II. De belangen van antichristen

D. Hun vooruitzichten en bestemming

Over welk onderwerp hebben we tijdens onze laatste bijeenkomst gecommuniceerd? (God communiceerde over de manieren waarop antichristen met de titel ‘dienstdoener’ omgaan. Ten eerste communiceerde God over hoe God de titel ‘dienstdoener’ definieert. God communiceerde ook over het verschil tussen iemand die de gesteldheid van een dienstdoener achter zich heeft gelaten en iemand die nog steeds een dienstdoener is, en ten slotte ontleedde God de zienswijzen en het streven van antichristen met betrekking tot de titel ‘dienstdoener’.) Wat voor zienswijze en houding hebben antichristen dan ten opzichte van de titel ‘dienstdoener’? Wat zeggen en doen ze? (De houding van antichristen ten opzichte van de titel ‘dienstdoener’ is er een van niet-aanvaarding en afkeer. Ze aanvaarden de titel niet, van wie die ook komt, en ze geloven dat het vernederend is om dienstdoener te zijn. Ze geloven dat dienstdoeners niet door God worden gedefinieerd op basis van de essentie van de mensheid, maar dat God veeleer de menselijke identiteit en waarde tart en minacht.) (Antichristen spreken deze bekende zin uit: “Ik ga niet achter de schermen zwoegen terwijl anderen in de schijnwerpers staan.” Antichristen willen alleen maar dat anderen dienst aan hen verlenen en ze vinden dat dienstdoen voor God iets beschamends is. Daarom willen ze, wanneer ze beseffen dat ze zelf dienstdoeners zijn, niet langer dienstdoen in Gods huis en beginnen ze in plaats daarvan een vluchtweg te zoeken, en zullen ze zelfs hinder en verstoringen veroorzaken en destructieve dingen doen.) Wat zien we dat hun essentie is, afgaande op de houding van antichristen ten opzichte van de titel ‘dienstdoener’? (Hun essentie is er een die God vijandig gezind is en die de waarheid haat.) En wat voor gezindheid is dit, wanneer hun essentie er een is die God en de waarheid vijandig gezind is? (Het is een boosaardige en venijnige gezindheid.) Dat klopt, het is een boosaardige en venijnige gezindheid. Wat zijn de eerste motivatie en bedoeling van antichristen in hun geloof in God? Wat willen ze verkrijgen? Wat zijn hun ambities en begeerten? Komen ze om dienstdoeners te zijn? Komen ze vanuit de houding van een goed mens zijn en het juiste pad volgen door in God te geloven? (Nee.) Waarvoor komen ze dan? Om precies te zijn: ze komen voor zegeningen, en om specifiek te zijn: ze streven ernaar om als koningen te heersen, om samen met God als koningen te heersen, en ze streven naar verheven en grootse dingen. Wanneer God zegt dat mensen dienstdoeners zijn, is dit dus volkomen in strijd met en druist het in tegen de ambities en begeerten van antichristen om zegeningen te zoeken en als koningen te heersen. Het gaat hun verwachtingen te boven, en ze hadden nooit gedacht dat God deze titel aan mensen zou geven. Antichristen zijn niet in staat dit feit te aanvaarden. En tot welke dingen zijn ze in staat wanneer ze dit feit niet kunnen aanvaarden? Proberen ze dit feit te aanvaarden en zichzelf te veranderen? Ze proberen niet dit feit te aanvaarden, noch proberen ze hun ambities en gezindheden te veranderen. Daarom zijn ze, als hun wordt verteld dat ze dienstdoeners zijn en hun bedoeling en verlangen om zegeningen te verkrijgen hun worden ontnomen, niet langer in staat standvastig te staan in de kerk. Op het moment dat ze de waarheid beseffen en weten dat mensen zoals zij met dergelijke uitingen dienstdoeners zijn, geven ze alle hoop op en tonen ze hun ware gezicht. Ze proberen niet hun situatie als dienstdoener te veranderen, of hun verkeerde houding en zienswijze ten opzichte van de titel ‘dienstdoeners’ te veranderen en het pad van het nastreven van de waarheid te volgen. Daarom zullen zulke mensen, ongeacht welke regelingen God treft, zich daar niet aan onderwerpen en ze niet aanvaarden, en zullen ze de waarheid niet zoeken. In plaats daarvan pijnigen ze hun hersens om een menselijke manier te bedenken om zich van dit etiket te ontdoen, en doen ze al het mogelijke om deze identiteit af te werpen. Afgaande op deze uiting die antichristen vertonen, zijn antichristen tot op het bot afkerig van de waarheid. Ze hebben de waarheid niet lief, ze aanvaarden de waarheid niet en ze hebben hun eigen ideeën en noties over de waarheid, maar niet op de normale manier. Veeleer voelen ze vanuit het diepst van hun hart een grondige afkeer, haat en zelfs vijandigheid jegens positieve dingen en de waarheid – dit is de essentie van antichristen.

Uit jullie antwoorden van zojuist maak Ik op dat jullie de inhoud van elke communicatie niet hebben samengevat, en dat jullie achteraf niet biddend hebben gelezen of hebben overgedacht. De vorige keer hebben we over drie hoofdaspecten gecommuniceerd: het eerste was het definiëren van wat dienstdoeners zijn; het tweede was de manieren waarop antichristen met de titel ‘dienstdoener’ omgaan of, om specifiek te zijn, wat precies de uitingen en het gedrag van hun onwil om dienstdoener te zijn inhouden, en wat daar precies de redenen achter zijn; en het derde was wat de bedoelingen van antichristen zijn aangezien ze niet bereid zijn dienstdoener te zijn, dat wil zeggen: wat ze willen doen, wat hun ambities zijn en wat hun doel is met het geloof in God. In wezen hebben we over het deelonderwerp ‘de manieren waarop antichristen met de titel “dienstdoener” omgaan’ gecommuniceerd vanuit deze drie aspecten, en door middel van deze drie aspecten hebben we de verschillende praktijken en gedragingen ontleed die antichristen hanteren in hun omgang met de titel ‘dienstdoener’, evenals hun gedachten en zienswijzen daarover. Jullie overdenken de inhoud van elke communicatie niet nadat jullie die hebben gehoord. Jullie onthouden deze dingen alleen op de korte termijn, maar als er een lange tijd verstrijkt, kunnen jullie je deze dingen niet eens meer herinneren. Als jullie de waarheid willen begrijpen en verwerven, moeten jullie je in je hart inspannen en regelmatig biddend lezen en overdenken – jullie moeten deze zaken in het hart dragen. Als je dat niet doet, als je deze zaken niet ter harte neemt en je niet inspant, en je in je hart niet over deze zaken nadenkt, zul je niets verwerven. Sommige mensen zeggen: “De kwestie van antichristen staat zo ver van me af. Ik ben niet van plan een antichrist te zijn en ik ben geen slecht mens zoals zij. Ik zal gewoon plichtsgetrouw de meest onbeduidende persoon zijn, en dat vind ik prima. Ik zal doen wat me gevraagd wordt en ik zal het pad van een antichrist niet volgen. Bovendien, zelfs als ik een beetje de gezindheid van een antichrist heb, zal ik die in de loop van de tijd geleidelijk veranderen, en dat is slechts een gewone verdorven gezindheid en niet zo ernstig. Het heeft geen zin om hiernaar te luisteren.” Is deze zienswijze juist? (Nee.) Waarom niet? Als iemand verandering van gezindheid wil bereiken, moet hij bovenal begrijpen welke gesteldheden, gedachten en zienswijzen in allerlei situaties kunnen voortkomen uit zijn verdorven gezindheden. Alleen door deze dingen te begrijpen, kan hij weten wat zijn eigen verdorven gezindheden zijn, op welke gebieden hij God weerstaat en tegen de waarheid ingaat, en welke dingen hij in zich heeft die in strijd zijn met de waarheid; zodra hij deze dingen weet, kan hij deze problemen en verdorven gezindheden oplossen, en intrede in de waarheidswerkelijkheid bereiken. Als je geen begrip hebt van de verschillende verdorven gezindheden die worden onthuld of de verschillende gesteldheden die in uiteenlopende situaties kunnen ontstaan, en je geen begrip hebt van de manieren waarop deze dingen zich tegen de waarheid verzetten of waar de problemen ontstaan, hoe zul je deze problemen dan oplossen? Als je deze problemen wilt oplossen, moet je eerst begrijpen waar hun bron ligt, wat hun gesteldheden zijn, waar de specifieke problemen ontstaan, en vervolgens aan de slag gaan met het oplossen van hoe je moet binnengaan. Op deze manier kunnen je verdorven gezindheden en de verschillende gesteldheden die ontstaan één voor één worden opgelost. Het lijkt erop dat jullie nog steeds niet veel duidelijkheid hebben over het binnengaan in de waarheidswerkelijkheid of over het oplossen van verdorven gezindheden en het bereiken van verandering van gezindheid; jullie zijn nog steeds niet op de goede weg.

5. Hoe antichristen hun status in de kerk benaderen

Vandaag zullen we communiceren over het laatste onderwerp met betrekking tot de belangen van antichristen: hoe antichristen hun status in de kerk benaderen. Hun status in de kerk, de uitingen die antichristen vertonen, de dingen die ze doen, en hun zienswijzen en gezindheidsessentie wanneer ze die dingen doen: dit zullen we in drie aspecten verdelen en één voor één ontleden. Het eerste aspect is ‘met voorwendselen’, het tweede is ‘met valse schijn’ en het derde is ‘door boven alles uit te torenen’. Elk van deze drie aspecten is kort geformuleerd en kan als beknopt worden beschouwd, maar toch bevat elk ervan vele verschillende handelingen, uitingen en uitspraken van antichristen, evenals hun houdingen en gezindheden. Denk er nu eens over na waarom Ik deze drie aspecten heb gedefinieerd om over het onderwerp van vandaag te communiceren. Hoe hebben jullie dit onderwerp over hoe antichristen hun status in de kerk benaderen voor jezelf gedefinieerd na het te hebben gelezen? Welke ideeën hadden jullie? Waar de meeste mensen aan denken, is ongetwijfeld de tirannie van antichristen, hoe ze hun status doen gelden, hoe ze mensen voor zich winnen en hoe ze de macht in de kerk grijpen; dat wil zeggen, ze willen altijd functionaris zijn, hun status doen gelden, de macht in handen hebben en mensen beheersen – dit zijn in wezen de dingen waar mensen aan denken. Dit zijn relatief voor de hand liggende aspecten die antichristen vaak in de kerk uiten. Welke andere uitingen zijn er dan verder nog die mensen niet kunnen zien? Wat doen antichristen nog meer om vaste voet aan de grond te krijgen in de kerk, om status en hoog aanzien te verwerven, en zelfs om de macht te grijpen en meer mensen te beheersen? Welke andere uitingen hebben ze? Deze dingen zijn de meer misleidende, verraderlijke en verborgen manieren en middelen die antichristen hanteren, en het zouden ook de onbekende gedachten en verborgen bedoelingen en doelen in het diepst van hun hart kunnen zijn, nietwaar? Laten we er dus één voor één over communiceren.

a. Met voorwendselen

Het eerste aspect is ‘met voorwendselen’. De letterlijke betekenis van het woord ‘voorwendsel’ is gemakkelijk te begrijpen en is duidelijk niet lovend. Wanneer van iemand wordt gezegd dat hij goed is in het gebruiken van voorwendselen, dat alles wat hij doet een voorwendsel is, dat alles wat hij doet ondoorgrondelijk is voor anderen, en dat hij alleen op een oppervlakkig niveau met anderen omgaat en spreekt, dan is iemand die op zo’n manier handelt en zich zo gedraagt beslist een zeer bedrieglijk persoon. Hij is geen eerlijk iemand, en hij is geen eenvoudig, argeloos iemand, maar hij is veeleer erg goed in psychologische spelletjes, hij is erg subtiel en hij is erg goed in het bedriegen van anderen. Dit is de meest fundamentele opvatting van het woord ‘voorwendsel’. Wat is dan de relatie tussen het gedrag en de handelingen van antichristen en dit soort gedrag? Wat doen ze dat aantoont dat ze een essentie van voorwendselen hebben? Wat is precies hun doel bij het gebruiken van voorwendselen? Wat is precies hun bedoeling? Waarom moeten ze voorwendselen gebruiken? Deze dingen hangen nauw samen met het onderwerp waarover we vandaag zullen communiceren.

Antichristen zijn mensen die niet bereid zijn achter te blijven ten opzichte van anderen. Ze zijn niet bereid afhankelijk te zijn van anderen, niet bereid de bevelen, instructies en opdrachten van andere mensen te aanvaarden, en niet bereid gewoon te zijn en door anderen te worden geminacht. Veeleer zijn het mensen die aanzien wensen te hebben, die willen dat anderen hen hoogachten en zeer waarderen. Bovendien wensen ze in de kerk en onder andere mensen nog meer degenen te zijn die bevelen geven en anderen instrueren om dingen voor hen te doen. Ze willen hun wensen uitvoeren door middel van hun eigen aanzien, invloed en de macht die ze uitoefenen, en ze willen geen gewone mensen zijn die door iedereen kunnen worden gecommandeerd en geïnstrueerd om dingen te doen. Dit zijn het streven en de begeerten die antichristen onder andere mensen hebben. Antichristen zijn behoorlijk gevoelig als het gaat om hun status onder andere mensen. In een groep geloven ze niet dat hun leeftijd en lichamelijke gezondheid van enig belang zijn. Wat zij belangrijk vinden, is hoe de meerderheid hen ziet, of de meerderheid hun tijd gunt en een plaats voor hen inruimt in hun spreken en handelen, of hun status en positie in de harten van de meerderheid hoog of gewoon zijn, of de meerderheid hen als hooggeplaatst of gewoon of niets bijzonders ziet, enzovoort; hoe de meerderheid hun staat van dienst in het geloof in God beschouwt, hoe zwaar hun woorden wegen onder de mensen, dat wil zeggen: hoeveel mensen hen goedkeuren, hoeveel mensen hen prijzen, hen in orde bevinden, aandachtig luisteren en wat ze zeggen ter harte nemen; bovendien, of de meerderheid vindt dat ze een groot of klein geloof hebben, hoe hun vastberadenheid om lijden te verdragen is, hoeveel ze opgeven en zich inzetten, hoe hun bijdragen aan Gods huis zijn, of de post die ze in Gods huis bekleden hoog of laag is, wat ze in het verleden hebben geleden en welke belangrijke dingen ze hebben gedaan – dit zijn de dingen waar ze zich het meest druk om maken. Antichristen rangschikken vaak positie en orde in hun gedachten, en vergelijken vaak wie het meest begaafd is in de kerk, wie het meest welbespraakt en welsprekend is in de kerk, wie goed is in professionele vaardigheden en het meest bedreven is in technologie. Terwijl ze deze dingen vergelijken, spannen ze zich voortdurend in om verschillende professionele vaardigheden te bestuderen, en streven ze ernaar er bedreven in te zijn en ze te beheersen. Antichristen richten zich er voornamelijk op moeite te steken in het houden van preken en in hoe ze Gods woorden kunnen uitleggen op een manier waarmee ze zichzelf tentoonspreiden en ervoor zorgen dat anderen een hoge dunk van hen hebben. Terwijl ze deze inspanning leveren, zoeken ze niet hoe ze de waarheid kunnen begrijpen of hoe ze de waarheidswerkelijkheid kunnen binnengaan, maar overdenken ze hoe ze deze woorden kunnen onthouden, hoe ze met hun sterke punten bij nog meer mensen kunnen pralen, zodat nog meer mensen te weten komen dat ze echt heel wat zijn, dat ze niet zomaar gewone mensen zijn, dat ze capabel zijn en dat ze hogergeplaatst zijn dan gewone mensen. Met het koesteren van dit soort ideeën, bedoelingen en zienswijzen leven antichristen onder de mensen en doen ze allerlei verschillende dingen. Omdat ze deze zienswijzen hebben, en omdat ze dit streven en deze ambities hebben, kunnen ze niet anders dan allerlei goede gedragingen, correcte uitspraken en goede handelingen, groot en klein, voortbrengen. Deze gedragingen en handelingen zorgen ervoor dat de antichristen worden beneden en bewonderd, en zelfs geïmiteerd en gevolgd, door mensen die geen geestelijk begrip hebben, die in wezen de waarheid niet nastreven en die zich alleen richten op het zich goed gedragen. Op deze manier wordt het doel van de antichristen bereikt. Wanneer antichristen dergelijke bedoelingen en ambities koesteren, hoe gedragen ze zich dan? Dit is waarover we vandaag zullen communiceren. Het is een onderwerp dat de moeite waard is om over te communiceren, en meer nog, dat voor ieder van jullie de moeite waard is om aandacht aan te besteden en te kennen.

