III. Het verachten van de woorden van God

Vandaag gaan we verder met de communicatie over het tiende punt van de diverse uitingen van antichristen: ze verachten de waarheid, schenden schaamteloos principes en negeren de regelingen van Gods huis. De vorige keer hebben we gecommuniceerd tot aan het derde deel van dit hoofdonderwerp, namelijk dat antichristen de woorden van God verachten. Onze communicatie en ontleding van dit deel was verdeeld in drie subonderwerpen. Wat zijn die drie subonderwerpen? (Het eerste is dat antichristen willekeurig met de woorden van God knoeien en ze interpreteren; het tweede is dat antichristen Gods woorden ontkennen wanneer die niet overeenstemmen met hun noties; en het derde is dat antichristen navorsen of Gods woorden uitkomen.) Vormen deze drie het geheel van wat het betekent dat antichristen Gods woorden verachten? (Er zouden er nog wat meer moeten zijn.) Welke andere uitspraken en uitingen zijn er? (Antichristen die de woorden van God oneerbiedig behandelen.) Is het oneerbiedig behandelen van Gods woorden een van de uitingen dat ze Gods woorden verachten? Is het oneerbiedig behandelen van Gods woorden niet een interpretatie van het verachten van Gods woorden? We hebben hier geen interpretaties nodig, maar veeleer de diverse uitingen en praktijken van antichristen die Gods woorden verachten die jij kunt zien en aanraken, en waarover jij hebt gehoord. Het lijkt erop dat jullie niet veel begrip hebben van de diverse uitingen dat antichristen Gods woorden verachten. Jullie hebben misschien enig letterlijk begrip van de drie punten waarover ik eerder heb gecommuniceerd, maar jullie kunnen niet bedenken welke andere uitingen van antichristen die Gods woorden verachten er zouden kunnen zijn, nietwaar? Jullie hadden je alle drie de uitingen waarover we eerder hebben gecommuniceerd moeten herinneren. Zijn de gedragingen en uitingen van antichristen bij het verachten van Gods woorden open en eerlijk? Is dit wat oprechte mensen zouden moeten doen? (Nee.) Dit zijn geen uitingen die in een normale menselijkheid zouden moeten bestaan; ze zijn niet positief, maar negatief. De onderliggende essentie van deze paar gedragingen wijst naar Satan, naar demonen, naar Gods vijanden. In de manier waarop antichristen Gods woorden behandelen is geen sprake van onderwerping, er is geen aanvaarding, geen ervaren, geen opzijzetten van hun eigen noties en het aanvaarden van Gods woorden met eenvoud en openheid – in plaats daarvan ontwikkelen ze diverse satanische houdingen ten opzichte van Gods woorden. De gezindheid die door deze uitingen en gedragingen van antichristen wordt onthuld, is precies wat door Satan in het spirituele rijk wordt onthuld. Deze gedragingen zijn in geen enkele situatie, in geen enkel tijdperk en onder geen enkele groep mensen positief. Ze zijn boosaardig en negatief, en niet de uitingen of gedragingen die een schepsel of een normaal mens zou moeten vertonen. Daarom bestempelen we ze als uitingen van antichristen. Na over deze drie punten te hebben gecommuniceerd, denken de meeste mensen misschien dat deze drie uitingen waarschijnlijk alle basishoudingen van antichristen ten opzichte van Gods woorden omvatten. Er is echter een punt dat jullie over het hoofd hebben gezien: de behandeling van Gods woorden door antichristen beperkt zich niet tot deze drie benaderingen – verre van dat. Er is nog een andere uiting en gedraging die illustreert dat antichristen Gods woorden verachten. Wat is deze uiting? Het is dat antichristen de woorden van God als handelswaar behandelen. Als we naar de letterlijke betekenis hiervan kijken, hebben sommige mensen misschien beelden in hun hoofd die naar bepaalde individuen verwijzen, maar de specifieke en ware uitingen ervan zijn nog steeds niet erg duidelijk; ze zijn nog steeds erg vaag en algemeen. Vandaag zullen we daarom communiceren over hoe antichristen de woorden van God als handelswaar behandelen.

