdat het niet in 100% van de gevallen zo is. In sommige families wordt elke generatie getroffen door een ziekte, maar dan wordt er een kind geboren zonder die ziekte. Hoe kan dit? Er zijn mensen die zeggen: “Dat komt omdat dit kind een goede persoonlijkheid heeft.” Dit is de mening van mensen, maar waar ligt de oorsprong van de zaak? (Gods voorbeschikking.) Zo is het precies. Is de uitdrukking ‘voeden zonder te onderwijzen is de schuld van de vader’ dan juist of onjuist? (Onjuist.) Dat is je nu duidelijk, toch? Het deugt niet als je niet weet hoe je moet onderscheiden. Zonder de waarheid kun je geen enkele zaak helder zien.

In het dagelijks leven heeft ieder mens heel wat van deze ogenschijnlijk juiste gezichtspunten van Satan in zijn hoofd. Ze blijven daarbinnen opgeslagen en bewaard, en komen tevoorschijn wanneer er iets gebeurt. Sommige mensen zeggen: “Een goede man vecht niet met vrouwen. Kijk hoe nobel ik ben. Ik ben een mannelijke, viriele man, terwijl jij een verlegen muurbloempje bent, dus ik vecht niet met jou.” Waar zien ze deze uitdrukking voor aan? (De waarheid.) Ze zien die voor de waarheid aan en als een principe voor het beoefenen van de waarheid. Er zijn ook mensen die iemand zien met heel knappe gelaatstrekken en die eruitziet als een rechtschapen heer, maar die stiekem is en zich altijd vermomt, en die bijzonder bedrieglijk en verraderlijk is in de omgang met anderen, en veel mensen kunnen hem niet doorgronden, dus zeggen ze: “Ik geloof in God alleen maar om me als een oprecht en goedhartig persoon te gedragen, en vriendelijk te zijn tegen anderen, in plaats van vijandig. Het is zoals het gezegde luidt: ‘Beter een ware schurk dan een valse heer’. Sommige van Gods woorden hebben ook deze betekenis.” Wat vind je van wat deze mensen zeggen? ‘Beter een ware schurk dan een valse heer.’ Zie je, zodra mensen iets overkomt, komen al deze gangbare gezegden, spreekwoorden en idiomen die in hen zijn naar boven en stromen ze er in één keer uit, en er is geen woord van waarheid bij. Uiteindelijk zeggen die mensen zelfs: “Dank God dat Hij me heeft verlicht.” Is het gezegde ‘Beter een ware schurk dan een valse heer’ juist of onjuist? (Onjuist.) Jullie weten allemaal dat het onjuist is, maar wat is er onjuist aan? Wat er onjuist is aan valse heren, is dat ze vals zijn. Niemand wil een valse heer zijn, mensen willen een ware schurk zijn. Wat is het aan ware schurken dat mensen goedkeuren? Het is alleen omdat ze oprecht zijn dat ze ieders goedkeuring winnen, ook al zijn het schurken. Wat willen jullie dan zijn, een ware schurk of een valse heer? (Geen van beide.) Waarom geen van deze twee typen mensen? (Geen van beide is in overeenstemming met de waarheid, er wordt hierover niets gezegd in Gods woorden.) Kun je de relevante basis vinden om te beweren dat God de mensen niet heeft gezegd valse heren of ware schurken te zijn? (God wil dat mensen eerlijke mensen zijn.) God wil dat mensen eerlijke mensen zijn. Wat is dan het verschil tussen eerlijke mensen en ware schurken? Het woord ‘schurken’ is niet goed, maar ze zijn behoorlijk oprecht. Waarom zijn ware schurken niet goed? Kun je dat duidelijk uitleggen? Wat is de basis om te beweren dat noch ware schurken, noch valse heren goede mensen zijn? Wat zijn schurken? Welk woord wordt gewoonlijk met schurken geassocieerd? (Verachtelijk.) Juist. Hoe wordt deze term ‘verachtelijk’ in Gods woorden beschreven en gedefinieerd? Wordt ‘verachtelijk’ in Gods woorden gedefinieerd als een goed woord of een slecht woord? (Een slecht woord.) Een slecht woord, een woord dat door God wordt veroordeeld. Mensen met verachtelijke handelingen en verachtelijke opvattingen zijn schurken. Hoe wordt de gezindheid en essentie van een schurk nog meer gedefinieerd? Egoïstisch, nietwaar? (Ja.) Dit soort persoon is egoïstisch en verachtelijk. Zelfs als wat hij openbaart oprecht is en zijn ware temperament is, is hij nog steeds volop een schurk. Een valse heer is bedrieglijk en boosaardig, vermomt zich altijd en geeft anderen altijd een valse indruk. Hij laat anderen zijn stralende, glanzende en vriendelijke kant zien. Hij houdt zijn ware gezindheid, meningen en gezichtspunten verborgen, zodat niemand ze kan zien of begrijpen. Welke gezindheid hebben zulke mensen? (Een bedrieglijke en boosaardige.) Het zijn gewoon boosaardige mensen. Schurken noch heren zijn dus goede mensen. De een is vanbinnen slecht en de ander vanbuiten. Hun gezindheden zijn in feitehetzelfde – ze zijn beiden uiterst boosaardig, egoïstisch en bedrieglijk. Streven deze twee typen uiterst boosaardige en bedrieglijke mensen ernaar om eerlijke mensen te zijn? (Nee.) Daarom, ongeacht welk van deze twee typen mensen je wordt, ben je niet de goede of eerlijke persoon die God vereist. Je bent een persoon die God verafschuwt, en je bent niet de persoon die God vereist dat je bent. Zeg Mij dus, is de uitdrukking ‘Beter een ware schurk dan een valse heer’ de waarheid? (Nee.) Vanuit dit oogpunt bezien is deze uitdrukking niet de waarheid. Veel mensen zeggen, met het doel valse heren aan te vallen en te veroordelen zodat ze zichzelf als goede mensen kunnen voordoen: “Beter een ware schurk dan een valse heer”, alsof de ‘schurkachtigheid’ van deze schurken hen bijzonder rechtvaardig en oprecht maakt, als een soort macht van gerechtigheid. Hoe kun jij, als schurk, beweren rechtvaardig te zijn? Jij bent degene die het verdient om veroordeeld te worden.

In ieders gedachten zijn er heel wat uitdrukkingen en zaken van dit type, en dus huldigen talrijke mensen dit soort gezichtspunten. Of het nu gaat om traditionele cultuur, volksspreekwoorden, familiemotto’s, familieregels of het rechtssysteem van een land, mensen gebruiken vaak deze zaken die al lange tijd en wijdverbreid in de samenleving circuleren, en die zelfs lange tijd in de samenleving en onder de mensheid zijn verkondigd en aangeprezen als positieve zaken, om generatie na generatie van mensen op te voeden. Sommige uitdrukkingen worden diep in de harten van mensen beschouwd als beoefeningsprincipes en principes van het menselijk bestaan. Sommige zijn uitdrukkingen die een standpunt overbrengen waarmee mensen het alleen maar eens zijn, maar die ze niet noodzakelijkerwijs wensen uit te voeren. Of je ze nu wenst uit te voeren of niet, diep in je hart neem je deze uitdrukkingen feitelijk als beoefeningsprincipes voor je zelf-gedrag. Kortom, deze zaken zijn een grote belemmering voor het geloof van mensen in God en het nastreven door mensen van de waarheid. Ze brengen alleen maar schade toe, in plaats van mensen te baten. Een onderwerp waarover moderne mensen vaak praten is bijvoorbeeld: ‘Het leven is kostbaar; de liefde nog meer. Voor de vrijheid echter zou ik beide opgeven.’ Deze uitdrukking is een bekend gezegde dat wordt bepleit en vereerd door mensen in het Oosten en Westen die verheven idealen hebben, vrijheid nastreven en zich willen ontdoen van het traditionele feodale systeem. Waarop richt het streven van de mensen zich hier? Op het leven? Of op de liefde? (Nee, op de vrijheid.) Juist, op de vrijheid. Is deze uitdrukking dan de waarheid? De betekenis van deze uitdrukking is dat om vrijheid na te streven, het leven kan worden weggegooid en de liefde ook kan worden opgegeven – dat wil zeggen, de persoon van wie je houdt kan ook worden verlaten – om naar die prachtige vrijheid te rennen. Hoe ziet deze vrijheid eruit voor wereldse mensen? Hoe leg je datgene uit wat zij als vrijheid beschouwen? Het doorbreken van traditie is een soort vrijheid, het doorbreken van oude gewoonten is een soort vrijheid, en het doorbreken van de feodale monarchie is ook een soort vrijheid. Wat nog meer? (Niet beheerst worden door een politiek regime.) Een ander is niet beheerst worden door macht of politiek. Wat zij nastreven is dit soort vrijheid. Is de vrijheid waarover zij spreken dan ware vrijheid? (Nee.) Heeft die overeenkomsten met de vrijheid waarover mensen die in God geloven praten? (Nee.) Sommige mensen die in God geloven, hebben misschien ook dit standpunt in hun hart: ‘In God geloven is geweldig, het maakt je vrij. Je hoeft geen gewoonten of traditionele formaliteiten te volgen, je hoeft je geen zorgen te maken over het organiseren of bijwonen van bruiloften en begrafenissen, je laat alle wereldse dingen los. Je bent werkelijk enorm vrij!’ Is dat het geval? (Nee.) Wat is vrijheid dan precies? Zijn jullie nu vrij? (Een beetje.) Hoe hebben jullie dan dat beetje vrijheid gekregen? Wat betekent deze vrijheid? (De waarheid begrijpen en de duistere invloed van Satan doorbreken.) Nadat je de duistere invloed van Satan hebt doorbroken, voel je een beetje bevrijding en een zekere mate van vrijheid. Als ik het echter niet zou ontleden, zouden jullie denken dat jullie werkelijk vrij zijn, terwijl dat in feite niet zo is. Ware vrijheid is niet het soort vrijheid en bevrijding van het lichaam in ruimtelijke en materiële zin die mensen denken dat het is. Het houdt veeleer in dat, zodra mensen de waarheid begrijpen, ze correcte gezichtspunten zullen hebben over verschillende mensen, gebeurtenissen, dingen en de wereld, en de juiste doelen en richting in het leven kunnen nastreven, en wanneer mensen niet onderworpen zijn aan de beperkingen van Satans invloed en satanische ideeën en gezichtspunten, hun hart wordt bevrijd – dit is ware vrijheid.

Er is een jong iemand, een ongelovige, die van zichzelf vindt dat hij van vrijheid houdt, graag als een vogel overal naartoe vliegt en een ongebonden leven leidt, en dus veracht hij de waardeloze regels en gezegden in zijn familie. Hij zegt vaak tegen zijn vrienden: “Hoewel ik ben geboren in een uiterst traditionele en zeer grote familie, met vele regels en tradities – onze familie heeft zelfs nu nog een voorouderlijke schrijn met daarin gedenktabletten voor elke opeenvolgende generatie – heb ik zelf met die tradities gebroken en word ik niet beïnvloed door deze familieregels, familieconventies en gangbare gewoonten. Zien jullie niet dat ik een uiterst ontraditioneel persoon ben?” Zijn vrienden zeggen: “We hebben gemerkt dat je uiterst ontraditioneel bent.” Hoe merkten ze dat? Hij heeft een tongpiercing, een neusring, vier of vijf piercings in elk oor, een navelpiercing en een tatoeage van een slang op zijn arm. Chinezen beschouwen slangen als onheilspellend, maar hij stond erop er een op zijn lichaam te laten zetten, en mensen zijn bang als ze die zien. Dit is ontraditioneel, nietwaar? (Ja.) Het is zeer ontraditioneel, en bovendien spreekt hij ook met het air van een avant-gardist. Iedereen die hem ziet, zegt: “Die kerel is geweldig! Hij is ontraditioneel, werkelijk ontraditioneel!” Hij gelooft dat hij zijn ontraditionele instelling niet alleen op deze manieren kan uiten, maar deze een beetje tastbaarder moet maken en ervoor moet zorgen dat mensen de tekenen van hoe ontraditioneel hij is, duidelijker kunnen onderscheiden. Hij ziet dat anderen doorgaans een Chinese vriendin met een gele huid hebben en neemt opzettelijk een buitenlandse, blanke vriendin, zodat iedereen er nog meer van overtuigd is dat hij werkelijk ontraditioneel is. Daarna bootst hij zijn vriendin in elke situatie na en doet alles wat zijn vriendin zegt, precies zoals ze het hem vraagt. Wanneer hij jarig is, koopt zijn vriendin hem een mysterieus geschenk, verpakt in een grote doos, en hij begint verheugd het geschenk uit te pakken. Nadat hij alle lagen van de verpakking heeft verwijderd, ziet hij binnenin een groene hoed. Alle Chinezen kennen de toespeling op ‘groene hoeden’, nietwaar? Dit is beslist een zeer traditionele zaak. Zodra hij die ziet, wordt hij boos en zegt: “Wat voor cadeau is dit? Voor wie heb je dit cadeau gekocht?” Zijn vriendin dacht dat hij blij zou zijn – hoe kan het dat hij er zo boos om wordt? Ze kan maar niet begrijpen waarom, dus zegt ze: “Deze groene hoed was niet gemakkelijk te vinden. Ik garandeer je dat hij je goed zal staan.” Hij zegt: “Weet je wat deze hoed voorstelt?” De vriendin zegt: “Is het niet gewoon een hoed? Groene hoeden zijn gewoon mooi.” En ze staat erop dat hij hem opzet. Hij wil hem onder geen beding dragen. Weten westerlingen van de toespeling op ‘groene hoeden’? (Nee.) Moet deze zaak dan niet duidelijk worden uitgelegd en opgehelderd? Niemand van jullie kan daarop antwoorden – waarom durven jullie het niet duidelijk uit te leggen? Dat is toch zeker geen groot probleem? Jullie zijn net als deze kerel – jullie zwaaien met de vlag van een ontraditioneel leven, van het loslaten van traditie en het afwerpen van de opvattingen van de satanische traditionele cultuur om de waarheid en vrijheid na te streven, en toch zijn jullie helemaal verstrikt in de kwestie van deze groene hoed. De vriendin van die jonge kerel vraagt hem die te dragen, en hij wil hem onder geen beding dragen, en uiteindelijk zegt hij: “Je staat erop dat ik hem draag. Als ik hem draag, moet ik de vernedering van anderen ondergaan!” Dit is de kern van de zaak en waar het probleem ligt – dit is traditie. Deze traditie gaat niet over de kleur van iets of wat voor soort ding het is, maar veeleer over het symbool en het gezichtspunt dat dit ding bij mensen oproept. Wat symboliseert dit ding – een groene hoed – precies? Wat vertegenwoordigt het? Mensen bestempelen hoeden van deze kleur als slecht, en daarom verwerpen ze die. Waarom verwerpen mensen die? Waarom kunnen ze zoiets niet aanvaarden? Omdat er een soort traditioneel denken in hen zit. Dit traditionele denken zelf is niet de waarheid; het is als een materieel ding, maar deze maatschappij en dit volk hebben het onmerkbaar in iets negatiefs veranderd. Mensen maken van wit bijvoorbeeld een symbool van heiligheid, van zwart een symbool van duisternis en boosaardigheid, en van rood een symbool van feestelijkheid, bloedigheid en passie. Vroeger droegen Chinezen rode kleren als ze trouwden, in de overtuiging dat het feestelijk was. Wanneer westerlingen trouwen, dragen ze witte kleren die mooi en schoon zijn en heiligheid symboliseren. De twee culturen benaderen het huwelijk op verschillende manieren. In de ene cultuur wordt het vertegenwoordigd door rood en in de andere door wit. Beide kleuren vertegenwoordigen een houding van zegen ten opzichte van het huwelijk. Diverse etnische groepen en volken gebruiken dezelfde dingen voor verschillende doeleinden, en zo ontstaan hun culturele achtergronden. Nadat deze culturele achtergronden zijn ontstaan, ontstaan er in het verlengde daarvan ook culturele tradities. Op deze manier ontwikkelen verschillende maatschappijen en verschillende volken verschillende gewoonten, en dergelijke gewoonten beïnvloeden de mensen in deze respectieve volken. Chinezen worden dus beïnvloed door deze toespeling op groene hoeden. Wat voor resultaat levert het op als dit bij hen wordt ingeprent? Mannen kunnen geen groene hoeden dragen, en vrouwen dragen ze ook niet. Zie je vrouwen ze dragen? In feite gaat het bij deze culturele traditie alleen over mannen, wat betekent dat het dragen van een groene hoed door een man een slecht teken is, en houdt het geen verband met vrouwen. Echter, zodra deze culturele traditie ontstaat, in welke context ze ook ontstaat, wekt ze bij iedere persoon in dit volk een soort discriminatie jegens dit ding op. Nadat dergelijke discriminatie zich heeft voorgedaan, verandert dit ding onbewust van een heel onschuldig, materieel ding in een negatief ding. In werkelijkheid is het onschuldig en heeft het helemaal geen positieve of negatieve eigenschappen. Het is slechts een materieel ding, een kleur en een voorwerp met een vorm. Wat is echter het eindresultaat nadat het op deze manier is geïnterpreteerd en beïnvloed door de traditionele cultuur? (Negatief.) Het wordt negatief. Nadat het negatief is geworden, kunnen mensen dit ding niet correct behandelen of gebruiken. Denk erover na – er zijn hoeden in verschillende kleuren op de Chinese markt, zoals rood, roze, geel, enzovoort, maar er zijn geen groene. Mensen worden beperkt en beïnvloed door dit traditionele denken. Dit is het effect dat één specifieke kwestie van de traditionele cultuur op mensen heeft.

Hoewel sommige mensen naar het buitenland komen en in contact komen met enkele van de culturen, tradities, regels en materiële zaken zoals de eerste levensbehoeften in Europa en andere Aziatische landen, en vertrouwd raken met enkele van de wetten en algemene kennis van andere landen, zijn die tradities van hun eigen land moeilijk af te schudden. Hoewel je je geboorteland hebt verlaten en de alledaagse aspecten van het leven in een ander land hebt aanvaard, en zelfs de wetten en systemen ervan, weet je niet waar je elke dag aan denkt, of hoe je met kwesties omgaat wanneer je iets overkomt, of welk standpunt en welk perspectief je inneemt. Sommige mensen denken: ik ben in het Westen; ben ik dan een westerling? of: ik ben in Japan; ben ik dan een Japanner? Is dat het geval? (Nee.) Japanners zeggen: “Wij eten het liefst sushi en udon-noedels. Maakt dat ons niet nobel?” Zuid-Koreanen zeggen: “Wij eten graag rijst en kimchi. Is onze grote Zuid-Koreaanse natie niet nobel? Jullie Chinezen zeggen dat jullie cultuur oud is en duizenden jaren ouder dan de onze, maar tonen jullie evenveel kinderlijke piëteit aan jullie ouderen als wij? Zijn jullie zo traditioneel als wij? Hebben jullie evenveel regels als wij? Jullie praten tegenwoordig niet over deze dingen, jullie zijn achteropgeraakt; wij zijn de werkelijk traditionele mensen, en onze cultuur is ware cultuur!” Ze denken dat hun traditionele cultuur verheven is, en wedijveren dan om tal van dingen tot werelderfgoed te verklaren. Waarom al deze competitie? Elk land, elk volk en zelfs elke kleine etnische groep gelooft dat de dingen, regels, tradities, gewoonten en conventies die door hun eigen voorouders zijn nagelaten, goed en positief zijn, en door de mensheid kunnen worden verspreid. Impliceren deze gedachte en dit gezichtspunt van hen niet dat dit waarheden zijn, dat het goede en positieve dingen zijn, en dat ze door deze mensheid moeten worden doorgegeven? Komen deze dingen die worden doorgegeven dan in conflict met de vrijheid? Ik gaf zojuist het voorbeeld van een jongeman die is losgebroken van de ketenen van zijn familie, overal piercings, ringen en tatoeages heeft, en zelfs een buitenlandse vriendin heeft. Wat zijn uiterlijk en vlees betreft, houdt hij zich schijnbaar niet aan de familieregels en heeft hij de traditie afgeworpen. Wat formaliteiten en zijn gedrag betreft, en zelfs wat zijn subjectieve wil betreft, heeft hij zaken als familie, traditie en gewoonten afgeworpen. Maar een verjaardagscadeau ontmaskert hem, en ontkracht en veroordeelt zijn overtuiging dat hij ‘zeer ontraditioneel’ is. Is deze persoon dus eigenlijk traditioneel of niet? (Hij is traditioneel.) Is traditioneel zijn goed of slecht? (Slecht.) Daarom zijn, ongeacht of je jezelf als traditioneel of ontraditioneel beschouwt, en ongeacht je volk – of het nu een zogenaamd nobel volk of een gewoon volk is – je innerlijke gedachten ingeperkt. Hoezeer je ook vrijheid nastreeft en vereert, hoe groot je vastberadenheid, verlangen en ambitie ook zijn om los te breken van de machten van de traditie en van traditionele familieconventies, of hoe inspirerend en krachtig je daadwerkelijke acties ook zijn, als je de waarheid niet begrijpt, kun je alleen maar kronkelen te midden van de leringen en drogredenen die Satan je inprent, zonder eruit te kunnen komen. Sommige mensen worden beïnvloed door de traditionele cultuur, sommige door een ideologische opvoeding, andere door positie en status, en weer andere door een of ander ideologisch systeem. Neem bijvoorbeeld mensen die in de politiek actief zijn, zoals de bende mensen die het communisme propageerde. Ze begonnen als een groep proletariërs, aanvaardden het communistisch manifest en de communistische theorieën, braken met de traditie, braken met de feodale monarchie, braken met enkele oude gewoonten, en aanvaardden vervolgens het marxisme-leninisme en het communisme. Waren ze, na deze dingen te hebben aanvaard, vrij, of werden ze de hele tijd beperkt? (Ze werden de hele tijd beperkt.) Ze dachten dat ze vrijheid zouden verkrijgen door van iets ouds over te stappen op iets nieuws. Is die gedachte niet foutief? (Ja.) Die is foutief. Mensen kunnen van iets ouds overstappen op om het even wat nieuws, maar zolang het niet de waarheid is, zullen ze voor altijd verstrikt zijn in Satans net – dat is geen ware vrijheid. Sommige mensen wijden zich aan het communisme of een bepaalde zaak, sommige aan een eed, weer andere aan een theorie, en nog weer andere houden zich aan gezegden als ‘Ik zou voor een vriend door het vuur gaan’, ‘Een trouwe onderdaan kan geen twee koningen dienen’, of ‘Wanneer het land in nood verkeert, is het ieders plicht zijn steentje bij te dragen’. Behoren die tot de traditionele cultuur? (Ja.) Op het eerste gezicht lijken deze dingen misschien zeer positief, zeer gepast en bijzonder verheven en nobel onder de mensheid, maar in feite binden ze vanuit een ander perspectief en met andere middelen de zielen van mensen, beperken ze mensen en verhinderen ze hen ware vrijheid te bereiken. Voordat mensen de waarheid begrijpen, kunnen ze zich echter alleen maar verloren voelen en dus deze dingen aanvaarden, die onder de mensheid als relatief positief worden beschouwd, als hun manier van bestaan. Daarom worden deze zogenoemde traditionele culturen – deze dingen in de wereld die mensen als redelijk goed beschouwen – vanzelfsprekend door mensen aanvaard. Nadat ze die hebben aanvaard, hebben mensen het gevoel dat ze met kapitaal, met vertrouwen en met motivatie leven. Sommige mensen hebben bijvoorbeeld het standpunt van deze maatschappij en dit mensengeslacht over kennis en diploma’s aanvaard. Wat is dat standpunt? (Kennis kan je lot veranderen.) (Andere bezigheden zijn gering, alleen boeken blinken uit.) Diep in hun hart zijn mensen het met deze dingen eens, en aanvaarden en onderschrijven ze die ook. Hoe langer mensen in deze maatschappij worstelen tegen tegenspoed, des te meer ze deze dingen die ze aanvaarden en onderschrijven ook koesteren. Hoe komt dat? Mensen vertrouwen in het leven allemaal op kennis. Zonder kennis en deze diploma’s heb je het gevoel geen voet aan de grond te kunnen krijgen in de maatschappij. Anderen zullen je pesten en discrimineren, en dus jaag je wanhopig deze dingen na. Hoe hoger je diploma’s, des te hoger je sociale status in de maatschappij, onder je volk of in je gemeenschap. De bewondering van mensen voor jou, en hun behandeling van jou, en diverse andere dingen zullen toenemen. In zekere zin zijn iemands diploma’s zijn sociale status gaan bepalen.