Antichristen zijn afkerig van de waarheid, ze aanvaarden de waarheid totaal niet – wat duidelijk één feit aangeeft: antichristen handelen nooit in overeenstemming met de waarheidsprincipes, ze beoefenen nooit de waarheid – wat de meest onverholen uiting van een antichrist is. Behalve reputatie en status, en gezegend en beloond worden, is er nog iets wat ze nastreven: de geneugten van het vlees en de voordelen van status; en aangezien dit het geval is, veroorzaken ze vanzelfsprekend hinder en verstoringen. Deze feiten tonen aan dat wat ze nastreven, hun gedrag en hun uitingen niet door God geliefd zijn. En dit zijn beslist niet de handelingen en gedragingen van mensen die de waarheid nastreven. Sommige antichristen die zoals Paulus zijn, bijvoorbeeld, hebben de vastberadenheid om te lijden onder het vervullen van hun plicht; bij het doen van hun werk kunnen ze de hele nacht opblijven en hoeven ze niet te eten, ze kunnen hun eigen lichaam bedwingen, kunnen elke ziekte en elk ongemak te boven komen. En wat is met dit alles hun doel? Het is om iedereen te tonen dat ze in staat zijn zichzelf opzij te zetten – dat ze in staat zijn tot zelfopoffering – wat Gods opdracht betreft; dat voor hen alleen de plicht bestaat. Dit alles vertonen ze ten overstaan van andere mensen. Wanneer er mensen in de buurt zijn, rusten ze niet wanneer ze zouden moeten rusten. Ze verlengen zelfs moedwillig hun werkuren, staan vroeg op en gaan laat naar bed. Maar wat van efficiënt werken en de effectiviteit van hun plicht wanneer de antichristen zo van de ochtend tot de nacht zwoegen? Die dingen overwegen ze niet. Ze proberen dit alles alleen ten overstaan van anderen te doen, zodat andere mensen hen kunnen zien lijden en zien hoe ze zich voor God inzetten zonder zich druk te maken over zichzelf. Of de plicht die ze doen en het werk dat ze doen in overeenstemming met de waarheidsprincipes worden uitgevoerd, daar denken ze totaal niet over na. Het enige waar ze over nadenken is of iedereen hun uiterlijke goede gedrag heeft gezien, of iedereen zich ervan bewust is, of ze op iedereen een indruk hebben gemaakt en of deze indruk bij die mensen tot bewondering en goedkeuring zal leiden, of die mensen hen achter hun rug in orde zullen bevinden en zullen prijzen door te zeggen: “Ze kunnen echt ontberingen verdragen, hun geest van uithoudingsvermogen en buitengewoon doorzettingsvermogen gaat ons allen te boven. Dit is iemand die de waarheid nastreeft, die kan lijden en een zware last kan verduren, dit is een steunpilaar in de kerk.” Als ze dit horen, zijn de antichristen tevreden. In hun hart denken ze: ‘Wat was het slim van me om zo te doen alsof, wat was het pienter van me om dit te doen! Ik wist dat iedereen alleen naar het uiterlijk zou kijken, en deze goede gedragingen zien ze graag. Ik wist dat als ik zo zou handelen, dit de goedkeuring van mensen zou wegdragen, ze mij in orde zouden bevinden, ze mij in het diepst van hun hart zouden bewonderen, ze mij in een geheel ander licht zouden zien en niemand ooit meer op me neer zou kijken. En als er een dag komt waarop de boven erachter komt dat ik geen echt werk heb gedaan en mij uit mijn functie ontheft, zullen er ongetwijfeld veel mensen zijn die het voor me opnemen, die om me huilen en me smeken om te blijven en een goed woordje voor me doen.’ In het geheim verheugen ze zich over hun nepgedrag – en onthult deze blijdschap niet ook de aard-essentie van een antichrist? En wat is die essentie? (Boosaardigheid.) Dat klopt – dit is de essentie van boosaardigheid. Gedomineerd door deze essentie van boosaardigheid, brengen antichristen een gesteldheid van zelfgenoegzaamheid en zelfbewondering voort die ertoe leidt dat ze in hun hart heimelijk tegen God tekeergaan en zich tegen Hem verzetten. Oppervlakkig gezien lijken ze een grote prijs te betalen en verdraagt hun vlees veel lijden, maar nemen ze Gods last werkelijk in acht? Zetten ze zich oprecht in voor God? Kunnen ze hun plicht trouw vervullen? Nee, dat kunnen ze niet. In hun hart wedijveren ze heimelijk met God en denken ze: ‘Zei u niet dat ik zonder de waarheid ben? Zei u niet dat ik verdorven gezindheden heb? Zei u niet dat ik arrogant en verwaand ben, en dat ik probeer mijn eigen koninkrijk te stichten? Zei u niet dat ik geen geestelijk begrip heb, dat ik de waarheid niet begrijp en dus een dienstdoener ben? Ik zal u laten zien hoe ik dienst verleen, en wat de broeders en zusters van mij denken wanneer ik op deze manier dienst verleen en ik me zo gedraag. Ik zal u laten zien of ik de bewondering van nog meer mensen kan winnen door me zo te gedragen. En op een dag, wanneer u me wilt wegsturen en veroordelen, zal ik wel eens zien hoe u dat precies gaat aanpakken!’ Antichristen wedijveren op deze manier in hun hart met God en proberen het nastreven van de waarheid te vervangen door deze goede gedragingen. Door dit te doen, proberen ze het praktische effect teniet te doen van God die werkt en mensen leidt om de waarheid te beoefenen, zodat ze verandering van gezindheid bereiken. In essentie gebruiken ze deze interpretatie om Gods werk van het redden van de mens door middel van oordeel en tuchtiging te ontkennen en te veroordelen, en ze geloven dat het verkeerd en ineffectief is dat God over mensen oordeelt. Deze ideeën en zienswijzen van antichristenzijn boosaardig, verraderlijk, God-weerstaand en tegen God gericht. Wanneer God hen niet expliciet heeft veroordeeld, beginnen ze in hun hart met God te wedijveren; wanneer God hen niet heeft ontmaskerd en hun gedrag niet heeft veroordeeld, beginnen ze voorwendselen te gebruiken om anderen te misleiden en de harten van mensen voor zich te winnen, om Gods woorden te ontkennen en het feit te ontkennen dat alleen het nastreven van de waarheid kan leiden tot verandering van gezindheid en het voldoen aan Gods bedoelingen. Is dit niet de essentie van hun interpretatie? Hebben antichristen geen boosaardige gezindheid? Achter hun lijden koesteren ze dergelijke ambities en onzuiverheden, en daarom verafschuwt God zulke mensen en een dergelijke gezindheid. Antichristen zien of erkennen dit feit echter nooit. God neemt het diepste van het hart van de mens waar, terwijl de mens alleen de uiterlijke verschijning van de mens ziet – het domste aan antichristen is dat ze dit feit niet erkennen en niet kunnen zien. En dus doen ze er alles aan om goed gedrag te gebruiken om zichzelf te verpakken en te verfraaien, zodat anderen denken dat ze ontberingen kunnen verdragen, lijden kunnen verdragen dat gewone mensen niet kunnen verdragen, werk kunnen doen dat gewone mensen niet kunnen doen, zodat anderen denken dat ze uithoudingsvermogen hebben, dat ze hun eigen lichaam in toom kunnen houden, en dat ze geen rekening houden met hun eigen vleselijke belangen of genot. Soms dragen ze hun kleren zelfs opzettelijk totdat die een beetje vuil zijn en wassen ze die niet, zelfs niet wanneer ze beginnen te stinken; ze doen alles wat ervoor zorgt dat andere mensen hen aanbidden. Hoe meer ze in het bijzijn van anderen zijn, hoe meer ze er alles aan doen om zichzelf te laten zien, zodat anderen hen als anders dan gewone mensen zien, dat hun verlangen om zich voor God in te zetten groter is dan dat van gewone mensen, dat hun vastberadenheid om te lijden groter is dan die van gewone mensen, en dat hun uithoudingsvermogen om lijden te verdragen groter is dan dat van gewone mensen. In dit soort omstandigheden brengen antichristen dergelijke gedragingen voort, en achter deze gedragingen schuilt het verlangen diep in het hart van de antichristen om door mensen aanbeden en hoog ingeschat te worden. En wanneer ze hun doel bereiken, wanneer ze de lofprijzingen van mensen horen, en wanneer ze zien dat mensen jaloerse, bewonderende en waarderende blikken op hen werpen, voelen ze zich gelukkig en voldaan in hun hart.

Wat is het verschil tussen het oppervlakkige goede gedrag van antichristen dat bestaat uit het verdragen van lijden en het betalen van een prijs, en het oprecht in acht nemen van Gods bedoelingen, trouw zijn en zich oprecht inzetten voor God? (De bedoeling is anders. Degenen die zich oprecht voor God inzetten, zullen zich richten op het zoeken van de principes, op werkresultaten en op werkefficiëntie. Antichristen lijken zich oppervlakkig gezien voor God in te zetten, maar het is alleen maar om ervoor te zorgen dat anderen hen hoogachten. Ze houden helemaal geen rekening met werkefficiëntie of werkresultaten.) Dat klopt, er is een verschil in de bedoeling, motivatie en bron van hun spreken en handelen – het is absoluut verschillend. Mensen die lijden verdragen zoals zij en de waarheid nastreven, zoeken de principes in de loop van dit lijden. Het zoeken van de principes toont op zijn minst aan dat ze een mentaliteit van onderwerping hebben; ze proberen niet hun eigen dingen te doen of dingen voor zichzelf te doen, ze hebben onderwerping en een Godvrezend hart in hun handelingen, en ze weten heel duidelijk dat ze hun plicht vervullen en niet bezig zijn met de onderneming van de mens. Hoewel antichristen eveneens lijden lijken te verdragen, doen ze dat slechts plichtmatig en maken ze er een vertoning van, zodat mensen het kunnen zien; ze zoeken de waarheidsprincipes niet, ze hebben geen onderwerping of Godvrezend hart in hun handelingen, hun hart leeft niet voor God, en ze proberen dergelijk gedrag en dergelijke uitingen te gebruiken om mensen voor zich te winnen en de gunst van mensen te kopen. Er is hier een verschil, nietwaar? Kunnen we, afgaande op de essentie van het gedrag van antichristen, zeggen dat het vedragen door hen van lijden een voorwendsel is? (Ja.) Dit is voldoende om te bewijzen dat hun gedrag en uiting van het verdragen van lijden slechts inhoudt dat ze plichtmatig handelen en er een vertoning van maken zodat mensen het kunnen zien – ze handelen niet ten overstaan van God. Dit is één aspect. Een ander aspect is dat niemand bedrevener is in voorwendselen en bedrog dan antichristen – ze zijn dus zeer flexibel en hanteren vaak bepaalde sluwe middelen om mensen te misleiden en te bedriegen, om hun doel te bereiken dat mensen hen aanbidden. Dit is waar ze het beste in zijn, het zit in hun bloed, ze bezitten van nature deze sluwe en veranderlijke essentie. Er zijn bijvoorbeeld antichristen wier woorden en gedrag erg vriendelijk en nederig lijken, die nooit de zwakheden van anderen blootleggen, die meegaand zijn, die niet snel over anderen oordelen en anderen niet snel veroordelen, en die, wanneer mensen negatief en zwak zijn, onmiddellijk een helpende hand reiken. Ze wekken de indruk hartelijk en vriendelijk te zijn, goede mensen. Wanneer mensen in moeilijkheden verkeren, helpen ze soms met woorden, en soms met een paar handelingen; er zijn zelfs momenten waarop ze wat geld of materiële zaken doneren om hen te helpen. Aan de buitenkant lijken hun handelingen goed. Naar het idee van de meeste mensen is dit het type persoon dat ze willen ontmoeten en waarmee ze willen omgaan; zulke mensen zullen hen niet bedreigen of verstoren, en ze kunnen veel hulp van hen krijgen – materiële of mentale bijstand bijvoorbeeld, of zelfs hulp met hogere geestelijke theorieën, enzovoort. Uiterlijk doen zulke mensen niets slechts: ze hinderen of verstoren niet in de kerk, en lijken harmonie te brengen in elke groep waarin ze zich bevinden; onder hun leiding en bemiddeling lijkt iedereen gelukkig, kunnen mensen met elkaar overweg en hebben ze geen ruzies of geschillen. Wanneer zij er zijn, voelt iedereen hoe goed ze met elkaar overweg kunnen, hoe hecht ze zijn. Wanneer ze weg zijn, beginnen sommige mensen met elkaar te roddelen, elkaar buiten te sluiten, jaloers te worden en over dingen te redetwisten; pas wanneer deze antichristen zich onder hen bevinden en oproepen tot vrede, stopt iedereen met ruziën. Deze antichristen lijken erg capabel in hun werk, maar er is één ding dat aantoont wat ze werkelijk van plan zijn: alle mensen die ze onderwijzen en leiden zijn in staat woorden en doctrines te spreken, ze weten allemaal hoe ze uit de hoogte moeten doen en anderen de les moeten lezen, ze weten allemaal hoe ze mensen moeten vleien en bij hen in de gunst moeten komen, ze weten hoe ze glad en bedrieglijk moeten zijn, ze weten wat ze tegen welke mensen moeten zeggen, ze worden allemansvrienden, en aan de buitenkant lijken ze volkomen in vrede te zijn. Wat hebben deze antichristen van de kerk gemaakt? Een religieuze organisatie. En het resultaat? Mensen leven volgens hun satanische filosofie, zijn niet bereid de waarheid na te streven, hebben geen intrede in het leven en zijn het werk van de Heilige Geest volledig kwijtgeraakt. Dit is hoe antichristen de broeders en zusters schade berokkenen en hen naar de ondergang leiden – en toch denken ze nog steeds dat ze grote bijdragen hebben geleverd, dat ze geweldige dingen voor de broeders en zusters hebben gedaan en hun grote zegeningen hebben gebracht. Ze leren de broeders en zusters vaak om nederig en geduldig te zijn, om tolerant en attent te zijn wanneer ze zien dat een broeder of zuster een probleem heeft, om niet grof in hun taalgebruik te zijn of kwetsend voor anderen, en ze instrueren anderen over welke houding ze moeten aannemen bij het zitten of staan of welke kleding ze moeten dragen. Wat ze de broeders en zusters vaak leren, is niet hoe ze de waarheid moeten begrijpen of de waarheidswerkelijkheid moeten binnengaan, maar hoe ze regels moeten volgen en zich goed moeten gedragen. Onder hun hoede zijn de interacties van mensen niet gebaseerd op Gods woorden, niet op de waarheidsprincipes, maar op de filosofie voor wereldlijke betrekkingen van het zijn van een allemansvriend. Aan de buitenkant is niemand kwetsend voor een ander, wijst niemand op de tekortkomingen van anderen, maar niemand vertelt een ander wat hij werkelijk denkt, en men stelt zich niet open om te communiceren over zijn verdorvenheid, opstandigheid, tekortkomingen en overtredingen. In plaats daarvan kletst men op een oppervlakkig niveau over wie heeft geleden en een prijs heeft betaald, wie trouw is geweest in het vervullen van zijn plicht, wie nuttig is geweest voor de broeders en zusters, wie aanzienlijke bijdragen heeft geleverd in het huis van God, wie is gearresteerd en veroordeeld vanwege het prediken van het evangelie – dat is alles waar men over praat. Antichristen gebruiken niet alleen goed gedrag – uiterlijk nederig, geduldig, tolerant en behulpzaam zijn – om zichzelf te verpakken en te vermommen; ze proberen ook persoonlijk het goede voorbeeld te geven om anderen met dit goede gedrag te besmetten, en moedigen hen aan het na te volgen. Het doel achter hun goede gedrag is niets anders dan zichzelf in het middelpunt van de belangstelling van mensen te plaatsen, om ervoor te zorgen dat mensen een hoge dunk van hen hebben. Wanneer Gods uitverkorenen spreken over hun zelfkennis en hun eigen verdorven gezindheden ontleden, zwijgen ze en doen ze absoluut geen poging om hun eigen verdorvenheid te ontleden. Wanneer de broeders en zusters elkaars onthullingen van verdorvenheid blootleggen en snoeien, zijn antichristen de enigen die nederigheid, geduld en tolerantie jegens allen beoefenen; ze leggen de verdorvenheid die wie dan ook openbaart niet bloot, en prijzen en loven de broeders en zusters zelfs voor hun goede gedrag en voor het feit dat ze veranderen; ze spelen de rol van allemansvrienden en doen alsof ze liefdevol, attent, tolerant en troostend zijn. Dit zijn de uitingen van antichristen die uiterst bedreven zijn in het zich voordoen als iets anders en het bedriegen en misleiden van mensen.

