III. Het verachten van de woorden van God

Vandaag gaan we verder met onze vorige communicatie, die ging over de tiende uiting van antichristen – ze verachten de waarheid, schenden schaamteloos principes en negeren de regelingen van Gods huis. Dit punt is verdeeld in drie secties. Over de eerste twee is al gecommuniceerd, en vandaag zullen we over de derde communiceren: antichristen verachten de woorden van God. Eerder zijn enkele uitingen en uitspraken over dit aspect gecommuniceerd, zoals hoe antichristen aan Gods woorden twijfelen, ze niet geloven maar er heel nieuwsgierig naar zijn; hun houding ontbeert elk geloofselement en bestaat slechts uit twijfel en speculatie, ze willen het alleen maar uittesten. Kortom, antichristen beschouwen Gods woorden niet als de waarheid, noch beoefenen ze die. Wanneer ze met zaken worden geconfronteerd, zoeken ze niet naar de beoefeningsprincipes in overeenstemming met Gods woorden. In hun hart koesteren ze vaak twijfel, weerstand en ontkenning jegens Gods woorden. Dit alles kan worden beschouwd als uitingen van het verachten van Gods woorden door antichristen. Vandaag zullen we verder communiceren over de diepgaandere en specifiekere houdingen en handelingen van antichristen ten opzichte van Gods woorden, om te ontleden hoe ze precies Gods woorden verachten. We zullen punt voor punt verder communiceren over hoe antichristen Gods woorden verachten. Is het niet duidelijker als we het op deze manier doen? (Ja.) Als ik nu op een algemene manier zou communiceren, en jullie een bepaald bevattingsvermogen, voldoende kaliber en geestelijk begrip zouden bezitten, en vaak licht zouden ontvangen uit Gods woorden, dan zou wat ik eerder heb gecommuniceerd eigenlijk genoeg voor jullie moeten zijn. De meeste mensen bezitten echter niet het kaliber om Gods woorden te begrijpen; ze bereiken niet het niveau waarop ze Gods woorden kunnen beschouwen als de waarheid die moet worden begrepen. Daarom moeten we punt voor punt communiceren. Dit onderwerp is specifiek verdeeld in verschillende kleinere secties.

A. Antichristen knoeien willekeurig met de woorden van God en interpreteren die op willekeurige wijze

Het eerste punt is dat antichristen willekeurig met de woorden van God knoeien en die op willekeurige wijze interpreteren. Eerder hebben we over dit aspect gecommuniceerd aan de hand van enkele specifieke voorbeelden, hoewel niet in de vorm van een gerichte, gedetailleerde ontleding, maar slechts terloops. Wat zijn de uitingen van het willekeurig knoeien met en interpreteren van Gods woorden door antichristen? Hoe handelen antichristen met betrekking tot dit punt? Het feit dat antichristen zulk gedrag kunnen vertonen en zulke handelingen kunnen verrichten ten opzichte van Gods woorden, duidt er, vanuit het oogpunt van hun aard, op dat ze in hun hart niet geloven dat Gods woorden de waarheid zijn, heilig en niet te beledigen. Welk aspect van de woorden van de waarheid God ook uitdrukt, of het voor mensen eenvoudig of diepgaand lijkt, het zijn altijd Gods woorden, het is de waarheid, en het is onlosmakelijk verbonden met iemands ingang in het leven, verandering van gezindheid en redding. Antichristen zien het echter niet op deze manier; ze zijn zich hier in hun hart niet van bewust, noch hebben ze een dergelijk bewustzijn of begrip. Ze geloven niet dat Gods woorden de waarheid zijn, noch erkennen ze het grote belang van Gods woorden voor iemands ingang in het leven. Integendeel, ze geloven dat Gods woorden er aan de oppervlakte slechts uitzien als menselijke woorden, nogal gewoon. Ze lijken alleen zo belangrijk omdat allen die God volgen, Gods huis en de kerk ze als ‘Gods woorden’ hebben bestempeld. Maar in werkelijkheid lijken Gods woorden aan de oppervlakte op gewone zinnen die vaak door mensen worden uitgesproken. Letterlijk bevatten deze woorden elementen van de menselijke taal, ze bevatten de logica, het denken en de woordkeus van de menselijke taal, inclusief enkele uitdrukkingen en idioom uit de spreektaal, gezegden en zelfs tweeledige spreekwoorden. Antichristen zien Gods woorden niet als iets groots, ondoorgrondelijks of diepgaands zoals men zich zou kunnen voorstellen, niet zoals de legendarische geschriften uit de hemel. Voor hen zijn ze gewoon en alledaags. Na veel nauwkeurig onderzoek komen ze dus in hun hart tot een definitie: deze woorden zijn gewoon eenvoudige taal, vrij praktisch, iets wat gelovigen zouden moeten lezen, woorden die kunnen helpen bij iemands gedrag en geloof. Na veel lezen is dit de conclusie die ze trekken. Sommige antichristen en egotisten nemen zelfs Gods woorden en lezen in één keer vele hoofdstukken en pagina’s. Sommigen lezen zelfs het boek Het Woord verschijnt in het vlees binnen een maand van begin tot eind, wat enkele diepe indrukken in hun geest en gedachten achterlaat. Ze krijgen een algemeen begrip van enkele geestelijke terminologieën, de toon en de manier van Gods spreken, en zelfs de inhoud van Gods woorden in verschillende stadia. Na het lezen zeggen ze: “Gods woorden zijn maar zo-zo. Ik heb ze allemaal in één keer gelezen en de algemene inhoud van gods zesduizendjarig managementplan begrepen. Gods woorden zijn dus niet zo diepgaand. Gods woorden verheffen tot het niveau van de waarheid, als iets essentieels voor de ingang in het leven van mensen, lijkt een beetje overdreven.” Hoe ze deze woorden ook zien, hun uiteindelijke definitie van Gods woorden in hun hart is dat ze niet zo diepgaand of moeilijk te begrijpen zijn als mensen zich voorstellen. Iedereen die geschoold is en ogen heeft, kan ze begrijpen. Na veelvuldig lezen, slagen ze er niet alleen niet in de verschillende waarheden over de ingang in het leven die mensen uit Gods woorden zouden moeten begrijpen te herkennen of te begrijpen en er verlichting, voeding en hulp uit te halen, maar ze hebben ook het gevoel dat Gods woorden ver afstaan van de waarheid en de geschriften uit de hemel. Nadat ze tot een dergelijke conclusie zijn gekomen, verachten antichristen Gods woorden nog meer. Ze geloven dat Gods woorden slechts dit zijn, dat God slechts dit is, en de waarheid slechts dit is. Met een dergelijke houding en een dergelijk begrip leidt de innerlijke houding van antichristen ten opzichte van Gods woorden en Het Woord verschijnt in het vlees ertoe dat ze Gods woorden en de waarheid nog meer verachten. Ze gebruiken hun kennis en intellect, vertrouwend op hun geheugen en slimheid, om snel de inhoud en de zogenaamde principes van deze woorden, een deel van de toon, stijl en woordkeus die erin worden gebruikt, waarvan de laatste gangbare en idiomatische uitdrukkingen omvat, te begrijpen. Vervolgens hebben ze het gevoel dat ze alles hebben bereikt en alles bezitten. Een dergelijk begrip en een dergelijke houding leiden ertoe dat ze in hun hart Gods woorden nog roekelozer verachten en in twijfel trekken en daarnaast twijfelen aan Gods identiteit en essentie.

Wanneer we kijken naar de aard van antichristen kunnen we zien dat ze afkerig zijn van de waarheid, positieve dingen verachten, Gods nederigheid en verborgenheid verachten, en Gods trouw, echtheid en beminnelijkheid verachten. Deze aanhoudende minachting leidt ertoe dat antichristen onbewust en als vanzelf enkele misselijkmakende handelingen verrichten die God verafschuwt en veroordeelt. Deze handelingen omvatten het willekeurig knoeien met en interpreteren van Gods woorden. Waar verwijst knoeien naar? Antichristen geloven niet dat er waarheid in Gods woorden is, geloven niet dat Gods woorden mensen leven kunnen schenken, en nog minder geloven ze dat deze woorden het fundament zijn waarop de mens voor zijn voortbestaan vertrouwt, en de richting en het pad voor de vooruitgang van de mens. Daarom begrijpen ze niet waarom God op deze manieren spreekt, noch weten ze waarom God zulke woorden in een bepaalde context spreekt, en ze hebben al helemaal geen idee waarom God deze specifieke inhoud behandelt. Wat betreft de vraag hoe deze inhoud tot stand is gekomen, wat God denkt, en wat God beoogt waar te nemen, te volbrengen en te bewerkstelligen in mensen wanneer Hij deze woorden spreekt, evenals – binnen deze woorden – alles wat God beoogt te bereiken, Zijn bedoelingen en de waarheid, zijn antichristen volledig onwetend en volkomen onkundig – ze zijn wat dit betreft leken. Daarom hebben ze in hun hart vaak het gevoel dat God deze zin niet op die manier had moeten zeggen, dat die zin na deze had moeten komen, dat deze zin zo geformuleerd had moeten worden, dat die passage deze toon of die intonatie had moeten hebben, dat deze woordkeus onjuist is en dat die term ondoordacht is en niet past bij Gods identiteit. Zo vormen ze hun meningen. In hun ogen zijn Gods woorden niet zo goed als de werken van beroemde of grote personen in de wereld. Ze vinden dat Gods taalgebruik niet rigoureus genoeg is, dat het breedsprakig is, en dat sommige woorden, als ze nauwkeurig worden onderzocht, strikt genomen niet in overeenstemming zijn met de menselijke grammaticale en lexicale regels. Hoe kunnen deze woorden waarheid bevatten? Hoe kunnen dit Gods woorden zijn? Hoe kunnen ze de waarheid zijn? Antichristen berekenen ze in hun hart en denken er diep over na terwijl ze er tegelijkertijd aan twijfelen en ze veroordelen. Met een dergelijke houding, met zulke gedachten en met zo’n perspectief op Gods woorden, staan de antichristen op het punt hun duivelse klauwen uit te slaan.

Ik herinner me dat er een paar jaar geleden een incident plaatsvond in het team dat verantwoordelijk is voor de gezangen. Ze wilden muziek componeren voor een essentiële passage van Gods woorden die in de kerk gezongen zou worden. Tijdens het componeren ontdekten ze dat de lengte van Gods toespraak en het aantal woorden niet overeenkwamen met de melodie; elke regel van de tekst had te veel woorden. Bovendien zorgde de melodie van het hele lied, wanneer deze werd toegepast op Gods woorden, ervoor dat de woorden te talrijk en te lang leken. Wat was hun oplossing? Ze vonden een manier: ze veranderden enkele van de formuleringen en woordkeuzes van Gods woorden zonder de schijnbare betekenis te veranderen – bijvoorbeeld door een woord van vier karakters in een woord van twee karakters te veranderen, of door zinnen te schrappen die langdradig, onnodig en onzinnig leken. Volgens dit principe zetten ze de bewerkte versie van Gods woorden op muziek en verspreidden die in de kerk om te zingen. De meeste mensen, verward als ze waren, dachten dat ze een gezang met Gods woorden zongen. Wie kon vermoeden dat zo'n passage helemaal niet Gods woorden waren? Het was een passage die willekeurig was gewijzigd en ingekort door antichristen, waarmee was geknoeid en die was veranderd. Later, toen dit gezang werd voorbereid voor een programma, vroeg Ik uit welk hoofdstuk van Gods woorden het gezang was geselecteerd. Ze vertelden Mij dat het de eerste passage van een bepaald hoofdstuk was. Ik zocht die passage op en vergeleek die met die in het gezangboek, en Ik schrok er behoorlijk van. De passage in het gezangboek was zogenaamd een segment dat was geselecteerd uit dat hoofdstuk van Gods woorden, maar het was onherkenbaar veranderd. De toon van de toespraak was verdwenen, veel belangrijke woorden waren weggelaten, de inhoud van de toespraak was wanordelijk en zelfs de woordvolgorde was omgedraaid. Als niemand Mij had verteld dat deze passage was overgenomen uit een bepaald hoofdstuk van Gods woorden, denk Ik niet dat iemand had kunnen identificeren uit welk hoofdstuk het kwam; het kwam helemaal niet overeen met het origineel. Op het eerste gezicht deden deze mensen hun plicht: door Gods woorden op muziek te zetten zodat iedereen ze kon zingen en internaliseren, konden Gods woorden mensen voortdurend leiden en begeleiden. Het kon mensen helpen de woorden van God binnen te gaan. Wat een prachtige daad was dit! Doordat het antichristen echter volledig ontbreekt aan een Godvrezend hart, behandelden ze Gods woorden alsof het de woorden zijn die door gewone mensen in een gesprek zijn uitgesproken, schrapten ze erin en knoeiden er willekeurig mee. Zonder een enkele vraag te stellen en zonder iemands toestemming of instemming – laat staan enige autorisatie van wie dan ook – veranderden ze Gods woorden volledig, en toch lieten ze mensen geloven dat ze hun plicht deden, dat ze Gods woorden op muziek hadden gezet. Wat voor gedrag en methode is dit? Welke gezindheid hebben mensen die zulk gedrag vertonen en zo’n methode gebruiken? Gaat de manier waarop ze Gods woorden behandelen bij degenen die van zo’n methode gebruikmaken wel gepaard met echt enige vrees in hun hart? Koesteren ze Gods woorden? Behandelen ze Gods woorden als de waarheid? Afgaande op hun oneerbiedige en nonchalante houding ten opzichte van Gods woorden, koesteren ze die niet alleen niet, maar behandelen ze Gods woorden ook als speeltjes, en veranderen ze die naar believen. Is hun houding ten opzichte van Gods woorden niet een afspiegeling van hun houding ten opzichte van God Zelf? (Ja.) Het is precies hetzelfde. Gods woorden vertegenwoordigen God Zelf; ze zijn een uitdrukking van God, een uitdrukking van Zijn gezindheid en een openbaring van Zijn essentie. Als mensen zo oneerbiedig en nonchalant zijn ten opzichte van Gods woorden, spreekt het voor zich hoe ze God Zelf behandelen. Dit spreekt boekdelen.