D. Antichristen gaan met de woorden van God om als handelswaar

Antichristen gaan met de woorden van God om als handelswaar; er kan ook worden gezegd dat antichristen de waarheid zelf als handelswaar behandelen. Wat betekent het om ze als handelswaar te behandelen? Het betekent dat je er lippendienst aan bewijst, ermee pronkt en vervolgens op bedrieglijke wijze het vertrouwen, de steun en de instemming van mensen wint om roem, gewin en status te verkrijgen. Gods woorden en de waarheid worden zo hun opstapjes. Dit is de houding van antichristen ten opzichte van de waarheid. Ze buiten de waarheid uit, spelen ermee en vertrappen die, wat wordt bepaald door de aard-essentie van de antichristen. Wat zijn Gods woorden en de waarheid dan precies? Hoe moeten we de waarheid nauwkeurig definiëren? Zeg Mij, wat is de waarheid? (De waarheid is het criterium voor het zelf-gedrag van de mens, zijn handelingen en zijn aanbidding van God.) Dit is een nauwkeurige en specifieke definitie van de waarheid. Hoe begrijpen jullie deze uitspraak allemaal? Hoe zou je deze uitspraak in je dagelijks leven en in je hele leven moeten toepassen? Hoe zou je deze uitspraak moeten ervaren? Zeg rechtstreeks wat jullie kunnen bedenken en begrijpen, zonder het te filteren of te verwerken. Wat is de waarheid, in de taal van jullie ervaring? Wat zijn Gods woorden? (De waarheid kan iemands kijk op het leven en zijn waarden veranderen, waardoor hij de gelijkenis van een normale mens kan uitleven.) Hoewel niet volledig, brengt alles wat je zei een ervaringsinzicht in de waarheid over; het zijn de inzichten en het begrip die je in het dagelijks leven hebt ervaren en daaruit hebt gedistilleerd. Wie wil er nog meer iets delen? (De waarheid kan onze verdorven gezindheden zuiveren, waardoor we volgens principes kunnen handelen en dingen kunnen doen die in overeenstemming zijn met Gods bedoelingen.) Deze uitspraak is heel goed en scherpzinnig. Ga alsjeblieft verder. (De waarheid is het leven, de weg naar het eeuwige leven. Alleen door de waarheid na te streven en ernaar te leven kan men het leven verkrijgen.) (De waarheid stelt mensen in staat God te vrezen en het kwaad te mijden, een waar mens te worden.) Deze twee punten hebben beide betrekking op beoefeningsprincipes voor het dagelijks leven van mensen. Hoewel de uitleg relatief diep en verheven is, is ze ook heel praktisch. (De waarheid kan de verdorven gezindheden in ons blootleggen, onze onjuiste zienswijzen over zaken veranderen en ons in staat stellen de gelijkenis van een waar mens uit te leven.) Deze uitspraken zijn praktisch en hebben betrekking op de waarde en betekenis van de waarheid voor mensen, evenals op de effecten die de waarheid op mensen kan hebben. Wat jullie allemaal hebben genoemd, hebben we al vaak besproken. Hoewel ieders nadruk verschilt, heeft het allemaal betrekking op de eerder uitgelegde en gedefinieerde uitspraak over de waarheid: de waarheid is het criterium om alles aan af te meten. Kan de waarheid gelijkgesteld worden aan Gods woorden? (Ja.) Gods woorden zijn de waarheid. Kunnen we op basis van het ervaringsinzicht dat jullie in jullie communicatie hebben gedeeld, zeggen dat de waarheid de werkelijkheid van alle positieve dingen is? (Ja.) De waarheid is de werkelijkheid van alle positieve dingen. Ze kan het leven van een mens zijn en de richting waarin hij wandelt; ze kan iemand in staat stellen zijn verdorven gezindheid af te werpen, God te gaan vrezen en het kwaad te mijden, iemand te worden die zich aan God onderwerpt, die als schepsel aan de norm voldoet en van wie God houdt en die Hij aanvaardbaar vindt. Welke houding en welk perspectief moet men hebben ten opzichte van Gods woorden en de waarheid gezien de kostbaarheid van de waarheid? Het is heel duidelijk: voor degenen die werkelijk in God geloven en degenen die een Godvrezend hart hebben, zijn Zijn woorden hun levensader. Mensen moeten Gods woorden koesteren, ze eten en drinken, ervan genieten en ze aanvaarden als hun leven, als de richting waarin ze wandelen, als een altijd aanwezige hulp en voorziening; mensen moeten beoefenen en ervaren in overeenstemming met de uitspraken en vereisten van de waarheid, en zich onderwerpen aan de diverse vereisten en principes die de waarheid hun verleent. Alleen zo kan een mens het leven verkrijgen. Het nastreven van de waarheid is voornamelijk het beoefenen en ervaren van Gods woorden, in plaats van ze te onderwerpen aan nauwkeurig onderzoek, analyse, speculatie en twijfel. Aangezien de waarheid de altijd aanwezige hulp en voorziening van mensen is en hun leven kan zijn, moeten ze de waarheid als het kostbaarste behandelen. Dit is het geval omdat ze op de waarheid moeten vertrouwen om te leven, om aan Gods vereisten te gaan voldoen, om Hem te gaan vrezen en het kwaad te mijden, en om in hun dagelijks leven het beoefeningspad te vinden en de beoefeningsprincipes te begrijpen, en zo onderwerping aan God te bereiken. Mensen moeten ook op de waarheid vertrouwen om hun verdorven gezindheid af te werpen, om iemand te worden die gered is en een schepsel dat aan de norm voldoet. Ongeacht vanuit welk perspectief of op welke manier het wordt uitgedrukt, de houding die mensen het minst zouden moeten hebben ten opzichte van de waarheid, is Gods woorden en de waarheid te behandelen als een product of zelfs als handelswaar die terloops wordt verhandeld. Dit is wat God het minst wil zien, en het is ook het laatste soort gedrag en uiting dat een waar schepsel zou moeten hebben.