Vroeger ging een groep van zeven of acht universiteitsprofessoren naar Beijing voor verdere studies. In die tijd waren ophaal- of chauffeursdiensten misschien nog niet beschikbaar, dus moesten ze na aankomst in Beijing de bus nemen. In feite waren professoren zoals zij overal in Beijing te vinden. Ze werden niet als iets bijzonders beschouwd, slechts als gewone mensen. Maar dat wisten ze zelf niet, en daarin lag de ernst van het probleem – deze kwestie deed zich voor op basis van dit probleem. Wat gebeurde er? Deze groep professoren stond bij de bushalte op de bus te wachten. Terwijl ze wachtten, dromden er steeds meer mensen samen en naarmate de menigte groeide, werd iedereen onrustig. Toen de bus arriveerde, stormde iedereen naar binnen zonder te wachten tot de passagiers waren uitgestapt, waarbij men elkaar duwde en stootte en veel commotie maakte. Het was een zeer chaotisch tafereel. Deze professoren dachten erover na en zeiden: “Het is duidelijk dat onze medeburgers in Beijing het niet gemakkelijk hebben, elke dag met de bus naar en van het werk. Als universiteitsprofessoren moeten we rekening houden met de omstandigheden van de mensen. Als intellectuelen van hoog niveau kunnen we niet wedijveren met het gewone volk. We moeten de onbaatzuchtige geest van Lei Feng tonen door hen eerst in deze bus te laten stappen, dus laten we ons er niet tussen wringen.” Ze waren het hier allemaal over eens en besloten op de volgende bus te wachten. Maar het bleek dat, toen de volgende bus kwam, er evenveel mensen waren, en opnieuw drongen ze zich in een wanordelijke menigte naar binnen. De professoren waren verbijsterd. Ze zagen de bus vollopen en wegrijden, en opnieuw was het hen niet gelukt zich ertussen te wringen. Ze overlegden opnieuw en zeiden: “We hebben geen haast. We zijn tenslotte intellectuelen van hoog niveau, we kunnen niet met gewone mensen vechten om in de bus te stappen. Laten we rustig aan doen, misschien wachten er niet zoveel mensen op de volgende bus.” Terwijl ze op de derde bus wachtten, werden deze professoren een beetje onrustig. Sommige balden hun vuisten en zeiden: “Als er evenveel mensen voor deze bus zijn, zullen we ons er dan tussen wringen? Als we ons er niet tussen wringen, denk ik dat we misschien niet in de vijfde of zelfs de zesde bus kunnen stappen, dus kunnen we ons er net zo goed tussen wringen!” Anderen zeiden: “Kunnen intellectuelen van hoog niveau zich in bussen wringen? Dat zou ons imago schaden! Wat een schande zal het zijn als mensen er op een dag achter komen dat wij, intellectuelen van hoog niveau, ons zelfs in bussen hebben gewrongen!” Hun meningen waren verdeeld. Terwijl ze discussieerden, dromde er opnieuw een menigte wachtenden samen. Op dat punt werden de professoren erg nerveus en stopten ze met discussiëren. De bus arriveerde. Zodra de deuren opengingen en nog voordat iedereen was uitgestapt, deden de professoren de vorige menigte na door zich met al hun kracht naar binnen te duwen. Enkelen van hen slaagden erin zich naar binnen te wringen, terwijl een paar verfijnde intellectuelen – verfijnde geleerden – er niet in slaagden zich naar binnen te wringen, omdat het hun aan die gedrevenheid en strijdlust ontbrak. Laten we deze zaak hierbij laten. Zeg Mij, is dit geen feit? (Ja.) Dit dringen om de bus in te komen is maar al te gewoon, en deze intellectuelen waren maar al te goed in staat zich anders voor te doen! Zeg Mij, wat was hier het probleem? Laten we het eerst hebben over deze intellectuelen, die een hoger onderwijsniveau hebben genoten en professoren zijn geworden die mensen onderwijzen, en die intellectuelen van hoog niveau zijn geworden. Dat wil zeggen: het onderwijs dat ze hebben ontvangen en de kennis die ze bezaten, waren van een hoger niveau dan het niveau dat de gemiddelde mens bereikte, en hun kennis was voldoende om leraar en mentor van mensen te zijn, mensen te onderrichten en kennis aan hen over te dragen – vandaar dat ze intellectuelen van hoog niveau worden genoemd. Waren er problemen met de ideeën en gezichtspunten van deze intellectuelen van hoog niveau? Er waren zeker problemen. Waar lagen hun problemen dan? Laten we deze zaak analyseren. Was hun denken star of vrij, aangezien ze zoveel kennis en zo’n hoog onderwijsniveau hadden ontvangen? (Star.) Hoe weten jullie dat het star was? Waar lagen hun problemen? Allereerst riepen ze zichzelf uit tot intellectuelen van hoog niveau. Was er iets mis met deze bewering? (Ja.) Er was een probleem met deze bewering. Vervolgens zeiden ze: “Wanneer wij, intellectuelen van hoog niveau, in de bus stappen, moeten we niet met andere mensen vechten en dringen om erin te komen.” Was er een probleem met deze zin? (Ja.) Dit was het tweede probleem. Het derde probleem was toen ze zeiden: “Wij, intellectuelen van hoog niveau, kunnen op de volgende bus wachten” – was er enig probleem met dit punt? (Ja.) Er was een probleem met al deze punten. Ga je gang en ontleed de zaak aan de hand van deze drie punten, om te zien wat de problemen waren. Als jullie een grondig begrip van de problemen krijgen, zullen jullie ten eerste niet langer intellectuelen van hoog niveau verafgoden, en ten tweede niet langer een intellectueel van hoog niveau willen zijn.

Wat was het eerste punt? Dat ze zichzelf uitriepen tot intellectuelen van hoog niveau. Was er enig probleem met deze bewering? (Ja.) Er is niets mis met de term ‘zichzelf uitroepen tot’, wat in dit geval betekent dat men zichzelf als een intellectueel van hoog niveau bestempelt. Is er dan een probleem met de zinsnede ‘als een intellectueel van hoog niveau’? Het is een feit dat universiteitsprofessoren in de maatschappij intellectuelen van hoog niveau zijn. Aangezien dit een feit is, waarom was er dan een probleem met deze zinsnede? (Ze dachten dat ze, omdat ze kennis hadden verworven, hoger stonden dan anderen.) Hoger dan anderen – hier zat beslist een gezindheid achter. (Ze dachten dat ze, omdat ze meer kennis hadden verworven, hoger stonden dan anderen. In werkelijkheid kunnen deze dingen iemands gezindheid niet veranderen.) Dit is gedeeltelijk juist, maar legt het niet duidelijk uit. Wie kan er iets aan toevoegen? (God, waren ze niet zelfvoldaan en zelfgenoegzaam?) Dit is juist, maar je hebt de essentie niet duidelijk uitgelegd, leg het wat gedetailleleerder uit. (Nadat ze enige kennis hadden verworven, voelden ze zich verhevener en nobeler dan anderen, dus konden ze zichzelf niet als gewone mensen beschouwen. Voor normale mensen die in deze maatschappij leven, wordt het moeten dringen om in bussen te komen bepaald door hun reële leefomgeving en is het iets normaals. Echter, nadat deze intellectuelen zichzelf als zeer verheven en nobel gingen beschouwen, konden ze niet langer als normale mensen handelen en dachten ze dat de activiteiten van normale mensen schadelijk waren voor hun identiteit, dus ik heb het gevoel dat ze abnormaal waren.) Ze waren abnormaal. De betekenis die besloten lag in het feit dat ze zichzelf uitriepen tot intellectuelen van hoog niveau was abnormaal. Dat wil zeggen, er was iets verwrongens in hun menselijkheid. Ze voelden zich verhevener en waardiger dan anderen. Wat was hiervoor hun reden? Dat ze zoveel onderwijs hadden genoten, een buik vol kennis hadden, en wie ze ook ontmoetten, ze nooit zonder gespreksstof zaten en hun dingen konden leren. Waar zagen ze kennis voor aan? Ze zagen het aan voor een criterium voor iemands zelf-gedrag en handelingen, en voor iemands moraal. Ze geloofden dat nu ze kennis hadden, hun integriteit, karakter en identiteit nobel, kostbaar en waardevol waren, met de implicatie dat intellectuelen van hoog niveau heiligen zijn. Is dat niet het geval? (Ja.) Dit is wat ‘van hoog niveau zijn’ voor hen betekende, dus toen ze zich in een bus moesten wringen, deden ze dat niet. Waarom wrongen ze zich er niet in? Waardoor werden ze beheerst? Aan welke beperkingen en restricties waren ze onderworpen? Ze vonden dat het zich in een bus wringen hun identiteit en imago zou schaden. Ze geloofden dat hun identiteit en imago hun door kennis waren geschonken, dus riepen ze zichzelf uit tot intellectuelen van hoog niveau. Is wat ze zeiden, op basis van deze analyse, niet weerzinwekkend? Het is behoorlijk weerzinwekkend. Toch liepen ze pochend rond door te zeggen “wij, intellectuelen van hoog niveau”. In feite dachten anderen dat ze slechts intellectuelen waren, met hun armoedige en pedante manier van doen, waar mensen zelfs op neerkeken, maar zelf dachten ze nog steeds dat ze bijzonder nobel waren. Was dat niet problematisch? Ze geloofden dat ze zeer nobel waren en een verheven identiteit hadden, zozeer dat ze zichzelf als heiligen wilden bestempelen. Was deze opvatting op de een of andere manier een beperking voor hen? Wat was hun standpunt ten aanzien van kennis? Dat was dat, zodra mensen kennis hebben, hun integriteit hoger is, ze voornaam en nobel worden en ze gerespecteerd moeten worden. Daarom werden enkele relatief normale handelingen die gewone mensen verrichten door hen veracht en veroordeeld. Wanneer intellectuelen bijvoorbeeld niezen, kijken ze naar de mensen om hen heen en excuseren zich haastig, terwijl ze het heel normaal vinden als gewone mensen niezen. In feite zijn boeren laten en niezen normale dingen in het leven, maar in de ogen van die intellectuelen zijn dit vulgaire en onbehouwen gedragingen, dus verachten ze die, kijken er met minachting op neer en zeggen: “Kijk naar die ongemanierde gewone mensen, de manier waarop ze niezen, zitten en staan is zo onbetamelijk, en als er bussen aankomen, dringen ze zich naar binnen en weten ze niets van beleefd plaatsmaken!” Wat kennis betreft, is hun standpunt: kennis is een symbool van identiteit, en kennis kan het lot van mensen veranderen, evenals hun identiteit en waarde.

Wat was het tweede punt? (Dat intellectuelen van hoog niveau niet met anderen kunnen dringen om in de bus te stappen.) Ze kunnen niet met anderen dringen om in de bus te stappen. Zich in een bus wringen was slechts een kleinigheid die ze in hun leven tegenkwamen. Wat vertegenwoordigt dit? Ze geloofden namelijk dat de spraak en het gedrag van mensen met een zekere hoeveelheid kennis verfijnd moeten zijn en moeten overeenkomen met hun identiteit. Zulke mensen moeten bijvoorbeeld zachtjes lopen, en wanneer ze met mensen in contact komen, moeten ze anderen het gevoel geven dat ze beminnelijk, benaderbaar en respectwaardig zijn, en hun spraak en gedrag moeten verfijnd zijn. Ze konden niet hetzelfde zijn als gewone mensen, ze moesten mensen het verschil laten opmerken tussen henzelf en gewone mensen – alleen op die manier konden ze laten zien dat hun identiteit voornaam en anders was dan de rest. Diep in hun hart geloofden deze professoren dat dingen als zich in bussen wringen werden gedaan door mensen uit de lagere lagen van de samenleving en door degenen die geen hoog onderwijsniveau hadden genoten, en ook dat het dingen waren die werden gedaan door degenen die geen geavanceerde kennis of een identiteit als die van een intellectueel van hoog niveau hadden. Dus wat deden deze intellectuelen van hoog niveau? Aan het spreekgestoelte staan om doctrines te prediken, kennis over te dragen en de twijfels van mensen op te lossen – dit waren hun plichten, die representatief waren voor hun identiteit, imago en beroep. Ze konden alleen deze dingen doen. De alledaagse beslommeringen en routines van gewone mensen zouden niets met hen te maken moeten hebben, zij die een klasse van mensen waren die losstond van deze ‘vulgaire, lagevoorkeuren’. Hoe typeerden ze de alledaagse beslommeringen en routines van gewone mensen, en zelfs handelingen als zich in bussen dringen? (Als vulgair.) Juist, als vulgair en onbehouwen. Dit was een definitie vanuit het diepst van hun hart voor gewone, alledaagse mensen die van een lager niveau waren dan zij.

Laten we het hebben over het derde punt: “Wij, intellectuelen van hoog niveau, kunnen op de volgende bus wachten” – wat voor geest is dit? Is dit niet de geest van Kong Rong die de grotere peren afstaat, zoals verteld wordt in de traditionele cultuur? De invloed van de traditionele cultuur op intellectuelen is bijzonder diepgaand. Niet alleen aanvaarden ze de traditionele cultuur, ze nemen ook veel ideeën en gezichtspunten uit de traditionele cultuur in hun hart op en behandelen die als positieve dingen, zelfs zozeer dat ze enkele bekende gezegden als motto’s beschouwen, en zo slaan ze de verkeerde weg in het leven in. De traditionele cultuur wordt vertegenwoordigd door de confucianistische doctrine. De confucianistische doctrine heeft een hele reeks ideologische theorieën, bevordert voornamelijk de traditionele morele cultuur en werd door de heersende klassen van dynastieën door de geschiedenis heen vereerd; zij vereerden Confucius en Mencius als heiligen. De confucianistische doctrine pleit ervoor dat men de waarden van welwillendheid, rechtvaardigheid, fatsoen, wijsheid en betrouwbaarheid moet hooghouden, dat men eerst kalm, beheerst en lankmoedig moet zijn wanneer er iets gebeurt, dat men het hoofd koel moet houden en de dingen moet uitpraten, niet moet vechten of dringen om dingen, beleefd en inschikkelijk moet leren te zijn en respect van iedereen moet verdienen – dit is je met decorum gedragen. Deze intellectuelen plaatsen zichzelf in een hogere positie dan het gepeupel, en in hun ogen zijn alle mensen objecten van hun lankmoedigheid en tolerantie. De ‘effecten’ van kennis zijn behoorlijk groot! Deze mensen lijken sterk op onechte heren, nietwaar? Mensen die te veel kennis vergaren, worden onechte heren. Als één zin deze groep verfijnde geleerden beschrijft, is het verfijnde, geleerde elegantie. Wat zijn de principes volgens welke deze verfijnde geleerden met elkaar omgaan? Wat is hun benadering van wereldse zaken? Het gewone volk bijvoorbeeld noemt mannen met de achternaam Li ‘Lao Li’ of ‘Xiao Li’.^[a] Zouden intellectuelen hen zo noemen? (Nee.) Hoe zouden ze hen noemen? (Meneer Li.) Als ze een vrouw zagen, zouden ze haar mevrouw die-en-die noemen, en zouden ze bijzonder respectvol en elegant zijn, net als heren. Ze specialiseren zich in het leren en imiteren van de verfijnde elegantie die door heren wordt getoond. Op welke toon en op welke manier praten en discussiëren ze met elkaar? Hun gezichtsuitdrukkingen zijn bijzonder zacht, en ze spreken beleefd en gereserveerd. Ze uiten alleen hun eigen gezichtspunten en zelfs als ze weten dat die van anderen verkeerd zijn, zeggen ze niets. Niemand kwetst de gevoelens van een ander, en hun woorden zijn uiterst zacht, alsof ze in watten zijn verpakt, zodat ze niemand kwetsen of irriteren, wat je misselijk, nerveus of boos maakt, alleen al door ernaar te luisteren. Het is een feit dat niemands gezichtspunten duidelijk zijn, en niemand geeft toe aan een ander. Dit soort mensen is zo goed in zich vermommen. Zelfs bij de meest onbeduidende kwestie zullen ze zich vermommen en in nevelen hullen, en geen van hen zal een duidelijke uitleg geven. Wat voor houding willen ze aannemen en wat voor imago willen ze uitstralen ten overstaan van gewone mensen? Ze willen gewone mensen laten zien dat ze bescheiden heren zijn. Heren staan een treetje hoger dan anderen en zijn objecten van de verering van mensen. Mensen denken dat ze grotere inzichten hebben dan de gemiddelde mens, en dat ze een beter begrip van de dingen hebben in vergelijking met de gemiddelde mens, dus iedereen raadpleegt hen wanneer er een probleem is. Dit is precies het resultaat dat deze intellectuelen willen, ze hopen allemaal als heiligen te worden vereerd.

Was het denken van deze professoren, bezien vanuit de drie punten die we zojuist hebben ontleed, vrijer of beperkter nadat ze de titel ‘intellectueel van hoog niveau’ hadden ontvangen? (Beperkt.) Het moet beperkt zijn geweest. Beperkt door wat? (Kennis.) Kennis is iets binnen hun beroep. In feite heeft kennis hen niet werkelijk beperkt. Wat heeft hen dan beperkt? Het was hun houding ten opzichte van kennis, en de invloeden die kennis op hun denken had, evenals de gezichtspunten die hun daardoor worden bijbracht – dat is het probleem. Hoe hoger het kennisniveau dat ze verwierven, des te meer ze daarom het gevoel hadden dat hun identiteit en status anders waren dan die van de rest, des te meer ze het gevoel hadden dat ze nobel en groots waren, en des te meer hun denken tegelijkertijd beperkt werd. Hebben mensen die meer kennis hebben verworven vrijheid verkregen of vrijheid verloren, vanuit dit oogpunt bezien? (Vrijheid verloren.) Ze hebben feitelijk vrijheid verloren. Kennis heeft invloed op het denken van mensen en op hun status in de maatschappij, en de invloed die kennis op mensen uitoefent, is niet positief. Het is nooit zo dat hoe meer kennis je verwerft, des te beter je de principes, de instructie en de doelen van je zelf-gedrag zult begrijpen. Integendeel, hoe meer je kennis najaagt en hoe grondiger de kennis die je verwerft, des te verder je zult afdwalen van de gedachten en gezichtspunten die mensen met een normale menselijkheid zouden moeten hebben. Het is net als met die groep intellectuelen die veel kennis en onderwijs hadden ontvangen en die niet eens een elementaire kwestie van gezond verstand begrepen. Welk gezond verstand is dat? Als er veel mensen zijn, moet je je ertussen wringen om in de bus te stappen. Als je je er niet tussen wringt, zul je nooit in de bus stappen – ze kenden niet eens deze doodsimpele regel. Zeg Mij, waren ze slim of dwaas geworden? (Ze waren dwaas geworden.) In feite was het een stel dwazen. Gewone mensen hebben niet zulke geavanceerde kennis of zo’n hoog onderwijsniveau ontvangen en hebben niet deze status, maar ze begrijpen dit punt en zeggen: “Wanneer je in een bus stapt en er veel mensen zijn, moet je je ertussen wringen en je moet je er vol voor inzetten, want als je ook maar een beetje verslapt en je hersenen een fractie van een seconde langzamer reageren, kun je achteraan in de menigte belanden en de volgende bus moeten nemen.” Dit is een elementaire kwestie van gezond verstand in het leven, een waarmee gewone mensen vertrouwd zijn, maar die deze intellectuelen niet begrepen, dus wachtten ze op bus na bus. Waardoor werden ze beperkt? Ze waren streng gehouden aan de bewering dat “wij intellectuelen van hoog niveau zijn”. Zo was het. Ze wisten niet eens hoe ze een dergelijk eenvoudig probleem uit het echte leven moesten aanpakken of ermee moesten omgaan. Het was een stel dwazen! Wat bracht kennis hun? Het bracht hun dat ze vervreemd raakten van de rest van de bevolking, ze wisten niet hoe ze moesten leven en ze wisten niet hoe ze moesten omgaan met de dingen die in het echte leven gebeuren. Ze gebruikten een of andere verheven theorie om een van de meest voorkomende problemen aan te pakken die gewone mensen in het echte leven tegenkomen, en ze wisten niet wat de gevolgen zouden zijn nadat ze het op deze manier hadden aangepakt – misschien begrijpen ze het tot op de dag van vandaag nog steeds niet. Misschien kunnen ze deze kwestie pas overdenken als ze op hoge leeftijd zijn. Tegen die tijd zullen ze geen lauwerkransen meer hebben en zullen ze er zo’n beetje genoeg van hebben gehad om hun hele leven lang te genieten van de eervolle reputatie van een intellectueel van hoog niveau. Op een dag herinneren ze zich misschien wat een armzalig figuur ze die keer in de bus sloegen, en zullen ze plotseling beseffen dat ze niet zo nobel of zo verheven zijn, en zullen ze plotseling beseffen: kan mijn geleerde verfijning brood op de plank brengen? Heb ik niet nog steeds drie maaltijden per dag nodig, net als gewone mensen? Ik ben niet anders dan andere mensen. Loop ik op mijn oude dag niet ook gebogen? En beef ik niet ook van angst en voel ik me niet ook bang wanneer ik gevaar tegenkom? En wanneer ik geconfronteerd word met de dood van een geliefde of een vreugdevolle gebeurtenis, ben ik dan niet ook verdrietig of blij zoals het hoort? Leef ik niet gewoon als gewone mensen? Ik ben niet anders dan de rest! Tegen die tijd komt dit inzicht te laat voor hen. Dit zijn de verschillende soorten lelijkheid die worden vertoond door mensen die een paar zogenaamd positieve gezegden en gezichtspunten aanvaarden wanneer ze de waarheid niet begrijpen. Wanneer mensen niet weten of deze gezichtspunten juist zijn, beschouwen ze deze gezichtspunten en gezegden vaak als waarheden die moeten worden nageleefd en toegepast, en wanneer ze die toepassen, hebben ze de neiging allerlei gevolgen te ondervinden, en doet zich allerlei ongemak voor. Wat zijn de gevolgen hiervan voor mensen? Terwijl mensen voortdurend vrijheid nastreven, slingeren ze ook voortdurend van de ene draaikolk in de andere, en van de ene soort slavernij in de andere. Is dat niet het geval? Wanneer je daarom de waarheid niet begrijpt – ongeacht of datgene waaraan je vasthoudt een gezichtspunt, een traditionele cultuur of een soort regel, systeem of theorie is, en of deze dingen in de maatschappij relatief verouderd zijn, of vrij avant-gardistisch en modieus: deze dingen kunnen de waarheid nooit vervangen, omdat ze niet de waarheid zijn. Hoe goed je je er ook aan houdt, of hoe goed je ze ook toepast, uiteindelijk zullen ze er alleen maar voor zorgen dat je van de waarheid afdwaalt, in plaats van dat je de waarheid verwerft. Hoe meer je je aan deze dingen houdt, des te verder je van de waarheid zult afdwalen en des te verder je zult afwijken van Gods weg en van de weg van de waarheid. Aan de andere kant, als je actief het initiatief kunt nemen om deze zogenaamd positieve dingen, theorieën en valse waarheden los te laten, kun je relatief snel de waarheid binnengaan. Op deze manier zullen mensen deze zogenaamde traditionele culturen en deze valse waarheden niet gebruiken als beoefeningsprincipes in hun dagelijks leven, in plaats van de waarheid en Gods woorden, en zal deze ongemakkelijke situatie geleidelijk worden verlicht en geleidelijk worden opgelost.

Sommige mensen denken dat ze de waarheid hebben verkregen door de traditionele cultuur van een familie en een land af te werpen en een traditionele cultuur uit het buitenland te aanvaarden; sommige mensen denken dat ze de waarheid hebben verkregen door een oude, traditionele cultuur en oude ideeën en gezichtspunten af te werpen en enigszins geavanceerdere en enigszins modernere ideeën te aanvaarden. Als we er nu naar kijken, hebben deze mensen dan gelijk of ongelijk? (Ongelijk.) Ze hebben allemaal ongelijk. Mensen denken dat ze, louter door oude dingen af te werpen, vrijheid zullen krijgen. Wat is de implicatie van het krijgen van vrijheid? Het betekent dat men de waarheid heeft verkregen en de ware manier van leven die men zou moeten hebben. Mensen denken dat de ware weg op deze manier wordt verkregen. Is dit werkelijk waar? Is dit juist? Nee. Ongeacht welke moderne en geavanceerde cultuur de mensheid aanvaardt, uiteindelijk is het nog steeds traditionele cultuur en de essentie ervan verandert niet. Traditionele cultuur zal altijd traditionele cultuur blijven. Ongeacht of ze de tand des tijds of de toets van de feiten kan doorstaan, en of ze door de mensheid wordt vereerd, uiteindelijk is het nog steeds traditionele cultuur. Waarom zijn deze traditionele culturen niet de waarheid? Waar het op neerkomt, is dat deze dingen ideeën zijn die zijn ontstaan nadat de mensheid door Satan was verdorven. Ze komen niet van God. Ze zijn vermengd met enkele van de verbeeldingen en noties van mensen, en bovendien zijn het de gevolgen van Satans verderving van de mensheid. Satan exploiteert de ideeën, gezichtspunten en allerlei gezegden en argumenten van de verdorven mensheid om het denken van mensen te binden en te verderven. Als Satan enkele dingen zou gebruiken die overduidelijk absurd, belachelijk en verkeerd waren om mensen te misleiden, dan zouden mensen onderscheidingsvermogen hebben; ze zouden in staat zijn om onderscheid te maken tussen goed en kwaad, en zouden dit onderscheidingsvermogen gebruiken om die dingen te ontkennen en te veroordelen. Dus zouden deze leringen de toets niet doorstaan. Wanneer Satan echter, om mensen te conditioneren, te beïnvloeden en bij hen ideeën in te prenten, enkele ideeën en theorieën gebruikt die stroken met de noties en verbeeldingen van mensen, en waarvan hij meent dat ze de toets zullen doorstaan wanneer ze hardop worden uitgesproken, wordt de mensheid gemakkelijk misleid. Deze gezegden worden ook gemakkelijk door mensen aanvaard en verspreid, en zo worden ze van generatie op generatie overgeleverd, tot op de dag van vandaag. Neem bijvoorbeeld enkele verhalen over Chinese helden, zoals de patriottische verhalen over Yue Fei, de generaals van de familie Yang en Wen Tianxiang. Hoe komt het dat deze ideeën tot op de dag van vandaag zijn overgeleverd? Als we het vanuit het perspectief van de mens bekijken, is er in elk tijdperk een type personen of een type heersers die voortdurend deze voorbeelden en de ideeën en de geest van deze figuren gebruiken om generatie na generatie van mensen te onderwijzen, zodat generatie na generatie van mensen volgzaam en gedwee hun heerschappij aanvaardt, en zodat zij gemakkelijk generatie na generatie van mensen kunnen besturen en hun heerschappij stabieler kunnen maken. Door te spreken over de potsierlijke toewijding van Yue Fei en de generaals van de familie Yang, evenals de patriottische geest van Wen Tianxiang en Qu Yuan, onderwijzen zij hun onderdanen en laten zij hun één regel weten, namelijk dat men zich met loyaliteit moet gedragen – dit is wat een persoon met een nobel moreel karakter zou moeten bezitten. Loyaliteit in welke mate? Zodanige, dat ‘wanneer de keizer zijn functionarissen beveelt te sterven, zij geen andere keuze hebben dan te sterven’, en ‘een loyale onderdaan geen twee koningen kan dienen’ – dit is een ander gezegde dat zij vereren. Zij vereren ook degenen die hun land liefhebben. Je land liefhebben betekent wat of wie liefhebben? Het land liefhebben? De mensen erin liefhebben? En wat is een land? (De heersers.) De heersers zijn de vertegenwoordigers van het land. Als je zegt: “Mijn liefde voor mijn land is eigenlijk liefde voor mijn geboorteplaats en mijn ouders. Ik heb jullie, de heersers, niet lief!” dan worden ze boos. Als je zegt: “Mijn liefde voor mijn land is liefde voor de heersers, vanuit het diepst van mijn hart”, zullen ze het aanvaarden en een dergelijke liefde goedkeuren; als je hun duidelijk maakt dat jij hen niet liefhebt, zullen ze het niet goedkeuren. Wie vertegenwoordigen de heersers door de eeuwen heen? (Satan.) Zij vertegenwoordigen Satan, zij zijn leden van Satans bende en zij zijn duivels. Zij kunnen onmogelijk de mensen opvoeden om God te aanbidden, om de Schepper te aanbidden. Dat kunnen ze onmogelijk doen. In plaats daarvan vertellen ze de mensen dat de heerser de zoon des hemels is. Wat betekent ‘zoon des hemels’? Het betekent dat de Hemel macht verleent aan iemand, en deze persoon wordt dan de ‘zoon des hemels’ genoemd en heeft de macht om over alle mensen onder de hemel te heersen. Is dit een idee dat door heersers bij de mensen is ingeprent? (Ja.) Wanneer iemand de zoon des hemels wordt, is dat door de Hemel bepaald en is de wil van de Hemel met hem, dus moeten de mensen de heerschappij van die persoon onvoorwaardelijk aanvaarden, wat voor heerschappij het ook moge zijn. Wat zij de mensen inprenten is dit idee, waardoor jij die persoon als de zoon des hemels aanvaardt op basis van je erkenning van het bestaan van de Hemel. Wat is het doel ervan om je die persoon als de zoon des hemels te laten aanvaarden? Het is niet om je te laten erkennen dat er een Hemel is, of dat er een God is, of dat er een Schepper is, maar om je het feit te laten aanvaarden dat deze persoon de zoon des hemels is, en dat, omdat hij de zoon des hemels is, wat voortkomt uit het bestaan van de wil van de Hemel, de mensen zijn heerschappij moeten aanvaarden – dit is het soort ideeën dat zij inprenten. Achter al deze ideeën die zich vanaf het begin van de mensheid tot op de dag van vandaag hebben ontwikkeld – of we nu zinsneden en idiomen met toespelingen ontleden, of volksspreekwoorden en gewone gezegden die volkomen vrij zijn van toespelingen – liggen Satans ketenen en misleiding van de mensheid, evenals de foutieve en absurde definitie van deze ideeën zelf door de verdorven mensheid. Welke invloed heeft deze foutieve en absurde definitie op de mensheid in latere perioden? Is die goed, positief of negatief? (Negatief.) Die is fundamenteel negatief. Neem bijvoorbeeld de gezegden ‘op kreupelhout slapen en gal likken’, ‘je licht verbergen en in het duister kracht verzamelen’, ‘vernedering ondergaan en een zware last dragen’ en ‘de moed niet laten zaken’, evenals ‘het ene veinzen terwijl je het andere doet’ – welke invloed hebben deze gezegden op de mensheid in latere perioden? Dat, zodra mensen deze ideeën uit de traditionele cultuur aanvaarden, elke opeenvolgende generatie steeds verder van God afdwaalt, en steeds verder van Gods schepping en redding van de mens, en van het werk van Zijn managementplan. Zodra mensen deze foutieve gezichtspunten uit de traditionele cultuur aanvaarden, voelen ze steeds meer dat het menselijk lot in hun eigen handen zou moeten liggen, dat geluk met hun eigen handen moet worden gecreëerd en dat kansen zijn voorbehouden aan degenen die voorbereid zijn, wat ertoe leidt dat de mensheid toenemend God ontkent, Gods soevereiniteit ontkent en onder Satans macht leeft. Als je vergelijkt waar mensen in de moderne tijd graag over praten en waar mensen tweeduizend jaar geleden graag over praatten, is de betekenis van de gedachte achter deze dingen eigenlijk hetzelfde. Het is alleen zo dat mensen tegenwoordig specifieker over die dingen praten en er openhartiger over zijn. Niet alleen ontkennen ze het bestaan en de soevereiniteit van God, maar ze weerstaan en veroordelen God ook in steeds ernstiger mate.

