II. De belangen van antichristen

De vorige keer hebben we gecommuniceerd over punt negen van de diverse uitingen van antichristen: ze doen alleen hun plicht om zich te onderscheiden en hun eigenbelangen en ambities te voeden; ze denken nooit aan de belangen van Gods huis en verraden die belangen zelfs in ruil voor persoonlijke glorie. Vervolgens hebben we de belangen van antichristen onderverdeeld in verschillende punten. Het eerste is hun eigen veiligheid, het tweede is hun eigen reputatie en status, en het derde is voordelen. Wat houden deze voordelen in? (Het eerste is het verduisteren van de eigendommen van Gods huis, het tweede is het gebruiken van broeders en zusters om hen te dienen en voor hen te werken, en het derde is het gebruiken van hun positie om onder het mom van geloof in God door bedrog eten, drinken en andere begerenswaardige dingen te verkrijgen.) Deze ‘andere dingen’ omvatten speciale behandeling, het regelen van hun persoonlijke zaken, enzovoort, toch? (Ja.) Zorgt deze manier van communiceren, door hoofdonderwerpen onder te verdelen in subonderwerpen en subonderwerpen in diverse aspecten om over te communiceren, voor verwarring bij jullie? (Nee, dat doet het niet.) In feite geldt: hoe meer er op deze manier wordt gecommuniceerd, hoe duidelijker de dingen zouden moeten worden. We hebben gecommuniceerd over drie punten van de belangen van antichristen, maar er is nog een punt, dat het belangrijkst is, het vierde belang van antichristen – hun vooruitzichten en lot. Vooruitzichten en lot zijn waarschijnlijk het hoofddoel dat antichristen koesteren in hun geloof in God. Ze zijn ook de grootste aspiraties die ze in hun hart houden, en de hoogste dingen die ze diep in hun hart nastreven. Jullie zijn waarschijnlijk bekend met het onderwerp vooruitzichten en lot. Het betreft waar mensen uiteindelijk terechtkomen, waar mensen heen gaan, of waar mensen in de toekomst of het volgende tijdperk naartoe gaan – kortom, hun toekomstige bestemming. Is dit niet het grootste en belangrijkste in het hart van iedereen die in God gelooft? (Ja.) Vooruitzichten en lot zijn ongelooflijk belangrijk voor allen die in God geloven. En dus spreekt het voor zich dat voor antichristen het kerndeel van hun belangen hun vooruitzichten en lot moet zijn, dat wil zeggen, hun bestemming.

D. Hun vooruitzichten en lot

Laten we ook communiceren over vooruitzichten en lot binnen de belangen van antichristen vanuit diverse invalshoeken en aspecten, zodat de dingen relatief duidelijk zullen zijn. De diverse belangen van antichristen waarover we eerder hebben gecommuniceerd, omvatten zowel materiële als immateriële belangen. Iemands eigen veiligheid, reputatie en status zijn bijvoorbeeld allemaal immateriële belangen; het zijn slechts ontastbare dingen in hun geestelijke werelden. Materiële belangen daarentegen omvatten eigendommen, eten en drinken, evenals speciale behandeling, materieel genot, enzovoort. Wat houden de vooruitzichten en het lot waarover we vandaag communiceren dan in? Als we ze bekijken vanuit het perspectief van menselijke noties, zijn dit dan tastbare of ontastbare dingen? (Het zijn ontastbare dingen.) Daarom moeten het dingen zijn die bestaan in de geestelijke wereld van mensen, in hun noties en verbeeldingen, en in hun gedachten. Voor mensen zijn deze dingen een soort hoop en steun, en ze zijn datgene wat mensen hun hele leven lang nastreven. Hoewel deze dingen onzichtbaar en ontastbaar zijn voor mensen, nemen ze een dominante positie in in de harten van mensen, domineren ze het hele leven van mensen en beheersen ze hun gedachten en handelingen, hun intenties, en de richting van hun streven. Vooruitzichten en lot zijn dus ongelooflijk belangrijk voor iedereen! Hoewel vooruitzichten en lot belangrijk zijn, streven antichristen ze na op een manier die totaal verschilt van die van normale, gewone mensen. Wat is precies het verschil? Welke aspecten tonen dit aan, en stellen mensen in staat duidelijk te zien en te onderscheiden dat het de methode van streven van een antichrist is, en het kenmerk van een antichrist? Is dit niet de moeite van het bespreken en communiceren waard? Natuurlijk lijken de uitingen van veel mensen in veel opzichten op die van ware antichristen en degenen met de essentie van antichristen. Maar zelfs wanneer hun uitingen en gezindheden hetzelfde zijn, zijn hun essenties verschillend. Laten we communiceren over het vierde van de belangen van antichristen – hun vooruitzichten en lot – vanuit diverse aspecten.

Hoe kunnen we vooruitzichten en lot ontleden? Welke soort methode en welke voorbeelden kunnen we gebruiken om te ontleden dat de vooruitzichten en het lot in de belangen van antichristen niet in overeenstemming zijn met de waarheid, en dat ze onthullingen zijn van de essentie van antichristen? Vanuit welke aspecten kunnen ze worden ontleed? Dit vereist zorgvuldig onderzoek. Laten we dit onderverdelen in verschillende brede categorieën, zodat mensen de essentie van antichristen nauwkeuriger en duidelijker kunnen begrijpen. De eerste is hoe antichristen de woorden van God behandelen, de tweede is hoe antichristen hun plicht behandelen, de derde is hoe antichristen het gesnoeid worden behandelen, de vierde is hoe antichristen de titel ‘dienstdoener’ behandelen, en de vijfde is hoe antichristen hun status in de kerk benaderen. Waarom deze vijf categorieën? Probeer daar maar eens achter te komen. Kunnen jullie een beetje begrip krijgen van elke ervan? Kunnen jullie overeenkomstige uitingen of gezindheden vinden die bij antichristen horen? Wat moet er precies worden ontleed op het fundament van deze vijf categorieën? Wat zijn met betrekking tot deze categorieën de belangrijkste kenmerken van antichristen en de primaire gezindheden die ze vertonen, en wat zijn de uitingen van normale nastrevers van de waarheid en gewone verdorven mensen? Wat zijn de verschillen tussen antichristen en gewone verdorven mensen? Waar liggen deze verschillen? Wat is het verschil tussen de paden die ze hebben gekozen? Wat is het verschil in hun uitingen? Hebben jullie enig begrip van deze categorieën? (In deze vijf categorieën bekijken antichristen de dingen voornamelijk niet op basis van de waarheid in Gods woorden. Ze gebruiken altijd de oppervlakkige schijn van bepaalde dingen of hun eigen situatie om te gissen naar Gods bedoelingen op basis van hun eigen noties en verbeeldingen, om te zien of ze enige vooruitzichten en enig lot hebben. Als het bijvoorbeeld om hun plicht gaat: als ze in de schijnwerpers kunnen staan en hun begeerten, ijdelheid en trots kunnen bevredigen, zullen ze het gevoel hebben dat ze nuttige mensen zijn in Gods huis, en dat ze vooruitzichten en lot hebben. Zodra ze worden gesnoeid, zullen ze het gevoel hebben dat God misnoegd en ontevreden over hen is, en zullen ze ontmoedigd en teleurgesteld raken wat betreft het geloof in God, en zal er negativiteit en verzet in hen opkomen.) Deze samenvatting biedt enig licht en raakt een beetje aan de waarheid binnen deze zaak. Afgaande op de algemene betekenis van wat jullie hebben gezegd, hebben jullie waarschijnlijk een basisbegrip van deze vijf categorieën. Vervolgens zullen we er een voor een over communiceren.

1. Hoe antichristen de woorden van God behandelen

De eerste categorie is hoe antichristen de woorden van God behandelen. Antichristen zijn ook mensen die in God geloven en Hem volgen; ook zij hebben Gods woorden in hun handen, luisteren naar preken, wonen bijeenkomsten bij en hebben een normaal geestelijk leven. Voor antichristen is het lezen van Gods woorden ook een deel van hun leven, en ze doen dit vaak. Hoewel ze beiden Gods woorden lezen, verschillen antichristen van mensen die de waarheid nastreven; ze hebben een totaal andere houding ten opzichte van Gods woorden. Hoe behandelen antichristen Gods woorden dan? Ten eerste onderzoeken en analyseren ze Gods woorden, en bestuderen ze die vanuit een vreemd perspectief en gezichtspunt. Waarom noem ik het ‘bestuderen’? Op basis van de objectieve situatie moeten antichristen toegeven dat dit Gods woorden zijn, en ze voelen ook in hun hart dat Gods woorden zo hoog zijn dat gewone mensen ze niet zouden kunnen uitdrukken en dat deze woorden nergens anders te vinden zouden zijn. Op basis hiervan moeten ze wel toegeven dat dit Gods woorden zijn, maar aanvaarden ze Gods woorden als de waarheid? Dat doen ze niet. Waarom lezen antichristen dan toch Gods woorden? Omdat er in Gods woorden dingen zijn die ze nodig hebben, dingen die ze willen weten en dingen die hen steunen in hun geestelijke wereld. Wat zijn deze dingen? Ze zijn natuurlijk nauw verwant aan de vooruitzichten en het lot van de antichristen. Wanneer antichristen Gods woorden bestuderen, zoeken ze voortdurend naar woorden die betrekking hebben op bestemmingen, uitkomsten, waar mensen in de toekomst terecht zullen komen, enzovoort. Daarom wordt het lezen van Gods woorden door antichristen ‘bestuderen’ genoemd; ze onderzoeken, analyseren en vellen oordelen over Gods woorden terwijl ze die lezen. Ze onderzoeken Zijn woorden terwijl ze lezen: ‘Aan gods toon te horen, lijkt het erop dat hij dit soort mensen niet mag. Waarom heb ik het gevoel dat ik een van hen ben? Ik moet uitzoeken welke bestemming god aan deze mensen geeft.’ Wanneer ze zien dat God spreekt over het schoppen van zulke mensen in de put van de afgrond, denken ze: ‘Dit is foute boel. In de put van de afgrond worden geschopt betekent dat het met je is afgelopen, nietwaar? Dit soort mensen heeft geen vooruitzichten en geen goede bestemming, dus wat moet ik doen?’ Ze voelen een doffe pijn, onbehagen en ongemak in hun hart. ‘Behandelt god dit soort mensen werkelijk zo? Nee, ik mag niet opgeven.’ Vervolgens gaan ze door met het doorzoeken van Gods woorden. Wanneer ze zien dat er in Gods woorden staat: ‘Mijn zonen, Ik zal dit en dat voor jullie doen, en dit en dat zal met jullie gebeuren’, voelen ze zich niet langer slecht. ‘Gods woorden verwarmen mijn hart, ze zijn geweldig. Ik ben een van de “zonen” waarover god spreekt.’ Vervolgens zien ze dat Gods woorden ‘eerstgeboren zonen’ en ‘als koningen regeren’ vermelden, en ze denken: ‘Geweldig! Er zijn voordelen en een veelbelovende toekomst verbonden aan het geloven in god. Ik heb het juiste pad gekozen. Ik heb de juiste keus gemaakt. Ik moet ijverig zijn in mijn geloof en gods gewaad vasthouden. Ik mag niet opgeven, zelfs niet op het laatste moment!’ Terwijl ze doorgaan met lezen, zien ze dat Gods woorden vermelden dat ‘hij die tot het einde volgt, beslist gered zal worden’. Voor antichristen is het lezen hiervan als het vastgrijpen van een reddingslijn. ‘Ik zal volgens deze woorden praktiseren. Ongeacht waar en wanneer, en ongeacht wat er gebeurt, zelfs als de zeeën opdrogen en de rotsen tot stof vergaan, zelfs als de blauwe zeeën in groene velden veranderen, zullen deze woorden niet veranderen. Zelfs als hemel en aarde vergaan, zullen deze woorden niet vergaan. Zolang ik me aan deze woorden houd, zal ik dan geen goede uitkomst, geen goede bestemming hebben? Zullen mijn vooruitzichten en lot dan niet geregeld zijn? Geweldig! Ik moet iemand zijn die tot het einde volgt!’ Door keer op keer te zoeken, zo te onderzoeken en zo te analyseren, vinden ze eindelijk een reddingslijn in Gods woorden en ontdekken ze het grootste ‘geheim’. Ze zijn vervuld van vreugde: ‘Eindelijk hoef ik me geen zorgen te maken dat ik word geëlimineerd, ik hoef me geen zorgen te maken dat ik naar de poel van vuur en zwavel ga, ik hoef me geen zorgen te maken dat ik naar de hel ga. Ik heb eindelijk mijn bestemming gevonden, en ik heb eindelijk een doorgang naar de hemel gevonden, de prachtige bestemming van de mensheid – wat geweldig!’ Maar dit duurt niet lang, en wanneer ze het hoofdstuk van Gods woorden ‘Een bespreking van de bestemming’ lezen, denken ze: ‘Wat zeggen deze woorden over bestemmingen? God lijkt niet erg specifiek te spreken over de bestemmingen van diverse soorten mensen. Wat bedoelt god precies? Wat moet ik doen? Ik moet me geen zorgen maken, ik moet blijven lezen.’ Vervolgens, wanneer ze God zien zeggen: “Bereid voldoende goede daden voor je bestemming voor”, denken ze er nog wat meer over na. ‘Als ik een goede bestemming wil hebben, moet ik voldoende goede daden voorbereiden. Nu god de voorwaarden heeft uiteengezet, maakt dit de dingen gemakkelijker. Ik hoef geen nutteloze inspanningen te blijven leveren en geen slag in de lucht te blijven slaan – nu weet ik waar ik mijn inspanningen op moet richten.’ Door communicatie leren antichristen wat goede daden zijn, vinden ze een ‘weg’ en hebben ze een oplossing. ‘Het blijkt zo simpel te zijn. Aalmoezen en offers geven zijn goede daden. Het evangelie prediken en meer mensen winnen zijn goede daden. De broeders en zusters ondersteunen is een goede daad. De dingen weggeven die ik waardevol vind, is een goede daad. Voor mijn bestemming zal ik alles op het spel zetten; ik zal al deze dingen weggeven!’ Maar dan denken ze: ‘Nee. Als ik al mijn geld en materiële bezittingen weggeef, hoe zal ik dan in de toekomst leven? Ik moet eerst gods woorden lezen om te zien wanneer zijn werk zal eindigen en wanneer mensen deze dingen niet langer nodig zullen hebben in hun leven op aarde. Ik moet me niet haasten. Maar als ik deze dingen niet offer, hoe kan ik dan goede daden voorbereiden? Het ontvangen van enkele broeders en zusters en het prediken van het evangelie om mensen te winnen zijn gemakkelijke dingen om te doen. Deze dingen kan ik bereiken.’ Terwijl ze goede daden voorbereiden, tellen ze in hun hart voortdurend hoeveel goede daden ze hebben voorbereid en hoe waarschijnlijk het is dat ze een goede bestemming hebben. ‘Ik heb zoveel goede daden voorbereid, maar waarom geeft god me geen verklaring of oplossing? Gods werk is nog niet geëindigd, dus wat moet ik doen? Nee, ik moet zien wat gods woorden nog meer zeggen over vooruitzichten en lot en welke andere specifieke uitleg ze bevatten.’ Ze blijven Gods woorden keer op keer doorzoeken. Als ze iets vinden dat hun vooruitzichten en lot ten goede komt, voelen ze zich blij; als ze iets vinden dat in strijd is met hun vooruitzichten en lot, voelen ze zich gekweld. Op deze manier voelen ze zich gedurende de jaren waarin ze Gods woorden lezen herhaaldelijk negatief en zwak vanwege Gods woorden, en voelen ze zich herhaaldelijk positief, blij en dolgelukkig vanwege Zijn woorden. Maar ongeacht welke gesteldheden of emoties ze voortbrengen, ze kunnen gewoon niet ontsnappen aan hun obsessie met hun bestemming, vooruitzichten en lot, en ze blijven Gods woorden doorzoeken op bepalingen en uitspraken met betrekking tot de uitkomsten van diverse soorten mensen. Kortom, ze steken alle mogelijke moeite in Gods woorden. Hoe ze Gods woorden ook lezen, ze weten gewoon niet dat de waarheid, de weg en het leven in Gods woorden zijn. Ze weten alleen dat ze in Gods woorden hun bestemming kunnen vinden, de bestemming van de mensheid, en een manier om te voorkomen dat ze naar de hel gaan en hun bestemming verliezen. Wat hebben ze dus verkregen na het jarenlang op deze manier lezen van Gods woorden? Ze kunnen over veel juiste doctrines en geestelijke theorieën praten, maar ze kunnen Gods woorden absoluut niet koppelen aan hun essentie van verzet tegen God, opstandigheid tegen God, het niet beoefenen van de waarheid en het totaal niet liefhebben van de waarheid.