Wat is het doel en de bedoeling van antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen? Waar streven ze werkelijk naar en wat is hun motief? Wanneer een handelaar handelswaar verwerft, hoopt hij dat de handelswaar hem voordelen en de aanzienlijke hoeveelheid geld zal opleveren die hij wenst. Wanneer antichristen Gods woorden als handelswaar behandelen, behandelen ze Gods woord dus ongetwijfeld als een materieel ding dat kan worden geruild voor voordelen en geld. Ze koesteren, aanvaarden, beoefenen of ervaren Gods woorden niet als de waarheid, noch beschouwen ze Gods woorden als de levensweg waaraan ze moeten vasthouden, noch als de waarheid die ze moeten beoefenen om hun verdorven gezindheden af te werpen. In plaats daarvan behandelen ze Gods woorden als handelswaar. Voor een handelaar bestaat de grootste waarde van handelswaar uit de mogelijkheid deze om te ruilen voor geld, voor de gewenste winst. Wanneer antichristen Gods woorden als handelswaar behandelen, zijn hun bedoeling en motief dus in wezen hetzelfde. Antichristen behandelen Gods woorden als handelswaar, wat betekent dat ze die niet gebruiken om te eten, te drinken en ervan te genieten, noch voor hun ervaring of beoefening, maar veeleer als goederen die ze in hun handen hebben om altijd en overal te verhandelen, te verkopen en aan degenen van wie ze kunnen profiteren aan te bieden. Wanneer antichristen Gods woorden als handelswaar behandelen, betekent dit letterlijk genomen dat ze Gods woorden behandelen als koopwaar dat wordt gebruikt om via transacties om te wisselen voor geld; ze maken van het kopen en verkopen van Gods woorden hun beroep. Vanuit een letterlijk perspectief is dit onmiddellijk duidelijk. Zulke handelingen en gedragingen van antichristen zijn schandelijk en wekken de afkeer en walging van mensen op. Wat zijn dan de specifieke uitingen van antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen? Dit is het kernpunt waarover we zullen communiceren. Antichristen vertonen enkele zeer duidelijke uitingen van het behandelen van Gods woorden als handelswaar. Om het voor jullie duidelijker en begrijpelijker te maken, zullen we ze een voor een bespreken. Waarom kies ik voor deze aanpak? Op basis van mijn jarenlange ervaring in werken en spreken weet ik dat de meeste mensen verwarde gedachten hebben en het vermogen missen om zelfstandig te denken. Op basis hiervan heb ik de eenvoudigste en meest effectieve methode bedacht, namelijk om elk probleem of onderwerp – wat het ook is – punt voor punt uit te leggen en te verduidelijken, om jullie te helpen erover na te denken en het te overpeinzen. Is dit gepast? (Ja.) Sommige mensen zeggen: “Dat is gewoon perfect, het bespaart ons de moeite om onze hersens te pijnigen en diep na te denken. We hebben het te druk en hebben daar geen tijd voor! Onze energie en gedachten worden besteed aan grote zaken, niet aan deze onbeduidende, pietluttige kwesties. Het lijkt er een beetje op dat U ons onderschat en ons grote talent onderbenut laat door ons over deze geringe zaken te laten nadenken.” Is dat het geval? (Nee.) Wat is het dan? (Ons kaliber is zo laag dat we de waarheid soms niet kunnen bevatten, en we hebben God nodig om in detail met ons te communiceren, woord voor woord, zin voor zin, zodat we er iets van begrijpen.) Zien jullie, ik heb onbedoeld de werkelijke stand van zaken beschreven en onthuld wat er werkelijk met jullie allemaal aan de hand is, maar dat zijn nu eenmaal de feiten. Ook als ik het niet had blootgelegd, zou het nog het geval zijn. Er is geen andere manier dan het zo te doen. Als ik alleen maar eenvoudig en algemeen over de grote onderwerpen spreek, dan spreek ik tevergeefs en verspil ik Mijn moeite. Dat is gewoon tijdverspilling, nietwaar? Laten we terugkeren naar het hoofdonderwerp. Met betrekking tot antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen, we zullen dit in verschillende subonderwerpen verdelen om stap voor stap uit te leggen en te verduidelijken hoe antichristen dit doen, en wat de specifieke voorbeelden en uitingen zijn die voldoende kunnen bewijzen dat antichristen Gods woorden verachten, en ook bevestigen dat antichristen inderdaad zo’n essentie bezitten. We zullen over dit punt communiceren in twee hoofddelen.