Mensen in de oudheid zeiden bijvoorbeeld: “Wanneer de natie in moeilijkheden verkeert, heeft iedereen de verantwoordelijkheid zijn deel te doen”, een gezegde dat tot op de dag van vandaag is overgeleverd. Mensen koesteren dit gezegde, vooral patriotten, die het als hun motto beschouwen. Nu jullie naar het buitenland zijn gekomen en iemand anders zegt dat er een incident in China heeft plaatsgevonden, heeft dat dan iets met jullie te maken? (Nee.) Waarom zeggen jullie dat het niets met jullie te maken heeft? Er zijn er die zeggen: “Ik haat dat land. Op dit moment is de Communistische Partij aan de macht, die boosaardige politieke partij. De Communistische Partij is de duivel Satan, het is een totalitair regime en het heeft niets met mij te maken. Het vervolgt ons en verhindert ons in God te geloven. Ik haat het.” Stel dat dat land op een dag op het punt staat te vergaan – je voelt misschien niets in je hart, maar wanneer je hoort dat de provincie waar je oorspronkelijk vandaan kwam is binnengevallen en bezet door buitenlandse groepen, zul je het gevoel hebben dat je een vluchteling bent geworden, een zwerver zonder huis om naartoe te gaan. Je zult van streek zijn en het gevoel hebben dat je niet kunt terugkeren naar je wortels zoals de vallende bladeren dat doen. Terugkeren naar je wortels zoals de vallende bladeren – dit is een ander traditioneel idee. En stel dat je op een dag daarna plotseling hoort dat je geboorteplaats – het land waar je bent geboren en opgegroeid – is binnengevallen en bezet door buitenlandse groepen, dat het pad dat je elke dag naar school nam is bezet door buitenlandse groepen, en dat je huis en het land van je familie in beslag zijn genomen door buitenlandse groepen. Wat ooit van jou was, is weg – dat kleine stukje land dat diep in je geheugen gegrift staat, het stukje land waarmee je de nauwste band hebt, is weg, en al je familieleden daar zijn weg. Op dat moment zul je denken: hoe kan ik een thuis hebben als ik geen land heb? Nu ben ik echt een vluchteling geworden, ik ben echt dakloos, een zwerver. Blijkbaar is het gezegde ‘Wanneer het land in nood verkeert, is het ieders plicht zijn steentje bij te dragen’ toch juist! Wanneer die tijd komt, zul je veranderen. Dus waarom denk je nu niet dat dit gezegde juist is? Hieraan ligt een achtergrond en een premisse ten grondslag, omdat dat land je vervolgt en je te veel leed bezorgt, het je niet aanvaardt en je het haat. Feit is dat wat je werkelijk haat niet dat land is. Wat je haat is het satanische regime dat jou vervolgt. Je erkent het niet als je land, dus op dit moment, telkens wanneer anderen zeggen: “Wanneer het land in nood verkeert, is het ieders plicht zijn steentje bij te dragen”, zeg je: “Het heeft niets met mij te maken”. Maar wanneer op een dag het land waar je bent geboren en opgegroeid niet langer van jou is en je geen geboorteplaats meer hebt, zul je het gevoel hebben dat je een zwerver bent en een persoon zonder nationaliteit, en dat je werkelijk je land hebt verloren. Op dat moment zul je een steek in je hart voelen. Waarom zul je dan hartzeer voelen? Het kan zijn dat je het nu nog niet diep voelt, maar op een dag zal het je diep raken. Onder welke omstandigheden zal het je diep raken? Het is niet beangstigend als je land sterft en je lid wordt van een overwonnen natie. Wat is beangstigend? Wanneer je lid wordt van een overwonnen natie en wordt getreiterd, verguisd, gediscrimineerd en vertrapt en geen plek hebt om in vrede te leven. Op dat moment zul je denken: het is zo kostbaar om een land te hebben. Zonder land hebben mensen geen echt thuis. Mensen hebben een thuis op basis van het hebben van een land, dus het gezegde zegt het goed: ‘wanneer het land in nood verkeert, is het ieders plicht zijn steentje bij te dragen’. Waavoor is de ‘plicht’ in de zinsnede ‘ieders plicht zijn steentje bij te dragen’? Voor de vrede van je eigen huis, om je eigen huis te kunnen beschermen. Als je hierover nadenkt: hoe zul je je voelen wanneer je wordt gediscrimineerd door buitenlandse groepen of in een vreemd land, wanneer je een plek nodig hebt waar je thuis bent, en wanneer je een land achter je nodig hebt dat je waardigheid, aanzien, identiteit en status ondersteunt? Je zult denken: als iemand in een vreemd land krachtige steun achter zich heeft, moet dat wel die van een groot moederland zijn! Zal je gemoedstoestand dan anders zijn, vergeleken met nu? (Ja.) Nu ben je slechts in een verontwaardigde bui, dus zeg je dat wat er ook in je land gebeurt, het je niets aangaat. Als je zulke dingen nog steeds kunt zeggen wanneer die tijd komt, wat voor gestalte moet je dan hebben? Er is een feit in deze wereld dat iedereen misschien wel kent, namelijk dat je, zonder de steun van een machtig moederland, beslist zult worden gediscrimineerd en gepest in het buitenland. Wanneer de tijd komt dat je dat daadwerkelijk ervaart, wat zul je dan als eerste verlangen? Sommigen zullen zeggen: “Het zou geweldig zijn als ik Joods of Japans was. Niemand zou me durven pesten. Ik zou in elk land waar ik kom hoog in aanzien staan. Hoe komt het dat ik in China ben geboren? Het land is incompetent en Chinezen worden overal waar ze komen gepest.” Waar zullen jullie als eerste aan denken wanneer zoiets gebeurt? (Wij hebben geloof in God en onderwerpen ons aan Gods orkestratie en regelingen.) Dit is juist. Maar om zoiets te kunnen zeggen en het tot je eigen gestalte te maken, hoeveel waarheden moet een mens dan begrijpen, welke ervaring moet hij hebben gehad en hoeveel ervaringsinzicht moet hij bezitten? Wat voor ideeën, begrip en praktische ervaring moet je hebben om niet zwak te zijn wanneer zoiets gebeurt? En om je niet van streek te voelen, zelfs als iemand op je spuugt en jou een lid van een overwonnen natie noemt? Wat voor gestalte moet je hebben om je niet van streek te voelen en niet onder deze beperkingen te lijden? Hebben jullie nu zo’n gestalte? (Nee.) Jullie hebben die nu niet, maar zouden jullie die op een dag kunnen hebben? Met welke waarheden moeten jullie zijn toegerust? Welke waarheden moeten jullie begrijpen? Tegenwoordig, zodra sommige mensen horen dat hun familieleden op het vasteland van China zijn gearresteerd omdat ze in God geloven, wordt wat ze in hun hart begrijpen – namelijk dat alles in Gods handen ligt – voor hen doctrine. Ze worden beperkt door het feit dat hun familieleden zijn gearresteerd en hebben geen zin om hun plichten te vervullen. Als ze horen dat een familielid is overleden, vallen ze misschien ter plekke flauw. Hoe zouden jullie je voelen als dat land werd verwoest en alle mensen erin stierven? Hoeveel gewicht hebben traditionele dingen – zoals land, thuis, geboorteplaats en moederland – evenals bepaalde traditionele ideeën en cultuur die met deze woorden samenhangen, diep in jullie harten? Domineren zij in je leven nog steeds al je handelingen en al je gedachten en gedragingen? Als je hart nog steeds in beslag wordt genomen door al deze traditionele dingen waarmee je een band hebt, zoals land, volk, natie, familie, geboorteplaats, grond, enzovoort – dat wil zeggen, deze dingen hebben nog steeds een zekere ondertoon van traditionele cultuur in je hart – dan zijn de preken die je hoort en de waarheden die je begrijpt voor jou allemaal doctrines. Als je naar zoveel preken hebt geluisterd, maar zelfs de meest elementaire dingen die mensen zouden moeten loslaten en waarvan ze zich zouden moeten distantiëren niet kunt loslaten, en je ze niet correct kunt behandelen, welke problemen lossen die waarheden die je begrijpt dan precies op?

Veel Chinezen willen, nadat ze naar het Westen zijn gekomen, hun traditionele cultuur en de dingen die zij juist en goed vinden, inprenten bij de westerlingen. Evenzo laten westerlingen zich niet onbetuigd en geloven zij dat hun traditionele culturen ook ver teruggaan. Het oude Rome, het oude Egypte en het oude Griekenland bijvoorbeeld hebben allemaal het woord ‘oud’ in zich, en hun culturen zijn meer dan drieduizend jaar oud. Op basis van dit getal bezien, is hier een zeker cultureel erfgoed, en de dingen die door dit cultureel erfgoed worden voortgebracht, worden onder de mensheid beschouwd als de kwintessens van al het menselijk leven, en de samenvatting van de meest wezenlijke dingen die voortkomen uit het leven, het bestaan en het zelf-gedrag van de mensheid. Hoe worden de meest wezenlijke dingen die door de mensheid zijn overgeleverd genoemd? Traditionele cultuur. Generatie na generatie heeft deze traditionele cultuur overgeleverd, en iedereen denkt in zijn hart dat dit het beste is. Ongeacht of mensen eraan kunnen vasthouden of niet, over het algemeen beschouwen mensen van alle volken het als iets dat boven alles verheven is en beschouwen het als de waarheid. Daarom heeft elk volk traditionele dingen die de toets doorstaan en die een bijzonder diepgaande invloed op hen hebben, en zij gebruiken deze dingen om met elkaar te wedijveren en te vergelijken, en zelfs om te proberen elkaar te overtreffen. Chinezen zeggen bijvoorbeeld: “Onze Chinese baijiu is goed, die heeft een heel hoog alcoholpercentage!” Westerlingen zeggen: “Wat is er zo geweldig aan jullie drank? Het alcoholpercentage is zo hoog dat je er bedwelmd van raakt, en bovendien is het heel slecht voor de lever. De rode wijn die wij westerlingen drinken heeft een laag alcoholpercentage, berokkent de lever weinig schade en bevordert ook de bloedsomloop.” Chinezen zeggen: “Onze baijiu bevordert ook de bloedsomloop, en doet dat heel goed. Zodra je het drinkt, stijgt het naar je hoofd en gloeit je hele gezicht. Die rode wijn van jullie is niet sterk genoeg, je wordt er niet dronken van, hoeveel je ook drinkt. Zie je, wij hebben een drankcultuur voor het drinken van alcohol en een theecultuur voor het drinken van thee.” Westerlingen zeggen: “Wij hebben ook een theecultuur voor het drinken van thee, een koffiecultuur voor het drinken van koffie, een drankcultuur voor het drinken van alcohol, en tegenwoordig hebben we zelfs een fastfoodcultuur.” In de onderlinge vergelijking geeft niemand toe aan een ander, en niemand aanvaardt iets van een ander. Iedereen denkt dat zijn eigen dingen de waarheid zijn, maar in feite is geen ervan de waarheid. Ongelovigen daargelaten, is het meest betreurenswaardige dat zelfs degenen die in God geloven – en erger nog, degenen die deze fase van het werk al twintig of dertig jaar lang aanvaarden – zich niet realiseren dat deze dingen helemaal niet de waarheid zijn. Er zijn er die zeggen: “Is het goed om te zeggen dat het verband houdt met de waarheid?” Het is zelfs niet goed om te zeggen dat het ermee verband houdt. Het is niet de waarheid, het heeft geen enkele associatie of connectie met de waarheid, ze lijken niet op elkaar en ze zijn niet hetzelfde. Net zoals koper nog steeds koper is, hoe goed het ook verguld of gepolijst is, terwijl goud dat niet gepolijst of glanzend is, nog steeds goud is – ze zijn niet hetzelfde.

Er zijn er die vragen: “Is het voor mensen met een vrij goede traditionele culturele opvoeding en conditionering gemakkelijk om de waarheid te aanvaarden?” Nee, dit zijn twee afzonderlijke zaken. Alleen hun levensstijl is enigszins anders, maar de houding van mensen ten opzichte van het aanvaarden van de waarheid, hun verschillende gedachten en gezichtspunten, en de mate van verdorvenheid van het gehele menselijke ras zijn hetzelfde. Toen God in deze fase van Zijn werk, die van de laatste dagen, begon te spreken, sprak Hij met betrekking tot Chinezen en richtte Hij Zijn woorden tot hen. Dertig jaar gingen voorbij, en wanneer deze woorden worden verspreid onder alle volken in andere delen van Azië, en in gebieden zoals Europa en Amerika, enzovoort, zeggen de mensen nadat ze die hebben gelezen, ongeacht of ze zwart, wit, bruin of geel zijn, allemaal: “Deze woorden gaan over ons.” Gods woorden leggen de verdorven gezindheden van alle mensen bloot. Weinig mensen zeggen: “Deze woorden zijn allemaal gericht aan jullie, de Chinezen. Ze gaan over jullie verdorven gezindheden, die wij niet hebben.” Slechts een zeer klein aantal mensen, degenen die geen spiritueel begrip hebben, zou zulke dingen zeggen. In het verleden hadden Zuid-Koreanen dit soort misverstand. Zij geloofden dat het Zuid-Koreaanse volk onder een democratisch en vrij sociaal systeem leefde en werd beïnvloed door de christelijke cultuur, evenals door duizenden jaren Koreaanse cultuur, dus hun volk was voornamer en edeler dan dat van de Chinezen. Waarom dachten ze dat? Omdat veel Chinezen na aankomst in Zuid-Korea de plaatsen waar ze kwamen onhygiënisch en luidruchtiger maakten, en diefstal en criminaliteit toenamen, en dit nadelige effecten had op het sociale klimaat. Daarom geloofden broeders en zusters in Zuid-Korea dat ‘de Chinezen nakomelingen zijn van de grote rode draak en afstammelingen van Moab. Wij Zuid-Koreanen zijn niet verdorven door de grote rode draak’. Wat impliceerden ze daarmee? Het was dat ‘wij niet zijn verdorven door de grote rode draak, dus zijn wij niet zo verdorven als de Chinezen. De Chinezen zijn verdorvener dan wij. Wij zijn beter dan de Chinezen’. Wat bedoelden ze met ‘beter’? (Beter gedrag.) In zekere zin gaat het over gedrag. In andere zin geloofden ze vanuit het diepst van hun hart dat de traditionele cultuur die de Zuid-Koreaanse natie sinds het begin van de geschiedenis had voortgebracht en aanvaard, edel was, edeler dan de cultuur en tradities van de Chinese natie, en dat de mensen en het volk die door dit soort traditionele cultuur waren geconditioneerd, edeler waren dan degenen die door de Chinese traditionele cultuur waren geconditioneerd. Daarom, wanneer zij Gods woorden lazen en daarin zagen dat God zei: “Laag uitschot dat jullie zijn”, dachten ze dat Hij het over Chinezen had. Chinese broeders en zusters zeiden: “De ‘jullie’ waarover God spreekt, verwijst naar de mensheid.” Zuid-Koreanen zeiden: “Dat is niet correct, God heeft het over ‘jullie’, niet over ons. Wat God impliceert, omvat geen Zuid-Koreanen.” Dat is wat zij dachten. Dat wil zeggen: ongeacht vanuit welk aspect zij de dingen bekeken, hun zienswijzen en perspectieven waren niet vanuit het perspectief van de waarheid, laat staan vanuit een objectief en eerlijk perspectief. In plaats daarvan bekeken zij de dingen vanuit de context van een volk en een traditionele cultuur. Daarom, ongeacht hoe zij de dingen bekeken, waren de daaropvolgende resultaten in strijd met de waarheid. Want ongeacht hoe zij de dingen bekeken, hun uitgangspunt was altijd: ‘alles aan onze grote Zuid-Koreaanse natie is juist, alles eraan is de norm, en alles eraan is correct’. Zij bekeken alles en maten alles vanuit een verkeerd perspectief en uitgangspunt, dus waren de resultaten zoals zij die waarnamen juist of onjuist? (Onjuist.) Die waren zeker onjuist. Wat zou dan de norm moeten zijn waaraan alles wordt gemeten? (De waarheid.) Het zou de waarheid moeten zijn – dat is de norm. Hun norm was op zichzelf al verkeerd. Zij maten alle dingen en alle gebeurtenissen vanuit het verkeerde perspectief en de verkeerde zienswijze, dus de gemeten resultaten waren beslist verkeerd, niet eerlijk, niet correct, en al helemaal niet objectief. Daarom was het moeilijk voor hen om sommige buitenlandse dingen te aanvaarden, en bovendien was hun denken zeer extreem, gesloten, bekrompen en vaak heetgebakerd. Waar kwam hun heetgebakerdheid vandaan? Het was dat, wat ze ook zeiden, ze ‘onze grote Zuid-Koreaanse natie’ moesten noemen, en ze stonden erop het woord ‘groot’ toe te voegen. Wat betekent ‘groot’? Staat dit woord ‘groot’ niet voor arrogantie? Als je de wereld rondreist of in een atlas kijkt, hoe groot is Zuid-Korea dan? Als het echt groter was dan andere landen en echt groot genoemd kon worden, goed, noem het dan ‘groot’. Maar vergeleken met andere landen op aarde is Zuid-Korea geen groot gebied, dus waarom staan ze erop het ‘groot’ te noemen? Bovendien, ongeacht of een land groot of klein is, de regels en de traditionele cultuur die het voortbrengt, komen niet van God, en ze komen absoluut niet van de waarheid. Dit komt doordat, voordat een persoon de waarheid en Gods redding aanvaardt, alle ideeën die hij aanvaardt van Satan komen. Wat doen alle ideeën, gezichtspunten en traditionele cultuur die door Satan worden voortgebracht met mensen? Wat ze doen is mensen misleiden, verderven, binden en beperken, met als gevolg dat de verdorven mensheid gedachten heeft die bekrompen en extreem zijn, en gezichtspunten over dingen die eenzijdig en bevooroordeeld zijn, op het belachelijke en absurde af – dit zijn de gevolgen van Satans verderving van de mensheid. Wat is daarom hun eerste reactie wanneer mensen in veel landen en zelfs sommige volken de woorden horen ‘God is vleesgeworden in China’? Eén woord: onmogelijk! Waar denken ze dat die plaats had kunnen zijn? (Israël.) Dat klopt, Israël. Mensen volgen het liefst regels en houden vast aan noties. Ze denken dat Israël de plaats is waar God werk heeft verricht, en dus zou God in Israël moeten verschijnen, of in een machtig rijk dat zij vereren, of ze denken dat God zou moeten verschijnen in een land dat in hun noties en verbeeldingen ooit een oude beschaving was. China is nu juist niet zo’n land, dus is het moeilijk voor hen om het getuigenis te aanvaarden dat God in China vlees is geworden, en dit alleen al is genoeg om hen deze kans om gered te worden te doen verliezen. Wie heeft dit veroorzaakt? (Zijzelf.) Omdat zij zo’n notie koesteren en opstandig zijn geworden, en helemaal niet de waarheid zoeken om het probleem op te lossen, hebben zij zichzelf vreselijke schade berokkend en deze enige kans om redding te verkrijgen verwoest.

Veel van de verbeeldingen en noties die mensen hebben wanneer ze de waarheid niet begrijpen, en zelfs sommige van de dingen die mensen aanbidden, zijn zeer belachelijk en absurd. Een Zuid-Koreaanse dame, die in de Verenigde Staten is en van het land houdt, komt in contact met Amerikanen en een van hen vraagt haar: “Het Lentefestival staat voor de deur. Wat eten Chinezen tijdens het Lentefestival?” Zij zegt: “Ik ben niet Chinees, ik ben Zuid-Koreaans.” De Amerikaan antwoordt: “Maar vieren Zuid-Koreanen ook niet het Lentefestival?” Waarop zij zegt: “Wij Zuid-Koreanen vieren het Lentefestival niet.” De Amerikaan zegt: “Ik dacht dat Zuid-Koreanen het Lentefestival vieren, net als de Chinezen.” Zij antwoordt op een uiterst abrupte toon: “Wij zijn niet hetzelfde als de Chinezen! Is het juist dat je denkt dat wij het Lentefestival vieren? Dit beledigt ernstig de waardigheid van ons Zuid-Koreanen!” Vieren Zuid-Koreanen echt het Lentefestival niet? (Ze vieren het wel.) In feite vieren Zuid-Koreanen ook het Lentefestival. Waarom zei ze dan dat Zuid-Koreanen het niet vieren? Laten we deze kwestie bespreken. Is het juist om het Lentefestival te vieren of niet? Kunnen jullie deze kwestie duidelijk uitleggen? Voor buitenlanders is het vieren van het Lentefestival op zichzelf geen schandelijke zaak. Het is een speciaal ritueel dat een belangrijke dag in het leven van mensen herdenkt. Voor mensen die in deze wereld van traditionele cultuur leven, is het vieren van het Lentefestival geen verkeerde of schandelijke zaak, dus waarom durft de vrouw niet toe te geven dat ze het Lentefestival viert? Omdat zodra ze toegeeft het Lentefestival te vieren, ze niet langer verwesterd is en ze zal worden bestempeld als een zeer traditioneel Oost-Aziatisch persoon, en ze wil niet dat mensen denken dat ze een traditionele Oost-Aziatische vrouw is. Ze wil dat mensen denken dat ze geen Oost-Aziatische tradities heeft, en dat ze Oost-Aziatische tradities niet begrijpt, of dat ze er zelfs niets van afweet. Ze wil ook dat ze weten dat ze vloeiend Engels spreekt, verft haar haar blond, draagt blauwe contactlenzen, kleedt zich als een westerling en is even stoutmoedig en ongebonden, bevrijd, onafhankelijk en scherpzinnig als westerse vrouwen – zo wil ze dat mensen haar zien. Onder de invloed van deze manier van denken zal daarom, telkens wanneer haar iets overkomt, haar handelen overeenkomen met dit denken. Telkens wanneer iemand haar vraagt of Zuid-Koreanen het Lentefestival vieren, antwoordt zij: “Wij Zuid-Koreanen vieren het Lentefestival niet.” Als haar naasten zouden zeggen: “We vieren duidelijk wel het Lentefestival, waarom zeg je dat we het niet vieren?” wat zou zij dan antwoorden? “Jullie zijn dom. Als ik zeg dat we het Lentefestival vieren, zouden ze dan niet weten dat ik een traditionele Zuid-Koreaanse ben?” Ze wil dat mensen denken dat ze in de Verenigde Staten is geboren en opgegroeid. Als je haar zou vragen: “Je bent hier geboren, maar hoeveel generaties is je familie hier al?” zou ze zeggen: “Onze voorouders zijn hier opgegroeid.” Ze denkt dat dit een symbool is van identiteit en status, dus gaat ze zover dat ze deze leugen vertelt, en is ze niet bang dat anderen dit ontdekken. Wat voor denken is dit? Is deze zaak het waard om over te liegen? Is het het risico waard? Nee, dat is het niet. Zelfs zo’n kleine kwestie kan iemands gedachten en gezichtspunten blootleggen. Wat voor gedachten en gezichtspunten worden er blootgelegd? Sommige Chinese meisjes zijn heel mooi, maar ze staan erop hun haar blond te verven, het in krullen te permanenten, verschillende tinten contactlenzen te dragen die hun oogkleur veranderen, en zich voor te doen als buitenlanders – het is echt ongemakkelijk om te zien. Waarom staan ze erop om als dat soort persoon te zijn? Is hun afkomst veranderd nadat ze zich zo zijn gaan kleden? Zelfs als hun afkomst is veranderd, en ze in hun volgende leven worden gereïncarneerd als een blank persoon, of een persoon van een volk waar ze tegenop kijken – wat dan? Kunnen jullie deze zaak duidelijk zien? Als iemand erop staat zich te gedragen met een bepaalde stijl en een bepaald temperament, en zich voordoet als lid van een natie die hij vereert of volk dat hij vereert, waarom is dat? Ligt hier een bepaald denken aan ten grondslag dat dit stuurt? Wat is het denken dat het stuurt? Het is net als die Zuid-Koreaanse vrouw; wanneer Amerikanen haar vragen of ze tafeltennis kan spelen, zegt ze: “Wat is tafeltennis? Alleen Chinezen spelen dat. Wij spelen tennis en golf.” Wat voor persoon is het die zich zo kan gedragen en zo kan spreken? Is het niet enigszins nep? Alles wat ze doet is nep, en het maakt haar leven zo vermoeiend! Zouden jullie je zo gedragen? Sommige Chinezen die decennialang in het Westen hebben gewoond, kunnen geen Chinees meer spreken wanneer ze terugkeren naar hun geboorteplaats. Is dit een slechte zaak? (Ja.) Sommige mensen zeggen: “We mogen onze wortels niet vergeten. God zegt ook dat mensen hun wortels niet mogen vergeten. God is de wortel van de mensen. Mensen zijn geschapen door God, en alles van de mens is afkomstig van God, dus als schepselen moeten mensen God aanbidden – dit is wat het betekent om je wortels niet te vergeten.” Is dit niet het geval? Er is in elke situatie waarheid te zoeken, maar mensen zoeken de waarheid niet, en ze houden zich volledig aan de traditionele cultuur. Waarom is dat? Sommige mensen zeggen: “Wij vergeten onze wortels nooit. Waar we ook gaan, we erkennen dat we Chinees zijn, en we erkennen dat ons land arm en achtergebleven is. We zullen onze wortels nooit, maar dan ook nooit vergeten.” Is dit juist? Al deze problemen zijn enerzijds te wijten aan de buitensporig diepgaande invloed en opvoeding van deze zogenaamde traditionele culturen op de mensheid. Een ander aspect is dat zelfs nadat mensen al zoveel jaren naar preken hebben geluisterd, zij niet zorgvuldig overdenken en zoeken wat de waarheid is. In plaats daarvan gebruiken zij vaak de traditionele cultuur en decadente dingen die zij al hebben, die zij al hebben geleerd en die daarom diepgeworteld zijn, en doen zij die voor als waarheden. Dit is het tweede aspect. Ten derde, na het luisteren naar preken, zoeken mensen niet naar de waarheid in Gods woorden. In plaats daarvan gebruiken zij, om Gods woorden te meten, traditionele zienswijzen en de kennis en leringen in menselijke noties waarvan zij al weet hebben. Tot nu toe, hoewel mensen naar veel preken hebben geluisterd, zijn de zogenaamde gedragsprincipes en de zogenaamde principes van het vervullen van je plicht en het dienen van God die mensen mondeling doorgeven, dus ook vaak gebaseerd op enige kennis, spreekwoorden en gebruikelijke gezegden die zij voor juist houden. Als bijvoorbeeld sommige mensen iets verkeerd doen en de kerkleiders of broeders en zusters hen snoeien, zullen zij denken: “Hmpf, het is zoals die gezegden luiden: ‘executie doet niets anders dan koppen rollen’ en ‘verhef je hand niet tegen een lachend gezicht’. Ik heb deze kleine tekortkoming van mij geduldig en met een glimlach aanvaard – waarom blijf je me er dan voor ontmaskeren?” Uiterlijk luisteren en onderwerpen zij zich gehoorzaam, maar in werkelijkheid, diep in hun hart, gebruiken zij traditionele noties om te twisten en zich te verzetten. Wat is de reden voor hun verzet? Het is dat zij denken dat de gezegden ‘executie doet niets anders dan koppen rollen’ en ‘verhef je hand niet tegen een lachend gezicht’ onvervalste waarheden zijn en juist zijn, en dat het verkeerd is dat iemand hen onophoudelijk blijft snoeien en ontmaskeren zonder enig gevoel, en dat dat niet de waarheid is.