Mensen volgen God uiterlijk, geven dingen voor Hem op, zetten zich voor Hem in en doorstaan ontberingen voor Hem, maar hun houding ten opzichte van Gods woorden is zo oneerbiedig en nonchalant. Antichristen versieren misschien zelfs het boek Het Woord verschijnt in het vlees prachtig, wikkelen het in stof en bewaren het op de veiligste plaats. Maar wat kan dit bewijzen? Kan het aantonen dat ze Gods woorden koesteren, dat ze een Godvrezend hart hebben? Kunnen deze oppervlakkige handelingen hun oneerbiedige houding ten opzichte van Gods woorden verhullen? Dat kunnen ze niet. Telkens wanneer ze Gods woorden lezen, denken ze er over na enkele van de termen, uitdrukkingen en de toon ervan te veranderen. En hoe brutaal zijn sommige antichristen wel niet? Wanneer ze iets in Gods woorden vinden dat niet overeenkomt met hun noties, of ze denken dat de bewoordingen ongepast of grammaticaal onjuist zijn, of zelfs geloven dat een leesteken verkeerd is, zullen ze dit luidkeels verkondigen en overdrijven, in de wens dat de hele wereld op de hoogte wordt gebracht van een verkeerd geplaatst leesteken, een ongepaste woordkeus of een schijnbaar onredelijke uitspraak in Gods woorden. Ze verspreiden dit met een spottende en minachtende toon. Het lijkt erop dat ze op deze momenten eindelijk dat vinden wat zij beschouwen als het bewijs dat er fouten zijn in Gods woorden, iets wat ze in hun voordeel kunnen gebruiken, een gebrek. Ze kunnen eindelijk in hun hart gerustgesteld zijn dat Gods woorden ook fouten bevatten en dat God niet volmaakt is. Is dit niet de gezindheid van een antichrist? Antichristen streven ernaar fouten en gebreken in Gods woorden te vinden. Dit is een houding van vijandigheid, dit is geen houding van onderwerping en aanvaarding. Over het willekeurig knoeien met en interpreteren van Gods woorden door antichristen gesproken, kan het incident dat zojuist werd genoemd, dat plaatsvond in het team dat verantwoordelijk is voor de gezangen, worden beschouwd als knoeien met Gods woorden? (Ja.) Zeg Mij, wat voor soort persoon zou Gods woorden zo willekeurig veranderen? Heeft die enige vrees voor God? (Nee.) Welke gezindheid is dit? Ten eerste, behandelen ze Gods woorden als Gods woorden? (Nee.) Waar zien ze Gods woorden dan voor aan? Ze zien die voor menselijke woorden aan. Het is misschien aanvaardbaar om artikelen van ervaringsgetuigenissen van mensen te veranderen als de woorden onsamenhangend of onvolmaakt zijn, maar wat is de aard ervan om hetzelfde te durven doen met Gods woorden? Is dit niet eigenzinnig en roekeloos handelen zonder een Godvrezend hart te hebben? Om willekeurig commentaar te durven geven op Gods woorden en die te veranderen, om ze te veranderen wanneer ze niet passen bij iemands eigen ideeën of gezichtspunt – is de aard hiervan ernstig? (Ja.)

Wie zijn er nog meer betrokken bij het knoeien met Gods woorden? Tijdens het prediken van het evangelie komen sommige potentiële ontvangers van het evangelie in contact met Gods woorden en hebben ze diverse noties over Gods toon, stijl, het perspectief van waaruit Hij spreekt, en zelfs de woordkeus en de gebruikte voornaamwoorden, naast vele andere aspecten. Verschillende mensen hebben allemaal verschillende noties; degenen van verschillende denominaties hebben verschillende smaken en vereisten. Sommige leden van het evangelieteam zeggen: “Het is moeilijk om op deze manier het evangelie te prediken! Sommige van gods woorden zijn te hard; bij sommige lijkt het alsof god mensen vervloekt. Ze zijn helemaal niet zachtaardig, ze missen liefde en zijn allemaal alledaagse taal. Sommige zijn specifiek gericht op bepaalde etniciteiten, terwijl andere mysteries onthullen – mensen vinden dit allemaal niet aanvaardbaar! Deze woorden zijn een struikelblok geworden voor potentiële ontvangers van het evangelie om gods nieuwe werk te aanvaarden. Wat moeten we doen?” Iemand zegt: “Ik heb een oplossing. Aangezien potentiële ontvangers van het evangelie gods nieuwe werk niet kunnen aanvaarden vanwege deze woorden, waarom zouden we ze dan niet gewoon schrappen? Markeer alle woorden en inhoud die mensen niet willen aanvaarden, ook al is het maar één zin, en verwijder ze bij het drukken. Op deze manier zullen er, wanneer potentiële ontvangers van het evangelie het lezen, geen woorden zijn die hun trots kwetsen of hun gevoelens pijn doen, noch iets dat in tegenspraak is met hun noties. Alle woorden van god zullen gepast zijn, de ontvangers zullen geen noties hebben en ze zullen in staat zijn om gods nieuwe werk zonder moeite te aanvaarden.” In het evangelieteam hebben sommigen dit daadwerkelijk gedaan, en zonder zelfs maar navraag te doen of toestemming te vragen aan de Boven, hebben ze boekjes met deze ingekorte en vervalste woorden van God gedrukt en wijd verspreid. Om gemakkelijker te kunnen werken, om meer mensen te winnen, om hun werkvermogen te tonen en om trouw te lijken aan hun plicht, hebben ze deze methode bedacht en zelfs in de praktijk gebracht door het in een boek te drukken. Maar dit boek is totaal anders dan Het Woord verschijnt in het vlees. Is deze methode niet het knoeien met Gods woorden? (Ja.) Beseffen de meeste mensen dat het knoeien met Gods woorden een vorm van verzet tegen God is? (Ja.) Hebben de meeste mensen dit besef? Vandaag, na zoveel te hebben gecommuniceerd, kunnen jullie gemakkelijk ja zeggen. Maar als jullie drie of vijf jaar geleden het evangelie zouden hebben gepredikt, zouden jullie je er toen van bewust zijn geweest dat geen enkel woord of zin van God veranderd mocht worden? Zouden jullie zo’n Godvrezend hart hebben gehad? (Nee.) In welke context zouden jullie dit besef dan hebben gemist? Zou het in de context van een totaal gebrek aan een Godvrezend hart zijn geweest dat jullie willekeurig met Gods woorden zouden hebben durven knoeien? Als het iemand volkomen ontbreekt aan een Godvrezend hart, zal hij willekeurig met Gods woorden durven knoeien, de oorspronkelijke betekenis, de manier van Gods spreken en het gewenste effect van een bepaalde passage van Gods woorden veranderen, en de bedoelingen, de kern en de nadruk van wat deze passage verwoordt schrappen – dit alles komt neer op knoeien.

Een paar jaar geleden stelde iemand van het evangelieteam tijdens een toevallige ontmoeting een vraag: “Wanneer we aan een bepaalde etnische groep van gods nieuwe werk getuigen, voelen ze zich afgestoten en zijn ze onwillig om te luisteren naar de gedeeltes waar god hen blootlegt, en ze hebben noties over deze gedeeltes. Deze woorden worden dus een barrière die hen ervan weerhoudt gods nieuwe werk te aanvaarden. We overwegen die woorden te veranderen. Wanneer ze zijn veranderd, zullen ze die kunnen aanvaarden en geen noties meer hebben over gods nieuwe werk of deze incarnatie van god.” Wat vinden jullie van deze vraag? Als er geen gelegenheid was geweest om elkaar te ontmoeten en het evangeliewerk te bespreken, hadden ze misschien op eigen houtje deze woorden veranderd. Misschien verbeelden ze zich dat drie, vijf, tien of zelfs meer mensen van die etnische groep dan Gods nieuwe werk zullen aanvaarden. Maar dat terzijde, degenen die het evangelie prediken willen altijd Gods woorden veranderen om ze in overeenstemming te brengen met menselijke noties. Ze willen altijd de woorden schrappen waarin God de verdorven mensheid blootlegt en oordeelt, waarin Hij de essentie van de verdorven mensheid blootlegt. Wat is de aard van zulk gedrag? Weerspiegelt dit soort handelen een Godvrezend hart? (Nee.) Naar Mijn mening zijn het niet de mensen van een bepaalde etniciteit of denominatie die noties hebben over Gods woorden; het zijn in feite de mensen die het evangelie prediken die noties hebben. Gods woorden komen bij hen niet door de keuring; ze zijn er diep vanbinnen onwillig en afkerig van, ze willen niet luisteren en houden niet van deze woorden van God. Ze geloven dat als dit werkelijk Gods woorden zijn, ze liefdevol zouden moeten zijn en mensen niet zo naakt en bot zouden moeten blootleggen, alsof ze hen in het gezicht slaan. Dus eisen ze met klem dat deze woorden worden verwijderd als ze het evangelie prediken. Kan God, om het evangelie te prediken en mensen te winnen, voor één keer concessies doen, tactvoller en aangenamer spreken? Kan God, om meer mensen Gods nieuwe werk te laten aanvaarden, om meer mensen voor God te brengen, Zijn strategie en manier van spreken veranderen, een compromis sluiten met en toegeven aan de verdorven mensheid, buigen, zich verontschuldigen en om vergeving smeken? Het probleem ligt dus fundamenteel bij de evangeliewerkers, niet bij mensen van een bepaalde denominatie. Zonder ook maar één woord of zin van Gods woorden te veranderen, en gegeven het feit dat Gods woorden bij alle mensen noties kunnen oproepen, zijn er nog steeds velen die geleidelijk voor God komen en Zijn nieuwe werk aanvaarden. Hebben hun noties hen verhinderd Gods nieuwe werk te aanvaarden? Helemaal niet. Als deze door God gesproken woorden niet zijn wat de mens nodig heeft en niet de werkelijke situatie van de mens weerspiegelen, dan zou het begrijpelijk zijn als mensen Gods woorden niet aanvaarden, en zou God kunnen overwegen Zijn manier van spreken en de inhoud van wat Hij zegt te veranderen. Alle woorden en zinnen die door God worden gesproken weerspiegelen echter de werkelijke situatie van de mens en houden verband met de ingang in het leven en de redding. Als mensen noties hebben en deze woorden niet kunnen aanvaarden, bewijst dat dat de mensen boosaardig, smerig en ontzettend diep verdorven zijn, en dat ze onwaardig zijn om voor God te komen. Het bewijst niet dat Gods woorden verkeerd zijn of dat ze niet de waarheid zijn.

Wat moet er worden gedaan aan het feit dat de verdorven mensheid noties heeft over Gods woorden en werk? Degenen die het evangelie prediken, zijn zoveel jaren door Gods woorden begoten en hebben er zoveel jaren naar geluisterd. Om nog maar te zwijgen over hoeveel waarheid jullie louter theoretisch gesproken begrijpen. Wanneer het gaat over de visies van Gods werk, Gods bedoelingen, het doel van Gods zesduizendjarig managementplan, het werk van Gods redding van de mens – hebben jullie al deze aspecten van de waarheid niet begrepen, onthouden en gevat? Als je met al deze dingen was uitgerust, zou je dan nog steeds bang zijn dat mensen noties hebben? Als je bang bent, zou je proactief duidelijkheid moeten scheppen bij de potentiële ontvangers van het evangelie. Getuig voor hen van Gods bedoelingen, leg de waarheid duidelijk uit! Als je na zoveel jaren naar Gods woorden te hebben geluisterd ze nog steeds niet kunt uitleggen of verduidelijken, dan ben je volkomen nutteloos! Je vervult deze plicht, en elke dag ben je bezig met deze onderwerpen, deze inhoud, deze zaken – waarom zou het dan nog in je opkomen zo’n verachtelijke methode te gebruiken als het knoeien met Gods woorden om het evangelie te prediken en mensen te winnen? Uiterlijk lijkt dit misschien slechts een verkeerde handeling, een verachtelijk middel, een blijk van onbekwaamheid, maar in wezen is het een onbetwistbare uiting van de essentie van een antichrist – geen greintje minder. Het is Gods volk dat Gods woord als een schat behandelt, dat Gods woord koestert, dat Gods woord vreest, dat elk woord en elke zin die God spreekt respecteert, alsook de manier waarop Hij spreekt, het perspectief van waaruit Hij spreekt en wat Hij in elke passage zegt. Alleen Gods vijanden bespotten en honen vaak Zijn woorden. Ze minachten die. Ze behandelen Gods woorden niet als de waarheid, als woorden die door de Schepper zijn uitgedrukt. Daarom verlangen ze er in hun hart vaak naar met Gods woorden te knoeien en die willekeurig te interpreteren. Ze proberen hun manieren, hun denkwijzen en de logica van hun denken te gebruiken om Gods woorden te veranderen, zodat die in overeenstemming zijn met de smaak van de verdorven mens, de gezichtspunten van de verdorven mens en de denkwijzen en filosofie van de verdorven mens, in een poging om uiteindelijk bij meer mensen bijval te oogsten. Gods woord is Gods woord, welk deel van Gods woorden het ook is, hoe het ook wordt uitgesproken en vanuit welk perspectief het ook wordt gesproken. Opdat de verdorven mensheid het woord van God gemakkelijker kan begrijpen, beter kan waarderen en gemakkelijker kan verkrijgen, zodat ze de waarheid in Zijn woorden kunnen begrijpen, gebruikt God vaak menselijke talen, menselijke methoden, manieren, een toon en een verbale logica die voor mensen veel gemakkelijker te begrijpen zijn. Dit doet Hij om Zijn bedoelingen uit te leggen en de mensheid te vertellen over wat ze moeten binnengaan. Toch zijn het juist deze onopvallende methoden, deze onopvallende toon en de verschillende onopvallende woorden die door antichristen worden uitgebuit om God te veroordelen en te ontkennen dat Zijn woord de waarheid is. Is dat niet het geval? (Ja.) Deze antichristen gebruiken vaak kennis en de werken van beroemde mensen, zelfs de toespraken, woordkeus en het gedrag van beroemde mensen, om die te vergelijken met Gods woorden. Hoe meer ze deze vergelijken, hoe meer ze het gevoel krijgen dat Gods woorden te oppervlakkig, te rechttoe rechtaan, te alledaags zijn. Daarom willen ze steeds vaker Gods woorden veranderen, ze ‘corrigeren’. Daarnaast willen ze de toon, stijl en het perspectief van waaruit God spreekt ‘corrigeren’. Ongeacht hoe God spreekt of hoeveel voordeel Zijn woorden de mens brengen, antichristen beschouwen Gods woorden in hun hart nooit als de waarheid. Ze zoeken niet naar de waarheid, beoefeningsprincipes of het pad voor de ingang in het leven in Gods woorden. In plaats daarvan benaderen ze Gods woorden consequent vanuit een perspectief van nauwkeurig onderzoek, met een houding van studie, met een houding van grondig onderzoek en navorsing. Na al het onderzoeken en navorsen hebben ze nog steeds het gevoel dat veel van Gods woorden veranderd en gewijzigd moeten worden. Antichristen geloven dus, vanaf de dag dat ze voor het eerst in contact kwamen met Gods woorden tot op de dag van vandaag – na 10, 20 of 30 jaar geloofd te hebben – diep vanbinnen nog steeds niet dat Gods woorden het leven, de waarheid, de poort tot het koninkrijk en het pad naar de hemel bevatten waarover mensen spreken. Ze kunnen het niet zien en niet ontdekken. Wat voelen ze dan? Ze vragen zich af waarom het zo is dat hoe meer ze geloven, hoe alledaagser ze Gods woorden vinden. Ze vragen zich af waarom het zo is dat hoe meer ze geloven, hoe minder geïnteresseerd ze worden in Gods woorden. Ze beginnen te twijfelen of Gods woorden wel echt de waarheid zijn. Wat voor teken is dit? Een goed teken of een slecht teken? (Een slecht teken.) Het is een wonder dat ze tot op dit punt in God hebben geloofd! Hun geloof is in een doodlopende straat beland en ze hebben de waarheid volledig uit het oog verloren. Is dit niet het einde van hun geloof?

