Tijdens de laatste bijeenkomst hebben we gecommuniceerd over het feit dat antichristen, naast het beheersen van de harten van mensen, ook de financiën van de kerk beheersen. Wat waren de hoofdpunten waarover we hebben gecommuniceerd? (We hebben over twee hoofdpunten gecommuniceerd: het eerste punt was prioriteit geven aan hun bezit en gebruik van kerkelijk eigendom, terwijl het tweede punt het verkwisten, ontvreemden, uitlenen, frauduleus gebruiken en stelen van offergaven was.) We hebben over deze twee hoofdpunten gecommuniceerd. Vandaag zullen we communiceren over het veertiende punt van de diverse uitingen van antichristen: ze behandelen het huis van God als hun persoonlijke domein. Laten we bij dit punt kijken welke uitingen antichristen hebben die bewijzen dat ze de essentie van een antichrist hebben. Ze behandelen het huis van God als hun persoonlijke domein: oppervlakkig gezien geven deze twee termen – ‘huis van God’ en ‘persoonlijk domein’ – geen indicatie van welk kwaad antichristen kunnen aanrichten. Zeggen dat ‘antichristen het huis van God behandelen als hun eigen huis’ geeft uiterlijk geen indicatie van waar dit ‘huis’ precies naar verwijst, of het iets positiefs of negatiefs is, of het als een compliment wordt gebruikt of neerbuigend. Maar suggereert het vervangen van ‘huis’ door ‘persoonlijk domein’ dat er bepaalde problemen zijn? Allereerst, wat vertelt ‘persoonlijk domein’ ons? (Antichristen willen het voor het zeggen hebben.) Wat nog meer? (Ze behandelen Gods huis als hun eigen invloedssfeer, kweken handlangers en mensen uit hun eigen huishouden aan, en krijgen vervolgens de controle over de kerk.) Dit is ook een uiting van antichristen. Nog iets anders? Geeft de oppervlakkige betekenis van deze uitdrukking aan dat het de invloedssfeer van de antichristen is, dat dit is waar antichristen macht uitoefenen en heersen, de plek waar alles wordt beheerst, gemonopoliseerd en in toom gehouden door de antichristen, de plek waar antichristen de lakens uitdelen? (Ja.) We kunnen een dergelijke betekenis in deze uitdrukking lezen; want toen we eerder de diverse uitingen van antichristen bespraken, hebben we veel gecommuniceerd over het ontleden en blootleggen van de essentie van antichristen. De voornaamste van deze uitingen zijn de pogingen van antichristen om mensen te beheersen en macht uit te oefenen – hoewel er natuurlijk ook diverse andere uitingen zijn.

Nu we dus hebben gecommuniceerd over de algemene betekenis van antichristen die hun ‘persoonlijke domein’ uitoefenen, laten we communiceren over wat er precies wordt bedoeld met het ‘huis van God’. Hebben jullie een concept van wat het huis van God is – kunnen jullie er een nauwkeurige definitie van geven? Een groep broeders en zusters bij elkaar – is dit het huis van God? Wordt een bijeenkomst of vergadering van mensen die Christus en God volgen beschouwd als het huis van God? Wordt een bijeenkomst die ook kerkleiders, diakenen en diverse teamleiders omvat, beschouwd als het huis van God? (Nee.) Wat is het huis van God precies? (Alleen de kerk waar Christus regeert is het huis van God.) (Alleen een bijeenkomst van mensen die Gods woorden als hun beoefeningsprincipes nemen, kan worden beschouwd als het huis van God.) Zijn deze twee definities correct? Jullie kunnen het niet uitleggen. Zelfs na alle preken die jullie hebben gehoord kunnen jullie niet zo’n eenvoudige definitie geven. Blijkbaar hebben jullie niet de gewoonte om deze geestelijke termen en woordenschat serieus te nemen en ze de nodige aandacht te schenken. Wat zijn jullie nalatig! Denk er dus eens over na; wat is het huis van God precies? Als het theoretisch wordt gedefinieerd, is het huis van God een plaats waar de waarheid heerst, een verzameling mensen wier beoefeningsprincipes de woorden van God zijn. In dat geval is het een probleem dat antichristen het huis van God als hun persoonlijke domein behandelen; ze behandelen de bijeenkomst van broeders en zusters die God volgen als hun eigen persoonlijke invloedssfeer, als de plaats waar ze macht uitoefenen en als het object waarop ze macht uitoefenen. Dit is de letterlijke betekenis die kan worden onderscheiden uit het feit dat antichristen het huis van God als hun persoonlijke domein behandelen. Vanuit welke hoek je het ook uitlegt of bekijkt, dat antichristen het huis van God als hun persoonlijke domein behandelen, toont hun aard-essentie van het proberen mensen te misleiden en te beheersen en absolute macht te hebben. Het huis van God is de plaats waar God werkt en spreekt, waar God mensen redt, waar Gods uitverkoren volk Gods werk ervaart, wordt gezuiverd en redding verkrijgt, waar Gods wil en bedoelingen ongehinderd kunnen worden uitgevoerd, en waar Gods managementplan kan worden geïmplementeerd en volbracht. Kortom, het huis van God is de plaats waar God de macht heeft, waar Gods woorden en de waarheid heersen; het is niet de plaats waar enig individu macht uitoefent en zijn eigen persoonlijke onderneming uitvoert om zijn eigen begeerten of ambities te verwezenlijken. Wat antichristen doen, gaat echter precies in tegen wat God wil: ze schenken geen aandacht en slaan geen acht op wat het is dat God wil doen, het kan ze niet schelen of Gods woorden onder de mensen tot vervulling komen, noch of Gods woorden en de waarheidsprincipes onder de mensen kunnen worden begrepen, beoefend en ervaren; ze nemen alleen in acht of zij status, macht en het voor het zeggen hebben; of hun bedoelingen, ideeën en begeerten onder de mensen kunnen worden verwezenlijkt. Dat wil zeggen, hoeveel mensen binnen hun invloedssfeer naar hun woorden luisteren en hen gehoorzamen, en wat voor imago, reputatie en gezag ze hebben – dit zijn precies de belangrijkste dingen die ze proberen te managen, en dit is waar ze in hun hart het meest om geven. God spreekt en werkt onder de mensen, Hij redt mensen, leidt mensen en voorziet in de behoeften van mensen, Hij begeleidt hen om voor God te komen, Zijn bedoelingen te begrijpen, stap voor stap het binnengaan van het leven te ervaren en geleidelijk onderwerping aan God te verkrijgen. Alles wat antichristen doen druist hier precies tegenin. God leidt mensen om voor God te komen, maar antichristen wedijveren met God om deze mensen en proberen hen voor zich te winnen. God begeleidt mensen bij het binnengaan van de waarheidswerkelijkheid, het begrijpen van de bedoelingen van God en het zich stap voor stap onderwerpen aan de heerschappij van God; antichristen proberen mensen stap voor stap te beheersen, hun doen en laten te doorgronden en hen stevig onder hun eigen macht te brengen. Kortom, alles wat antichristen doen is om volgelingen van God in volgelingen van zichzelf te veranderen; nadat ze die verwarde mensen die de waarheid niet nastreven onder hun macht hebben gebracht, gaan ze een stap verder en proberen ze uit alle macht degenen die in staat zijn God te volgen en hun plicht trouw te vervullen onder hun macht te brengen, iedereen in de kerk te laten luisteren naar wat zij zeggen, en hen te laten leven, handelen, zich gedragen en alles doen volgens de wensen van de antichristen, zodat ze uiteindelijk alles gehoorzamen wat de antichristen zeggen, hun wensen gehoorzamen en hun eisen gehoorzamen. Dat wil zeggen, wat God ook wenst te doen, welk effect God ook wenst te bereiken, is het resultaat dat antichristen ook wensen te bereiken. Het resultaat dat ze wensen te bereiken is niet om mensen voor God te laten komen en God te aanbidden, maar voor hen te laten komen en hen te aanbidden. Al met al proberen de antichristen, zodra ze macht hebben, ieder mens en ding binnen hun invloedssfeer te beheersen, proberen ze elk domein te beheersen dat ze kunnen, proberen ze de kerk, het huis van God en degenen die God volgen tot het domein te maken waar zij hun macht uitoefenen en kunnen regeren. Dat wil zeggen, God leidt mensen voor Zichzelf, terwijl antichristen mensen misleiden en die mensen ook voor zichzelf willen leiden. Het doel van de antichristen in dit alles is om Gods volgelingen tot hun volgelingen te maken, om het huis van God en de kerk in hun eigen huis te veranderen. Aangezien antichristen deze drijfveren en essentie bezitten, welke specifieke uitingen en gedragingen hebben ze dan die aangeven dat deze antichristen antichristen zijn, dat ze de vijanden van God zijn, dat ze demonen en Satans zijn die vijandig staan tegenover God en de waarheid? Nu zullen we concreet ontleden wat voor specifieke uitingen en benaderingen antichristen hebben die bewijzen dat ze het huis van God als hun persoonlijke domein behandelen.

I. Antichristen monopoliseren de macht

De eerste uiting van hoe antichristen het huis van God als hun persoonlijke domein behandelen, is er een waarover we vaak hebben gecommuniceerd, en het is een essentiële uiting die uniek is voor antichristen: antichristen houden meer van status dan van wat dan ook. Waarom houden ze het meest van status? Wat vertegenwoordigt status? (Macht.) Dat klopt – dit is de sleutel. Alleen met status kunnen ze macht verkrijgen, en alleen met macht kunnen ze dingen gemakkelijk gedaan krijgen; alleen met macht hopen ze dat hun diverse begeerten, ambities en doelen verwezenlijkt kunnen worden en werkelijkheid worden. Antichristen zijn dus erg sluw, ze zijn erg scherpzinnig in zulke zaken; als ze van het huis van God hun persoonlijke domein willen maken, moeten ze eerst de macht monopoliseren. Dit is een prominente uiting. Wie van de antichristen die jullie zijn tegengekomen, over wie jullie hebben gehoord of die jullie met eigen ogen hebben gezien, probeerde niet de macht te monopoliseren? Ongeacht welke middelen ze gebruiken, of het nu door gladheid en sluwheid is, door uiterlijk evenwichtig en minzaam te zijn, of door het gebruik van meer venijnige en bijzonder laaghartige middelen, of door geweld, antichristen hebben maar één doel: status bezitten en vervolgens macht uitoefenen. Het eerste waarover ik dus wil communiceren, is dat antichristen bovenal proberen de macht te monopoliseren. Het verlangen van antichristen naar macht gaat verder dan dat van normale mensen; het overtreft dat van gewone mensen met een verdorven gezindheid. Gewone mensen met een verdorven gezindheid willen alleen dat anderen hen hoogachten, een goede mening over hen hebben; ze houden ervan de leidende rol te krijgen als ze praten, maar ze lijden er niet zo onder als ze geen macht hebben en mensen hen niet aanbidden; ze kunnen zich redden of ze het nu hebben of niet. Ze hebben wel enige voorliefde en hunkering naar macht, maar niet in de mate van antichristen. En welke mate is dat? Zonder macht verkeren ze in een constante staat van angst, kunnen ze geen rust vinden, kunnen ze slecht eten en slapen, lijkt elke dag alleen maar verveling en rusteloosheid te brengen, en in hun hart voelt het alsof er iets is wat ze niet kunnen bereiken, en ook alsof er iets is wat ze hebben verloren. Gewone verdorven mensen zijn blij als ze macht hebben, maar niet overdreven overstuur door het gebrek eraan. Ze voelen zich misschien een beetje teleurgesteld, maar ze zijn er ook tevreden mee om een gewoon mens te zijn. Als antichristen een gewoon mens moeten zijn, kunnen ze niet overleven, kunnen ze niet doorgaan, en is het alsof ze de richting en het doel van hun leven hebben verloren. Ze weten niet hoe ze de weg – het leven – die voor hen ligt, moeten vervolgen. Voor hun gevoel is hun leven alleen met status met licht vervuld, alleen met status en macht is het glorieus, vredig en gelukkig. Is dit niet anders dan bij normale mensen? Zodra ze status hebben, worden antichristen buitengewoon opgewonden. Anderen zien dit en denken: waarom zijn ze anders dan voorheen? Waarom stralen ze zo en glunderen ze zo? Waarom zijn ze zo gelukkig? Bij navraag blijkt dit te komen doordat ze status hebben; ze hebben macht; ze hebben het voor het zeggen; ze kunnen de baas over mensen spelen; ze kunnen macht uitoefenen; ze hebben prestige; en ze hebben aanhangers. Wanneer ze status en macht hebben, verandert er iets in de geestesgesteldheid van antichristen.

Het verlangen van antichristen naar macht geeft aan dat hun essentie geen gewone essentie is; het is geen gewone verdorven gezindheid. En dus, ongeacht onder wie ze zich bevinden, zullen antichristen proberen een manier te vinden om op te vallen, gezien te worden, zich te profileren, om te zorgen dat iedereen hun verdiensten en deugden ziet en aandacht aan hen schenkt, en om een positie voor zichzelf in de kerk veilig te stellen. Wanneer er kerkverkiezingen worden gehouden, voelen antichristen dat hun kans is gekomen: de kans om zich te profileren, om hun wensen werkelijkheid te laten worden, om hun begeerten te bevredigen, is hier. Ze doen er alles aan om als leider verkozen te worden, ze doen er alles aan om macht te verkrijgen, in de overtuiging dat het verkrijgen van macht het voor hen gemakkelijker zal maken om dingen gedaan te krijgen. Waarom zal het gemakkelijker zijn? Wanneer antichristen geen macht hebben, kan het heel goed zijn dat je hun ambities, begeerten en essentie niet aan hun uiterlijke verschijning kunt ontdekken, omdat ze die verbergen en zich anders voordoen, zodat je hen niet kunt doorzien. Maar wat is het eerste wat ze doen zodra ze status verkrijgen en macht hebben? Ze proberen hun status te verstevigen, de macht die ze in handen hebben uit te breiden en te consolideren. En welke methoden gebruiken ze om hun macht te consolideren en hun status te verstevigen? Antichristen hebben vele middelen; ze zouden zo’n kans niet missen, ze zouden niet niets doen wanneer ze de macht al hebben gegrepen. Voor hen is de komst van zo’n kans een tijd van groot geluk – evenals het moment waarop ze hun sluwheid inzetten en hun capaciteiten ten volle kunnen benutten. Nadat een antichrist is verkozen, gaat hij eerst zijn directe familie en verwanten na, controleert hij wie nauw aan hem verwant is, wie bij hem in het gevlij probeert te komen, wie dicht bij hem staat en wie met hem overweg kan en dezelfde taal spreekt. Hij controleert ook wie oprecht is, wie zijn kant niet zal kiezen, wie hem aangeeft als hij iets doet dat ingaat tegen de regels en principes van het huis van God – dit zijn degenen die hij gaat wieden. Nadat hij ze heeft doorgelicht, denkt hij: ‘De meeste van mijn verwanten hebben een goede relatie met mij, we kunnen goed met elkaar overweg, we spreken dezelfde taal; als zij mijn ondergeschikten worden en ik hen kan gebruiken, zal mijn invloed dan niet groeien? En zal dit mijn status binnen de kerk niet stabiliseren? Zoals het gezegde luidt: ‘De bekwamen bevorderen zonder verwanten te vermijden.’ Ongelovige functionarissen moeten allemaal vertrouwen op hun vertrouwelingen en handlangers om hen te helpen – nu ik een functionaris ben, moet ik hetzelfde doen, het is een goed idee. Om te beginnen moet ik mijn verwanten bevorderen. Mijn vrouw en kinderen staan buiten kijf; het eerste wat ik zal doen is een aantal posities voor hen regelen. Wat zal mijn vrouw doen? Het beheren van offergaven in de kerk is een vitale en belangrijke rol – de financiële macht moet in onze handen zijn, alleen dan zal ik vrij en gemakkelijk geld kunnen uitgeven. Dit geld kan niet in handen van een buitenstaander worden gelegd; als dat wel gebeurt, dan zal het immers van hen zijn, en zullen de uitgaven worden gemonitord en gecontroleerd, wat niet handig is. Staat de persoon die momenteel de boekhouding beheert aan mijn kant? Uiterlijk lijken ze in orde, maar wie weet wat ze vanbinnen denken. Nee, ik moet een manier bedenken om hem te vervangen en mijn vrouw de boekhouding te laten beheren.’ De antichrist bespreekt het met zijn vrouw, die zegt: “Dit is geweldig! Nu jij kerkleider bent, heb jij het voor het zeggen over kerkelijke offergaven, nietwaar? Jij bepaalt wie daarover gaat.” De antichrist zegt: “Op dit moment is er echter geen goede manier om van de persoon die momenteel de boekhouding beheert af te komen.” Zijn vrouw denkt er even over na en zegt: “Zal dat niet gemakkelijk zijn? Zeg dat ze het werk al te lang doen. Dat is een slechte zaak; er kunnen oninbare schulden zijn, rommelige rekeningen of gevallen van verduistering. Fouten worden gemakkelijk gemaakt wanneer iemand iets voor een lange tijd is toevertrouwd; naarmate de tijd verstrijkt, hebben ze het gevoel dat ze kapitaal hebben en luisteren ze niet meer naar andere mensen. Bovendien is de persoon die de boekhouding beheert vrij oud, raakt hij gemakkelijk in de war en vergeet hij vaak dingen. Als er ooit sprake is van enig verzuim, zal dat tot verliezen leiden. Het is zo’n belangrijke rol – ze moeten worden vervangen.” En wie zou moeten zeggen dat hij vervangen moet worden? Woorden over het vervangen van deze persoon kan niet uit zijn mond als kerkleider komen; het moet aan de broeders en zusters worden overgelaten om de vrouw van de antichrist uit eigen beweging voor te stellen. Zodra zijn vrouw haar voorstel heeft gedaan, worden de kerkelijke offergaven aan haar toevertrouwd. Maar het kerkelijke principe schrijft voor dat het beheren van offergaven niet door één persoon alleen kan worden gedaan, maar gezamenlijk, door twee of drie mensen, wat helpt voorkomen dat één persoon een maas in de wet uitbuit en de financiën van Gods huis verduistert. Dus beveelt de antichrist zijn nicht aan om mee te helpen bij het beheren ervan, en zegt hij dat ze al heel lang in God gelooft, veel offergaven heeft gebracht, een goede reputatie geniet en te vertrouwen is. Iedereen zegt: “Dit zijn allebei familieleden van je. Er moet ook iemand van buiten je familie bij betrokken worden.” Dus beveelt de antichrist een verwarde oudere zuster aan om te helpen de financiën te beheren en te controleren. Eerst brengt de antichrist de financiën onder de controle van zijn familie, waarna zijn familie specifiek regelt hoe dit geld wordt besteed en de specifieke ins en outs – hij heeft de controle over dit alles in handen.