Antichristen onderzoeken en doorzoeken Gods woorden vaak op Zijn onthullingen over mysteries. Ze doorzoeken Zijn woorden ook op nieuwe termen, nieuwe dingen en nieuwe uitspraken, en gaan zelfs zover dat ze zoeken naar mysteries die niemand bekend zijn, geestelijke mensen noch anderen, zoals wat de vijg is, wat de betekenis van de 144.000 mannelijke kinderen is en wat een overwinnaar is, evenals enkele uitspraken en termen in het boek Openbaring die mensen al zoveel jaren hebben onderzocht zonder ze te begrijpen. Ze werken bijzonder hard aan deze dingen en zoeken en onderzoeken voortdurend of er in deze woorden uitspraken zijn over de bestemmingen van mensen, en of er duidelijke uitleg is over de bestemmingen van mensen. Maar hoe hard ze ook zoeken, hun inspanningen zijn altijd tevergeefs. Daarom voelen antichristen zich, terwijl ze Gods woorden lezen, God volgen en met de stroom meegaan in de kerk, diep in hun hart altijd ongemakkelijk. Ze vragen zichzelf vaak af: ‘Kan ik zegeningen ontvangen? Wat zijn mijn vooruitzichten en lot precies? Zal er een plaats voor mij zijn in gods koninkrijk? Zal ik, wanneer mijn bestemming aanbreekt, naar een blauwe lucht staren of zal ik in een wereld zijn die zo duister is dat ik zelfs mijn eigen hand niet zal kunnen zien? Wat is mijn bestemming precies?’ Terwijl ze zichzelf zo in hun hart blijven bevragen, bevragen ze God ook stilletjes in het diepst van hun hart: ‘Ben ik gekwalificeerd om het koninkrijk van de hemel binnen te gaan? Kan ik voorkomen dat ik naar de hel ga? Kan ik het koninkrijk van de hemel binnengaan door op deze manier te streven? Kan ik toekomstige zegeningen ontvangen? Zal ik de komende wereld binnengaan? Wat is gods houding? Waarom geeft god me geen nauwkeurige en specifieke uitspraak over deze zaak, zodat ik gemoedsrust kan hebben? Wat is mijn uitkomst precies?’ Is dit niet wat antichristen diep in hun hart denken terwijl ze Gods woorden bestuderen, en terwijl ze met de stroom meegaan en geen andere keuze hebben dan vooruit te gaan? Dit is de houding die ze in het diepst van hun hart koesteren ten opzichte van hun vooruitzichten en lot: hun gedachten worden voortdurend door deze dingen in beslag genomen, ze klampen zich er wanhopig aan vast en weigeren los te laten.

Wanneer antichristen het woord van God bestuderen, is er iets dat hen meer interesseert dan het zoeken van hun bestemmingen en het onderzoeken van mysteries; dat is wanneer de geïncarneerde God de aarde zal verlaten, wanneer Hij Zijn bediening zal beëindigen, wanneer Zijn grote onderneming zal zijn voltooid, wanneer Zijn werk zal eindigen, wanneer degenen die Hem volgen grote zegeningen zullen genieten en Zijn ware gedaante zullen zien. Of ze in staat zullen zijn om God de aarde te zien verlaten, is ook hun grootste zorg. Behalve over de dag waarop Gods managementplan met succes zal zijn voltooid, maken ze zich meer zorgen over wanneer Christus de aarde zal verlaten, hoe het zal zijn wanneer Christus de aarde verlaat, hoe oud ze nu zijn, of ze over tien of twintig jaar nog in leven zullen zijn om Christus de aarde te zien verlaten, wat er zal gebeuren als ze het zien, en wat er zal gebeuren als ze het niet kunnen zien; zulke berekeningen maken ze in hun gedachten. Sommigen overpeinzen: ‘Ik ben al zestig. Als ik over tien jaar nog leef, zou ik christus de aarde moeten kunnen zien verlaten, maar als ik al dood ben wanneer gods werk over tien jaar eindigt, wat is dan het nut van mijn geloof in god? Hoewel god mij heeft voorbestemd om in dit tijdperk geboren te worden, kan ik, als ik als volgeling van god de kans mis om getuige te zijn van zo’n grote en belangrijke gebeurtenis, niet als een gezegend iemand worden beschouwd en zal ik geen grote zegeningen hebben ontvangen!’ Zulke gedachten kweken ongeluk en ontevredenheid in hen. In welke mate zijn ze ontevreden? ‘Ik ben al zo oud; waarom heeft god de aarde nog niet verlaten? Waarom is gods werk nog niet geëindigd? Wanneer zullen we klaar zijn met het prediken van het evangelie? Laat gods werk snel eindigen, laat god snel zijn grote onderneming voltooien, laat de catastrofes snel neerdalen, laat god opschieten om Satan te vernietigen en kwaadaardige mensen te straffen!’ Wat zijn ze aan het doen? Stellen ze geen eisen aan God op basis van hun persoonlijke wil, in de hoop Hem zover te krijgen dat Hij volgens hun wil handelt? Zijn hun persoonlijke belangen niet vervat in deze wil van hen? Vanwege hun eigen belangen hopen ze vurig dat God Zijn grote onderneming voltooit, dat de catastrofes snel neerdalen, dat God opschiet en het kwaad straft en het goede beloont, en dat God Zijn glorie ontvangt. Welke motieven koesteren ze in hun hart? Nemen ze Gods bedoelingen in acht? (Nee.) Wat zijn ze aan het doen? (Ze hopen zegeningen te ontvangen.) Ze willen het werk van Gods managementplan om hun bestemmingen laten draaien, ter wille van hun eigen belangen en bestemmingen. Is dit niet verachtelijk en schaamteloos? Wat is in alle zaken de essentie die door antichristen wordt getoond? Hun belangen boven alles stellen en hun belangen laten heersen. Dat wil zeggen, ze staan niet toe dat iets in strijd is met hun belangen, zelfs Gods managementplan niet. Wanneer Gods werk zal eindigen, wanneer Zijn grote onderneming zal zijn voltooid, wanneer Hij glorie zal ontvangen en wanneer Hij het menselijk ras zal vernietigen – dit alles moet draaien om hun belangen en hun bestemmingen, dit alles moet gekoppeld zijn aan hun bestemmingen. Anders zullen ze God ontkennen, hun geloof in Hem afzweren en Hem zelfs vervloeken.

Een van de voornaamste uitingen van hoe antichristen het woord van God behandelen, is bestuderen. Dit is de houding waarmee ware ongelovigen Gods woord behandelen. Wat bestuderen ze dan? Ze bestuderen niet de waarheid, of wat God van de mensheid vereist, of Zijn woorden die de mensheid blootleggen, of Zijn woorden die de mensheid oordelen, en ze bestuderen zeker niet Zijn bedoelingen; ze bestuderen hun eigen vooruitzichten en lot. Ongeacht welk deel van het woord van God ze lezen, als het woorden bevat die betrekking hebben op hun vooruitzichten en lot – wat hen het meest bezighoudt – zullen ze zulke delen zorgvuldig bestuderen en als belangrijk aanmerken. Wanneer ze bijvoorbeeld woorden van God zien die mensen zoals zij blootleggen en ontleden, of typeringen of uitspraken over mensen zoals zij, zullen ze zulke woorden nauwgezet bestuderen en ze keer op keer lezen. Waar zoeken ze naar? Kijken ze hoe ze Gods bedoelingen kunnen begrijpen en de beoefeningsprincipes kunnen vinden? Kijken ze hoe ze zichzelf kunnen begrijpen door het woord van God? Nee. Ze proberen tussen de regels door te lezen, zodat ze duidelijk de houding kunnen zien die God achter deze woorden koestert ten opzichte van mensen zoals zij, of God hen haat en verafschuwt, en of Hij hen zal redden. Ze onderzoeken niet alleen de inhoud van deze woorden van God nauwkeurig, maar ook de toon en houding van Zijn woorden en de gedachten erachter. Zodra ze alle delen van Gods woord hebben samengebracht die betrekking hebben op de bestemmingen van mensen zoals zij, en ze hebben ontdekt dat Zijn houding ten opzichte van hen er een van verwerping is en niet van redding, zal hun houding ten opzichte van het geloof in Hem onmiddellijk met tachtig tot negentig procent afnemen. Ongeloof zal onmiddellijk in hun hart opkomen en hun houding zal een draai van 180 graden maken. Wat is de omvang van deze draai? Ze zullen niet langer de plichten willen vervullen die ze van plan waren te vervullen, of datgene willen verlaten wat ze van plan waren te verlaten. Hoewel ze oorspronkelijk het evangelie aan hun familie wilden prediken, zullen ze dat niet meer doen – aangezien ze niet meer geloven, en er ook geen sprake van is dat de mensen in hun familie geloven. Kortom, ze zullen al hun oorspronkelijke plannen vernietigen en opgeven. Is dit niet een essentiële houding die antichristen koesteren ten opzichte van het woord van God? Hun doel bij het bestuderen van het woord van God is niet om de waarheid na te streven en de principes te vinden om de waarheid in praktijk te brengen, zodat ze Zijn bedoelingen kunnen begrijpen en Hem trouw kunnen zijn; hun doel is om een nauwkeurige uitspraak te vinden over hoe God de uitkomsten en bestemmingen bepaalt voor mensen zoals zij. Wanneer ze een sprankje hoop vinden, zullen ze zich er uit alle macht aan vastklampen; voor dit sprankje hoop zullen ze in staat zijn alles te verlaten, en hun houding zal drastisch veranderen. Maar wanneer alle hoop op het ontvangen van zegeningen in duigen valt, zal hun houding opnieuw drastisch veranderen, zozeer dat ze hun geloof verliezen en hun toevlucht nemen tot verraad, en God zelfs in hun hart vervloeken. Dit zijn de uitingen van antichristen.