1. Met Gods woorden omgaan als een middel om status, reputatie en waardigheid te verkrijgen

Het eerste belangrijke aspect is dat de meest voorkomende uiting van antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen, is dat ze die gebruiken als een middel om zelf status, reputatie en waardigheid te verkrijgen, en nog vaker voor materieel genot, en nóg vaker voor geld. Wanneer antichristen in contact komen met Gods woorden, voelen ze: gods woorden zijn geweldig. Elke zin is rationeel en correct; deze woorden kunnen niet door mensen worden gesproken en ze zijn niet in de Bijbel te vinden. In de afgelopen twee tijdperken heeft God deze woorden niet gesproken. Noch in het Oude Testament, noch in het Nieuwe Testament staan zulke expliciet en duidelijk gesproken woorden. De Bijbel bevat slechts een zeer beperkt deel van Gods woorden. Als we kijken naar wat God nu zegt, is de inhoud erg rijk. Antichristen voelen dan jaloezie en afgunst in hun hart, en ze beginnen innerlijk plannen te smeden: deze gewone persoon kan zoveel zeggen; wanneer kan ook ik deze woorden spreken? Wanneer kan ik, net als deze persoon, eindeloos gods woorden spreken? Ze hebben zo’n impuls en verlangen in hun hart. Te oordelen naar deze impuls en dit verlangen, voelen antichristen in hun hart afgunst jegens deze door God gesproken woorden en hebben ze er ontzag voor. Ik gebruik de woorden ‘afgunst’ en ‘ontzag hebben voor’. Gezien de bewoording van deze twee termen, bedoel ik te zeggen dat de antichristen Gods woorden niet als de waarheid beschouwen en niet van plan zijn ze te aanvaarden, maar veeleer afgunstig zijn op de rijke inhoud van deze woorden, de uitgebreide stukken en ook de diepzinnigheid van deze woorden, die een diepte weerspiegelen die voor mensen onbereikbaar is – en nog meer zijn ze afgunstig dat dit woorden zijn die zijzelf niet kunnen spreken. Uit deze aspecten van ‘afgunst’ blijkt duidelijk dat de antichristen deze woorden van God niet beschouwen als de uitdrukkingen van goddelijkheid, als de waarheid, of als het leven en de waarheid waarmee God de mensheid wil redden en die Hij aan de mensheid wil geven. Aangezien antichristen afgunstig kunnen zijn op deze woorden, is het duidelijk dat ze in hun hart ook degenen willen worden die zulke woorden uitdrukken. Op basis hiervan hebben veel antichristen achter de schermen enorme inspanningen geleverd: ze bidden dagelijks, lezen deze woorden dagelijks, maken aantekeningen, leren ze uit het hoofd, vatten ze samen en ordenen ze. Ze hebben veel werk gestoken in deze door God gesproken woorden, talloze aantekeningen gemaakt en talloze inzichten genoteerd tijdens hun geestelijke devoties, en ook talloze keren gebeden om deze woorden te onthouden. Wat is hun doel met dit alles? Hun doel is dat ze op een dag plotseling een vlaag van inspiratie krijgen en eindeloos de woorden kunnen spreken die God zou zeggen, als een sluisdeur die zich opent en het water naar buiten laat stromen; ze hopen dat hun woorden, net als Gods woorden, kunnen voorzien in wat mensen nodig hebben, mensen van leven kunnen voorzien, kunnen voorzien in wat mensen zouden moeten bereiken, en eisen aan mensen kunnen stellen. Hun doel is dat ze, net als Gods geïncarneerde vlees, vanuit Gods perspectief en met Zijn status, dezelfde dingen kunnen zeggen als God, met Zijn toon en manier van spreken, precies zoals ze verlangen. Antichristen hebben hier veel moeite in gestoken, en het is niet overdreven om te zeggen dat