Heeft de antichrist zijn doel bereikt na het monopoliseren van de financiële macht en het beheersen van eigendommen? Nog niet. Wat het belangrijkst is, is het beheersen van de supervisors van diverse kerkelijke werkzaamheden, hen aan zijn kant krijgen en de lakens uitdelen. Dit is wat voor de antichrist het belangrijkst is; het heeft betrekking op de vraag of mensen in elk team lager in de hiërarchie doen wat hij zegt, en of zijn macht doordringt tot de laagste niveaus. Hoe doet hij dit? Hij voert ingrijpende hervormingen door. Eerst communiceert hij en zegt dat dit en dat niet in orde was met het werk van elk team. Er zijn bijvoorbeeld bepaalde problemen opgetreden bij het videoteam, en de antichrist zegt: “Deze problemen zijn veroorzaakt door de supervisor. Deze enorme verzuimen in hun werk en de enorme problemen die ze hebben veroorzaakt, zijn het bewijs dat de supervisor niet aan de norm voldoet en vervangen moet worden; als dat niet gebeurt, kan dit werk niet naar behoren worden gedaan. Dus, wie zal hem vervangen? Hebben jullie iemand in gedachten – zijn er kandidaten? Wie is de beste in wat hij doet in het team?” Iedereen denkt erover na en iemand zegt: “Er is een broeder die erg goed is, maar ik weet niet of hij geschikt is.” De antichrist antwoordt: “Als je het niet weet, kan hij niet worden gekozen. Ik zal er een voor jullie aanbevelen. Mijn zoon – hij is 25 en afgestudeerd in informatica, hij heeft zich gespecialiseerd in speciale effecten en videoproductie. Hij is een nieuwe gelovige in God en streeft de waarheid niet te zeer na, maar zijn professionele vaardigheden zijn beter dan die van jullie allemaal. Zijn er professionals onder jullie?” En iedereen antwoordt: “We zijn niet wat je professionals zou noemen, maar we vervullen onze plicht al lange tijd en begrijpen de principes van dit werk van het huis van God. Begrijpt hij die?” “Het maakt niet uit als hij het niet begrijpt; hij kan het leren.” Dit klinkt iedereen goed in de oren en ze gaan mee in wat hij zegt, stemmen er allemaal mee in om te bevorderen wie hij maar wil, en zo wordt weer een belangrijke rol door de antichrist beheerst. Vervolgens komt het bij de antichrist op dat het evangeliewerk belangrijk is voor Gods huis – en de supervisor ervan is niet iemand die aan zijn kant staat. Die moet worden vervangen. Hoe moet hij worden vervangen? Met dezelfde middelen: fouten zoeken. De antichrist zegt: “Hoe is het afgelopen met de potentiële ontvanger van het evangelie van de vorige keer?” Iemand antwoordt: “Na een maand te hebben geloofd, hoorden ze wat negatieve propaganda en geloofden daarin, dus geloofden ze niet meer.” De antichrist vraagt: “Hoe konden ze zomaar stoppen met geloven? Komt het doordat jullie de waarheid van de visies niet duidelijk hebben gecommuniceerd? Of komt het doordat jullie lui waren, of bang waren voor de ongunstige omgeving en bang waren jezelf in gevaar te brengen, zodat jullie dingen niet duidelijk hebben gecommuniceerd? Of komt het doordat jullie je niet onmiddelijk om hen bekommerden? Of hebben jullie nagelaten hen te helpen hun moeilijkheden op te lossen?” Hij stelt een hele hoop vragen, de een na de ander. En hoe anderen ook antwoorden, of welke verklaring ze ook geven, het maakt geen verschil; de antichrist houdt vol dat de supervisor van het evangelieteam te veel problemen heeft, dat zijn fouten te ernstig zijn, dat hij onverantwoordelijk is en ongeschikt voor de taak, en ontslaat hem zo met dwang. En nadat hij is ontslagen, zegt de antichrist: “Zuster Die-en-die heeft eerder het evangelie gepredikt en heeft ook ervaring – ik denk dat zij goed zou zijn.” Als mensen dit horen, zeggen ze: “Ze is je oudere zus! Ze heeft misschien wel mooie praatjes, maar haar menselijkheid is niet goed. Ze heeft een heel slechte reputatie, ze kan niet worden gebruikt,” en de broeders en zusters zijn het er niet mee eens. De antichrist zegt: “Als jullie het er niet mee eens zijn, dan wordt het evangelieteam ontbonden. Jullie mogen het evangelie niet meer prediken, jullie zijn niet in staat deze plicht naar behoren te vervullen. Of dat, of kies een geschikte teamleider, en mijn zus wordt assistent-teamleider!” De broeders en zusters kiezen iemand, en de antichrist stemt met tegenzin in, op voorwaarde dat zijn oudere zus assistent-teamleider mag zijn. Nu er zo consensus is bereikt, kan het evangelieteam ternauwernood blijven bestaan.

Ongeacht waar het is of welk werk erbij betrokken is, antichristen moeten hun handlangers, mensen die aan hun kant staan, ergens invoegen. Zodra antichristen leiders worden en status verkrijgen, is hun eerste zorg niet inspecteren hoe de leden van elk team het doen in hun binnengaan van het leven, of uitzoeken hoe hun werk vordert, of hoe de diverse moeilijkheden die ze in hun werk zijn tegengekomen kunnen worden opgelost, en of er nog openstaande problemen of uitdagingen zijn; in plaats daarvan kijken ze naar de personeelsbezetting, en wie het hoofd van elk team is, wie in elk team tegen hen is en welke mensen in de toekomst een bedreiging voor hun status zullen vormen. Ze zijn vrij goed op de hoogte van dergelijke zaken, maar ze informeren nooit naar de situatie van het werk van de kerk. Ze informeren nooit naar de toestand van de broeders en zusters, hun binnengaan van het leven, of hoe het kerkleven verloopt, en ze willen er nog minder om geven. Maar ze zijn zich terdege bewust van de mensen die de leiding hebben over elk team: of het hun handlangers zijn, of ze met hen overweg kunnen en of ze een bedreiging vormen voor hun macht of status. Ze kennen al deze details en hebben ze heel duidelijk uitgedokterd. Wat betreft degene in de groep die relatief oprecht is en de waarheid spreekt, geloven ze dat ze voor zo iemand op hun hoede moeten zijn en hem geen enkele status moeten geven. Ze geven de voorkeur aan degenen die bedreven zijn in vleierij, die weten hoe ze moeten slijmen, die aangename woorden spreken om zo andere mensen naar de mond te praten, en die aanwijzingen kunnen volgen wanneer ze dingen doen. De antichrist is hen gunstig gezind en is van plan hen te bevorderen en hen een belangrijke positie te geven. Hij denkt er zelfs over om hen overal mee naartoe te nemen, ervoor te zorgen dat ze naar meer preken luisteren en hen om te vormen tot hun handlangers. Wat betreft degenen in de kerk die de waarheid nastreven, een gevoel van gerechtigheid hebben en de waarheid durven spreken, die consequent God verheerlijken en van Hem getuigen, die niet buigen voor boosaardige machten, status of gezag – voor hen zijn ze op hun hoede, ze verafschuwen hen, discrimineren hen en sluiten hen in hun hart buiten. Echter, degenen die hen vleien, vooral hun familieleden, hun verre verwanten – degenen die om hen heen draaien, worden als hun eigen mensen beschouwd en als familie behandeld. Al degenen onder de macht van de antichrist die in staat zijn om om hen heen te draaien, hun aanwijzingen te volgen en zich te laten sturen wanneer ze dingen doen, en dingen uitvoeren volgens hun wensen – deze mensen missen geweten of verstand, menselijkheid en het minste Godvrezend hart. Het is een stel niet-gelovigen. Ongeacht welke slechte dingen ze doen, de antichrist kweekt en beschermt hen en beschouwt hen als zijn eigen familie, en brengt hen onder zijn macht – op deze manier wordt het domein van de antichrist gevormd.

En wie maken deel uit van het persoonlijke domein van de antichrist? Allereerst is de antichrist het hoofd, de leider, de koning die absolute autoriteit bezit en wiens woord in dit domein boven elke twijfel verheven is. Mensen die door bloed aan hen verwant zijn, hun directe familie, hun handlangers, maatjes, fanatische aanhangers, anderen die hen zonder problemen volgen en bevelen van hen aannemen, en weer anderen die graag met hen omgaan en meedoen aan hun wandaden, en degenen die, ongeacht hoe de regelingen en bestuurlijke decreten van het huis van God zijn vastgelegd, ongeacht wat de woorden van God en de waarheidsprincipes zeggen, zich graag voor hen uit de naad werken, risico’s voor hen nemen en voor hen zwoegen – dit zijn de leden van het domein van de antichrist. Samen vormen ze de fanatieke volgelingen van de antichrist. En wat doen al deze leden van het domein van de antichrist? Doen ze hun plicht en elke taak volgens de regels en principes van het huis van God? Doen ze wat God vereist en beschouwen ze Zijn woorden en de waarheid als het allerhoogste principe? (Nee.) Kunnen de waarheid en de woorden van God dan ongehinderd voortgang vinden wanneer er zulke mensen in de kerk zijn? Niet alleen kunnen ze dat niet, maar vanwege de verstoring, misleiding en sabotage van de bende van de antichrist, kunnen Gods woorden, de waarheid die Hij uitdrukt en de vereisten die Hij aan mensen stelt, niet tot vervulling worden gebracht in de kerk; ze kunnen niet worden geïmplementeerd. Wanneer het domein van de antichrist bestaat, kunnen Gods uitverkorenen geen normaal kerkleven hebben, noch kunnen ze hun plicht normaal vervullen, laat staan dat ze dingen kunnen doen in overeenstemming met de waarheidsprincipes; elke taak in de kerk wordt beheerst door de antichrist. Waar dit in lichtere mate het geval is, veroorzaakt de verstoring van de antichrist chaos, verkeren mensen in een staat van angst, boekt het werk geen vooruitgang en weten mensen niet hoe ze hun werk goed moeten doen of hun plicht naar behoren moeten vervullen; alles wordt in chaos gestort. In ernstige gevallen komt al het werk tot stilstand en toont niemand nog enige betrokkenheid. Hoewel een paar mensen kunnen zien dat er een probleem is, kunnen ze niet onderscheiden dat deze problemen worden veroorzaakt door de antichrist; ook zij worden verstoord en gedesoriënteerd door de antichrist, en weten ze niet wie gelijk of ongelijk heeft. Zelfs als er sommigen zijn die bepaalde problemen opmerken en zich willen uitspreken of de leiding over het werk willen nemen, zijn ze niet in staat om het werk te doen. De antichrist onderdrukt iedereen die hem probeert te ontmaskeren, of een gevoel van gerechtigheid heeft en probeert het werk zelf op zich te nemen. Hoe ver gaat zijn onderdrukking? Als je muisstil bent, als je om genade smeekt, als je hen niet durft aan te geven, als je hen niet durft te rapporteren aan de hogere niveaus, of problemen met hun werk aan de orde durft te stellen, of de waarheid durft te communiceren, of het woord ‘God’ durft uit te spreken, dan zal de antichrist je sparen. Als je de principes hooghoudt en hen ontmaskert, zullen ze al het mogelijke doen om je te kwellen, zullen ze elk middel inzetten om je te veroordelen en te onderdrukken, en zullen ze zelfs de leden van hun domein, samen met andere weifelaars, en die mensen die laf, lafhartig en bang zijn voor de machten van de antichrist, aanzetten om je te verwerpen en te onderdrukken. Uiteindelijk zullen sommigen met een klein geloof en een zwakke positie door de antichrist op de knieën worden gedwongen. En dit maakt de antichrist gelukkig; ze hebben hun doel bereikt. Zodra ze macht hebben, geven ze, om deze macht te monopoliseren en hun status veilig te stellen, niet alleen alle belangrijke taken in de kerk aan hun verwanten en aan degenen die een goede relatie met hen hebben, maar rekruteren ze tegelijkertijd anderen die geen familie van hen zijn om dienst te verlenen en zich voor hen uit de naad te werken, met als doel hun status in de toekomst te behouden, om altijd de macht in handen te hebben. In hun gedachten geldt: hoe meer mensen in hun domein, hoe groter hun troepen, en dus hoe groter hun macht. En hoe groter hun macht, hoe banger voor hen zijn degenen die hen zouden kunnen weerstaan, die nee zouden kunnen zeggen en die hen zouden durven ontmaskeren. Zulke mensen worden ook steeds schaarser. Hoe banger mensen voor hen zijn, hoe meer kapitaal ze hebben om met het huis van God en God te wedijveren; ze zijn niet langer bang voor God en zijn niet bang om door het huis van God te worden aangepakt. Afgaande op het verlangen van de antichrist naar macht, wat ze ermee doen en hun diverse gedragingen, is de antichrist in essentie een vijand van God; ze zijn een Satan en een duivel.