Natuurlijk zullen antichristen de woorden van God ook gebruiken om persoonlijk voordeel te zoeken terwijl ze die bestuderen. Wat voor voordeel? Terwijl ze de woorden van God bestuderen, zoeken ze uit wat de regels van Gods spraak zijn, wat Zijn toon is wanneer Hij mensen snoeit, wat Zijn manier van spreken is wanneer Hij de mensheid blootlegt, hoe Hij mensen troost en aanspoort, welke methoden Hij gebruikt en welke wijsheid Hij heeft. Antichristen specialiseren zich in het leren en imiteren van hoe God spreekt en werkt; tegelijkertijd gebruiken ze ook woorden die gewoonlijk door God worden gesproken om tot anderen te spreken en met hen te communiceren. Terwijl ze Gods woorden bestuderen, rusten ze zichzelf ook voortdurend toe met de woorden van de diverse waarheden daarin, maken ze zich die eigen, en gebruiken ze deze woorden van God om werk te doen en kapitaal te vergaren. Waar verwijst dit kapitaal naar? Ze geloven bijvoorbeeld dat tijdens een bijeenkomst degene die beter in staat is de juiste woorden en doctrines te spreken, degene die meer van Gods woorden uit het hoofd leert, meer van Gods woorden citeert en meer van Gods woorden uitlegt, misschien wel het soort persoon in de kerk is dat het best in staat is redding te ontvangen. Wat antichristen ook doen, het is gekoppeld aan hun vooruitzichten en lot. Ze zullen Gods woorden nooit simpelweg als de waarheid beoefenen, noch zullen ze lijden of een prijs betalen omwille van het beoefenen van Gods woorden. In plaats daarvan gebruiken ze Gods woorden om mensen te misleiden, gebruiken ze die om hun eigen reputatie te verhogen en gebruiken ze die om voldoende voorwaarden voor hun redding voor te bereiden. Daarom is de essentie van hoe antichristen het woord van God behandelen dat ze het woord van God nooit, op geen enkel moment, beschouwen als de waarheid of als een weg die mensen moeten volgen. Hoewel antichristen Gods woorden omhooghouden en ze elke dag lezen, en hoewel ze luisteren naar de lezingen van Zijn woorden, is één ding zeker: ze beoefenen Gods woorden niet. Telkens wanneer het tijd is om Zijn woorden te beoefenen, verdwijnt hun oprechtheid – ze smeden alleen plannen voor hun eigen vooruitzichten en lot. Aan de buitenkant tonen ze een façade van het liefhebben van Gods woorden en het verlangen ernaar. Maar in werkelijkheid is hun doel bij het elke dag lezen en vergaren van Gods woorden het bereiken van de voorwaarden voor hun redding; ze doen dit in de hoop in ruil daarvoor een goede indruk op God te maken. Ze geloven niet dat God de harten van mensen nauwkeurig onderzoekt – ze weten alleen dat mensen alleen naar uiterlijke verschijningen kijken, dus God moet ook wel alleen naar uiterlijke verschijningen kijken, en dus houden ze zich in deze zaken bezig met vermomming en bedrog, en nemen ze hun toevlucht tot listen. Ze denken: “Ik hoef dit alleen maar aan de buitenkant te doen. Het maakt niet uit wat ik in mijn hart denk – mensen kunnen het niet zien, en god ook niet. In feite doe ik het, hoe ik gods woorden ook lees, niet om een soort waar schepsel te worden. Als mijn vooruitzichten en lot er niet bij betrokken waren, zou ik deze ontbering niet verdragen, zou ik deze grief niet verdragen!” In hun gedachten kunnen Gods woorden, hoe goed ze ook klinken, onmogelijk worden gerealiseerd, en mensen zouden ze onmogelijk kunnen uitleven. Zelfs als een handjevol mensen Gods woorden wel een beetje uitleeft, moet het wel het geval zijn dat ze dat doen voor hun eigen doeleinden. Zoals de ongelovigen zeggen: “Er bestaat niet zoiets als een gratis lunch.” Ze denken: ‘We doorstaan zulke ontberingen voor ons geloof in god, lezen en luisteren elke dag naar zijn woorden, leven volgens zijn woorden – waar is het allemaal voor? Is het niet alleen voor dat ene doel? Iedereen is zich er in zijn hart terdege van bewust dat het allemaal ter wille van de eigen vooruitzichten en het eigen lot is; waarom zouden we anders de prachtige tijden van het najagen van de wereld opgeven om hier te lijden?’ Welk feit hebben ze in deze zaak ontkend? Het woord van God is waarheid, en de waarheid kan mensen redden, mensen veranderen en hen helpen hun verdorven gezindheden af te werpen. Is dit niet het resultaat dat het woord van God teweeg kan brengen? (Ja.) Geven antichristen dit feit toe? Ze ontkennen het en zeggen: “Iedereen beweert dat het woord van god mensen kan redden, maar wie is erdoor gered? Wie heeft het zien gebeuren? Waarom geloof ik dit niet?” Waarom wordt er gezegd dat het woord van God mensen kan redden, mensen kan veranderen en mensen kan helpen los te breken van Satans verdorven gezindheid? Omdat het woord van God de waarheid is, en het het leven van mensen kan zijn. Wanneer mensen het woord van God als hun leven hebben, kunnen ze gered worden; zij worden degenen die gered zijn. Dit feit wordt door de antichristen niet erkend. Ze geloven dat mensen alleen ter wille van het ontvangen van zegeningen en een goede bestemming zijn gekomen waar ze nu zijn, en dat dit de enige reden is waarom mensen hun plicht in het huis van God vervullen. Ze ontkennen de vruchten van Gods woord, ontkennen de resultaten die de waarheid in mensen bereikt, en ontkennen dat de waarheid mensen kan overwinnen, mensen kan veranderen en mensen kan redden. Ze geloven dat mensen God alleen volgen uit bezorgdheid voor en in het nastreven van hun eigen vooruitzichten en lot. Ze geloven niet dat het woord van God mensen kan veranderen, hen trouw aan God kan maken, hen zich onvoorwaardelijk aan God kan laten onderwerpen, of hen hun plichten als schepselen in het huis van God kan laten vervullen – ze geloven niets van dit alles. Daarom streven antichristen, die hun belangen op de eerste plaats zetten, zelf de waarheid niet na; ze behandelen Gods woorden als een soort retoriek, een soort verklaring, en geloven niet dat deze woorden van God mensen kunnen redden. Ze geloven dat al degenen die oprecht en trouw aan God zijn, onecht zijn en dat hun eigenbelang meespeelt. Hoeveel van Gods woorden ze ook horen, hoeveel van Gods preken ze ook horen, wat uiteindelijk in hun hart overblijft zijn slechts die twee woorden – vooruitzichten en lot. Dat wil zeggen, Gods woorden, Gods werk en Gods managementplan kunnen goede vooruitzichten en een goed lot voor mensen teweegbrengen, en een goede bestemming voor hen teweegbrengen. Voor antichristen is dit wat het meest reëel is, het is de allerhoogste waarheid. Was dit er niet, dan zouden ze ten eerste niet in God geloven. Ten tweede zouden ze zulke grieven niet verdragen om in het huis van God te blijven. Ten derde zouden ze geen enkele plicht in het huis van God vervullen. Ten vierde zouden ze geen enkele ontbering in het huis van God verdragen. En ten vijfde zouden ze allang zijn teruggekeerd naar het wereldse leven om zich tegoed te doen aan rijkdom en glorie, de wereld na te jagen, roem en gewin na te jagen, geld na te jagen en boosaardige trends na te jagen. Ze nemen nu tijdelijk hun intrek in het huis van God, alleen omdat hun vooruitzichten en lot in het geding zijn. Ze hebben een vastberaden houding ten aanzien van het veiligstellen van hun vooruitzichten en lot, terwijl ze ook een mentaliteit koesteren van het wagen van een gok, in de hoop dat wanneer Gods werk eindigt, zij zullen behoren tot degenen die het koninkrijk van de hemel binnengaan en grote zegeningen ontvangen. Wat voor mentaliteit is dit? Ze willen winst zoeken bij God om hun doelen te bereiken, maar ze willen zich niet aan Hem onderwerpen; bovendien geloven ze niet eens alle woorden die God heeft gezegd, noch geloven ze dat God soeverein is over alle dingen. Is dit niet een beetje boosaardig? Als het gaat om hun houding van het bestuderen van het woord van God, zijn ze niet-gelovigen. Dat antichristen zo’n houding kunnen gebruiken om Gods woorden te onderzoeken, te lezen en te behandelen, toont aan dat ze niet-gelovigen volgens het boekje zijn, regelrechte niet-gelovigen, door en door. Waarom kunnen ze dan nog steeds enig oppervlakkig werk in het huis van God verrichten en blijven volgen zonder af te vallen? Hoe ze ook worden gesnoeid, waarom kunnen ze blijven en zelfs deelnemen aan het kerkleven, naar Gods woorden blijven luisteren en Gods woorden blijven lezen? Waarom is dit het geval? (Ze willen zegeningen ontvangen.) Het is omdat ze zegeningen willen ontvangen. Zoals de ongelovigen zeggen: “Wie mij voedt, is mijn moeder, en wie mij geld geeft, is mijn vader.” Wat voor logica is dit? Is deze logica niet vervuld van Satans filosofie voor wereldlijke betrekkingen? Het is onder de invloed van deze satanische filosofie dat ze in God geloven: ‘Het kan me niet schelen wat voor buitengewoon werk je hebt gedaan – wat je gezindheid of essentie ook mag zijn. Zolang je mij zegeningen, een goede bestemming en een goede toekomst kunt schenken, en mij grote zegeningen kunt laten hebben, zal ik je volgen en je voorlopig als god beschouwen.’ Is hier enig bestanddeel van oprecht geloof aanwezig? (Nee.) Daarom is het, wat betreft hoe ze Gods woorden behandelen, maar al te nauwkeurig om zulke mensen als antichristen en niet-gelovigen te kenmerken!

De houding van antichristen ten opzichte van Gods woorden is er een van bestudering. Ze beschouwen het woord van God nooit als het woord van God; als wat beschouwen ze het dan? Een verzameling mysteries? Een fantasieverhaal? Duistere en onbegrijpelijke teksten? Wanneer ze Gods woorden lezen, zoeken ze niet naar Zijn bedoelingen en proberen ze niet Zijn bedoelingen of gezindheid te begrijpen. Ook willen ze God niet kennen, laat staan Zijn bedoelingen in acht nemen. Wanneer ze Gods woorden lezen: ‘Mijn dringende verlangen op dit moment is een groep mensen te zoeken die in staat is Mijn bedoelingen absoluut in acht te nemen’, zijn ze dan ontroerd? Ze zeggen: “Wat is dit voor gedoe over mensen zoeken die gods bedoelingen in acht nemen? Wat heb ik eraan om jouw bedoelingen in acht te nemen? Krijg ik hierdoor te eten of verdien ik er geld mee? Leidt het in acht nemen van gods bedoelingen tot een goede bestemming? Kan het me grote zegeningen brengen? Als dat niet zo is, laat dan maar zitten; ik hoef ze niet in acht te nemen. Ik zoek een pad om te voorkomen dat ik in de hel word geworpen en om een goede bestemming veilig te stellen. Als het in acht nemen van jouw bedoelingen me zegeningen kan brengen, dan zal ik ze in acht nemen. Vertel me maar hoe.” Denken jullie dat ze kunnen voldoen aan de vereisten die door God zijn gesteld? (Nee.) God stelt er maar één voor: Gods wil volgen, God vrezen en het kwaad mijden. Door dit te doen, neem je Zijn bedoelingen in acht en kun je grote zegeningen ontvangen. Wanneer antichristen dit horen, denken ze: ‘Ik was te voorbarig, men had mij niet serieus moeten nemen. Ik ben niet in staat gods bedoelingen in acht te nemen, laat maar zitten. Deze weg werkt niet; ik zoek wel een andere.’ Vervolgens beginnen ze zich in te spannen voor andere aspecten van Gods woorden. Ze steken hun energie in het onderzoeken en analyseren van andere aspecten, maar na al dat analyseren verkrijgen ze er slechts een paar woorden en doctrines uit. Omdat ze de waarheid niet liefhebben en omdat ze hun eigen belangen, vooruitzichten en lot beschouwen als de levenslange doelen van hun streven, zijn Gods woorden voor hen louter slagzinnen geworden. Ze hebben nooit enig genot ervaren van Gods werk of de begeleiding van de Heilige Geest. Wanneer ze Gods woorden lezen, zien ze geen licht en verkrijgen ze geen verlichting of voeding. Alles wat ze verkrijgen zijn een paar woorden en doctrines, en enkele onthullingen en uitspraken over mysteries en bestemmingen. Wanneer ze deze uitspraken en doctrines als kapitaal beschouwen, lijken ze het gevoel te hebben dat ze de controle over hun eigen bestemming hebben genomen, dat ze hun eigen bestemming hebben veiliggesteld. Echter, te midden van de voortdurende blootlegging, het voortdurende oordeel en de voortdurende tuchtiging van Gods woorden, of te midden van Gods vereisten voor de mens in verschillende stadia, hebben ze het gevoel dat ze hun bestemming hebben verloren en niet gered kunnen worden. Tijdens deze periode voelen ze zich altijd onrustig; ze zijn diep vanbinnen voortdurend verwikkeld in een innerlijke strijd om een goede bestemming veilig te stellen. Ze zullen worstelen vanwege een zin van God, ze zullen negatief worden vanwege een andere zin van God, en ze zullen zich gelukkig voelen vanwege weer een andere zin. Maar ongeacht of ze gelukkig zijn of zich vastklampen aan een levensreddende strohalm, voor zulke mensen is dit slechts vluchtig. Uiteindelijk hebben sommige antichristen dus het gevoel dat mensen zoals zij niet gered kunnen worden; ze zien aan Gods woorden dat Hij niet van mensen zoals zij lijkt te houden – kunnen ze zegeningen ontvangen of niet? Wat zijn precies hun vooruitzichten en lot? Ze voelen dat dit onzekerheden zijn, ze zijn er onzeker over. Wat zullen ze op dit punt aangekomen doen? Kunnen ze berouw tonen? Kunnen ze, net als de mensen van Nineve, afstand doen van het kwaad in hun handen, omkeren om belijdenis te doen voor God en berouw te tonen aan God, Gods woorden aanvaarden als hun leven en Gods woorden aanvaarden als het fundament van hun bestaan? Dat kunnen ze niet. Daarom, na vele jaren van streven, vele jaren van hoop en vele jaren van het bestuderen van Gods woorden, als ze concluderen dat mensen zoals zij gewoonweg geen zegeningen kunnen ontvangen, helemaal geen hoop hebben, absoluut niet degenen zijn die God zal redden en niet kunnen krijgen wat ze willen, wat zullen ze dan doen? (Ze zullen God verlaten.)