Hebben jullie dit feit opgemerkt? Vanaf de dag dat iedereen in God begon te geloven, Zijn woorden las, zijn familie, carrière, studie en vooruitzichten in de wereld verliet, stond iedereen aan dezelfde startlijn. Maar ongemerkt, tijdens de race, raakten sommige mensen achterop en wilden ze hun plicht niet meer vervullen. Waar zijn ze naartoe gegaan? Sommigen werden gedegradeerd naar B-groepen, anderen naar gewone kerken, en sommigen slaagden er ternauwernood in om in deeltijdsplichtenkerken te blijven. Degenen die hun plicht in Gods huis niet willen vervullen en het doelwit worden van verwijdering, die niet langer gekwalificeerd zijn om hun plicht te vervullen – waarom zijn ze vandaag op dit punt beland? Als je hun houding ten opzichte van God met menselijke ogen probeert waar te nemen, kun je die niet zien, omdat je niet weet wat er in hun hart omgaat. Of ze God liefhebben of haten, of ze Hem weerstaan of zich aan Hem onderwerpen, je kunt het niet zeggen. Hoe bepaal je dan de gezindheidsessentie van een persoon? Het is gemakkelijk: kijk gewoon naar hun houding ten opzichte van Gods woorden. Deze groep mensen heeft één gemeenschappelijk kenmerk wat betreft hun houding ten opzichte van Gods woorden: ongeacht de situatie voelen ze niet dat ze Gods woorden nodig hebben om te worden gevoed. Ongeacht welke moeilijkheden ze tegenkomen, ze zoeken geen principes of de waarheid in Gods woorden. Deze mensen lezen zelden Gods woorden, en ze voelen zelfs afkeer wanneer iemand Gods woorden biddend leest of communiceert over zijn begrip ervan. Hoe tonen ze afkeer? Ze denken: ik weet alles al wat je zegt; je hoeft het niet te zeggen. Ik heb deze woorden van god al eerder gelezen; ik begrijp alles. Als ze alles begrijpen, waarom werden ze dan verwijderd? Waarom werden ze gedegradeerd naar B-groepen? Wat is er aan de hand? De wortel van het probleem is dat deze mensen Gods woorden fundamenteel niet aanvaarden; ze verachten die en staan er vijandig tegenover. Kan iemand die Gods woorden veracht en er vijandig tegenover staat, die beoefenen? Wanneer je hun vertelt: “Als je met een situatie wordt geconfronteerd, zou je Gods woorden moeten lezen!” wat is dan hun houding? Wat zijn hun specifieke reacties? (Ze zouden zeggen dat praktische problemen praktische oplossingen vereisen; het is niet nodig om Gods woorden te lezen.) Ze denken dat het lezen van Gods woorden staat voor een vage benadering en dat praktische problemen praktische oplossingen vereisen. Dit is de toon van een antichrist. Wat bedoelen ze? “Mensen hebben hun eigen manieren; wat heeft het voor zin om gods woorden te lezen? Denk je dat gods woorden alles kunnen oplossen?” Ze gaan ervan uit dat als een persoon een moeilijkheid tegenkomt, het slechts een moeilijkheid is, en helemaal geen weerspiegeling van de innerlijke gesteldheid of gezindheid van die persoon. Ze zien dit niet, noch erkennen ze het als een feit. Ze geloven: menselijke moeilijkheden zijn als een machine die een schroef mist; zet de schroef erin en het is opgelost. Waarom zou ik gods woorden zoeken? Dat is allemaal nep-spiritualiteit. Ik zou dat nooit doen; dat is dwaas! Denk je dat gods woorden alles kunnen oplossen? Zo is het helemaal niet. Dit is duidelijk iemand die de waarheid niet aanvaardt. Bovendien, wanneer sommige mensen met problemen worden geconfronteerd en je met hen communiceert om ze te helpen, en hun een passage van Gods woorden voorleest, reageren ze na het luisteren met: “Die passage ken ik al uit mijn hoofd, ik heb die vele malen opgezegd. Waarom vertel je me dit? Ik begrijp deze passage beter dan jij, en ze is nutteloos en zal mijn probleem niet oplossen!” Wat is hier het probleem? (Ze aanvaarden de waarheid niet.) Ze aanvaarden de waarheid niet en weigeren hun eigen verdorvenheid te erkennen, wat problematisch is. Ze geven hun verdorvenheid niet toe, dus denken ze dat het lezen van Gods woorden slechts voor de vorm is, nutteloos. Ze willen een snelle oplossing vinden, een wondermiddel om hun problemen op te lossen. De essentie van dit probleem is de weigering om de waarheid te aanvaarden.

Hebben jullie voorbeelden van deze uiting van het knoeien met en interpreteren van Gods woorden? (Tijdens de productie van de 20e video van het kooralbum gaf God de opdracht om de teksten uit de schrift één voor één op het scherm te tonen. Destijds vonden sommige broeders en zusters de teksten uit de schrift te lang en schrapten ze enkele zinsdelen. Later ontdekte God dit probleem en ontleedde Hij het zeer streng, en zei dat dit een lastering van Gods woorden was.) De oorspronkelijke woorden van God die in de Bijbel zijn opgetekend zijn Gods woorden en die mogen niet door mensen worden veranderd. Hetzelfde geldt voor de profetieën van sommige profeten; ook dit zijn Gods woorden, ze zijn door God geïnspireerd en mogen evenmin worden veranderd. De betekenis van deze woorden, hoewel ze zijn vertaald uit de oorspronkelijke taal, is naar Mijn mening na vele jaren van herzieningen grotendeels accuraat. Dit moet je erkennen. Daarom hoeven deze woorden, als ze in de gewone communicatie worden gebruikt, niet volledig te worden weergegeven; de essentie kan worden overgebracht. De feiten mogen echter niet worden veranderd. Als er wordt geciteerd, moeten de oorspronkelijke, volledige zinnen worden gebruikt. Hoe klinkt dit principe? (Goed.) Waarom doen we het op deze manier? Sommige mensen zeggen: “Dat ligt allemaal in het verleden, moeten we er zo serieus mee omgaan?” Nee, dit gaat over een houding, een mentaliteit. Of het nu in het verleden, het heden of de toekomst is, Gods woorden zijn Gods woorden en mogen niet worden gelijkgesteld aan menselijke woorden. Mensen moeten Gods woorden met een strenge houding behandelen. Toen de Bijbel vanuit de oorspronkelijke tekst in verschillende talen was vertaald, kwamen sommige betekenissen mogelijk niet precies overeen met het origineel, of konden er discrepanties zijn tussen de vertaalde zin en de oorspronkelijke tekst. Vertalers voegden dan misschien toe: “Let op: dit of dat,” of voegden tussen haakjes toe: “Kan ook worden vertaald als…” Denken jullie dat de mensen die de oorspronkelijke teksten van de Bijbel vertaalden allemaal in God geloofden? (Niet noodzakelijkerwijs.) Het waren zeker geen mensen die God vreesden en het kwaad meden, hoe konden ze dan toch deze taak met zo’n precisie uitvoeren? Ongelovigen noemen dit professionaliteit, maar gelovigen in God zouden het een Godvrezend hart moeten noemen. Als je niet eens zo’n Godvrezend hart hebt, ben je dan nog wel een gelovige in God?