Hebben jullie uit de inhoud waarover we zojuist hebben gecommuniceerd een dieper begrip van de waarheid gekregen? (Ja.) Sommigen zeggen misschien: “Nu U ons dit hebt verteld, weten we niet aan welke principes we ons moeten houden bij het beoefenen. Hoe moeten we leven zonder deze traditionele culturen en deze noties en kennis? Hoe moeten we handelen? Als deze dingen ons niet sturen, hoe kunnen we dan onze mond opendoen en Gods woorden prediken? Vervalt zonder deze dingen niet de basis waarop we Gods woorden prediken? Wat blijft er dan nog voor ons over?” Wel, dan zeg ik tegen hen: als je deze dingen echt niet hebt, zal het gemakkelijker zijn om de waarheid te zoeken, en gemakkelijker om de waarheid te aanvaarden en tot God terug te keren. Voorheen, wanneer je je mond opendeed, kwam er niets anders uit dan satanische filosofieën en culturele kennis, zoals ‘een wijs man schikt zich naar de omstandigheden’, ‘verhef je hand niet tegen een lachend gezicht’, ‘executie doet niets anders dan koppen laten rollen’, enzovoort. Nu peins en denk je: dat mag ik niet zeggen, deze gezegden zijn allemaal verkeerd, ze zijn verworpen en veroordeeld, dus wat moet ik zeggen? Ik moet nu gewoon ootmoedig en naar behoren Gods woorden gaan lezen en de basis in Gods woorden zoeken. Mensen doen hun plicht en volgen God, maar telkens als ze hun mond opendoen, komen er alleen maar van die spreekwoorden, gezegden en bepaalde dingen en gezichtspunten uit die ze uit de traditionele cultuur halen. Niemand kan, wanneer hem iets overkomt, God volledig verheerlijken of van Hem getuigen en zeggen: “God zegt dit” of “God zegt dat”. Niemand spreekt zo, niemand doet zijn mond open en lepelt Gods woorden op. Je kunt Gods woorden niet oplepelen, maar je kunt die gangbare gezegden wel oplepelen, dus waar is je hart precies mee vervuld? Met al die dingen die van Satan komen. Sommige mensen zeggen, wanneer hun teamleider hun werk controleert: “Wat controleer je? Trek degenen die je gebruikt niet in twijfel en gebruik degenen die je in twijfel trekt niet. Als je me altijd in twijfel trekt, waarom gebruik je me dan? Zoek gewoon iemand anders om het te doen.” Ze denken dat dit de juiste manier van handelen is en dulden niet dat anderen toezicht op hen houden of hen bekritiseren. Er zijn ook mensen die veel hebben geleden bij het doen van hun plicht, maar omdat ze de principes niet zochten en hinder en verstoring in het werk van de kerk veroorzaakten, worden ze uiteindelijk ontslagen en daarbovenop ook nog gesnoeid. Nadat ze enkele veroordelende opmerkingen hebben gehoord, zijn ze opstandig en denken ze: er is een gezegde dat luidt: ‘ook al heb ik geen verdiensten, ik heb ontbering verdragen; en zo geen ontbering, dan wel uitputting’. Ik heb alleen dit kleine foutje gemaakt, wat maakt het uit? Omdat ze dit gangbare gezegde als eerste hebben geleerd en het er daarom diep bij hen ingeprent is, en hun gedachten bestuurt en beïnvloedt, zet het hen ertoe aan om dit gezegde – in deze omgeving en nadat deze situatie zich heeft voorgedaan – te gebruiken als basis om zich te verzetten tegen en zich niet te onderwerpen aan de behandeling door Gods huis. Kunnen ze zich dan nog wel onderwerpen? Is het dan nog gemakkelijk voor hen om de waarheid te aanvaarden? Zelfs als ze zich uiterlijk onderwerpen, is dat omdat ze geen andere keus hebben en het een laatste redmiddel is. Hoewel ze uiterlijk niet terugvechten, is er nog steeds weerstand in hun hart. Is dit ware onderwerping? (Nee.) Dit is slechts voor de vorm, het is geen ware onderwerping. Hier is geen onderwerping, alleen rechtpraten, negativiteit en verzet. Hoe zijn dit rechtpraten, deze negativiteit en dit verzet ontstaan? Ze zijn ontstaan uit het gezegde: ‘ook al heb ik geen verdiensten, ik heb wel ontbering verdragen; en zo geen ontbering, dan wel uitputting’. Wat voor gezindheid bracht dit gezegde in deze mensen teweeg? Ongehoorzaamheid, onbuigzaamheid, verzet en rechtpraten. Hebben jullie door deze communicatie een dieper begrip van de waarheid verkregen? Zodra je deze negatieve dingen duidelijk hebt ontleed en onderscheiden en ze uit je hart hebt gegraven, zul je in staat zijn de waarheid te zoeken en te beoefenen telkens wanneer je iets overkomt. De oude dingen zijn immers verworpen en kunnen je er niet langer toe aanzetten om erop te vertrouwen bij het doen van je plichten, het dienen van God en het volgen van God. Die dingen zijn niet langer de principes van je zelf-gedrag, het zijn niet langer de principes die je moet volgen bij het doen van je plichten, en ze zijn al bekritiseerd en veroordeeld. Als je ze weer ter hand neemt en gebruikt, wat zal er dan diep in je hart gebeuren? Zul je dan nog steeds zo tevreden zijn? Zul je er dan nog steeds zo zeker van zijn dat je in je recht staat? Dat is duidelijk onwaarschijnlijk. Als deze dingen die in je zitten echt worden weggenomen, moet je in Gods woorden zoeken wat precies de ware principes zijn en wat precies Gods vereisten zijn. Sommige mensen zeggen vaak: “Doe wat je meester je opdraagt, anders levert zelfs je meest nauwgezette inspanning niets op.” Is dit gezegde juist of onjuist? Het is beslist onjuist. Waarin is het onjuist? Wie wordt er bedoeld met ‘meester’ in de zinsnede ‘doe wat je meester je opdraagt’? Je werkgever, je baas, je meerdere. Het woord ‘meester’ is op zichzelf al verkeerd. God is niet je werkgever, noch je baas, noch je manager. God is je God. Managers, bazen en meerderen zijn allemaal van dezelfde soort en staan op hetzelfde niveau als mensen. In essentie zijn ze gelijk; het zijn allemaal verdorven menselijke wezens. Je luistert naar hen, ontvangt een loon van hen en doet alles wat ze je vragen. Ze betalen je voor de hoeveelheid werk die je verricht, en niets meer. Wat betekent ‘verkrijgen’ in de zinsnede ‘anders verkrijg je zelfs met je meest nauwgezette inspanning niets’? (Verdienste.) Verdienste en beloning. De drijfveer voor je handelen is om betaald te worden. Dit vereist geen trouw of gehoorzaamheid en vereist geen waarheidsvinding en aanbidding – er is niets van dit alles, het is slechts een transactie. Dit is precies iets wat wordt bekritiseerd en veroordeeld in de loop van je geloof in God, het doen van je plicht en het nastreven van de waarheid. Als je het gezegde ‘doe wat je meester je opdraagt, anders verkrijg je zelfs met je meest nauwgezette inspanning niets’ als een waarheid beschouwt, dan is dat een ernstige fout. Wanneer je probeert sommige mensen de waarheid te laten begrijpen, zullen hun reacties traag en sloom zijn, en hoeveel ze ook van Gods woorden eten en drinken, ze zullen niet in staat zijn om ook maar één of twee waarheden te begrijpen, noch zullen ze in staat zijn om ook maar één of twee zinsneden van Gods woorden te onthouden. Maar als het gaat om de leuzen, spreekwoorden en gangbare gezegden die vaak onder de bevolking worden verspreid, en de dingen die gewone mensen vaak zeggen, aanvaarden ze die uiterst snel. Hoe dom iemand ook is, zelfs diegene aanvaardt deze dingen uiterst snel. Hoe kan dit? Wat je ras of huidskleur ook is, uiteindelijk zijn jullie allemaal mensen en zijn jullie allemaal van dezelfde soort. Alleen God is van een andere soort dan de mens. Mensen zullen voor altijd van dezelfde soort zijn als andere mensen. Daarom is het, wanneer God iets doet, niet gemakkelijk voor de hele mensheid om het te aanvaarden, terwijl, wanneer iemand onder de mensheid iets doet, ongeacht wie of hoe nederig de persoon is die het doet, als het overeenkomt met ieders noties, iedereen het snel zal aanvaarden. De ideeën, gezichtspunten, denkwijzen en niveaus en paden van begrip van mensen zijn immers in principe allemaal hetzelfde en verschillen slechts in geringe mate. Daarom, zodra iemand iets zegt dat kenmerkend is voor noties en niet in overeenstemming is met de waarheid, zullen sommige mensen het snel aanvaarden, en zo is het nu eenmaal.

Hebben jullie min of meer begrepen wat de waarheid is en welke dingen niet de waarheid zijn maar zich wel als de waarheid voordoen? Aan welke andere, soortgelijke dingen denken jullie? Jullie kunnen ze nu niet meteen uit het hoofd opnoemen, want ze tellen niet als kennis, ze zijn niet als iets in een boek dat je zomaar kunt opzoeken door de bladzijden om te slaan. Het zijn veeleer dingen die je niet kunt laten om hardop uit te spreken telkens wanneer er iets gebeurt, op een uiterst natuurlijke manier die je niet kunt beheersen. Dit bewijst dat die dingen jullie leven zijn geworden en diep in jullie gebeente geworteld zijn. Jullie kunnen ze niet voor de geest halen wanneer je wordt gevraagd ze voor de geest te halen, maar jullie kunnen je er ook niet van weerhouden ze uit te spreken wanneer je wordt gevraagd ze niet uit te spreken. Telkens wanneer er iets gebeurt, zullen die verwrongen gezichtspunten naar buiten komen – dit is een feit. Neem de tijd om te ervaren. Vanaf nu moeten jullie aandacht besteden aan die dingen die mensen vaak zeggen en waarvan ze denken dat ze juist zijn. We hebben eerder enkele van de vergiften van de grote rode draak en enkele van Satans filosofieën voor wereldlijke betrekkingen genoemd. Die dingen zijn misschien gemakkelijk te onderscheiden vanuit het perspectief van hun letterlijke betekenis, dat wil zeggen, mensen kunnen meteen uitvinden dat ze beslist niet de waarheid zijn, en kunnen duidelijk zien dat ze het vergif van de grote rode draak zijn en dat er slinkse plannetjes achter schuilen. Die dingen zijn gemakkelijk te onderscheiden, en ik schat dat jullie ze min of meer uit elkaar kunnen halen wanneer je wordt gevraagd ze te ontleden. Jullie hebben die dingen die overduidelijk satanisch zijn afgeworpen, maar er zijn nog steeds veel gezegden in jullie hart, zoals ‘Vernedering verdragen en een zware last dragen’, ‘Op kreupelhout slapen en gal likken’, ‘Verhef je hand niet tegen een lachend gezicht’, ‘Een rechtvaardige zaak trekt overvloedige steun aan, terwijl een onrechtvaardige er weinig vindt’ en ‘Een heer eet geen beledigende aalmoezen’. Diep in jullie hart zetten jullie misschien nog steeds een vinkje naast deze gezegden en denken jullie: ‘dit zijn kostbaarheden. Alles wat fatsoenlijk is aan hoe ik me in dit leven moet gedragen, zit in deze gezegden’, en deze dingen zijn nog niet blootgelegd. Zodra ze grondig zijn blootgelegd en je er onderscheidingsvermogen over hebt, zul je in de toekomst, wanneer deze traditionele culturele dingen naar boven komen, of het nu een natuurlijke reactie is of een weerspiegeling van objectieve omstandigheden, onmiddellijk beseffen dat deze dingen verkeerd zijn en beslist niet de waarheid. Op dat moment zal je niveau van begrip en erkenning van de waarheid hoger zijn dan nu. Wat bedoel ik met ‘hoger dan nu’? Ik bedoel dat je een zekere gestalte zult hebben bereikt, je onderscheidingsvermogen zal zijn verbeterd, je ervaring en begrip van de waarheid diepgaander zullen zijn dan nu, en je zult voelen wat de waarheid werkelijk is. Nu denk je misschien: alle traditionele culturen die van Satan komen en die zijn voortgekomen uit de culturele achtergrond van alle etnische groepen van deze wereld, zijn verkeerd. Dit is een algemene manier om het te zeggen, maar je weet misschien nog niet welke verkeerd zijn en op welke manier ze verkeerd zijn. Dus moet je ze stuk voor stuk ontleden en begrijpen, en dan het punt bereiken waarop je ze kunt loslaten en veroordelen, je er volledig van kunt losmaken en je niet meer volgens die dingen leeft, maar volgens Gods woorden. Op dit moment weet je misschien alleen vanuit je subjectieve wil dat die spreekwoorden, gangbare gezegden, beroemde stelregels en woorden die vaak in het rond worden gestrooid, absoluut niets te maken hebben met Gods woorden en niet de waarheid zijn, maar telkens wanneer er iets gebeurt, gebruik je deze woorden nog steeds onbewust als basis om anderen te veroordelen, jezelf te beteugelen en je gedrag te sturen. Ze beperken en manipuleren je gedachten en opvattingen, wat problemen kan veroorzaken en je ingang in de waarheid zal beïnvloeden. Hoewel deze dingen van Satan op een dag misschien nog steeds in je hart verschijnen, zul je, als je in staat bent ze te onderscheiden, te leven zonder erop te vertrouwen, en te beoefenen volgens de waarheidsprincipes, werkelijk gestalte hebben. Heb je nu deze gestalte? Nog niet. Als er een gezegde is dat jullie allemaal als correct erkennen, en als soortgelijke uitspraken misschien in Gods woorden te vinden zijn – hoewel ze niet op precies dezelfde manier worden uitgedrukt – kun je ten onrechte geloven dat dit gezegde ook de waarheid is, en dat het hetzelfde is als Gods woorden. Als je deze zaken nog steeds niet duidelijk kunt zien, en je nog steeds vasthoudt aan de woorden van de mens en niet bereid bent ze op te geven, dan zal dit gezegde je ingang in de waarheid beïnvloeden, omdat het niet Gods woorden zijn en het de waarheid niet kan vervangen.

Tegenwoordig communiceer ik voortdurend over wat de waarheid is. Dat betekent dat ik serieus richting jullie ben. Om jullie de waarheid te laten begrijpen, moeten we de verschillende ideeën en gezichtspunten van mensen, hun goede daden en hun goede bedoelingen, en enkele correcte gezegden en op gezond verstand gebaseerde praktijken waarop mensen vertrouwen om te leven, evenals enkele ideeën en gezichtspunten uit de traditionele cultuur, allemaal ontleden en onderscheiden om te zien of ze werkelijk in overeenstemming zijn met de waarheid, en of ze werkelijk iets met de waarheid te maken hebben. Als je gelooft dat ze de waarheid zijn, wat is dan je basis voor deze bewering? Als je ze als de waarheid kenmerkt op basis van satanische theorieën en leringen, dan ben je van Satan. Als deze dingen niet in overeenstemming zijn met de waarheid, dan komen ze van Satan, dus moet je ontleden wat precies hun essentie is. In het bijzonder moet men een correct begrip hebben van en een correcte houding hebben ten opzichte van de vele gezegden en gezichtspunten in de traditionele cultuur die van generatie op generatie mondeling zijn doorgegeven. Alleen op deze manier kunnen mensen werkelijk begrijpen en weten wat de waarheid echt is, en precies begrijpen wat God van mensen vereist, en begrijpen wat de zinsnede ‘Alles wat God zegt is de waarheid’ echt betekent. Tegelijkertijd stelt dit mensen ook in staat te weten waarom – aangezien mensen deze gezichtspunten en gezegden hebben die in overeenstemming zouden zijn met morele ethiek, menselijkheid en seculiere conventies van menselijke relaties, en aangezien ze deze ideeën, gezichtspunten en gezegden hebben waarop ze vertrouwen om te leven – God nog steeds waarheden uitdrukt om mensen te redden, en waarom God bovendien zegt dat alleen de waarheid mensen kan redden en alleen de waarheid mensen kan veranderen. Het is duidelijk dat hierin waarheden te vinden zijn. Op zijn minst één punt is dat de ideeën, gezichtspunten en gezegden waarop mensen in het leven vertrouwen, afkomstig zijn van de verdorven mensheid, worden samengevat door de verdorven mensheid, en de noties en verbeeldingen van mensen zijn, en dat ze absoluut niets met de waarheid te maken hebben. Bovendien zijn deze dingen in wezen in conflict met en vijandig tegenover de waarheid. Ze kunnen de waarheid niet vervangen, ze zijn beslist niet de waarheid, en ze zullen ook nooit de waarheid zijn. Vanuit Gods perspectief worden deze dingen gedefinieerd als verkeerd, worden ze veroordeeld en zijn ze helemaal niet de waarheid. Gods handelingen en de waarheid die God uitdrukt, hebben absoluut niets met deze dingen te maken. Dat wil zeggen, de waarheid die God uitdrukt, heeft niet het minste te maken met de seculiere conventies van menselijke relaties van de verdorven mensheid, of met de traditionele culturen van mensen, hun ideeën, gezichtspunten en goede daden, of met hun definities van moraliteit, waardigheid en positieve dingen. In Zijn uitdrukking van de waarheid drukt God Zijn gezindheid en essentie uit; Zijn uitdrukking van de waarheid is niet gebaseerd op de verschillende positieve dingen en uitspraken die mensen geloven en die door de mensheid zijn samengevat. Gods woorden zijn Gods woorden; Gods woorden zijn waarheid. Ze zijn het enige fundament en de enige wet waardoor de mensheid bestaat, en al die zogenaamde leerstellingen die van de mens afkomstig zijn, zijn verkeerd, absurd en door God veroordeeld. Ze vinden geen goedkeuring bij Hem, laat staan dat ze de oorsprong of basis van Zijn uitspraken zijn. God drukt Zijn gezindheid en Zijn essentie uit door Zijn woorden. Alle woorden die door God worden uitgedrukt, zijn waarheid, want Hij heeft de essentie van God, en Hij is de werkelijkheid van alle positieve dingen. Ongeacht hoe deze verdorven mensheid Gods woorden positioneert of definieert, noch hoe ze die bekijkt of begrijpt, Gods woorden zijn eeuwig de waarheid, en dit is een feit dat nooit verandert. Ongeacht hoeveel woorden van God zijn gesproken, en ongeacht hoezeer deze verdorven, boosaardige mensheid ze veroordeelt en verwerpt, er blijft een feit dat voor altijd onveranderlijk is: Gods woorden zullen altijd de waarheid zijn, en de mens kan dit nooit veranderen. Uiteindelijk zal de mens moeten toegeven dat Gods woorden de waarheid zijn, en dat de door de mensheid gewaardeerde traditionele cultuur en wetenschappelijke kennis nooit positieve dingen kunnen worden, en dat ze nooit de waarheid kunnen worden. Dit is absoluut. De traditionele cultuur en overlevingsstrategieën van de mensheid zullen niet de waarheid worden door de veranderingen of het verstrijken van de tijd, en evenmin zullen de woorden van God de woorden van de mens worden door de veroordeling of vergeetachtigheid van de mensheid. Waarheid is altijd waarheid; deze essentie zal nooit veranderen. Welk feit bestaat hierin? Het is dat deze gangbare gezegden die de mensheid heeft samengevat, hun bron vinden in Satan en menselijke verbeeldingen en noties, of ze komen voort uit menselijke heetgebakerdheid en de verdorven gezindheden van mensen, en hebben helemaal niets te maken met positieve dingen. De woorden van God daarentegen zijn uitdrukkingen van Gods essentie en identiteit. Om welke reden drukt Hij deze woorden uit? Waarom zeg Ik dat ze waarheid zijn? De reden is dat God soeverein is over alle wetten, regels, wortels, essenties, werkelijkheden en mysteries van alle dingen. Hij heeft ze in Zijn hand gevat. Daarom kent alleen God de regels, werkelijkheden, feiten en mysteries van alle dingen. God kent de oorsprong van alle dingen, en God weet wat precies de wortel van alle dingen is. Alleen de definities voor alle dingen die in Gods woorden worden gepresenteerd, zijn het meest accuraat, en alleen Gods woorden zijn de normen en principes voor het leven van de mens en de waarheden en criteria waardoor de mens kan leven, terwijl de satanische wetten en theorieën waarop de mens sinds te zijn verdorven door Satan vertrouwt om te leven, tegelijkertijd in strijd zijn met het feit dat God soeverein is over alle dingen, en met het feit dat Hij soeverein is over de wetten en regels van alle dingen. Alle satanische theorieën van de mens komen voort uit de noties en verbeeldingen van de mens, en ze zijn van Satan. Wat voor rol speelt Satan? Ten eerste doet hij zich voor als de waarheid; ten tweede verstoort, vernietigt en vertrapt hij alle wetten en regels van alle dingen die God heeft geschapen. Daarom past dat wat van Satan komt maar al te goed bij de essentie van Satan, en is het vervuld van Satans boosaardige oogmerk, van vervalsing en voorwendsels, en van Satans eeuwig onveranderlijke ambitie. Ongeacht of de verdorven mensheid deze filosofieën en theorieën van Satan kan onderscheiden, en ongeacht het aantal mensen dat deze dingen aanprijst, bevordert en volgt, en ongeacht hoeveel jaren en tijdperken de verdorven mensheid ze heeft bewonderd, aanbeden en gepredikt, ze zullen niet de waarheid worden. Omdat hun essentie, oorsprong en bron Satan is, die God en de waarheid vijandig gezind is, zullen deze dingen daarom nooit de waarheid worden – het zullen altijd negatieve dingen zijn. Wanneer er geen waarheid is om ze mee te vergelijken, kunnen ze misschien goede en positieve dingen lijken, maar wanneer de waarheid wordt gebruikt om ze te ontmaskeren en te ontleden, zijn ze niet onfeilbaar, kunnen ze de toets niet doorstaan en zijn het dingen die snel worden veroordeeld en verworpen. De waarheid die God uitdrukt, komt precies overeen met de behoeften van de normale menselijkheid van de mensheid die God heeft geschapen, terwijl de dingen die Satan mensen inprent, precies in strijd zijn met de behoeften van de normale menselijkheid van de mensheid. Ze maken een normaal mens abnormaal, en extreem, bekrompen, arrogant, dwaas, boosaardig, onbuigzaam, venijnig en zelfs onuitstaanbaar hooghartig. Er komt een punt waarop het zo ernstig wordt dat mensen gestoord raken en niet eens weten wie ze zijn. Ze willen geen normale of gewone mensen zijn, en staan er in plaats daarvan op supermensen te zijn, mensen met speciale krachten, of mensen van een hoog niveau – deze dingen hebben de menselijkheid van mensen en hun instinct verdraaid. De waarheid stelt mensen in staat om instinctiever te leven volgens de regels en wetten van de normale menselijkheid en al deze door God vastgestelde regels, terwijl deze zogenaamde gangbare gezegden en misleidende uitspraken mensen er juist toe aanzetten om tegen het menselijk instinct in te gaan en de door God verordende en geformuleerde wetten te ontwijken, zelfs zozeer dat mensen afwijken van het spoor van de normale menselijkheid en enkele extreme dingen doen die normale mensen niet zouden moeten doen of overdenken. Deze satanische wetten verdraaien niet alleen de menselijkheid van mensen, maar doen mensen ook hun normale menselijkheid en het instinct van hun normale menselijkheid verliezen. Satanische wetten stellen bijvoorbeeld: ‘Iemands lot ligt in zijn eigen handen’, en ‘Geluk wordt gecreëerd door iemands eigen twee handen’. Dit is in strijd met Gods soevereiniteit en in strijd met het menselijk instinct. Wanneer het lichaam en het instinct van mensen de grens bereiken, of wanneer hun lot een kritiek punt bereikt, kunnen mensen die afhankelijk zijn van deze wetten van Satan zich niet staande houden. De meesten voelen dat de druk hun grens heeft overschreden en verder is gegaan dan wat hun geest kan verdragen, en uiteindelijk worden sommige mensen schizofreen. Mensen die nu deelnemen aan de toelatingsexamens voor de universiteit lijden onder de immense druk die die examens met zich meebrengen. De fysieke gesteldheid en mentale kwaliteiten van mensen verschillen; sommigen kunnen zich aan zo’n systeem aanpassen, anderen niet. Uiteindelijk raken sommigen depressief, terwijl anderen schizofreen worden, en zelfs van gebouwen springen en zelfmoord plegen – allerlei dingen gebeuren. Hoe worden deze gevolgen veroorzaakt? De reden is dat Satan mensen misleidt door hen roem en gewin te laten najagen, wat mensen schaadt. Als mensen natuurlijk kunnen leven volgens de door God vastgestelde regels, en leven volgens de manier die God voor mensen heeft verordend, en Gods woorden lezen, en voor Gods aangezicht leven, zullen ze dan gestoord raken? Zullen ze zoveel druk weerstaan? Absoluut niet. God doet Zijn werk opdat mensen de waarheid begrijpen, hun verdorven gezindheden afwerpen en zich onderwerpen aan Gods soevereiniteit en regelingen. Op die manier kunnen mensen voor Gods aangezicht leven, zonder druk, en zullen ze alleen vrijheid en bevrijding verkrijgen. De mensheid is door God geschapen, en alleen God kent het menselijk instinct en weet alles over mensen. God gebruikt de regels die Hij heeft geformuleerd om mensen te leiden en in hun behoeften te voorzien, terwijl Satan dat nu juist niet doet. Hij laat mensen al deze regels schenden en dwingt mensen om supermensen en hotshots te zijn. Is dat niet mensen voor de gek houden? Mensen zijn feitelijk normale en gewone mensen – hoe kunnen ze supermensen of mensen met speciale krachten zijn? Is dat niet mensen te gronde richten? Hoezeer je je ook inspant, hoe groot je ambities en verlangens ook zijn, je kunt geen supermens of een persoon met speciale krachten worden. Zelfs als je jezelf zozeer te gronde richt dat je elke schijn van menselijkheid verliest, kun je geen supermens of persoon met speciale krachten worden. Welke carrière een persoon in het leven zou moeten hebben, is door God voorbeschikt. Als je niet leeft volgens de door God geformuleerde wetten en regels, maar in plaats daarvan Satans misleidende en duivelse woorden kiest, en nastreeft een supermens of een persoon met speciale krachten te zijn, zul je moeten lijden en sterven. Dat wil zeggen, als je ervoor kiest te aanvaarden dat je door Satan te gronde wordt gericht, vertrapt en verdorven, dan is alles wat je ondergaat de consequentie van je eigen daden, het is wat je verdient, en het is uit je eigen vrije wil. Sommige mensen doen het toelatingsexamen voor de universiteit, zakken er twee of drie keer voor, en worden uiteindelijk gek omdat het hun nooit lukt te slagen. Is dit iets wat ze over zichzelf hebben afgeroepen? Waarom wil je het toelatingsexamen doen? Is het niet alleen om boven de rest uit te stijgen en je voorouders te eren? Als je deze twee doelen, boven de rest uit te stijgen en je voorouders te eren, opgeeft en die dingen niet najaagt, maar in plaats daarvan overstapt op een correct doel, zal de druk dan niet verdwijnen? Als je verdorvenheid van Satan aanvaardt, en als je al deze ideeën en gezichtspunten van hem aanvaardt, zal je lichaam allerlei pijnen moeten doorstaan, en dat zal niet minder zijn dan je verdient! Deze consequentie is je eigen keuze en door jouzelf veroorzaakt. Het is niet door God voorbeschikt. God laat je niet zo leven. Gods woorden hebben de dingen al heel duidelijk gemaakt, en jij bent het die niet volgens Gods woorden praktiseert. Er is een grens aan wat iemands lichaam, wilskracht en mentale kwaliteiten kunnen verdragen, maar mensen zelf beseffen dat niet en denken er anders over, en zeggen zelfs dat hun lot in hun eigen handen ligt. Toch slagen ze er uiteindelijk niet in de controle over hun lot te bemachtigen, en sterven ze in plaats daarvan een ellendige en tragische dood. Hoe is dit je eigen lot in handen nemen? Dit is hoe Satan allerlei foutieve ideeën en allerlei ketterijen en dwalingen gebruikt om mensen te verderven. Mensen zelf weten dit niet, en vinden het zelfs prima. Ze denken: de maatschappij boekt voortdurend vooruitgang, we moeten met de tijd meegaan en al die positieve energie aanvaarden. Dit zijn volkomen duivelse woorden. Hoe kan er positieve energie zijn in een demonische, ongelovige wereld? Het is allemaal negatieve energie, het is allemaal kanker, en het is allemaal een tijdbom. Als je deze dingen aanvaardt, zul je de nadelige consequenties ervan moeten dragen, en zul je door Satan gemarteld en verwoest moeten worden. Dit is het gevolg van het niet nastreven van de waarheid. Wat voor goed einde kan er zijn als je Satan volgt? Satan zal er alles aan doen om je te vergiftigen en je gif in te prenten. God redt je; Satan schaadt je. God geneest je kwalen; Satan prent je gif in om je ziek te maken. Hoe meer gif je van Satan aanvaardt, hoe inspannender het voor je wordt om de waarheid te aanvaarden. Zo is het nu eenmaal. Hier eindigt onze communicatie over het onderwerp wat de waarheid is. Vervolgens zullen we over een ander onderwerp communiceren.