Er is een geestelijk gezegde: ‘Ik vernieuw mijn eed om God lief te hebben: ik wijd mijn lichaam en hart aan Hem toe.’ Dit gezegde is erg ‘groots’. Toen Ik deze woorden voor het eerst hoorde, voelde Ik diep in Mijn hart de ‘grootsheid’ van de menselijke taal. Mensen beschouwen hun eden als zo kostbaar, zo zuiver en vlekkeloos; ze beschouwen hun toewijding van liefde als zo zuiver en heilig. Zijn antichristen in staat hun eden om God lief te hebben te vernieuwen en hun lichaam en hart aan Hem toe te wijden? (Nee, dat zijn ze niet.) Waarom niet? Sommige mensen zeggen: “Wanneer ik, na zoveel van Gods woorden te hebben gelezen, zie dat mijn manier van denken niet werkt of geen resultaat oplevert, vernieuw ik gewoon mijn eed om God lief te hebben en herhaal ik de eed die ik oorspronkelijk aan Hem heb afgelegd. Is dit niet terugkeren? Het is niet moeilijk.” Kunnen antichristen zoiets doen? (Dat kunnen ze niet.) Waarom kunnen ze dat niet? Is ‘Ik vernieuw mijn eed om God lief te hebben’ niet de wijste uitspraak van de mens? Is het niet de grootste en zuiverste liefde van de mens? Waarom krijgen antichristen dit dan niet voor elkaar? (Antichristen hebben geen begrip van God, laat staan ware liefde. Hun liefde is allemaal vals en gebaseerd op hun belangen. Zodra er voor hen geen voordelen meer te behalen zijn, keren ze hun rug toe en vertrekken ze.) Wanneer antichristen dit punt bereiken, hebben ze het gevoel dat er iets mis is gegaan en dat ze verkeerd hebben gegokt. Om zichzelf op te peppen, moeten ze een leus of theorie gebruiken om hun geestelijke wereld te ondersteunen – wat voor soort leus? ‘Ik vernieuw mijn eed om God lief te hebben: ik wijd mijn lichaam en hart aan Hem toe.’ Dit betekent dat ze opnieuw gaan beginnen. Anders zullen ze niet verder kunnen leven en zal hun geloof in God eindigen. God spreekt elke dag tijdens Zijn werk, en telkens wanneer Hij spreekt, gaan Zijn woorden allemaal over de waarheid – het zijn allemaal woorden die de verdorven gezindheden van de mens blootleggen, waarin wordt geëist dat mensen de waarheidswerkelijkheden binnengaan en de waarheidsprincipes begrijpen – het zijn al deze woorden. En dus denken antichristen: ‘Waarom gaan geen van deze woorden over bestemmingen of noemen ze geen zaken die te maken hebben met het verkrijgen van zegeningen? Betekent dit niet dat onze vooruitzichten en ons lot in de handen van god op niets zijn uitgelopen? Bestaat gods belofte aan ons niet meer? Als god deze dingen nooit noemt, dan wordt onze hoop misschien wel de bodem ingeslagen. Als onze hoop de bodem wordt ingeslagen, wat moeten we dan doen? Dat is makkelijk. Als gods woorden niets over deze dingen zeggen, laten we dan een menselijke methode gebruiken: laten we onze eden om god lief te hebben vernieuwen!’ Hoe konden mensen zo’n groot enthousiasme, zo’n grote liefde en geloof hebben toen ze voor het eerst in God gingen geloven? Toen deze hun hoogtepunt bereikten, namen mensen besluiten ten overstaan van God en zwoeren ze eden. Ze zeiden: “Ongeacht waar ik wanneer ben in dit leven, ik zal me inzetten voor God en me aan Hem toewijden zonder enige klachten of spijt. Ongeacht regen of zonneschijn, ongeacht de ups of downs, ongeacht of ik ziek ben, en ongeacht de verdrukkingen, ik zal Hem volgen tot het einde, totdat de zeeën droogvallen en de rotsen tot stof vergaan. Als ik deze eed schend, zal ik door de donder uit de hemel worden neergeslagen en zal ik geen goede bestemming hebben.” Waarom zijn hun eden nu verdwenen? Ze hebben het gevoel dat het komt doordat er te veel tijd is verstreken, en dat dit hun geloof en liefde heeft doen slijten. In hun hart denken ze: ‘Nee, ik moet mezelf oppeppen. Ik moet net zo fris en levendig zijn, en net zoveel geloof en enthousiasme hebben, als toen. Ik moet mijn aspiraties, mijn bestemming en mijn verlangen om zegeningen te ontvangen terugkrijgen. Zal mijn geloof in god en mijn liefde voor hem op die manier niet net zo groot zijn als voorheen? Zal mijn ware toewijding aan hem niet hetzelfde zijn als voorheen?’ Maar hoezeer iemand die de waarheid helemaal niet nastreeft ook diep in zijn hart worstelt of hoezeer hij zich zijn oorspronkelijke geloof in en enthousiasme voor God ook herinnert, dit kan zijn huidige situatie niet veranderen. Wat is deze situatie? Wanneer hun vooruitzichten en lot op niets uitlopen, wanneer hun vooruitzichten en lot steeds verder van hen wegdrijven, wanneer hun verlangen om zegeningen te ontvangen bijna in duigen ligt, en wanneer al hun hoopvolle gedachten en al hun verlangens niet gerealiseerd kunnen worden, wordt het erg moeilijk voor hen om vol te houden – het is erg pijnlijk voor hen in het diepst van hun hart om op deze manier vol te houden. Ze ervaren vaak een gesteldheid en stemming waarin het lijkt alsof ze het niet langer kunnen volhouden. Ze kijken vaak uit naar het moment waarop Gods werk voltooid zal zijn, zodat ze van de zegeningen van het koninkrijk van de hemel kunnen genieten. Sommige mensen hopen zelfs: ‘Laat gods werk snel eindigen, laat de grote catastrofes snel neerdalen – als de lucht naar beneden valt, gaat iedereen dood, niemand hoeft goede resultaten te verwachten. Als ik geen zegeningen kan verkrijgen, dan niemand!’ Diep in hun hart hopen ze niet dat Gods koninkrijk komt, hopen ze niet dat Gods grote onderneming wordt voltooid, en hopen ze niet dat Gods zesduizendjarig managementplan eindelijk tot glorie komt, of dat God overwinnaars onder de mensheid verkrijgt en de mensheid naar een prachtige bestemming leidt – ze hopen niet op deze dingen. Integendeel, wanneer al hun verlangens naar zegeningen dreigen te worden vernietigd, vervloeken ze diep in hun hart Gods werk, zijn ze afkerig van Gods werk, en zijn ze nog meer afkerig van Zijn woorden.

Voor sommige mensen, nadat ze zoveel jaren naar preken hebben geluisterd, geldt nu dat hoe meer ze luisteren, hoe meer ze begrijpen, hoe helderder hun hart wordt en hoe meer ze willen horen. Daarentegen voelen andere mensen zich meer afgestoten naarmate ze meer naar preken luisteren. Zodra ze Gods woorden horen, openbaart hun demonische kant zich. Zodra ze luisteren naar Gods communicatie over de waarheid en die de verdorven gezindheden van de mens behandelt, komt hun opstandige mentaliteit naar boven en komt hun afkeer volledig naar buiten – hoe ver gaan ze hierin? Sommigen vloeken in hun hart: ze vervloeken God, vervloeken de waarheid, vervloeken de kerkleiders en werkers, en vervloeken degenen die de waarheid meer nastreven. Wanneer ze dat soort mensen zien, mogen ze hen niet en willen ze hen aanvallen. Wanneer ze zulke mensen Gods woorden zien prediken, over Gods woorden zien nadenken en over Gods woorden zien communiceren, vloeken ze in hun hart totdat ze moe worden en zich slaperig voelen. Daarom lichten de ogen van sommige mensen op zodra ze communicatie over Gods woorden horen, terwijl bij anderen, wanneer ze communicatie over Gods woorden horen of iemand horen zeggen dat hij een soort licht van Gods woorden heeft ontvangen, hun verstand verward raakt, hun gedachten onduidelijk worden en ze de moed verliezen. Hun hart voelt zo beklemd dat ze geen adem krijgen, en ze verlangen er altijd naar om naar buiten te gaan om een luchtje te scheppen. Maar wanneer je communiceert over zaken als vooruitzichten en lot, Gods zegeningen, wanneer Gods werk zal eindigen en mysteries, hoe klein de kamer ook is of hoe slecht de lucht ook is, gaan ze niet naar buiten voor frisse lucht en dommelen ze niet in, ze spitsen hun oren en luisteren. Het maakt niet uit hoe lang je praat, zelfs als ze zonder slaap of eten moeten. Toen sommige nieuwe gelovigen met Mij in contact kwamen, communiceerde Ik met hen over de gesteldheden van mensen en hoe mensen de waarheid moeten nastreven, maar ze begrepen het niet en vroegen Mij of Ik over enkele mysteries kon praten. Ik zei: “Jullie willen over mysteries horen? Laat Mij je dan eerst een feit vertellen. Degenen die voortdurend naar mysteries informeren en altijd aandacht besteden aan het onderzoeken van deze dingen in Gods woorden, deugen niet. Het zijn allemaal niet-gelovigen en farizeeën.” De nieuwe gelovigen waren met stomheid geslagen door Mijn antwoord en te beschaamd om verder te vragen, maar ze vonden later een gelegenheid om het opnieuw te vragen, en Ik antwoordde hun op dezelfde manier. Wat vinden jullie van hoe Ik hen heb geantwoord? (Het was goed. Het kon hen helpen om over zichzelf na te denken.) Zouden ze nadenken? Dat zouden ze niet. Hoe kun je hen helpen? Zeg gewoon tegen hen: “Mysteries zijn niet het leven of de waarheid. Hoeveel mysteries je ook begrijpt, het staat niet gelijk aan het begrijpen van de waarheid. Zelfs het doorgronden van elk mysterie wil niet zeggen dat je naar de hemel kunt gaan of een goede bestemming hebt.” Wat vind je ervan om hen met deze woorden te helpen? Legt dit de zaak niet perfect uit? Wanneer mensen die geestelijk begrip hebben, de waarheid liefhebben en de waarheid nastreven deze woorden horen, zeggen ze: “Ik dacht dat mysteries het leven waren, maar nu ik weet dat ze dat niet zijn, zal ik ze niet meer onderzoeken. Wat is het leven dan?” Dit toont aan dat ze een beetje hebben begrepen. Worden antichristen dus geholpen na het horen van deze woorden? Veranderen ze? Ze zijn niet in staat te veranderen. Ze vinden geen voordelen in deze woorden, ze geloven dat er geen zegeningen in deze woorden zijn, dat ze hun vooruitzichten en lot niet betreffen, dat ze ongerelateerd zijn aan en niet verbonden zijn met hun vooruitzichten en lot, en dat ze nutteloos zijn, waardoor ze die niet kunnen aanvaarden. Welke communicatie is dus verbonden met hun vooruitzichten en lot? Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “Tegenwoordig doen er zich veel vreemde verschijnselen in de wereld voor. Op sommige plaatsen zijn vier manen verschenen, en een bloedmaan is meerdere keren waargenomen. Vreemde hemelverschijnselen komen vaak voor. Er zijn ook diverse plagen en rampen in de mensenwereld verschenen, en op sommige plaatsen hebben mensen kannibalisme gepleegd. Als we naar de situatie kijken, zijn we al aangekomen in de tijd van de schalen en plagen die in het boek Openbaring werden geprofeteerd.” Wanneer antichristen deze woorden horen, lichten hun ogen op en spitsen ze hun oren. Ze verheugen zich: ‘Het is goed dat ik in dit tijdperk ben geboren. Ik kan grote zegeningen ontvangen. Ik ben echt slim! Ik heb er niet voor gekozen om wereldse dingen na te streven. Ik heb mijn wereldse vooruitzichten en mijn familie opgegeven om deze fase van gods werk te volgen – ik ben zo blij dat ik tot nu toe heb kunnen volgen. Gods dag is nabij. Op basis van de situatie lijkt het erop dat ik de dag waarop gods werk voltooid zal zijn, zal kunnen bereiken voordat ik sterf. Op die dag zal ik zeker een van degenen zijn die door hem gered zijn. Wat geweldig!’ In hun hart verheugen ze zich heimelijk dat ze het juiste pad hebben gekozen, de juiste deur hebben gevonden en enige prijs hebben betaald. Ze verheugen zich ook dat ze tot dusver hebben gevolgd zonder op te geven, dat ze nog steeds in Gods huis zijn, geen problemen hebben veroorzaakt, niet verwijderd zijn en niet verdreven zijn. Zullen ze vanaf dan de waarheid beoefenen of dezelfde hoop blijven koesteren? Hun diepste houding zal niet veranderen. Daarom, wanneer ze een deel van Gods woorden vinden waarvan ze geloven dat het vervuld is, voelen ze zich alsof ze een schat hebben gevonden. Ze voelen onmiddellijk dat ze geluk hebben, dat ze het juiste pad hebben gekozen, de juiste deur zijn binnengegaan en de juiste God hebben gekozen, en dat ze wijze mensen en verstandige maagden zijn. ‘Gelukkig heb ik destijds mijn baan opgegeven. Ik heb de juiste keuze gemaakt. Wat ben ik toch slim! Als ik destijds niet zo voorzichtig was geweest, had ik nu misschien zegeningen misgelopen. Ik moet in de toekomst voorzichtig blijven en mijn leven wijden aan het strijden voor mijn vooruitzichten en lot.’ Welke essentie van antichristen zien jullie in deze zaak? Zijn deze mensen geen opportunisten? Ze hebben geen werkelijk geloof in God, Zijn woorden of Zijn werk. Het zijn opportunisten, mensen die Gods huis zijn binnengeslopen. Daarom zijn deze mensen in Gods huis altijd slechts plaatsvullers, die doelloos door hun dagen drijven. Ze tellen op hun vingers hoeveel jaar ze God hebben gevolgd, de prijs die ze hebben betaald, de geweldige dingen die ze hebben gedaan, het werk van God dat ze persoonlijk hebben ervaren en de stappen van Gods werk waar ze enig begrip van hebben. Ze berekenen deze dingen de hele dag door in hun hart, keer op keer, en laten de belangrijkste dingen, die van de waarheid en het leven zijn, links liggen. Ze geloven alleen in God om zegeningen te ontvangen – dit is opportunisme. Geen van Gods woorden, noch iemands ervaringskennis, kan ooit hun opportunistische houding veranderen. Dit is hoe antichristen zijn. Ze zullen nooit concessies doen als het gaat om hun eigen belangen; ze zullen nooit hun zienswijzen veranderen, de richting en doelen van het pad dat ze bewandelen veranderen, of de principes van hun zelf-gedrag veranderen ter wille van hun vooruitzichten en lot. Ze zullen geen van de woorden van God in praktijk brengen voor hun vooruitzichten en lot, niet één woord. Sommigen zeggen: “Ze brengen af en toe wel wat woorden in praktijk, zoals door dingen te verlaten of zich in te zetten.” Ongeacht wat ze in praktijk brengen, ze doen dat vanuit de veronderstelling dat ze vooruitzichten en lot hebben en zegeningen kunnen ontvangen. Ongeacht welke waarheid ze in praktijk brengen, die is verdund en gedaan met een intentie en een doel. Dit is totaal anders dan de beoefening die door God wordt vereist.