Je moet een eerbiedige houding hebben ten opzichte van de woorden van God, en wanneer je bijeenkomt en communiceert over Gods woorden, kun je, nadat je ze hebt gelezen, je persoonlijke ervaringen erbij betrekken als je spreekt over je eigen kennis en wat je uit deze ervaringen hebt geleerd. Je mag Gods woorden echter niet behandelen als je eigen privéwerken en ze interpreteren zoals je wilt. Gods woorden hebben jouw uitleg niet nodig, en je zou ze ook niet duidelijk of begrijpelijk kunnen uitleggen. Het volstaat dat je enige kleine verlichting en illuminatie of ervaring hebt, maar proberen de waarheid uit te leggen, of proberen je uitleg te gebruiken om mensen Gods bedoelingen te laten begrijpen, zou onmogelijk zijn. Dit is de verkeerde manier van doen. Sommige mensen lezen bijvoorbeeld in Gods woorden dat God eerlijke mensen liefheeft. God zei ooit tegen de mens: “Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee; wat je daaraan toevoegt komt voort uit het kwaad” (Matteüs 5:37). Vandaag de dag roepen Gods woorden mensen ook op om eerlijk te zijn. Wat zou dan de juiste houding moeten zijn ten opzichte van Gods woorden en eisen? Zoek in Gods woorden: God zei: “Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee.” Hoe gedragen degenen die in de ogen van God eerlijk zijn zich dan precies? Hoe spreken eerlijke mensen, hoe handelen ze, hoe benaderen ze hun plicht en hoe werken ze harmonieus samen met anderen? Mensen moeten Gods woorden doorzoeken op deze beoefeningsprincipes en beoefeningspaden en de eerlijke mensen worden die Hij eist. Dit is de juiste houding, de houding die degenen die de waarheid zoeken, zouden moeten bezitten. Hoe gedragen degenen zich dan die de waarheid niet zoeken of liefhebben, en die geen vrees voor God en Zijn woorden hebben? Na het lezen van Gods woorden denken ze: God eist dat mensen eerlijk zijn; dat is wat de Heer Jezus vroeger zei. Vandaag zegt god opnieuw dat mensen eerlijk moeten zijn. Ik snap het – zijn eerlijke mensen niet gewoon degenen die argeloos zijn? Is het niet zoals men zegt, dat argeloze mensen altijd overwinnen, dat goede mensen een vredig leven hebben en dat het een zonde is om degenen die argeloos zijn te bedriegen? Kijk, god herstelt het onrecht dat de argelozen is aangedaan. Zijn deze woorden de waarheid? Zijn dit waarheidsprincipes die ze in Gods woorden hebben gevonden? (Nee.) Wat zijn deze woorden dan? Zouden ze ketterijen en drogredenen genoemd kunnen worden? (Dat zouden ze kunnen.) Degenen die geen geestelijk begrip hebben en de waarheid niet liefhebben, verbinden Gods woorden altijd met wat onder de mensheid als aangenaam in het gehoor en als juist wordt beschouwd. Verlaagt dit niet de waarde van Gods woorden? Beschrijf je zo niet de waarheid als een soort menselijke slogan, een argument voor hoe men zich moet gedragen? God roept mensen op om eerlijk te zijn, maar deze mensen negeren hoe degenen die eerlijk zijn zich gedragen, hoe ze eerlijk moeten zijn en wat de voorschriften van eerlijkheid zijn, en beweren schaamteloos dat God van mensen vraagt argeloos te zijn, en dat argeloze mensen, nietsnutten en dwazen allemaal eerlijk zijn. Is dit geen verkeerde interpretatie van Gods woorden? Ze interpreteren Gods woorden verkeerd, maar vinden zichzelf nog steeds erg slim, en denken daarbij dat Gods woorden niets meer zijn dan dit: de waarheid is niet zo diepzinnig, het is toch gewoon een argeloos mens zijn? Het is vrij eenvoudig om een argeloos mens te zijn: niet stelen en mensen niet uitschelden of slaan. Bij een executie rollen er alleen maar koppen; wees mild waar mogelijk. Wees in alle dingen mild voor anderen, wees streng voor jezelf en tolerant ten opzichte van anderen, wees een goed mens, en goede mensen hebben een vredig leven. Ze zeggen veel, maar niets ervan is in overeenstemming met de waarheid; het zijn louter ketterijen en drogredenen. Het lijkt enige relatie te hebben met de woorden van God, het lijkt er een beetje verband mee te houden, maar als men erover nadenkt en de zaak onderscheidt, beseft men dat het niets anders is dan misleidende uitspraken, niets anders dan drogredenen die de gedachten van mensen verstoren. God zegt bijvoorbeeld dat Zijn essentie liefde bevat, dat Hij de mens liefheeft. Gods liefde voor de mens wordt aan de mensen getoond door wat Hij zegt, de manier waarop Hij de mens behandelt, Zijn nauwgezette bedoeling om de mens te redden en de talloze aspecten van hoe Hij in de mens werkt. Tegelijk met het tonen van Zijn redding van de mens, worden ook Gods bedoeling en de middelen waarmee Hij de mens redt duidelijk gemaakt, zodat mensen Gods liefde zullen kennen. Wat denken die mensen die geen geestelijk begrip hebben? God is een god die de mens liefheeft, god wil dat iedereen gered wordt en wil niet dat iemand ten onder gaat. God heeft gezegd dat de teruggekeerde verloren zoon meer waard is dan goud. Heeft God dit gezegd? Zijn dit Gods oorspronkelijke woorden? (Nee.) Wat zeggen ze nog meer? Het redden van één leven is meer waard dan het bouwen van een pagode met zeven verdiepingen en de Boeddha is welwillend. Draaien ze de zaken niet om? Het is duidelijk dat ze alleen maar doen alsof ze spiritueel zijn, Gods woorden begrijpen en de waarheid liefhebben; het zijn overduidelijk buitenstaanders, leken en dwazen zonder geestelijk begrip. Ik heb veel van zulke mensen ontmoet – het zijn onbezonnen lieden, stoutmoedig in hun spreken maar zonder verstand, de gedachten en opwellingen in hun geest zijn niets dan ketterijen, drogredenen en bedriegerijen. Degenen die de grootste krachten tot misleiding bezitten en in staat zijn om, naast enkele schijnbaar deugdelijke theologische argumenten, vaak deze ketterijen en drogredenen te gebruiken om anderen te misleiden, waardoor ze gedwongen worden hen te gehoorzamen en te doen wat zij zeggen – deze mensen zijn antichristen. Uiterlijk lijken ze zeer spiritueel en ze citeren in het bijzijn van anderen vaak passages uit Gods woorden. Maar ze laten allerlei ketterijen en drogredenen los nadat ze deze passages arbitrair hebben geïnterpreteerd. Zulke mensen zijn in elke kerk te vinden. Onder het mom van het citeren van en communiceren over Gods woorden doen ze alsof ze mensen helpen en leiden, maar in feite brengen ze mensen niet bij wat Gods woorden van de mens eisen, noch de waarheidsprincipes die in Gods woorden zijn vervat, maar veeleer ketterijen en drogredenen die ze bedenken door Gods woorden te verwerken, te interpreteren en er hun eigen voorstelling van te maken. Daardoor raken mensen vervreemd van de woorden van God en gehoorzamen ze in plaats daarvan zulke mensen, wat verstoringen en misleiding veroorzaakt. Er zijn bijvoorbeeld mensen die zeggen: “Bij het uitvoeren van het werk van zijn zesduizendjarig managementplan heeft god de verwerping en weerstand van de hele mensheid ervaren; god is god, en zijn hart kent geen grenzen! Zoals men in China zegt: het hart van een premier is groot genoeg om er een boot in te laten varen en het is nooit te laat voor een heer om zich te wreken. Hoe grootmoedig is god!” Uiterlijk lijken ze voor de mensen te getuigen van God en van wat God heeft en is, maar welke boodschap brengen ze eigenlijk over? Is het de waarheid? Is het werkelijk de essentie van God? (Nee.) Voor wie getuigen ze? Ze getuigen voor de premier. Ze vergelijken God met een premier, met een heer – is dit geen lastering? Zijn zulke woorden te vinden in Gods woorden? (Nee.) Waar komen deze woorden dan vandaan? Van Satan. Antichristen getuigen niet alleen niet van God, ze verdraaien ook de feiten en lasteren God, en misleiden vaak degenen die geen fundament hebben, die geen waar geloof in God hebben en die niet in staat zijn de waarheid te begrijpen. Deze mensen zijn van geringe gestalte, hebben geen fundament en geen vermogen om de waarheid te bevatten, en worden dus misleid door deze ketterijen en drogredenen. Antichristen behandelen de ketterijen en drogredenen als geestelijke gezegden, en één ding dat ze over Gods liefde zeggen is: “God wil dat iedereen gered wordt en wil niet dat iemand ten onder gaat.” Wanneer ze spreken over wat God van de mens eist, is er nog iets dat ze zeggen: “Goede mensen hebben een vredig leven.” En over het feit dat God de overtredingen van mensen niet gedenkt en hun een kans op berouw laat, zeggen ze: bij een executie rollen er alleen maar koppen; wees mild waar mogelijk. Zijn zulke woorden te vinden in de woorden van God? (Nee.) Waarom word ik zo boos wanneer ik deze woorden hoor? Waarom erger ik me er zo aan? Waarom wind ik me zo op? Hoeveel jaar hebben deze mensen Gods woorden gelezen? Zijn ze traag van begrip, of zijn ze gek geworden? Waar in Gods woorden worden zulke dingen genoemd? Wanneer heeft God geëist dat mensen argeloos zijn? Wanneer heeft God geëist dat mensen zich houden aan het gezegde: bij een executie rollen er alleen maar koppen; wees mild waar mogelijk? Is dit wat God doet? Waar kan in deze ketterijen en drogredenen die zij verkondigen enig verband worden gelegd met wat God van de mensheid eist, Zijn bedoelingen en de waarheidsprincipes? Ze staan er volkomen los van. God laat mensen bijvoorbeeld ambitie, vastberadenheid en doelen hebben, maar wat antichristen zeggen is: “God moedigt ons aan om doelen te hebben. Er is een gezegde dat dit goed uitdrukt: een soldaat die geen generaal wil worden, is geen goede soldaat.” Dit gezegde hoor je veel in de maatschappij, het is een maatschappelijke opvatting – is het gepast om het in Gods huis te gebruiken? Is het nuttig? (Nee.) Met welke van Gods woorden stemt deze uitspraak overeen? Heeft het betrekking op Gods woorden? (Nee.) Waarom zeggen antichristen het dan? Hun doel hiermee is om mensen diep te laten voelen dat zij zeer geestelijk zijn, dat zij Gods woorden begrijpen en er door worden verlicht, dat zij het vermogen hebben om de waarheid te bevatten en dat zij geen onwetende, gewone mensen zijn. Maar bereikt het hun verwachte doel? Voelen jullie bij het horen van deze woorden goedkeuring of afkeer in jullie hart? (Afkeer.) Op welke manier wekt het afkeer bij jullie op? (Antichristen verbinden Satans drogredenen met Gods woorden en interpreteren die verkeerd. Alle woorden die zij spreken getuigen van een gebrek aan geestelijk begrip.) Antichristen spreken alleen woorden die getuigen van een gebrek aan geestelijk begrip, waardoor mensen bij het horen ervan walging en afkeer voelen. Ze begrijpen duidelijk Gods woorden niet, kunnen ze niet snappen en missen het kaliber en het vermogen om Gods woorden te bevatten, maar toch doen ze alsof ze die begrijpen en interpreteren ze die schaamteloos voor anderen, waarbij ze irrelevante en amateuristische woorden spreken die mensen doen walgen, geen stichting bieden en in plaats daarvan de gedachten van mensen verstoren. Dit is werkelijk verachtelijk! Wat moeten jullie doen als je zulke mensen tegenkomt? (We moeten de foutieve en absurde delen van wat zij zeggen ontleden.) Hoe moet je dat aanpakken? Eigenlijk is het vrij eenvoudig. Je zegt tegen hen: “Na Gods woorden te hebben gelezen, lijkt me dat jouw begrip ervan niet veel voorstelt.” Zij antwoorden: “Dat vind ik niet, ik vind dat ik ze goed begrijp.” Jij zegt: “Jij vindt het hoe dan ook goed. Volgens jouw redenering staan Gods woorden dus gelijk aan menselijke ketterijen en drogredenen? Als je het eens bent met deze ketterijen en drogredenen, waarom lees je dan überhaupt Gods woorden? Je hoeft ze niet te lezen. Dit probleem van jou is nu ernstig – je behandelt Gods woorden als de filosofie voor wereldlijke betrekkingen van de boosaardige mensheid, als de methoden waarmee de boosaardige mensheid de zaken aanpakt, als de manier waarop zij de dingen bekijkt. In jouw ogen zijn de eerlijke mensen waarover God spreekt precies hetzelfde als argeloze mensen, enorme dwazen en simpelen van geest. Je interpreteert elk woord dat God spreekt met menselijke termen en stelt ze gelijk aan drogredenen en gezegden die door de boosaardige mensheid zijn samengevat. Impliceer je dan dat Gods woorden menselijke woorden zijn, menselijke taal en menselijke ketterijen en drogredenen? Door Gods woorden op deze manier te begrijpen, snap je ze niet; je belastert ze en je belastert God.” Zouden jullie allemaal in staat zijn deze woorden duidelijk uit te spreken? Als Gods woorden betekenden wat antichristen zeggen, waarom zou God die woorden dan niet gewoon direct uitspreken? Wanneer God mensen vertelt eerlijk te zijn, waarom zegt Hij hun dan niet gewoon dat ze argeloos en goede mensen moeten zijn en laat Hij het daarbij? Is het louter een verschil in bewoording? (Nee.) Gods woorden zijn de waarheid, en in deze woorden ligt een pad voor mensen om te beoefenen. Als mensen handelen en leven volgens Gods woorden, kunnen ze mensen worden die God vrezen en het kwaad mijden, mensen die in overeenstemming zijn met Gods bedoelingen. Handelen en leven volgens wat mensen zeggen, maakt iemand daarentegen tot een complete warhoofd, een regelrechte levende Satan. Erkennen jullie dit punt? Wat zou het resultaat zijn als jullie zouden handelen en beoefenen volgens wat God zei over het zijn van een eerlijk mens? En wat zou het resultaat zijn als je zou handelen en leven volgens wat mensen een goed of argeloos mens noemen? Zouden de resultaten niet verschillend zijn? (Ja.) Wat is dan het resultaat van leven als een eerlijk mens? (Een normale menselijkheid hebben, in staat zijn God te aanbidden, de dingen bij hun naam noemen, en in staat zijn openhartig en open te zijn tegenover God. Als men zich gedraagt als de argeloze of goede persoon zoals gedefinieerd door mensen, wordt men steeds sluwer en bedrevener in het zich vermommen, spreekt men alleen maar aangename woorden, leeft men volgens Satans filosofie of filosofieën voor wereldlijke betrekkingen en wordt men een levende Satan.) Zie je, er is een verschil, nietwaar? Handelen en leven volgens wat God een eerlijk mens noemt, maakt het hart steeds zuiverder; zijn hart kan openstaan voor God, en hij is in staat zijn hart aan God te geven zonder vermomming, bedrog of vervalsing. Zijn hart verbergt zich niet voor God, maar is eenvoudigweg voor Hem geopend; wat hij vanbinnen denkt, wordt uiterlijk geopenbaard en nageleefd, en wat uiterlijk wordt geopenbaard en nageleefd, is consistent met wat er in hem is. Dit is wat God wil; dit is de waarheid. Wat zijn daarentegen de principes van hoe men zich gedraagt en de beoefeningsprincipes voor degenen die mensen argeloos of goed noemen? Eigenlijk is het allemaal een dekmantel. Ze zeggen niet snel wat ze denken en laten dat ook niet aan anderen zien. Ze kwetsen niet lichtzinnig het zelfrespect of de belangen van anderen, maar dat ze anderen niet schaden is ook uit zelfbehoud. Ze zijn vanbinnen voorzichtig en vanbuiten gecamoufleerd. Ze lijken bijzonder vroom, tolerant, geduldig en medelevend. Maar niemand kan zien wat ze vanbinnen denken; er is verdorvenheid, weerstand en opstandigheid in hen, maar anderen kunnen het niet zien. Uiterlijk doen ze alsof ze bijzonder opbouwend, zachtaardig en vriendelijk zijn. Hoeveel slechte dingen ze ook doen, of hoe opstandig of boosaardig ze vanbinnen ook zijn, niemand kan het zien. Uiterlijk zijn ze ook bereid anderen te helpen en aan de behoeftigen te geven, altijd klaar om te reageren, een ware levende Lei Feng. Ze glimlachen en tonen anderen te allen tijde hun beste kant, en hoeveel tranen ze privé ook hebben vergoten, in het bijzijn van anderen hebben ze altijd een glimlach op hun gezicht, waardoor mensen zich opgebouwd voelen. Is dit niet wat mensen een goed mens noemen? Als we dit goede mens vergelijken met een eerlijk mens, welke is dan positief? Welke bezit de waarheidswerkelijkheid? (De eerlijke mens.) Eerlijke mensen bezitten de waarheidswerkelijkheid, worden door God geliefd en voldoen aan Gods normen zoals Hij die eist, terwijl goede en argeloze mensen dat niet doen; zij zijn precies het soort mensen dat God veroordeelt en verwerpt. Wanneer antichristen de eerlijke mensen die God eist arbitrair interpreteren als louter goede of argeloze mensen, is dit dan niet een soort onmerkbare veroordeling van wat God heeft gezegd? Is dit geen lastering van Gods woorden? Is het geen lastering van de waarheid? Dit is een overduidelijk feit. Antichristen begrijpen Gods woorden niet, laat staan wat de waarheid is, maar toch nemen ze hun toevlucht tot gebrekkige argumenten en passen ze blindelings hun eigen interpretaties toe, waarbij ze begrip veinzen terwijl ze geen idee hebben, Gods woorden naar believen volkomen verkeerd interpreteren en anderen misleiden en verstoren. Zouden jullie je zo gedragen? Doen alsof je Gods woorden begrijpt terwijl je dat duidelijk niet doet en, op basis van je letterlijke begrip, je eigen vocabulaire, uitdrukkingen en zienswijzen gebruiken om Gods woorden te interpreteren en te begrenzen – dit is de gezindheid van een antichrist.