En wat doet de antichrist na het opzetten van zijn eigen domein? Is hij vreselijk bezorgd over hoe het evangeliewerk van de kerk verloopt? Maakt hij zich er zorgen over, of informeert hij ernaar? Hij maakt alleen een inspectieronde, doet het voor de vorm, maakt zich er plichtmatig vanaf met een paar woorden en niets meer. Wat is het doel van zijn inspectieronde? Met welk doel begint hij aan deze uitgebreide reizen om te zien hoe het met de broeders en zusters gaat? Is het omdat hij erom geeft hoe hun binnengaan van het leven verloopt? Nee. Hij kijkt of iemand binnen zijn invloedssfeer de intentie heeft om hem te weerstaan, of er iemand is die hem scheef aankijkt, of ‘nee’ tegen hem durft te zeggen, het durft om niet toe te geven en niet te doen wat hij zegt; hij moet het met eigen ogen zien, hij moet persoonlijk op de hoogte zijn van de situatie. Dat is één aspect. Bovendien maakt de antichrist zichzelf, nadat hij zijn domein heeft gevestigd, maakt hij zichzelf de rechtmatige koning – en als je zegt dat hij een tiran is, de lokale pestkop, de leider van bandieten, kan het hem niet schelen, zolang hij maar status en macht heeft. Binnen zijn invloedssfeer, binnen zijn domein, is alle macht in zijn handen, en heeft hij alleen het voor het zeggen. Tegelijkertijd geniet hij ook van de aanbidding, bewondering en achting van zijn kliek, evenals van hun vleierij, mooipraterij en zelfs al die gevoelens van superioriteit en speciale behandelingen die ze hem geven. Denk je dat wanneer de antichrist zijn macht monopoliseert, dit alleen is om vanuit een hoge positie te spreken? Is het louter om zo’n verlangen te bevredigen? Nee. Hij wil iets substantieels: de hele behandeling die gepaard gaat met de status en macht die hij in zijn domein geniet. Zodra de antichrist zijn domein heeft gevestigd, zodra hij zijn fanatieke volgelingen heeft, brengt hij zijn dagen door in groter comfort dan de keizers van weleer. Hij hoeft niets te doen: met één woord wordt zijn wens vervuld; met één woord worden de dingen die hij wil naar hem toe gebracht. De antichrist zegt bijvoorbeeld: “Het is mooi weer vandaag; waarom heb ik zo’n zin in kip?” Voor de middag heeft iemand al kippenstoofpot gemaakt. Tijdens de lunch zegt de antichrist: “Wij gelovigen in God kunnen geen alcohol drinken, maar wat dacht je van wat verfrissingen?” Bij het horen van de woorden van hun leider laten de volgelingen van de antichrist iemand wegsnellen om versnaperingen te kopen. Krijgt hij niet wat hij maar wil? Hij hoeft maar zijn hand uit te steken, zijn mond open te doen, en de dingen worden hem gebracht en al zijn wensen komen uit. Zijn dagen worden in groot comfort doorgebracht. Dan zegt de antichrist: “Het is koud vandaag. De motten hebben een gat gevreten in het vest van vorig jaar, het is ongepast als ik het draag – geen gezicht. Ik weet niet waar het vest van dit jaar is.” Wanneer iemand aanbiedt om meerdere vesten voor hem te kopen, zegt hij dat ze die niet zomaar moeten kopen, hij moet zich conformeren aan de betamelijkheid van de heiligen, en het geld moet volgens principe worden besteed. Kort nadat hij dit heeft gezegd, koopt iemand meerdere vesten voor hem. Nadat ze zijn aangekomen, voelt de antichrist dat als hij niets zegt, dit allemaal opzettelijk zal lijken, dus zegt hij: “Wie heeft deze gekocht? Is dit geen schending van de principes? Zou dit mij niet in een kwaad daglicht stellen? Wie heeft ze gekocht? Ik zal hun het geld geven.” Hij vraagt zijn vrouw om eerst wat geld uit de kerkelijke offergaven te halen, en zegt dat hij het later zal terugbetalen als hij geld heeft. In werkelijkheid zegt hij dit terloops; hij is absoluut niet van plan het terug te betalen. De antichrist krijgt werkelijk wat hij maar wenst en geniet van alles wat hem kant-en-klaar ter beschikking staat. En heeft hij in zijn hart enig gevoel van zelfverwijt nadat hij heeft genoten van deze dingen? Voelt hij zich aangeklaagd door zijn geweten? (Nee.) Hoe zou hij zich aangeklaagd kunnen voelen? Dit is precies waar hij op uit is, het is waar hij dag en nacht naar heeft verlangd – hoe zou hij het kunnen weigeren? Dit voordeel mag niet worden verspild, als hij er geen gebruik van maakt, zal het verlopen en voor niets zijn. Zodra er gebruik van is gemaakt zal hij er iets aardigs over zeggen, zodat de persoon die het geld uitgeeft dat gewillig doet en er niets van durft te denken.

In zijn eigen domein ontvangt een antichrist niet alleen diverse speciale behandelingen en diensten van zijn ondergeschikten, maar traint hij degenen in zijn domein ook om hem in alles te gehoorzamen. Bijvoorbeeld, als een antichrist iedereen vraagt om om 5 uur ’s ochtends op te staan, moet iedereen voor 5 uur op zijn. Degenen die te laat wakker worden, zullen worden gesnoeid – ze moeten de antichrist naar de ogen kijken. Tijdens de maaltijden durft niemand aan tafel te gaan zitten totdat hij gaat zitten, en voordat hij zijn eetstokjes begint te gebruiken, durft niemand anders dat te doen. Wat hij ook besluit te doen, dat moet worden gedaan; hoe hij ook besluit dat iets moet worden gedaan, anderen moeten hierin volgen, en ongehoorzaamheid wordt niet getolereerd. In zijn domein is hij de leider, de koning, en is zijn woord wet – wie niet gehoorzaamt, zal worden gekweld. Zijn ondergeschikten worden getraind om zijn bevelen zonder vragen op te volgen en durven er niet in het minst tegenin te gaan, in de overtuiging dat wat hij ook beveelt gerechtvaardigd en de moeite waard is – het is hun plicht en verplichting. Onder de vlag van geloof in God en het vervullen van hun plichten gehoorzamen de ondergeschikten van de antichrist hem zonder meer, dragen ze hem op handen en behandelen ze hem als hun koning en meester. Als iemand zo zijn gedachten of meningen over de antichrist heeft, als hij er zienswijzen op nahoudt die verschillen van die van de antichrist, zal de antichrist kosten noch moeite sparen om hem te weerleggen, te kleineren, te ontleden, over hem te oordelen, hem te veroordelen en te onderdrukken, en pas rusten wanneer de persoon hem volledig gehoorzaamt. De antichrist floreert in zijn domein, waar het heerlijk comfortabel is. Het geld dat de broeders en zusters offeren gaat allemaal naar de antichrist, en alles wat de antichrist tekortkomt moet door hen worden voorzien. De broeders en zusters moeten onmiddellijk in de behoeften van de antichrist voorzien om hem tevreden te houden en hem gelukkig te maken. De antichrist heeft deze mensen in feite getraind als zijn slaven. Hij preekt voornamelijk over hoe hij heeft geleden en loyaal is geweest, waarbij hij benadrukt hoe mensen hem moeten begrijpen en gehoorzamen om God te behagen en in overeenstemming te zijn met de waarheidsprincipes. De antichrist predikt verheven preken, herhaalt slogans en presenteert doctrines die volledig overeenstemmen met menselijke noties en verbeeldingen, waarmee hij de aanbidding en bewondering van anderen wint. Tegelijkertijd voorkomt hij op effectieve wijze dat er enige achterdocht, twijfel of onderscheidingsvermogen tegen hem ontstaat, en voorkomt hij ook dat mensen gedachten krijgen om hem te ontmaskeren of te onderscheiden, of hun eigen gedachten van verraad hebben. Op deze manier zorgt hij ervoor dat zijn macht blijft bestaan, dat die in de kerk verankerd zal worden zonder onzekere factoren. Denkt de antichrist niet behoorlijk ver vooruit? Wat is dan het doel achter al deze handelingen? Eén woord: macht. Of het nu gaat om degenen binnen zijn domein of degenen daarbuiten, of het nu gaat om zijn fanatieke volgelingen of de broeders en zusters die hem onderscheiden, waar is de antichrist het meest bang voor en bezorgd over? Zijn zorg is dat deze individuen de waarheid zouden kunnen begrijpen, voor God komen, hem onderscheiden en hem verwerpen. Dit is waar hij het meest bang voor is. Zodra iedereen hem verwerpt, wordt hij een generaal zonder leger, verliest hij zijn status en prestige en wordt zijn macht hem ontnomen. Daarom gelooft hij dat hij zijn macht alleen kan vasthouden door zijn domein veilig te stellen, zijn fanatieke volgelingen aan zich te binden, degenen die hem volgen grondig te misleiden en te beheersen, en hen stevig in zijn greep te houden. Op deze manier houdt hij stevig vast aan de speciale behandeling die hij wil ontvangen, een speciale behandeling die zijn macht hem brengt. Sommige antichristen zijn bijzonder gewiekst in hoe ze zich gedragen en handelen, en bedreven in het winnen van mensen. Binnen het domein dat ze beheren, zijn er mensen die klusjes voor hen doen, mensen die in hun materiële behoeften voorzien, en mensen die informatie verzamelen of dingen voor hen gladstrijken – een verscheidenheid aan verschillende individuen. Als er binnen de invloedssfeer van de antichrist niemand is met een goed kaliber, niemand die de waarheid nastreeft en niemand die de waarheidsprincipes hooghoudt, kan de antichrist op de lange termijn zijn controle over de kerk behouden, en zullen de mensen in deze kerk ernstig en onhersteldbaar worden aangetast en misleid. Zelfs als er iemand door de Boven wordt gestuurd om het werk te onderzoeken, zou het tevergeefs zijn. De kerk is ondoordringbaar en ontoegankelijk geworden onder de beheersing van de antichrist – zijn stevige vesting. Ongeacht wie de antichrist ontmaskert en hem ontleedt, of wie over de waarheidsprincipes communiceert, degenen die misleid zijn, zullen niet naar hen luisteren. Ze zullen aan de kant van de antichrist staan, zich verzetten tegen de waarheid en de ontmaskering en ontleding van de antichrist veroordelen.

De antichrist, zijn fanatieke volgelingen en de leden van zijn domein zijn altijd bezig met het bespreken en onderzoeken van de zaken van Gods huis: wie is waarheen overgeplaatst? Wie is er ontheven? De Boven heeft weer een communicatie en preek uitgegeven over het ontmaskeren van zus en zo – moeten we die vrijgeven? En hoe zullen we die vrijgeven? Aan wie zal die eerst worden vrijgegeven, en aan wie daarna? Moeten we ingrijpen en een paar redactionele wijzigingen aanbrengen? Wie heeft er onlangs contact gehad met buitenstaanders? Is er iemand door de Boven naar beneden gestuurd? Heeft een van die mensen contact gehad met onze lagergeplaatsten? Regelmatig bespreken ze zulke dingen; ze spannen vaak samen en smeden complotten, waarbij ze tegenmaatregelen, plannen en middelen bespreken om te reageren op alle werkregelingen van de Boven. Ook bespreken en onderzoeken ze de omstandigheden van broeders en zusters onder hen regelmatig. De antichrist en de leden van zijn domein brengen de hele dag door met samenzweren, als twee handen op één buik. Wanneer ze samen zijn, communiceren ze niet over de waarheid, of de bedoelingen van God, laat staan over het werk van de kerk, of hoe ze hun plicht moeten vervullen, het werk van de kerk moeten bevorderen, of de broeders en zusters moeten begeleiden bij het binnengaan in de werkelijkheid van Gods woorden, of hoe ze moeten reageren op externe situaties. Ze communiceren nooit over derglijke gepaste zaken, maar onderzoeken wie nauwere banden krijgt met wie, over wie deze mensen praten als ze samen zijn, of ze achter hun rug om over de leiders hebben gepraat; en ze letten erop wiens familie rijk is en of ze offergaven hebben gegeven. Dit zijn de dingen waar ze privé over doorgaan, ze oordelen over de broeders en zusters en over de werkregelingen van de Boven – ze doen altijd alles wat ze kunnen om de broeders en zusters en de Boven te bespelen. Wat ze in het geheim doen is schandelijk: als het niet schadelijk is voor de kerk, is het schadelijk voor de broeders en zusters. Ze zijn altijd complotten aan het smeden of maken ophef over de broeders en zusters die een goed kaliber hebben en de waarheid nastreven. Ze proberen goede mensen ten val te brengen of hun naam door het slijk te halen. Wanneer antichristen ook maar iets doen, bespreken ze het altijd met mensen in hun kamp – er zijn complotten en listen bij betrokken. Niets wat door de bende van de antichrist wordt gezegd blijft overeind als er een zorgvuldige analyse wordt gemaakt. Er worden overal problemen in gevonden. Tegenover mensen buiten het domein houden ze zich in en zijn ze op hun hoede; maar binnen het domein van de antichrist is niets te gek: ze oordelen over de broeders en zusters, over het werk van Gods huis, over hogere leiders – zelfs over God. Alles is geoorloofd. Maar wanneer er iemand van buiten het domein aanwezig is, houden ze hun woorden in, haperen ze, zijn ze terughoudend en spreken ze zelfs in een geheimtaal die buitenstaanders niet kunnen begrijpen. Ze hebben een blik die een bepaalde betekenis heeft, een slinkse glimlach die iets betekent, zelfs een snuivend geluid en een hoestje dat iets betekent – dit zijn allemaal hun geheime codes. Soms krabben ze op hun hoofd, soms trekken ze aan hun oren, soms stampen ze met hun voeten, soms wrijven ze in hun handen; alles heeft een bepaalde betekenis. Dit zijn de veelvoorkomende uitingen van de bende van de antichrist, de diverse gedragingen die ze vertonen zodra ze de macht in de kerk hebben gemonopoliseerd. Wat zijn deze mensen, afgaande op hun diverse gedragingen en uitingen, en ontleed vanuit het perspectief van hun menselijkheid? Zijn het geen handlangers van bedrieglijkheid en boosaardigheid? (Ja.) En hebben deze mensen enig gevoel voor gerechtigheid? Hebben ze enig geweten of moraal? Zijn ze eerlijk? Nee. Deze mensen hebben geen schaamte. Ze verbruiken wat de broeders en zusters offeren en vinden dat het hun toekomt; tegelijkertijd eigenen ze zichzelf dingen toe en gaan ze tekeer in het huis van God, waarbij ze de broeders en zusters schade toebrengen – en ze leven niet slechts tijdelijk van de kerk, maar doen dat elke dag, generatie na generatie. Zijn dit geen duivels die mensenvlees eten en mensenbloed drinken? Ze hebben geen schaamte! De antichrist en zijn bende bespreken altijd ‘staatszaken’. Maar zijn hun besprekingen achter gesloten deuren schandelijk? (Ja.) Waar praten ze over? Communiceren ze over het werk van de kerk? Voelen ze een last voor het werk van de kerk? Op sommige plaatsen staat de kerk onder toezicht en worden de broeders en zusters gestalkt en in de gaten gehouden door de grote rode draak, de overheid, en worden zelfs de meeste broeders en zusters onder overheidscontrole geplaatst en lopen ze het risico agerrestateerd en gevangengenomen te worden. Kan het hun iets schelen? Proberen ze een manier te bedenken om de broeders en zusters te beschermen, om hen te helpen vervolging en lijden in de gevangenis te vermijden? Bespreken ze privé hoe ze de boeken, bezittingen en dergelijke van de kerk kunnen veiligstellen, om de kerk te beschermen tegen verlies? Acteren ze meteen als er een Judas in de kerk verschijnt, en regelen ze snel een veilige plek voor de getroffen broeders en zusters om hen te beschermen? Zouden ze zulke dingen doen? (Nee.) Wanneer mensen macht hebben, kunnen ze goede dingen doen en ze kunnen ook slechte dingen doen. Dus, wat doet de antichrist wanneer hij macht heeft? (Slechte dingen.) Welke slechte dingen doen ze dan? (Ze vinden manieren om iedereen te kwellen die niet naar hen luistert. Wanneer Gods huis enkele leiders en werkers stuurt om naar het werk te informeren, zullen ze een manier vinden om hen te ontwijken, of iets tegen hen vinden om een oordeel over hen te vellen, hen veroordelen en redenen vinden om hen weg te jagen, om te voorkomen dat ze naar het werk informeren en problemen bij hen vinden.) Sommige antichristen doen precies het tegenovergestelde: uit angst dat de broeders en zusters hun problemen zullen rapporteren, houden ze de leiders die door de Boven zijn gestuurd in de gaten, trakteren ze hen op goed eten en drinken en voorkomen ze dat ze in contact komen met de lagergeplaatste broeders en zusters. Wanneer de leiders naar de broeders en zusters vragen, antwoorden ze: “Het gaat goed met iedereen. Momenteel verloopt ons evangeliewerk soepel. We hebben al die problemen opgelost die voortkwamen uit de ongunstige omgeving, en de Judassen verdreven die ons hebben verraden; we hebben degenen aangepakt die het werk van de kerk probeerden te verstoren en ze allemaal verwijderd, en de boeken met Gods woorden zijn zoals gewoonlijk verspreid. Er zijn helemaal geen problemen.” Terwijl ze dit zeggen, rapporteren ze ook een paar dingen over andere mensen. Wanneer de Boven iemand stuurt om hen te onderzoeken, en ze denken dat iemand hen heeft gerapporteerd, zullen ze opzettelijk de problemen van die persoon rapporteren om de hogere leiders te misleiden en hen te laten denken dat de persoon die de antichrist heeft gerapporteerd problemen heeft. Dit doen ze om te voorkomen dat de leiders kunnen zien wat er werkelijk aan de hand is met het werk van de kerk en de problemen van de antichrist ontdekken, zodat ze uiteindelijk niet worden ontheven en niet langer in gevaar zijn. Het doel van de antichrist bij het beschermen van zijn domein is om zijn macht te consolideren en effectief te maken, en dus kweken ze vele aanhangers, lakeien, fanatieke volgelingen en handlangers. Hun doel bij het kweken van zulke mensen is om de macht grondig te monopoliseren, om te voorkomen dat die wordt verzwakt of hun wordt ontnomen.