Wanneer antichristen Gods woorden lezen, gebruiken ze Zijn woorden voornamelijk om te zoeken naar hun bestemming en naar mysteries, samen met inhoud die verband houdt met wanneer Gods werk en managementplan zullen eindigen, en wanneer de catastrofes zullen neerdalen, enzovoort. Ter wille van hun eigen bestemming kunnen ze zich enorm inspannen en veel dingen doen. Dus, wanneer Gods werk eindigt en de grote catastrofes neerdalen, willen ze dit weten en geven ze hierom: of de dingen die ze hebben gedaan, de prijs die ze hebben betaald en de dingen die ze hebben opgegeven kunnen worden ingeruild voor de zegeningen die ze begeren, en of ze het lijden van de catastrofes kunnen vermijden. Gedurende het hele proces waarin ze Gods woorden bestuderen, ongeacht hoeveel jaar het duurt, geven ze alleen om hun eigen vooruitzichten en lot. Daarom hebben hun aandacht tijdens het lezen van Gods woorden en de inhoud waarnaar ze zoeken in Gods woorden allemaal enkele speciale tekenen en kenmerken. Over het algemeen zoeken nieuwe gelovigen in de eerste zes maanden of het eerste jaar naar dergelijke onderwerpen in Gods woorden. Maar nadat er zes maanden of een jaar zijn verstreken, zien sommige mensen dat ze al deze delen al eerder hebben gelezen, en komen ze erachter dat het zinloos is om ze verder te onderzoeken, dat ze mensen niet in staat kunnen stellen de waarheid binnen te gaan, en dat ze hen zelfs kunnen beïnvloeden en storen bij het binnengaan van de waarheid, dus lezen ze deze delen niet meer. Voor hen is het genoeg om er slechts af en toe naar te kijken en ze te begrijpen. De rest van de tijd overpeinzen ze: ‘Hoe kan ik de waarheid binnengaan? Er zijn veel woorden van God die de mensheid blootleggen. Ze leggen de bedrieglijkheid, opstandigheid en arrogante gezindheden van mensen bloot; ze leggen de diverse religieuze noties en houdingen van mensen ten opzichte van God bloot. Sterker nog, ze leggen de diverse uitingen van abnormale menselijkheid in mensen bloot. Hoe kan ik dan uit Gods woorden opmaken wat mensen moeten beoefenen?’ Mensen die de waarheid liefhebben en nastreven, wijden hun inspanningen aan deze dingen. Ze vragen vaak naar werkelijke problemen die ze moeten begrijpen en binnengaan in hun echte leven, zoals: ‘Wat moeten we nu doen en hoe moeten we beoefenen? Na in God te zijn gaan geloven, zijn we zeker anders dan niet-gelovigen en mensen met religieuze overtuigingen, dus welke kwalitatieve veranderingen moeten er in ons leven plaatsvinden? Wat betreft ons zelf-gedrag en onze omgang met de wereld: hoe moeten we spreken en handelen, hoe moeten we met anderen omgaan en hoe moeten we de waarheid in praktijk brengen?’ Echter, zelfs als antichristen tien, twintig of dertig jaar geloven, zullen ze deze vragen nooit stellen. Ze bestuderen Gods woorden en zoeken naar de hoop op het ontvangen van zegeningen en naar hun bestemming in Gods woorden, en zelfs als ze twintig of dertig jaar zoeken, zullen ze het niet beu worden om dit te doen. Zodra er ook maar het geringste teken van problemen is, zoeken ze snel naar inhoud die verband houdt met hun bestemming in Gods woorden, en evalueren ze vervolgens wat Gods houding ten opzichte van hen zou kunnen zijn op basis van hun huidige geloof. Ze lijken hun bestemming te beoordelen in termen van cycli en perioden. Ze zullen nooit hun gedachten en houdingen veranderen en de waarheid gaan nastreven vanwege veranderingen in Gods manier van werken of de uitdrukking van Zijn dringende bedoeling ten opzichte van de mensheid. Ze zullen zoiets nooit doen. Daarom wijden sommige mensen die al twintig of dertig jaar geloven hun inspanningen nog steeds aan die mysteries en die onderwerpen die door God worden genoemd en die het lot en de bestemming van de mensheid betreffen. In welke mate wijden sommige mensen hun inspanningen hieraan? Ze zeggen: “Toen ik elk deel van gods woorden vergeleek, ontdekte ik het grootste mysterie. Wanneer christus de aarde verlaat, zal het lente zijn.” Hoe denken jullie dat Ik me voel na dit te hebben gehoord? Ben ik blij of verdrietig? Ik voel me blij noch verdrietig. Ik vind het belachelijk. Er zijn werkelijk mensen die hun inspanningen hieraan wijden, zozeer dat ze het specifieke seizoen weten. Als ze verder kunnen gaan en de specifieke tijd kunnen ontdekken, tot op de minuut en seconde nauwkeurig, zouden ze werkelijk ‘genieën’ zijn! Dat zulke ‘genieën’ iets kunnen ontdekken dat Ik Zelf niet eens weet, is werkelijk zowel belachelijk als ergerlijk. Waarom is het belachelijk? Niemand weet het exacte tijdstip waarop God vlees werd, zelfs Satan weet dit niet. Zou God iemand iets laten weten dat zelfs Satan niet weet? Natuurlijk niet. Evenzo, als het gaat om het tijdstip waarop God Zijn grote onderneming zal voltooien, en wanneer Zijn vlees het werk op aarde zal beëindigen en zal vertrekken – is dit iets wat God iemand zou vertellen? Is er een reden waarom iedereen dat moet weten? (Die is er niet.) Zal God wanneer hij spreekt iets laten ontglippen waarvan Hij niet wil dat mensen het weten? Absoluut niet. Toch zeggen sommige mensen daadwerkelijk dat ze het tijdstip waarop God de aarde zal verlaten in Zijn woorden hebben gevonden. Ze zeggen zelfs dat het in de lente zal zijn. Is dit niet vreemd? Is het niet belachelijk? Op welke woorden van God baseren deze mensen deze uitspraak? Toen God sprak over iets doen in de lente, had Hij naar iets anders kunnen verwijzen. Zou Hij hiernaar kunnen verwijzen? Hoe konden ze het hierop projecteren? God zal mensen duidelijk en expliciet vertellen wat Hij wil dat ze weten. Mensen zullen niet kunnen begrijpen wat Hij niet wil dat ze weten, hoeveel onderzoek ze ook doen; zulke dingen kan de mensheid onmogelijk weten. Deze mensen zeggen dat ze het weten, en dat hun onderzoek resultaten heeft opgeleverd. Ze geven zelfs een specifiek tijdstip. Is dit geen onzin uitkramen? Dit is mensen misleiden, hun gedachten verstoren en hun visie hinderen. Dit komt van Satan en is absoluut geen verlichting van God. Hij zou mensen hierover niet verlichten. Het heeft geen nut dat ze dit weten. God zou absoluut nooit per ongeluk iets laten ontglippen waarvan Hij niet wil dat mensen het weten. Daarom zeg ik dat het belachelijk is. Waarom is het dan ergerlijk? (God drukt de waarheid uit zodat mensen hun verdorven gezindheden door deze woorden kunnen veranderen, en om mensen in staat te stellen de waarheid na te streven en te verkrijgen, maar antichristen gebruiken Zijn woorden om bestemmingen en mysteries te onderzoeken.) Dit is ook een beetje ergerlijk, maar wat is de werkelijke reden voor Mijn ergernis? Als bijvoorbeeld een rijke ouder veel geld verdient voor zijn kinderen, en zijn kinderen nog jong zijn en op hun ouder moeten vertrouwen om hen op te voeden, en hun levensonderhoud volledig afhankelijk is van die ouder, zullen die kinderen dan hopen dat hun ouder spoedig sterft? Zullen ze een waarzegger zoeken om snel te berekenen wanneer hun ouder zal sterven? Handelt iemand op deze manier? (Nee.) Als men dat wel deed, zou het dan niet ergerlijk zijn? Het zou ergerlijk zijn! Zulke mensen zijn hatelijk! Nu God naar de aarde is gekomen, zelfs als Zijn vlees meer dan honderd jaar kan leven en honderd jaar kan werken, zijn de waarheden die mensen kunnen begrijpen beperkt. Denk er eens over na, hoeveel waarheden heeft de mens verkregen in de tweeduizend jaar vanaf de incarnatie van de Heer Jezus tot de huidige fase van Gods werk? De mensheid begrijpt de waarheid in wezen niet. In deze fase werkt God al dertig jaar, en Hij spreekt al bijna dertig jaar. Degenen die Gods woorden het meest hebben gelezen, lezen ze al dertig jaar. Hoeveel waarheden zijn mensen gaan begrijpen? Hun begrip is zeer beperkt. De snelheid waarmee de mensheid de waarheid binnengaat is laag. Dat wil zeggen, de waarheid in mensen bewerken en ervoor zorgen dat die hun leven wordt, is behoorlijk moeilijk en gaat erg traag. Maar zelfs met hoe traag het gaat, hopen sommige mensen nog steeds: ‘Wanneer zal god de aarde verlaten? Wanneer zal gods werk eindigen?’ Zou het hen ten goede komen als God de aarde verlaat en Zijn werk eindigt? De dag waarop God de aarde verlaat, zullen ze sterven. Ze zullen ter dood veroordeeld worden. Waar moeten ze blij om zijn? Wat zijn dit voor mensen? Ontbreekt het hen niet aan moraal? Onder wereldse mensen worden ze zonen genoemd die hun plichten jegens hun ouders niet nakomen. Wij noemen hen niet-gelovigen en antichristen, en ze deugen niet.

Toen de inhoud van Het Woord verschijnt in het vlees werd uitgedrukt, geloofden veel mensen: ‘De geïncarneerde God doet gewoon maar werk. Hij voert een paar werkstappen uit, hij heeft verschillende manieren van werken en verschillende manieren van spreken, en dat is het, daarna zal zijn werk gedaan zijn. Nadat zijn werk gedaan is, zal het vlees van geen enkel nut meer zijn en zal het niet meer nodig zijn dat hij spreekt. Wij zullen iets hebben verkregen en hoeven alleen maar uit te kijken naar de dag waarop gods werk zal zijn voltooid. Zodra we over deze woorden van god kunnen praten en ze kunnen prediken, zullen we een bestemming hebben en grote zegeningen ontvangen.’ Sommige mensen koesterden deze houding. Vervolgens heb Ik over veel meer woorden gecommuniceerd, namelijk de woorden van Over het kennen van God, evenals de woorden waarover Ik in deze periode communiceer. Toen sommige mensen dit zagen, dachten ze: ‘Zijn gods woorden niet allemaal vervat in Het Woord verschijnt in het vlees? Waarom heeft hij nu het deel Over het kennen van God uitgedrukt? Waarom blijft god steeds meer woorden uitdrukken? Voortaan zou hij moeten praten over enkele mysteries, enkele zaken van de hemel, en hoe mensen in de toekomst met god in de hemel zullen wandelen. Praten over deze dingen maakt ons echt enthousiast!’ Wat voor soort mensen had deze gedachten? (Antichristen.) Wat deed deze gedachten bij hen ontstaan? Het feit dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in de waarheid. Ze dachten: ‘We volgen god al vele jaren. We weten hoe god in het begin werkte. We hebben persoonlijk verschillende stappen van gods werk ervaren. We hebben ook persoonlijk de manieren ervaren waarop god spreekt en dit met eigen ogen gezien. Wij zijn gods getuigen en de generatie die het meest waardig is om zegeningen te ontvangen.’ Ze volgden God niet omdat Hij sprak en de waarheid uitdrukte, maar vanwege Gods voorbeschikking. God zorgde ervoor dat ze verschillende werkstappen ervoeren, en ze volgden God passief. Later, toen Gods werk verder vorderde, koos Hij meer mensen die Zijn huidige werkfase konden bijhouden. De doelgroep van Gods werk breidde zich voortdurend uit en verschoof. Sommige mensen die God in het begin volgden, werden geleidelijk geëlimineerd omdat ze de waarheid niet nastreefden, omdat ze allerlei noties en misvattingen over God waren gaan koesteren, en omdat er bij hen allerlei soorten ongehoorzaamheid en ontevredenheid ten opzichte van God waren ontstaan. Er waren zowel subjectieve als objectieve redenen voor het elimineren van deze mensen. In subjectief opzicht streefden ze de waarheid niet na, vatten ze Gods woorden als doctrines op en predikten ze die overal, net als de farizeeën. Tot op heden begrijpen sommige mensen nog steeds niet wat de waarheidswerkelijkheden zijn – ze zijn als doden. In objectief opzicht waren de mensen die werden geëlimineerd mensen die persoonlijk het begin van Gods nieuwe werk hadden ervaren, maar vanwege hun karakter, streven en kaliber waren ze niet gekwalificeerd voor Gods daaropvolgende, nieuwere werk. Zodoende werden deze mensen snel geëlimineerd en door de stappen van Gods werk afgeworpen. Men kan zeggen dat gedurende een periode voordat de woorden van Over het kennen van God werden uitgedrukt, veel mensen heimelijk diep in hun hart verheugd waren en zeiden: “De persoon die ik heb weerstaan en veroordeeld, heeft eindelijk niets meer te zeggen. De stappen van zijn werk zijn eindelijk voltooid. In het verleden had ik noties over hem. Ik was hem ongehoorzaam en was ontevreden over hem, en ik heb hem ook veroordeeld en weerstaan. En ja hoor, ik had gelijk. Hij is niet god; hij is niet christus. Het maakt niet uit hoe ik hem behandel, want hij is niet god. Hij is slechts gods uitlaatklep, gods woordvoerder.” Sterker nog, sommigen zeiden zelfs: “Dit vlees verschilt niet van ons. Het is de geest in hem die spreekt en werk doet; het heeft niets met dit vlees te maken.” Sommige mensen veroordeelden en lasterden Christus heimelijk op deze brutale manier. Toen de waarheden van Het Woord verschijnt in het vlees, Deel II, Over het kennen van God werden uitgedrukt, voelden deze mensen die Christus veroordeelden en lasterden zich ongemakkelijk in hun hart. Wat was de reden voor dit ongemak? Enerzijds koesterden ze al lang noties in hun hart en hadden ze zich afgezet tegen de persoon die de waarheid uitdrukte. Ze waren deze persoon ongehoorzaam geweest, waren ontevreden over Hem geweest en hadden Hem zelfs veroordeeld en gelasterd. Anderzijds onthulden de woorden die na 2013 door God werden uitgedrukt vele mysteries die de mensheid tot dan toe onbekend waren. Deze mysteries hadden een zeker effect op het versterken van het geloof van nieuwe gelovigen die nog een stevig fundament moesten leggen, en brachten in een oogwenk zekerheid in hun twijfelende harten. Maar voor degenen die al vele jaren in God geloofden maar Christus voorheen hadden weerstaan, veroordeeld en gelasterd, waren deze mysteries een zware slag, waardoor ze zich nog ongemakkelijker voelden. Ze dachten: ‘Nu is het helemaal met ons gedaan. We zijn door god geëlimineerd. Hij wil ons niet. God heeft eerder zoveel woorden uitgedrukt, maar we hebben hem altijd als een mens beschouwd. We dachten dat wanneer de stappen van zijn werk voltooid waren, de rest niets met hem te maken zou hebben, dat deze persoon zijn dienst zou hebben beëindigd, en dat we voortaan met de god in de hemel zouden omgaan en in de god in de hemel zouden geloven. We hadden noties over de god op aarde. We waren hem ongehoorzaam en minachtten hem.’ Door de woorden die in de periode van 2013 werden uitgedrukt, werd veel van de brutaliteit van deze mensen gedoofd. Voordien ontwikkelden sommige mensen twijfels over Gods werk. Ze weerstonden en lasterden Gods geïncarneerde vlees, en sommigen gaven hun geloof zelfs op. Hoe kwam dit? Omdat ze noties ontwikkelden. Ze ontkenden niet alleen de geïncarneerde God en Gods werk, ze ontkenden ook Gods bestaan. Welke uitkomst zouden deze mensen moeten hebben, gebaseerd op hun houding ten opzichte van God? Wat is hun essentie, gebaseerd op hun houding en gezichtspunt ten opzichte van God? (Die van een niet-gelovige.) Het eerste hoofdkenmerk van niet-gelovigen is opportunisme. Zodra ze hun eigen belangen in Gods woord vinden, zullen ze die vastgrijpen, weigeren los te laten en proberen te profiteren van Zijn woorden. Het tweede is dat ze in staat zijn God altijd en overal te lasteren, ze zijn in staat altijd en overal noties over God te ontwikkelen, en wanneer één klein dingetje niet in overeenstemming is met hun noties, zijn ze in staat God te oordelen, te veroordelen en te weerstaan. Ze vrezen God totaal niet. Deze mensen hebben allemaal de essentie van antichristen; het zijn allemaal antichristen. Wat is hun andere kenmerk? Deze mensen hebben absoluut geen liefde voor de waarheid. Zij waren de eersten die Gods woorden ontvingen, zij waren de eersten die Gods woorden hoorden, en zij waren ook degenen die persoonlijk de stappen en methoden van Gods werk ervoeren. Deze mensen geloven nu al dertig jaar, maar de overgrote meerderheid van hen kan geen enkele plicht in Gods huis vervullen, en ze hebben geen ervaringen om over te praten. Waar ze ook gaan, ze praten alleen maar over die dode woorden en doctrines. Wat is hun meest opvallende kenmerk? Ze geloven al dertig jaar in God, maar hun gezindheden zijn helemaal niet veranderd en ze hebben geen vrees voor of begrip van God. Ze zijn in staat om in het geheim luchtig over Gods geïncarneerde vlees te oordelen, en zelfs om stennis te schoppen en God te veroordelen zonder de minste angst of vrees. Ze hebben de waarheid niet lief, ze zijn afkerig van de waarheid en ze weerstaan de waarheid. Als het om de geïncarneerde God gaat, durven ze alles te zeggen; ze durven alles te evalueren en te oordelen, en telkens wanneer ze noties ontwikkelen, durven ze die te verspreiden. Zijn deze mensen niet weerzinwekkend? (Ja.) Zijn het mensen die door God zijn uitverkoren? Ze geloven al dertig jaar in God, maar ze bezitten geen werkelijkheden en hun gezindheden zijn helemaal niet veranderd – zijn dit geen doden? Kunnen degenen die werkelijk de waarheid nastreven en werkelijk een normale menselijkheid bezitten, niet al na slechts drie jaar in God te hebben geloofd, enkele waarheden begrijpen en binnengaan? (Ja.) Maar er zijn mensen die al dertig jaar in God geloven zonder ook maar enige ervaring te hebben. Als je hun vraagt over hun ervaringen te praten, zullen ze alleen maar praten over doctrines, slogans en berispende woorden. Welke inspanning hebben ze de afgelopen dertig jaar dan in Gods woorden gestoken? Wat hebben ze verkregen? Het spreekt voor zich dat ze Gods woorden niet aanvaarden. Ze aanvaarden Gods woorden over het geven van zegeningen en beloften aan de mensheid, Zijn mooi klinkende woorden, Zijn troostende en vermanende woorden, en woorden die aangenaam in het gehoor liggen, maar ze aanvaarden geen van de waarheden die door God zijn uitgedrukt en geen van Zijn vereisten voor de mensheid. Ze aanvaarden er niet één. Zouden deze mensen niet geëlimineerd moeten worden? (Ja.) Is het elimineren van zulke mensen onrechtvaardig? (Nee.) Dat komt omdat ze opzettelijk zondigen, ondanks dat ze de waarheid duidelijk kennen.