Wat is het wezenlijke verschil tussen de woorden van God en die van de mens, en tussen de waarheid en doctrine? Gods woorden zorgen ervoor dat mensen groeien in verstand en geweten, met principes handelen, en dat wat ze uitleven steeds meer de werkelijkheid van positieve dingen bezit. De woorden van de mens daarentegen lijken misschien perfect aan te sluiten bij de smaak en noties van mensen, maar ze zijn niet de waarheid, ze zitten vol valkuilen, verzoeking, ketterijen en drogredenen. Als mensen dus volgens deze woorden handelen, zal wat ze uitleven steeds verder afdwalen van God en van de normen van God. Nog ernstiger is dat de manier waarop mensen leven steeds boosaardiger en meer satanisch zal worden. Wanneer mensen volledig leven en handelen volgens de ketterijen en drogredenen van de mens, wanneer ze deze argumenten volledig hebben omarmd, leven ze als Satan. En impliceert leven als Satan niet dat ze Satans zijn? (Ja.) Ze zijn er dus ‘in geslaagd’ levende Satans geworden. Sommige mensen zeggen: “Ik geloof het niet. Ik wil gewoon een argeloos mens zijn die door anderen wordt gewaardeerd. Ik wil iemand zijn die de meeste mensen als goed beschouwen. Vervolgens zie ik wel of god blij met mij is of niet.” Als je niet gelooft wat God zegt, kijk dan maar eens of Gods woorden of de noties van de mens de waarheid zijn. Dit is het wezenlijke verschil tussen de woorden van God en de woorden van de mens. Het is het wezenlijke onderscheid tussen de waarheid en ketterijen en drogredenen. Hoezeer de ketterijen en drogredenen van de mens ook lijken aan te sluiten bij de smaak van mensen, ze kunnen nooit hun leven worden. Terwijl de essentie van de woorden van God, hoe onopgesmukt ze ook lijken, hoe alledaags, hoe strijdig met de noties van mensen, de waarheid is. Als wat mensen doen en uitleven in overeenstemming is met de principes van Gods woorden, zullen ze uiteindelijk, op een dag, echte schepselen worden die aan de norm voldoen en zullen ze in staat zijn God te vrezen en het kwaad te mijden. Omgekeerd, als mensen niet Gods woorden in de praktijk brengen en niet handelen volgens Gods eisen, kunnen ze geen schepselen worden die aan de norm voldoen. Hun handelingen en het pad dat ze bewandelen zal God alleen maar verwerpen; dit is een feit. Hebben jullie door deze communicatie een nieuw begrip of concept van Gods woorden gekregen? Wat zijn Gods woorden? Ze zijn de waarheid, de weg en het leven – hierin is geen valsheid. Alleen antichristen, degenen die van nature afkerig zijn van positieve dingen en deze haten, behandelen Gods woorden met minachting, beschouwen Gods woorden niet als de waarheid en ontkennen het feit dat Gods woorden de waarheid, de weg en het leven zijn. Op geen enkel moment zullen zij Gods woorden als hun leven aanvaarden; zij zijn een groep mensen die niet te redden is. Na een dergelijke communicatie begrijpen sommigen dat deze uitingen neerkomen op het knoeien met en willekeurig interpreteren van Gods woorden, wat uitingen van antichristen zijn. Zouden jullie zeggen dat dit ook degenen omvat die Gods woorden ordenen? (Ja.) Is dat zo? Wat betekent knoeien? (Het betekent willekeurig iets schrappen of toevoegen, waardoor de oorspronkelijke betekenis van Gods woorden verandert. Dit is knoeien. Als Zijn woorden volgens de principes worden geordend, is het geen knoeien.) Juist, dat is wat je moet begrijpen. Als jullie dit begrip hebben zullen jullie je geen zorgen meer maken over het ordenen van Gods woorden, toch? Begrijpen jullie nu de principes goed? Wanneer je wordt gevraagd te ordenen, is dat geen uitnodiging om te knoeien. Er zijn ook degenen die vertaalwerk doen – van deze mensen wordt gevraagd Gods woorden rechtstreeks te vertalen en de oorspronkelijke betekenis van Gods woorden en Gods eigen woorden in een andere taal te vertalen, niet om Gods woorden te interpreteren tijdens het vertalen. Je bent niet gekwalificeerd om te interpreteren, en je moet hierop letten en er voorzichtig mee zijn. De principes goed snappen, begrijpen wat knoeien is en wat niet – wanneer je deze principes goed snapt, zal het moeilijk zijn om zulke fouten te maken. Als je deze principes niet begrijpt en tijdens het ordenen altijd iets wilt toevoegen of de betekenis wilt wijzigen, altijd het gevoel hebt dat de manier waarop God dit zegt niet ideaal is of de manier waarop Hij dat zegt niet klopt, en denkt dat het op een bepaalde manier gezegd moet worden, zullen zulke gedachten je vatbaar maken voor de fout van het knoeien. Wat betreft vertalers die zeggen: “Ik weet wat deze zin van Gods woorden betekent, dus ik vertaal deze op basis van die betekenis. Is het niet voldoende dat de lezer het begrijpt wanneer het vertaald is? Er is geen noodzaak om te zoeken of biddend te lezen; ze zullen direct verlichting en illuminatie ontvangen” – is dit geen fout? Dit schendt de principes; het is het willekeurig interpreteren van Gods woorden. Kortom, behandel Gods woorden nooit zoals je menselijke woorden zou behandelen, zoals een roman, de geschriften van een beroemd persoon of iets dat te maken heeft met wetenschappelijke verhandelingen. Behalve dat men niet mag knoeien met Gods woorden en ze niet willekeurig mag interpreteren, moet men het eten en drinken en biddend lezen van Gods woorden ook benaderen met een houding van zoeken, aanvaarding en onderwerping. Alleen dan kun je de waarheid zien, Gods bedoelingen begrijpen, het pad voor de praktijk vinden in Gods woorden, en je verdorven gezindheden en de verschillende moeilijkheden die je tegenkomt bij het doen van je plicht en in het leven oplossen. Het bereiken van dit resultaat bewijst dat je houding ten opzichte van Gods woorden correct is. Onze communicatie over de eerste uiting van antichristen die de woorden van God verachten – het willekeurig knoeien met en interpreteren van de woorden van God – eindigt hier.

B. Antichristen ontkennen Gods woorden wanneer die niet overeenstemmen met hun noties

De tweede uiting is dat antichristen Gods woorden ontkennen wanneer die niet overeenstemmen met hun noties. In Gods werk heeft God vanaf het begin tot nu toe vele woorden gesproken. De reikwijdte van deze woorden is ruim en hun inhoud is rijk, en omvat aspecten die te maken hebben met de bedoelingen en zienswijzen van mensen, en ook met hun dienst aan God. Natuurlijk is er nog meer dat te maken heeft met de verdorven gezindheden van mensen, en een nog groter deel betreft Gods bedoelingen en Zijn vereisten voor de mensheid. Voor deze woorden heeft God verschillende manieren van spreken gebruikt. Binnen deze verschillende wijzen van spreken is de toon aanvankelijk soms relatief dicht bij de manier waarop de mens spreekt. Daarna volgen het oordeel over en de ontmaskering van de mensheid, en de verovering van de mensheid. Vervolgens vertelt Hij de mensen geleidelijk de verschillende aspecten van de waarheid. De inhoud van deze woorden is veelzijdig. Maar hoe omvangrijk ze ook is, het is allemaal wat de verdorven mensheid nodig heeft. Afgezien van een klein deel van de meest speciale inhoud, wordt de meerderheid van deze woorden gesproken volgens menselijke taalpatronen, met een toon, woordkeuze en logica die mensen allemaal kunnen aanvaarden. Kortom, de stijlen en methoden van deze vormen van taal en spraak zijn allemaal gangbaar en zeer gemakkelijk te begrijpen. Zolang men normale gedachten en een normaal verstand heeft, kan men deze woorden van God begrijpen. De implicatie hiervan is: zolang iemands gedachten normaal zijn, kan men na het lezen van deze woorden het beoefeningspad vinden, zichzelf leren kennen, Gods bedoelingen begrijpen en de beoefeningsprincipes ontdekken. Zolang men een hart heeft en normale gedachten bezit, kunnen deze woorden van God mensen helpen en hen door verschillende moeilijkheden in het leven leiden, en kunnen ze mensen ook in staat stellen hun eigen verdorven gezindheden te begrijpen. De meeste inhoud in Gods woorden is zo, maar er is een deel dat wordt gesproken vanuit het perspectief van de goddelijkheid, vanuit het perspectief van de Geest. Dit deel van de inhoud is zeer speciaal. In de ogen van de hele mensheid is dit deel van Zijn woorden zeer diepzinnig en moeilijk te begrijpen. Het lijkt een mysterie te zijn en lijkt ook een profetie. In elke zin, elke passage en elk hoofdstuk van Zijn uitspraken is het voor mensen erg moeilijk om Gods betekenis te onderscheiden, de context van Zijn woorden en Zijn vereisten voor de mens te vinden, alsook de waarheidsprincipes die mensen zoeken. Om welk deel van Zijn woorden gaat het hier? Het zijn ‘Gods woorden aan het hele universum’ en de bijlagen ervan. Dit deel van Zijn woorden is voor mensen erg moeilijk te begrijpen. Laten we de vraag waarom God dit voor mensen moeilijk te begrijpen deel uitspreekt even buiten beschouwing laten, en laten we in plaats daarvan communiceren over welk deel van ons onderwerp – ‘Antichristen ontkennen Gods woorden wanneer die niet overeenstemmen met hun noties’ – verband houdt met het zojuist genoemde deel. Wat betreft de meeste van Gods woorden – de gangbare, gemakkelijk te begrijpen en ingewikkelde maar eenvoudig uitgedrukte woorden, en ook Zijn waarschuwingen en herinneringen aan de mens, Zijn aansporingen en troostwoorden, Zijn woorden van ontmaskering en oordeel, en Zijn woorden van voorziening en leiding – denken degenen die de waarheid helemaal niet najagen, degenen die het woord ‘God’ hebben vergoddelijkt en liever in een vage god geloven, dat deze woorden niet op Gods woorden lijken. Ze vinden ze te alledaags, te rechttoe rechtaan – gewoon duidelijke taal. Ze vinden dat elk hoofdstuk te lang is. Ze willen deze woorden niet lezen. Ze vinden dat de woorden diepgang en mysterie missen en daarom niet de moeite waard zijn om te lezen. In hun ogen, zijn deze woorden dus niet de woorden van God. Ze zeggen dit omdat de inhoud, de manier en de stijl van deze woorden hen niet bevalt. Wat bevalt hen dan wel? Ze willen diepzinnige teksten lezen, woorden die, hoe mensen ze ook lezen, onbegrijpelijk blijven, zoals een niet te ontcijferen boek uit de hemel; dat is wat ze willen lezen. Antichristen minachten het soort woorden dat God verschaft, woorden die gesproken worden op een manier, toon en stijl die bij de menselijke smaak passen. Ze hebben veel noties over deze woorden en minachten en bespotten ze. Daarom lezen, bekijken of beluisteren deze mensen deze gangbare, gemakkelijk te begrijpen woorden die mensen leven kunnen geven in het geheel niet. In hun hart staan ze vijandig tegenover deze woorden, voelen ze er afkeer van en weigeren ze deze te aanvaarden. Waarom kunnen ze deze woorden weigeren, er afkeer van voelen en er vijandig tegenover staan? Eén reden is zeker: ze geloven dat deze woorden worden gesproken vanuit het perspectief van God in het vlees, dus beschouwen ze deze woorden als menselijke woorden. Wat is het concept van menselijke woorden? In de ogen van antichristen zijn alleen de woorden van God, alleen hemelse geschriften het waard om door hen gelezen te worden. Alleen diepgaande, ondoorgrondelijke en mysterieuze woorden verdienen het om door hen gelezen te worden. Deze gangbare en gemakkelijk te begrijpen menselijke teksten verdienen het niet om door hen gelezen te worden, kunnen hun ‘scherpzinnige’ oog niet bekoren, en ze minachten die. Ze lezen deze woorden helemaal niet, laat staan dat ze de waarheid erin aanvaarden.