Naar alle schijn zijn de woorden van antichristen bijzonder vriendelijk, verfijnd en gedistingeerd. Ongeacht wie principes schendt of het kerkwerk hindert en verstoort, ontmaskeren of bekritiseren de antichristen hen nooit, en ze knijpen een oogje dicht, waardoor mensen denken dat ze bij alles grootmoedig zijn. Ongeacht welke verdorvenheid mensen ook onthullen en welke slechte daden ze ook doen, zijn de antichristen begripvol en tolerant, worden ze niet boos en ontsteken ze niet in woede. Ze worden niet kwaad en maken mensen geen verwijten wanneer ze iets verkeerds doen en de belangen van Gods huis schaden. Wie er ook kwaad doet en het werk van de kerk hindert, de antichristen schenken er geen aandacht aan, alsof dit niets met hen te maken heeft, en ze zullen mensen er nooit om beledigen. Waar houden de antichristen zich het meest mee bezig? Met hoeveel mensen er naar hen opkijken, en hoeveel mensen hen zien wanneer ze lijden en hen in hun hart goedkeuren. De antichristen geloven dat lijden nooit voor niets mag zijn. Ongeacht welke tegenspoed ze doorstaan, welke prijs ze betalen, welke goede daden ze verrichten, hoe zorgzaam, attent en liefdevol ze zijn in hun omgang met anderen, dit moet allemaal worden uitgevoerd ten overstaan van anderen, zodat meer mensen het kunnen zien. En welk doel hebben ze voor ogen met deze handelswijze? Ze willen bij mensen in de gunst komen, ze willen dat meer mensen hun daden, gedrag en karakter goedkeuren in hun hart en hen in orde bevinden. Er zijn zelfs antichristen die proberen een imago van zichzelf als ‘goed mens’ te vestigen door dit uiterlijk goed gedrag, zodat meer mensen zich tot hen wenden voor hulp. Iemand wordt bijvoorbeeld zwak en gelooft dat de meeste mensen geen liefde hebben, dat ze erg egoïstisch zijn, en dat ze anderen niet graag helpen en niet hartelijk zijn, en dan denkt hij aan die ‘goede persoon’ die in werkelijkheid een antichrist is. Of iemand stuit op een moeilijkheid in zijn werk en weet niet hoe hij die moet oplossen. Hij kan niemand bedenken die zou kunnen helpen, en de eerste persoon aan wie hij denkt is deze ‘goede persoon’ die in werkelijkheid een antichrist is. Iemand wil zijn plicht niet meer vervullen, hij wil de wereld nastreven, macht en rijkdom nastreven, en zijn eigen leven leiden, en hoewel hij zo negatief en zwak wordt, bidt hij niet tot God en communiceert hij met niemand, en in deze situatie denkt hij aan die ‘goede persoon’ die in werkelijkheid een antichrist is. Als dit zo doorgaat, bidden deze mensen niet meer tot God en lezen ze Gods woorden niet meer wanneer ze op problemen stuiten, maar willen ze in plaats daarvan op deze ‘goede persoon’ vertrouwen, die in werkelijkheid een antichrist is, om hen te helpen. Ze openen alleen hun hart en spreken uit wat er in hun hart leeft tegen deze allemansvriend, en vragen deze allemansvriend hun moeilijkheden op te lossen; ze bevestigen en volgen deze antichrist. En is het doel van de antichrist daarmee niet bereikt? Wanneer de antichrist zijn doel heeft bereikt, wordt zijn status in de kerk dan niet hoger dan die van gewone mensen? En wanneer hij de nummer één kan zijn en de grote vis in de kerk kan worden, is hij dan werkelijk tevreden? Nee, dat is hij niet. Welk doel wil hij bereiken? Hij wil dat nog meer mensen hem goedkeuren, hem hoogachten en hem aanbidden, hij wil een positie in de harten van mensen innemen, en in het bijzonder mensen zover krijgen dat ze naar hem opkijken, op hem vertrouwen en hem volgen wanneer ze op moeilijkheden stuiten in hun geloof in God en nergens terechtkunnen. Dit is veel ernstiger dan dat de antichrist de nummer één en de grote jongen in de kerk wil zijn. Wat is er zo ernstig aan? (Hij wedijvert met God om een positie in de harten van mensen in te nemen. Hij wil God direct vervangen.) (Zulke mensen zijn moeilijk te onderscheiden. Ze gebruiken oppervlakkig goed gedrag om anderen te misleiden, wat ertoe leidt dat anderen niet langer de waarheid in Gods woorden zoeken of over de waarheid communiceren wanneer ze een probleem hebben, maar in plaats daarvan afhankelijk zijn van en opkijken naar deze antichristen, hen hun problemen laten oplossen en hun woorden als de waarheid beschouwen, met als resultaat dat deze mensen steeds verder van God verwijderd raken. Dit is een meer verraderlijke en kwaadwillige methode.) Dat klopt, jullie hebben allemaal het belangrijke punt begrepen en genoemd, namelijk dat antichristen een positie innemen en wortel schieten in de harten van mensen en Gods plaats willen innemen. Iemand zegt: “Als ik God ga zoeken, kan ik Hem niet vinden; ik kan Hem niet zien. Als ik naar Gods woorden zoek, is het boek zo dik, er zijn te veel woorden, en het is moeilijk om antwoorden te vinden. Maar als ik naar deze persoon ga, krijg ik meteen antwoorden; het is zowel handig als nuttig.” Zie je, hun acties hebben er al voor gezorgd dat mensen hen niet alleen in hun hart aanbidden, maar daar ook een plaats voor hen vrijmaken. Ze willen Gods plaats innemen – dit is het doel van de antichrist bij het doen van deze dingen. Het is duidelijk dat de antichrist door deze dingen te doen al een eerste succes heeft geboekt; er is al een plaats voor deze antichrist in de harten van deze mensen zonder onderscheidingsvermogen, en sommige mensen aanbidden hem al en kijken naar hem op. Dit is het doel dat de antichrist wil bereiken. Als iemand een probleem heeft en tot God bidt in plaats van de antichrist te zoeken, is hij ontevreden en denkt hij: ‘Waarom ga je altijd naar god? Waarom denk je altijd aan god? Waarom zie je mij niet of denk je niet aan mij? Ik ben zo nederig en geduldig, ik ben in staat dingen te verlaten en me zozeer in te zetten, en ik geef aan liefdadigheid, dus waarom kom je niet naar mij? Ik help je zoveel. Waarom heb je geen geweten? Hij voelt zich ongelukkig en overstuur, en hij is boos – boos op die persoon en op God. Om zijn uiteindelijke doel te bereiken, houdt hij zijn voorwendselen vol, blijft hij aan liefdadigheid geven en blijft hij geduldig en tolerant, lijkt hij nederig, spreekt hij welwillend, kwetst hij anderen nooit, en biedt hij vaak troost wanneer mensen proberen zichzelf te kennen. Iemand zegt: “Ik ben opstandig; ik ben een duivel en een Satan.” Hij antwoordt: “Je bent geen duivel of Satan. Dit is maar een klein probleem. Haal jezelf niet zo naar beneden en onderschat jezelf niet. God heeft ons verheven; we zijn geen gewone mensen, en je moet jezelf niet kleineren. Je bent veel beter dan ik; ik ben meer verdorven dan jij. Als jij een duivel bent, dan ben ik een kwaadaardige duivel. Als jij een kwaadaardige duivel bent, dan moet ik afdalen in de hel en naar de verdoemenis gaan.” Dit is hoe hij mensen helpt. Als iemand toegeeft de belangen van Gods huis of het kerkwerk verlies te hebben toegebracht, zegt de antichrist tegen hem: “Een verlies veroorzaken voor het kerkwerk tijdens het vervullen van je plicht en een beetje afdwalen is geen ramp. Ik heb voorheen veel grotere verliezen veroorzaakt dan jij en ik heb veel meer kromme paden bewandeld. Verander gewoon hoe je de dingen in de toekomst doet, het is geen probleem. Als je voelt dat je geweten het niet kan verdragen: ik heb wat geld en ik zal het verlies voor je vergoeden, dus wees niet overstuur. Als je in de toekomst een probleem hebt, kom dan gewoon naar mij en ik zal doen wat ik maar kan om je te helpen, en wat ik ook maar kan doen, zal ik meteen doen.” Hij heeft dit gevoel van ‘persoonlijke loyaliteit’, maar waar doet hij dit eigenlijk voor? Helpt hij je echt? Hij schaadt je, leidt je een greppel in – je bent in de verzoeking van Satan gevallen. Hij graaft een kuil voor je, en je springt er zo in; je loopt in de val en denkt nog steeds dat het daar geweldig is, en deze antichrist richt je te gronde zonder dat je het zelfs maar doorhebt – wat een dwaasheid! Dit is hoe Satan en antichristen mensen behandelen, misleiden en schaden. De antichrist zegt: “Het is prima als je in de toekomst gewoon een beetje aan de belangen van gods huis denkt en een beetje voorzichtig bent. Deze zaak kan worden rechtgezet, niemand zou zoiets expres doen. Wie van ons kan een volmaakt iemand zijn? Niemand van ons is volmaakt; we zijn allemaal verdorven. Ik was vroeger veel slechter dan jij. Laten we elkaar in de toekomst aansporen. Bovendien, zelfs als gods huis wat verliezen lijdt, zal god zich die niet herinneren. God is zo vergevingsgezind en tolerant jegens de mens. Als wij tolerantie naar elkaar kunnen tonen, moet god dan niet tot zelfs nóg meer tolerantie in staat zijn? Als god zegt dat hij zich onze overtredingen niet zal herinneren, dan hebben we geen overtredingen meer.” Hoe groot de fout die iemand maakt ook mag zijn, de antichrist bagatelliseert die gewoon met een grapje en besteedt er verder geen aandacht aan, om te laten zien hoe groot zijn hart is, en hoe welwillend, geweldig en tolerant hij is. Daarentegen zorgt dit ervoor dat mensen ten onrechte geloven dat God mensen altijd ontmaskert in Zijn uitspraken, altijd ophef maakt over de verdorven gezindheden van mensen, en altijd op alle slakken zout legt bij mensen. Als iemand een overtreding heeft begaan of in opstand is gekomen, snoeit, oordeelt en tuchtigt God hem, en het lijkt alsof Hij geen rekening houdt met mensen. De antichrist kan mensen echter in alle situaties tolereren en vergeven; hij is zo geweldig en gerespecteerd. Is dit niet hoe het is? Er zijn ook antichristen die zeggen: “Ongelovigen hebben dit gezegde: ‘In een groot huishouden met veel bezittingen stelt een beetje verspilling niets voor.’ Gods huis is zo groot, en god geeft overvloedige zegeningen. Het is geen ramp om een beetje te verspillen; god schenkt ons zoveel. Hebben we niet veel verspild? En wat heeft god met ons gedaan? Heeft god het niet allemaal getolereerd? De mens is zwak en verdorven, en god heeft dit lang geleden gezien, dus als hij het heeft gezien, waarom straft hij ons dan niet? Dit bewijst dat god geduldig en genadig is!” Wat is dit voor iets om te zeggen? Ze gebruiken woorden die juist lijken en overeenstemmen met de noties van mensen om mensen te misleiden en hen in verzoeking te laten vallen, om hun visie te verstoren en hen op een dwaalspoor te brengen, en om ervoor te zorgen dat ze God verkeerd begrijpen, zodat ze niet eens een greintje verlangen of wens hebben om zich aan Hem te onderwerpen. Aangespoord, misleid en op een dwaalspoor gebracht door antichristen, verliezen mensen het weinige geweten dat ze hebben, en beginnen ze allemaal de antichristen te gehoorzamen en zich aan hen te onderwerpen.

Antichristen zijn bijzonder bedreven in het gebruiken van voorwendselen wanneer ze in de buurt van andere mensen zijn. Net als de farizeeën lijken ze aan de buitenkant en erg tolerant ten opzichte van mensen, en geduldig, nederig en goedaardig – ze lijken zo ontzettend coulant en tolerant naar iedereen. Bij het aanpakken van problemen laten ze vanuit hun positie van status altijd zien hoe ongelooflijk tolerant ze ten opzichte van mensen zijn, en in elk opzicht lijken ze grootmoedig en ruimdenkend, leggen ze bij anderen niet op alle slakken zout, en laten ze mensen zien hoe geweldig en vriendelijk ze zijn. Bezitten antichristen daadwerkelijk deze essenties? Ze behandelen anderen vriendelijk, zijn tolerant naar mensen en kunnen mensen in alle situaties helpen, maar wat is hun verborgen motief om deze dingen te doen? Zouden ze deze dingen nog steeds doen als ze niet probeerden mensen voor zich te winnen en bij mensen in de gunst te komen? Is dit werkelijk hoe antichristen achter gesloten deuren zijn? Zijn ze werkelijk zoals ze lijken te zijn wanneer ze in de buurt van andere mensen zijn – nederig en geduldig, tolerant ten opzichte van anderen, en anderen helpend met liefde? Bezitten ze zo’n essentie en zo’n gezindheid? Is dit hoe hun karakter is? Helemaal niet. Alles wat ze doen is een voorwendsel en wordt gedaan om mensen te misleiden en bij mensen in de gunst te komen, zodat nog meer mensen in hun hart een gunstige indruk van hen krijgen, en zodat mensen als eerste aan hen denken en hun hulp zoeken wanneer ze een probleem hebben. Om dit doel te bereiken, smeden antichristen opzettelijk plannen om te pralen in de buurt van anderen, om de juiste dingen te zeggen en te doen. Voordat ze spreken, filteren of verwerken ze hun woorden wie weet hoe vaak in hun gedachten. Ze smeden opzettelijk plannen en breken zich het hoofd, denken na over hun woordkeuze, uitdrukkingen, toonhoogte, stem, en zelfs over de blik die ze mensen toewerpen en de toon waarop ze spreken. Ze denken na over met wie ze praten, of die persoon oud of jong is, of de status van die persoon hoger of lager is dan die van henzelf, of die persoon hen hoogacht, of die persoon heimelijk wrok tegen hen koestert, of de persoonlijkheid van die persoon verenigbaar is met die van henzelf, welke plicht die persoon vervult, en wat zijn positie in de kerk en in de harten van de broeders en zusters is. Deze dingen observeren ze zorgvuldig en overdenken ze aandachtig, en wanneer ze die hebben overdacht, bedenken ze manieren om met allerlei soorten mensen om te gaan. Ongeacht de manieren waarop antichristen omgaan met verschillende soorten mensen, is hun doel niets anders dan mensen zover te krijgen dat ze hen hoogachten, dat ze hen niet langer als gelijken beschouwen maar naar hen opkijken. Hun doel is dat nog meer mensen hen bewonderen en naar hen opkijken wanneer ze spreken, hen steunen en volgen wanneer ze dingen doen, en hen vrijpleiten en verdedigen wanneer ze een fout maken. Hun doel is dat nog meer mensen voor hen in de bres springen, bitter namens hen klagen, en stelling nemen om met God te redetwisten en zich tegen Hem te verzetten wanneer ze worden onthuld en verworpen. Wanneer ze hun macht verliezen, weten ze zoveel mensen zover te krijgen dat ze hen bijstaan, steun voor hen betuigen en voor hen opkomen, wat aantoont dat de status en macht die de antichristen opzettelijk hebben proberen te cultiveren in de kerk, diep in de harten van mensen wortel hebben geschoten, en dat hun ‘nauwgezette inspanning’ niet tevergeefs is geweest.