God heeft in de laatste dagen zoveel werk gedaan en zoveel woorden gesproken, en mensen hebben het ervaren en elke stap van Gods werk met eigen ogen gezien. Vanuit welk perspectief het ook wordt bekeken, het is onbetwistbaar dat God zoveel waarheden uitdrukt en zoveel mensen redt, en niemand zou dat in twijfel moeten trekken. Hoe gewoon en normaal de geïncarneerde God ook is, hoezeer Hij de mens ook niet de aandacht waard lijkt, mensen zouden Zijn woorden nog steeds als de waarheid moeten aanvaarden. Sommigen zeggen: “De geïncarneerde god is zo onbeduidend en zo gewoon, en helemaal niet groots, dus hoe kan men van ons verlangen dat we hem bewonderen? Zou zulk gewoon vlees in staat kunnen zijn tot enig groot werk? Kunnen we werkelijk grote zegeningen van hem ontvangen? We weten het niet; we kunnen hem alleen maar als een gewoon mens behandelen.” Anderen zeggen: “Omdat sommige van de dingen die je hebt gedaan ons niet hebben overtuigd, en sommige ons noties hebben gegeven, en sommige voor ons onbegrijpelijk zijn, en omdat je dingen hebt gezegd die voor ons onaanvaardbaar zijn, kun jij de god in de hemel niet vertegenwoordigen – en dus moeten we jou tot het bittere einde bestrijden. Als je ons vraagt het evangelie te prediken, zullen we dat niet doen; als je ons vraagt onze plicht te doen, zullen we die niet doen; en als je ons vraagt de waarheid te aanvaarden, zullen we dat niet doen. We zullen de persoon die je bent tot het bittere einde bestrijden – laten we eens zien wat je ons kunt aandoen.” In de harten van deze mensen die de waarheid totaal niet aanvaarden, zijn er duizend – tienduizend – redenen om het werk van God te ontkennen, om te ontkennen dat de woorden van God de waarheid zijn, en om Zijn geïncarneerde vlees te ontkennen. Maar er is één ding dat hun misschien niet zo duidelijk is: hoeveel redenen ze ook hebben, als ze deze waarheden niet aanvaarden, zullen ze niet worden gered. Als je de persoon die Ik ben niet aanvaardt of als je je niet aan het werk van God onderwerpt, is dat prima – Ik zal je niet dwingen. Maar als je niet erkent dat deze woorden van God de waarheid zijn en ze niet als de waarheid in praktijk brengt, zeg Ik je dit in alle eerlijkheid: je zult nooit worden gered, noch zul je ooit door de poort van het koninkrijk van de hemel gaan. Als je deze woorden van God, deze waarheden en deze Christus die werkt en de mensheid redt, omzeilt, dan zul je, hoeveel doctrine je ook begrijpt of hoe groot de ontberingen ook zijn die je doorstaat, de waarheid niet verkrijgen; je bent gewoon een stuk afval. Wat je reden ook is om in God te geloven, en wat je doel ook is bij het vervullen van je plicht, je kunt niet worden gered. En als je niet gered kunt worden, welke zegeningen kun je dan ontvangen? Sommige mensen wedijveren met de God in de hemel, sommigen wedijveren met de God op aarde en durven de woorden van God en de waarheid te betwisten, zozeer dat het hun niet eens kan schelen hoe hun eigen uitkomst en bestemming eruit zullen zien. Is dit niet min? Deze ontaarde lieden zijn zo boosaardig! Ieder van hen is een kwaadaardige persoon. Het zijn allemaal niet-gelovigen, opportunisten, mensen zonder schaamte, en dit is de essentie van antichristen.

Ik heb zojuist gecommuniceerd over de houding van antichristen ten opzichte van Gods woorden. Wanneer antichristen Gods woorden benaderen, zoeken ze daarin niet naar de waarheid of de beoefeningsprincipes. Ze proberen niet uit Gods woorden te begrijpen hoe ze de weg van het vrezen van God en het mijden van het kwaad kunnen bereiken, en ze proberen zeker niet Gods bedoelingen te begrijpen, zodat ze mensen kunnen worden die aan Zijn bedoelingen voldoen. In plaats daarvan willen ze hun gewenste bestemming in Gods woorden vinden, evenals de diverse voordelen die ze begeren, waaronder of ze zegeningen kunnen ontvangen en hoe ze meer genade kunnen ontvangen in dit leven, en of ze het honderdvoudige kunnen ontvangen in de komende wereld, enzovoort. Dit zijn de dingen waarnaar ze in Gods woorden zoeken. Ongeacht vanuit welk perspectief je het bekijkt, antichristen beschouwen Gods woorden daarom nooit als de waarheid, noch denken ze dat Gods woorden de waarheid zijn en door de mensheid aanvaard moeten worden. Hun houding ten opzichte van Gods woorden is dat ze Gods woorden willen gebruiken om hun gewenste zegeningen en bestemming te verkrijgen. Ze willen Gods woorden als springplank gebruiken om de dingen te verkrijgen die ze nastreven en hun doelen te bereiken. Gebaseerd op hun streven, het pad dat ze bewandelen en hun houding ten opzichte van Gods woorden, zijn deze mensen een stel niet-gelovigen, een stel opportunisten. Wanneer antichristen hun gewenste voordelen en bestemming niet in Gods woorden kunnen vinden, of wanneer, tijdens het bestuderen van Gods woorden, ze teleurgesteld raken over Gods woorden over vooruitzichten en lot, of over Gods beloften aan de mensheid, en hun begeerten niet bevredigd kunnen worden, leggen ze de woorden van God die ze in hun handen houden zonder pardon en zonder aarzeling opzij, verzaken ze God en verlaten ze Hem, en jagen ze het leven na dat ze wensen. Ze komen niet voor God om Zijn redding te aanvaarden. Wanneer ze Gods woorden lezen, beschouwen ze die niet als de waarheid; in plaats daarvan willen ze Gods woorden gebruiken om hun persoonlijke doelen te bereiken en hun persoonlijke begeerten en ambities te bevredigen. Zodoende doorzoeken ze Gods woorden onvermoeibaar op hun uitkomst en bestemming. Ze zoeken naar wat God zegt over rampen, Zijn onthullingen over mysteries, Zijn onthullingen over de ontwikkeling van de mensheid en enige achtergrondinformatie over Zijn werk. Dit is de inhoud waar ze om geven. Ze zijn niet geïnteresseerd in iets buiten dit bereik. Ze verachten en weerstaan zelfs vaak sommige van Gods vereisten voor de verdorven mensheid. Ze voelen zelfs afkeer van Gods blootlegging van de verdorven mensheid. Ze hebben vaak aanmerkingen op de bewoordingen en de toon die in Gods woorden worden gebruikt, en proberen iets te vinden dat ze tegen God kunnen gebruiken. Wanneer God bijvoorbeeld de mensheid blootlegt als ‘hoeren’ en ‘prostituees’, zeggen ze: “Hoe kunnen dit gods woorden zijn? God zou niet zo spreken! God zou op een verfijnde, zachtaardige en attente manier moeten spreken.” Als het gaat om sommige van Gods woorden die niet in overeenstemming zijn met menselijke noties, niet in overeenstemming met menselijke grammatica en niet in overeenstemming met de conventionele redenering van verdorven mensen, denken ze: ‘Dit zijn niet gods woorden, god zou niet zo spreken! God is zo allerhoogst, groots en ondoorgrondelijk, dus hoe zouden zijn woorden zo gewoon kunnen zijn? Hoe zouden ze zo uit de pas kunnen lopen met de conventionele redenering? Als gods woorden de waarheid zijn, zouden ze op zo’n manier gesproken moeten worden dat iedereen ze hoogacht, ze aanbidt en ze bewondert. Ze zouden allemaal ondoorgrondelijk moeten zijn – zo zouden gods woorden moeten zijn!’ Als het om Gods woorden gaat, hebben ze diverse noties, diverse afbakeningen en zelfs diverse vereisten. Gebaseerd op hun vereisten en afbakeningen kan men zien dat de essentie van antichristen de essentie van Satan is. Hun houding ten opzichte van God en Gods woorden is er een van onderzoeken, weerstaan, oordelen, zoeken naar iets om tegen God te gebruiken en om aanmerkingen te maken. Ze steken geen enkele energie in de waarheid in Gods woorden, noch onderwerpen ze zich eraan, aanvaarden ze die of brengen ze die in praktijk. Daarom is de essentie van antichristen de essentie van Satan en boze geesten. Hoe antichristen Gods woorden behandelen, is ook hoe ze God behandelen. Gods woorden vertegenwoordigen God Zelf. Alle waarheden die door God worden uitgedrukt, vertegenwoordigen Zijn gezindheid, Zijn essentie en, meer nog, Zijn identiteit en status. Ongeacht of deze woorden worden uitgedrukt door Gods vlees of Gods Geest, en ongeacht welke inhoud Hij uitdrukt, deze woorden vertegenwoordigen ongetwijfeld God. Daarom staat het onderzoeken en analyseren van Gods woorden door antichristen en het ontwikkelen van noties daarover gelijk aan het ontwikkelen van noties over God. Ze onderwerpen God aan een nauwkeurig onderzoek. Ze geloven Gods woorden niet en aanvaarden Gods woorden niet, wat betekent dat ze niet in Gods bestaan geloven, dat ze beslist niet geloven dat Gods woorden de waarheid zijn, en dat ze al helemaal niet in staat zijn zich aan God te onderwerpen. Dit is de essentie van antichristen.