Kijk om je heen en zie wie Gods woorden niet leest; wie opstaat en weggaat wanneer iemand over Gods woorden communiceert; wie, bij het horen van Gods woorden die worden gelezen of de waarheid waarover wordt gecommuniceerd, gaapt, zich uitrekt, friemelt, ongeduldig wordt en naar excuses zoekt om te vertrekken of onderbrekingen veroorzaakt en het onderwerp verandert – zulke mensen zijn in gevaar. Je kunt over theologie, allerlei drogredenen of menselijke gezichtspunten praten, en ze zullen blijven zitten. Maar op het moment dat je begint te prediken, biddend te lezen of te communiceren over Gods woorden, of Gods woorden verheerlijkt, veranderen ze onmiddellijk en onthullen ze een abnormaal, demonisch gedrag. Wanneer ze Gods woorden horen lezen, worden ze rusteloos en geïrriteerd, en op het moment dat ze iemand over de waarheid horen communiceren, worden ze confronterend, staan ze op en lopen ze weg. Wat is de aard hiervan? Welke gezindheid is dit? Zo zijn antichristen. Sommigen zeggen misschien: “Hoe kun je hen als antichristen bestempelen? Misschien zijn het nieuwe gelovigen die nog geen interesse in Gods woorden hebben ontwikkeld of de zoetheid van Gods woorden nog niet hebben geproefd. Houd je er geen rekening mee dat nieuwe gelovigen een kleine gestalte hebben?” Als het nieuwe gelovigen met een kleine gestalte zijn die niet geïnteresseerd zijn in Gods woorden, waarom voelen ze dan geen afkeer wanneer je over andere dingen praat? Als je de grote catastrofes, de toekomst van de mensheid, mysteries of het boek Openbaring bespreekt, moet je ze eens stil zien zitten. Dan gedragen ze zich anders. Vanuit het perspectief van de aard-essentie van antichristen staan ze vijandig tegenover de waarheid. Hoe openbaart deze aard-essentie van vijandigheid jegens de waarheid zich? In het feit dat ze bij het horen van Gods woorden afkeer en slaperigheid voelen, en verschillende uitingen van minachting, ongeduld en onwil om te luisteren onthullen. Hun demonische gedrag wordt zo onthuld. Uiterlijk lijkt het alsof ze hun plicht vervullen en erkennen ze zichzelf als volgelingen van God. Dus waarom worden ze onhandelbaar wanneer er over de waarheid wordt gecommuniceerd, wanneer er over Gods woorden wordt gecommuniceerd? Waarom kunnen ze dan niet stilzitten? Het is alsof Gods woorden een zwaard dragen. Hebben Gods woorden hen doorboord? Hebben Gods woorden hen veroordeeld? Nee. De meeste van deze woorden zijn bedoeld om mensen te voeden, en bij het horen ervan kunnen mensen ontwaken, een manier vinden om te leven en worden ze nieuw leven ingeblazen om met een menselijke gelijkenis te leven. Waarom reageren sommige mensen dan abnormaal bij het horen van deze woorden? Dit is de duivel die zijn ware aard onthult. Ze voelen geen afkeer wanneer je over theologie, ketterijen, drogredenen of het boek Openbaring praat. Zelfs als je praat over argeloos zijn, een allemansvriend zijn, of heldenverhalen vertelt, voelen ze geen afkeer. Maar zodra ze Gods woorden horen voorlezen, voelen ze afkeer, staan ze op en willen ze weggaan. Als je hen aanspoort om goed te luisteren, worden ze confronterend en staren ze je boos aan. Waarom kunnen zulke mensen Gods woorden niet tot zich nemen? Ze kunnen niet stilzitten wanneer ze Gods woorden horen – wat is hier aan de hand? Dit bewijst dat hun geest vanbinnen abnormaal is, het is een geest die afkerig is van de waarheid en vijandig staat tegenover God. Zodra ze Gods woorden horen, worden ze vanbinnen geagiteerd en de demon in hen roert zich, waardoor ze niet stil kunnen zitten. Dit is de essentie van een antichrist. Dus, van buitenaf gezien, verachten antichristen de woorden van God die niet overeenstemmen met hun noties. Maar waar verwijst dit ‘niet overeenstemmen met hun noties’ eigenlijk naar? Het geeft duidelijk aan dat ze deze woorden veroordelen, dat ze niet erkennen dat ze van God komen en niet erkennen dat ze de waarheid zijn of de weg van het leven die mensen redt. ‘Niet overeenstemmen met hun noties’ is slechts een excuus, een oppervlakkig verschijnsel. Wat betekent het om niet met iemands noties overeen te stemmen? Heeft niet ieder mens noties over al deze woorden die door God worden gesproken? Kan iedereen ze aanvaarden als Gods woorden, als de waarheid? Nee – ieder mens heeft, in meer of mindere mate, op een bepaald niveau, enkele gedachten, noties of gezichtspunten die in strijd zijn met of in tegenspraak zijn met Gods woorden. De meeste mensen hebben echter een normaal verstand, en dit verstand kan hen helpen de houding te overwinnen die opkomt wanneer ze worden geconfronteerd met Gods woorden die niet overeenstemmen met hun noties. Hun verstand zegt hun: “Ook al stemt het niet overeen met mijn noties, dit zijn nog steeds Gods woorden; ook al stemt het niet overeen met mijn noties, ben ik onwillig om te luisteren, en voel ik dat het onjuist is en voel ik dat het in strijd is met mijn gedachten, deze woorden zijn nog steeds de waarheid. Ik zal ze langzaam gaan aanvaarden, en op een dag, wanneer ik dit alles erken, zal ik mijn noties loslaten.” Hun verstand zegt hen eerst hun eigen noties opzij te zetten; hun noties zijn niet de waarheid en kunnen Gods woorden niet vervangen. Hun verstand zegt hen Gods woorden te aanvaarden met een houding van onderwerping en eerlijkheid in plaats van Gods woorden te weerstaan met hun eigen noties en gezichtspunten. Wanneer ze dus Gods woorden horen, kunnen ze de woorden die overeenstemmen met hun noties aanvaarden en rustig gaan zitten luisteren. Voor de woorden die niet overeenstemmen met hun noties, zoeken ze ook naar oplossingen, in een poging hun eigen noties opzij te zetten en verenigbaar te worden met God. Dit is het normale gedrag van de meeste rationele mensen. Het ‘niet overeenstemmen met hun noties’ dat door antichristen wordt genoemd, is echter niet hetzelfde als bij gewone mensen. In het geval van de antichristen gaat het gepaard met ernstige problemen; het is iets dat volledig tegengesteld is aan Gods handelingen, woorden, essentie en gezindheid, iets dat van een satanische gezindheidsessentie is. In hun geval is het veroordeling, lastering en spot van Gods woorden. Ze geloven dat deze gangbare en gemakkelijk te begrijpen menselijke taal die door God wordt gesproken niet de waarheid is en niet het effect kan hebben om mensen te redden. Dit is de precieze betekenis van wat antichristen bedoelen met ‘niet overeenstemmen met hun noties’. Wat is dan de essentie ervan? In werkelijkheid is het de veroordeling, ontkenning en lastering van God.

Antichristen geloven dat wanneer God het perspectief van de mensheid inneemt, een perspectief van een derde partij, en menselijke taalpatronen, structuur en woordgebruik hanteert om tot mensen te spreken, deze woorden niet diepgaand genoeg zijn, niet kwalificeren om als Gods woorden te worden gedefinieerd. Ze zouden dus liever sterven dan ze aanvaarden. Sommige mensen zeggen: “Je zegt dat ze die niet aanvaarden, maar ze eten en drinken ook Gods woorden, soms houden ze geestelijke oefeningen, en soms, wanneer ze met ons communiceren, citeren ze zelfs Gods woorden. Hoe zou je dat verklaren?” Dat is een andere kwestie; dat is slechts de buitenkant, maar in essentie definiëren antichristen Gods woorden als volgt: “De woorden die door de geïncarneerde Mensenzoon worden gesproken, zijn niet gelijk aan de waarheid, laat staan gods woorden, dus hoef ik die niet te aanvaarden, te eten, te drinken of me eraan te onderwerpen.” Echter, wat betreft het deel dat door het vlees waarin God is geïncarneerd wordt uitgedrukt vanuit het perspectief van de Geest, vanuit het perspectief van de goddelijkheid – Gods woorden aan het hele universum – dit is iets wat antichristen kunnen zien maar niet kunnen bereiken. Het is een deel van Gods woorden waar ze zeer mee ingenomen zijn. Waar verwijst dit ‘ingenomen zijn’ naar? Het verwijst ernaar dat de antichristen zich verlekkeren aan deze woorden en denken: het is juist vanwege dit deel van je toespraak dat jij, een onbeduidend, onopmerkelijk persoon, iemand die niets is in onze ogen, god bent geworden. Het is zo oneerlijk, er is geen gerechtigheid! Er is echter één aspect dat ze ‘het vieren waard’ vinden. Het is juist door de uitdrukking van dit deel van Gods woorden dat hun verlangen en ambitie om de God in de hemel te bewonderen en te vereren, worden bevredigd. Het opent een nieuwe horizon voor hen, en ze zeggen: “Geweldig, god is inderdaad god! Deze god is degene uit de derde hemel, de grootste van allemaal. Hij is het waarlijk waardig god te zijn; zulke woorden spreken is geen eenvoudige prestatie. Geen enkele zin kan door mensen worden begrepen, deze woorden zijn te diepgaand, zelfs diepgaander dan de profetieën van profeten!” Elke keer dat antichristen deze woorden lezen, is hun hart vervuld van afgunst en jaloezie, vervuld van bewondering voor de God in de hemel. Elke keer dat ze deze woorden lezen, voelen ze dat zij degenen zijn die God het meest liefhebben; elke keer dat ze deze woorden lezen, voelen ze dat zij het dichtst bij God staan. Deze woorden bevredigen hun nieuwsgierigheid naar God in de hoogste mate. Hoewel ze uit dit deel van Gods toespraak helemaal niet kunnen begrijpen wat Gods bedoelingen zijn, wat de context is van elke door God gesproken zin, wat het uiteindelijke effect moet zijn, of de betekenis die tussen de regels door wordt uitgedrukt, zien ze nog steeds met grote verwachting uit naar dit deel van Zijn woorden. Waarom? Omdat dit deel moeilijk te begrijpen is, het niet het gevoel van menselijkheid heeft dat in de geïncarneerde God wordt gezien, het niet wordt gesproken vanuit het perspectief van de mensheid of vanuit dat van een derde partij. In dit deel zien ze Gods grootheid, Zijn ondoorgrondelijkheid, en zien ze Hem als iets wat ze kunnen zien maar niet kunnen bereiken. Hoe meer dit het geval is, hoe meer ze geloven dat de God in de hemel bestaat, en dat de God op aarde te onbeduidend is, dat Hij moeilijk te geloven is en het niet waard is om geloofd te worden. Het is niet overdreven te zeggen dat sommige mensen Gods werk in de laatste dagen hebben aanvaard vanwege dit deel van Zijn woorden. Sommigen zijn speciaal voor deze woorden tot Gods werk in de laatste dagen gekomen, en sommigen zijn hier alleen maar in afwachting van de vervulling van dit deel van Zijn woorden. Bovendien hebben sommigen door deze woorden het bestaan van God in de hemel bevestigd en verachten ze daardoor des te meer de nederigheid en onbeduidendheid van de God op aarde. Hoe meer ze dit deel van Zijn woorden lezen, hoe meer ze het gevoel hebben dat de God op aarde, de geïncarneerde God, te oppervlakkig spreekt. Ze zeggen: “Je woorden zijn te gemakkelijk te begrijpen. Waarom zeg je niet iets wat we niet kunnen begrijpen? Waarom spreek je niet over enkele mysteries? Waarom spreek je niet de taal van de derde hemel? Waarom spreek je niet in goddelijke taal? Laat ons onze horizon verbreden en onze geest verruimen. Als je zo zou spreken en handelen, zou ons geloof dan niet groter zijn? Zouden we dan niet stoppen met ons tegen je te verzetten? Als je op die manier zou spreken en ons zou leiden, zou je status dan niet hoger zijn? Hoe zouden we je dan kunnen minachten?” Is dit niet enigszins onredelijk? Het is volstrekt irrationeel! Hebben mensen die doof zijn voor de rede een normale menselijkheid, hebben ze het denken van een normale menselijkheid? (Nee.) Bezitten dit soort antichristen, deze groep mensen die zo reageert op Gods woorden, dus een normaal verstand? (Nee.) Soms, als ik mensen zie praten, voeg ik me bij hen om mee te praten. Maar tot mijn verbazing bespreken ze zulke verheven onderwerpen dat ik er niet tussen kan komen of aan het gesprek kan deelnemen. Ze zeggen: “Het is duidelijk dat je hier niet voor in de wieg bent gelegd. Je kunt de taal van de derde hemel niet spreken. Wij spreken de taal van de derde hemel, die gewone mensen niet kunnen begrijpen. Wat maakt het uit dat je god bent? Je kunt het nog steeds niet begrijpen. We hoeven je dus niet mee te laten doen.” Zeg mij, wat moet ik in zulke situaties doen? Mensen moeten leren verstandig te zijn. Wanneer ik zie dat ze zulke hoge en machtige taal van de derde hemel spreken, en ik dat niveau niet kan bereiken, dan kan ik beter gewoon weggaan in plaats van mezelf voor gek te zetten. Sommige antichristen prediken openlijk deze ketterijen, drogredenen en holle en onpraktische woorden die duidelijk van Satan, van de aartsengel, afkomstig zijn. De woorden die ze spreken klinken verfijnd en van hoog niveau, ze liggen buiten het bereik van de meeste normale mensen. Wat betekent het om buiten bereik te liggen? Het betekent dat zodra je het hoort, je het herkent als duivels gepraat, en dat je het moet verwerpen.