Antichristen doen hun uiterste best om hun status, prestige, reputatie en gezag onder de mensen zo goed mogelijk te beheren en te benaderen – ze zullen niet verslappen, niet weekhartig zijn, en al helemaal niet onzorgvuldig zijn. Ze observeren de blik in de ogen van alle anderen, hun persoonlijkheden, hun dagelijkse routines, hun streven, hun houding ten opzichte van positieve en negatieve dingen, en nog meer observeren ze het geloof en de loyaliteit van alle anderen in hun geloof in God, evenals hun houding ten opzichte van het zich inzetten voor God en het vervullen van hun plichten, enzovoort – ze steken heel veel moeite in deze dingen. Gebaseerd op deze houding vermijden ze en hoeden ze zich voor degenen die de waarheid nastreven en die hen kunnen doorzien, en ze spreken en handelen voorzichtig wanneer ze in de buurt van zulke mensen zijn. Wanneer ze in de buurt zijn van mensen met relatief zwakke persoonlijkheden, die vaak negatief zijn en de waarheid niet begrijpen, en van bepaalde mensen die dwaas zijn en een slecht begrip van de waarheid hebben, doen ze vaak wat ze maar kunnen om zichzelf te etaleren. Voortdurend voeren ze een voorstelling op als in een circus, en ze grijpen elke kans aan om een voorstelling op te voeren. Op bijeenkomsten bijvoorbeeld keuren de meeste mensen hen goed, voelt een minderheid van de mensen een afkeer van hen en hebben nog meer mensen geen onderscheidingsvermogen ten aanzien van hen, en dus beginnen ze op te treden en zoeken ze naar kansen om communicatie te delen. Ze delen communicatie over hun eigen ervaringen, over hun vroegere ‘glorieuze geschiedenis’, over de verdiensten die ze in Gods huis hebben behaald, en zelfs over hoe de Boven hen heeft gewaardeerd en persoonlijk heeft gesnoeid – ze kunnen niet eens één zo’n kans aan zich voorbij laten gaan. Ongeacht met wie ze zijn of wat de gelegenheid is, doen antichristen altijd maar één ding: ze treden op; dat wil zeggen: ze sloven zich uit. Dit is de essentie van antichristen: ze zijn afkerig van de waarheid, boosaardig en schaamteloos. Hoe ver gaan ze in hun optredens? Misschien hebben jullie er zelf wel een paar gezien. Van sommigen is duidelijk te zien dat ze een voorstelling opvoeren, aan het pralen zijn, de harten van mensen voor zich winnen en kansen aangrijpen om anderen een hoge dunk van hen te laten krijgen. Sommige mensen verachten hen, sommigen negeren hen en bespotten hen zelfs, maar dat kan hun niets schelen. Waar geven ze dan wel om? Waar ze om geven is dat hun optreden een diepe indruk op mensen achterlaat, dat ze mensen laten zien hoe ze dingen durven te zeggen, dat ze moed, leiderschapsstijl en leiderschapstalent hebben, de moed om geen plankenkoorts te krijgen tegenover iedereen, en meer nog: het vermogen om dingen aan te pakken zonder in paniek te raken. Ze zijn tevreden wanneer ze mensen zover hebben gekregen dat ze deze dingen begrijpen en zien, en daarom doen ze er alles aan om op te treden zodra ze daar de kans voor krijgen, en ze treden op zonder terughoudendheid, zonder enige scrupules en zonder enige schaamte. Dit is wat antichristen doen. Als Ik tijdens bijeenkomsten altijd over het hoofdonderwerp communiceer, worden sommige mensen slaperig terwijl ze naar Mij luisteren. Of wanneer Ik over het hoofdonderwerp communiceer, zijn de gedachten van mensen nog bij andere dingen en vinden ze het niet makkelijk om hun aandacht te houden bij wat Ik zeg. In zulke situaties praat Ik een beetje, vertel Ik een verhaal of maak Ik een grapje. Deze dingen en verhalen hebben meestal te maken met bepaalde verdorven gezindheden en gesteldheden die mensen in hun leven openbaren. Ik gebruik verhalen of maak een grapje om mensen een beetje wakker te maken, zodat ze het iets beter kunnen begrijpen. Wanneer antichristen dit zien, denken ze: ‘Jij maakt grapjes in je preken tijdens bijeenkomsten. Dat kan ik ook, ik ben net zo goed als jij. Ik maak gewoon terloops een flauwe grap en laat iedereen in lachen uitbarsten, en iedereen zal ervan genieten – wat geweldig! Ik vertel gewoon terloops een verhaal, en dan wil niemand meer de bijeenkomsten bijwonen, dan willen ze alleen nog maar mijn verhalen horen.’ Hierover wedijveren ze met Mij. Heeft het zin dat ze hier met Mij over wedijveren? Waarom vertel Ik verhalen? Waarom maak Ik een praatje? Mensen kunnen sommige dingen begrijpen uit Mijn praatjes en verhalen, en dit helpt hen om de waarheid op een ontspannen manier te begrijpen – dit is Mijn doel. Antichristen grijpen dit echter aan en proberen er hun voordeel mee te doen. Ze zeggen: “Tijdens bijeenkomsten, in die tijd die zo cruciaal en belangrijk is, maak jij gewoon een praatje, dus dat zal ik ook doen.” Is een praatje maken altijd hetzelfde? Antichristen, dit uitschot, begrijpen de waarheid niet eens, dus wat kan er voortkomen uit hun praatjes? Wat kan er voortkomen uit hun verhalen of grapjes? Deze beesten zonder geestelijk begrip vatten de serieuze zaken van het communiceren over de waarheid en het vertellen van verhalen te oppervlakkig en nonchalant op. Wat voor soort mensen doet dit? Antichristen, mensen zonder geestelijk begrip en mensen die de waarheid niet nastreven, doen dit soort dingen graag.

De ogen van broeders en zusters, de ogen van de meeste mensen, kunnen bijna geen fout ontdekken in de voorwendselen die antichristen gebruiken. Hoe komt dit? Het komt doordat antichristen hun fouten verdoezelen en verbergen en jou die niet laten zien; ze houden hun boosaardige kant, hun losbandige kant en hun slechte kant achter gesloten deurenverborgen. Waar is dat, ‘achter gesloten deuren’? Het zijn de plaatsen die je niet kunt zien, dat wil zeggen: in hun huis, in de maatschappij, op hun werk, in het bijzijn van hun familieleden en vrienden; dit zijn gebieden die je niet kunt zien en waarmee je niet in contact kunt komen. Hun woorden die en gedrag dat je kunt zien en waarmee je in contact kunt komen, vormen volledig de kant van hen die een voorwendsel is, die een bewerking heeft ondergaan. Hun kant die je niet kunt zien, is hun ware essentie, hun ware gezicht. En wat is hun ware gezicht? Wanneer ze in de buurt zijn van hun ongelovige familie, zeggen ze allerlei slechte woorden – klachten, wrokkige woorden en vijandige woorden tegen anderen, woorden die over broeders en zusters oordelen en hen veroordelen, klachten dat Gods huis onrechtvaardig is – ze zeggen al deze dingen, laten niets weg en houden zich in het geheel niet in. Wanneer ze in de buurt zijn van hun familieleden en vrienden, bespreken ze de seculiere wereld en roddelen ze over de gezinnen van andere mensen, doen ze mee aan alle seculiere activiteiten van de ongelovigen, en nemen ze zelfs actief deel aan bruiloften en begrafenissen. Ze roddelen met ongelovigen, ze oordelen over en vervloeken anderen, verspreiden ongegronde geruchten over mensen en belasteren hen achter hun rug om – al deze dingen zeggen ze. Wanneer ze zich onder de ongelovigen bevinden, in de omgang met anderen, bedriegen ze mensen, vormen ze kliekjes, vallen ze mensen aan, en op de werkvloer kunnen ze anderen erin luizen, over anderen klikken en anderen vertrappen om een hogere positie te verkrijgen – al deze dingen kunnen ze ook doen. Wanneer ze bij hun familie of ongelovigen zijn, zijn ze niet geduldig, tolerant of nederig, maar in plaats daarvan laten ze volledig hun ware gezicht zien. In Gods huis zijn het wolven in schaapskleren, en wanneer ze zich onder ongelovigen bevinden, mensen die niet in God geloven, laten ze hun wolvengezicht aan iedereen zien; ze vechten tegen de ongelovigen om hun belangen, om een woord, om een uitspraak, en ruziën eindeloos met ongelovigen om het kleinste belang totdat ze er rood van aanlopen. Als ze in Gods huis geen voordeel behalen of als ze er gesnoeid worden, gaan ze naar huis en maken ze ophef, veroorzaken ze problemen en gedragen ze zich op een manier die hun familie bang voor hen maakt. Onder ongelovigen hebben ze geen christelijk fatsoen, noch leggen ze getuigenis af zoals christenen zouden moeten doen – ze zijn door en door wolven, niet eens mensen. In Gods huis en voor broeders en zusters doen ze beloften, zweren ze eden, spreken ze hun vastberadenheid uit, lijken ze bereid zich voor God in te zetten en lijken ze in God te geloven. Wanneer ze echter onder de ongelovigen komen, zijn hun streven en overtuigingen hetzelfde als die van de ongelovigen. Sommigen volgen zelfs beroemdheden zoals de ongelovigen dat doen en kopiëren wat de beroemdheden elke dag dragen, ontbloten hun bovenlichaam, hebben verward haar en dragen zware make-up – ze lijken noch op een mens, noch op een geest. Ze dragen modieuze kleding en gaan elke dag met hun tijd mee, met het gevoel dat het leven zo vol smaak is, en diep in hun binnenste voelen ze helemaal geen afkeer van de manier waarop ongelovigen leven. Antichristen doen veel dingen en doen veel moeite om zich te verzekeren van een plaats in de kerk en om prestige en status in de harten van mensen te hebben. Deze moeite doen ze uitsluitend om hun doelen te bereiken en om anderen zover te krijgen dat ze een hoge dunk van hen hebben en hen aanbidden. Deze gedragingen, benaderingen en uiterlijke onthullingen vormen een duidelijke tegenstelling met hoe ze achter gesloten deuren leven, en hun handelingen en gedrag achter de rug van mensen om zijn absoluut geen dingen die een christen zou moeten doen. Met zo’n duidelijke tegenstelling kunnen we vaststellen dat alles wat ze doen en onthullen in de buurt van broeders en zusters allemaal een voorwendsel is, dat het niet echt is en geen natuurlijke onthulling. Antichristen gebruiken alleen voorwendselen om hun doelen te bereiken, anders zouden ze zichzelf nooit compromitteren om deze dingen te doen. Afgaande op wat ze doen en de onthullingen van hun gezindheden achter gesloten deuren, evenals op hun eigen streven, hebben ze de waarheid niet lief, hebben ze positieve dingen niet lief, hebben ze fatsoen en oprechtheid niet lief, en nog veel minder houden ze ervan om lijden te verdragen en een prijs te betalen of het christelijke pad te volgen. Daarom komen deze goede gedragingen die ze laten zien niet uit hun hart voort, ze zijn niet vrijwillig, niet oprecht, maar druisen in tegen hun eigen wensen, en ze doen deze om door anderen gezien te worden, bij mensen in de gunst te komen en de harten van mensen om te kopen. Sommige mensen zeggen: “Hoe profiteren ze van het omkopen van de harten van mensen?” Dit is waar antichristen verschillen van gewone mensen; dit voordeel is voor hen van zulk groot belang. Wat is dit voordeel dan? Het is dat, wanneer ze zich onder mensen bevinden, er niemand is die hen niet kent, niemand die hen niet in orde bevindt, niemand die hen niet prijst, niemand die hen niet aanbidt. Mensen zoeken de antichrist op wanneer ze een probleem hebben in plaats van God te zoeken en tot Hem te bidden. En wanneer iedereen de antichrist aanbidt en om hem heen draait, hoe voelt de antichrist zich dan? Hij voelt zich goddelijk of buitengewoon, en hij heeft het gevoel dat hij op wolken zweeft, in de zevende hemel leeft, wat anders is dan hoe een gewoon mens leeft. Wanneer hij onder de mensen is, overlaadt iedereen hem met lof en bewondering en verheerlijkt hem als sterren die zich om de maan verzamelen – wat een geweldig gevoel is dit, en hoeveel genot, troost en geluk is er in zijn hart! Dit is precies wat antichristen willen. Als echter niemand in een groep mensen enige aandacht aan de antichrist schenkt, als heel weinig mensen zijn naam kennen, als niemand zijn sterke punten kent, als hij in de gedachten van de meeste mensen als een gewoon mens wordt beschouwd, iemand zonder speciale kenmerken, zonder sterke punten, zonder iets buitengewoons aan hem, iets voor andere mensen om te waarderen of te respecteren, of iets voor wie dan ook om bewonderend over te spreken, dan zorgt dit ervoor dat de antichrist zich ongemakkelijk en slecht in zijn hart voelt; hij voelt zich niet als een godheid of alsof hij op wolken zweeft. Op die manier leven is voor hem te saai, te ongemakkelijk, te verstikkend, te onbevredigend en de moeite niet waard. Hij denkt: als ik mijn hele leven slechts een gewoon mens moet zijn, een of andere plicht moet vervullen en een schepsel moet worden dat aan de norm voldoet, wat is er dan plezierig aan zo’n leven? Hoe kan het geloven in God zo weinig plezierig zijn? Voor hem is dit een te lage norm, en die moet worden verhoogd. Maar hoe moet die worden verhoogd? Hij moet zijn populariteit vergroten zodat mensen naar hem opkijken en hem hoogachten, en hij een leven van pracht en praal kan leiden. Daarom bidt hij, wanneer hij bidt, niet thuis in zijn eentje, maar moet hij in plaats daarvan naar de kerk gaan om te bidden, bidden wanneer hij samen met broeders en zusters bijeen is, luid bidden, grammaticaal, logisch, ordelijk en bedachtzaam bidden, bidden zodat iedereen die aanwezig is het kan horen, zodat iedereen die aanwezig is zijn welsprekendheid en heldere denken kan horen, en weet dat hij zijn eigen streven heeft. Wanneer hij Gods woorden leest, leest hij die ook niet thuis in zijn eentje. Eerst bereidt hij zich thuis voor, en dan leest hij voor zodat anderen het kunnen horen, zodat andere mensen zien dat de woorden van God die hij leest allemaal belangrijk, allemaal cruciaal zijn. Wat hij ook doet, hij doet altijd zijn huiswerk achter gesloten deuren, en pas als hij voorbereid is, als andere mensen hem respectabel vinden en hem goedkeuren, verschijnt hij voor anderen. Er zijn er zelfs die zichzelf eerst thuis in de spiegel bekijken en zich voor de spiegel voorbereiden voordat ze het voor anderen brengen. Wanneer ze het voor andere mensen brengen, is het niet in de meest oorspronkelijke staat, maar heeft het al vele malen een bewerking ondergaan, bewerkt via de gedachten, zienswijzen, verdorven gezindheden, listige plannen en slinkse middelen van de antichrist. Om hun doel te bereiken, namelijk status en populariteit hebben in de kerk en onder de mensen, deinzen antichristen er niet voor terug elke prijs te betalen om deze dingen te doen. Hoe worden al deze dingen dan genoemd? Zijn het ware onthullingen? Zijn het praktijken waar iemand die verandering van gezindheid nastreeft zich mee bezig zou moeten houden? (Nee.) Ze komen allemaal voort uit voorwendselen; antichristen gebruiken zoveel voorwendselen dat je er niet goed van wordt!

Sommige mensen willen tijdens bijeenkomsten niet communiceren als ze niet eerst een concept hebben voorbereid. Ze moeten eerst achter gesloten deuren een concept voorbereiden, het vele malen wijzigen, het bewerken, het polijsten, en pas als het klaar is, zullen ze voor broeders en zusters communiceren. Iemand zegt tegen hen: “We zijn hier allemaal broeders en zusters. Spreek gewoon eerlijk en naar waarheid tijdens bijeenkomsten. Zeg gewoon wat er in je opkomt. Dat is de beste manier.” Ze antwoorden: “Nee, dat kan ik niet. Als ik dat doe, zullen broeders en zusters op mij neerkijken.” Zie je, onbewust zeggen ze iets wat waar is. In elk opzicht doen ze dingen om hun reputatie en status veilig te stellen. Sommige mensen die in de maatschappij uitmuntende talenten, professoren, universiteitsstudenten, promovendi of wetenschappelijke onderzoekers zijn, gebruiken bepaalde geveinsde gedragingen en bewerkte gedragingen in de omgang met mensen om zichzelf te bewijzen en hun status en reputatie veilig te stellen. Dat wil zeggen: ze dragen een masker om met mensen om te gaan, en mensen weten nooit waar ze werkelijk op uit zijn, of ze enige zwakheid hebben, wat ze precies uitspoken achter gesloten deuren, en er is altijd een zweem van twijfel, altijd een vraagteken, als het gaat om hun privéleven en hoe ze zich gedragen en met de wereld omgaan. Gebruiken deze mensen niet zulke diepgaande voorwendselen? Hoe moeten jullie dan omgaan met deze mensen? Zou het zo moeten zijn dat, omdat ze vals tegen jou zijn, jij vals tegen hen bent? Ze spreken bijvoorbeeld alleen maar beleefdheden wanneer ze jou ontmoeten, dus ben jij ook gewoon voortdurend beleefd tegen hen – is dit aanvaardbaar? (Nee.) Wat is dan de gepaste manier om met hen om te gaan? (Wanneer men ontdekt dat ze deze uitingen vertonen, moet men hen eerst ontmaskeren, met hen communiceren over wat de aard-essentie van dit soort gezindheid is en door welke bedoeling die wordt beheerst. Als ze niet aanvaarden wat men zegt, moet men niet meer met hen communiceren.) Jullie moeten hen ontmaskeren, en als ze niet aanvaarden wat jullie zeggen, mijd hen dan. Is er onder jullie nog iemand die nog steeds door hen misleid zou kunnen worden en hen zouden kunnen aanbidden? Met de gestalte die jullie nu hebben, zijn jullie in wezen in staat om deze overduidelijke farizeeën een beetje te doorzien, maar als jullie iemand tegenkomen die bekwamer is, die voorwendselen kan gebruiken, die zich diep verborgen houdt, kunnen jullie hem dan doorzien? Als hij altijd alleen maar de juiste dingen zegt en doet, als hij geen defecten lijkt te hebben en nooit fouten maakt, als jij soms negatief en zwak wordt bij sommige zaken maar hij nooit, en als hij dat wel wordt, hij het zelf kan oplossen en het snel te boven komt, maar jij niet, dan zul je, wanneer je zo iemand tegenkomt, hem goedkeuren en aanbidden, en zul je van hem leren en hem volgen; als je niet in staat bent zulke mensen te onderscheiden, is het moeilijk te zeggen of je door hen misleid zult worden.