Sommigen zeggen: “De geïncarneerde god is te onbeduidend en te gewoon. Zijn woorden en daden zorgen er vaak voor dat ik noties ontwikkel, en zijn totaal niet in overeenstemming met mijn verbeeldingen. Ik zie dat de geïncarneerde god slechts een gewoon mens is. Hij vertegenwoordigt god niet, dus hoeveel waarheden hij ook uitdrukt in zijn woorden en werk, hij is niet als god.” Waar komen deze woorden vandaan? Wat vertegenwoordigen ze? Vertegenwoordigen ze niet Satan? Van begin tot eind heeft Satan Gods identiteit en status nooit erkend. Hij heeft nooit geloofd dat Gods woorden de waarheid zijn en hij heeft Gods woorden zeker nooit aanvaard. Zodoende wil Satan, wanneer hij tot God spreekt, dat op voet van gelijkheid doen. Hij spreekt op een manier die God bespot en hoont, die God bedriegt, en hij heeft geen plaats voor God in zijn hart. En de dingen die antichristen doen en de woorden die antichristen zeggen, zijn precies hetzelfde als die van Satan. Hun essentie is hetzelfde, behalve dat Satan onzichtbaar is voor de mensheid, terwijl antichristen zichtbaar en tastbaar zijn; het zijn Satans gehuld in een menselijke huid. Als ze geen Satans waren, zouden ze zulke dingen niet kunnen doen en zeggen. Satan liegt vaak, en hij gelooft dat Gods woorden ook leugens zijn. Satan bedriegt mensen vaak en is vals, bedrieglijk en boosaardig, en hij gelooft dat God op dezelfde manier spreekt. Wat God ook zegt, antichristen zullen altijd iets aan Gods woorden toevoegen, er hun eigen betekenis aan hechten en willekeurige uitleg geven. Sterker nog, ze denken zelfs dat sommige van Gods woorden niet zo briljant zijn als die van hen, niet van hun niveau en hoge normen, en niet voldoende om de verdorven mensheid te overwinnen. Daarom willen ze de middelen, toon en inhoud van Gods woorden aan sommige mensen voorleggen om ze te analyseren en te oordelen, en meer nog, om ze te bekritiseren en te veroordelen. Wat is hun doel hiermee? Terwijl ze God volgen, kijken ze ernaar uit om de vooruitzichten die ze willen en het lot dat ze willen van deze God te verkrijgen, en wachten ze om de bestemming die ze willen van deze God te verkrijgen. Waarom handelen ze dan nog steeds zo? Slaan ze zich hiermee niet in het eigen gezicht? Er is maar één reden: dat in hun ogen de woorden die door zo’n God worden gesproken te alledaags en gewoon zijn – Zijn daden zijn ook te gewoon. Zo’n God is niet degene die ze willen vereren, of degene in hun verbeeldingen, en Hij is niet verenigbaar met hen. Als ze zo’n God volgen, kunnen hun bestemming en hun vooruitzichten en lot allemaal in duigen vallen. Daarom trotseren ze zo’n God fel. Ze oordelen Hem, ondermijnen Hem en proberen Zijn werk te saboteren, te verstoren en te ruïneren, zodat Hij het niet kan doen. Dan zal hun doel bereikt zijn. Sommigen zeggen: “Als ze hun doel bereiken, is hun bestemming dan niet weg?” Dit soort mensen erkent simpelweg het bestaan van God niet, noch Gods geïncarneerde vlees, laat staan het feit dat Zijn managementwerk de mensheid redt. Ze wagen gewoon een gok. Als deze God werkelijk ten val wordt gebracht, kunnen ze doen wat ze willen en hoeven ze niet langer zulke ontberingen in Gods huis te lijden. Dan kunnen ze met een gerust hart terugkeren naar de wereld, naar boosaardige trends en naar wat zij een normaal leven noemen. Ze zullen geen rampen hoeven doorstaan, ze zullen geen enkele vorm van loutering hoeven ondergaan en ze zullen zeker niet het oordeel en de tuchtiging van Gods woorden hoeven verdragen. Dit alles zal ophouden te bestaan, en de wereld zal doorgaan zoals gewoonlijk. Dit is waar ze in hun dromen naar verlangen. Zijn deze mensen niet slecht? Wat is de wortel van het feit dat ze zo slecht zijn? (Hun essentie is Satan, dus haten ze God.) In feite kunnen deze antichristen, kwaadaardige demonen, het diep in hun hart, in hun geest, voelen – ze weten hoe God mensen zoals zij ziet. God haat mensen zoals zij. Ze zijn onverenigbaar met God. Hun menselijkheid en aard-essentie worden door God verafschuwd. Daarom, hoe hard ze ook werken en hoe graag ze ook zegeningen willen ontvangen, zal hun uiteindelijke resultaat niet afhangen van hun wil. Ze kunnen geen van de feiten veranderen. Ze zijn onverenigbaar met God. Ze zijn onverenigbaar met Gods woorden. Ze zijn onverenigbaar met Christus. Dus hoe zullen ze uiteindelijk eindigen? Ze zijn allemaal voorbestemd om ten onder te gaan. Ze hebben een vaag begrip van dit resultaat in hun hart, dus waarom blijven ze nog steeds in Gods huis? Ze zijn gewoon niet bereid zo’n goede kans om zegeningen te ontvangen op te geven, dus willen ze een gok wagen: “Als ik zo’n gok waag, kan ik misschien alsnog zegeningen ontvangen. Misschien kan ik nog stilletjes in aanmerking komen en overleven. Misschien, als god niet voorzichtig is en niet oplet, kan ik door de poort van het koninkrijk van de hemel glippen.” Met dit wensdenken van ‘misschientjes’ blijven ze in Gods huis aanmodderen, maar hun gezichtspunt en hun houding ten opzichte van God veranderen nooit. Ze verachten Gods woorden, verachten de waarheid en verachten alle positieve dingen.

God vereist dat mensen eerlijk zijn. Sommigen denken bij het horen hiervan: ‘Is dit niet een erg lage norm? We geloven nu al een aantal jaren in god, waarom zegt hij ons nu dat we “eerlijk moeten zijn”? Als dit het woord van god is, zou het diepzinnig moeten zijn, steeds verhevener, steeds ondoorgrondelijker, steeds onbereikbaarder voor de mens. Wat we nodig hebben zijn hogere vereiste normen, niet deze gewone, onbeduidende eisen van een laag niveau.’ Zulke mensen begrijpen niet wat de waarheidswerkelijkheid is. Wanneer degenen die de waarheid niet begrijpen deze woorden horen, zijn ze van streek. Maar door communicatie, ervaring en een periode van beleving, gaan ze beseffen dat deze woorden van God datgene zijn wat mensen nodig hebben. Waarom zijn ze wat mensen nodig hebben? De mens is tot in het diepst door Satan verdorven, en dus is niemand eerlijk; deze wereld is vol leugens, en dit geldt ook voor degenen die in God geloven. Elke dag vertellen mensen de ene leugen na de andere; hun spreken is tot de rand gevuld met Satans leugens en bedrog. Daarom heeft God deze uiterst eenvoudige en directe eis aan de mens gesteld: wees eerlijk. Na verloop van tijd en door ervaring ontwikkelen mensen een begrip van de woorden van God en inzicht in Zijn eisen en Zijn bedoelingen. Onder de begeleiding en instructie van Zijn woorden gaan ze geleidelijk beseffen hoe praktisch Zijn woorden zijn, hoe men elk afzonderlijk woord van Hem moet begrijpen en binnengaan, dat geen van Zijn woorden hol is, dat al Zijn woorden zijn wat de mensheid nodig heeft, dat God mensen zo grondig begrijpt en hen kan doorzien, en dat Hij hun verdorvenheid heel goed begrijpt. Dit is het proces dat een gewoon mens doormaakt. Maar wanneer antichristen deze zinsnede zien waarin God vereist dat mensen eerlijk zijn, beschouwen ze die met een houding van hoon, spot, sarcasme en zelfs weerstand. Nadat ze een mening over deze zinsnede hebben gevormd, schuiven ze die naar de achtergrond van hun gedachten. Hun verachting voor God neemt toe en ze kijken met toenemende minachting naar Hem en Zijn woord, tot ze Zijn woord niet eens meer bestuderen. Wanneer sommige mensen spreken over hun ervaringen met hoe ze hun bedrieglijke gezindheid hebben onthuld, en hoe ze berouw toonden en probeerden eerlijk te zijn, komen er weerstand, afkeer en verachting op in de gedachten van deze antichristen. Niet alleen weigeren ze te aanvaarden wat die mensen zeggen, ze voelen ook weerstand en afkeer tegenover de ervaringskennis waarover de broeders en zusters communiceren, zozeer dat ze haat en verachting voelen voor degenen die meer communiceren en betere kennis bezitten. Ze denken: ‘Jullie zijn dwazen. God zegt jullie eerlijk te zijn en jullie doen het gewoon. Hoe kunnen jullie zo gehoorzaam zijn? Waarom slaan jullie geen acht op de woorden die ik spreek? Kijk naar mij – niemand van jullie weet wat mijn ware gesteldheid is, niemand weet hoe bedrieglijk en geslepen ik ben. En ik ga jullie niet over die dingen vertellen; denken jullie dat jullie het verdienen om ze te horen?’ Dit is de houding die ze hebben ten opzichte van Gods vereiste; niet alleen weigeren ze die te aanvaarden, ze staan er ook onwillig tegenover en veroordelen die. Zijn dit niet de uitingen van niet-gelovigen? Dit zijn standaard niet-gelovigen. Oppervlakkig gezien hebben ze het woord van God niet openlijk veroordeeld, ze hebben geen boeken met Zijn woord in het vuur gegooid om te verbranden. Aan de buitenkant lezen ze elke dag het woord van God en luisteren ze naar preken, en communiceren ze tijdens bijeenkomsten, maar in feite zijn er in het diepst van hun hart een diepe afschuw, weerstand en verwerping ontstaan ten opzichte van het woord van God. Met andere woorden, op het moment dat ze noties over het woord van God ontwikkelden, hadden ze het al verworpen. Er zijn er die zeggen: “Hadden die antichristen Gods woord al verworpen voordat Hij die dingen zei?” Op dat moment hadden ze het nog niet verworpen. Hoe komt dat? Dat komt doordat ze veel noties en verbeeldingen over God hadden, en die zorgden ervoor dat ze Hem achtten en bewonderden, en Hem als een groot iemand beschouwden. Maar toen God Zijn woorden uitdrukte, veranderde hun kijk op Hem volledig en zeiden ze: “De woorden die god spreekt zijn in feite zo gewoon! Ze zijn zo simpel, zo direct, zo gemakkelijk te begrijpen: ik kan zulke woorden zelf spreken! Zegt niet iedereen dat god groot is? Waarom zou hij ons dan zeggen dat we eerlijk moeten zijn? Als god zo groot is, als hij werkelijk oppermachtig is, zou hij mensen niet zulke kleine en lage vereisten moeten geven!” Toen ze het woord van God lazen en vonden dat het oppervlakkig was, en vonden dat het niet overeenkwam met de noties van mensen, of strookte met het grootse beeld en de identiteit van God, ontwikkelden ze noties over Gods woorden. Tegen de achtergrond van het ontwikkelen van deze noties ontstond er in hen een diepe afschuw voor de woorden van God, en vervolgens stortte de dijk in het diepst van hun hart, die hun verbeeldingen en noties over God vasthield, volledig in. Wat is het resultaat van deze instorting? Vanuit het diepst van hun hart verwierpen en veroordeelden ze het woord van God. Wat gaat er dus in de gedachten van antichristen om wanneer mensen het woord van God prediken? Ze zijn als toeschouwers die vanaf de zijlijn toekijken. Wanneer ze horen hoe iemand Gods woorden horen prijst, of communiceert over zijn ervaring met Gods woorden, zijn deze antichristen ook toeschouwers die vanaf de zijlijn toekijken, en ze zeggen nooit “Amen” in het diepst van hun hart. Soms spotten ze zelfs met mensen en zeggen: “Wat heb jij gewonnen met eerlijk zijn? Hoewel je probeert eerlijk te zijn, zal god je niet noodzakelijkerwijs redden, en je zult ook niet noodzakelijkerwijs gezegend worden. Heel weinig mensen zullen zegeningen ontvangen. Als ik geen zegeningen krijg, dan krijgt niemand van jullie die!” De aard-essentie van een antichrist is vijandig tegenover het woord van God en tegenover God Zelf, en hierdoor zijn antichristen niet in staat het woord van God te aanvaarden, laat staan zich eraan te onderwerpen. Als ze het woord van God niet aanvaarden en zich er niet aan onderwerpen, kunnen ze er dan ervaring mee opdoen? Dat kunnen ze niet, dus wat is de persoonlijke kennis waarover ze spreken? Het zijn allemaal slechts verbeeldingen, gevolgtrekkingen, doctrines of theorieën, of soms zelfs gewoon wat mooi klinkende woorden die ze van anderen napraten, en als zodanig is het onmogelijk dat er enige ervaring met of kennis van de woorden van God in hen ontstaat. Dus, vanwege de diverse houdingen die antichristen koesteren ten opzichte van God en Zijn woord, en vanwege hun aard-essentie, zul je, ongeacht of ze al tien jaar, twintig jaar of zelfs langer in God geloven, tot op de dag van vandaag nooit van hen horen of in hen zien dat ze enige ervaring met het woord van God hebben, en nog minder zul je de geringste kennis van God zien. Wanneer ze spreken, zul je niet horen dat ze noties en misverstanden over God hebben, en dat ze verlicht worden door Gods onthulling, en uiteindelijk God niet langer verkeerd begrijpen en niet langer noties over Hem koesteren. Ze hebben deze ervaring niet, noch hebben ze deze kennis. Dit is de reden waarom antichristen de waarheid niet kunnen verkrijgen en helemaal niet kunnen praten over enige persoonlijke ervaring of kennis, hoeveel moeite ze ook doen om Gods woord te bestuderen. Ze doen alleen maar mee met het lezen en onthouden van enkele beroemde passages uit het woord van God die broeders en zusters vaak citeren; ze doen mee voor de vorm en gaan met de stroom mee, en vervolgens blijven ze op dezelfde manier denken als altijd. Ze lossen de noties over God die in hen opkomen niet op, of de conflicten en problemen die tussen hen en God ontstaan, hoe belangrijk die ook zijn. Deze noties en problemen blijven hen altijd achtervolgen. Wat zijn de gevolgen als ze deze problemen niet oplossen? De wrok in hun hart wordt dieper en dieper, en hun haat jegens God wordt groter en groter. Als ze op deze manier doorgaan, wat zullen dan de gevolgen zijn naarmate ze langer in God geloven? Kunnen deze opgestapelde wrok en noties hen ertoe brengen hun vooruitzichten, lot en intentie om zegeningen te verkrijgen los te laten? (Nee.) Als deze problemen niet worden opgelost, wat zal dan het uiteindelijke resultaat zijn? (Ze zullen een uitbarsting hebben.) Het woord ‘uitbarsting’ is vrij direct. Hoe zullen ze een uitbarsting hebben? Hoeveel manieren zijn er? (Ik moet denken aan enkele woorden van God die ik eerder heb gelezen: ‘Zelfs in het tijdsbestek van slechts één nacht veranderen ze van een glimlachend, ‘goedhartig’ iemand in een woest uitziende beul’ (Het Woord, Deel 1, De verschijning en het werk van God, Gods werk en de praktijk van de mens).) Wat is de achtergrond van het feit dat ze moordenaars worden? Wanneer hun verlangen om zegeningen te verkrijgen wordt verbrijzeld, laten ze alle subtiliteit varen en zeggen ze: “Niemand van ons zal het gemakkelijk hebben, dus ik hoef dit niet te verhullen of te verbergen – ik geloof in god alleen om zegeningen te verkrijgen. Als ik had geweten dat ik geen zegeningen zou verkrijgen, zou ik allang zijn vertrokken!” Ze gooien er alles uit wat ze op hun hart hebben en ze zijn niet bang om veroordeeld te worden. Waarom zijn ze niet bang voor veroordeling? Waarom zijn ze in staat om alle schijn van fatsoen af te werpen en een uitbarsting te hebben? Omdat ze niet meer willen geloven en omdat ze willen vertrekken. Ze hebben al die jaren vernedering en ontbering verdragen ter wille van hun doelen, en ze praktiseren volgens deze strategieën en gebruiken deze strategieën als hun geestelijke steun. Vandaag, nu ze zien dat er geen hoop is dat ze zegeningen zullen verkrijgen, vinden ze dat ze net zo goed alle schijn van fatsoen kunnen afwerpen en openlijk kunnen zeggen: “Ik ben gewoon een niet-gelovige. Ik houd niet van positieve dingen. Ik houd van het najagen van wereldse dingen en ik houd van boosaardige trends. Ze zeggen dat gods woorden de waarheid zijn en dat gods woorden mensen kunnen veranderen en redden. Waarom heb ik dat niet gezien? Waarom kan ik het niet ervaren of voelen? Wat heeft gods woord aan mensen veranderd? Ik denk dat gods woorden niets voorstellen. Er is maar één ding dat de meest tastbare voordelen heeft, en dat is dat degenen die god volgen gezegend zullen worden en het koninkrijk van de hemel zullen binnengaan. Deze woorden zijn waar. Ik zou niet in god geloven als het niet was om zegeningen te verkrijgen! Waar is god? Als god mensen kon redden, waarom werd hij dan gekruisigd? Hij kon niet eens zichzelf redden!” Ze zeggen wat ze werkelijk denken – wordt hierin niet hun demonische kant onthuld? De noties en wrok die zich in de loop der jaren hebben opgehoopt, barsten uit hen naar buiten. Dit zijn antichristen die eindelijk hun ware aard tonen.