Wat is de essentie van het feit dat antichristen de woorden van God ontkennen die niet overeenstemmen met hun noties? Hebben jullie het duidelijk gezien? Ze lezen deze woorden van God niet eens echt. Aanvankelijk, uit nieuwsgierigheid, bladeren ze oppervlakkig door Gods woorden. Na een snelle blik denken ze: de meeste van deze woorden zijn het lezen niet waard, er is niets praktisch, waardevols of inhoudelijks, niets wat diepgaand onderzoek waard is. Terwijl ze verder lezen, komen ze bij het deel Gods woorden aan het hele universum. Ze hebben het gevoel dat dit deel de sfeer van goddelijke taal heeft, met verhevenheid en diepgang, waardig voor menselijke verkenning en onderzoek – dit past bij hun smaak. Waar kijken ze nu naar uit? “Wie kan dit deel uitleggen? Wat is precies gods bedoeling? Wat betekent elke passage van gods woorden, en hoe zal die worden vervuld?” Dit is wat antichristen het liefst willen doorgronden, maar ze kunnen het zelf niet begrijpen. Vinden jullie dat het hun verteld moet worden? (Dat is niet nodig.) Waarom niet? Verdienen duivels het om Gods woorden te horen? Verdienen ze het om Gods mysteries te kennen? (Nee.) Gods mysteries worden onthuld aan degenen die in Hem geloven, Hem volgen en zich aan Hem onderwerpen, en zijn verborgen voor duivels en Satans; zij zijn ze onwaardig. Daarom, als God op een dag besluit de mysteries en de essentie van dit deel van Zijn woorden te onthullen, evenals de wortels en de context van deze woorden, zal het worden onthuld aan Gods uitverkoren volk, zodat zij het weten, maar nooit aan Satans of duivels. Als jullie waarheidszoekers zijn en het geluk hebben tot het einde te blijven, zullen jullie de gelegenheid hebben de inhoud van dit deel van Zijn woorden te begrijpen. Er zijn vele mysteries in Gods woorden en ook in Zijn werk. Bijvoorbeeld Gods huidige incarnatie. Hoewel er hierover – min of meer, en in meer of mindere mate – enkele niet zo duidelijke profetieën in de Bijbel en in eerdere voorspellingen staan, zijn al deze profetieën vrij geheimzinnig. Gods huidige incarnatie is, in de hele mensheid en gedurende het hele zesduizendjarige managementplan, het grootste mysterie en de meest geheimzinnige zaak. Mensen weten het niet, engelen weten het niet, al Gods schepsels weten het niet; zelfs Satan, de meest bekwame, weet niets van deze zaak. Waarom weet hij het niet? Als God het hem wilde vertellen, zou het dan niet te gemakkelijk voor hem zijn om het te weten? Dus waarom weet hij het niet? Eén ding is zeker: God wil niet dat hij het weet. Zelfs als er vele tekenen, vele profetieën en vele feiten zijn die op deze gebeurtenis wijzen, die het aanduiden en de komst ervan voorspellen, zolang God niet wenst dat hij het weet, zal Satan het nooit weten. Dit is een feit. God zal het hem direct vertellen wanneer Hij wil dat hij het weet. Als God het hem niet vertelt en er niet over spreekt, zelfs als deze feiten en profetische dingen verschijnen, kan God hem verblinden, en zal hij het niet kunnen weten. Is Satans bekwaamheid groot? Zo bekeken is die dat niet. Als het gaat om zo’n belangrijke daad als Gods incarnatie, zouden er dan in de mensenwereld, de materiële wereld of het spirituele rijk geen tekenen van zijn? Als al deze tekenen gezamenlijk werden bekeken, zou het gemakkelijk zijn deze daad te zien die God van plan was uit te voeren. Dus waarom weet Satan er niets van? Waarom begrijpt hij, na zoveel jaren van Gods werk in het land van de grote rode draak, het belang van deze daad die God heeft uitgevoerd niet? Tegen de tijd dat hij het beseft, is deze daad al volbracht, kan Satan zich er niet mee bemoeien, en zijn de resultaten en vruchten van deze daad al een feit. Is het dan niet een beetje te laat voor Satan om de waarheid te ontdekken? Vervult dit niet het gezegde ‘Satan zal altijd een verslagen vijand in Gods handen zijn’? Dat is precies het geval. Antichristen geloven ten onrechte dat zolang Gods woorden niet overeenstemmen met menselijke noties of smaken, ze die kunnen ontkennen en dat God dan ophoudt God te zijn. Ze denken dat Gods incarnatie niets belangrijks kan bereiken, noch een feit kan worden. Is dit geen ernstige fout? Ze hebben zich misrekend en zijn in hun eigen val gelopen. Waarom zijn ze in hun eigen val gelopen? De manier waarop God spreekt en werkt om mensen te redden is precies deze onopvallende woorden te gebruiken die niet overeenstemmen met menselijke noties en niet groots lijken. Het is precies de impliciete inhoud van deze bescheiden woorden die Gods bedoelingen, de waarheid, de weg en het leven bevat. Deze woorden zijn voldoende om deze verdorven mensheid te redden en Gods managementplan te volbrengen. Ondertussen zullen degenen die deze gewone woorden veroordelen, worden geëlimineerd, veroordeeld en uiteindelijk gestraft. Ze denken ten onrechte: ik zal deze woorden van je niet aanvaarden, ik hecht er geen waarde aan! Je woorden stemmen niet overeen met mijn noties, ze stroken niet met mijn noties, zienswijzen of denkwijze, dus kan ik ze verwerpen, kan ik me ertegen verzetten en ze veroordelen, en dan zul je niets bereiken! Ze hebben het mis. Dat antichristen deze woorden van God niet aanvaarden, betekent dat ze in hun eigen val lopen; het was nooit Gods plan dat ze die zouden aanvaarden. En waarom is dat? Omdat ze van Satan en duivels zijn. God was nooit van plan hen te redden of te veranderen; dat is het feit. Wat is dus het uiteindelijke feit? Antichristen worden, door Gods woorden te ontkennen, te veroordelen en te verwerpen, door God veroordeeld en verworpen. Wat moeten jullie hieruit begrijpen? Dat Gods woorden niet overeenstemmen met menselijke noties en verbeeldingen is geen reden voor jou om ze niet te aanvaarden. Dat Gods woorden delen bevatten die niet overeenstemmen met je noties, betekent niet dat ze niet de waarheid zijn, en dat is geen reden voor jou om ze te ontkennen. Integendeel, hoe meer Gods woorden niet overeenstemmen met je noties, hoe meer je je noties opzij moet zetten om de waarheid te zoeken. Hoe meer Gods woorden niet overeenstemmen met je noties, hoe meer ze vertegenwoordigen wat je niet hebt, wat je mist, wat je moet aanvullen, en vooral wat je moet zoeken om te veranderen en binnen te gaan. Dit is wat jullie moeten begrijpen.

Antichristen beschouwen zichzelf als groots, verheven en nobel. Als ze Gods woorden lezen, moeten ze de goddelijke uitspraken kiezen, de woorden die God vanuit de derde hemel heeft gesproken, of enkele diepzinnige woorden van God die voor gewone mensen moeilijk te begrijpen en volledig te doorgronden zijn. Wat ze van Gods woorden verlangen, is niet de waarheid of een beoefeningspad, maar het bevredigen van hun nieuwsgierigheid, hun lege gedachten, hun ambities en begeerten. Als je dus mensen om je heen ziet die de meer gangbare en gemakkelijk te begrijpen delen van Gods woorden – de woorden van God die vanuit het perspectief van de mensheid zijn gesproken – links laten liggen, of ze zelfs niet zingen wanneer ze op muziek zijn gezet, en in plaats daarvan Gods woorden selectief bekijken, beluisteren of lezen, dan hebben zulke mensen een probleem. Sommigen vragen misschien: “Wat voor probleem? Is het een probleem met hun denken of een psychologisch probleem?” Het is geen van beide; zulke mensen hebben een probleem met hun gezindheid. Hebben jullie gemerkt dat sommige mensen, wanneer ze lofzangen met Gods woorden zingen, de lofzangen die betrekking hebben op waarheden over het dagelijks leven niet zingen? Dat ze onwillig zijn om lofzangen te zingen over het kennen van zichzelf, die de verdorven gezindheden van mensen, religieuze noties en foutieve opvattingen over het geloof in God blootleggen, evenals die waarin God van mensen vereist dat ze eerlijk zijn? Vooral als het gaat om de woorden en inhoud van Gods incarnatie – de lofzangen die getuigen van Gods nederigheid en verborgenheid, die de geïncarneerde God prijzen en van Hem getuigen – zingen ze er geen woord van. Zodra iemand anders ze begint te zingen, voelen ze afkeer. Maar wanneer ze zingen over het getuigen van en het prijzen van de God in de hemel, de Geest van God, over het getuigen van Gods rechtvaardige gezindheid, transcendentie, daden, bestuurlijke decreten en toorn, zingen ze met groot enthousiasme en tonen ze zelfs een onbeschrijfelijke uitdrukking. Wanneer ze zulke lofzangen zingen, worden ze bizar; hun gelaatstrekken vertrekken en hun boosaardige houding komt tevoorschijn. Wanneer ze zingen over Gods rechtvaardige en majesteitelijke gezindheid, slaan ze op tafel en stampen ze met hun voeten, en bereiken een staat van razernij; wanneer het gaat over Gods toorn die wordt ontketend en grote rampen over de hele mensheid brengt, zingen ze met opeengeklemde tanden, hun gezichten rood en gezwollen. Is er geen probleem met de geest van zulke mensen? God zegt bijvoorbeeld: “Wanneer Ik grote toorn ontketen, zal elk land wankelen”. Wanneer deze uitspraak op een melodie wordt gezet, verandert de eerste persoon in de derde persoon: “Wanneer God grote toorn ontketent, zal elk land wankelen”. Iemand met een normale mentaliteit beseft dat dit Gods woorden zijn, dat men Gods gezindheid begrijpt door Zijn woorden te zingen, en Gods gezindheid en de mentaliteit en context van Gods spreken begrijpt vanuit het menselijk perspectief, in de derde persoon. Zo begrijpt iemand met een normale menselijkheid het en zo reageert hij. Maar hoe zingen antichristen het? Ze veranderen de derde persoon niet, maar hun denkwijze is anders dan die van normale mensen. Wanneer normale mensen ‘God’ zingen, denken ze: dit zijn Gods daden, Gods woorden; dit is wat God zegt. Maar hoe zit het wanneer antichristen zingen? Hun denkwijze is: dit is wat ik heb gedaan, wat ik heb gezegd, de toorn die ik zal ontketenen, de gezindheid die ik zal openbaren. Is dat niet anders? Hoewel ze niet openlijk voor iedereen durven te zingen “Wanneer ik grote toorn ontketen, zal elk land wankelen”, is dat hoe ze het in hun hart zingen. Ze denken dat zijzelf de toorn ontketenen en ervoor zorgen dat elk land wankelt, dus zingen ze deze woorden met oprechte emotie. Duidt dit niet op een probleem bij hen? Van het begin tot het einde is de reden dat antichristen God niet erkennen, dat ze God willen zijn. Ze willen zichzelf vestigen terwijl ze God ontkennen, mensen laten geloven dat zij God zijn en hen erkennen als de God van de mensheid. Dat is precies wat het is. Daarom is het zo dat wanneer mensen met het verstand van de normale menselijkheid een passage lezen waarin God in Zijn goddelijkheid spreekt, ze die begrijpen en biddend lezen vanuit het perspectief van de derde persoon, en ze Gods bedoelingen overdenken. Antichristen zijn echter anders. Terwijl ze deze woorden zingen of lezen, ervaren ze de drang om zelf zo’n gezindheid uit te drukken, om zelf in zo’n gezindheid en essentie te leven. Ze streven ernaar God te vervangen en proberen de spreektoon, manier, woordkeus en gezindheid van Gods uitspraken te imiteren, de toon waarop Hij spreekt, al Zijn uitdrukkingen en de gezindheden die Hij openbaart. Het zijn onvervalste antichristen. Omdat ze niet kunnen spreken zoals God doet, Gods gezindheid niet kunnen uitdrukken en hun imitatie mislukt, zien antichristen, wanneer God in Zijn goddelijkheid spreekt, eindelijk hun kans om God te imiteren en te proberen God te zijn. Gods uitspraken vanuit het perspectief van Zijn goddelijkheid bieden antichristen aanwijzingen en richting, en laten hen weten hoe God spreekt, de toon die Hij gebruikt om de mens aan te spreken, en de manier, het perspectief en de intonatie die Hij gebruikt om de mens aan te spreken. Dit is een van hun doelen wanneer ze Gods woorden die in Zijn goddelijkheid zijn uitgesproken koesteren en aanbidden. Daarom kun je in het dagelijks leven vaak zien dat sommige mensen Gods toon imiteren om anderen de les te lezen onder het voorwendsel dat ze verantwoordelijk zijn voor het werk van Gods huis of voor het leven van de broeders en zusters. Ze citeren zelfs Gods woorden letterlijk om mensen de les te lezen, te veroordelen, te snoeien en te ontmaskeren. Wanneer we hun daden vanuit de wortel en in de context van vele feiten bekijken, zien we dat hun drijfveer niet echt voortkomt uit loyaliteit, een gevoel van gerechtigheid of verantwoordelijkheid. In plaats daarvan proberen ze Gods werk te doen vanuit Gods positie en vanuit Gods perspectief, en streven ze ernaar God te vervangen. Sommige mensen zeggen: “Ze hebben nooit gezegd dat ze God wilden vervangen.” Dat hoeven ze niet te zeggen; je kunt het al zien door de essentie, de wortel en de motivatie van hun handelen te observeren. Er kan worden vastgesteld dat dit de verstoring en de methoden van een antichrist zijn. Hoe het zich ook uit, God willen zijn, deze intentie op welke manier dan ook koesteren – is dat iets dat een persoon met het verstand dat gepaard gaat met een normale menselijkheid zou doen (Nee.) Kan zo iemand alleen op basis hiervan worden gekenmerkt als een antichrist? (Ja.) Dit punt alleen is al voldoende. Hoe groot je gestalte ook is, als je altijd God wilt zijn en God roekeloos imiteert, en van anderen eist dat ze je als God beschouwen en behandelen, dan vormen zulke handelingen, gedragingen en gezindheden de essentie van een antichrist. Dit punt alleen is al genoeg om iemand als een antichrist te kenmerken. Het is niet de gezindheid van een antichrist, of een spoor van het gedrag van een antichrist, maar een uiting van het bezitten van de essentie van een antichrist.

Zeg Mij, wat is ernstiger van aard: God willen zijn of altijd de ambitie en begeerte te koesteren naar status te streven? (God willen zijn.) Mensen hebben ambities, arrogante gezindheden en houden ervan hun status te laten gelden, en genieten soms van de voordelen die deze status met zich meebrengt, en koesteren die – dit is een verdorven gezindheid, en die kan veranderen. Echter, God willen zijn, Gods spreektoon imiteren, Gods manier van spreken imiteren, en zelfs Gods woorden volledig citeren, ze letterlijk reciteren om anderen ten onrechte te laten denken dat men net als God kan spreken en handelen, op een toon en een manier van spreken die zo op die van God lijken, wat er uiteindelijk toe leidt dat anderen ten onrechte geloven dat ze God zijn of bijna hetzelfde als God, en sommigen hen zelfs als God behandelen – dat is problematisch; het is een ongeneeslijke kwestie, een onherstelbare ziekte. Is God willen zijn een onbeduidende zaak? Gods identiteit wordt bepaald door Zijn essentie. De essentie en gezindheid van het vlees waarin God is geïncarneerd, zijn niet verkregen door Zijn persoonlijke inspanningen of gecultiveerd door de samenleving, naties, de mensheid of enig individu; ze zijn zelfs niet door God Zelf gecultiveerd. In plaats daarvan bezit God inherent Gods essentie. Hij heeft geen menselijke hulp of bijstand nodig, noch enige verandering van omgeving of tijd. God heeft Zijn identiteit als God, dus Zijn essentie is al lang van tevoren vastgesteld; het is iets aangeborens. Zijn vermogen om de waarheid uit te drukken is niet iets wat Hij van mensen heeft geleerd, noch iets wat door hen is gecultiveerd. Antichristen slagen er niet in deze zaak grondig te doorzien. Dwaas als ze zijn, geloven ze dat als ze Gods toon en manier van spreken zo goed kunnen imiteren dat mensen hen als meer goddelijk beschouwen, ze dan gekwalificeerd zijn om God te zijn. Bovendien denken ze dat ze, door enkele lege, onpraktische, onbegrijpelijke zogenaamde ‘woorden van God’ uit te spreken die mensen in het ongewisse en verward achterlaten, door mensen als God kunnen worden beschouwd en de kans krijgen om God te worden. Is dit geen gevaarlijke zaak?