Over hoeveel aspecten hebben we gecommuniceerd binnen dit onderwerp van voorwendselen? Eén aspect is dat ze het verdragen van lijden als voorwendsel gebruiken. In hun hart willen ze echt geen lijden verdragen en voelen ze zich er erg onwillig tegenover, maar toch verdragen ze met grote tegenzin lijden, geven ze dingen op en betalen ze een prijs om hun doelen te bereiken. Nadat ze hebben geleden, leggen ze zich er nog steeds niet bij neer en voelen ze dat dit lijden het niet waard was, omdat veel mensen er niet van op de hoogte zijn. Daarom maken ze het overal bekend en vertellen ze het aan veel mensen die er niet van wisten. Uiteindelijk komen sommige mensen te weten wat er is gebeurd en krijgen ze een diepe indruk van hen, krijgen ze een hoge dunk van hen en aanbidden ze hen, en daardoor bereiken ze hun doelen. Er zijn er ook die zichzelf afficheren als goede mensen, als braaf en plichtsgetrouw, en die met mensen willen omgaan met behulp van dit soort imago, identiteit en persoonlijkheid, zodat mensen geloven dat ze goede mensen zijn en dicht bij hen komen. Ze stellen zich ten doel om op deze manier een goed mens te zijn zodat nog meer mensen hen bewonderen, zodat mensen een hoge dunk van hen hebben en zodat ze hun populariteit kunnen vergroten. Is dat niet zo? (Ja, dat is zo.) Aan de hand van bepaalde benaderingen die antichristen hanteren, hebben we zojuist de verborgen doelen achter hun geveinsde gedrag en de essentie van hun voorwendselen blootgelegd en ontleed, welke dingen ze doen en zeggen, en welke uitingen ze vertonen die bewijzen dat ze voorwendselen gebruiken. We zullen de communicatie over dit aspect hier afronden.

b. Met valse schijn

Nu zullen we communiceren over het tweede aspect. Antichristen gebruiken vaak hypocrisie om status te verkrijgen; ze zeggen bepaalde dingen die mensen graag horen en die overeenstemmen met de noties van mensen, en ze doen uiterlijk bepaalde dingen waardoor mensen hen goedkeuren en bewonderen, en vergroten zo hun populariteit – dit is een andere manier waarop antichristen mensen misleiden. Is er een verschil tussen valse schijn en voorwendsels? Wat uiterlijk gedrag betreft, zijn voorwendsels en valse schijn gewoonlijk één gesteldheid; ze zijn met elkaar verbonden. We zullen er afzonderlijk over communiceren, zodat ze voor mensen duidelijker klinken en mensen ze duidelijker kunnen leren kennen. De primaire betekenis van ‘valse schijn’ is niet nep, maar het zich voordoen als iemand anders. Waarom bedienen antichristen zich van valse schijn? Natuurlijk hebben ze bepaalde doelen: antichristen bedienen zich van valse schijn om status en prestige te verkrijgen; anders zouden ze zich nooit van valse schijn bedienen, zouden ze nooit zoiets stoms doen. Dit is overduidelijk voor degenen met onderscheidingsvermogen. Als mensen zich vaak bedienen van valse schijn, oogsten ze natuurlijk de walging, afkeer en scherpe kritiek van anderen – dus waarom doen de antichristen dan nog steeds wat ze doen? Dit is nu eenmaal hun aard: het kan hun niet schelen wat er nodig is om reputatie en status te verkrijgen, het ontbreekt hun al aan schaamtegevoel. Om status in de gedachten van mensen te verkrijgen, is het eerste wat de antichristen doen, ervoor zorgen dat mensen hen vertrouwen, hen hoogachten en hen aanbidden. Hoe bereiken ze dit doel dan? Naast het veinzen van een beetje goed gedrag en wat uitingen die passen bij de noties van mensen, spiegelen ze zich ook aan grote en beroemde figuren en kopiëren ze de manier waarop die spreken, om ervoor te zorgen dat mensen hen hoogachten en naar hen opkijken. Op deze manier beginnen bepaalde mensen in de kerk hen ongemerkt te aanbidden, vleien en steunen. Zij beschouwen de antichristen als een soort geestelijke figuren of beroemde mensen, wat betekent dat de antichristen in de kerk en in de harten van een bepaald deel van de mensen worden bewonderd en vereerd als geestelijke figuren. Dit komt doordat de meeste mensen totaal geen onderscheidingsvermogen hebben, en iedereen aanbidden en vereren die hun hart leuk vindt en bewondert. Wat voor soort persoon imiteren de antichristen voornamelijk in de kerk? Ze doen zich voor als geestelijke figuren, omdat de meeste mensen geestelijke figuren aanbidden. In de Joodse godsdienst waren de farizeeën geestelijke figuren die door mensen werden aanbeden. Mensen aanbaden hen om hun kennis, valse vroomheid en goede gedrag; en dus waren de farizeeën binnen de Joodse godsdienst erg populair, ze werden zeer bewonderd. Tegenwoordig aanbidden sommigen in de kerk ook graag geestelijke figuren. Ten eerste aanbidden ze degenen in de kerk die al vele jaren in God geloven, die bepaalde zogenaamde geestelijke ervaringen en getuigenissen hebben, die Gods genade en zegeningen hebben ontvangen, die grote visioenen hebben aanschouwd, die enkele buitengewone ervaringen hebben gehad. Daarnaast zijn er ook degenen die opschepperig en gladjes zijn in het bijzijn van anderen, wat aanbidding en bewondering bij anderen opwekt. Er zijn anderen wier middelen, manieren en principes waarnaar ze handelen in overeenstemming zijn met de kerkregels, en wier uiterlijke gedrag vroom lijkt. Er zijn weer anderen die een groot geloof in God lijken te hebben. Al deze mensen krijgen de titel ‘geestelijke mensen’. Hoe doen de antichristen zich dan voor als geestelijke mensen? Wat ze doen, is heel eenvoudig de dingen zeggen die geestelijke mensen zeggen, en de dingen doen die geestelijke mensen doen, om ervoor te zorgen dat mensen hen als een geestelijke persoon beschouwen. Maar zeggen en doen ze deze dingen vanuit hun hart? Nee: dit is imitatie, het volgen van een regel, ze doen het alleen maar zodat anderen het zien. Wanneer hun bijvoorbeeld iets overkomt, bidden ze onmiddellijk – maar ze zoeken niet werkelijk en bidden niet werkelijk, ze doen het slechts plichtmatig, ze voeren een show op zodat mensen zeggen dat ze God zozeer liefhebben en zo’n grote vrees voor God hebben. Bovendien, wanneer ze ziek worden en behandeling nodig hebben, laten ze zich niet behandelen en gebruiken ze niet de medicijnen die ze zouden moeten gebruiken. Mensen zeggen: “Als je geen medicijnen gebruikt, kan je ziekte verergeren. Er is een tijd voor medicijnen en er is een tijd voor gebed. Je moet gewoon je geloof volgen en je plicht niet verzaken.” Zij antwoorden: “Het is goed – god is met mij, ik ben niet bang.” Aan de buitenkant doen ze alsof ze kalm, onbevreesd en vol geloof zijn, maar vanbinnen zijn ze doodsbang, en ze rennen stiekem naar de dokter zodra ze enig ongemak voelen. En als iemand ontdekt dat ze naar de dokter zijn gegaan en medicijnen hebben gebruikt, proberen ze met redenen of excuses te komen om het te verdoezelen. Ze zeggen ook vaak: “Ziekte is een beproeving van god. Wanneer je in ziekte leeft, word je ziek; wanneer je in gods woorden leeft, heb je geen ziekte. We moeten niet in ziekte leven – als we in gods woorden leven, zal deze ziekte verdwijnen.” Openlijk is dit wat ze mensen vaak leren, ze gebruiken de woorden van God om mensen te helpen; maar in het geheim lossen ze hun ziekte op met menselijke middelen. In het bijzijn van andere mensen zeggen ze dat ze op God vertrouwen en dat alles in Gods handen ligt, dat ze niet bang zijn voor ziekte of de dood; maar in hun hart zijn ze banger dan wie dan ook, bang om ziek te worden en naar het ziekenhuis te gaan, en nog veel banger voor de dood. Ze hebben totaal geen waar geloof. In het bijzijn van andere mensen bidden ze en zeggen ze: “Ik onderwerp me graag aan de soevereiniteit en regelingen van god. Alles komt van god, en mensen zouden niet moeten klagen.” Ondertussen denken ze in hun hart: ‘Ik heb mijn plicht zo trouw vervuld, hoe kan deze ziekte mij overkomen? En hoe komt het dat niemand anders die heeft gekregen? Gebruikt god dit om mij te onthullen, om me te laten stoppen met het vervullen van deze plicht? Verafschuwt god mij? En als hij mij verafschuwt, ben ik dan een dienstdoener? Gebruikt god mij om dienst te verlenen? Zal ik in de toekomst een uitkomst hebben?’ Ze durven niet hardop te klagen, maar in hun hart zijn er twijfels over God gerezen; ze overwegen dat niet alles wat God doet noodzakelijkerwijs juist is. Aan de buitenkant doen ze echter alsof er niets aan de hand is en wekken ze de indruk dat zelfs wanneer ze ziek worden, dit hen niet kan tegenhouden, ze nog steeds hun plicht kunnen vervullen, onderworpen en trouw kunnen zijn, en zich nog steeds voor God kunnen inzetten. Is dit geen voorwendsel en valse schijn? Hun geloof en onderwerping zijn nep; hun trouw is nep. Er is hier geen ware onderwerping, geen waar geloof, laat staan ware afhankelijkheid en overgave. Ze zoeken de bedoelingen van God niet, ze onderzoeken hun eigen verdorven gezindheden niet, noch zoeken ze de waarheid om hun eigen problemen op te lossen. Het enige waar ze in hun hart aan denken zijn hun vleselijke belangen, uitkomst en bestemming; hun hart is vervuld van klachten, misverstanden en achterdocht over God – en toch wekken ze aan de buitenkant de indruk van een of andere geestelijke figuur, en wat hun ook overkomt, ze zeggen: “Hierin ligt gods goede bedoeling, ik mag niet klagen.” Ze klagen niet hardop, maar hun hart is in rep en roer: hun klachten, misverstanden en twijfels over God blijven in hun hart woelen. Naar alle schijn lezen ze vaak Gods woorden en dralen ze niet bij het vervullen van hun plicht, maar in hun hart hebben ze hun plicht al opgegeven. Is dit niet wat valse schijn betekent? Dit is valse schijn.

Antichristen zullen zich altijd van valse schijn bedienen, ongeacht de situatie; ze maken geen onderscheid wat betreft de gelegenheid. Sommige broeders en zusters bijvoorbeeld wisselen begroetingen uit wanneer ze bijeenkomsten bijwonen. Hoe benaderen antichristen dit? Ze zeggen: “Stop met kletsen, we zijn op een bijeenkomst! Waar denken jullie dat jullie zijn, dat jullie over dit soort dingen kletsen? Jullie hebben geen godvrezend hart. Wees serieus!” Sommige mensen nemen een pauze tijdens het vervullen van hun plicht, en wanneer een antichrist dit ziet, zegt hij: “Weer plichtmatig bezig, hè? Dan zou je onmiddellijk gods woorden moeten lezen en voor hem moeten komen om te bidden.” Wanneer broeders en zusters van gedachten wisselen om professionele vaardigheden van elkaar te leren, zal hij zeggen: “Jullie zouden eerst over gods woorden moeten communiceren en bidden, en pas daarna van gedachten en ideeën wisselen.” Als iemand niet heeft gebeden voordat een bijeenkomst begint, zal de antichrist hem een verwijt maken, hem bestempelen als een bepaald type persoon en iets over hem te zeggen hebben. In elk opzicht laten antichristen anderen zien dat ze heel geestelijk zijn, heel serieus, dat ze heel consciëntieus zijn ten opzichte van de waarheid en hard proberen die na te streven, dat ze heel verantwoordelijk omgaan met hun plicht, dat ze elke dag regelmatig Gods woorden kunnen lezen, dat ze een normaal geestelijk leven hebben, dat ze regelmatig bijeenkomsten bijwonen, dat ze wanneer ze bijeenkomsten bijwonen bidden, Gods woorden lezen en communiceren op de voorgeschreven manier, en dat ze nooit kletsen of praten over thuisaangelegenheden. Als iemand tegen hen zegt: “Je haar wordt lang. Je moet het laten knippen. Het weer is nu warm, dus je zult het koeler hebben als je je haar laat knippen”, antwoorden ze: “Het maakt niet uit dat mijn haar een beetje lang wordt. Werk is belangrijk. De hitte zal me geen problemen bezorgen als ik mijn haar nog een paar dagen laat groeien.” Iemand zegt: “Je kleren zijn versleten. Als je ze blijft dragen, zullen mensen je uitlachen.” De antichrist zegt: “Het maakt niet uit. Zijn wij die in god geloven er bezorgd om dat we uitgelachen worden? We hebben allemaal zoveel geleden, en we hebben al die tijd de vervolging van de grote rode draak doorstaan. We hebben het pad bewandeld van verwerping door wereldse mensen. Wat maakt het dan uit als mensen me uitlachen om mijn haveloze kleren? Zolang god me aanvaardt, is dat het enige dat telt.” Is dit iets goeds om te zeggen? (Ze doen zich voor als geestelijk.) Sommige mensen zien dat ik vragen stel en iedereen erover laat communiceren na een preek, maar mensen kunnen ze niet in communicatie beantwoorden, dus trekken ze een conclusie: “Ik heb hier wat nieuw licht gevonden. God eet nooit iets tevergeefs, maar wij eten zelfs kool tevergeefs.” Hebben jullie dit eerder horen zeggen? (Nee.) Ze zeggen dat god nooit iets tevergeefs eet, wat betekent dat God preken tot mensen predikt en Hij dus Zijn eten heeft verdiend. Wij zijn niet in staat om over wat dan ook te communiceren, dus eten wij zelfs kool tevergeefs. Sommige mensen zonder onderscheidingsvermogen beschouwen dit als de waarheid en vertellen het overal rond. Ze geloven niet dat het communiceren over zelfkennis, het proberen om zich aan God te onderwerpen en Hem lief te hebben, en dergelijke veelvoorkomende onderwerpen die vaak door mensen worden besproken, als geestelijk, als verheven of als nieuw licht kunnen worden beschouwd. Voor hen is alleen wat die persoon heeft gezegd het nieuwe licht en is dat verheven! Wat die persoon zei klinkt juist, maar bij nader inzien voelt het walgelijk en is het iets onzinnigs om te zeggen. Dit is iets dat is bedacht door degenen die geen geestelijk begrip hebben, maar die zich toch willen voordoen als geestelijk, willen doen alsof ze kennis van de waarheid hebben en willen doen alsof ze de waarheid begrijpen – is dit geen onzin? (Ja.) Ze specialiseren zich in het leren zeggen van opschepperige en lege woorden en doctrines, en ze hechten geen belang aan het beoefenen van de waarheid en het binnengaan in de werkelijkheid. Daarom specialiseren ze zich in het leren spreken van geestelijke doctrine en ontleden ze zichzelf nooit om te zien of ze de waarheidswerkelijkheid bezitten – zijn deze mensen geen hypocrieten? God verafschuwt mensen als deze het meest.