Antichristen behandelen het huis van God als hun persoonlijke domein, en het eerste wat ze doen nadat ze het leiderschap op zich hebben genomen, is de macht monopoliseren. Hebben jullie voorbeelden kunnen bedenken van antichristen die de macht monopoliseren? (Voorheen was er een kerkleider die een antichrist was. Telkens wanneer iemand op zijn problemen wees of hem ontmaskerde, onderdrukte hij die persoon en nam hij diens boeken met Gods woorden in beslag. Ik ging naar enkele bijeenkomstgroepen in zijn kerken om meer over de situatie te weten te komen. Die antichrist, bang dat zijn slechte daden aan het licht zouden komen, probeerde me weg te jagen en greep de kans aan om me ervan te beschuldigen dat ik stiekem bijeenkomsten bijwoonde zonder zijn toestemming. Later stuurden de hogere leiders iemand om onderzoek te doen, en de antichrist lasterde me, sprak negatief over me en plaatste me zelfs onder huisarrest, waarbij hij broeders en zusters instrueerde om niet met mij om te gaan. Destijds beheerste deze antichrist acht kerken, samen met een leider en een werker. Na enkele maanden van communicatie en onderscheiding, verbanden de broeders en zusters deze groep antichristen uiteindelijk.) Dit is hoe antichristen te werk gaan. Alles wat ze doen in de kerk is erop gericht de macht te grijpen en mensen te beheersen. Ze zijn bijzonder gevoelig voor iedereen die een bedreiging vormt voor hun status en macht. ze hebben een scherpe neus voor zulke zaken, en ze beseffen onmiddellijk dat deze zaken ongunstig voor hen zijn en hun positie bedreigen. Is dit niet boosaardig? Waarom zijn antichristen zo gevoelig voor zulke zaken? Waarom merken anderen het niet op? Dit heeft te maken met hun aard; alleen antichristen kunnen zich bewust zijn van deze dingen. Dit bevestigt één punt: antichristen hebben dit soort essentie. Hun verlangen naar macht is abnormaal, en ze bezitten een buitengewone hunkering. Wanneer iemand naar de kerk komt waarover zij de leiding hebben, zullen ze hem bestuderen en denken: vormt deze persoon een bedreiging voor mijn status en prestige? Is hij hier om mij te bevorderen of om mij te ontheffen? Is hij hier om mijn problemen te onderzoeken of om normaal over het werk te communiceren? Ze proberen deze dingen te eerst achterhalen. Ze zijn bijzonder gevoelig voor zulke zaken omdat ze een speciale liefde hebben voor status en macht; ze leven voor macht en status. Ze denken dat als ze de macht verliezen, minder aanhangers hebben en een generaal zonder leger worden, het leven zijn betekenis verliest. Daarom geloven antichristen, wat betreft de status en macht die ze hebben verkregen, of ze nu de leiding hebben over drie kerken, vijf kerken of tien kerken: hoe meer, hoe beter. Ze zullen hun macht absoluut niet aan andere mensen afstaan. Ze denken dat die rechtens van hen is, iets waarvoor ze hebben gevochten, iets wat ze hebben verkregen door revolutie en strategie. Als anderen die willen krijgen, moeten ze bereid zijn hun leven ervoor te geven. Het is net als de grote rode draak – als iemand democratische verandering zou voorstellen om een einde te maken aan zijn dictatuur, en de Communistische Partij zou aansporen om eerlijke verkiezingen te houden, wat zou de grote rode draak dan zeggen? ‘Democratie? In ruil voor de hoofden van twintig miljoen mensen! De Communistische Partij heeft haar macht verkregen door het bloed van talloze individuen. Als je de macht wilt grijpen, zul je die moeten ruilen met het bloed en de levens van zoveel mensen!’ Antichristen zijn hetzelfde. Als je wilt dat ze afstand doen van de macht, is het communiceren over de waarheid niet genoeg om ze over te halen; ze zullen met je strijden en vechten. Hoe verachtelijk hun methoden of middelen ook zijn, ze moeten hun macht veiligstellen. Tenzij Gods uitverkoren volk massaal ontwaakt en zich verenigt om hen te ontmaskeren en te verwijderen, zullen ze hun macht niet opgeven. Zijn antichristen niet gewoon te boosaardig? Dit bevestigt en illustreert ten volle de boosaardige en venijnige gezindheid van antichristen. Of de beheerste onderdanen het nu willen of niet, of ze zich werkelijk overgeven of niet, of ze bereid zijn te gehoorzamen en te volgen, het kan antichristen niet schelen. Ze gebruiken hun macht met geweld om mensen te onderdrukken en te beheersen. Niemand mag ongehoorzaam zijn: iedereen die zich niet overgeeft, zal worden gestraft. Dit zijn antichristen.

Zojuist hebben we gecommuniceerd over bepaalde specifieke praktijken en uitingen van de manier waarop antichristen macht monopoliseren. Kunnen we aan de hand van deze praktijken en uitingen niet zien dat antichristen een venijnige en boosaardige gezindheid en essentie bezitten? Kan iemand hen veranderen? Of het nu is door met hen te redeneren, een beroep te doen op hun emoties, de waarheid in Gods woorden te presenteren, hen te snoeien of te proberen hen te veranderen door middel van oprechte gevoelens – kan een van deze methoden hen ertoe brengen de praktijk van het monopoliseren van macht op te geven? (Nee.) Sommige mensen zeggen: ‘Antichristen zijn gewoon mensen met verdorven gezindheden. Mensen hebben menselijke gevoelens. Als je een beroep doet op hun gevoelens, dingen logisch uitlegt en de voor- en nadelen duidelijk maakt, dan zullen ze wanneer ze die redenering begrijpen misschien niet zo optreden. Ze zullen misschien hun fouten toegeven, berouw tonen en stoppen met het bewandelen van het pad van antichristen. Ze zullen misschien niet hun eigen domein binnen het huis van God vestigen, hun eigen fanatieke volgelingen aantrekken om macht in het huis van God te monopoliseren, en zich bezighouden met deze handelingen die niet in overeenstemming zijn met menselijkheid en moraal.’ Kunnen antichristen op deze manier worden beïnvloed? (Nee.) Heeft iemand ooit een antichrist veranderd? Sommigen zeggen: ‘Misschien zijn ze van jongs af aan niet goed opgevoed door hun moeder, zijn ze verwend. Als hun moeder met hen praat, of de persoon met het meeste prestige in hun familie, of degene die het langst gelovig is geweest, met hen redeneert, zullen ze misschien stoppen met het doen van de dingen die antichristen doen.’ Klopt dit? (Nee.) Waarom niet? (Met hen redeneren werkt niet; hoe meer je praat, hoe meer ze het je kwalijk nemen. Als je hen vervolgens ontmaskert en snoeit, zullen ze je haten.) Juist. Hebben ze Gods woorden en de waarheid niet al behoorlijk vaak gehoord? Sommige antichristen geloven al tien of twintig jaar zonder enige verandering. Ze hebben Gods woorden behoorlijk vaak gelezen, maar waarom is er geen verandering opgetreden? Het is omdat hun hart vervuld is van kwaad – zelfs God redt hen niet, kunnen mensen hen dan veranderen met het beetje kennis en doctrine dat ze hebben? In de menselijke samenleving hebben landen onderwijs en zijn er wetten in de samenleving die mensen aanmoedigen om te leren zich goed te gedragen, en het plegen van misdaden te vermijden. Maar waarom kan dit mensen niet veranderen? Hebben het nationale onderwijs en de systemen enige positieve invloed gehad op de samenleving? Hebben die dingen die door het land worden gepromoot enige educatieve betekenis of waarde voor de mensheid? Zijn ze effectief geweest? (Nee.) Hebben zelfs de justitiële instellingen van elk land, zoals jeugdgevangenissen en gevangenissen – de meest hoogstaande en strengste plaatsen voor het disciplineren van mensen – de essentie van mensen veranderd? Sommige verkrachters, dieven en misdadigers gaan zo vaak de gevangenis in en uit dat ze veelplegers worden – veranderen zij uiteindelijk? Nee, niemand kan hen veranderen. De essentie van een persoon kan niet worden veranderd. Evenzo kan de essentie van antichristen ook niet worden veranderd. De praktijk van het monopoliseren van macht vertegenwoordigt de essentie van antichristen, en deze essentie kan niet worden veranderd. Wat is Gods houding ten opzichte van dit onveranderlijke type persoon? Doet Hij Zijn uiterste best om hen te veranderen en te redden, en vervolgens een transformatie in hun aard te bereiken? Doet God dit werk? (Nee.) Nu jullie begrijpen dat God dit soort werk niet doet, hoe moeten jullie dan met antichristen omgaan? (Hen verwerpen.) Onderscheid en ontleed hen eerst; zodra je hen doorziet, verwerp je hen. Verwerp iemand niet alleen op basis van je noties en verbeeldingen, omdat je denkt dat hij arrogant en zelfgenoegzaam is en op een antichrist lijkt. Dit is niet voldoende; je kunt niet blind zijn. Door contact, onderzoek en onderscheiding moet je geleidelijk vaststellen en bevestigen dat iemand een antichrist is. Communiceer eerst over hem en ontleed hem voor iedereen, onderscheid hem, en verenig je vervolgens met degenen in de kerk die de waarheid nastreven en een gevoel van gerechtigheid hebben, om hem te verwerpen. Onderscheid en ontleed hem eerst, en verwerp hem dan – dit is de beste manier om met antichristen om te gaan. Sommige antichristen zijn goed in huichelarij en zijn behoorlijk sluw. Als jij zo iemand door persoonlijk contact hebt onderzocht en onderscheiden, en hebt bevestigd dat hij een antichrist is, maar de broeders en zusters hem niet goed kennen en het hun nog steeds aan werkelijk onderscheidingsvermogen ontbreekt, kan het zo zijn dat wanneer jij met de broeders en zusters over hem communiceert en hem ontleedt, ze niet alleen niet geloven of erkennen dat hij een antichrist is, maar zelfs zeggen: ‘jij bent bevooroordeeld tegen hem; dit is jouw persoonlijke mening.’ Wat moet je dan doen? Als je zegt: ‘Hoe dan ook, ik heb hem onderscheiden, ik zal niet door hem worden misleid of beperkt, ik zal niet luisteren naar wat hij zegt, en ik zal hem zeker niet gehoorzamen. Of jullie hem onderscheiden of niet, is niet mijn zaak. Ik heb jullie verteld over zijn uitingen en de dingen die hij doet, en of jullie het nu geloven of niet, of jullie nu luisteren of niet, mijn verantwoordelijkheid is hoe dan ook vervuld. Als jullie door hem worden misleid en beheerst, als jullie luisteren naar wat hij zegt en hem volgen, dan verdienen jullie de gevolgen en is het jullie eigen schuld!’ – is deze aanpak aanvaardbaar? Telt dit als het vervullen van je verantwoordelijkheid? Telt dit als loyaal zijn aan God? (Nee.) Wat moet je dan doen? Zulke dingen zijn onvermijdelijk; zulke zaken zullen zeker voorkomen. Sommige mensen kunnen, hoeveel preken ze ook horen, de waarheid niet begrijpen, en ze zijn niet in staat de uitingen van antichristen te koppelen aan de preken die ze hebben gehoord, of hen te onderscheiden. Wanneer het zonneklaar is dat iemand een antichrist is, kunnen ze hem gewoon niet doorzien en worden ze nog steeds misleid. Tenzij antichristen hen persoonlijk schade toebrengen, hen zelf onderdrukken, hen uitschelden, hen snoeien of zich recht voor hun neus misdragen, zullen ze niet erkennen dat hij een antichrist is. Zelfs als anderen de feiten noemen of bewijs presenteren, zullen ze het niet geloven. Ze moeten met eigen ogen zien wat antichristen doen en persoonlijk het misbruik van antichristen ervaren voordat ze het kunnen toegeven. Wat moet er aan deze situatie worden gedaan? (Laat hen antichristen volgen en misbruik ervaren; pas nadat ze zijn misbruikt, zullen ze ontwaken.) Is dit niet een beetje hard? (Het is niet hard voor hen. Zulke mensen kunnen de waarheid niet begrijpen door communicatie, en ze kunnen alleen bewustzijn ontwikkelen en ontwaken door persoonlijk misbruik te ervaren. Daarom is dit de enige manier om met zulke mensen om te gaan.) Dit is een principe. Sommige mensen begrijpen het niet wanneer je op een positieve manier met hen praat; ze hebben niet het vermogen om het te vatten. Bijvoorbeeld, als je tegen hen zegt: ‘Dat gebied is gevaarlijk; als je ’s nachts alleen loopt, kun je overvallers tegenkomen. Dit is verschillende mensen overkomen. Ga niet 's nachts lopen; kom vroeg terug!’ Ze geloven het niet en staan erop om ’s nachts alleen te lopen zonder metgezel. In dat geval laat je hen alleen lopen, maar bescherm je hen in het geheim, zodat ze niet echt in de problemen komen. Dit is het vervullen van je verantwoordelijkheid. Wanneer er echte problemen ontstaan, kun je hen beschermen, voorkomen dat er problemen op hen afkomen, en hen helpen een les te leren en die in hun geheugen te prenten. Uiteindelijk zullen ze geloven dat wat je zei waar was. Daarom moeten degenen die door antichristen worden misleid en hen niet kunnen onderscheiden, hoe er ook over de waarheid wordt gecommuniceerd, ernstige schade lijden, een les leren en die in hun geheugen prenten om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen. Degenen die verward zijn en advies negeren, kunnen de boosaardigheid en venijnigheid van antichristen niet doorzien, en behandelen antichristen zelfs als broeders en zusters, gaan als zodanig met hen om, helpen hen zelfs met liefde en behandelen hen oprecht, en spreken met hen vanuit het hart. Als gevolg daarvan worden ze slachtoffer van de antichristen. Sommige mensen moeten niet één keer, maar meerdere keren worden geschaad voordat ze onderscheidingsvermogen ontwikkelen. Dan geloven ze je, wanneer je met hen communiceert en hen steunt. Het is een effectieve methode, en sommige mensen moeten in zulke dingen lijden. Voorheen was er een zekere verwarde persoon die geen onderscheidingsvermogen had en het niet goed opvatte toen het huis van God een antichrist onthief. De slechte daden van de antichrist waren duidelijk, en hij werd zelfs gekenmerkt als een antichrist. Iedereen erkende het behalve hij, en niemand kon met hem communiceren. Uiteindelijk volgde hij de antichrist naar buiten. Na een periode, nadat hij ernstige schade had geleden, keerde hij in tranen terug, en erkennende hij dat de antichrist werkelijk verschrikkelijk was. In feite was de antichrist altijd al zo slecht geweest, maar omdat hij een goed gevoel over de antichrist had en hij in de gunst wilde komen, tolereerde en accepteerde hij alles wat de antichrist deed. Toen de antichrist zijn status verloor, kwam hij op gelijke voet met de antichrist te staan en begon hij meningen te hebben over sommige dingen die de antichrist deed. Zijn perspectief veranderde en hij begon de problemen te zien. Uiteindelijk weigerde hij ronduit, zelfs als hem werd gevraagd de antichrist opnieuw te volgen – hij wilde liever sterven dan de antichrist te volgen, omdat hij grote schade had geleden en de antichrist had doorzien. In feite was wat hij doorzag al eerder aan hem gecommuniceerd, maar hij weigerde toe te geven of het te erkennen. Er was niets aan te doen. Voor zulke mensen geldt dat ze een kronkelige weg moeten nemen en meer ontberingen moeten verdragen – hun lijden is verdiend. Waarom zeg ik dat het verdiend is? Ik bedoel dat wanneer je zegeningen hebt maar weigert ervan te genieten, en je erop staat te lijden – er niets aan te doen is – je eerst ontberingen moet verdragen en lijden. Dit is verdiend lijden.