Het verlangen en de ambitie om God te worden, roeren zich altijd in de harten van antichristen. Ondanks dat ze Gods woorden ontkennen en veroordelen, imiteren ze Zijn spreektoon. Wat een verachtelijke, boosaardige, schaamteloze en lage daad! Ze zijn geobsedeerd en krankzinnig door het verlangen om God te zijn. Is dat niet walgelijk? (Ja.) Koestert iemand van jullie het verlangen om God te zijn? Wie God wil zijn, zal worden veroordeeld! Wie God wil zijn, zal vergaan! Dit is een feit, geen overdrijving of een poging om je bang te maken. Geloof je het niet? Probeer het dan maar eens. Denk in die richting, handel er vervolgens naar en zie of je het innerlijk kunt verdragen, zie hoe het vanbinnen voelt. Als je je vanbinnen verheugd, trots en voldaan voelt wanneer je deze dingen doet, dan deug je niet en ben je in gevaar. Maar als je, wanneer je zo handelt, zelfverwijt voelt, een schuldig geweten hebt, je te zeer schaamt om andere mensen of God onder ogen te komen, dan heb je enig geweten, enig verstand van de normale menselijkheid. Veel mensen streven ernaar God te zijn. Zonder te begrijpen wat Gods incarnatie is, zonder de toon en manier van Gods spreken te kennen, zonder deze informatie te vatten, zijn ze misschien geïnteresseerd in het idee en hebben ze ambities en plannen, maar omdat ze niet weten hoe ze verder moeten, durven ze niet roekeloos te handelen. Hooguit doen ze alsof ze spiritueel, gered of heilig zijn of in aanmerking komen voor redding. Zodra ze echter enige informatie over God verkrijgen, beginnen hun ambities te ontkiemen en komen ze in actie. Wat doen ze? Een duidelijke uiting is dat ze meer van de diepzinnige en ondoorgrondelijke woorden die door God zijn gesproken gaan lezen. Via deze woorden maken ze zich vertrouwd met de houding, manier, toon en woordkeus van Gods spreken. Vervolgens proberen ze deze te imiteren en bestuderen ze die diepgaand. Hoe vertrouwder ze ermee worden, hoe beter, tot op het punt dat ze de toon en manier van Gods spreken zelfs met gesloten ogen kunnen aanvoelen. Ze leren deze ernstig uit hun hoofd en oefenen en repeteren tegelijkertijd onder de mensen, waarbij ze deze stijl, manier, toon en woordkeus in hun spreken imiteren. Vervolgens ervaren ze diepgaand of ze het gevoel hebben God te zijn wanneer ze op deze manier handelen en spreken. Naarmate ze door dit te beoefenen er vertrouwder en vaardiger in worden, plaatsen ze zichzelf onbewust in Gods positie. Plotseling, op een dag, zegt iemand: “Het gevoel en de toon van hun spreken lijken dicht bij die van God te liggen. Met hen spreken voelt als met God zijn; hun woorden hebben de smaak van Gods spreken.” Wanneer ze onbedoeld zulke opmerkingen horen, vullen hun harten zich met grenzeloze voldoening, met het gevoel dat ze eindelijk hun wens hebben bereikt, eindelijk God zijn geworden. Is het nu niet met hen gedaan? Waarom het pad van de vernietiging kiezen als er andere paden te bewandelen zijn? Is dit niet de dood zoeken? Het koesteren van zulke gedachten is op zichzelf al gevaarlijk – deze gedachten omzetten in daden is nog gevaarlijker. Als iemands handelen uit de hand loopt en hij deze richting tot het einde volgt, vastbesloten erin te slagen en het werkelijkheid te laten worden, dan wordt hij een doelwit van volledige vernietiging. Sommige antichristen werken en streven daadwerkelijk in deze richting. Hebben jullie zulke mensen gezien of zijn jullie met hen in contact gekomen? (Toen ik op het vasteland van China was, ontmoette ik iemand die Gods spreektoon imiteerde en vaak de gedachte koesterde God te zijn. Destijds beschouwden twee of drie mensen haar als God, en één persoon knielde zelfs en wierp zich voor haar neer toen hij haar zag.) Hoezeer iemand ook probeert God te zijn, het is een doodlopende weg. Hebben jullie dit doorzien? De uitdrukkingen en voorzieningen van al Gods woorden voor de mensheid zijn bedoeld om mensen te helpen Gods bedoelingen te begrijpen en zo redding te bereiken. Als mensen ten onrechte geloven dat, aangezien God deze boodschappen heeft uitgedrukt, ze er de details uit moeten halen om God te worden en dus het God-zijn moeten nastreven, God moeten imiteren en God moeten worden, dan is het met hen gedaan. Dit is het pad naar de vernietiging; je moet dit nooit imiteren. Sommige mensen zeggen: “Het is best wel moeilijk om god niet te imiteren. Elke keer als ik god hoor spreken, denk ik: wat klinkt het waardig en indrukwekkend om vanuit gods identiteit te spreken. Waarom klinkt het zo aangenaam en boeiend? Waarom denk ik dat het zo goed moet voelen om god te zijn wanneer god spreekt? Het klinkt zo anders wanneer de persoon met gods identiteit spreekt.” Zo beginnen ze onbewust een deel van Gods toon en woordkeus na te bootsen. In hun subjectieve verlangens willen ze misschien niet zo expliciet God zijn of worden, maar waar is hun imitatie dan in geworteld? Komt het omdat ze de waarheid en Gods woorden koesteren? (Nee.) Waar komt het dan door? (Het komt voort uit het motief om God te willen zijn.) Als Ik deze woorden zou spreken zonder deze identiteit of status te hebben, zou iemand Mij dan imiteren? Niemand zou zich om Mij bekommeren, niemand zou hoog van Mij opgeven; is dat niet een feit? Toen Ik deze identiteit en status niet had, sprak en communiceerde Ik ook met mensen. Wie nam Mij toen serieus? Zodra ze zagen dat Ik jong was, geen hogere opleiding of kwalificaties had en geen sociale status, nam niemand van Mijn eigen kerk of andere kerken, noch iemand van de mensen die hun plicht vervulden en met Mij omgingen, Mij echt serieus. Zelfs als Ik correct of oprecht sprak, schonk niemand er aandacht aan. Waarom? Zonder identiteit of status heb je geen aanzien; wat je ook zegt, het doet er niet toe, zelfs als het correct is of de waarheid. Het kan zelfs zo zijn dat mensen alles wat je zegt ontkennen en beweren dat het allemaal verkeerd is. Zou iemand je dan imiteren? Een heel gemiddeld en gewoon persoon, zonder identiteit of status – wie zou de moeite nemen je te imiteren? In de ogen van mensen heeft zo iemand geen aanzien en is hij het niet waard om bewonderd te worden; je hebt geluk als ze je niet pesten. Wat zou het nut zijn om je te imiteren? Zouden ze je imiteren alleen maar zodat anderen op hen konden neerkijken, hen pesten en discrimineren? Wie imiteren mensen? Ze imiteren degenen die in hun ogen aanzien en grandeur hebben, degenen met status en identiteit. Mensen imiteren deze individuen. Waarom lijkt dezelfde persoon, zodra hij een bepaalde identiteit en status verwerft, in de ogen van anderen anders wanneer hij dezelfde dingen zegt? Hoe komt het dat ze plotseling aanzien lijken te hebben en het waard zijn om geïmiteerd te worden? Wat imiteren mensen werkelijk? Wat ze aanvaarden, nabootsen en aanbidden is niet de waarheid of positieve dingen, maar eerder de uiterlijke grandeur, de oppervlakkige status. Is dat niet het geval? Als Ik geen identiteit of status had, hoeveel Ik ook in overeenstemming met de waarheid sprak of hoeveel geestelijke woorden Ik ook sprak, zouden die woorden dan onder jullie verspreid kunnen worden? Nee; niemand zou zich erom bekommeren. Maar zodra Ik Mijn identiteit en status heb, beginnen talloze mensen enkele van de woorden die Ik vaak zeg, Mijn spreektaal, Mijn woordkeus, Mijn manier en stijl van spreken te imiteren. Ik walg ervan als ik dit hoor. Hoezeer walg ik ervan? Ik heb het gevoel dat ik moet overgeven als ik het hoor. Wie Mij ook maar imiteert, ik walg ervan, wie mij ook maar imiteert, ik word er misselijk van, tot op het punt dat ik hen veroordeel! Welke intentie en welk doel hebben mensen die deze dingen imiteren? Hun inentie is om door de toon van Gods spreken na te bootsen, te proeven hoe het voelt om God te zijn; is dat niet een feit? Het gaat om het verlangen naar status, het verlangen om vanuit een positie van status te spreken, te spreken en te handelen op de toon en wijze van iemand met identiteit en status, zodat het lijkt alsof ook zij status, identiteit en waarde hebben – is dat niet waar het allemaal om draait? Als je een gewoon persoon imiteert, is dat niet zo’n groot probleem; hooguit is het een arrogante gezindheid. Maar als je Gods toon en manier van spreken imiteert, dan beginnen de problemen. Laat Mij je vertellen dat je dan op een landmijn stapt.

In Gods woorden staat een zin: God is een God die het kwaad verafschuwt. Waar verwijst “het kwaad verafschuwen” naar? Gods identiteit en status zijn uniek. Geen enkel geschapen of niet-geschapen wezen bezit Gods heiligheid, rechtvaardigheid, gezag en liefde. Proberen deze te imiteren is godslastering. Aangezien je deze eigenschappen niet bezit, waarom zou je dan proberen ze te imiteren? Aangezien je ze niet bezit, waarom zou je dan proberen God te zijn? Koester je bij het imiteren niet de intentie om God te zijn, om God te worden? Of is het omdat je God aanbidt, omdat je Zijn beminnelijkheid en essentie benijdt, dat je Hem imiteert? Absoluut niet; daarvoor mis je het karakter en de gestalte. Je wilt alleen maar een verlangen bevredigen om God te zijn, om de bewondering en het respect van mensen te winnen en onder de mensen als God te worden behandeld. Is dit geen schandalige daad? Het is volkomen schandalig! Imitatie op zich is weerzinwekkend, en ernaar streven God te zijn is niet alleen maar walgelijk; het is veroordelenswaardig. Daarom vertel Ik jullie vandaag plechtig dat, wat Ik ook heb gezegd, wat Ik ook heb gedaan, wat Ik ook zeg of doe dat eerbied, afgunst of jaloezie in jullie harten opwekt, er één ding is dat jullie moeten onthouden: imiteer Mij nooit. Jullie moeten de intentie om te imiteren loslaten, jullie moeten in opstand komen tegen de mentaliteit van imitatie en het vermijden Gods gezindheid te beledigen. Dit is een ernstige zaak! Een verdorven mens die Gods spreektoon, manier van spreken en gezindheid als een onbeduidende zaak beschouwt, een zaak om lippendienst aan te bewijzen, om willekeurig te manipuleren en mee te spelen, is voor God verfoeilijk. Als je dat doet, dan beledig je Gods gezindheid – doe dit nooit! Zelfs als Ik je niet kan horen wanneer je de manier en toon spreken van de geïncarneerde God imiteert, vervult alleen al de wetenschap dat je zo’n gezindheid en zulke gedachten hebt Mij met diepe walging. Als je de toon van de Geest van God imiteert, met de bedoeling de hele mensheid of het publiek aan te spreken, zoek je dan niet de dood? Dit is iets waar iedereen waakzaam voor moet zijn; doe dit nooit! In het verleden waren er mensen die vroegen: “Wat betekent het om Gods gezindheid te beledigen?” Vandaag zal Ik je één ding vertellen: het imiteren van Gods toon en manier van spreken, evenals een reeks dingen die verband houden met Gods identiteit en status, zowel uiterlijk als innerlijk, vormen allemaal een belediging van Gods gezindheid. Jullie moeten dit absoluut onthouden en deze belediging nooit begaan! Als je deze belediging begaat en jezelf onmiddellijk kunt corrigeren, ertegen in opstand kunt komen en jezelf kunt transformeren, dan is er nog hoop. Als je echter hardnekkig dit pad blijft volgen, zul je worden gekenmerkt als een antichrist. En laat Mij je de waarheid vertellen: in Gods ogen zal er dan geen ruimte meer zijn voor bekering – je zult reddeloos verloren zijn. Onthoud, God is een God die het kwaad verafschuwt. Je moet absoluut elk aspect dat verband houdt met Gods identiteit en essentie met voorzichtigheid behandelen en het niet licht opvatten. Als Gods manier en toon van spreken worden uitgedrukt door de mond van een verdorven mens, is dat een immense schande voor God en godslastering, iets wat God absoluut niet kan tolereren. Mensen moeten deze belediging nooit, maar dan ook nooit begaan. Begrijpen jullie dat? Als je deze belediging begaat, sterf je! Als je niet luistert en Mij niet gelooft, moet je het maar gewoon proberen. Wanneer je dan werkelijk onheil over jezelf afroept, moet je alleen Mij niet verwijten dat Ik het je niet heb verteld.

15 augustus 2020