Wanneer deze zogenaamde geestelijke mensen samenkomen, filosoferen ze, bespreken ze mysteries, praten ze over het kennen van zichzelf en het kennen van God. De dingen waarover ze praten zijn zo verheven en het klinkt helemaal niet als aardse praat. Ze praten en praten, dwalen af en praten over dingen die totaal niet ter zake doen. Wat betekent ‘praten over dingen die totaal niet ter zake doen’? Ze praten en praten totdat ze volslagen onzin beginnen uit te kramen; ze wedijveren met elkaar om te zien wie meer van Gods woorden heeft gelezen en hoeveel van een hoofdstuk van Gods woorden ze kunnen onthouden en prediken, wie op een verhevener en diepgaander manier kan prediken dan anderen, en wie kan prediken op een manier die meer licht brengt dan anderen. Ze wedijveren met deze dingen, en dit wordt ‘wedijveren in geestelijkheid’ genoemd. Soms maken mensen samen een praatje en hebben ze het over hoe het de laatste tijd met hen gaat, of over uiterlijke zaken. Dan komt er een ‘geestelijke persoon’ langs en, wanneer hij iedereen over deze dingen hoort kletsen, pakt hij zijn boek met Gods woorden en zoekt hij een hoekje op om erin te lezen. Ziet zo iemand er niet asociaal en vreemd uit? Wanneer Ik met sommige mensen over een hoofdonderwerp communiceer, nemen we halverwege een pauze en maken we een praatje over uiterlijke zaken – is dat niet normaal? Tijdens dit praatje maken sommige mensen geen geluid. Wat ze hiermee bedoelen is: ‘Ik zal luisteren wanneer je over de waarheid communiceert, maar als je een praatje begint te maken, stop ik met luisteren. Als je dat nog lang blijft doen, ga ik weg.’ Waar gaan ze heen? Ze zoeken een plek om te bidden, en ze zeggen vol vertrouwen: “O god, neem alstublieft mijn hart terug. Laat me stil zijn voor u, laat me niet worden meegezogen en in beslag worden genomen door zaken van de ongelovige wereld, en laat me niet worden meegesleept door wereldse trends.” Is dat heel geestelijk? Zij geloven van wel. Wanneer je een praatje maakt over thuisaangelegenheden en hoe je gesteldheid de laatste tijd is geweest, denken ze dat dit niet het communiceren over de waarheid is, dat Gods woorden helemaal niet worden genoemd, en dus gaan ze weg en komen ze voor God om te bidden. Is dat niet een beetje vreemd? Dit is de valse schijn van degenen die ernaar streven geestelijk te zijn – ze zijn zo goed in valse schijn! Hun doel bij het zich bedienen van valse schijn is om anderen te laten zien dat ze geestelijk zijn, dat ze serieus zijn in hun streven, dat ze altijd voor Gods aanschijn leven, dat er licht in hun woorden is, dat ze de waarheid nastreven, dat ze niet worden beperkt door de uiterlijke seculiere wereld of door genegenheid voor hun gezin, dat ze niet zulke vleselijke behoeften hebben, dat ze anders zijn dan normale mensen, dat ze de seculiere wereld en dergelijke vulgaire interesses al hebben afgeworpen. Wanneer bepaalde mensen een paar woorden tot ongelovigen richten, zeggen ze: “Dat is niet juist. Deze ongelovigen zijn slecht. Zodra je met hen spreekt en verstrikt raakt in hun zaken, voel je je verstoord en moet je je haasten om voor god te komen om te belijden en te bidden. Je moet je haasten om gods woorden te lezen; laat je in beslag nemen en gevuld worden door zijn woorden.” En dus, wanneer ze ongelovigen zien, mensen die niet in God geloven, vermijden ze hen en weigeren ze met hen te spreken. Ze gaan zelfs geen normale interactie aan, en mensen vinden hen vreemd. Hun reden voor deze manier van doen is: ‘Ongelovigen zijn allemaal duivels en we mogen niet met hen spreken. God verafschuwt duivels, dus als we met duivels omgaan en dicht bij hen komen, zal god dat ook verafschuwen. We moeten verafschuwen wat god verafschuwt, en verwerpen wat god verwerpt.’ Als ze zien dat een broeder of zuster met een ongelovig familielid of een ongelovige vriend spreekt, een openhartig gesprek heeft of praat over thuisaangelegenheden, vellen ze een oordeel over de broeder of zuster en denken ze: ‘Dat is een ervaren gelovige die al vele jaren in god gelooft en die niet probeert ongelovigen te vermijden, maar in plaats daarvan heel dicht bij hen komt. Dit is god verraden, en wanneer die broeder of zuster op een probleem stuit, zal hij of zij beslist een Judas worden.’ Ze plakken zulke mensen een etiket op. Sommige mensen hebben ouders die zelf niet in God geloven, maar die er ook geen bezwaar tegen hebben dat hun kind in God gelooft. Ze bellen hun ouders af en toe op om te vragen hoe het met hen gaat, of wanneer hun ouders ziek zijn, keren ze terug naar huis om voor hen te zorgen – dit is volkomen normaal en God veroordeelt het niet. En wat doen deze geestelijke mensen – deze antichristen? Is dit hoe zij de dingen zien? Ze maken er ophef over en zeggen: “Je spreekt gewoonlijk zo goed en je zorgt ervoor dat anderen hun genegenheid loslaten en er niet door worden beperkt. Maar ik zie dat jouw genegenheid nog sterker is. Je ouders geloven niet in god, dus moet je hen verwerpen.” De andere persoon antwoordt: “Mijn ouders geloven niet in God, maar ze staan me ook niet in de weg. Ze steunen me enorm.” De antichrist antwoordt: “Zelfs als ze je steunen, is het niet aanvaardbaar en zijn het nog steeds duivels. Hoe kun je nog steeds voor hen koken?” De ander zegt: “Is dit geen normale menselijke genegenheid? Is het niet normaal om wat maaltijden voor je ouders te koken en hen wat liefde van kinderen voor ouders te tonen? God veroordeelt het niet, dus waarom veroordeel jij het?” De antichrist antwoordt: “God zou zich niet druk maken om zo’n onbeduidende zaak! Aangezien god zich er niet druk om zal maken, moeten wij een standpunt innemen en standvastig staan in onze getuigenis. Je gelooft al jaren in god en toch heb je geen onderscheidingsvermogen of gestalte, en je kunt duivels zo goed behandelen – je genegenheid is te sterk!” Zelfs dit veroordelen ze! Wat anderen ook doen, ze veroordelen hen en plakken hun etiketten op om aan te tonen dat ze gestalte hebben, dat ze serieus zijn in hun streven, dat ze geloof hebben. Maar uiteindelijk, wanneer een lid van hun eigen familie sterft, huilen ze zoveel dagen dat ze hun bed niet uit kunnen komen en zelfs hun geloof willen opgeven. Iemand zegt tegen hen: “Ben jij geen geestelijk iemand?” Ze antwoorden: “Kunnen geestelijke mensen niet ook zwak zijn? Kan ik niet een klein beetje zwak zijn?” Is dit geen drogredenering? Valse geestelijke mensen zijn in staat zich te bedienen van voorwendsels, en dit wordt valse schijn genoemd. Ze doen alsof ze geen zwakheid hebben, alsof ze onderworpen zijn, alsof ze geloof in God hebben en trouw zijn aan God, alsof ze in staat zijn hun eden te houden, alsof ze in staat zijn lijden te verdragen en zich in te zetten, en gedragen zich op geen enkele manier die mensen als ongeschikt of niet ideaal zouden kunnen beschouwen. Afgaande op hun uiterlijke gedrag, keuren mensen hen goed en kunnen ze geen enkele tekortkoming ontdekken. Ze lijken in wezen in overeenstemming te zijn met christelijk fatsoen, en ze lijken zelfs niet negatief of zwak te worden. Wanneer ze zien dat iemand zich zwak en negatief voelt, berispen ze hem vaak streng en zeggen ze: “Je wordt zwak over zo’n onbeduidende zaak – kwetst dat god niet enorm? Heb je enig idee hoe laat het nu is? God heeft zoveel woorden tot ons gesproken, hoe kun je dan nog steeds zwak worden? Hoe kun je gods hart zo slecht begrijpen? Op welk probleem je ook stuit, je moet altijd voor god komen om te bidden, leren god lief te hebben en hem trouw te zijn, en je onderwerpen en niet zwak worden. Als je altijd rekening houdt met je vlees, kom je dan niet in opstand tegen god?” Het klinkt niet alsof er een probleem is met iets specifieks wat ze hier zeggen, maar het is allemaal leeg en kan de problemen van mensen niet oplossen. Ze zeggen: “Heb je enig idee hoe laat het nu is?” – heeft dat iets te maken met het feit dat mensen zich zwak voelen? Heeft het iets te maken met in opstand komen? Mensen hebben verdorven gezindheden en leven in hun vlees, en mensen kunnen altijd zwak worden en in opstand komen.

Antichristen willen de rol spelen van geestelijke mensen, van de besten onder de broeders en zusters, en van mensen die de waarheid begrijpen en die degenen kunnen helpen die zwak en onvolwassen zijn. Wat is hun doel bij het spelen van deze rol? Ten eerste geloven ze dat ze het vlees en de seculiere wereld al zijn overstegen, dat ze de zwakheid van de normale menselijkheid hebben afgeworpen en zichzelf hebben bevrijd van de vleselijke behoeften van de normale menselijkheid. Ze geloven dat zij degenen in Gods huis zijn die belangrijke taken op zich kunnen nemen, die Gods bedoelingen in acht kunnen nemen, en wier harten vervuld zijn van Gods woorden. Ze prijzen zichzelf omdat ze al aan Gods vereisten hebben voldaan en God tevreden hebben gesteld, omdat ze Gods bedoelingen in acht kunnen nemen en de prachtige bestemming kunnen verkrijgen die God heeft beloofd. Daarom voelen ze zich vaak erg zelfvoldaan en vinden ze dat ze een tikje beter zijn dan anderen. Ze gebruiken de woorden die ze kunnen onthouden en met hun verstand kunnen begrijpen om anderen de les te lezen, en om anderen te veroordelen en een oordeel over hen te vellen. Ze gebruiken ook vaak bepaalde benaderingen en uitspraken die ze zich in hun noties verbeelden om anderen te beperken en te instrueren, waardoor ze andere mensen de regels laten naleven en hen laten gehoorzamen, om zo hun status in de kerk veilig te stellen. Ze geloven dat zolang ze een reeks geestelijke doctrines kunnen prediken, hippe slogans kunnen roepen, het voortouw kunnen nemen, bereid zijn naar voren te treden en werk op zich te nemen, en de normale orde van de kerk kunnen handhaven, ze dan geestelijke mensen zullen zijn en hun status stabiel zal zijn. Daarom doen ze zich voor als geestelijke mensen en prijzen ze zichzelf daarvoor, terwijl ze zich tegelijkertijd voordoen als almachtige, alom bekwame en volmaakte mensen. Als je hun bijvoorbeeld vraagt of ze kunnen typen, zeggen ze: “Ja, typen vind ik niet moeilijk.” Je vraagt hun: “Kun je machines repareren?” Ze zeggen: “De principes van alle machines zijn hetzelfde. Ja, ik kan ze repareren.” Je vraagt: “Kun je tractoren repareren?” Ze zeggen: “Telt het repareren van die primitieve machine als het kunnen repareren van machines?” Je vraagt hun: “Kun je koken?” Ze zeggen: “Ik eet voedsel, dus natuurlijk kan ik koken!” Je vraagt: “Kun je een vliegtuig besturen?” Ze zeggen: “Ik heb het nooit geleerd, maar als ik het zou leren, zou ik het kunnen. Ik zou zonder probleem gezagvoerder van een vliegtuig kunnen zijn.” Ze denken dat ze alles kunnen, dat ze overal goed in zijn. Iemands computer gaat kapot en diegene vraagt hun om hem te repareren. Ze zeggen dat ze hem gemakkelijk kunnen repareren, maar in werkelijkheid hebben ze geen flauw idee en weten ze niet hoe ze hem moeten repareren. Na keer op keer geprobeerd te hebben hem te repareren, wissen ze uiteindelijk alle informatie op de computer. De persoon van wie de computer is, vraagt hun: “Kun je hem nu repareren of niet?” En ze antwoorden: “Ik heb weleens eerder computers gerepareerd, maar nu ben ik om een of andere reden vergeten hoe het moet. Je kunt beter iemand anders vragen om hem te repareren.” Wat zijn ze goed in het gebruiken van voorwendsels, nietwaar? Mensen als zij hebben de gezindheid van de aartsengel; ze kunnen nooit zeggen: “Ik weet niet hoe dat moet”, of “Ik kan het niet”, of “Ik ben er niet goed in”, of “Ik heb dat nog nooit eerder gezien”, of “Ik weet het niet” – zulke dingen kunnen ze nooit zeggen. Wat de kwestie ook is, als je hun ernaar vraagt, moeten ze, zelfs als ze niet weten hoe ze het moeten doen en het nog nooit eerder hebben gezien, toch met redenen en excuses komen, zodat je ten onrechte gelooft dat ze overal goed in zijn, weten hoe ze alles moeten doen, alles kunnen doen en dat alles gedaan kan worden. Wat voor soort persoon willen ze zijn? (Supermensen, alom bekwame mensen.) Ze willen alom bekwame mensen zijn, zich voordoen als engelen van het licht – zijn ze niet iets dergelijks? Omdat antichristen altijd willen doen alsof ze overal goed in zijn, kunnen ze het niet opbrengen wanneer je hun vraagt om met anderen samen te werken, om van gedachten te wisselen, te discussiëren, te communiceren en met anderen over kwesties te praten. Ze zeggen: “Ik heb niemand nodig om met mij samen te werken. Ik heb geen assistent nodig. Ik heb niemands hulp nodig om wat dan ook te doen. Ik kan het zelf, ik weet hoe ik alles moet doen, ik ben alom bekwaam, en er is niets dat ik niet kan, niets dat ik niet kan bereiken en niets dat ik niet kan voltooien. Wie ben ik? Jullie kunnen niets, en zelfs als jullie weten hoe je iets moet doen, zijn jullie er niet bedreven in. Hoewel ik maar één ding heb leren doen, kan ik alles. Als ik in één ding bedreven ben, ben ik in alle dingen bedreven. Ik weet hoe ik artikelen moet schrijven en ik spreek vreemde talen. Hoewel ik op dit moment geen vreemde talen spreek, zou het voor mij geen probleem zijn om vijf vreemde talen te leren als ik zou studeren.” Iemand vraagt hun of ze in films kunnen acteren, kunnen zingen en dansen, en ze zeggen dat ze al die dingen kunnen. Ze zijn geweldig in opscheppen, nietwaar? Ze doen alsof ze alles kunnen en weten hoe ze alles moeten doen – ze hebben werkelijk de aard van de aartsengel! Iemand vraagt hun of ze in de loop hun jaren van geloof in God weleens zwak zijn geworden, en ze antwoorden: “Waarom zouden we zwak worden? Gods woorden zijn zo duidelijk gesproken. We mogen niet zwak worden. Als we dat wel worden, stellen we god teleur. We zouden ons voor 120 procent moeten inspannen om gods liefde terug te betalen!” De ander vraagt: “Heb je ooit heimwee gehad nadat je al die jaren geleden bent vertrokken? Huil je wanneer je heimwee hebt?” Ze antwoorden: “Waarom zou ik huilen? God is in mijn hart. Wanneer ik aan god denk, heb ik geen heimwee meer. Al mijn ongelovige familieleden zijn duivels en Satans. Ik bid dat ze vervloekt worden.” De ander vraagt hun: “Ben je in je jaren van geloof weleens afgedwaald?” Ze antwoorden: “Gods woorden zijn zo duidelijk gesproken, hoe kan men dan afdwalen? Degenen die afdwalen zijn absurde mensen zonder geestelijk begrip. Kan iemand met een kaliber als het mijne afdwalen? Kan ik het verkeerde pad nemen? Absoluut niet.” Ze geloven dat ze overal goed in zijn, dat ze beter zijn dan alle anderen. Wat vinden ze van mensen die negatief en zwak worden? Ze zeggen: “Mensen die negatief en zwak worden, hebben gewoon niets beters te doen.” Is dit werkelijk het geval? Enige negativiteit en zwakheid zijn normaal, terwijl er achter sommige negativiteit en zwakheid een reden schuilt, dus hoe kunnen ze dit probleem beschrijven door te zeggen dat deze mensen ‘niets beters te doen hebben’? Antichristen doen op deze manier alsof ze geestelijk zijn, ze doen alsof ze alles kunnen, ze doen alsof ze geen tekortkoming of zwakheid hebben, en meer nog, ze doen alsof ze niet opstandig zijn en nog nooit enige overtreding hebben begaan.