Bij het monopoliseren van macht vertrouwen antichristen belangrijke taken voornamelijk toe aan degenen die hen zonder vragen gehoorzamen. Vervolgens trainen ze die individuen die nog weifelen, die een kneedbare geest hebben, en trekken ze hen naar hun kant. Zodra deze individuen adequaat zijn getraind en leden van het domein van de antichrist worden, kan de antichrist gerust zijn. Wat betreft de rest van degenen die niet door hem kunnen worden gebruikt, de antichrist laat hen volledig in de steek en sluit hen uit van zijn domein. Al degenen die hem zonder vragen gehoorzamen, worden beschouwd als zijn fanatieke volgelingen, trouwe leden van zijn domein. Hij beschouwt deze individuen als zijn volgelingen, aanhangers en vertrouwelingen. Zijn macht heeft invloed binnen deze groep; dat wil zeggen, die wordt effectief via hen uitgeoefend. Daarom kan worden gezegd dat wanneer antichristen macht monopoliseren en het huis van God transformeren in hun eigen domein, ze aanzienlijke inspanningen leveren. Ze ondernemen diverse acties en betalen hiervoor een aanzienlijke prijs, maar het resultaat van deze prijs is vijandschap met God, met de waarheid en met alle broeders en zusters die de waarheid nastreven. Wat is de waarde en betekenis van deze macht? Die ligt in het feit dat antichristen kapitaal verkrijgen om tegen God en Zijn huis te strijden, hun eigen bolwerken te vestigen, onafhankelijke koninkrijken te vormen en onafhankelijk grote macht uit te oefenen.

II. Antichristen manipuleren de omstandigheden

We hebben al eerder gecommuniceerd over de eerste uiting van antichristen die het huis van God behandelen als hun eigen persoonlijk domein: de macht monopoliseren. Met betrekking tot het monopoliseren van de macht hebben we voornamelijk gecommuniceerd over de specifieke inhoud van hoe antichristen macht verkrijgen, hoe ze hun status stabiliseren nadat ze die hebben verkregen en die macht verder consolideren, en uiteindelijk, hoe ze die macht uitoefenen. Naast het monopoliseren van de macht is de tweede concrete praktijk van antichristen die het huis van God behandelen als hun eigen persoonlijk domein, het manipuleren van de omstandigheden. De letterlijke betekenis van het manipuleren van de omstandigheden zou gemakkelijk te begrijpen moeten zijn, dus waar verwijzen de ‘omstandigheden’ naar? Kan een antichrist, nadat hij de macht heeft gemonopoliseerd, zijn eigen domein heeft gevestigd en zijn eigen diehard volgelingen, handlangers en invloedssfeer heeft vergaard, toestaan dat anderen zich met zijn werk bemoeien? Kan hij toestaan dat anderen betrokken raken bij of zich bemoeien met de zaken en de invloedssfeer die hij overziet? (Hij staat dit niet toe.) Voor een antichrist is macht zijn leven. Binnen zijn invloedssfeer moet hij alles bepalen. Ongeacht wat er binnen zijn invloedssfeer gebeurt, de mensen en zaken die daarbij betrokken zijn, evenals de uiteindelijke uitkomst van de zaken, moet hij allemaal regelen en beheersen. Het moet in overeenstemming zijn met zijn wensen en aan zijn behoeften voldoen, zonder hem enig verlies te berokkenen. Bijvoorbeeld, als hij zich niet in een bepaalde zaak mengt, er zich mee bemoeit of deze manipuleert, maar deze zich op normale wijze vanzelf laat ontwikkelen, dan zou hij een slechte reputatie kunnen krijgen of door iemand kunnen worden gerapporteerd en ontheven kunnen worden. In dat geval zou zijn status in gevaar kunnen komen en zou de macht die hij bezit kunnen verdwijnen. Daarom moet de antichrist allerlei zaken, groot en klein, die in de kerk gebeuren, zelf afhandelen. Deze zaken betreffen zijn reputatie en status, evenals zijn macht. Wat betreft zaken die geen verband houden met zijn macht, kan hij ervoor kiezen er niet naar te kijken of een oogje dicht te knijpen. Vooral wat betreft het werk van Gods huis, het binnengaan van het leven van de broeders en zusters, het kerkleven en dergelijke zaken: zolang deze zijn status en macht niet raken en zolang ze geen betrekking hebben op zijn interacties met de Boven, bekommert hij zich er niet om, kijkt hij er niet naar om en houdt hij zich er niet mee bezig. Bijvoorbeeld, het maandelijkse aantal mensen dat het evangelieteam wint, is cruciaal voor hem omdat het invloed heeft op zijn status. Als het gerapporteerde aantal elke maand zijn status kan waarborgen, zal hij alles in het werk stellen om dat aantal te bereiken en zo zijn status veilig te stellen, terwijl andere zaken irrelevant voor hem blijven. Laten we bijvoorbeeld zeggen dat het gebied dat hij overziet onder normale omstandigheden honderd mensen per maand zou moeten winnen. Als het aantal gewonnen mensen de honderd die maand echter niet haalt, doordat de omstandigheden het niet toelaaten, er die maand speciale situaties zijn of sommige mensen nog in hun onderzoeksperiode zitten, dan steekt de antichrist energie in deze zaak en wordt hij angstig. Waar is hij angstig over? Voelt hij een last en is hij angstig omdat hij ziet dat de verspreiding van Gods evangelie niet soepel verloopt? Is het dat degenen die het evangelie prediken een gevoel van last missen en plichtmatig zijn, en maakt hij zich zorgen over hoe hij hen moet begieten en het moet oplossen? Of is het een zorg over het niet hebben van genoeg mankracht om het evangelie te prediken, en hoe hij dit moet aanpassen en vergroten? Nee, hij is niet angstig over deze dingen. Hij is er angstig over hoe hij dat aantal kan opkrikken naar de honderd zonder dat de Boven zijn achterbakse methoden ontdekt. Als het werkelijke aantal slechts tachtig is in plaats van honderd en hij rapporteert het naar waarheid, zou de Boven iemand kunnen sturen om het te onderzoeken en meer over de situatie te weten te komen. Dus hoe kan hij het aantal rapporteren zodat de Boven niet zal reageren? Hij rapporteert achtennegentig mensen. Iemand zegt: ‘Je kunt het aantal niet op deze manier vervalsen; dit is bedrog, het is onaanvaardbaar.’ Hij antwoordt: ‘Het is prima. Ik heb het voor het zeggen; als er iets gebeurt, neem ik de verantwoordelijkheid.’ Waarom rapporteerde hij dit specifieke aantal? Zit er een diepere betekenis achter? Heeft hij het zorgvuldig overwogen? Dat heeft hij gedaan. Honderd mensen rapporteren wanneer het werkelijke aantal slechts tachtig is, is een te groot verschil, waardoor het moeilijk is om de leugen later recht te breien. Als hij echter achtennegentig rapporteert, hoewel de Boven zal zien dat het onder de honderd is, lijkt het een legitiem aantal en zal het niet leiden tot inspectie van de Boven, waardoor zijn status gewaarborgd blijft. Soms, als hij honderd mensen wint, durft hij er tweehonderd te rapporteren, en als de Boven iemand stuurt om het te onderzoeken, heeft hij manieren om ermee om te gaan. Hij beweert dat de extra honderd momenteel aan het onderzoeken zijn en volgende maand gewonnen zullen worden. Als de Boven niemand stuurt om dit te inspecteren, vindt hij vervolgens een manier om met zijn bijdragen te pronken. Soms, als hij in een maand geen enkele persoon heeft gewonnen, rapporteert hij zelfs foutief dat hij dertig of vijftig mensen heeft gewonnen, en bedenkt vervolgens een manier om het de volgende maand goed te maken. Kortom, als het gaat om het rapporteren van de aantallen mensen die zijn gewonnen door het prediken van het evangelie, kan de antichrist ze vervalsen, liegen, bedriegen en achterbakse methoden gebruiken. Hoe een aantal wordt gerapporteerd en welk aantal moet worden gerapporteerd, wordt rechtstreeks door de antichrist geïnstrueerd. Is dit niet het manipuleren van de omstandigheden?

De antichrist gebruikt zijn status en macht om zich voortdurend te mengen in de vervulling van de plichten van Gods uitverkoren volk en die te verstoren. Hij onderdrukt en sluit iedereen uit die op basis van principes werkt en effectief is in het doen van zijn plicht. Wat is zijn doel bij deze manier van handelen? Het is om de omstandigheden te manipuleren; hij oefent totale beheersing uit, waarbij hij degenen onder hem onderwerpt en de Boven om de tuin leidt. Wat is zijn oogmerk bij het manipuleren van de omstandigheden? Het is om te voorkomen dat de waarheid wordt onthuld, om te voorkomen dat mensen de waarheid kennen, om de Boven te bedriegen, om de werkelijke situatie van zijn werk te verbergen, en om te verbergen of hij al dan niet werkelijk werk heeft verricht en hoe hij zijn werk heeft gedaan. Zijn oogmerk bij het manipuleren van de omstandigheden is om de feiten te verdoezelen, de waarheid af te schermen en zijn slechte bedoelingen te verbergen, en ook om onder andere zijn slechte daden, zijn schaamteloos opstandige handelingen en de waarheid over hoe hij geen werkelijk werk doet en kan doen, te verbergen. Wanneer het huis van God bijvoorbeeld een bepaald bedrag nodig heeft en informeert hoeveel offergaven zijn kerk in kas heeft, vraagt de antichrist eerst hoeveel Gods huis nodig heeft. Als je zegt dat je er een paar duizend nodig hebt, beweert hij er maar een paar honderd te hebben; als je zegt dat je er tienduizenden nodig hebt, zegt hij dat hij er maar een paar duizend heeft. In werkelijkheid heeft hij tienduizenden yuan aan kerkelijke offergaven in bezit en is hij niet bereid die af te staan. Koestert hij geen slechte bedoelingen? Wat wil hij? Hij wil zich deze offergaven toe-eigenen voor eigen gebruik. Telt dit als het manipuleren van de omstandigheden? (Ja.) De antichrist manipuleert de omstandigheden in die mate dat hij zelfs geen offergaven afstaat. Als je vraagt of zijn kerk iemand heeft die bekwaam is in schrijven, muziek of videoproductie, zegt hij misschien: ‘We hebben iemand die bekwaam is in schrijven, die achtenzeventig jaar oud is, een voormalig journalist met een ernstige maagaandoening.’ In werkelijkheid is deze persoon pas in de dertig, in de bloei van zijn leven, en lijdt hij niet aan een ernstige maagaandoening. Waarom laat de antichrist hem niet los? Waarom verstrekt hij valse informatie? Hij wenst de omstandigheden te manipuleren. Hij gelooft dat het laten gaan van zulk talent zijn heerschappij zou beïnvloeden; hij wil deze getalenteerde individuen ook behouden. Behoren deze getalenteerde mensen werkelijk aan hem toe? (Nee.) Waarom laat hij hen dan niet gaan? Waarom levert hij deze bekwame mensen niet wanneer het werk van Gods huis hen nodig heeft, en gaat hij zelfs zo ver dat hij informatie vervalst? Hij wil mensen misleiden om zijn status veilig te stellen. Hij is inderdaad de omstandigheden aan het manipuleren. Hij vraagt niet of de betrokken partijen bereid zijn deze plichten te vervullen, noch presenteert hij de omstandigheden van deze mensen naar waarheid aan het huis van God. In plaats daarvan houdt hij ze voor eigen gebruik, of als hij ze niet gebruikt, onthoudt hij ze alsnog aan het huis van God. Als het huis van God bijvoorbeeld een videoproducent uit de kerk nodig heeft, ziet de antichrist dit en denkt: ‘Kan ik zo’n goede kans aan mijn neus voorbij laten gaan om iemand te leveren die bekwaam is in het produceren van video’s? Iedere molenaar trekt het water naar zijn eigen molen toe: mijn dochter, zoon en een paar familieleden begrijpen het een en ander van videoproductie, dus ik zal hen leveren, ongeacht of ze al dan niet aan de eisen van Gods huis voldoen.’ Wanneer hij geconfronteerd wordt met een goede kans zoals het leveren van mensen, geeft hij voorrang aan zijn familieleden en vrienden, en laat hij niets over voor buitenstaanders. Is dit niet het manipuleren van de omstandigheden?

Waar verwijst het manipuleren van de omstandigheden door de antichrist precies naar, gebaseerd op de hierboven genoemde voorbeelden? Betekent het niet dat de antichrist totale dominantie uitoefent en iedereen en alles beheerst en manipuleert? Alles is in zijn handen en hij heeft het in alles voor het zeggen; hij is degene die de touwtjes in handen heeft en van achter de schermen regisseert en manipuleert. Dit is het manipuleren van de omstandigheden. Wanneer de Boven iemand naar zijn kerk stuurt om de situatie te onderzoeken, en deze persoon met een paar mensen wenst te praten en wil zien hoe de broeders en zusters vorderen in hun binnengaan van het leven en de vervulling van hun plichten, en om te controleren of materialen zoals de boeken met Gods woorden en preekopnamen onder al Gods uitverkorenen zijn verspreid, zegt de antichrist: ‘Geen probleem, ik neem je mee naar het huis van twee van de broeders en zusters.’ Wie zijn deze twee mensen? Zijn het niet beiden mensen in het domein van de antichrist? (Ja, dat zijn ze.) Deze twee mensen zijn zijn jongere zus en de jongere broer van zijn vrouw. Nadat hij de persoon die door de Boven is gestuurd naar deze twee huizen heeft gebracht, zeggen deze twee mensen: ‘Ons kerkleven is geweldig, en we hebben allerlei preken en getuigenisvideo’s. Onze kerkleider is al heel wat dagen weg voor het werk van de kerk en is niet naar huis teruggekeerd.’ Ongeacht wie er naar zijn kerk gaat, ze kunnen zelfs niet het kleinste beetje van de werkelijke situatie vatten. De antichrist verdoezelt alles over de ware situatie in de kerk, de problemen die zijn ontstaan, de kwaadaardige mensen die verstoringen en hinder veroorzaken, wie zijn plicht op plichtmatige wijze vervult, bij welke taken er fouten zijn gemaakt, enzovoort. Wat je ziet als je daarheen gaat, zijn slechts taferelen die er aangenaam uitzien. Het is allemaal schone schijn. Er is slechts één ding dat opvalt: als de persoon die door de Boven is gestuurd informeert of er een geschikte plaats is om kerkelijke offergaven op te slaan en of sommige offergaven moeten worden meegenomen, haast de antichrist zich te verklaren dat de kerkelijke offergaven niet veel voorstellen. Met betrekking tot al het andere werk spreekt hij positief, behalve over de situatie met betrekking tot offergaven. Hij kapt het gesprek af voordat de persoon iets kan zeggen. De antichrist houdt kerkpersoneel dat geschikt is voor het vervullen van allerlei plichten voor zichzelf, terwijl hij sommige mensen aanbiedt op wie zij gesteld zijn of degenen die niet aan de voorwaarden voldoen om een plicht in Gods huis te vervullen, vooral bepaalde mensen met een slechte menselijkheid en in wie een boze geest werkzaam is, of anderen die fundamenteel geestelijk begrip missen, wiens menselijkheid verfoeilijk is, die hun plichten op plichtmatige wijze vervullen, die een fundament in hun geloof in God missen en die net als ongelovigen zijn. Behalve dat ze hun plicht op plichtmatige wijze vervullen, veroorzaken deze mensen ook verstoringen en hinder en vertonen ze onhandelbaar gedrag, en sommigen kunnen geen ontberingen verdragen en willen Gods huis verlaten. Sommigen verspreiden zelfs ongegronde geruchten en verkondigen noties, en anderen vervullen hun plichten niet naar behoren en brengen hun dagen door met het kijken naar televisiedrama’s of een heleboel andere onzinnige video’s. En wat gebeurt er uiteindelijk? Sommigen van deze mensen worden weggestuurd. Van degenen die worden weggestuurd, heeft meer dan vijfennegentig procent een slechte menselijkheid. Hoe slecht is hun menselijkheid? Extreem slecht – ze missen menselijkheid en sommigen geloven helemaal niet in God. Waar kwamen deze mensen vandaan? Werden ze niet allemaal door de kerk geleverd? Aangezien ze door de kerk werden geleverd, moet er een probleem zijn met de mensen die hen leverden. Het kan niet worden uitgesloten dat sommigen van deze mensen antichristen zijn, en dat de geleverde individuen familieleden, handlangers of diehard volgelingen van antichristen zijn. Is dit niet het geval? Kan iemand die werkelijk menselijkheid en een beetje geweten heeft, de belangrijke zaak van het leveren van getalenteerde individuen met zorg afhandelen? Kan diegene een klein beetje verantwoordelijk handelen? Kan diegene enkele van zijn egoïstische motieven elimineren? Iemand met menselijkheid en een geweten kan dit absoluut bereiken, en er is slechts één type persoon dat dit niet kan, namelijk antichristen. Ze willen alle goede dingen voor zichzelf houden, en ze wijzen alles wat niet voordelig voor hen is categorisch af en weigeren eraan mee te werken – zo zijn antichristen.