Een ontleding van antichristen die hun plicht alleen vervullen om zich te onderscheiden en hun eigen belangen en ambities te voeden, die nooit de belangen van Gods huis in overweging nemen en die belangen zelfs verraden en inruilen voor persoonlijke glorie

I. Wat Gods belangen zijn en wat de belangen van mensen zijn

Deze keer zullen we communiceren over punt negen van de verschillende uitingen van antichristen: ze vervullen hun plicht alleen om zich te onderscheiden en hun eigen belangen en ambities te voeden; ze nemen nooit de belangen van Gods huis in overweging, en ze verraden die belangen zelfs en ruilen ze in voor persoonlijke glorie. In ons dagelijks leven benadrukken we vaak de belangen van God en van Gods huis. Sommige mensen hebben echter vaak de neiging de belangen van Gods huis niet in overweging te nemen en in plaats daarvan in alle dingen hun eigen belangen centraal te stellen. Deze mensen zijn bijzonder egoïstisch. Bovendien beschermen ze bij het afhandelen van zaken vaak hun eigen belangen ten koste van die van Gods huis, zozeer dat ze zelfs slinkse verzoeken aan Gods huis zullen doen om hun eigen verlangens te bevredigen. Wat is hier het sleutelwoord? Waar wordt voornamelijk over gesproken? (Belangen.) Wat wordt bedoeld met ‘belangen’? Wat valt onder deze term? Wat beschouwt men als de belangen van de mens? Wat omvatten de belangen van de mens? Status, reputatie en dingen die verband houden met materiële belangen. Wanneer iemand bijvoorbeeld anderen misleidt om hem te bewonderen en te aanbidden, streeft hij zijn eigen psychologische belangen na; er zijn ook materiële belangen, die mensen nastreven door misbruik te maken van anderen, voordelen voor zichzelf te behalen of de eigendommen van Gods huis te stelen, om een paar voorbeelden te noemen. Antichristen zijn altijd alleen maar uit op winst. Ongeacht of ze psychologische of materiële belangen nastreven, antichristen zijn hebzuchtig en onverzadigbaar, en ze zullen proberen deze dingen helemaal voor zichzelf te nemen. Zaken die iemands belangen betreffen, onthullen hem het meest. Belangen zijn nauw verbonden met het leven van ieder mens, en alles waar een mens elke dag mee in contact komt, heeft met zijn belangen te maken. Wanneer je bijvoorbeeld iets zegt of over een kwestie praat, welke belangen zijn er dan bij betrokken? Wanneer twee mensen een kwestie bespreken, gaat het erom wie welbespraakt is en wie niet, wie door anderen hoog wordt aangeslagen en op wie wordt neergekeken. Ook de verschillende gevolgen van hun verschillende manieren van spreken spelen een rol. Is dat geen kwestie van belangen? Wat doen mensen dan wanneer kwesties van dit type hen overkomen? Mensen doen hun uiterste best om te pronken en breken zich het hoofd om hun woorden te ordenen, met het doel om de zaak duidelijk uit te leggen en de woorden eleganter te formuleren zodat ze aangenamer klinken, gestructureerd zijn en een blijvende indruk op mensen achterlaten. Deze aanpak, waarbij men zijn welsprekendheid, brein en kennis gebruikt om de gunst van mensen te winnen en een diepe indruk op hen te maken – dat is een soort belang. Welke andere aspecten omvatten de belangen die mensen nastreven nog meer? Wanneer ze hun zaken regelen, wegen, berekenen en overdenken mensen voortdurend in hun gedachten en breken ze zich het hoofd om te bedenken welke handelingen in hun belang zijn, welke niet, welke hun belangen kunnen bevorderen, welke op zijn minst hun belangen niet schaden, en welke handelingen hun de meeste glorie en de grootste materiële voordelen kunnen opleveren, en hen tot de grootste begunstigde kunnen maken. Dit zijn de twee belangen waar mensen voor vechten telkens wanneer hen kwesties overkomen. De belangen die mensen nastreven zijn gericht op deze twee aspecten en niets meer: enerzijds het verkrijgen van materiële voordelen, of op zijn minst geen verlies lijden, en misbruik maken van anderen; anderzijds, op psychologisch niveau, ervoor zorgen dat mensen naar hen opkijken en hen bewonderen, en de harten van mensen winnen. Soms kunnen mensen, om macht en status te verkrijgen, zelfs materiële belangen opgeven – dat wil zeggen, ze zouden een klein verlies lijden om vervolgens een groter voordeel ten opzichte van anderen te behalen. Kortom, deze dingen die te maken hebben met iemands reputatie, status, glorie en materiële zaken vallen allemaal binnen de categorie van de belangen van de mens, en zijn allemaal belangen die mensen nastreven.

Wat is de aard van het streven van mensen naar deze belangen? Waarom streven mensen deze dingen na? Is het legitiem om ze na te streven? Is het redelijk? Strookt het met Gods vereisten voor de mens? Is dit de norm die God van schepselen eist? Vermeldt God in Zijn woorden: ‘Jullie moeten je eigen belangen nastreven en je eigen belangen maximaliseren. Offer je eigen belangen niet op alleen maar omdat je in God gelooft en een plicht vervult. Jullie moeten je status, reputatie en macht koesteren en deze dingen koste wat het kost beschermen. Als God je status geeft, moet je die koesteren en er je glorie van maken in plaats van je schande. Dit is Gods opdracht aan jou’ – heeft God dit ooit gezegd? (Nee.) Aangezien er niets van dien aard in Gods woorden staat, wat vereist God dan in Zijn hart van schepselen? Hoe vereist God dat mensen belangen beschouwen? Enerzijds wil God dat mensen hun belangen opgeven – dit is algemeen gesteld; anderzijds geeft God mensen in nog meer aspecten geschikte paden voor de praktijk, en vertelt Hij mensen hoe te handelen zodat ze het pad volgen dat ze behoren te nemen, hoe te praktiseren zoals een schepsel dat behoort te doen, welke gezichtspunten en houdingen mensen moeten hebben ten opzichte van materiële zaken, roem en gewin, en hoe ze moeten kiezen. Het spreekt voor zich dat, hoewel Gods woorden mensen niet rechtstreeks vertellen hoe ze belangen moeten beschouwen, Zijn woorden tussen de regels door ook precies uitdrukken wat Gods gezichtspunten zijn met betrekking tot de belangen van de verdorven mensheid, en heel duidelijk maken dat mensen hun eigen gezichtspunten opzij moeten zetten, dingen moeten doen in overeenstemming met de waarheidsprincipes, moeten handelen naar hun positie als schepselen en op hun eigen plaats moeten blijven. Berooft Hij in Zijn hart mensen opzettelijk van hun belangen door van hen te eisen dat ze op deze manier handelen? Absoluut niet. Sommige mensen zeggen: “In de kerk wordt altijd gesproken over de belangen van gods huis en de belangen van de kerk, maar hoe komt het dat niemand het over de belangen van ons mensen heeft? Wie zorgt er voor onze belangen? Moeten wij ook niet wat mensenrechten hebben? We moeten ook wat kleine voordeeltjes krijgen. Waarom krijgen we niet een kleinigheidje? Hoe komt het dat alle belangen aan god toebehoren? Is god ook niet egoïstisch?” Dit zeggen is uiterst opstandig en verraderlijk. Het is overduidelijk verkeerd om dit te zeggen. Een mens met menselijkheid kan dit beslist niet zeggen; alleen duivels durven allerlei opstandige dingen te zeggen. Anderen zeggen: “God zegt mensen altijd dat ze niet aan hun persoonlijke belangen moeten denken. Hij zegt altijd dat men niet voor zichzelf moet plannen. Mensen willen opvallen door iets te doen of te bereiken waardoor iedereen hen aanbidt. God zegt dat dit een ambitie is. Mensen willen vechten voor hun eigen belangen, lekker eten, van het leven genieten, zich tegoed doen aan de gemakken van het vlees en respectabel leven onder de mensen. God zegt dat mensen op deze manier alleen hun eigen belangen voeden en die opzij moeten zetten. Als we al deze belangen opzijzetten, hoe kunnen we dan beter leven?” Als mensen Gods bedoelingen niet begrijpen, zullen ze zich altijd verzetten tegen Gods vereisten en zullen ze in deze zaken altijd met God in discussie gaan. Het is net als sommige ouders die hun halve leven hard hebben gewerkt om hun kinderen op te voeden en zo moe zijn dat ze allerlei kwalen hebben. De ouders maken zich zorgen dat hun lichaam het zal begeven en dat hun kinderen dan niemand zullen hebben om hen te onderhouden, dus kopen ze wat gezondheidsproducten. De kinderen weten niet beter en zeggen bij het zien van deze producten: “Ik heb al jaren geen nieuwe kleren gekocht, hoe komt het dat jij nog gezondheidsproducten kunt kopen? Je zou dat geld moeten sparen zodat ik naar de universiteit kan.” Doet deze opmerking de ouders geen verdriet? Ouders doen dit alles niet voor hun eigen belangen, en niet omdat ze zich tegoed willen doen aan de gemakken van het vlees, of omdat ze wat langer en comfortabeler willen leven en in de toekomst willen delen in het geluk van hun kinderen. Het is niet om deze redenen. Waar doen ze het voor? Ze doen het voor hun kinderen. De kinderen begrijpen dit niet en geven zelfs hun ouders de schuld – is dat niet verraderlijk? (Ja.) Als de kinderen de bedoelingen van hun ouders niet begrijpen, kunnen ze ruzie krijgen met hun ouders, zelfs zodanig dat ze geschillen veroorzaken en de gevoelens van hun ouders kwetsen. Begrijpen jullie dan Gods hart? Dit is een kwestie van de waarheid begrijpen. Waarom worden de praktijken van mensen om hun eigen belangen en ambities te voeden door God veroordeeld? Is het omdat God egoïstisch is? Is het omdat God mensen zegt geen persoonlijke belangen na te streven om hen arm en meelijwekkend te maken? (Nee.) Dat is het zeker niet. God wil dat de mensen goed zijn, en God komt om Zijn werk te doen en mensen te redden om de mensheid zegeningen te schenken en mensen naar een prachtige bestemming te brengen. Alles wat God doet, is opdat mensen de waarheid en het leven verkrijgen, zodat ze gekwalificeerd kunnen zijn om Gods belofte en zegeningen te ontvangen. Mensen zijn echter diep verdorven door Satan en hebben verdorven gezindheden, en moeten veel lijden om de waarheid en het leven te verkrijgen. Als alle mensen persoonlijke belangen nastreven en een goed leven willen leiden om de buitensporige verlangens van het vlees te bevredigen, maar geen moeite doen om de waarheid na te streven, wat zullen dan de gevolgen zijn? Ze zullen niet in staat zijn de waarheid te verkrijgen en niet in staat zijn gezuiverd en gered te worden. Wat is het gevolg als ze niet gered worden? Ze moeten allemaal sterven in de rampen. Is dit de tijd om je te buiten te gaan aan de genoegens van het vlees? Nee. Wie de waarheid niet verkrijgt, moet sterven. Gods vereiste dat mensen hun vleselijke belangen opgeven om de waarheid na te streven, is daarom omwille van de mensen, omwille van hun leven en omwille van hun redding. Zodra mensen de waarheid verkrijgen en gered worden, zullen Gods belofte en zegeningen op enig moment komen. De zegeningen die God aan mensen schenkt, zijn wie weet hoeveel honderden of duizenden keren groter dan de genoegens van het vlees die mensen zich voorstellen. Hoe komt het dat mensen die niet kunnen zien? Zijn mensen er allemaal blind voor? Waarom eist God dan altijd dat mensen hun eigen belangen opzijzetten en Gods belangen en de belangen van Gods huis verdedigen? Wie kan deze zaak uitleggen? (God eist dat mensen persoonlijke belangen opgeven omdat mensen door Satan zijn verdorven en hun belangen niet in overeenstemming zijn met de waarheid. Door te eisen dat mensen de belangen van Gods huis verdedigen, leert God mensen hoe ze zich moeten gedragen. Het is ook omdat al het werk dat God doet, bedoeld is om mensen te redden, en als iemand de belangen van Gods huis niet weet te verdedigen, is hij het niet waard mens genoemd te worden.) Er zitten enkele praktische punten in wat je zegt. (Ik zou graag iets willen toevoegen. Ik was geobsedeerd door roem, gewin en status. Ik vond dat ik wat gaven had en tot supervisor gepromoveerd zou moeten worden. Maar elke keer als er een verkiezing was, verloor ik die, en in mijn hart klaagde ik over God – waarom vervulde God deze ene kleine wens van mij niet? Later, na enkele mislukkingen te hebben ervaren, las ik Gods woorden en dacht ik over mezelf na, en erkende ik dat ik vaak jaloers was en ruzie maakte vanwege mijn streven naar roem, gewin en status, en niet harmonieus samenwerkte met mijn broeders en zusters. Niet alleen had ik geen vooruitgang geboekt in mijn leven, ik had ook enige verliezen veroorzaakt voor het werk van Gods huis. Ik kwam tot het besef dat het nastreven van roem, gewin en persoonlijke belangen geen correcte levensvisie of correct doel is om na te streven; het is een verkeerde opvatting die Satan mensen inprent om hen te misleiden, en een dergelijk streven is zeer gevaarlijk. God zegt mensen dat ze geen roem, gewin en status moeten nastreven, niet omdat Hij het hun moeilijk wil maken, noch omdat Hij streng voor hen wil zijn, maar omdat dit een zeer gevaarlijke weg is, en dergelijke strevingen er alleen maar toe kunnen leiden dat men uiteindelijk met lege handen achterblijft.) Wat denken jullie dat het gevaar is waarover hij het heeft met ‘met lege handen’ en ‘zeer gevaarlijk’? Is het echt alleen maar een kwestie van met lege handen achterblijven en niets meer? Wat voor pad is dit? (De weg naar de vernietiging.) Dit streven is een pad van verzet tegen God. Het is niet het nastreven van de waarheid, maar veeleer het nastreven van status en prestige. Het is het bewandelen van de weg van antichristen. Hoe legitiem je je wensen en aspiraties ook vindt, wat God wil is niet dit; het is niet dit soort streven. God wil niet dat je op deze manier streeft. Als je erop staat je eigen koers te varen, dan zal je uiteindelijke uitkomst niet alleen zijn dat je met lege handen achterblijft, maar dat je een pad van verzet tegen God zult inslaan. Wat is hier het gevaar van? Je zult je tegen God verzetten, tegen Hem tieren en Hem tegenwerken, en in oppositie tegen Hem staan, en de uitkomst zal vernietiging zijn. Is er iets aan toe te voegen? (God, ik zou graag iets willen toevoegen. Zojuist vroeg God waarom God niet wil dat mensen hun eigen belangen verdedigen, maar veeleer de belangen van Gods huis. Zoals ik het begrijp, heeft God alles geschapen en komt alles van God. Elk ding dat God heeft geschapen, is voor de mensen. Wat God ook doet – inclusief Zijn tweemaal vlees worden om al dit werk te doen, en inclusief al dit werk nu van het stichten van de kerk – het is in feite allemaal omwille van het redden van de mensen. Zodra mensen in God geloven, het kerkleven beginnen te leiden en hun plichten kunnen vervullen, hebben ze een pad van redding. Daarom is Gods verzoek om onze persoonlijke belangen opzij te zetten geen beroving, want wijzelf zijn het die uiteindelijk profiteren van het verdedigen van Gods belangen en de belangen van Gods huis.) Heel goed. De algemene betekenis van waarover jullie hebben gecommuniceerd, is in wezen correct. Sommige mensen praten over hun eigen persoonlijke ervaringen, en anderen praten erover vanuit een theoretisch perspectief. In wezen is wat jullie begrijpen in de trant van dat Gods belangen legitiem zijn en de belangen van mensen niet legitiem. Alleen Gods belangen kunnen belangen worden genoemd, terwijl de belangen van mensen niet zouden moeten bestaan. In het bijzonder ‘de belangen van mensen’ – deze zinsnede, deze uitdrukking, dit feit – zijn niet iets dat mensen zouden moeten genieten. Gods belangen gaan boven alles en moeten worden verdedigd. Dit is in wezen wat jullie begrijpen. Dat wil zeggen, mensen zouden de verantwoordelijkheid moeten hebben om Gods belangen te verdedigen en zouden Gods belangen correct moeten beschouwen, terwijl de belangen van mensen met minachting zouden moeten worden beschouwd en moeten worden weggenomen, omdat de belangen van mensen niet zo glorieus zijn. Vanuit een menselijk standpunt – omdat mensen in de kern verdorven gezindheden hebben en vanbinnen vermengd zijn met verdorven gezindheden – vallen alle belangen van mensen, hoe je ze ook bekijkt, en of ze nu waarneembaar zijn of niet, binnen de categorie van het onrechtmatige. Daarom, of mensen ze nu opzij kunnen zetten of niet, ze hebben zich subjectief al gerealiseerd dat de belangen van mensen opzij moeten worden gezet, en dat het Gods belangen zijn waarvoor gevochten en die verdedigd moeten worden. Over dit punt bestaat consensus. Laten we, nu we een consensus hebben bereikt, communiceren over wat precies Gods belangen zijn.