Ongeacht de context, ongeacht welke plicht ze vervullen, antichristen zullen proberen de indruk te wekken dat ze niet zwak zijn, dat ze altijd sterk zijn, vol zelfvertrouwen en nooit negatief, zodat mensen nooit hun ware gestalte zien, of hun ware houding ten opzichte van God. Geloven ze in feite werkelijk in de grond van hun hart dat er niets is wat ze niet kunnen? Geloven ze oprecht dat ze geen zwakheid, negativiteit of openbaringen van verdorvenheid hebben? Absoluut niet. Ze kunnen goed toneelspelen, zijn bedreven in dingen verbergen. Ze laten anderen graag hun sterke en schitterende kant zien, ze willen niet dat anderen hun kant zien die zwak en waar is. Hun doel is duidelijk: het is eenvoudigweg hun ijdelheid en trots behouden, de plek beschermen die ze in het hart van mensen hebben. Ze denken dat als ze anderen openheid geven over hun negativiteit en zwakheid, en over hun kant die opstandig en verdorven is, dit hun status en reputatie ernstig zal schaden en niet de moeite waard is. Daarom zouden ze nog liever sterven dan te moeten toegeven dat ze soms zwak, opstandig en negatief zijn. Zelfs als op een dag iedereen hun kant ziet die zwak en opstandig is, en ziet dat ze verdorven zijn en in het geheel niet veranderd, zullen ze nog altijd toneel blijven spelen. Ze denken dat als ze toegeven dat ze verdorven gezindheden hebben, een gewoon iemand zijn, een onbelangrijk iemand, ze hun plek in het hart van mensen zullen kwijtraken, ieders verering en bewondering zullen kwijtraken en zodoende volledig gefaald zullen hebben. Dus zullen ze zich niet argeloos openstellen voor mensen, wat er ook gebeurt. Wat er ook gebeurt, hun macht en status zullen ze aan niemand afstaan. Integendeel, ze zullen proberen zo hard mogelijk te concurreren en zullen nooit opgeven. Telkens wanneer ze met een kwestie te maken krijgen, nemen ze het initiatief om in de schijnwerpers te treden en zichzelf te tonen en te etaleren. Op het moment dat er een probleem optreedt en er gevolgen ontstaan, haasten ze zich weg en verstoppen ze zich, of proberen ze de verantwoordelijkheid op iemand anders af te schuiven. Als ze te maken krijgen met een kwestie die ze begrijpen, pronken ze onmiddellijk met wat ze kunnen en grijpen ze de kans aan om ervoor te zorgen dat anderen hen leren kennen, zodat mensen kunnen zien dat ze gaven en speciale vaardigheden hebben, en hen hoog kunnen achten en kunnen aanbidden. Mocht er iets groots gebeuren en iemand vraagt hun naar hun inzicht in de gebeurtenis, dan zijn ze terughoudend met het uiten van hun gezichtspunten en laten ze in plaats daarvan anderen eerst spreken. Hun terughoudendheid heeft zo zijn redenen: ofwel is het niet zo dat ze geen gezichtspunt hebben, maar zijn ze bang dat hun gezichtspunt verkeerd is en dat, als ze het hardop zeggen, anderen het zullen weerleggen, waardoor ze zich schamen, en zeggen ze het daarom niet; ofwel hebben ze geen gezichtspunt en durven ze, omdat ze de zaak niet helder kunnen doorzien, niet willekeurig iets te zeggen uit angst dat mensen om hun fout zullen lachen – en is zwijgen dus hun enige keuze. Kortom, ze uiten niet gemakkelijk hun gezichtspunten, omdat ze bang zijn te onthullen wat ze werkelijk zijn, mensen te laten zien dat ze armoedig en meelijwekkend zijn, en zo het imago dat anderen van hen hebben aan te tasten. Nadat alle anderen klaar zijn met het communiceren over hun gezichtspunten, gedachten en kennis, grijpen ze daarom enkele meer verheven, beter verdedigbare beweringen aan, die ze opdissen als hun eigen gezichtspunten en begrip. Ze vatten ze samen en communiceren er met iedereen over, en verwerven daardoor een hoge status in de harten van anderen. Antichristen zijn buitengewoon sluw: wanneer de tijd daar is om een gezichtspunt te uiten, stellen ze zich nooit open om anderen hun ware gesteldheid te laten zien, of om mensen te laten weten wat ze werkelijk denken, wat hun kaliber is, wat hun menselijkheid is, wat hun bevattingsvermogen is, en of ze ware kennis van de waarheid hebben. En dus doen ze, terwijl ze tegelijkertijd opscheppen en doen alsof ze geestelijk zijn en een volmaakte persoon zijn, hun uiterste best om hun ware gezicht en werkelijke gestalte te verdoezelen. Ze laten nooit hun zwakheden zien aan de broeders en zusters, en ze proberen nooit hun eigen gebreken en tekortkomingen te kennen. In plaats daarvan doen ze hun uiterste best om deze te verdoezelen. Mensen vragen hen: “Je gelooft al zoveel jaar in God, heb je ooit aan God getwijfeld?” De antichristen antwoorden: “Nee.” Er wordt hen gevraagd: “Heb je ooit spijt gehad dat je alles hebt opgegeven om je in te zetten voor God?” Ze antwoorden: “Nee.” “Toen je ziek was, was je toen van streek en had je heimwee?” En ze antwoorden: “Nooit.” Je ziet dus dat antichristen zichzelf neerzetten als standvastig, wilskrachtig en in staat om te verlaten en te lijden, als iemand die gewoonweg smetteloos is, zonder tekortkomingen of problemen. Als iemand hen op hun verdorvenheid en tekortkomingen wijst, hen behandelt als een gelijke, als een normale broeder of zuster, en zich openstelt en met hen communiceert, hoe gaan zij daar dan mee om? Ze doen hun uiterste best om zichzelf van blaam te zuiveren en te rechtvaardigen, om te bewijzen dat zij gelijk hebben, en om uiteindelijk aan anderen te laten zien dat zij geen problemen hebben en dat zij volmaakte, spirituele mensen zijn. Is het niet allemaal valse schijn? Mensen die denken dat ze smetteloos en heilig zijn, zijn allemaal bedriegers. Waarom zeg ik dat ze allemaal bedriegers zijn? Zeg Mij, is er onder de verdorven mensheid ook maar iemand die smetteloos is? Is er ook maar iemand die werkelijk heilig is? (Nee.) Beslist niet. Hoe kan de mens smetteloosheid bereiken als hij zo ernstig verdorven is door Satan en bovendien niet van nature de waarheid bezit? Alleen God is heilig; de gehele verdorven mensheid is verontreinigd. Als iemand zich zou voordoen als een heilige en zou beweren smetteloos te zijn, wat zou dat dan voor iemand zijn? Dat zou een duivel zijn, een Satan, een aartsengel – dat zou een onvervalste antichrist zijn. Alleen een antichrist zou beweren een smetteloos en heilig iemand te zijn. Kennen antichristen zichzelf? (Nee.) En aangezien ze zichzelf niet kennen, zullen ze dan over hun zelfkennis communiceren? (Nee.) Zijn er antichristen die over hun zelfkennis zullen communiceren? (Ja.) Wat voor soort mensen doet dit? (Hypocrieten.) Dat klopt. Deze mensen doen alsof ze zichzelf kennen, maken van een mug een olifant en plakken zichzelf verscheidene grote etiketten op. Ze zeggen dat ze Satans en demonen zijn, en doen alsof ze diepgaande kennis van zichzelf hebben. Het zijn valse geestelijke mensen, nietwaar? Zijn het geen hypocrieten? Wanneer ze over hun zelfkennis communiceren, kennen ze zichzelf dan echt? (Nee.) Wat zeggen ze dan over hun zelfkennis? (Wanneer antichristen over hun zelfkennis praten, praten ze niet over hun werkelijke situatie, maar spreken ze alleen lege woorden en woorden van doctrine, die helemaal niet praktisch zijn; ze lijken zeer diepgaande kennis te hebben, maar er is geen spoor van wroeging.) Is dit ware kennis van zichzelf? Er is geen oprechte wroeging; hebben ze dan het effect bereikt dat ze zichzelf haten? Wanneer er geen wroeging is en geen haat jegens zichzelf, kennen ze zichzelf niet werkelijk. De zelfkennis waarover antichristen spreken, omvat alleen de dingen die iedereen van hen weet, die iedereen ziet. Ze nemen ook hun toevlucht tot drogredenen en zelfrechtvaardiging om iedereen het gevoel te geven dat ze niets verkeerds hebben gedaan, en desondanks toch over hun zelfkennis kunnen spreken, zodat mensen hen nog hoger achten. Omdat mensen zien dat ze niets verkeerds hebben gedaan en toch nog steeds over zichzelf nadenken en proberen zichzelf te kennen, denken mensen: ‘Als hij echt iets verkeerds doet, zou hij zichzelf nog waarschijnlijker kennen. Wat is hij vroom!’ Wat is het resultaat van het feit dat de antichrist dit doet? Ze misleiden mensen. Ze ontleden of begrijpen hun eigen verdorven gezindheid niet werkelijk, zodat andere mensen hier een les uit kunnen leren; in plaats daarvan gebruiken ze het communiceren over hun zelfkennis om anderen hen hoger te laten achten. Wat is de aard van deze daad? (Van zichzelf getuigen om mensen te misleiden.) Dat klopt. Ze zijn mensen aan het misleiden. Hoe telt dit als zichzelf kennen? Dit is puur bedrog. Ze gebruiken het praten over hun zelfkennis om mensen te misleiden, om mensen te laten denken dat ze geestelijk zijn en dat ze zichzelf kennen, om ervoor te zorgen dat mensen hen hoogachten en hen aanbidden. Dit is een verachtelijke en smerige praktijk – en het is de boosaardigheid van de antichristen.

Sommige mensen die hun plicht in de kerk vervullen, zijn duidelijk niet in staat om technisch veeleisende taken op zich te nemen, en toch staan ze erop om in het team te zitten. Ze geloven dat ze eerder een gerelateerde professionele vaardigheid hebben geleerd, dat ze dit specialisme begrijpen, dat ze de kneepjes van het vak kennen, en dus staan ze erop om deze taak op zich te nemen. Ze begrijpen de waarheid niet en bovendien communiceren of werken ze, vanuit dat onbegrip van de waarheid, niet samen met anderen, laat staan dat ze de waarheidsprincipes zoeken; ze houden vol dat ze het begrijpen en erover weten. Is er dan een verschil tussen enerzijds het bezitten van een professionele vaardigheid en het kennen van de kneepjes van het vak, en anderzijds het begrijpen van de waarheidsprincipes? Betekent het bezitten van een professionele vaardigheid en het kennen van de kneepjes van het vak dat men de waarheidsprincipes begrijpt? (Nee.) Deze mensen zonder geestelijk begrip geloven dat het bezitten van een professionele vaardigheid betekent dat ze de waarheidsprincipes begrijpen, en dat ze dus vrijmoedig en naar eigen inzicht aan de slag kunnen, naar niemand hoeven luisteren, en de taak niet hoeven uit te voeren volgens de regels van Gods huis. Ze geloven dat dit hun zaak is en dat niemand anders zich ermee mag bemoeien of hun er vragen over mag stellen – de taak zal zijn zoals zij die uitvoeren, en wat zij doen wordt als de norm beschouwd. Is dit niet hoe antichristen zich gedragen? Is dit niet een ernstig probleem? Als men alleen een professionele vaardigheid kent en de waarheid niet begrijpt, welke gevolgen zal hun plichtsvervulling dan hebben? (Ze zullen het kerkwerk verstoren.) Alleen verstoren? Zullen ze niet arrogant en verwaand worden? Zullen ze geen dingen doen die schande brengen over God? (Ja.) Het effect dat je door het vervullen van je plicht moet bereiken, is van God getuigen; je oefent niet louter een beroep uit, maar je bereikt veeleer het effect dat je van God getuigt door je plicht te vervullen, en daarom staat deze professionele vaardigheid slechts ten dienste van de plicht die je vervult. Een professionele vaardigheid is geen vertegenwoordiging van de waarheid, en bedreven zijn in een professionele vaardigheid betekent niet dat je de waarheid begrijpt of dat je de taak in overeenstemming met de waarheidsprincipes kunt uitvoeren. Sommige mensen maken hiertegen bezwaar en zeggen: “Ik ben naar gods huis gekomen, ik ken deze professionele vaardigheid, ik ken de kneepjes van het vak, dus zou gods huis me belangrijke taken moeten geven en me hoog moeten achten. Het zou me niet in verlegenheid moeten brengen en zijn neus niet moeten steken in iets dat binnen mijn professionele vaardigheid valt. Ik zou degene moeten zijn die anderen onderwijst. Gods huis zou niet moeten regelen dat degenen die de kneepjes van het vak niet kennen met mij samenwerken. Deze mensen verdienen het niet om met mij samen te werken.” Is dit een juiste manier van denken? (Nee.) Andere mensen verdienen het niet om met hen samen te werken – is dit niet hoe een antichrist denkt? Als er niemand in Gods huis is die het verdient om met jou samen te werken, verdien jij het dan om deze plicht te vervullen? Wie denk je wel dat je bent? Ben je vervolmaakt? Je verdient het niet om deze plicht te vervullen! Alleen omdat God je verheft, heb je de kans om deze plicht te vervullen. Je zou de principes van het vervullen van je plicht moeten begrijpen. Je getuigt nu van God, je oefent geen beroep uit. Dat beetje professionele vaardigheid dat je kent, wordt slechts gebruikt om dienst te verlenen en staat ten dienste van deze plicht. Daarom moet je, hoe technisch veeleisend de plicht die je vervult ook is, je in elk onderdeel ervan altijd richten op de waarheidsprincipes, zodat je het effect kunt bereiken dat je van God getuigt. Als je dit effect niet kunt bereiken en de plicht die je vervult schande brengt over God, welk nut hebben je technische capaciteiten dan nog? Zullen ze enige waarde hebben? Nee, dat zullen ze niet. Beschouw dat beetje professionele vaardigheid en technische capaciteit daarom niet als de waarheid – ze zijn niet de waarheid en zijn het niet waard om te koesteren. Als Gods huis je niet zou gebruiken, als God je niet zou verheffen, zouden jouw beetje professionele vaardigheid en technische capaciteit niets voorstellen. Vergeleken met de waarheid zijn die dingen geen cent waard!

Er kan worden gezegd dat de valse schijn van antichristen een middel is dat ze inzetten om een plaats in de harten van mensen in te nemen – ze gebruiken het middel van valse schijn om mensen te misleiden en op het verkeerde spoor te zetten. Dat deze mensen zich kunnen bezighouden met valse schijn, toont niet alleen aan dat ze de waarheid fundamenteel niet aanvaarden of erkennen, maar ook dat er een nog realistischere interpretatie op deze mensen kan worden toegepast: ze hebben geen geestelijk begrip. Wat betekent ‘ze hebben geen geestelijk begrip’? Het betekent dat ze Gods woorden of de waarheid niet begrijpen. En omdat ze de waarheid niet begrijpen, hebben ze er geen idee van wat voor soort mensen God liefheeft, en dus stellen ze zich dit soort geestelijke persoon voor en houden ze zich vervolgens bezig met valse schijn en voorwendsels. Ze gedragen zich als dit soort persoon, in de overtuiging dat ze er op die manier voor kunnen zorgen dat God en andere mensen hen aardig vinden. In werkelijkheid gebeurt het tegenovergestelde, aangezien mensen als deze precies degenen zijn die God verafschuwt en veroordeelt. Wees dus niet zo iemand. Als jij ook zo iemand wilt zijn, als je je vaak op deze manier bezighoudt met valse schijn en voorwendsels, en je op deze manier mensen misleidt, dan volg je de weg van een antichrist. Je moet leren zeggen: “Ik heb zwakheid, ik heb negativiteit, ik heb verdorven gezindheden. Ik ben een gewoon iemand, ik ben niets speciaals. Er zijn veel dingen die ik niet begrijp en niet kan. Ik ben vaak zwak en word vaak door Satan misleid, zodat ik in de verzoeking van Satan verval. Wat het bestuderen van technische vaardigheden betreft, kan ik er hooguit een of twee onder de knie krijgen, en ik kan leren hoe ik ze in grote lijnen moet uitvoeren. Ik weet hoe ik dit beetje professionele vaardigheid moet toepassen, en ik heb dit beetje speciale vaardigheid. Ik ben een gewoon iemand, ik heb geen hoog kaliber, en mijn bevattingsvermogen is matig. Wat de waarheid betreft, begrijp ik slechts zoveel als God in communicatie aanreikt. Ik kan niets begrijpen wat God niet blootlegt of duidelijk uitlegt, en mijn kaliber is matig. Broeders en zusters kiezen mij als kerkleider of teamleider, en dit is God die mij verheft, en het is niet omdat ik beter ben dan anderen. Ik heb niets om over op te scheppen.” Kunnen jullie zoiets zeggen? Hebben jullie ooit zoiets gezegd? Denken jullie op deze manier in jullie hart? Als je in je hart altijd het gevoel hebt dat je geweldig bent, fantastisch, verheven boven de rest, één uit duizenden, dat je speciaal bent in elke groep waarin je je bevindt, dat je topklasse bent, dat als je een maand of twee in een groep mensen doorbrengt, jouw speciale vaardigheden, talenten, kaliber en bevattingsvermogen door iedereen kunnen worden gezien en als beter kunnen worden beschouwd dan die van gewone mensen – als je jezelf in je hart altijd op deze manier meet en positioneert, dan verkeer je in groot gevaar en zit je diep in de problemen.