Er is een nog walgelijker aspect aan het manipuleren van de omstandigheden door antichristen, afgezien van het feit dat ze altijd totale beheersing willen uitoefenen en zaken in de kerk willen dicteren. Kunnen antichristen die samenspannen met hun diehard volgelingen zich onderwerpen aan de regelingen van Gods huis, hun plichten naar behoren vervullen, het werk van Gods huis hooghouden en hun verantwoordelijkheden en verplichtingen nakomen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Daarom zei ik dat ze samenspannen. Zodra er wordt gezegd dat ze samenspannen, wordt het duidelijk dat alles wat ze samen zeggen en doen, gepaard gaat met achterbakse praktijken. Op het eerste gezicht lijken deze mensen vriendelijk, hebben ze respect voor anciënniteit en zijn ze buitengewoon liefdevol, hoffelijk en respectvol tegenover elkaar, evenals beleefd en in het bezit van een goed karakter. In werkelijkheid is het allemaal oppervlakkig, dubbelhartig en hypocriet. Waarom kunnen ze zo hoffelijk zijn en het grootste respect en de grootste beleefdheid jegens elkaar tonen? Daar is een reden voor. Hun doel bij het samenspannen is niet om van elkaar te leren om hun eigen zwakheden te compenseren of elkaar te ondersteunen bij het binnengaan van de waarheidswerkelijkheid om Gods wil te volgen en het werk van de kerk goed te doen. In plaats daarvan is het omwille van wederzijdse uitbuiting, afhankelijkheid en hulp. Ze spannen samen omdat meer mensen meer macht betekent, en meer macht het gemakkelijker maakt om dingen aan te pakken en de afhandeling van privézaken vergemakkelijkt. Dus als ze samen zijn, lijken ze heel vriendschappelijk, alsof ze een hechte familie zijn. Ze spreken oudere individuen beleefd aan, noemen mensen van vergelijkbare leeftijd ‘zuster’ of ‘broeder’, en spreken deze woorden met genegenheid en vol sociale conventie uit. Als iemand niet op de hoogte is van de feiten van de situatie, zou hij hen zelfs kunnen loven om hun liefde, wederzijdse hulp en vertrouwen op elkaar; ze lijken bereid een helpende hand te bieden in tijden van moeilijkheden, en ze zijn heel gelukkig en tevreden, en zeggen: ‘We zijn allemaal familie; we geloven in dezelfde god.’ Terwijl ze spreken, delen ze hun liefde door middel van veelzeggende blikken, wat verder bevestigt dat ze inderdaad een familie en een hechte groep zijn. Dus, wat doen ze precies als ze samenspannen? Een van de oudere zusters is bijvoorbeeld algemeen directeur bij een bedrijf en heeft uitgebreide sociale relaties en connecties. Ze heeft veel dingen gedaan voor mensen in het domein van de antichrist, en de meeste mensen hebben gunsten van haar ontvangen, dus noemen ze haar hun ‘grote zus’. Wanneer er bij iemand thuis iets aan de hand is, zoals een zoon die naar de universiteit gaat of een dochter die werk zoekt, zullen ze haar zeker raadplegen en haar hulp inroepen bij het oplossen van zaken. Als iemand in het ziekenhuis wordt opgenomen en er is iemand in de kerk die in een ziekenhuis werkt en hem kan helpen aan geïmporteerde medicijnen, beschouwt de antichrist deze persoon al snel als een naaste vertrouweling en onderdeel van de familie. Ze spannen samen om dergelijke taken af te handelen, elkaar wederzijds voordeel te bieden en win-winsituaties te creëren. Daarom lijken ze, als ze samen zijn, opmerkelijk goed met elkaar op te schieten en harmonieus met elkaar om te gaan, zo gelukkig als maar kan en nooit ruziënd. Achter deze harmonie koestert ieder echter in het geheim bijbedoelingen, denkend aan hoe hij de andere partij kan uitbuiten en anderen kan gebruiken, en hoe hij anderen kan helpen terwijl hij wederzijdse voordelen creëert en de gunsten van andere mensen beantwoordt. Nadat de antichrist zijn domein heeft gevestigd en zijn diehard volgelingen heeft, heeft hij zijn team en zijn ‘familie’ om hem te helpen met alle kleine zaken in het dagelijks leven. Bijvoorbeeld, wat betreft het vinden van een baan, naar de universiteit gaan, promotie krijgen, omgaan met een ernstige ziekte, verhuizen of zelfs iemand vinden die als bemiddelaar geld betaalt om vrijgelaten te worden uit de gevangenis nadat hij is gearresteerd. Er is altijd iemand om deze zaken af te handelen. Zijn deze ‘familieleden’ vanuit het perspectief van de antichrist niet nuttig? Kan er niet op hen worden vertrouwd? Kunnen ze niet op elkaar vertrouwen en elkaar helpen? (Ja.) Daarom zijn de mensen die je binnen zo’n domein ziet geen mensen die met elkaar omgaan met Gods woorden als hun principes, of mensen die handelen volgens hun geweten, leven volgens Gods woorden, God aanbidden, normaal met elkaar omgaan, van hart tot hart communiceren, hun hart openen en zichzelf blootleggen, communiceren over en hun eigen verdorven gezindheid kennen, of van elkaar leren om hun tekortkomingen goed te maken. Er is niets van dien aard. Deze bende, dit domein, is het domein van de bende van de antichrist, waar de waarheid geen macht heeft, waar de Heilige Geest niet aan het werk is en waar Gods woorden niet bestaan in de harten van mensen. In plaats daarvan leeft de bende van de antichrist hier tevreden, comfortabel en met genoegen, en behandelen ze het als hun eigen huis. In werkelijkheid is dit noch Gods huis, noch de kerk; het is de maatschappij, de bende van de antichrist.

Antichristen veranderen de kerk in hun eigen domein, transformeren haar in een sociale groep en hun bende. Ze houden zich bezig met destructieve en hatelijke daden, en ze spreken of handelen volledig met de tactieken en methoden van niet-gelovigen. Ieder is glad van tong, frivool in zijn spraak, vol ploertigheid, verraderlijk en boosaardig, en weigert de waarheid te aanvaarden. Uiterlijk vermommen ze zich als verfijnd, beschaafd, beleefd, gedisciplineerd en zelfs welgemanierd, met kaliber en karakter. Ieder van hen is echter in feite een verraderlijk, sluw, laaghartig en boosaardig karakter. Ze spannen met elkaar samen, leggen connecties, wedijveren om invloed, besteden aandacht aan extravagantie en leggen de nadruk op gemeenschaps- en personeelsrelaties in de maatschappij. Ze letten op wie meer invloed, een hogere status en meer prestige in de maatschappij heeft, en wie het beste is in strategieën. Uit hun spraak en gedrag kun je geen enkel oprecht geloof opmaken; nog minder kun je de kleinste plaats voor Gods woorden en de waarheid in hun hart zien. Hun geloof is niets meer dan een spel en bedrog. Deze boosaardige karakters hebben de kerk veranderd in een sociale groep, een domein voor boosaardige karakters om samen te spannen, terwijl ze onophoudelijk hun hoogdravende woorden uiten en zeggen: ‘Wij geloven in god, vervullen onze plichten in gods huis, volgen god op deze manier, dragen op die manier bij aan het welzijn van onze broeders en zusters, helpen en ondersteunen hen op deze manier, en hebben elkaar op deze manier lief.’ Door middel van boosaardige middelen die mensen misleiden en verstrikken, samen met diverse laaghartige methoden, schaden ze de broeders en zusters, maar geloven ze dat ze hun plicht doen, de broeders en zusters bijstaan, God verheerlijken en van Hem getuigen. Ze beseffen nauwelijks dat achter deze acties en gedragingen de essentie schuilt van antichristen die de omstandigheden manipuleren. Antichristen verstrikken degenen die God volgen in hun macht en veranderen de kerk in hun eigen domein, in een sociale groep, in een organisatie van mensen onder Satans macht. Kan zo’n organisatie nog als een kerk worden beschouwd? Duidelijk niet. Is het gedrag van antichristen niet volkomen misselijkmakend? Hebben jullie ooit zo’n bende van een antichrist gezien? Wat voel je als je onder hen bent? Aan de buitenkant lijken ze beleefd en beminnelijk – maar wanneer je de waarheid en de bedoelingen van God met hen communiceert, is de houding die ze tonen er een van bijzondere afkeer en gebrek aan interesse, in tegenstelling tot hun uiterlijke beleefdheid en beminnelijkheid. Wanneer je de waarheid met hen communiceert, voelen ze dat je een buitenstaander bent, en wanneer je over het werk van de kerk communiceert, voelen ze dat des te meer; wanneer je verdergaat met communiceren over de waarheidsprincipes die moeten worden beoefend bij het doen van een plicht, voelen ze zich gefrustreerd en ongeïnteresseerd, en dat is wanneer ze hun demonische gedaante openbaren: ze krabben op hun hoofd, ze gapen en hun ogen tranen. Is dit niet abnormaal? Waarom komt hun demonische gedaante naar boven zodra je over de waarheid communiceert? Heeft niet ieder van hen veel liefde in zijn hart? Hoe zouden ze hun interesse kunnen verliezen wanneer je over de waarheid begint te communiceren? Worden ze daardoor niet onthuld? Hebben ze geen groot enthousiasme en grote loyaliteit ten aanzien van het uitvoeren van externe taken? En als ze loyaal zijn, bezitten ze dan geen werkelijkheid? Als ze werkelijkheid hebben, dan zouden ze blij moeten zijn wanneer ze mensen over de waarheid horen communiceren, ze zouden ernaar moeten smachten. Waarom is hun gesteldheid altijd abnormaal, waarbij zelfs bezetenheid door boze geesten optreedt? Het toont aan dat hun gebruikelijke harmonieuze interacties, en hun beleefdheid en beminnelijkheid, volledig vals zijn. Het zijn Gods woorden van oordeel en de waarheden die Hij uitdrukt die hen volkomen onthullen. Dan welt hun woede op, en hun toestand is heel anders dan gewoonlijk, en ze beginnen kwaad te doen en verstoringen te veroorzaken. Dan geeft God hen over aan Satan en bekommert Hij Zich niet langer om hen. In hun talloze duivelse streken hebben ze hun ware aard getoond.

Dat antichristen de omstandigheden manipuleren is inderdaad een realiteit. In mildere gevallen manipuleert één persoon een bepaald aantal mensen; in ernstige gevallen manipuleert één bende een bepaald aantal mensen en bovendien elke zaak. Het aantal dingen en omstandigheden dat één persoon kan manipuleren is beperkt; dus om hun macht uit te breiden en hun status veilig te stellen, moeten antichristen een team van mensen trainen. Ze moeten een groep mensen lokken en beheersen om hen bij te staan, hun status en macht veilig te stellen en hen te helpen de omstandigheden te manipuleren. Zodra antichristen hun bende hebben gevestigd, wordt hun invloedssfeer groter, waardoor ze meer dingen kunnen manipuleren, en hun betrokkenheid wordt breder. Bijgevolg neemt het aantal slachtoffers toe. Wat moeten jullie doen als jullie een bende van een antichrist tegenkomen die in staat is de omstandigheden te manipuleren? Hebben jullie ooit zo’n bende gezien? De belangrijkste leden van deze groep bestaan gewoonlijk uit vier of vijf individuen, of meer dan tien. Ieder is verantwoordelijk voor verschillende taken. Er zijn bijvoorbeeld mensen die gespecialiseerd zijn in personeelsaanpassingen, die de financiën afhandelen, die met de Boven omgaan en die dingen onmiddellijk voor de antichrist verdoezelen, wat er ook gebeurt; evenals mensen die van achter de schermen advies geven, die slechte dingen beramen om mensen te schaden; die gespecialiseerd zijn in het verspreiden van geruchten, die onenigheid zaaien, die kwaaddoeners helpen kwaad te doen, die informatie verzamelen, en zelfs mensen die voordelen verschaffen en hen medische behandeling geven. Kortom, er is iemand in deze groep voor elke mogelijke rol. Antichristen negeren individuen die geen invloed hebben, argeloos en eenvoudig zijn en het vermogen missen om zaken in de maatschappij af te handelen. In plaats daarvan richten ze zich specifiek op gelovigen met status, reputatie, invloed en ervaring als ambtenaar of die veel zaken drijven in de maatschappij, mensen die de wereld hebben gezien, in staat zijn dingen gedaan te krijgen en goede dingen voor hen kunnen verwerven. Als een auto bijvoorbeeld 400.000 yuan kost, zou een bekwaam persoon die de markt kan bespelen een tweedehands auto voor de antichrist kunnen verkrijgen voor de helft van de prijs, gelijkwaardig aan een nieuwe auto. Zal de antichrist zo’n individu binnenhalen als diegene dicht bij hem komt? (Ja.) Antichristen halen zulke mensen binnen. Wat is hun doelstelling? Ze streven ernaar Gods huis, de plaats van Gods werk, te transformeren in een sociale groep, en ervoor te zorgen dat Gods werk en de waarheid niet onder mensen kunnen worden geïmplementeerd; ze willen hun eigen doelen bereiken. Als een gewone gelovige met hart en ziel in God gelooft, haar familie en carrière kan verlaten, argeloos en eenvoudig is en het vermogen mist om zaken af te handelen, zou de antichrist haar dan willen? (Nee.) Als haar man en zoon beiden geld kunnen verdienen in zaken, ze invloed hebben in de maatschappij en niemand hen durft te pesten, heeft zo’n oudere dame dan enige waarde voor de antichrist? Hoewel ze in de ogen van de antichrist misschien inherente waarde mist, is ze wat haar familie betreft zeer waardevol. Ze heeft geen gebrek aan geld, haar huis kan broeders en zusters huisvesten, en als er iets gebeurt, kan ze haar familie laten helpen het af te handelen. Zo iemand is waardevol voor de antichrist. De antichrist doet er alles aan om zo iemand te lokken en te misleiden, zodat diegene aan zijn kant staat en door hem wordt gebruikt. De antichrist schat de mensen die nuttig voor hem zijn nauwkeurig in. Hij geeft niet om en hecht geen waarde aan degenen met een oprecht geloof, die oprecht in God geloven, of die een goed karakter hebben en loyaal zijn in de vervulling van hun plicht, en na gehoed en begoten te zijn vooruitgang kunnen boeken en werkelijk de prijs kunnen betalen. Hoe oprechter je bent, en hoe meer geweten en verstand je hebt, des te meer afkeer voelen ze van je. Als je de waarheid spreekt en recht door zee bent, voelen ze afkeer van je en walgen ze van je. Als ze je zien, gaan ze je uit de weg. Als je met hen omgaat, wisselen ze oppervlakkige beleefdheden uit maar spreken ze niet vanuit het hart, tenzij je waardevol voor hen bent. Ze geven de voorkeur aan mensen die waardevol voor hen zijn, degenen die voordelig zijn voor hun macht en status. Als iemand door hen kan worden gebruikt en hen kan helpen dingen uit te voeren, de ware feiten te verdoezelen, slechte dingen te doen terwijl hij er geschikte excuses voor vindt, en de broeders en zusters te misleiden zonder dat iemand het merkt, zonder dat iemand het kan blootleggen of doorzien, wordt die persoon een object van hun uitbuiting en rekrutering. Als iemand, ongeacht met wie hij praat, altijd vleiende woorden spreekt, de lof zingt van degenen met gezag, degene volgt die status heeft en geen onderscheidingsvermogen toont ten opzichte van wie dan ook, gebruikt de antichrist hem dan? Zo iemand heeft waarde voor de antichrist, maar die behandelt hem ook voorzichtig. Hij vertrouwt degenen die hem vleien niet volledig, en hij zal hen bepaalde dingen niet laten weten. Als bijeenkomsten in een hiërarchie worden ingedeeld, sluit hij zulke individuen uit van belangrijkere bijeenkomsten. Zulke wankelmoedige individuen kunnen deelnemen aan bijeenkomsten van minder belang of gewone bijeenkomsten. Dat komt doordat, als er een andere leider opkomt, deze wankelmoedige individuen hem op elk moment zouden kunnen verraden en hem zouden kunnen blootleggen. De antichrist is sluw in de omgang met zulke mensen en gebruikt hen op basis van de situatie. Daarom is de antichrist erg voorzichtig als het gaat om het manipuleren van de omstandigheden. Hij benadert zulke zaken met een systematische en afgemeten aanpak, waarbij hij zorgvuldig overweegt hoe te handelen en welke mensen hij kan inzetten. Hij maakt in zijn gedachten onderscheid tussen degenen die naaste handlangers zijn en degenen die algemene handlangers zijn.