Wat zijn precies Gods belangen? Kunnen de belangen van God, de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk allemaal gelijkgesteld worden? Men kan zeggen dat ‘God’ een titel is, en ook een synoniem voor Gods essentie. En hoe zit het met ‘Gods huis’ en ‘de kerk’? Gods huis is vrij breed van opzet, terwijl de kerk specifieker is. Kunnen de belangen van God, de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk gelijkgesteld worden? (Nee, dat kan niet.) Sommige mensen zeggen dat het niet kan, maar kan het eigenlijk wel? Zijn de bestuurlijke decreten van Gods huis, de bestuurlijke decreten van de kerk en de bestuurlijke decreten die door God zijn afgekondigd hetzelfde? (Ja.) Ze zijn hetzelfde. Vanuit dit perspectief kunnen de belangen van alle drie gelijkgesteld worden. Gods huis ontstaat alleen met God en Zijn uitverkoren volk, en de kerk ontstaat alleen met dit uitverkoren volk van Gods huis. De kerk is een meer specifieke ‘ondergeschikte eenheid’ van Gods huis. Gods huis is een bredere term, terwijl de kerk specifieker is. Kunnen de belangen van God, de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk gelijkgesteld worden? Vinden jullie dat ze gelijkgesteld moeten worden? Jullie weten het niet? Laten we ze dan eerst proberen gelijk te stellen om ze te analyseren. De glorie van God bijvoorbeeld is Gods belang. Zou het juist zijn om te zeggen dat het de glorie van Gods huis is? (Nee.) Dat zou niet juist zijn. Gods huis is een naam, het vertegenwoordigt niet de essentie van God. Zou het juist zijn om te zeggen dat de glorie van God de glorie van de kerk is? (Nee.) Dat zou duidelijk ook niet juist zijn. De glorie van de kerk is de glorie van alle broeders en zusters. Die gelijkstellen met de glorie van God zou schandalig zijn. Mensen kunnen deze glorie niet dragen, en Gods huis noch de kerk kan dat. Kunnen, vanuit dit perspectief gesproken, de belangen van God, de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk gelijkgesteld worden? (Nee, dat kan niet.) Nee, dat kan niet. Kan, vanuit een ander perspectief gesproken, een deel van het werk dat God doet, een deel van het werk van Gods huis en een deel van het werk van de kerk gelijkgesteld worden? God zegt mensen bijvoorbeeld dat ze het evangelie moeten prediken en Gods woorden moeten verspreiden. Dit is Gods bedoeling, en het is ook wat God aan de mensen opdraagt. Wanneer deze opdracht aan Gods huis wordt gegeven, kan dit werk dan gelijkgesteld worden met het werk dat God van plan is te doen? Wat God opdraagt is ook een deel van Zijn werk, en dit specifieke deel kan gelijkgesteld worden met het werk dat God van plan is te doen. Wanneer deze opdracht vervolgens aan de kerk wordt gegeven, kan die dan gelijkgesteld worden met het werk van God? (Ja.) Ja, dat kan. Een van deze twee voorbeelden betreft iets van Gods essentie, in welk geval God, Gods huis en de kerk niet gelijkgesteld kunnen worden. Het andere voorbeeld betreft het werk dat God doet, Gods opdracht, en meer specifiek Gods vereisten voor iedereen – deze dingen kunnen gelijkgesteld worden. Wanneer het gaat om zaken die Gods glorie, Gods identiteit, Gods essentie en Gods getuigenis betreffen, kunnen God, Gods huis en de kerk dan gelijkgesteld worden? (Nee.) Gods huis en de kerk kunnen dit getuigenis en deze glorie niet bezitten en kunnen niet gelijkgesteld worden met God, maar wanneer het een kwestie is van een specifieke taak of een bepaalde opdracht, kunnen ze wel gelijkgesteld worden. We hebben eerder gecommuniceerd over de belangen van Gods huis en de kerk, waar we veel over hebben gesproken. Vandaag zullen we ons richten op de communicatie over wat precies Gods belangen zijn, en wat precies de dingen zijn die onbekend zijn voor de mensen, waar mensen nooit aan hebben gedacht, en die nauw verbonden zijn met God en als Gods belangen gelden. Of het nu een zelfstandig naamwoord is, een gezegde, of iets dat verband houdt met Gods essentie en identiteit, welke dingen zijn Gods belangen? (De glorie van God.) De glorie van God is het zeker, het getuigenis dat God van de mensen verkrijgt. Wat is er nog meer? Gods werk, Gods managementplan, Gods naam, Gods getuigenis, Gods identiteit en Gods status – dit zijn allemaal Zijn belangen. Wat is, wat God betreft, het kostbaarste dat Hij wil beschermen? Is het Gods naam, Gods glorie, Gods getuigenis, of Gods identiteit en status? Wat is het precies? Gods managementplan om de mensheid te redden is het kostbaarste dat God wil beschermen. Gods zesduizendjarig managementplan is al het werk dat God van plan is te doen binnen deze periode van zesduizend jaar. Voor God is dit het allerbelangrijkste. Men kan zeggen dat dit het belang van God zou moeten zijn dat in de ogen van schepselen kan worden gezien. Wat mensen min of meer kunnen begrijpen over Gods belangen, en wat mensen zouden moeten begrijpen, kan in wezen daarbij ophouden. Laten we het vervolgens hebben over de belangen van Gods huis. Wat de belangen van Gods huis betreft: wat heeft God, naast het verdedigen van Gods naam, Gods glorie en Gods getuigenis, nog meer aan de mensheid opgedragen dat de mensen moeten verdedigen? (Gods managementplan.) Juist, Gods grootste opdracht aan de mensheid is het grootste belang van Gods huis. Wat is dit belang dan? Het is dat Gods zesduizendjarig managementplan onder de mensheid wordt uitgevoerd, en dit omvat natuurlijk allerlei aspecten. Wat omvat het dan? Het omvat dat de kerk wordt gesticht en gevormd, en dat leiders en werkers op alle niveaus van de kerk worden voortgebracht, zodat de verschillende onderdelen van het kerkwerk en het werk van het verspreiden van Gods evangelie onbelemmerd kunnen doorgaan – dit alles heeft te maken met de belangen van de kerk. Dit zijn de belangrijkste dingen wat betreft de belangen van God, Gods huis en de kerk, waar we vaak over spreken. Dat Gods werk zich verspreidt, dat Gods managementplan zonder belemmering verloopt, dat Gods bedoeling en Gods wil zonder belemmering onder de mensheid worden gedaan, en dat Gods woorden breder onder de mensen worden verspreid, uitgedragen en verkondigd, zodat meer mensen voor God komen – dit zijn de doelstellingen en de kern van al Gods werk. Als zodanig moet alles wat de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk betreft, zeker Gods wil en Gods managementplan betreffen. Specifiek is het een kwestie van of Gods werk in elk tijdperk en in elke fase zonder belemmering kan doorgaan en zich kan verspreiden, en of het soepel wordt uitgevoerd en soepel vordert onder de mensheid. Als dit alles normaal vordert, zullen de belangen van Gods huis en de kerk worden beschermd, en zullen Gods glorie en Gods getuigenis worden beschermd. Als Gods werk in Gods huis en in de kerk wordt belemmerd en niet zonder belemmering kan doorgaan, en Gods bedoeling en het werk dat God van plan is te doen worden gehinderd, zullen de belangen van Gods huis en van de kerk beslist zeker ernstig worden geschaad – deze dingen hangen met elkaar samen. Dat wil zeggen, wanneer de belangen van Gods huis en van de kerk ernstig worden geschaad of gehinderd, zal Gods managementplan beslist ernstig worden gedwarsboomd, en zullen Gods belangen ook ernstig worden geschaad.

Laten we het, nu we de communicatie over wat Gods belangen zijn hebben afgerond, vervolgens hebben over wat de belangen van mensen zijn. We hebben zojuist al even gesproken over de belangen van mensen; laten we nu de aard van de belangen van mensen bespreken wat betreft hun definitie, en die kenmerken. Waarom eist God dat mensen hun belangen opzijzetten? Hebben mensen dit recht niet? Geeft God mensen dit recht niet? Verdienen mensen dergelijke rechten niet? Is het niet zo? Waarom streven mensen belangen na, als we kijken naar die verschillende aspecten van de belangen van mensen waar we zojuist over spraken? (Voor zichzelf.) ‘Voor zichzelf’ is een veralgemening. Wie is ‘zichzelf’? (Satans.) Als mensen de waarheid begrijpen en naar de waarheid kunnen leven, en ze een verandering van gezindheid bereiken en gered worden, en ze nastreven wat ze willen, zal dit streven dan niet verenigbaar zijn met God? Maar voordat ze veranderen en gered worden, zijn de enige dingen die mensen nastreven roem en gewin, de talloze aspecten die verband houden met het vlees; deze zijn volkomen vijandig aan en in tegenspraak met de waarheid, een regelrechte schending van de waarheid, waar ze lijnrecht tegenover staan. Als iemand zegt dat hij de waarheid liefheeft en nastreeft, maar het doel dat hij nastreeft is in wezen om zich te onderscheiden, te pronken, ervoor te zorgen dat mensen hem hoog hebben, zijn eigen belangen te behartigen, en hij zijn plicht niet vervult om zich aan God te onderwerpen of God tevreden te stellen, maar veeleer om roem, gewin en status te bereiken, dan is zijn streven onrechtmatig. Als dat het geval is, zijn hun handelingen dan een belemmering voor het werk van de kerk, of helpen ze het vooruit? Ze zijn duidelijk een belemmering; ze helpen het niet vooruit. Sommige mensen zwaaien met de vlag van het doen van het werk van de kerk, maar streven hun eigen persoonlijke roem, gewin en status na, zijn met hun eigen zaakjes bezig, creëren hun eigen kleine groep, hun eigen kleine koninkrijk – vervullen zulke mensen hun plicht? Al het werk dat ze doen, hindert, verstoort en schaadt in wezen het werk van de kerk. Wat is het gevolg van hun streven naar roem, gewin en status? Ten eerste beïnvloedt dit hoe Gods uitverkorenen normaal Gods woord eten en drinken en de waarheid begrijpen, het belemmert hun ingang in het leven, weerhoudt hen ervan het juiste spoor van het geloof in God te betreden en leidt hen op het verkeerde pad – wat de uitverkorenen schaadt en te gronde richt. En wat doet het uiteindelijk met het werk van de kerk? Het is verstoring, beschadiging en ontmanteling. Dit is het gevolg van het streven van mensen naar roem, gewin en status. Wanneer ze hun plicht op deze manier vervullen, kan dit dan niet worden gedefinieerd als het bewandelen van de weg van een antichrist? Wanneer God vraagt dat mensen roem, gewin en status opzijzetten, is het niet zo dat Hij mensen het recht ontneemt om te kiezen; het is veeleer omdat mensen, terwijl ze roem, gewin en status nastreven, het werk van de kerk en de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk hinderen en verstoren, en zelfs invloed kunnen hebben op het eten en drinken van Gods woorden, het begrijpen van de waarheid en dus het bereiken van Gods redding door meer mensen. Dit is een onbetwistbaar feit. Wanneer mensen hun eigen roem, gewin en status nastreven, is het zeker dat ze de waarheid niet zullen nastreven en dat ze hun plicht niet trouw zullen vervullen. Ze zullen alleen spreken en handelen omwille van roem, gewin en status, en al het werk dat ze doen, zonder de minste uitzondering, is omwille van die dingen. Zich op zo’n manier gedragen en handelen is, zonder twijfel, het bewandelen van de weg van antichristen; het is hinder en verstoring van Gods werk, en al zijn verschillende gevolgen belemmeren de verspreiding van het koninkrijksevangelie en de uitvoering van Gods wil binnen de kerk. Men kan dus met zekerheid zeggen dat het pad dat wordt bewandeld door degenen die roem, gewin en status nastreven, het pad van verzet tegen God is. Het is opzettelijk verzet tegen Hem, Hem ontkennen – het is samenwerken met Satan om God te weerstaan en tegenover Hem te staan. Dit is de aard van het streven van mensen naar roem, gewin en status. De fout in het nastreven door mensen van hun eigen belangen is dat de doelen die ze nastreven de doelen van Satan zijn, en het zijn boosaardige en onrechtvaardige doelen. Wanneer mensen persoonlijke belangen zoals roem, gewin en status nastreven, worden ze onbewust een werktuig van Satan, worden ze een uitlaatklep voor Satan en bovendien worden ze een belichaming van Satan. Ze spelen een negatieve rol in de kerk; hun invloed op het werk van de kerk, het normale kerkleven en het normale streven van Gods uitverkoren volk heeft een verstorende en schadelijke uitwerking; ze hebben een nadelig en negatief effect. Wanneer iemand de waarheid nastreeft, is hij in staat Gods bedoelingen en Zijn last in acht te nemen. Wanneer hij zijn plicht vervult, handhaaft hij het werk van de kerk in elk opzicht. Hij is in staat God te verhogen en van God te getuigen, hij brengt voordeel voor de broeders en zusters, en ondersteunt en voorziet hen, en God verkrijgt glorie en getuigenis, wat Satan te schande maakt. Als gevolg van zijn streven, verkrijgt God een schepsel dat werkelijk in staat is God te vrezen en het kwaad te mijden, dat in staat is God te aanbidden. Als gevolg van zijn streven wordt ook Gods wil uitgevoerd en kan het werk van God voortgang vinden. In de ogen van God is een dergelijk streven positief, het is open en eerlijk. Een dergelijk streven heeft een enorm voordeel voor Gods uitverkoren volk, en is ook volledig voordelig voor het werk van de kerk, het helpt de zaken vooruit en wordt door God goedgekeurd.

Vervolgens zullen we communiceren over de belangen van God, de belangen van Gods huis en de belangen van de kerk. Laten we het er voorlopig niet over hebben of er iets gemeenschappelijks tussen deze drie belangen kan zijn, dat wil zeggen: of, wanneer we over één belang spreken, dat met de andere gelijkgesteld kan worden. Laten we het eerst over Gods belangen hebben. Zojuist heb ik genoemd dat Gods belangen Gods glorie, Gods getuigenis en Gods naam omvatten, en het allerbelangrijkste, Gods managementplan en de verspreiding van Gods werk, die voor God het grootst en het belangrijkst zijn. Laten we voorlopig Gods glorie, Gods naam en Gods getuigenis, die vrij ver van de mensen afstaan, buiten beschouwing laten. Laten we het eerst over Gods werk hebben. Welk werk doet God nu eigenlijk? Wat is de inhoud van Gods werk? Wat is de aard van Gods werk? Wat brengt Gods werk de mensheid? Wat is precies de impact ervan op de mensheid? Laten we het eerst over deze dingen hebben. Dus wat is Gods werk precies? (De mensheid redden.) Dit onderwerp kan niet veranderen, het doel van het werk kan niet veranderen, dat wil zeggen: de mensheid redden, die in Satans macht is en diep door Satan is verdorven. Dit werk is bedoeld om één groep mensen te redden die zodanig door Satan is verdorven dat deze elke menselijke gelijkenis mist, één groep die vervuld is van Satans verdorven gezindheden en van gezindheden die zich tegen God verzetten, om deze mensen te laten veranderen zodat ze een menselijke gelijkenis hebben. Het is bedoeld om hen de waarheid te laten begrijpen, en te laten begrijpen en bevatten wat rechtvaardig is en wat onrechtvaardig, wat positieve dingen zijn en wat negatieve dingen, hoe mensen moeten leven om de gelijkenis van oprechte mensen uit te leven, en welke positie ze moeten innemen zodat ze zich op de positie bevinden die God voor de mens heeft voorbestemd. Dit is de fundamentele inhoud van Gods werk, en jullie kennen die allemaal op een theoretisch niveau. Als jullie Gods bedoeling werkelijk begrijpen, zouden jullie moeten weten of God mensen oordeelt om hen te veroordelen en te vernietigen, of om hen te zuiveren en te vervolmaken, en of God mensen oordeelt en tuchtigt om hen in een poel van vuur te duwen, of om hen te redden en in het licht te brengen. We kunnen allemaal zien dat God zoveel waarheden uitdrukt, de diverse verdorven gesteldheden van mensen ontmaskert, de afwijkingen van mensen in hun geloof en hun noties over geloof corrigeert, en mensen ertoe leidt de waarheid te begrijpen en naar Gods woorden te leven en de gelijkenis van oprechte mensen uit te leven, en dat er al enige resultaten zijn bereikt onder Gods uitverkorenen. God ontmaskert de arrogante gezindheden van mensen en verhindert hen om bovenmenselijk of groot te worden, waardoor ze ware schepselen en mensen met geweten en verstand kunnen worden; God ontmaskert de hypocriete essentie van farizeeën, waardoor mensen de hypocriete gezichten van farizeeën kunnen zien en in de waarheidswerkelijkheid van Gods woorden worden gebracht; God ontmaskert de absurditeit van de traditionele cultuur en de ketenen die deze de mensen oplegt en de schade die deze hun berokkent, zodat mensen kunnen losbreken van de ketenen van de traditionele cultuur en in staat zijn de waarheid te aanvaarden en naar Gods woorden te leven... Dit alles kan als volgt worden samengevat: Gods werk van het redden van mensen is om mensen uit de trends van de kwade wereld terug te brengen naar Gods huis, en hen vervolgens ijverig te onderwijzen en te voorzien van waarheid en leven, zodat ze kunnen begrijpen en weten wat de ware principes van zelf-gedrag zijn en hoe mensen zich behoren te gedragen, om zo te ontsnappen aan de schade die de kwade trends van Satan en de diverse satanische filosofieën en satanische vergiften de mensen berokkenen. Van het begin tot nu heeft God allerlei werk gedaan, van Zijn werk in het Tijdperk van de Wet tot Zijn werk in het Tijdperk van Genade, tot het werk van het oordeel dat Hij nu in de laatste dagen doet. Nu jullie duidelijkheid hebben over deze drie fasen van Gods werk, wat is dan precies de aard van Gods werk in Zijn zesduizendjarige managementplan? Hoe moet het worden gekenmerkt? (Dit is de meest rechtvaardige zaak onder de mensheid.) Dat klopt. Gods werk van het managen en redden van de mensheid duurt al zesduizend jaar, en gedurende deze zesduizend jaar heeft God onvermoeibaar verdragen, gewacht en gesproken, en de mensheid tot nu toe geleid. God heeft niet opgegeven, en dit werk dat God doet is de meest rechtvaardige zaak onder de mensheid. Vanuit de aard van Gods werk bekeken, zijn Gods belangen dan niet de meest rechtvaardige en meest legitieme? (Ja.) Als Gods belangen worden gewaarborgd, wat zal er dan met de mensheid gebeuren? De mensheid kan goed blijven voortbestaan, een menselijke gelijkenis uitleven, leven binnen de wetten die God voor alle dingen heeft opgesteld, en alles genieten wat God de mensheid heeft geschonken, en mensen zullen zo de ware meesters van alle dingen worden. Jullie moeten inzien dat Gods managementwerk uiteindelijk in het grootste belang van de mens is. Is Gods werk van het redden van de mensheid dan niet de meest rechtvaardige zaak onder de mensheid? Dit is onloochenbaar en staat buiten kijf – het is de meest rechtvaardige zaak. Daarom, als iemand voor zijn eigen belangen zover zou gaan dat hij de belangen van Gods huis schaadt en de verspreiding van Gods werk hindert, wat voor persoon is dat dan? Dit is overduidelijk een boosaardig individu en een duivel. God voorziet de mensheid alleen maar, zonder er iets voor terug te vragen. Terwijl God het werk doet dat de mensheid het meest ten goede komt en de meest rechtvaardige zaak onderneemt, waarderen en danken de mensen God niet alleen niet en denken ze er niet alleen niet aan God terug te betalen, maar hinderen, verstoren en schaden ze Gods werk juist en jagen ze juist hun eigen belangen na. Zulke mensen hebben totaal geen geweten of verstand. Verdienen zij het nog om mensen genoemd te worden? Dit zijn waarachtige duivels en Satans! Als God, ondanks het feit dat Hij dit alles doet, de mensen niet kan beroeren, hebben ze dan nog een hart? Nee, dat hebben ze niet. Geen hart hebben betekent geen geweten hebben. Zulke mensen hebben geen gewetensbesef. Wanneer iemands menselijkheid een geweten mist, is men niet langer een mens, maar een dier, een duivel en een Satan. Dit is overduidelijk. Om ervoor te zorgen dat mensen gered worden, is God vastbesloten elke prijs te betalen en werkt Hij onvermoeibaar. Hoezeer mensen ook verkeerd begrijpen of twijfelen, God is altijd geduldig geweest en blijft de mensen voorzien, door hun steeds weer diverse aspecten van de waarheid te vertellen, hen beetje bij beetje te laten begrijpen, hen te laten nadenken en onderzoeken, en hen in staat te stellen Gods hart te begrijpen en te bevatten. En wanneer mensen deze woorden van God horen, zijn ze geroerd en laten ze een paar tranen. Maar wanneer ze zich omdraaien, nemen ze niet alleen Gods bedoelingen niet in acht, maar jagen ze nog steeds hun eigen belangen na en streven ze nog steeds naar zegeningen. Zeg Mij, hebben zulke mensen geen geweten en verstand? Waar ontbreekt het zulke mensen het meest aan? Aan geweten en verstand; het ontbreekt hun bovenal aan menselijkheid. God verdraagt met het uiterste geduld allerlei pijnen om te werken en mensen te redden, maar de mensen begrijpen God nog steeds verkeerd, verzetten zich voortdurend tegen Hem, beschermen voortdurend hun eigen belangen zonder zich te bekommeren om de belangen van Gods huis, en willen altijd een groots leven leiden, maar willen niet bijdragen aan de glorie van God – is er in dit alles dan nog sprake van enige menselijkheid? Hoewel mensen luidkeels getuigenis van God afleggen, zeggen ze in hun hart: “Dit is het werk dat ik heb gedaan, dat resultaten heeft opgeleverd. Ook ik heb me ingespannen, ook ik heb een prijs betaald. Waarom niet van mij getuigen?” Ze willen altijd delen in Gods glorie en getuigenis. Zijn mensen deze dingen waardig? Het woord ‘glorie’ behoort niet aan de mensen toe. Glorie kan alleen aan God toekomen, aan de Schepper, en heeft niets te maken met geschapen mensen. Zelfs als mensen zich inspannen en meewerken, staan ze nog steeds onder de leiding van het werk van de Heilige Geest. Als er geen werk van de Heilige Geest is, wat kunnen mensen dan doen? Het woord ‘getuigenis’ behoort evenmin aan de mensen toe. Of het nu het zelfstandig naamwoord ‘getuigenis’ is of het werkwoord ‘getuigen’, beide woorden zelf hebben niets te maken met geschapen mensen. Alleen de Schepper is het waard dat er van Hem wordt getuigd en is het getuigenis van de mensen waardig. Dit wordt bepaald door Gods identiteit, status en essentie, en het is ook omdat alles wat God doet voortkomt uit Gods inspanningen, en God het waard is dit te hebben. Wat mensen kunnen doen is beslist beperkt, en is allemaal het resultaat van de verlichting, leiding en begeleiding van de Heilige Geest. Wat de menselijke aard betreft, worden mensen arrogant zodra ze enige waarheden begrijpen en een beetje werk kunnen doen. Als ze geen oordeel en tuchtiging van God hebben om hen te begeleiden, kan niemand onderwerping aan God bereiken en van Hem getuigen. Als gevolg van Gods voorbestemming kunnen mensen enige gaven of speciale talenten hebben, een beroep of vaardigheden hebben geleerd, of een beetje slimheid bezitten, en zo worden ze onuitstaanbaar arrogant en willen ze voortdurend dat God Zijn glorie en Zijn getuigenis met hen deelt. Is dat niet onredelijk? Dat is onredelijkheid ten top. Dit toont aan dat ze op de verkeerde positie staan. Ze beschouwen zichzelf niet als mensen, maar als een apart slag, als supermensen. Mensen die hun eigen identiteit, essentie en de positie die ze moeten innemen niet kennen, hebben geen zelfbewustzijn. De nederigheid van mensen is niet iets dat voortkomt uit zelfvernedering – mensen zijn van nature nederig en gering. Gods nederigheid is iets dat voortkomt uit zelfvernedering. Zeggen dat mensen nederig zijn, is hen verheffen – in feite zijn ze gering. Mensen willen altijd wedijveren om roem, gewin en status, en met God wedijveren om Zijn uitverkorenen. Op deze manier spelen ze de rol van Satan, en dit is de aard van Satan. Ze zijn waarlijk afstammelingen van Satan, zonder het geringste verschil. Stel dat God de mensen een beetje gezag en kracht geeft, en stel dat ze tekenen en wonderen kunnen vertonen en enkele buitengewone dingen kunnen doen, en laten we aannemen dat ze alles volgens Gods vereisten doen en het tot op de letter uitvoeren. Maar kunnen ze God overtreffen? Nee, nooit. Zijn de bekwaamheden van Satan, de aartsengel, niet groter dan die van de mens? Hij wil God altijd overtreffen, maar wat is het eindresultaat? Uiteindelijk moet hij afdalen in de put van de afgrond. God zal voor altijd de belichaming van gerechtigheid zijn, terwijl Satan, de duivel, de aartsengel, voor altijd de belichaming van boosaardigheid zal zijn, en de vertegenwoordiger van de machten van de boosaardigheid. God zal voor altijd rechtvaardig zijn, en dit feit kan niet worden veranderd. Dit is de uitzonderlijke en buitengewone kant van God. Zelfs als de mensen al Gods waarheden van Hem verkrijgen, zijn ze slechts nietige schepselen en kunnen ze God niet overtreffen. Dit is het verschil tussen de mensheid en God. Mensen kunnen alleen op een ordelijke manier bestaan binnen alle regels en wetten die door God zijn geformuleerd, en kunnen alleen alles wat door God is geschapen managen binnen deze regels en wetten. Mensen kunnen geen levende wezens scheppen, noch kunnen ze het lot van de mensheid veranderen – dit is een feit. Wat geeft dit feit aan? Dat hoeveel gezag en bekwaamheid God de mensheid ook geeft, uiteindelijk niemand Gods gezag kan overstijgen. Hoeveel jaren, of hoeveel generaties, of hoeveel mensen er ook zijn, de mens kan alleen maar bestaan onder Gods gezag en soevereiniteit. Dit is een feit dat voor altijd onveranderlijk is, een feit dat nooit, maar dan ook nooit zal veranderen!

Wat voelen jullie na het horen van deze dingen? Sommige mensen zeggen: “Vroeger dacht ik in mijn bewustzijn over deze dingen na, maar ongemerkt kreeg ik het gevoel dat mijn bekwaamheden groeiden. Naarmate ik ouder werd, werden mijn gedachten ook volwassener en kon ik over veel kwesties breder nadenken, en naarmate ik naar meer van Gods woorden luisterde, kon ik enkele van Zijn bedoelingen begrijpen, dus voelde ik me sterk en had ik God niet nodig om soeverein over mij te zijn. Onbewust kreeg ik het gevoel dat ik bekwaam was en dat ik God had gewonnen.” Is dit een goed gevoel? (Nee.) Hoezo is het niet goed? Dit is geen goed teken. Wat is dan een goed teken? Hoe langer mensen leven, hoe meer ze voelen: mensen zijn als stof en minderwaardig aan mieren. Hoe sterk of waardig mensen ook zijn, hoeveel doctrine ze ook begrijpen en hoe volwassen hun gedachten ook zijn, ze kunnen Gods soevereiniteit niet overstijgen. Hoe langer mensen leven, hoe meer ze de grootsheid van Gods gezag en de almacht van Gods gezag voelen. Hoe langer mensen leven, hoe meer ze de onbeduidendheid van de mens voelen. Hoe langer ze leven, hoe meer ze de ondoorgrondelijkheid van God voelen. Zo’n gemoedstoestand is normaal. Hebben jullie nu zo’n gesteldheid? Nog niet, of wel? Jullie bevinden je nog vaak middenin een strijd, wankelend op de rand van belangen, en soms zenden jullie zelfs wat kleine signalen uit en zeggen: “Hoe komt het dat God niet een beetje van Zijn belangen met mij deelt? Waarom complimenteert God mij niet? Waarom zorgt God er niet voor dat de mensen om mij heen een hoge dunk van mij hebben? Waarom laat God de mensen niet van mij getuigen? Ik heb een prijs betaald en bijdragen geleverd. Hoe zal God mij belonen?” Nog vaak verkeren jullie in een zelfgenoegzame, zelfvoldane mentaliteit. Vaak weten jullie niet wie jullie zijn en hebben jullie het gevoel dat jullie bekwaam zijn. Deze situatie is abnormaal. Dit is geen vooruitgang in het leven. Hoe wordt dit genoemd? Verdorven gezindheden die weer opzwellen. Sommige mensen zijn wat bescheidener en ingetogener wanneer ze geen bijdragen hebben geleverd. Zodra ze iets belangrijks doen, enige bijdragen leveren en het gevoel hebben dat ze kapitaal hebben, kijken ze naar de mensen om hen heen en vragen ze zich af: waarom rapporteren jullie niet over mijn bijdragen? Jullie getuigen allemaal van Gods naam en van Gods essentie, dus waarom geen presentatie over mij geven? Zelfs als jullie niet van mij getuigen, kunnen jullie gewoon een presentatie over mij geven. Ik, zuster die-en-die, geloof al 25 jaar in God. Ik ben nu 45, nog steeds ongetrouwd en alleenstaand, en heb tot op de dag van vandaag vroom en enthousiast nagestreefd. Omdat ik een hoeksteen van de kerk ben, ben ik vele malen op de opsporingslijst van de Chinese communistische regering geplaatst, opgejaagd en op allerlei plaatsen ondergedoken, en heb ik door meer dan tien provincies gezworven voordat ik naar het buitenland verhuisde. Na dat alles ben ik doorgegaan met het dienen als supervisor van belangrijk werk van Gods huis, en gedurende die tijd heb ik vele constructieve suggesties, ideeën en concepten aangedragen voor bepaalde taken van Gods huis, en zo een onuitwisbare bijdrage geleverd aan de bevordering van het werk van de kerk en de verspreiding van het koninkrijksevangelie van God. Waarom presenteren jullie mij niet zo? Waarom geeft God mij geen omgevingen en gelegenheden om mijn talenten te tonen, zodat iedereen over mij kan leren en mij kan leren kennen? Waarom verdrukt God ons altijd? In Gods huis zijn we niet zo vrij, en ook niet zo ontspannen, bevrijd of gelukkig! Ze wil zelfs ontspannen, bevrijd en gelukkig zijn. Hoe kunnen we je ontspannen, bevrijd en gelukkig maken? Door je bovenaan de ranglijst te plaatsen? En dan, nadat je bovenop de stapel bent geplaatst, door een presentatie over je te geven: in de buitenwereld was deze persoon een beroemde arts, die de eerste prijs voor beroemde artsen van het land won, en haar naam werd vervolgens opgenomen in de Encyclopedie van wereldberoemde artsen. Ze heeft vele artikelen voltooid, en na haar komst in Gods huis is ze een hoeksteen en een getalenteerde persoon gebleven, en is ze nu een hogere leider geworden. Zal ze dan niet gelukkig zijn? Ze zal denken: ik ben een getalenteerd iemand. Vroeger was ik een beroemdheid, en na mijn komst in Gods huis ben ik nog steeds een beroemdheid. Ik ben als goud dat blinkt waar je het ook legt, en niemand kan de glans ervan bedwingen. Deze bekwaamheden van mij zijn voor iedereen zichtbaar! Hoewel God niet getuigt, leggen deze feiten een klinkend getuigenis van mij af. Wat vind je van deze mening? Als je je streven naar roem en gewin geen dag kunt loslaten, dan ben je nog steeds gebonden door roem, gewin en status, en kun je niet werkelijk ontspannen en gelukkig zijn. Zolang je gebonden, beperkt en geketend bent door de boeien van roem en gewin, zul je niet vooruitgaan in je streven naar de waarheid, en kun je alleen maar blijven stilstaan waar je bent. Sommige mensen vragen misschien: “Zal ik terugvallen?” Het is een feit dat zolang je niet vooruitgaat, je stilstaat of terugvalt. Dit toont aan dat je aard-essentie dit ding is, en hoeveel jaar je ook in God gelooft, je zult nooit enige vooruitgang boeken, en zelfs tot het einde toe kun je nog veel kwaad doen. Men kan met zekerheid zeggen dat je onthuld zult worden. Zodra zo iemand de juiste omgeving heeft, zodra hij status heeft verkregen, zal zijn ambitie worden blootgelegd. Zou hij in feite zonder deze omgeving en status geen ambitie hebben? Die zou hij nog steeds hebben. Hij is gewoon dit ding en deze essentie, en zijn ambitie kan niet worden bedwongen. Zodra hij de juiste omgeving heeft, zal hij plotseling ‘exploderen’, en geen enkele beperking zal hem kunnen tegenhouden, en hij zal kwaad beginnen te doen, en zijn lelijke gezicht van een duivel zal volledig worden blootgelegd. Dit is een geval van onthuld worden. Je moet het woord ‘onthullen’ op deze manier begrijpen: God was niet van plan je te onthullen, God wilde je een kans geven om te beoefenen. Maar je had niet door wat een kans dat was, en liep zelfs enorm met jezelf te koop. Is het niet je verdiende loon dat je onthuld wordt? Dit is je eigen keuze. Het is niet zo dat God opzettelijk van plan was je te onthullen en te elimineren. Het waren je motieven en ambities die je onthulden. Wie anders kun je de schuld geven?