Er zijn antichristen die vaak dingen zeggen als: “Ik heb mijn familie en carrière opgegeven, me zo ingespannen en zoveel geleden in mijn geloof in god, en wat heeft het me opgeleverd? Is god niet een god die mensen zegent? Is god niet een god die mensen genade schenkt? Wat heb ik dan gekregen?” God heeft de mens van zoveel waarheden voorzien en Hij heeft zoveel gegeven zonder er iets voor terug te vragen. Hoewel mensen zich zo tegen God verzetten en zo tegen Hem in opstand komen, houdt Hij dit niet in gedachten en komt Hij nog steeds om de mens te redden. Antichristen kunnen niet zien hoeveel de mens van God heeft verkregen. Wat bedoelen ze werkelijk als ze zeggen: “Wat heb ik gekregen?” (Zegeningen.) Antichristen willen alles. Ze zijn in staat alles op te geven om in God te geloven en God te volgen, en ze denken dat ze hierdoor kans maken op succes, en dat het de moeite waard zal zijn. Ze geven de wereld en hun vooruitzichten op, en in de toekomst willen ze de hele wereld bezitten. Wat ze in ruil daarvoor willen, moet meer waard zijn dan de dingen die ze hebben opgegeven. Het moet waardevoller zijn dan die dingen en hun grotere voordelen bieden, pas dan zullen ze de ruil maken. Denken jullie dat antichristen deze woorden zeggen in een moment van woede tijdens hun uitbarstingen? (Nee.) Ze houden deze woorden beslist lange tijd binnen voordat de woorden uiteindelijk uitbarsten. Hierna wordt alles wat de antichristen in de loop der jaren hebben gedacht en nagestreefd blootgelegd, al hun vermommingen worden afgerukt. Wat is de kern van wat ze zeggen? “Ik heb in god geloofd en hem al die jaren gevolgd, en wat heb ik gekregen?” Wat ze willen verkrijgen, is niet de waarheid. Ze willen de waarheid niet. Ze willen het leven niet, ze willen geen verandering van gezindheid, ze willen Gods redding niet. Ze denken dat ze volmaakte mensen zijn en ze willen deze dingen niet verkrijgen. Ze willen iets extra’s verkrijgen, grotere zegeningen dan die in deze wereld verkregen kunnen worden. Dat wil zeggen, ze willen de dingen van de wereld die ze hebben opgegeven ruilen voor de zegeningen die God heeft beloofd. Ze willen de grootste zegen van God ontvangen. Wanneer ze zien dat ze hun verlangens niet kunnen verwezenlijken en dat alle hoop verloren is, moeten ze opgeven. Maar wanneer de tijd komt om dat te doen, zullen ze het daar dan bij kunnen laten, gezien hun gezindheid? Dat zullen ze niet. Er zijn families waarin iedereen gelovig is en antichristen de kop opsteken. Wanneer deze antichristen zien dat ze geen zegeningen zullen ontvangen, beginnen ze hun families te verstoren om te voorkomen dat ze geloven. Zijn dit nog families? Het zijn hechte families wat betreft uiterlijke fysieke verwantschap of bloedverwantschap. Maar wanneer we kijken naar het pad dat elk lid volgt, hoewel ze allemaal al meer dan tien jaar in God geloven, worden sommigen onthuld als antichristen, streven sommigen de waarheid na en vervullen ze hun plichten heel goed, en streven sommigen de waarheid na volgens een gemiddelde norm – hun aard-essenties worden daardoor onthuld. Natuurlijk zijn de slechtsten onder hen antichristen, die door de mens verworpen en door Gods huis verdreven zouden moeten worden. Zijn dit dan families? Zijn echte families zo? Dit zijn niet eens dezelfde soortenmensen! Sommige mensen leven al zoveel jaren met duivels samen en beschouwen hen nog steeds als familieleden. Ze kunnen hen niet opgeven en geloven zelfs dwaas genoeg dat het hun dierbaren zijn. Wat voor soort dierbaren zijn dit? Nadat antichristen zich hebben vertoond, houden ze zich bezig met allerlei kwaad. Ze kunnen zelfs de ware gelovigen in hun familie vervolgen. Erger nog, ze kunnen hun familieleden uitleveren aan boosaardige regeringen. Sommige ouders verraden hun kinderen en sommige kinderen verraden hun ouders. Hoe hecht of intiem hun relatie ook is, er is niets dat antichristen niet zullen doen. Antichristen kunnen de ware gelovigen in hun familie verraden en vervolgen; betekent dit niet dat ze vijanden zijn? (Ja.) De opkomst van een of twee antichristen in de kerk betekent gevaar voor de broeders en zusters. Zodra de antichristen zien dat ze geen zegeningen zullen ontvangen, schrijven ze zichzelf af, gooien ze alle voorzichtigheid overboord, laten ze hun subtiliteit varen en beginnen ze na te denken over het verstoren van andere broeders en zusters. Sommige broeders en zusters zijn zwak, zijn klein van gestalte en begrijpen de waarheid niet. Antichristen laten deze broeders en zusters enkele ongegronde geruchten op internet zien en wakkeren vervolgens het vuur aan door hun eigen verfraaide uitleg toe te voegen, waardoor ze die broeders en zusters verstoren en misleiden, en hen uiteindelijk ten gronde richten. Natuurlijk hebben sommige broeders en zusters onderscheidingsvermogen en herkennen ze de antichristen onmiddellijk. Als ze de antichristen in het openbaar aanpakken, zal dat problemen veroorzaken, dus is het voldoende als ze gewoon een wijze manier vinden om hen te isoleren, zodat ze anderen niet kunnen verstoren of teisteren. Bij het omgaan met Satans moeten mensen wijs handelen.

Antichristen geloven in God en volgen God ter wille van hun vooruitzichten en lot. Ze klampen zich vast aan hun verlangen naar zegeningen en brengen hun ambities mee wanneer ze Gods huis binnengaan, en Gods woord lezen, aanvaarden en prediken. Ze doen concessies, verdragen vernedering en doorstaan allerlei ontberingen in Gods huis ter wille van hun vooruitzichten en lot. En na vele jaren van wachten en toekijken, wanneer hun hoop wordt verbrijzeld, verlaten ze ook de kerk en het huis van God vanwege hun vooruitzichten en lot, omdat hun verlangen en intentie om zegeningen te verkrijgen niet verwezenlijkt kunnen worden. Wat is de uitkomst van zulke mensen? Ze zullen worden geëlimineerd. En waarom zullen ze worden geëlimineerd? Besluit God hen niet te redden vanaf het moment dat ze Zijn huis binnengaan, of hebben ze zelf problemen? (Ze hebben zelf problemen.) Wanneer antichristen het huis van God binnengaan, mengen ze zich als onkruid tussen de tarwe. Sommigen zeggen: “Maar weet God hier dan niet van?” God weet ervan; God onderzoekt dit alles nauwkeurig. Zulke mensen kunnen niet veranderen. Zelfs als ze alle woorden van God hebben gelezen, zelfs als ze hebben gelezen over de mysteries, de bestemming van de mens en de diverse verdorven gezindheden van de mens die door God zijn onthuld, en soortgelijke woorden, heeft het geen zin, omdat ze de waarheid niet aanvaarden. De woorden die door God worden gesproken, zijn gericht tot de hele mensheid. Ze zijn voor niemand verborgen en worden aan iedereen gelijkelijk gegeven. Iedereen kan Gods woorden lezen en horen, maar uiteindelijk zullen antichristen ze nooit verkrijgen, omdat ze antichristen, duivels en Satans zijn. Satan is na zoveel jaren aan Gods zijde niet veranderd, dus zou hetzelfde niet gelden voor antichristen? Zelfs als je hen elke dag Gods woord laat lezen, zullen ze het niet verkrijgen, omdat ze antichristen zijn en de essentie van een antichrist hebben. Het is niet mogelijk om antichristen hun eigen belangen of hun vooruitzichten en lot te laten opgeven. Het is alsof je een varken in een boom laat klimmen. Het is een onmogelijke taak. Antichristen willen onmiddellijke voordelen zien, en ze willen ook eeuwige voordelen in de toekomst zien. Als ze een van deze dingen niet kunnen bereiken of bevredigen, zullen ze onmiddellijk vijandig worden en kunnen ze op elk moment vertrekken. Antichristen zoeken naar wat niet expliciet in Gods woorden staat, luisteren naar de toon en intonatie ervan, en proberen de betekenis en bedoeling van Zijn woorden te raden, om die diverse voordelen te meten waar ze om geven en die ze willen verkrijgen. Zal het voor hen mogelijk zijn de waarheid te begrijpen wanneer ze Gods woord met deze houding benaderen? (Nee.) Daarom zijn antichristen in elk geval gekant tegen God en Zijn woord en zijn ze doodsvijanden van God en Zijn woord. Sommigen zeggen: “Die-en-die was vroeger echt goed. Waarom gedraagt hij zich nu zo? Nadat er over het woord van God met hem was gecommuniceerd, zei hij dat hij het begreep en beloofde hij hard te werken om zijn plichten te vervullen, dus waarom kan hij niet veranderen?” Ik zal je de waarheid vertellen. Het is niet alleen zo dat hij nu niet kan veranderen – ook in de toekomst zal hij niet kunnen veranderen. Hoe komt dat? Dat komt doordat hij niet van plan is te veranderen. Denk er eens over na: als een wolf geen schaap kan vinden om te eten, zal hij, als hij uitgehongerd is, soms een paar happen gras eten en wat water drinken om zijn honger te stillen. Maar betekent dit dat zijn aard is veranderd? (Dat betekent het niet.) Wanneer antichristen niets doen wat slecht is, en tijdelijk wat goed gedrag vertonen, betekent dit dus niet dat ze veranderd zijn of de waarheid hebben aanvaard. Zodra ze ernstig worden gesnoeid op een manier die hun macht en status raakt, en ze zien dat ze geen hoop hebben – dat ze zeker geëlimineerd zullen worden – zullen ze onmiddellijk negatief worden en hun werk neerleggen, en zal hun oorspronkelijke, ware aard aan het licht komen. Wie kan zulke mensen veranderen? God is niet van plan hen te redden, Hij gebruikt slechts de feiten om hen te onthullen en te elimineren. Deze dienaren van Satan moeten dus door iedereen worden onderscheiden en verworpen.

Het onderscheiden van antichristen is als het onderscheiden van kwaadaardige mensen en Satan, en het ontleden van antichristen is als het ontleden van de onzichtbare Satan en duivels. De antichristen die we vandaag ontleden, kunnen door de mens worden gezien. Je kunt zien wat ze doen en horen wat ze zeggen; je kunt al hun uitingen zien en hun bedoelingen doorgronden. Je kunt Satan of de duivels van het spirituele rijk niet zien of aanraken, dus zullen ze voor jou altijd slechts een concept en een titel blijven. Maar de antichristen die we vandaag ontleden, zijn anders. Dit zijn levende duivels en Satans. Het zijn tastbare duivels en Satans van vlees en bloed. Deze duivels en Satans verzetten zich tegen God en verwerpen God in het spirituele rijk, en ze zijn afkerig van elk woord dat God heeft gesproken. Wanneer ze naar de kerk komen, doen ze deze dingen nog steeds. Ze verzetten zich nog steeds tegen Gods woorden, voelen er afkeer van en verwerpen ze, net als voorheen. Vaak verachten ze Gods woorden zelfs. Zolang het uit Gods mond komt, zal zelfs iets heel kleins vele vraagtekens in hun hart oproepen. Ze zullen het onderzoeken, analyseren en verwerken met hun verstand. Daarom zijn Gods woorden voor antichristen niet het object van hun geloof. Ze zullen nooit in Gods woorden geloven. Hoe praktisch, waar of getrouw Gods woorden ook zijn, ze zullen er niet in geloven. Zijn antichristen dan, afgaande op deze punten, geen vijanden van God? Is hun aangeboren aard niet in vijandschap met de waarheid? Mensen van dit soort zijn geboren vijanden van God, ze zijn geboren met een afkeer van de waarheid. Ze zullen Gods woorden nooit als de waarheid behandelen of eraan vasthouden als de waarheid. Vanwege hun essentie, hun diverse uitingen jegens God en hun diverse houdingen ten opzichte van Gods woorden, wordt dit soort mensen uiteindelijk door Gods woorden veroordeeld en door God verworpen. Zullen ze dus in staat zijn het grootste voordeel te verkrijgen dat ze nastreven – hun vooruitzichten en lot? Nooit. Tot wie spreekt God daarom over de beloften en zegeningen die Hij de mensheid zal geven, en de bestemming die Hij voor de mensheid heeft voorbereid? Hebben antichristen hier enig deel aan? (Nee.) De prachtige bestemming waarover God spreekt en die aan de mensheid is beloofd, wordt gegeven aan de objecten van Gods redding, aan mensen die in Gods woorden geloven en Gods woorden als de waarheid aanvaarden. Die wordt niet gegeven aan antichristen die God vijandig gezind zijn en die Gods woord beschouwen als de leugens van een bedrieger.

11 april 2020