Wanneer de antichrist in contact komt met een vreemdeling, zoals een leider van een hoger niveau of iemand die niet goed bij hem bekend is, peilt hij eerst het karakter van de persoon, of diegene bepaalde bezigheden of hobby’s heeft, of diegene een oprecht geloof heeft, het aantal jaren dat diegene in God gelooft, of diegene de waarheidswerkelijkheid bezit of onderscheidingsvermogen ten aanzien van hem heeft, en of diegene een last draagt voor het binnengaan van het leven. Hij schat elk aspect in en observeert het, en gebruikt vervolgens verschillende methoden om woorden uit hem te wurmen en hem uit te testen. Als hij ziet dat iemand verward is, laat hij zijn waakzaamheid varen en negeert hij hem. Als iemand echter scherpzinnig lijkt en niet gemakkelijk te doorgronden is, heeft hij het gevoel dat hij voorzichtig moet zijn. De beheersing van de omstandigheden door de antichrist is bedoeld om de controle over alles over te nemen, waarbij hij in alles het voor het zeggen wil hebben, inclusief dat alle soorten mensen onder zijn controle staan. De regels van Gods huis worden betekenisloos voor hem, vergelijkbaar met een stuk oud papier, en Gods bestuurlijke decreten en gezindheid bestaan voor hem helemaal niet, alsof ze lucht zijn. Zijn ambitie en begeerten gaan verder dan het beheersen van mensen en mensen naar hem laten luisteren; ze gaan zover als het beheersen van elke gebeurtenis die door elke persoon wordt ervaren, evenals die zaken die onder zijn neus plaatsvinden, zowel binnen als zelfs buiten zijn invloedssfeer. Wat is het doel van deze beheersing? Om zijn macht en status evenals zijn reputatie veilig te stellen. Eén zin vat het manipuleren van de omstandigheden door de antichrist samen: alles staat onder zijn controle. Vandaar dat de antichrist geen enkele zaak durft te negeren, hoe groot of klein die ook is. Hij durft niets te negeren, hij wil deelnemen aan en zich mengen in alles wat verband houdt met zijn status of met zijn invloedssfeer, en geen enkel voordeel missen. Hij wil actief betrokken zijn bij veel zaken binnen de kerk en de situatie van hoe de dingen zich ontwikkelen, in de gaten houden. Als sommige mensen bijvoorbeeld niet echt naar hem luisteren of zich niet aan hem onderwerpen en altijd een mening over hem hebben, vindt hij manieren om hen te kwellen. Maar als hij geen excuus kan vinden om hen te snoeien, wat doet hij dan? Hij vindt een manier om de boeken en preekopnamen te beheren die vanuit Gods huis zijn gestuurd. Hij bepaalt wie deze materialen onmiddellijk ontvangt op basis van wie hem gehoorzaam is. Als je niet naar hem luistert of ongunstig gedrag vertoont gedurende die periode, beweert hij dat de middelen beperkt zijn en zal hij ze niet naar je sturen. De antichrist houdt je gedrag in de gaten. Als je er helder over nadenkt, het doorziet en de psychologie van de antichrist vat; als je vrijwillig je fouten toegeeft en toenadering zoekt tot de antichrist, zal hij een excuus vinden om te zeggen: ‘Deze keer heeft Gods huis genoeg middelen voor iedereen gestuurd, en jij zit erbij.’ Als hij echter ziet dat je na een periode weer afstand neemt, zal hij je nog steeds kwellen. Hij zal je niet eens op de hoogte stellen wanneer er nieuwe middelen arriveren, hij zal je gewoon niets geven, en hij zou zelfs een excuus kunnen vinden om in beslag te nemen wat je oorspronkelijk had. Vooral wanneer de antichrist ontdekt dat iemand achter de schermen van zijn wandaden op de hoogte zou kunnen zijn en hem zou kunnen rapporteren, onderneemt hij preventieve actie, geeft hij proactief zijn fouten toe en deelt hij zijn zelfkennis, waarbij hij eerst een zachte aanpak hanteert. Zodra de antichrist ziet dat een zachte aanpak niet werkt en hij zich enigszins onzeker voelt in zijn hart, denkend dat deze persoon hem nog steeds zou kunnen rapporteren, zal hij alles in het werk stellen om meer mensen bijeen te brengen om dit individu te belegeren en krachtig te bedreigen. Dit gaat door totdat de persoon compromissen sluit en zijn standpunt kenbaar maakt dat hij hem niet zal rapporteren, en pas dan houdt de antichrist zich in. In sommige gevallen zou een antichrist zelfs anderen eerst kunnen ontmaskeren, uit angst dat anderen hem zouden kunnen ontmaskeren en rapporteren, onderneemt hij preventieve actie, waarbij hij opzettelijk een chantagemiddel van een andere persoon aangrijpt om valse beschuldigingen te uiten en een val voor hem te zetten. Later vindt hij een excuus om de persoon te isoleren en te verdrijven, waarbij hij zijn communicatie met de Boven en met de kerk afsnijdt. Nu voelt de antichrist zich veilig en hoeft hij zich geen zorgen meer te maken. Is dit niet het manipuleren van de omstandigheden? (Ja.) Je kan zeggen dat de acties van de antichrist in dergelijke zaken meer zijn dan slechts een of twee geïsoleerde gevallen of het toepassen van slechts een of twee methoden. Om de omstandigheden te manipuleren, zijn status veilig te stellen en ervoor te zorgen dat zijn domein niet wankelt, doet de antichrist veel slechte daden. Hij verandert bijvoorbeeld personeelssystemen en regelingen binnen de kerk. Om meer mensen te beheersen, zaait hij onenigheid onder de broeders en zusters, waardoor de broeders en zusters elkaar aanvallen en over elkaar oordelen. Hij zet zijn volgelingen zelfs aan om sommige broeders en zusters te belegeren die een beter gevoel van gerechtigheid hebben; hij beweert ook tegenover de broeders en zusters hoe hoog hij wordt aangeschreven door de Boven. Bovendien schrijft hij brieven aan de Boven, waarin hij opschept over zijn uitstekende werk en beweert dat hij zelfkennis heeft verkregen, vrijwillig zijn problemen kan blootleggen, enzovoort. Hij schrijft brieven en informeert over zijn eigen problemen, allemaal in een poging om in de gunst te komen bij de Boven. Hij gebruikt verschillende middelen en methoden om de omstandigheden te manipuleren, zijn diehard volgelingen te beheersen, de broeders en zusters te bedriegen en tegelijkertijd het huis van God te bedriegen. Dit zijn de diverse praktijken die antichristen gebruiken om de omstandigheden binnen de kerk te beheersen. Natuurlijk zijn er nog veel meer specifieke praktijken, maar die zullen hier niet worden opgesomd. Kortom, deze zaken met betrekking tot hoe antichristen de kerk beheersen komen veel voor, en de diverse praktijken die ze vertonen komen ook veel voor.

III. Antichristen peilen en nemen de controle over de harten van mensen over

Welke andere handelingen kunnen, naast het monopoliseren van de macht en het manipuleren van de omstandigheden, bevestigen dat antichristen het huis van God behandelen als hun eigen domein? Wat betreft het monopoliseren van de macht hebben we voornamelijk gecommuniceerd over aspecten van personeelskwesties, terwijl het manipuleren van de omstandigheden voornamelijk gaat over het beheersen van de ontwikkeling van gebeurtenissen. Het monopoliseren van de macht door antichristen is een uiterlijke handeling, en het manipuleren van de omstandigheden is ook iets uiterlijks dat mensen kunnen zien. Deze aspecten zijn gemakkelijk te beheersen. Er is echter één ding dat voor iedereen buitengewoon moeilijk te beheersen is. Wat is dat ene ding? (De beheersing van de harten en de gedachten van mensen.) Zeg Mij, is dat juist? (Ja, dat is juist.) In de Bijbel staat: “Niets is zo onbetrouwbaar als het hart” (Jeremia 17:9), dat wil zeggen, het menselijk hart is het moeilijkste om te beheersen. Zouden antichristen proberen het moeilijkste te beheersen? Zouden ze zeggen: ‘Omdat het menselijk hart het meest onbetrouwbaar en moeilijkst te beheersen is, zal ik het niet beheersen. Laat ze denken wat ze willen; zolang ik macht heb, zolang ik controle over mensen heb, is dat genoeg. Ik zal gewoon hun handelingen en gedrag beheersen, en hun gedachten kunnen aan Gods zorg worden overgelaten; ik heb het vermogen niet, dus ik zal me daar niet mee bemoeien’? Zouden antichristen zo’n compromis sluiten? (Nee, dat zouden ze niet doen.) Afgaande op de essentie van antichristen, is het hun ambitie om de gehele persoon te beheersen. Datgene dat het moeilijkst te beheersen is voor hen is het menselijk hart, maar dat is ook wat ze het liefst willen beheersen. Ze verstrikken mensen in hun macht en nemen de volledige controle over alles over: in welke richting gebeurtenissen zich ontvouwen, hoeveel mensen erbij betrokken zijn, welke zaken in het spel worden gebracht, het hele verloop van de ontwikkeling van deze gebeurtenissen en wat de uitkomsten zullen zijn; alles ontwikkelt zich volgens wat zij in gang zetten en naar de wens van hun hart. Er is echter één ding, namelijk: wat denken mensen in hun hart? Wat denken ze van hem? Hebben ze een goede indruk van hem of niet? Mogen ze hem of niet? Geloven ze in hun hart dat hij een antichrist is? Onderscheiden ze zijn daden of hebben ze er een hekel aan? Wanneer mensen hem uiterlijk respect tonen en hem vleien, wat denken ze dan werkelijk in hun hart? Is wat er in hun hart is werkelijk in overeenstemming met hun uiterlijke verschijning? Zijn ze hem werkelijk gehoorzaam? Dit is een zaak die antichristen enorm verontrust. Hoe verontruster ze zich voelen, hoe meer ze naar antwoorden zoeken. Dit is de derde uiting van antichristen die het huis van God behandelen als hun eigen domein: het peilen van de harten van mensen en er de controle over nemen.

Is het peilen van de harten van mensen en er de controle over nemen gemakkelijk? Peilen en de controle overnemen vertegenwoordigen twee verschillende gradaties van handelen of gedrag. Wanneer een antichrist de macht heeft en de controle overneemt over het gehele verloop van de ontwikkeling van een gebeurtenis en de uitkomst ervan, wanneer hij de controle overneemt over deze dingen, dan is datgene wat mensen onder hem of binnen zijn invloedssfeer werkelijk in hun hart denken – of ze hem behandelen als God of als een volmaakte persoon, of ze haat, meningen of noties jegens hem koesteren, en of ze hem onderscheiden – wat mensen werkelijk in hun hart denken, die dingen zijn vrij moeilijk om te peilen. Wat doet hij dan? Hij observeert degenen onder hem en geeft veel voordelen aan iedereen die onderscheidingsvermogen mist en gemakkelijk uit te buiten is of zegt een paar aangenaam klinkende woorden tegen hen. Deze mensen zijn net als rubberen ballen: hoe harder je ze slaat, hoe hoger ze stuiteren en hoe meer energie ze verzamelen. Hij gebruikt zulke personen als pionnen. Waarvoor gebruikt hij ze? Hij laat deze pionnen de harten van mensen voor hem peilen. Hij zou tegen een pion kunnen zeggen: ‘De laatste tijd offeren zuster Li en haar dochter in onze kerk minder. Ze offerden vroeger behoorlijk wat, maar nu komen ze niet veel meer langs. Wat hebben ze de laatste tijd gedaan? Hebben ze contact gehad met buitenstaanders? Is er thuis iets aan de hand? Ga eens kijken en bied wat steun.’ Die persoon bezoekt het huis van zuster Li en kijkt rond, en denkt: ‘Er zijn hier geen onbekende gezichten. De twee zusters lijken een vrij rustig leven te leiden. Het lijkt er niet op dat ze op moeilijkheden zijn gestuit. Waarom komen ze niet naar onze bijeenkomsten? Laat ik eens verder informeren.’ Deze persoon vraagt: ‘Hebben jullie thuis onlangs nieuw licht gehad? Ik voel me de laatste tijd zwak; communiceer even met mij.’ Omdat ze zien dat de persoon is gekomen om de waarheid te zoeken en hulp te zoeken, communiceren de zusters met hem en zeggen: ‘Onlangs hebben we een nieuw licht verkregen dat gelovigen in God geen andere mensen moeten volgen of altijd op hen moeten vertrouwen; wanneer we met uitdagingen worden geconfronteerd, moeten we in gebed voor God komen; dit is de hoogste wijsheid. Mensen zijn onbetrouwbaar, je kan alleen op God vertrouwen; Hij kan mensen de waarheid, het leven en de weg schenken die ze behoren te bewandelen. Mensen kunnen dit niet. Ik vertrouwde vroeger altijd op anderen, maar later door communicatie met een zuster …’ Hij reageert: ‘Door communicatie met een zuster? Waar is die zuster? Is ze een buitenstaander?’ De zusters zeggen: ‘Ze is niet echt een buitenstaander; ze is een zuster uit onze kerk die is teruggekeerd na enkele jaren elders haar plicht te hebben vervuld.’ Hij reageert: ‘Is dat niet nog steeds contact hebben met een buitenstaander? Je bent overhaast met buitenstaanders omgegaan; je moet de kwestie aan de kerk rapporteren!’ Na deze informatie te hebben verzameld, ontdekt die persoon twee cruciale stukjes informatie: ten eerste willen de twee zusters niet dicht bij de leider staan en hebben ze enig onderscheidingsvermogen jegens hem getoond; ten tweede hebben ze contact gehad met een buitenstaander, en die buitenstaander heeft iets tegen hen gezegd; de details zijn onduidelijk, de zusters willen er niets over zeggen, ze verbergen het opzettelijk, wat betekent dat hun loyaliteit jegens de leider wankelt en ze begonnen zijn zich tegen hem te beschermen. Wanneer deze persoon terugkeert en zijn rapport uitbrengt aan de antichrist, is de antichrist dan blij als hij dat hoort? Zou hij denken: ‘Geweldig, mijn ondergeschikten tonen eindelijk enig onderscheidingsvermogen jegens mij?’ (Nee, dat denkt hij niet.) Wat zou hij denken? “Dit is slecht nieuws. De twee zusters waren vroeger gehoorzaam, ze waren oprechte gelovigen in de kerk en ze offerden veel. Sinds deze onbekende persoon is begonnen met hen om te gaan, zijn deze twee een beetje ongehoorzaam geworden. Zullen ze in de toekomst blijven offeren? Dit is zorgwekkend en riskant.” De antichrist voelt zich ongemakkelijk. Waarom is hij ongemakkelijk? (Mensen onderscheiden hem en luisteren niet meer naar hem.) Precies, de harten van mensen zijn niet langer onder zijn manipulatie en controle, ze ondergaan een verandering van hart, dus voelt hij zich ongemakkelijk. In het verleden waren deze twee argeloos en eenvoudig, ze waren behoorlijk gehoorzaam en toonden weinig onderscheidingsvermogen jegens hem; wat hij ook zei, werd zonder na te denken aanvaard. Nu ze een verandering van mening hebben ondergaan, onderscheidingsvermogen hebben ontwikkeld en afstand houden, hem mogelijk verwerpen en misschien zelfs van plan zijn hem te rapporteren, zal dat tot problemen leiden. Is dit niet een specifieke uiting van hoe antichristen de harten van mensen peilen en er de controle over nemen?