Hebben we, wat betreft de belangen van de mens en de belangen van God, min of meer genoeg over de waarheid in dit opzicht gecommuniceerd? Wat zijn de persoonlijke belangen van de mens? Dat zijn de dingen die de mens nastreeft, waaronder roem, gewin en status, de ambitie en het verlangen om zegeningen te ontvangen, evenals de ijdelheid en trots van de mens, familie, verwanten, materiële belangen, enzovoort. De essentie van de belangen van de mens is egoïstisch en verachtelijk, ze is boosaardig en satanisch, ze is in strijd met de waarheid, en ze hindert, verstoort en vernietigt het werk van Gods huis, terwijl Gods belangen de meest rechtvaardige zaak van het redden van de mensheid zijn, en Gods liefde, Gods werk en Gods heiligheid en rechtvaardigheid vertegenwoordigen. Daarom is het gerechtvaardigd dat God Zijn belangen verdedigt. Hij verdedigt een rechtvaardige zaak. Dit is niet omdat God egoïstisch is en Zijn eigen waardigheid wil verdedigen. Dit is rechtvaardig en legitiem, en het is van onschatbaar voordeel voor het menselijk ras dat God redt. Alleen wanneer God Zijn belangen verdedigt, kan de mensheid als gevolg daarvan worden gered en grotere voordelen verkrijgen, en de waarheid, de weg en het leven verkrijgen, en alleen dan kunnen mensen uiteindelijk ware schepselen worden en leven binnen alle wetten en regels die door God zijn vastgesteld, en leven te midden van alle dingen die God voor hen heeft geschapen, en alleen dan kan de mensheid vreugde en een werkelijk mooi leven verkrijgen. Is dit alles wat God doet een rechtvaardige zaak? Het is rechtvaardigheid ten top! Dit werk en dit management door God, evenals alle taken in de kerk die Gods redding van de mensheid betreffen – zoals het prediken van het evangelie, het maken van films, het schrijven van getuigenisartikelen, het maken van video’s, het vertalen van Gods woorden en het handhaven van de normale orde van het kerkleven – deze taken zijn belangrijk en moeten worden gewaarborgd. Er is ook het aspect van het waarborgen van het leven van alle uitverkorenen van God die hun plichten vervullen. Hoewel dit een zeer elementaire taak is, vergelijkbaar met ondersteunende diensten, en niet veel te maken lijkt te hebben met het hoofdwerk van Gods huis, is het ook zeer belangrijk, en is het noodzakelijk om het hier te vermelden. Normale dingen als eten, kleding, onderdak en vervoer – dit is waar God de mensen in voorziet, en het zijn ook de meest legitieme fysieke behoeften die mensen met een normale menselijkheid zouden moeten bezitten. God zal de mensen deze behoeften niet ontnemen, maar Hij moet ze juist verdedigen. Als je de dingen die God wil verdedigen altijd verstoort, hindert en ondermijnt, als je zulke dingen altijd minacht en er altijd noties en meningen over hebt, dan wijs je God af en verzet je je tegen Hem. Als je het werk van Gods huis en de belangen van Gods huis niet als belangrijk beschouwt en ze altijd wilt ondermijnen en altijd vernietiging wilt veroorzaken, of er altijd van wilt profiteren, wilt bedriegen of verduisteren, zal God dan boos op je worden? (Ja.) Wat zijn de gevolgen van Gods toorn? (We zullen gestraft worden.) Dat staat vast. God zal je niet vergeven, absoluut niet! Want wat je doet, is het werk van de kerk afbreken en vernietigen, en dat is in strijd met het werk en de belangen van Gods huis. Dit is een groot kwaad, het is wedijveren met God, en het beledigt rechtstreeks Gods gezindheid. Hoe kan God niet boos op je zijn? Het is nog te vergeven als sommigen, vanwege hun povere kaliber, onbekwaam zijn in hun werk en onbedoeld dingen doen die verstoring en hinder veroorzaken. Als je je echter vanwege je eigen belangen inlaat met jaloezie en strijd en opzettelijk dingen doet die het werk van Gods huis hinderen, verstoren en vernietigen, dan is dat een opzettelijke schending die Gods gezindheid beledigt. Zal God je vergeven? God doet het werk van Zijn zesduizendjarige managementplan, en al het bloed van Zijn hart gaat daarin op. Als iemand zich tegen God verzet, opzettelijk de belangen van Gods huis schaadt, en opzettelijk zijn persoonlijke belangen en zijn persoonlijke prestige en status najaagt ten koste van de belangen van Gods huis, en niet aarzelt om het werk van de kerk af te breken, waardoor het werk van Gods huis wordt belemmerd en vernietigd, en zelfs enorme materiële en financiële schade aan Gods huis wordt toegebracht, vinden jullie dan dat zulke mensen vergeven moeten worden? (Nee, dat moeten ze niet.) Jullie zeggen allemaal dat ze niet vergeven kunnen worden, dus is God boos op zulke mensen? Jazeker. God heeft zulk groots werk gedaan door de waarheid uit te drukken en mensen te redden, en heeft er al het bloed van Zijn hart in gestoken. God neemt deze meest rechtvaardige zaak zo serieus; al het bloed van Zijn hart is besteed aan deze mensen die Hij wil redden, al Zijn verwachtingen zijn ook op deze mensen gevestigd, en de uiteindelijke resultaten en glorie die Hij wil verkrijgen uit Zijn zesduizendjarige managementplan zullen allemaal in deze mensen worden gerealiseerd. Als iemand een rivaliteit met God aangaat, het resultaat van deze zaak tegenwerkt, verstoort of vernietigt, zal God hem dan vergeven? (Nee.) Beledigt dit Gods gezindheid? Als je blijft zeggen dat je God volgt, redding nastreeft, Gods nauwkeurig onderzoek en begeleiding aanvaardt, en Gods oordeel en tuchtiging aanvaardt en je eraan onderwerpt, maar terwijl je al deze woorden zegt, niettemin het diverse werk van de kerk hindert, verstoort en vernietigt, en door jouw verstoring, hinder en vernietiging, door jouw nalatigheid of plichtsverzuim, of door jouw zelfzuchtige verlangens en het najagen van je eigen belangen, de belangen van Gods huis, de belangen van de kerk en tal van andere aspecten zijn geschaad, zelfs zozeer dat het werk van Gods huis ernstig is verstoord en vernietigd, hoe moet God dan je uitkomst in je levensboek afwegen? Hoe moet je worden gekenmerkt? Het is alleen maar eerlijk dat je wordt gestraft. Dat heet je verdiende loon krijgen. Wat begrijpen jullie nu? Wat zijn de belangen van de mens? (Ze zijn boosaardig.) De belangen van de mens zijn eigenlijk allemaal zijn buitensporige verlangens. Bot gezegd zijn het allemaal verzoekingen, het zijn allemaal leugens, en het is allemaal lokaas waarmee Satan de mensen verzoekt. Het najagen van roem, gewin en status, en het najagen van je eigen belangen – dat is meewerken met Satan in het doen van kwaad en het is God tegenwerken. Om Gods werk te hinderen, roept Satan diverse omgevingen op om mensen te verzoeken, te verstoren en te misleiden, en om te voorkomen dat mensen God volgen en zich aan Hem kunnen onderwerpen. In plaats daarvan werken ze met Satan mee en volgen ze hem, en staan ze opzettelijk op om Gods werk te verstoren en te vernietigen. Hoeveel God ook over de waarheid communiceert, ze komen nog steeds niet tot bezinning. Hoeveel Gods huis hen ook snoeit, ze aanvaarden de waarheid nog steeds niet. Ze onderwerpen zich totaal niet aan God, maar staan er in plaats daarvan op hun eigen zin te doen en te handelen zoals ze willen. Als gevolg daarvan verstoren en vernietigen ze het werk van de kerk, beïnvloeden ze ernstig de voortgang van het diverse werk van de kerk, en veroorzaken ze enorme schade aan de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk. Deze zonde is te groot, en zulke mensen zullen zeker door God worden gestraft.

Welke taken in de kerk zijn volgens jullie op dit moment het belangrijkst en hebben betrekking op de uitbreiding van Gods managementplan? (Het evangelie prediken.) Evangeliewerk is een grote taak. Gods werk is werk zoals God het ziet, maar voor mensen is het hun plicht. Naast evangeliewerk is er ook filmproductiewerk, vertaalwerk, werk aan gezangen en divers tekstueel werk. Tegenwoordig houden de meeste mensen die hun plicht voltijds vervullen zich bezig met activiteiten die verband houden met deze taken. Zeg Mij, welke van deze taken kan worden gemist? Sommige mensen zeggen: “Muziek is slechts een kwestie van een paar noten, die ik niet belangrijk vind. Gods woorden kunnen zonder al die melodieën net zo goed worden verkondigd en verspreid, en kunnen mensen net zo goed voor God brengen.” Is het juist om dat te zeggen? (Nee, het is verkeerd.) Waarom is het verkeerd? Zouden de verschillende soorten videoproducties goed zijn zonder muziek? (Nee.) Behalve dat het nodig is voor het zingen van gezangen in de kerk, hebben ook alle films, muziekvideo’s, koren en toneelstukken, evenals videovoordrachten van Gods woorden enzovoort, muziek nodig. Hoewel muziek op het eerste gezicht inderdaad slechts een kwestie van noten is, is het, zodra mensen deze muziek horen, effectiever voor het verspreiden van Gods woorden, en kan het een rol spelen bij het bevorderen van de verspreiding van het evangelie; het is dus onmisbaar. Zelfs als je hier gewoon wat aan het praten bent en er achtergrondmuziek is, zal het effect anders zijn, nietwaar? Deze plicht is dus erg belangrijk. Sommige mensen zeggen: “Is ons videowerk dan belangrijk?” Zeggen jullie het Mij, is videowerk belangrijk? (Ja.) Een groot deel van de beelden die met behulp van special-effectstechnologie worden geproduceerd, zou bijvoorbeeld niet kunnen worden vervangen door ruw beeldmateriaal, noch zouden ze kunnen worden gefilmd – dit is moderne kunst. Er zijn mensen die zeggen: “Gods huis praat zelfs over moderne kunst. Is dit niet een geval van met de tijd meegaan?” Hoezo is dit met de tijd meegaan? Dit wordt genoemd: gebruikmaken van Satan om dienst te doen. Natuurlijk betekent dienstdoen niet dat je gebruikmaakt van broeders en zusters. Ik bedoel daarmee: als je enkele technische en artistieke vakken kunt leren en deze vakkennis kunt gebruiken bij het werk van het verspreiden van het evangelie en het verspreiden van Gods woorden, dan is wat jij hebt geleerd nuttig. Als jij het kunt leren, is dat Gods genade, waarna je de bijbehorende plicht kunt vervullen en gezegend zult worden. Is dit geen zegen voor jou? (Ja.) Wat je leert is dus niet wat telt; wat telt is of jij het gebruikt voor je plicht. Er zijn anderen die zeggen: “Wij doen tekstueel werk, maar niemand komt ooit iets over ons te weten, niemand noemt ons, en veel mensen krijgen ons niet eens te zien. We zijn overbodig geworden.” Dit is de zaak niet helder zien. Mensen kunnen jou niet zien, maar God kan jou wel zien, God onderzoekt jou nauwkeurig, God begeleidt jou, God zegent jou, waarom kun jij het niet voelen? Maakt het uit of mensen jou wel of niet zien of jullie noemen? Welke waarheid is jullie niet verschaft? Bij welke preken en communicaties zijn jullie overgeslagen? In feite is de technische inhoud van tekstueel werk niet erg hoog, en hoeven de professionele aspecten niet zozeer versterkt te worden. Eén ding is echter onmisbaar. Je moet de waarheid begrijpen. Als je de waarheid niet begrijpt, zul je niets kunnen schrijven. Je hebt kennis van schrijven, je kunt taal standaardiseren, taal organiseren, en een structuur en ideeën uiteenzetten in een stuk tekst. De structuur zelf is echter niet het schrijfstuk. Het moet met inhoud worden gevuld. Wat er precies qua inhoud geschreven moet worden, en hoe het precies geschreven moet worden om het resultaat van het getuigen van God te bereiken – dit is wat jullie moeten binnengaan. Als jullie alleen maar op dit fundament blijven hangen, dat van het getuigen van Gods woorden en het verspreiden van deze fase van Gods werk, dan zal jullie gestalte nooit groeien. Als jullie, naast het getuigen van Gods nieuwe werk, het weerleggen van de noties van mensen en het communiceren over enkele waarheden van visies, ook kunnen communiceren over enkele waarheden over het binnengaan van het leven, en jullie enkele feiten, verhalen en vrij fijn beschreven details kunnen gebruiken om alle verschillende gesteldheden diep in de harten van mensen uit te drukken, zodat mensen hun verdorvenheid herkennen, en zodat ze begrijpen wat Gods vereisten voor de mensheid zijn en wat Gods bedoelingen zijn, en bovendien de meest kritieke kwesties herkennen – wat precies de waarheid is, wat het pad is dat mensen moeten bewandelen, waar de fout ligt in de verkeerde paden die mensen nu nemen, wat voor mensen God vereist dat ze zijn, en wat het pad is dat God vereist dat mensen bewandelen – als jullie stap voor stap hiernaartoe vooruitgang kunnen boeken, dan zal de plicht die jullie vervullen buitengewoon waardevol zijn. Maar dit is het moeilijke gedeelte, dit is het moeilijkste. Het binnengaan van het leven door mensen gebeurt niet in een tijdsbestek van één of twee dagen. Bij veel zaken duurt het een of twee jaar vanaf het moment dat er voor het eerst over deze zaken wordt gesproken tot het moment dat mensen zich ervan bewust worden. Het duurt twee tot drie jaar, of zelfs drie tot vijf jaar, van het hebben van een vaag bewustzijn tot het hebben van een helder bewustzijn; het duurt twee of drie jaar vanaf het moment dat iemands bewustzijn helder wordt tot het besef van de aard van deze zaak, en dan duurt het nog eens twee of drie jaar om de ernst van dit probleem te kennen. Mensen die afgestompt zijn en een slecht kaliber hebben, kunnen slechts dit punt bereiken. Mensen die van beter kaliber zijn en scherp van geest, weten actief te zoeken naar wat de waarheid is, wat nog eens twee of drie jaar duurt… Voordat ze het weten, is hun hele leven voorbijgegaan. Zo langzaam gaat het binnengaan van het leven! Het begrip en de herinnering van mensen aan de waarheid overtreffen ruimschoots de snelheid waarmee ze die ervaren en bevatten. Wat bedoel Ik hiermee? Ik bedoel dat ervaren en bevatten altijd langzaam gaan, omdat dit leven is, terwijl begrijpen en onthouden alleen het verstand vereisen. Mensen met een goed geheugen, een sterk begripsvermogen, enig kaliber en enige opleidingsbasis kunnen deze dingen snel bereiken. Maar heeft men dan, na het begrijpen, kennis? Nee. Na het begrijpen blijft men slechts steken bij het weten hoe de zaak in elkaar zit, en niets meer, maar dat is nog steeds niet voldoende als het op handelen aankomt. Waarom is het niet voldoende? Vaak kan de doctrine die je begrijpt niet worden toegepast op of gekoppeld aan de zaken die je overkomen. Het gevolg is dat je pas na meerdere keren falen, flink wat verliezen te hebben geleden, flink wat omwegen te hebben genomen en vele malen geoordeeld, getuchtigd en gesnoeid te zijn, de waarheid eindelijk begrijpt en in staat bent Gods woorden te beoefenen en te ervaren in alle verschillende dingen die je overkomen. Tegen die tijd zullen er zoveel jaren voorbijgevlogen zijn dat je gezicht misschien vol rimpels zit – is dit niet erg langzaam? Het leven van mensen vordert erg langzaam, omdat de waarheid die mensen begrijpen betrekking heeft op de aard-essentie van mensen, het bestaan van mensen en de dingen op basis waarvan mensen leven, en dit heeft te maken met de transformatie van iemands gezindheid en veranderingen in iemands leven. Hoe kan het zo gemakkelijk zijn voor je leven om in een ander leven te veranderen? Enerzijds vereist het Gods werk, en tegelijkertijd is het ook nodig dat mensen actief meewerken; bovendien zijn er de beproevingen van de externe omgeving, evenals je persoonlijke streven; daarnaast moet je voldoende kaliber en scherpzinnigheid hebben, en dan zal God je extra verlichting en begeleiding geven; bovendien zal God je enige tuchtigingen, oordelen en snoeiingen toebedelen, en zullen je broeders en zusters je bekritiseren, en toch moet je naar boven streven, zodat die dingen die van Satan zijn, geëlimineerd kunnen worden – pas dan kunnen de positieve dingen die van de waarheid zijn beetje bij beetje binnenkomen. Sommige mensen zeggen: “Wanneer mensen de waarheid begrijpen, verandert hun leven.” Is het juist of onjuist om dit te zeggen? (Het is onjuist.) In welk opzicht is het onjuist? De waarheid begrijpen staat niet gelijk aan de waarheid bezitten, en zodra je die begrijpt, is die ook niet je leven. Zodra je de waarheid hoort, die vat en begrijpt wat je hoort, hoelang kan die dan in je hart blijven bestaan? Het kan zijn dat een maand later die woorden die je destijds het belangrijkst vond, volledig verdwenen zijn, en wanneer je ze opnieuw hoort, heb je het gevoel alsof je ze nog nooit eerder hebt gehoord. Als je echter werkelijk een echte gestalte bezit, en je hebt dit aspect van ervaringsgetuigenis, dan hoef je er niet keer op keer naar te luisteren. Als je dit aspect van de waarheidswerkelijkheid niet bezit, moet je meer luisteren, totdat je de waarheidswerkelijkheid binnengaat; als je niet luistert, zal wat je begrijpt geleidelijk afnemen en verdwijnen totdat je net als ongelovigen wordt. Daarom moeten Gods woorden en de waarheid voortdurend worden beluisterd en gelezen. Ze te weinig lezen of beluisteren is niet voldoende. Jullie hebben hier allemaal een diep besef van, toch? (Ja.) Soms, nadat je twee of drie dagen geen gezangen hebt gezongen of niet tot God hebt gebeden, voel je je leeg in je hart en kun je God niet vatten, dus vraag je je af waar je kunt gaan wandelen om je zinnen te verzetten. Het gevolg is dat hoe meer je je zinnen verzet, hoe ongedisciplineerder je wordt, en wanneer je naar de kerk gaat om met je broeders en zusters over de waarheid te communiceren, voelt het onwennig, en zodra kerkwerk wordt genoemd, voel je je enigszins ongemakkelijk. Binnen een tijdsbestek van twee of drie dagen ben je veranderd en als een andere persoon geworden, zodat je het gevoel hebt dat je jezelf niet eens meer herkent. Hoe kan dit? Denk niet dat, aangezien je naar veel preken hebt geluisterd, de waarheid je leven is geworden en je de waarheid hebt verkregen. Daar ben je nog ver vandaan! Denk niet dat je al gered bent, alleen maar omdat je een getuigenisartikel hebt geschreven of dat soort ervaring hebt gehad. Je bent er nog niet! Dat is slechts een klein fragment in je lange levenservaring. Dit fragment is misschien slechts een tijdelijke stemming, een tijdelijk gevoel, een tijdelijke wens of ambitie, en niets meer. Wanneer je op een dag zwak bent en terugkijkt en luistert naar de getuigenissen die je ooit hebt gegeven, de eden die je ooit hebt afgelegd en de inzichten waartoe je ooit bent gekomen, zullen ze vreemd voor je aanvoelen en zul je zeggen: “Was ik dat? Had ik zo’n grote gestalte? Hoe komt het dat ik dat niet weet? Dat was ik toch zeker niet?” Op dit punt zul je beseffen dat je leven nog steeds niet is veranderd. Wat geeft het aan als je leven niet is veranderd? Dat je gezindheid nog steeds niet is getransformeerd. Hoe zul je je voelen wanneer je ontdekt dat – ondanks het feit dat je getuigenissen hebt gegeven en destijds dacht dat je al een grote gestalte had – je nog steeds zo negatief kunt worden als je nu bent? Zou je niet denken dat het transformeren van iemands gezindheid te moeilijk is? De waarheid is niet iets dat van de ene op de andere dag in mensen kan worden bewerkt. Als mensen de waarheid werkelijk als hun leven verkrijgen, zullen ze gezegend worden en zullen hun levens anders zijn. Ze zullen niet langer zijn zoals ze nu zijn en vaak verdorven gezindheden onthullen, maar zullen in staat zijn zich absoluut aan God te onderwerpen en hun plicht trouw te vervullen, en ze zullen volledig getransformeerd zijn.