Er zijn maar heel weinigen onder de hele mensheid die oprecht in staat zijn de waarheid te begrijpen, laat staan dat er volmaakte mensen zijn of mensen die alles kunnen – iedereen is gewoon. Sommige mensen denken dat ze niet gewoon zijn; hoe ontstaat dit idee? Het ontstaat doordat ze ergens goed in zijn; sommigen zijn goed in zingen, sommigen in acteren, sommigen in techniek, sommigen in handenarbeid, sommigen in sociale omgang, sommigen in politiek, sommigen in zakendoen, enzovoort. Geen van deze dingen heeft iets met de waarheid te maken, en toch zorgen ze er vaak voor dat je het verkeerde idee hebt en laten ze je ten onrechte denken dat je verheven bent boven de rest. Waarom is het verkeerd dat deze dingen je ten onrechte laten denken dat je verheven bent boven de rest? Deze dingen waar je goed in bent en dit zogenaamde ‘verheven zijn boven de rest’ betekenen niet dat je de waarheid kunt begrijpen, dat je gewone mensen kunt overtreffen in het begrijpen van de waarheid, of dat je gunstige voorwaarden bezit om Gods redding na te streven en vervolmaakt te worden – ze betekenen deze dingen niet. Jullie moeten deze zaak duidelijk inzien! Vanaf het moment dat God begon Zijn woorden uit te spreken en Zijn werk te doen tot nu toe, heeft Hij talloze woorden gesproken en talloze werken verricht, en heeft ook maar iemand onder de hele verdorven mensheid aan Gods uitspraken gezien dat Hij de Schepper is en dat de woorden die Hij spreekt de waarheid zijn? Kan ook maar iemand in Gods woorden Zijn identiteit en status zien en vervolgens opstaan om van Gods identiteit en status te getuigen? Niemand kan dat! Dit feit bewijst dat de hele mensheid, wat betreft haar kaliber, denkwijze en bevattingsvermogen, niet de noodzakelijke voorwaarden bezit om de waarheid te bevatten, om nog maar te zwijgen van het feit dat alle mensen Satans verdorven gezindheden bezitten. Sommige mensen zeggen: “Als we niet de noodzakelijke voorwaarde bezitten om de waarheid te bevatten, hoe komt het dan dat we nu een beetje waarheid begrijpen?” Is dat niet omdat Ik er zoveel over heb gesproken? Ik heb zoveel gesproken dat Ik niet eens meer zin heb om te spreken en dat ik het spreken beu ben. Telkens wanneer Ik met jullie spreek en communiceer, moet Ik de onderwerpen onderverdelen in hoofdonderwerpen, middenonderwerpen en subonderwerpen, en de dingen voortdurend in detail uitleggen, en dan begrijpen jullie het nog steeds niet, dus hoe moet jullie kaliber dan wel niet zijn? Sommige mensen zijn nog steeds buitengewoon arrogant en zelfgenoegzaam, maar wat heb jij om arrogant over te zijn? Ik zie dat er aan de meesten van jullie niets bewonderenswaardigs is. Hoevelen onder jullie, na zoveel jaren technische taken te hebben uitgevoerd, begrijpen werkelijk de waarheidsprincipes, kunnen de waarheidsprincipes volgen en kunnen je taken in overeenstemming met de waarheidsprincipes uitvoeren? Jullie doen geen enkele taak goed, wat het ook is, en de Boven moet jullie altijd persoonlijk instrueren hoe jullie de dingen moeten doen. Zo niet, dan pakt niets goed uit, en als een taak wordt uitgevoerd zonder dat de Boven die opvolgt en jullie instrueert hoe die gedaan moet worden, dan ontstaan er problemen. Zeg Mij, hebben zulke mensen iets om over op te scheppen? Nee, dat hebben ze niet, en toch doen ze in elk opzicht alsof ze volmaakte, geestelijke, geweldige en superieure mensen zijn – zijn ze niet schaamteloos? Jullie zijn echt lastig! Over welk onderwerp Ik ook communiceer, Ik moet het in detail doen, hoe gedetailleerder hoe beter. Het volstaat niet om de dingen wat eenvoudiger uit te leggen. Dit is hoe het gesteld is met het kaliber en dat beetje bevattingsvermogen van mensen; ze zijn buitengewoon meelijwekkend en toch geloven ze nog steeds dat ze geweldig zijn. Ik zal Mijn communicatie over dit aspect hier afronden.

c. Door boven alles uit te torenen

Nu zullen we communiceren over het derde aspect: door boven alles uit te torenen. Wat antichristen ook doen, ze willen altijd boven alles uittorenen – dit is de meest prominente uiting van hun aard. Wanneer iemand boven alles wil uittorenen, is dit probleem zeer ernstig, en zulke mensen zijn allemaal ware antichristen. Wat betekent ‘boven alles uittorenen’? Antichristen bezitten de essentie van Satan, de aartsengel; ze zijn van nature onwillig om normale of gewone mensen te zijn. Als ze gewone mensen moeten zijn en een gewoon leven moeten leiden, zijn ze daartoe niet bereid, zijn ze daar ontevreden over en worstelen ze daar voortdurend mee. Waarom worstelen ze daar voortdurend mee? Omdat ze ophef willen veroorzaken en wat trucs willen uithalen zodat anderen het zien, zodat andere mensen weten dat iemand zoals zij (de antichrist) tussen hemel en aarde de nummer één is. Ze willen naam maken voor zichzelf, zodat anderen weten dat ze een vis zijn die te groot is voor de vijver, zoals de ongelovigen zeggen. Wat voor wezens zijn deze vissen die te groot zijn voor hun vijver? Het zijn boze geesten, onreine geesten, aartsengelen, Satans en duivels. Antichristen willen van nature hun dagen niet slijten in tevredenheid met hun levenslot en het leiden van het leven van een gewoon iemand; ze houden zich niet stilletjes aan hun eigen plicht en gedragen zich niet als brave, gewone mensen – ze nemen er geen genoegen mee om zo te zijn. Daarom, hoe ze zich oppervlakkig gezien ook gedragen, zijn ze in het diepst van hun hart altijd ongelukkig met hun lot in het leven en zullen ze bepaalde dingen doen. Welke dingen? Ze zullen bepaalde dingen doen die normale mensen nooit zouden kunnen bedenken. Ze staan graag in de schijnwerpers en zullen niet aarzelen om wat lijden te verdragen en een zekere prijs te betalen. Er is een gezegde dat luidt: ‘Nieuwe ambtenaren willen graag indruk maken.’ Zodra een antichrist een leider wordt, vindt hij dat hij wonderen moet verrichten en enkele ‘prestaties in zijn carrière’ moet leveren om te bewijzen dat hij niet gewoon is. Wat is hier het ernstigste probleem? Hoewel antichristen dingen in de kerk doen en hoewel ze de schijn aannemen hun plicht te vervullen, zoeken ze nooit bij God naar hoe ze hun plicht moeten vervullen of hoe ze het kerkwerk goed moeten doen. Ook proberen ze niet serieus vast te stellen wat de regels van Gods huis zijn, wat de waarheidsprincipes zijn, of hoe ze moeten handelen op een manier die het werk van Gods huis en de broeders en zusters ten goede komt, God niet te schande maakt, van God getuigt, het kerkwerk soepel laat verlopen en ervoor zorgt dat er geen slordige fouten in hun werk sluipen. Ze vragen nooit naar deze dingen en ze informeren er nooit naar – ze hebben deze dingen niet in hun hart, hun hart is niet met deze dingen gevuld. Waar informeren ze dan wel naar? Waarmee is hun hart gevuld? Het is gevuld met gedachten over hoe ze met hun talenten kunnen pronken, kunnen laten zien dat ze anders zijn dan de rest, en kunnen pronken met hun leiderschapsstijl in de kerk, zodat andere mensen kunnen zien dat ze een steunpilaar van de kerk zijn, dat de kerk niet zonder hen zou kunnen, en dat alleen met hen al het kerkwerk soepel kan verlopen. In welke positie plaatsen zij zichzelf, afgaande op de uitingen van antichristen, en de motivatie en oorspronkelijke drijfveer van hun handelingen? Ze plaatsen zichzelf in een positie waarin ze boven alles uittorenen. En hoe komt dit tot uiting? (Ze trotseren iedereen en willen altijd het laatste woord hebben, en andere mensen laten doen wat zij zeggen.) Er is een probleem met het feit dat ze iedereen trotseren; hierin schuilt een verborgen betekenis. Dat wil zeggen: wanneer ze het kerkwerk doen, vervullen ze hun plicht niet en nemen ze Gods bedoelingen niet in acht. Daarom voelen ze niet de noodzaak om de waarheidsprincipes te zoeken, of om de moeite te nemen om uit te zoeken wat de regels van de kerk zijn of welke principes door Gods huis worden vereist – ze schenken zelfs geen aandacht aan wat Ik zeg. Aan welke principes houden zij zich? Ze houden zich aan principes en motivaties zoals het dienen van de kerk en het dienen van de broeders en zusters om hun eigen zaakjes te regelen. Zolang ze voet aan de grond kunnen krijgen in de kerk en onder de broeders en zusters, en aanzien krijgen en de macht om de dienst uit te maken, dan is dat genoeg, en zullen ze hun zogenaamde ‘resultaat’ bij het vervullen van hun plicht hebben bereikt. Wat is hun doel? Het is niet om de plicht van een schepsel te vervullen of Gods last in acht te nemen, maar om de kerk te dienen en de broeders en zusters te dienen en, terwijl ze dit doen, al deze dingen te beheersen. Waarom zeg Ik dat ze al deze dingen willen beheersen? Hierom: wanneer ze dingen doen, verkrijgen ze eerst voet aan de grond voor zichzelf, verwerven ze een zekere faam, groeit hun reputatie, en verwerven ze de macht om de dienst uit te maken en beslissingen te nemen, waarna ze God tot louter een boegbeeld kunnen maken en Gods plaats kunnen innemen. Binnen hun invloedssfeer maken ze de geïncarneerde God tot louter een boegbeeld, een marionet, en dit is wat ‘boven alles uittorenen’ betekent. Is dit niet wat antichristen doen? Dit is hoe antichristen zich gedragen. Antichristen gebruiken de kans van het vervullen van hun plicht om hun gaven en talenten ten volle te tonen, en hun unieke gedachten en daden tentoon te spreiden, om de gunst van mensen te winnen en door meer mensen te worden opgemerkt. Vervolgens verkrijgen ze de macht om de dienst uit te maken, beslissingen te nemen en de dingen in de kerk te beheersen, en dit leidt ertoe dat veel mensen hen gehoorzamen en zich aan hen onderwerpen, en God de buitenstaander wordt – is dit niet hoe zij God tot een louter boegbeeld maken? Dit is het doel dat antichristen met hun handelingen willen bereiken, en dit is wat er uiteindelijk gebeurt met elke plaats waar antichristen heersen.

Als er in een kerk een antichrist aan de macht is, in welke gesteldheid zullen de broeders en zusters daar dan verkeren? Ze zullen alleen doen wat de antichrist zegt, ze zullen zich bij alles wat ze doen alleen maar aan regels houden, ze zullen de waarheid niet begrijpen en ze zullen de waarheid niet zoeken. Hoeveel ze ook lijden of hoe groot de prijs ook is die ze betalen, ze zullen helemaal geen vooruitgang boeken in het binnengaan van het leven. Zelfs Ik zal in zo’n kerk worden verworpen wanneer Ik daarheen ga. Onder hen is deze antichrist in naam een leider, maar in feite is de antichrist hun meester en hun god geworden. In elke kerk die door een antichrist wordt beheerst, worden de waarheid en God tot louter boegbeelden gemaakt. Dit is wat het betekent wanneer een antichrist boven alles uittorent. Is dit niet ernstig? Wanneer de mensen in een kerk door een antichrist worden beheerst en buitenstaanders daarheen gaan om werk te doen, moeten deze mensen zich dan niet bij alles wat ze zeggen en doen door hun meester laten leiden? Ze staan onder een verenigd commando, ze handelen eendrachtig en niemand durft vóór zijn beurt te spreken. Na slechts één blik van hun meester weten deze mensen wat ermee wordt bedoeld, en dan handelen ze ernaar. Als Ik hun iets vraag, praten ze met elkaar in hun eigen dialect. Dit betekent dat ze niet willen dat Ik weet wat ze zeggen, ze willen Mij ontwijken en ze beschouwen Mij als een buitenstaander. Is dit geen probleem? Wat is de aard van hun wens om Mij te ontwijken? Dit is de gezindheid en essentie van antichristen – ze willen de kerk beheersen en mensen beheersen. Wat antichristen ook doen, ze zullen de dingen absoluut niet in overeenstemming met de waarheidsprincipes doen, laat staan de belangen van Gods huis in acht nemen; ze proberen hun eigen koninkrijken te stichten en hun eigen zaakjes te regelen. Hoe vervullen ze zo hun plicht? Dit is het stichten van hun eigen koninkrijken onder het voorwendsel van het vervullen van hun plicht. Antichristen hebben dit soort aard, dus zelfs als ze niet zeggen dat ze van status houden en subjectief status willen, spoeden ze zich, zodra ze iets doen en hun hand uitsteken, de weg van antichristen op, wordt hun demonische aard onthuld en proberen ze hun eigen koninkrijken te stichten. Zodra ze ook maar iets doen, proberen ze hun eigen zaakjes te regelen; zodra ze ook maar iets doen, proberen ze volgens hun eigen middelen en methoden te werk te gaan. Wanneer de Boven iets regelt en dat bij hen terechtkomt, voeren antichristen het niet uit, maar bestuderen ze het, overdenken ze het en communiceren ze erover. Met welk doel communiceren ze erover? Om iedereen erover te laten discussiëren om te zien of het zal worden aangenomen, en of het werkbaar is – niet om het uit te voeren. Alles wat God zegt en doet is de waarheid, maar dit verandert wanneer het een antichrist bereikt; het verandert in iets dat zij kunnen bestuderen. Ze bestuderen, analyseren en bespreken het, en uiteindelijk zorgen ze ervoor dat iedereen Gods vereisten voor de mens en Gods regelingen tenietdoet. In hun hart denken ze: ‘Jij bent niet de waarheid, je bent maar een gewoon iemand. Wat jij zegt telt helemaal niet mee, en als je in mijn gebied het laatste woord wilt hebben, vergeet dat dan maar! Ik heb hier nu de leiding, dus iedereen moet doen wat ik zeg. Ik heb de absolute macht om de dienst uit te maken en beslissingen te nemen, en jij kunt hier alleen maar een boegbeeld zijn. Ik moet het laatste woord hebben over alles binnen het bereik van mijn werk en invloed. Zelfs als je de waarheid begrijpt en alles wat je zegt de waarheid is, zal dat bij mij niet werken!’ Dit is een antichrist en een duivel, nietwaar? De werkregelingen van de kerk, de vereisten van de Boven en de waarheidsprincipes worden dus helemaal niet uitgevoerd wanneer ze het grondgebied van een antichrist bereiken. Wat kan er worden gedaan aan het feit dat deze dingen niet worden uitgevoerd? Wanneer een kerk ze niet uitvoert, betekent dit dat er iets mis is met de leiders en werkers daar, en deze struikelblokken en obstakels moeten worden aangepakt. Denk je dat Gods huis je niets kan maken? Als Gods huis je kan gebruiken, dan kan het jou ook aanpakken. Denk je dat dit de wereld is? Denk je dat als je invloed hebt, als je je als een tiran gedraagt, en als je wreed, despotisch en venijnig genoeg bent, niemand je iets kan maken? Als je dat denkt, dan heb je het mis! Dit is Gods huis, Gods huis wordt geregeerd door de waarheid en het gaat op een principiële manier met mensen om. Misschien zal Gods huis je gebruiken; misschien zal Gods huis je niet gebruiken en je elimineren – of je wel of niet wordt gebruikt, wordt beslist door een woord van God. Als je hier op een onredelijke manier verstoringen veroorzaakt en dingen belemmert, zul je uiteindelijk worden geëlimineerd; als je je inspant om dienst te verlenen, als je hier blijft en je plaats kent en je gedraagt, zal Gods huis je behouden om dienst te verlenen en zien hoe jouw dienstverlening uitpakt.

De essentie van antichristen die hun eigen koninkrijken stichten, is dat ze boven alles uittorenen, God negeren, de waarheid negeren en de kerkregels negeren. Ze dienen alleen de naam ‘kerk’, ze dienen alleen de titel ‘Gods huis’, ze dienen alleen de groep mensen die ‘broeders en zusters’ wordt genoemd, en ze vervullen nooit de plicht van een schepsel, laat staan dat ze God volgen of zich aan Zijn woorden onderwerpen – dit is hoe zij hun eigen koninkrijken stichten. Dit is de essentie van antichristen, en deze essentie is die van boven alles uittorenen. Wordt deze essentie nu veroordeeld of goedgekeurd? (Veroordeeld.) En aangezien die wordt veroordeeld, zouden deze mensen onder jullie moeten worden verworpen. Sommige verwarde, onwetende en blinde mensen volgen, prijzen, bewonderen en aanbidden zulke mensen wanneer ze hen zien, en ze willen zelfs voor hen buigen – wat zijn ze dwaas! Waar kunnen antichristen je naartoe leiden? Wanneer ze je leiden, is het alsof de grote rode draak je leidt, en zullen ze niet stoppen totdat ze je de greppel of de put van de afgrond in hebben geleid. Zodra ze je totaal hebben geruïneerd, zullen ze je een schop geven; je zult niets verkrijgen en je zult voor niets in God hebben geloofd. Als jullie blind zijn en deze mensen niet kunnen doorzien, als jullie deze mensen gehoorzamen, als jullie je aan hen onderwerpen en hen volgen, dan zijn jullie vreselijk onwetend en verdienen jullie het om te sterven. Wat moet je dan doen als je zo iemand tegenkomt? Wanneer je iemand in de kerk tegenkomt die zich bezighoudt met voorwendsels en valse schijn, die bij alles wat hij doet boven alles uittorent, die de waarheid veracht, die God veracht en kerkregels veracht, zou iedereen een standpunt moeten innemen om hem te snoeien en te verwerpen. Als hij op een welgemanierde manier in Gods huis kan arbeiden, behoud hem dan om te arbeiden; als hij niet welgemanierd is en altijd op onredelijke wijze dingen belemmert, dan moet je de bestuurlijke decreten van Gods huis uitvoeren en hem wegzuiveren.

23 maart 2020