Wanneer de antichrist iets ongewoons opmerkt, stuurt hij snel zijn trawanten of handlangers eropuit om de situatie te onderzoeken en de onderliggende redenen ervan te vatten. Als er geen verandering is, als mensen hetzelfde blijven en geen verandering van mening hebben ondergaan, dan voelt hij zich gerustgesteld en is hij niet langer ongemakkelijk of gespannen. Als hij echter iets ongewoons ontdekt, iets wat hem onbekend is, niet onder zijn manipulatie valt en niet is wat hij zich had voorgesteld, dan is dat zorgwekkend. Hij wordt bezorgd en angstig, en in zijn haast zal hij actie ondernemen. Wat is het doel van zijn acties? Hij wil dat mensen eensgezind met hem zijn, dat ze geen verandering van mening ondergaan. Mensen moeten hun gedachten aan hem kenbaar maken en voortdurend aan hem rapporteren, waarbij ze loyaliteit, vastberadenheid en oprechtheid uiten. Hij moet voortdurend de controle overnemen over de veranderende gedachten en ideeën in de harten van mensen, en de richting en principes van hun gedachten. Zodra hij merkt dat iemand een afwijkende mening koestert, moet hij in actie komen om diegene te veranderen. Als diegene niet veranderd kan worden en geen vriend kan worden, dan zal diegene in plaats daarvan een vijand worden. Wat zijn de gevolgen als iemand zijn vijand wordt? Diegene zal worden onderworpen aan kwelling en onderdrukking. Dit is één benadering. Er is er nog een. De antichrist is altijd bevreesd voor degenen om hem heen, kan hen nooit volledig peilen en is bang dat mensen hem misschien onderscheiden en rapporteren. In zijn hart zegt hij: ‘Heb jij gezien dat ik offergaven heb gestolen en dingen op mijn eigen manier heb gedaan? Als je dat hebt gezien, kon je het dan onderscheiden? Zou je me kunnen rapporteren?’ Sommige antichristen zijn achter de schermen zelfs seksueel promiscue, en ze denken: ‘Wie weet van deze dingen af? Wat denken degenen die ervan weten? Moet ik op de een of andere manier doen alsof, een valse indruk wekken, deze mensen vervolgens testen, hun diepste gedachten uit hen wurmen en zien wat ze werkelijk denken?’ Zouden antichristen zulke dingen doen? Voor boosaardige mensen als antichristen zijn zulke dingen hun tweede natuur; ze zijn er meesters in, ze kunnen dat voortreffelijk. De antichrist haalt mensen bij elkaar en zegt: ‘Vandaag heb ik iedereen hier bijeengeroepen met geen ander doel dan mijn tekortkomingen in het werk dat ik onlangs in de kerk heb gedaan te onderzoeken, en te praten over mijn kennis van de verdorven gezindheden die ik heb geopenbaard. Spreek openlijk, houd je niet in. Ik zal jullie niet veroordelen. Laten we openhartig en persoonlijk communiceren. Als ik iets heb gedaan, zal ik veranderen; zo niet, dan zal ik het opvatten als een vermaning om het niet te doen. Alles in Gods huis is open, onverhuld en blootgelegd. We doen alles in het aangezicht van God, en het is niet nodig dat iemand op zijn hoede is voor iemand anders. Broeders en zusters, wees gerust. Ik zal beginnen met mezelf te onderzoeken. Onlangs heb ik, door mijn eigen luiheid en het begeren van vleselijk comfort, mijn werk niet goed gedaan. Het evangeliewerk gaat de laatste tijd niet goed, en ik heb niet veel aandacht besteed aan het kerkleven. Ik ben druk geweest met evangeliewerk en kon geen tijd vinden voor andere zaken. Natuurlijk ben ik verantwoordelijk. Afgaande op mijn verbeeldingen nam ik aan dat het kerkleven door de broeders en zusters zelf gereguleerd zou worden, en dat ik me niet al te veel zorgen hoefde te maken. Jullie zijn allemaal volwassenen, en Gods woorden zijn zo duidelijk, dus ik heb me met heel mijn hart aan het evangeliewerk gewijd. Ik heb het evangeliewerk echter ook niet goed gedaan. Ik moet mijn fouten voor de broeders en zusters toegeven, jullie vergeving zoeken en om Gods vergeving vragen. Hier, laat me voor jullie allemaal buigen.’ Iedereen ziet dit en denkt bij zichzelf: ‘Hij is veranderd; hij lijkt niet zo sluw als voorheen. Waarom is hij vandaag zo oprecht? Er klopt iets niet. Ik moet geen overhaaste conclusies trekken; ik zal eerst eens zien wat hij hierna zegt.’ De antichrist gaat verder en zegt dat hij erkent dat hij een duivel is, een Satan, geeft toe dat hij geen werkelijk werk heeft verricht, drukt de bereidheid uit om ter beschikking te staan van de Boven en aanvaardt elke kritiek of berisping van de broeders en zusters. Hij gaat verder en zegt: ‘Zelfs als ze me ontheffen en me geen leiding laten geven, ben ik bereid een van de minsten te zijn. Ik beveel zuster Li en haar dochter uit onze kerk aan om mijn werk over te nemen.’ Hij heeft zijn opvolger al gekozen. Is zijn houding niet heel oprecht? Is er überhaupt enige reden voor achterdocht? Terwijl hij dit zegt, begint hij zelfs te huilen. Dan haalt hij zijn vrouw erbij en zegt: ‘Gedurende deze tijd heb jij ook geen werkelijk werk verricht, alleen maar hinder en verstoringen veroorzaakt, en zelfs broeders en zusters blindelings gesnoeid. Jij zou ook ontheven moeten worden.’ De antichrist wijst met de vinger naar zichzelf en vervolgens naar zijn familie, waardoor mensen het gevoel krijgen dat hij oprecht is. Wanneer iedereen dit hoort, zegt iemand: ‘Eigenlijk onderscheiden we jullie al heel lang. Jullie overleggen niet met ons over zaken; een paar van jullie bespreken dingen privé met elkaar en nemen beslissingen. Dit strookt niet met de werkprincipes in Gods huis. Bovendien hebben jullie onderling definitief bepaald wie de leider zal zijn zonder dat wij het wisten. We hebben niet eens het recht om het te weten. De persoon die jullie hebben gekozen, verricht niet alleen geen werkelijk werk, maar veroorzaakt ook verstoringen, maar jullie ontheffen diegene niet.’ De broeders en zusters uiten de een na de ander hun mening. Wanneer de antichrist dit hoort, denkt hij: ‘dit is slecht nieuws! Het is echter goed dat ze hun ware gedachten in één keer uitstorten. Dit zal mijn toekomstige werk ten goede komen. Als ze zich niet hadden uitgesproken en me in plaats daarvan een mes in de rug hadden gestoken door direct een rapportbrief naar de Boven te schrijven zonder dat ik het wist, dan zou ik er geweest zijn, nietwaar? Gelukkig heb ik deze tactiek gebruikt, ik ben slim en heb snelle reflexen, en ik heb net op tijd grip gekregen op hun meningen.’ Hij gaat dan verder en verkondigt zalvend: ‘Dank jullie wel, broeders en zusters, voor jullie vertrouwen en voor jullie oprechte kritiek op mijn fouten vandaag. Ik zal ze in de toekomst zeker veranderen. Als ik dat niet doe, mogen straf en vloeken op mijn hoofd neerkomen.’ Het peilen van de harten van mensen en er de controle over nemen door de antichrist beperkt zich niet tot afluisteren en door sleutelgaten gluren. In ernstige situaties heeft hij een troef achter de hand. Wat voor troef? Hij beoefent democratie en vrijheid, geeft mensen voldoende vrijheid van meningsuiting, geeft hun alle vrijheid om hun meningen en diepste gedachten te uiten, moedigt mensen aan om hun diepste gevoelens te uiten, zelfs als het klachten zijn. Vervolgens grijpt hij de kwetsbaarheden aan van degenen die andere ideeën dan hij of meningen over hem hebben, en vaagt ze in één keer weg. Hoe klinkt de benadering van de antichrist? Het is ongelooflijk boosaardig! Lijkt het niet een beetje op die van de grote rode draak? Ze zijn in wezen dezelfde groep en delen dezelfde aard-essentie. Is dat niet hoe de grote rode draak te werk gaat? Zien hoe de antichrist optreedt, is als het zien van het lelijke gezicht van de grote rode draak.

Antichristen zijn bedreven in het gebruiken van aangename en correcte woorden om mensen te verleiden en hun vertrouwen te winnen. Wat is het resultaat nadat ze de ware situaties van mensen hebben gepeild en uit hen hebben gewurmd? Zullen de antichristen berouw tonen omdat mensen deze ware woorden tot hen hebben gesproken? Zullen ze de handdoek in de ring gooien, stoppen met kwaad doen, hun macht loslaten, hun verlangen naar macht opgeven en hun domein ontbinden? Nooit. In plaats daarvan zullen ze hun inspanningen opvoeren. Nadat ze er alles aan hebben gedaan om de controle over de harten van mensen over te nemen, houden ze degenen die zich bij hen aansluiten om hen heen en ontdoen ze zich van al degenen die dat niet doen. We kunnen niet uitsluiten dat sommige broeders en zusters in de kerk onder dergelijke omstandigheden zijn verwijderd, verdreven of dat hun boeken met Gods woorden in beslag zijn genomen. Deze personen is onrecht aangedaan. Wat moeten deze broeders en zusters die onrecht is aangedaan doen? Moeten ze stoppen met in God geloven omdat er een antichrist in Gods huis verscheen die hen zo kwelde en het onmogelijk maakte om te geloven? Kunnen ze dat doen? (Nee, dat kunnen ze niet.) Is het gepast om compromissen te sluiten of je hoofd te buigen voor antichristen of voor duistere of boosaardige krachten? Is dat het pad dat jullie moeten kiezen? (Nee, dat is het niet.) Dus, welk pad moeten jullie kiezen? (De antichristen ontmaskeren en rapporteren.) Wanneer je ontdekt dat iemand een antichrist is, laat Mij je vertellen: als zijn invloed aanzienlijk is en veel leiders en werkers naar hem luisteren en niet naar jou willen luisteren, en als je hem ontmaskert en jij heel goed geïsoleerd of verwijderd zou kunnen worden, dan moet je jouw strategie zorgvuldig overwegen. Neem het niet in je eentje tegen hem op; de kansen zijn niet in jouw voordeel. Begin met contact op te nemen met een paar mensen die de waarheid begrijpen en onderscheidingsvermogen hebben, en zoek communicatie met hen. Als jullie een consensus bereiken, benader dan nog twee leiders of werkers die de waarheid kunnen aanvaarden en kom tot overeenstemming. Ontmasker en pak de antichrist gezamenlijk aan met meerdere mensen die samenwerken. Op deze manier maak je kans op succes. Als de invloed van de antichrist te groot is, kunnen jullie ook een rapportbrief naar de Boven schrijven. Dit is de beste aanpak. Als een paar leiders en werkers jullie werkelijk proberen te onderdrukken, kunnen jullie tegen hen zeggen: ‘Als jullie onze ontmaskering en ons rapport niet aanvaarden, zullen we deze zaak escaleren naar de Boven en hen jullie laten aanpakken!’ Dit verhoogt jullie kans op succes, omdat ze niet tegen jullie in actie durven te komen. Bij het aanpakken van antichristen moeten jullie deze betrouwbare aanpak hanteren. Doe het nooit alleen. Als je niet de steun hebt van een paar leiders en werkers, zijn je inspanningen gedoemd te mislukken, tenzij je een rapportbrief kunt schrijven en die aan de Boven kunt overhandigen. Antichristen zijn uiterst verraderlijk en sluw. Als je niet voldoende bewijs hebt, zie er dan van af om tegen hen in actie te komen. Met hen redeneren of discussiëren is nutteloos, liefde tonen om te proberen hen te veranderen is nutteloos, en met hen over de waarheid communiceren zal niet werken; je zult niet in staat zijn hen te veranderen. In een situatie waarin je hen niet kunt veranderen, is je beste handelwijze niet om een openhartig gesprek met hen te voeren, met hen te redeneren en te wachten tot ze berouw tonen. In plaats daarvan moet je hen ontmaskeren en rapporteren zonder dat ze het weten, laat de Boven hen aanpakken en moedig meer mensen aan om hen te ontmaskeren, te rapporteren en te verwerpen, wat er uiteindelijk toe leidt dat ze uit de kerk worden uitgeroeid. Is dit geen goede aanpak? Als ze erop uit zijn je innerlijke gedachten uit je te wurmen, je te peilen en te zien of je enig onderscheidingsvermogen jegens hen hebt, wat moet je dan doen als je hen al als een antichrist hebt geïdentificeerd? (Ik moet niet naar waarheid met hen spreken, maar voorlopig met hun woorden meegaan, hen mijn onderscheidingsvermogen niet laten ontdekken, en dan moet ik hen heimelijk ontmaskeren en rapporteren.) Hoe is deze aanpak? (Goed.) Je moet de listen van duivels en Satans doorzien en voorkomen dat je hun vallen activeert of in hun kuilen valt. Bij het omgaan met Satans en duivels moet je wijsheid gebruiken en ervan afzien naar waarheid met hen te spreken. Dit is omdat degenen met wie je naar waarheid kunt spreken God en de oprechte broeders en zusters zijn. Je moet nooit naar waarheid spreken met Satans, met duivels of met antichristen. Alleen God is het waard om te begrijpen wat er in je hart leeft en om soevereiniteit over je hart te hebben en het nauwkeurig te onderzoeken. Niemand, vooral duivels en Satans niet, is gekwalificeerd om je hart te beheersen of nauwkeurig te onderzoeken. Daarom, als duivels en Satans proberen de waarheid uit je te wurmen, heb je het recht om ‘nee’ te zeggen, te weigeren antwoord te geven en informatie achter te houden. Dit is je recht. Zou het werken als je zegt: ‘Jij duivel, je wilt mijn woorden uit me wurmen, maar ik zal niet naar waarheid met je spreken, ik zal het je niet vertellen. Ik zal je rapporteren, wat kun je me maken? Als je me durft te kwellen, zal ik je rapporteren; als je me kwelt, zal God je vervloeken en straffen!’? (Nee, dat werkt niet.) In de Bijbel staat: “Wees dus scherpzinnig als een slang, maar behoud de onschuld van een duif.” (Matteüs 10:16). In zulke situaties moeten jullie zo scherpzinnig zijn als een slang; jullie moeten wijs zijn. Ons hart is alleen geschikt om nauwkeurig door God to worden onderzocht en bezeten, en mag alleen aan Hem worden geschonken. Alleen God is ons hart waardig, Satans en duivels verdienen die niet! Hebben antichristen daarom het recht om te weten wat er in ons hart leeft of wat we denken? Dat recht hebben ze niet. Wat is hun doel als ze proberen de waarheid uit je te wurmen en je te peilen? Ze zijn erop uit de controle over jou over te nemen; je moet dit duidelijk inzien. Spreek dus niet naar waarheid met hen. Je moet manieren vinden om meer broeders en zusters te verenigen om hen te ontmaskeren en te verwerpen, hen uit hun positie te halen en hen nooit te laten slagen. Roei hen uit de kerk uit en ontzeg hen elke kans om opnieuw Gods huis te verstoren en macht uit te oefenen in Gods huis.

Het peilen van de harten van mensen en er de controle over nemen door antichristen is een harde realiteit. Afgaande op de essentie van antichristen, is het duidelijk dat het ondernemen van dergelijke activiteiten hun tweede natuur is en heel gewoon is. In diverse kerken sturen antichristen vaak hun vertrouwelingen erop uit om te infiltreren bij de broeders en zusters, inlichtingen te peilen en interne informatie te verzamelen. Soms heeft de informatie die ze verzamelen betrekking op huiselijke trivialiteiten of informele gesprekken tussen mensen, die helemaal niet belangrijk zijn. Antichristen maken echter altijd ophef over deze zaken en verheffen ze zelfs tot het niveau van gedachten en zienswijzen om snel de veranderingen in de gedachten en meningen van mensen te vatten, zodat ze moeiteloos de controle kunnen overnemen over de omstandigheden en over de situatie van elke persoon, en overal prompt op kunnen reageren. Antichristen zijn bijzonder specifiek in hun acties met betrekking tot macht en status. Specifiek in welke mate? Wat betreft de zienswijze van elke persoon over hoe ze zaken aanpakken, evenals hun zienswijze over materiële dingen, geld, status, geloven in God, plichten vervullen en banen opzeggen, ze willen dit allemaal op hun duimpje kennen. Nadat ze het op hun duimpje kennen, gebruiken antichristen de waarheid niet om mensen te voorzien, de misleide zienswijzen van mensen te veranderen of problemen op te lossen. In plaats daarvan gebruiken ze die om hun eigen status, macht en domein te dienen. Dit is het doel van de antichristen bij het peilen van de harten van mensen en er de controle over nemen. Voor antichristen lijkt alles wat ze doen zinvol en waardevol, maar al deze zogenaamd zinvolle en waardevolle dingen worden juist door God veroordeeld. Ze verraden juist God en staan vijandig tegenover Hem.

7 november 2020