Omdat de mensheid zo verdorven is, is het aanvaarden van de waarheid geen gemakkelijke zaak, en omdat de waarheid zo kostbaar is, is het voor God nog minder gemakkelijk om de waarheid in mensen te werken. De waarde en betekenis van de waarheid en alle uiteenlopende aspecten van de waarheid zijn zo waardevol en betekenisvol voor mensen. Maar omdat mensen zo diep door Satan zijn verdorven en zoveel dingen die van Satan zijn in zich hebben, is het niet zo gemakkelijk om de waarheid in mensen te werken zodat die hun leven wordt. Betekent dit dan dat de waarheid niet in mensen kan worden gewerkt? Nee, dat betekent het niet. Die kan in hen worden gewerkt, maar mensen moeten een juiste houding en zienswijze hebben, en ze moeten het juiste pad volgen. Dat het moeilijk is om te doen, betekent niet dat het niet gedaan kan worden, net als in de eerste twee fasen van Gods werk, toen God geen vervolmakingswerk deed, noch deze waarheden uitdrukte of deze woorden sprak, maar sommige mensen toch werden vervolmaakt, en sommige mensen toch God leerden kennen. Vanuit dit feit bekeken is het haalbaar en niet onuitvoerbaar dat de waarheid in mensen wordt gewerkt; het hangt er alleen van af of mensen de waarheid nastreven. Hoe moet men dan nastreven? De eenvoudigste manier is om elke dag Gods woorden te lezen, essentiële woorden van God uit het hoofd te leren, elke dag een passage van Gods woorden te overpeinzen, en keer op keer die woorden biddend te lezen en erover te communiceren. Zodra je deze zienswijzen en uitspraken – evenals de houdingen ten opzichte van verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen – die Gods woorden je moeten leren, biddend hebt gelezen, zodat je ze begrijpt en ze je hart zijn binnengegaan, dan zullen, voordat je het weet, positieve gedachten en zienswijzen, en beoefeningsprincipes worden nageleefd telkens wanneer verschillende zaken je overkomen. Jullie hebben dit niveau nog niet bereikt. Heb je gelezen wat Job deed? Wat deed Job terwijl zijn kinderen feestvierden? Hij kwam voor God om te bidden en offers te brengen voor zijn kinderen. Hij dwaalde nooit af van God. Dat wil zeggen: blijf uit de buurt van alles wat ervoor kan zorgen dat je hart van God afdwaalt; zeg niets wat ervoor kan zorgen dat je hart van God afdwaalt; vermijd te kijken naar dingen die ervoor kunnen zorgen dat je van God afdwaalt of noties of twijfels over Hem ontwikkelt; kom niet in contact met mensen die je negatief, ontaard en genotzuchtig kunnen maken, of die ervoor kunnen zorgen dat je God wantrouwt, weerstaat of van Hem afdwaalt, maar ga zulke mensen in plaats daarvan uit de weg; blijf dicht bij iedereen van wie je opbouw, hulp en voorziening kunt krijgen; en doe geen dingen die ervoor kunnen zorgen dat je de waarheid verwerpt, niet mag of ervan walgt. Je moet in je eigen gedachten enig idee van deze dingen hebben. Modder niet aan in het leven met de gedachte: het kan me niet schelen hoe lang ik leef, of hoe mijn leven uitpakt, ik laat alles aan de natuur en Gods orkestraties over. God heeft omgevingen voor je gearrangeerd en je een vrije wil gegeven om te kiezen, maar als je niet meewerkt, en voortdurend op eigen houtje in contact komt met die mensen die dol zijn op wereldse dingen, en die zich altijd tegoed doen aan het vlees, en die niet toegewijd zijn aan hun plichten, en die onverantwoordelijk zijn, en als je voortdurend met die mensen omgaat, wat is dan het uiteindelijke resultaat en de uiteindelijke uitkomst? Wanneer die mensen niets te doen hebben, praten ze over eten, drinken en plezier maken, vertellen ze vaak verhalen en roddelen ze vaak. Als je zulke verzoekingen tegenkomt en er niet bij uit de buurt blijft en zelfs geobsedeerd raakt door deze dingen en opzettelijk met zulke mensen optrekt, dan ben je in gevaar, want verzoeking is overal om je heen! Wanneer wijze mensen zulke verzoeking zien, blijven ze uit de buurt. In hun hart hebben ze helderheid: ik heb die gestalte niet, ik zal niet luisteren en ik wil ook geen aandacht aan hen schenken. Deze mensen streven de waarheid niet na en hebben de waarheid niet lief. Ik blijf uit de buurt en zoek een rustige plek om in mijn eentje Gods woorden te lezen, mijn hart stil te maken en een tijdje te overpeinzen, en voor God te komen. Al deze principes en doelen zijn: ten eerste, dwaal niet af van Gods woorden; en ten tweede, dwaal in je hart niet af van God. Op deze manier kun je voortdurend voor God leven op het fundament van het begrijpen wat de waarheid is. Enerzijds zal God je beschermen tegen het in verzoeking gestort worden. Anderzijds zal God je uiterst genadig behandelen, je in staat stellen te begrijpen wat je moet doen om de waarheid te beoefenen, en je in staat stellen verlicht en geïllumineerd te worden over alle verschillende waarheden. Als het op je plicht aankomt, zal God je leiden om te proberen geen fouten te maken, om dingen altijd goed te doen en om de principes te kennen. Zul je op deze manier niet beschermd zijn? Natuurlijk is dit niet het grootste en uiteindelijke doel. Wat is dan het uiteindelijke doel? Het is dat je lessen kunt leren van verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen, Gods bedoelingen kunt begrijpen, Gods werk kunt kennen, en kunt beoefenen volgens de principes die God vereist. Op deze manier kunnen je leven en gestalte vooruitgang blijven boeken in plaats van te stagneren. Als je altijd druk bezig bent met allerlei zaken en je niet richt op het beoefenen van de waarheid bij het vervullen van je plichten en het oplossen van de moeilijkheden van het binnengaan van het leven, zul je geen vooruitgang boeken in je leven. Het binnengaan van het leven wordt bereikt door het vervullen van je plicht. Als men afwijkt van het vervullen van zijn plicht en afwijkt van Gods woorden, zal er geen vooruitgang in het leven zijn. Sommige mensen zien anderen maar zo wat kletsen en dus raken ze erbij betrokken en steken ze hun neus erin, waarbij ze voortdurend een bemoeial zijn en voortdurend dol zijn op roddel – God houdt niet van zulke mensen. Van wat voor soort mensen houdt God? Mensen die hun hart stil kunnen maken. Zichzelf stil maken om wat te doen? Om een marionet te zijn die nergens aan denkt? Nee, om stilletjes voor God te bidden, Gods bedoelingen te zoeken, God te vragen je te beschermen en God te vragen je te verlichten. Ook om verlichting en illuminatie te zoeken over een bepaald aspect van de waarheid dat je niet begrijpt, om begrip en helderheid over dit aspect van de waarheid te verkrijgen, of om een oplossing te zoeken voor welk aspect van je werk dan ook dat door problemen wordt geplaagd, en Gods begeleiding te verkrijgen. Er zijn zoveel taken die moeten worden ondernomen en dingen die moeten worden gedaan wanneer men stil is voor God. Het is geen kwestie van naar God toe komen om je te melden wanneer je een vrij moment hebt en te zeggen: “God, ik ben hier, ik heb U in mijn hart, wees met mij, laat mij niet in verzoeking vallen!” Als je op deze manier voor de vorm meedoet en nonchalant bent tegenover God, ben je geen ware gelovige, en aan zulke mensen zal God de waarheid niet schenken. Wat moeten mensen eerst bezitten opdat God de waarheid aan hen schenkt? Ze moeten een hart hebben dat hongert en dorst naar rechtvaardigheid, een oprecht hart. Wat vertegenwoordigt het als je hart oprecht is? Het vertegenwoordigt dat je de waarheid werkelijk liefhebt. Als je altijd nonchalant bent tegenover God en helemaal niet oprecht bent, en altijd over alles je eigen beslissingen wilt nemen, en altijd voor God wilt komen om je te melden, hallo te zeggen, en vervolgens de dienst uit te maken en zelf dingen te gaan doen, dan heb je uiteindelijk, hoewel God Zijn werk aan jou heeft opgedragen, niets te maken met God of de waarheid. Hoe wordt dit genoemd? Dit wordt genoemd: God weerstaan en je eigen zaakjes regelen. Kan God je op deze manier verlichten? Nee. Hebben jullie allemaal de manier gevat om de waarheid na te streven en de waarheid te begrijpen? Je moet vaak voor God komen, je hart stil maken om de waarheid te zoeken en tot God te bidden, en leren jezelf stil te maken. Jezelf stil maken betekent niet dat je een lege geest hebt, maar dat je verzoeken, gedachten en lasten in je hart hebt, met een oprecht en smachtend hart voor God komt, smacht naar de waarheid en Gods bedoelingen, en een last draagt voor de plicht die je vervult en voor het werk dat je doet – dit is wat je moet hebben wanneer je voor God komt en jezelf stil maakt.

Ik heb zojuist gecommuniceerd dat al het werk van de kerk direct verband houdt met het werk van het verspreiden van Gods koninkrijksevangelie. In het bijzonder hebben het werk van het prediken van het evangelie en alle taken die betrekking hebben op beroepen een belangrijke en onafscheidelijke band met het werk van het verspreiden van het evangelie. Daarom heeft alles wat het werk van het verspreiden van het evangelie betreft, betrekking op de belangen van God en de belangen van Gods huis. Als mensen het werk van het verspreiden van het evangelie correct kunnen begrijpen, zouden ze de plichten die zij vervullen en de plichten die door anderen worden vervuld correct moeten benaderen. Wat is de correcte manier om ze te benaderen? Doe je uiterste best en doe ze in overeenstemming met Gods vereisten. Houd je op zijn minst niet bezig met gedragingen en praktijken die opzettelijk schade of verstoring veroorzaken, en doe niet opzettelijk dingen waarvan je weet dat ze verkeerd zijn. Als iemand erop staat iets te doen, ook al weet hij dat dit het werk van de kerk hindert en verstoort, en niemand hem ervan kan afbrengen, dan doet hij kwaad, tart hij de dood en toont hij zijn ware gedaante als duivel. Zorg er snel voor dat de broeders en zusters onderscheiden wat hij is, en verwijder de kwaadaardige persoon dan uit de kerk. Als de kwaaddoener in een moment van dwaasheid verkeert en niet opzettelijk kwaad doet, hoe moet zo’n zaak dan worden behandeld? Moet de persoon worden onderwezen en geholpen? Wat als hij wordt onderwezen en nog steeds niet luistert? De broeders en zusters komen samen om hem te bekritiseren. Wat als hij bekwaam is in zijn werk, maar niet zijn best doet om het te doen, maar er voorlopig niemand is om hem te vervangen, en iedereen nog steeds wil dat hij het doet? Iedereen komt samen om hem te snoeien en te waarschuwen: “God heeft je verheven en je gevraagd deze plicht te vervullen. Als je niet je best doet om die te vervullen, en een verstoring blijft veroorzaken en je werk weer in de steek laat, dan heb je duidelijk geen geweten en ben je niet geschikt om je plicht te vervullen.” Is deze aanpak goed of niet? Als iemand hem kan vervangen, stuur hem dan weg. Zouden jullie dat durven doen? De meeste mensen zouden het niet durven. Als het gaat om het verdedigen van het werk van de kerk, durven veel mensen zich niet sterk te maken voor gerechtigheid. Is dit niet een geval van niet durven vasthouden aan de waarheid? Sommige mensen steken hun kop in het zand en zijn onverschillig wanneer ze zien dat het werk van de kerk wordt gehinderd of verstoord, alsof het niets met hen te maken heeft, en hun houding is om het door de vingers te zien. Maar als iemand hen bekritiseert door te zeggen dat ze niet zo zouden moeten zijn, of hen veracht of op hen neerkijkt, raken ze geïrriteerd en denken: wie denk je wel dat je bent? Wie ben jij om mij te bekritiseren? Wie ben jij om op mij neer te kijken? We moeten deze zaak uitpraten. Ze nemen deze zaak ter harte en behandelen die serieus, en ze kunnen het niet laten om iets te zeggen en hun standpunt duidelijk te maken. Ze voelden niets toen het werk van de kerk werd belemmerd, verstoord en geschaad, en zagen het in plaats daarvan door de vingers. Wat voor soort mensen is dit? (Egoïstische en verachtelijke mensen.) Is dit alleen maar egoïsme en verachtelijkheid? Dit probleem is zo ernstig dat het niet in slechts één zin kan worden samengevat. Er kan alleen worden gezegd dat zulke mensen geen menselijkheid hebben en absoluut geen goede mensen zijn. In feite is dit wat antichristen doen, en natuurlijk vormen valse leiders geen uitzondering. Antichristen hebben geen idee wat de belangen van Gods huis zijn. Wanneer het werk van de kerk wordt belemmerd, kunnen ze het niet zien. Sommige mensen maken er een complete puinhoop van door het werk van de kerk te verstoren, maar wanneer antichristen dit zien, nemen ze het niet serieus. Ze bagatelliseren het en berispen de dader slapjes met een paar eenvoudige opmerkingen, sporen hem kort aan en meer niet, zonder ook maar een spoor van verontwaardiging. Hebben zulke mensen een gevoel van gerechtigheid? Wat voor soort mensen is dit? Zulke mensen bijten de hand die hen voedt, het zijn verraders! Het is uitschot!

Ik heb zojuist een algemeen overzicht gegeven van wat de belangen van mensen zijn, wat de essentie van de belangen van mensen is, waarom mensen persoonlijke belangen nastreven, wat de aard is van het nastreven van persoonlijke belangen door mensen, en ook wat de aard van Gods belangen is, en hoe die worden gedefinieerd. Gods belangen zijn de meest rechtvaardige zaak en moeten als zodanig worden beschouwd. Het is absoluut niet egoïstisch van God om Zijn belangen te verdedigen, noch is het alleen omwille van het verdedigen van Zijn waardigheid en glorie. Hij wil veeleer de voortgang en resultaten van Zijn werk verdedigen, en een rechtvaardige zaak verdedigen. Dit is uiterst rechtvaardig en legitiem gedrag en een uiterst rechtvaardige en legitieme handelwijze, en dit is een daad van God. Geschapen mensen zouden geen enkele notie moeten koesteren over deze daad van God, laat staan beschuldigingen of oordelen koesteren. Kunnen we zeggen dat Gods belangen boven alles gaan? (Ja.) Is het egoïstisch om dit te zeggen? (Nee.) Mensen begrijpen dit aspect van de waarheid, en op basis daarvan houdt deze uitspraak stand. Hij is niet opzettelijk bevooroordeeld, hij is onpartijdig en legitiem. ‘Ze nemen nooit de belangen van Gods huis in overweging, en ze verraden die belangen zelfs en ruilen ze in voor persoonlijke glorie’ – dit is de essentie van antichristen. Hun houding en benadering ten opzichte van belangen zijn van deze aard, en ze nemen nooit de belangen van Gods huis in overweging. Wat betekent ‘nooit’? Dat ze helemaal niet aan Gods belangen denken’ en ook niet zo’n begrip hebben, ze nemen alleen hun eigen belangen in overweging – dat is wat het betekent. Hoe ernstig is het precies? Het verraden van de belangen van Gods huis, ze inruilen voor persoonlijke glorie en persoonlijke belangen. Hun belangen zijn het allerhoogste en kunnen Gods belangen vervangen. Ze zullen vechten voor hun belangen, hoe boosaardig, onrechtmatig of negatief deze belangen ook zijn, en om hun belangen te bemachtigen en ervoor te vechten, zouden ze zover gaan om wie dan ook op te offeren, tegen elke prijs. Wat voor soort gedrag is dit? (Dat van antichristen.) Het gedrag van antichristen – dit is wat Satan doet. Satan domineert dit menselijk ras, domineert een land, domineert een volk, en zou zover gaan om een willekeurig aantal levens op te offeren in ruil voor de stabiliteit van zijn heerschappij. Wat zijn zijn belangen? Macht en een positie van overheersing. Hoe verkrijgt hij dan een positie van overheersing en hoe stabiliseert hij deze overheersing? (Koste wat het kost.) Koste wat het kost. Dat wil zeggen, het kan hem niet schelen of zijn praktijken en methoden legitiem of onwettig lijken voor het publiek, en hij gebruikt alles, van slachting en onderdrukking tot zachte en harde tactieken, dwang en aansporing, en zou zover gaan om iemands leven of een willekeurig aantal levens op te offeren in ruil voor de stabiliteit van zijn positie en de macht in zijn handen – dit is het gedrag van Satan. Antichristen gaan ook op deze manier te werk.

Vallen deze woorden in de communicatie van vandaag bij jullie in de smaak? (Ik heb vandaag veel verworven na het luisteren, en in het bijzonder heeft de ontleding van kennis en intellectuelen me enorm geraakt. In het verleden was ik het niet helemaal eens met het idee dat intellectuelen geen geestelijk begrip hebben, maar gedurende deze periode, door Gods ontleding van kennis, ben ik geleidelijk in staat geweest vergelijkingen te maken en in te zien dat ik zelf bij veel gelegenheden Gods woorden niet kan vatten, ik ze niet begrijp wanneer ik ze hoor, en bij het bezien van mensen en gebeurtenissen, deze bezie en analyseer vanuit een intellectueel gezichtspunt, wat leidt tot een verwrongen begrip – dit is een gebrek aan geestelijk begrip. Nu kan ik de essentie van intellectuelen duidelijker zien.) Door vandaag over intellectuelen te praten, richt Ik Me absoluut niet op één persoon, maar als jullie jezelf ter vergelijking naast Mijn woorden kunnen leggen, is dat iets goeds, en is er hoop dat jullie de situatie kunnen omkeren en kunnen binnengaan. Jullie moeten ijverig nastreven, vanaf het punt van het niet begrijpen of bevatten van de waarheid, om langzaam het punt te bereiken waarop jullie de ene na de andere eenvoudige, op zichzelf staande, minder diepzinnige waarheid kunnen begrijpen, zodat wat jullie begrijpen de waarheid is in plaats van woorden en doctrines. Op deze manier zul je beetje bij beetje geestelijk begrip hebben. Als je dingen uitzoekt door je te richten op waarheid en werkelijkheid, zul je geleidelijk de waarheid begrijpen; als je steeds dingen analyseert door je te richten op doctrine, door logica te gebruiken en je verstand te gebruiken, dan zal wat je begrijpt slechts doctrine of theorie zijn, wat nooit de waarheid zal worden, en zul je nooit verder komen dan het fundament van doctrine. Is dit niet het geval? (Ja.) Sommige mensen zeggen: “Waarom kan ik sommige woorden van God die ik lees niet begrijpen? Hoe komt het dat ze niet zo gemakkelijk te begrijpen en te aanvaarden zijn voor mensen wanneer ze worden gemeten aan de hand van grammatica en op basis van de structuur van een opstel?” Hoe leggen jullie dit probleem uit? Kunnen jullie het nu begrijpen? Ik zal het jullie uitleggen. God spreekt al tot mensen sinds de mensheid is ontstaan, en elk woord en elke alinea van wat Hij zegt is slechts taal, en geen opstel. Terwijl Ik hier vandaag spreek, draag Ik dan een opstel voor, geef Ik een verslag, of ben Ik gewoon aan het praten? (Aan het praten.) Ik ben met jullie aan het praten, de waarheid aan het vertellen en aan het praten over de onderwerpen die jullie nodig hebben. Ik ben aan het spreken, geen opstel aan het voordragen. Daarom moeten jullie begrijpen wat een opstel is en wat spreken is – er zijn verschillen tussen die twee. De verschillende elementen die opstellen vereisen, zijn aspecten van kennis die van de mensheid komen, en God hoeft Zich niet aan deze kennis te houden wanneer Hij spreekt. Hij hoeft alleen maar duidelijk en helder de waarheden te spreken waarover Hij wil spreken, en zolang mensen de waarheden die ze horen kunnen begrijpen, is dat genoeg, en is het zelfs niet nodig om leestekens te gebruiken. De mensheid heeft leestekens en opstellen uitgevonden, en heeft ook grammatica uitgevonden en de elementen die opstellen vereisen. Deze dingen vallen allemaal binnen de categorie kennis, en God hoeft Zich er niet aan te houden. Bovendien komt taal van God, en dit is iets positiefs. Daarom is om het even wat God zegt juist. Het is niet nodig dat je het inspecteert op grammaticale kwesties, of de grammaticale kwesties vergelijkt of ontleedt. Je hoeft alleen maar in een bepaald stuk, in een bepaalde alinea en in een bepaalde zin te begrijpen wat Gods bedoeling is, wat de waarheid is, wat de waarheidsprincipes zijn die God van mensen vereist, en wat het beoefeningspad is dat God mensen vertelt, en dat is genoeg. Dit is het verstand dat schepselen – mensen – zouden moeten bezitten. Gods woorden en handelingen hoeven zich niet te houden aan al deze conventies en kaders die door mensen zijn geformuleerd, en ook niet aan deze regels en puur intellectuele dingen die inherent zijn aan kennis, waaraan men zich niet hoeft te houden. God heeft veel dingen gezegd, en ongeacht wat Hij zegt, het is de waarheid. Hoe meer Gods woorden gelezen worden door mensen met geestelijk begrip en mensen met ervaring, hoe meer ze voelen dat Gods woorden de waarheid zijn. Wat de waarheid is die deze woorden bevatten, is iets wat mensen moeten uitzoeken, zoeken en ervaren. God spreekt tot de mensheid – onthoud, wat God doet is spreken, en ‘spreken’ wordt informeel kletsen genoemd, of over dit en dat praten. Wat is de essentie die vervat is in wat God hier wil zeggen? Het zijn Gods bedoelingen, de waarheid en Gods vereisten voor mensen – dit is de inhoud. De aard van spreken is om op een gemoedelijke manier eenvoudig en duidelijk te praten, van hart tot hart en van aangezicht tot aangezicht, waarbij soms wat spreektaal en dialect wordt gebruikt, en soms wat literaire woorden worden gebruikt. Om een opstel te schrijven, moet je een inleiding hebben in de eerste alinea, de kwestie in het midden uitwerken en uiteenzetten, en dan tot een climax en een einde komen. Het moet precies volgens deze opzet worden geschreven om als een opstel te worden beschouwd, en pas dan zal de leraar het doorlezen en het beoordelen als gemiddeld, goed of uitstekend. Kun jij Gods woorden op deze manier beoordelen? Stel dat je zei: “Dit stuk is goed, het heeft een goede grammatica, het is gesproken in goddelijke taal en het voldoet volledig aan de structuur van een opstel; dat stuk is niet zo goed, het is een beetje rommelig en de structuur is niet zo best. Sommige woorden zijn niet helemaal grammaticaal correct, en er zijn zelfs woorden die niet op de juiste plaatsen lijken te worden gebruikt.” Is het oké om Gods woorden op deze manier te lezen? (Nee.) Het zou verwrongen zijn om ze op deze manier te lezen, en je zult nooit de waarheid verkrijgen. Je moet leren tussen de regels van Gods woorden door te lezen om te zien wat God van je vereist en wat de waarheid is die deze woorden bevatten – dat is het slimme om te doen. Je weet niet eens hoe je naar deze dingen moet kijken, en je blijft de hele dag zeggen: “Hoe komt het dat Gods woorden niet eens opstellen zijn? Gods woorden zouden als toespraken moeten zijn, en God zou met gepolijste taal moeten spreken.” Ik doe dat niet. Het zou zo vermoeiend zijn, en jullie zouden het luisteren moe worden, en de persoon die spreekt zou ook moe worden. Denk aan God die in de hemel spreekt, die tot Job spreekt, tot Petrus spreekt, tot Mozes en Jona spreekt – waren Gods woorden niet eenvoudig en duidelijk? Je kunt helemaal niet zien hoe buitengewoon, abstract of groot ze zijn, of hoe rigoureus de bewoordingen zijn. Kijk naar toen Satan Job verzocht en God tegen Satan zei: “Heb je acht geslagen op Mijn dienaar Job? Want er is niemand op aarde zoals hij, een volmaakt en oprecht man, iemand die God vreest en het kwaad mijdt” (Job 1:8), en “Hij is in je hand, maar spaar zijn leven” (Job 2:6). Gods woorden waren zowel eenvoudig als beknopt, en legden de zaak heel duidelijk uit. Dit is Gods gezindheid en Gods essentie. God gebruikt niet opzettelijk mystificerend dubbelzinnig gepraat, en Zijn grootheid, buitengewoonheid, eerbaarheid, gezag en kracht zijn niet geveinsd. Waarom zeg Ik dat ze niet geveinsd zijn? Wanneer Hij met een persoon praat, houdt Hij geen schijn op, camoufleert Hij Zich niet met een verheven imago, en zegt Hij geen dingen die mensen niet kunnen begrijpen – het is Satan die dat doet, God doet dat niet – en aangezien God het zegt, zal Hij zorgen dat je het begrijpt. Als je een kind bent, zal Hij tot je spreken in woorden die kinderen kunnen begrijpen. Als je een bejaarde bent, zal Hij tot je spreken in de taal van bejaarden. Als je een man bent, zal Hij tot je spreken in taal die mannen gewend zijn te gebruiken. Als je een verdorven mens bent, zal Hij tot je spreken op een manier en met een structuur in Zijn taal die verdorven mensen kunnen begrijpen. God spreekt op een veelheid aan manieren. Soms maakt Hij grapjes, soms maakt Hij ironische opmerkingen, soms is Hij sarcastisch, soms ontleedt Hij, soms is Hij strenger, soms is Hij zachtaardiger, soms zorgt Hij dat je geraakt wordt, en soms troost Hij je nadat Hij je heeft gesnoeid… Al dit werk dat God doet en deze waarheden die Hij uitdrukt zijn niet star, ze zijn vloeiend. God is de bron van levend water, en de bron van de waarheid is God. Wat God ook zegt is goed, er zit waarheid in, en het maakt niet uit op welke manier Hij het zegt. Als iemand altijd noties heeft over Gods manieren van spreken, de structuur van Zijn taal, enzovoort, en ze voortdurend nauwkeurig onderzoekt en betwijfelt, en zich altijd ergert aan deze dingen en denkt: de god in wie ik geloof lijkt niet echt op god, waarom is hij zo? Dus ik wil hem niet aanvaarden, het zou te gênant zijn als ik hem aanvaardde, ik kan net zo goed in die-en-die geloven – wat voor soort persoon is dit? (Een niet-gelovige.) Dit is een niet-gelovige. Wat voor soort mensen zijn de meeste niet-gelovigen? Mensen die geen geestelijk begrip hebben. Wanneer mensen die geen geestelijk begrip hebben Gods woorden lezen, onderzoeken ze die nauwkeurig en aandachtig, met als resultaat dat ze ze nog steeds niet volledig kunnen doorgronden, dus vragen ze zich af: aangezien dit de ware weg is, is het dan mogelijk om daadwerkelijk zegeningen te verkrijgen door op deze manier te geloven? Zoveel mensen geloven. Als ik niet geloof, ga ik dan niet naar de hel? Ze koesteren zelfs kleingeestige plannetjes. Ze vragen zich niet af: ze zeggen dat er waarheid in Gods woorden zit, dus wat is de waarheid? Hoe komt het dat ik die niet heb gezien? Ik moet lezen en luisteren! Op een dag ‘begrijpen ze eindelijk wat ze horen’ en denken ze: wat deze woorden onthullen is de werkelijke situatie, het is de waarheid. Maar de taal is te gewoon en alledaags, ze is heel doorsnee, en de intelligentsia zou die wel eens kunnen minachten en zou er wel eens tegen kunnen discrimineren, en de taal zou wel eens beschouwd kunnen worden als doodnormaal gepraat, en zelfs droog in het geval van sommige woorden, en sommige woorden die intellectuelen op hoog niveau in kennisindustrieën zich niet zouden verwaardigen te gebruiken, worden feitelijk gesproken uit de mond van god – het is zo onvoorstelbaar en het zou toch vast niet zo moeten zijn? Wat zijn de gevolgen van dit voortdurende nauwkeurige onderzoeken? Je zult het gevoel hebben dat je beter bent dan God, en dat God in jou zou moeten geloven en jou zou moeten verheffen. Is dit niet problematisch? Dit zijn mensen die geen geestelijk begrip hebben. Hun houding ten opzichte van God is altijd om tegen God in te gaan en Hem nauwkeurig te onderzoeken. Terwijl ze God nauwkeurig onderzoeken, weerstaan ze Hem tegelijkertijd, en terwijl ze Hem weerstaan, denken ze: het is beter dat je god niet bent, want je bent zo onbeduidend, je bent niet als god. Als je god was, zou ik me niet op mijn gemak voelen. Als ik je veracht en je nauwkeurig onderzoek, en je zozeer analyseer dat je geen god meer bent, en niemand in je gelooft, dan zal ik gelukkig zijn, en als ik een grote god zoek om in te geloven, zal ik me vredig voelen. Zulke mensen zijn niet-gelovigen. De meeste niet-gelovigen hebben geen geestelijk begrip. Ze zullen de waarheid nooit begrijpen of verkrijgen uit deze uiterst gewone uitspraken van God. Ze onderzoeken ze slechts keer op keer nauwkeurig, waarbij ze er niet alleen niet in slagen de waarheid te verkrijgen, maar ook de belangrijke zaak van hun eigen redding verpesten, en ook zichzelf onthullen en zichzelf elimineren. Laten we onze communicatie van vandaag hier beëindigen. (Dank komt God toe!) Tot ziens!

17 januari 2020

Voetnoten:

a. ‘Lao’ en ‘xiao’ zijn voorvoegsels die in de Chinese taal voor achternamen worden geplaatst. Ze drukken als aanspreekvorm een gevoel van vertrouwdheid of ongedwongenheid uit dat door de spreker en toehoorder wordt gedeeld.