sommigen van hen zelfs vaak stiekem notitieboekjes tevoorschijn halen om de woorden te noteren die ze willen zeggen, de woorden waarop ze wachten dat God ze hun geeft. Maar wat ze ook doen, de verlangens van de antichristen worden nooit vervuld, hun wensen worden nooit gerealiseerd. Hoeveel moeite ze ook doen, hoeveel ze ook bidden, hoe vaak ze Gods woorden ook noteren, of hoe ze die ook uit het hoofd leren en ordenen, het is allemaal tevergeefs. God spreekt geen enkele zin via hen, noch heeft God hen toegestaan Zijn stem ook maar één keer te horen. Hoezeer ze ook smachten of hoe angstig ze ook worden, ze kunnen gewoon geen enkele zin van Gods woorden spreken. Hoe angstiger en jaloerser ze worden en hoe minder ze er in slagen hun doel te bereiken, des te geïrriteerder ze innerlijk worden. Waarover zijn ze geïrriteerd en waarom zijn ze zo angstig? Ze zien dat Gods woorden steeds meer mensen voor God brengen om Gods oordeel en tuchtiging te aanvaarden en Zijn woord als leven te aanvaarden, maar dat er geen enkele persoon is die hen aanbidt of in hun aanwezigheid bewonderend aan hun voeten ligt. Dit is wat hen angstig en geïrriteerd maakt. In hun irritatie en angst kunnen antichristen nog altijd alleen maar het volgende bedenken en overpeinzen: waarom vervullen deze mensen hun plicht in gods huis? Waarom is het anders wanneer ze naar gods huis komen in vergelijking met de ongelovige wereld? Waarom beginnen de meeste mensen, nadat ze naar gods huis zijn gekomen, zich netjes te gedragen en worden ze steeds beter? Waarom zetten de meeste mensen zich volledig in en betalen ze de prijs in gods huis zonder vergoeding, en gaan ze zelfs wanneer ze worden gesnoeid niet weg, en gaan sommigen zelfs niet weg nadat ze zijn verwijderd of verdreven? Uiteindelijk is de enige reden gods woorden, het is het effect en de rol die Het Woord verschijnt in het vlees speelt. Wanneer de antichristen dit punt zien, worden ze nog afgunstiger op Gods woorden. Daarom verleggen de antichristen, na grote inspanningen te hebben geleverd en nog steeds niet in staat te zijn Gods woorden te spreken of een spreekbuis voor God te worden, hun aandacht naar Gods woorden: hoewel ik geen andere woorden kan spreken dan wat god heeft gezegd, kan het dan misschien zo zijn dat ik een plaats onder de mensen kan veiligstellen als ik woorden spreek die consistent zijn met gods woorden – zelfs als het slechts doctrines zijn of hol – zolang de mensen ze maar juist vinden klinken, zolang ze maar in overeenstemming lijken te zijn met deze woorden van god? Kan ik dan niet standvastig onder de mensen staan? Of als ik vaak de woorden in Het Woord verschijnt in het vlees predik en uitleg, en deze woorden vaak gebruik om mensen te helpen, en alles wat ik zeg en predik klinkt alsof het uit gods woorden komt en correct is, zal mijn status onder de mensen dan niet steeds stabieler worden? Zal ik dan niet meer prestige onder hen verwerven? Als ze dit denken, hebben de antichristen het gevoel dat ze een manier hebben gevonden om hun wensen voor het verkrijgen van status, een grotere reputatie en bijval te realiseren, en zien ze hoop om dit te bereiken. Wanneer ze hoop hebben gezien, voelen de antichristen zich stiekem tevreden in hun hart: ben ik niet slim? Niemand anders heeft dit beseft; waarom kennen anderen deze manier niet? Ik ben zo slim! Maar hoe slim ik ook ben, ik kan dit aan niemand vertellen; het is genoeg dat ik het in mijn hart weet. Met zo’n doel en plan in gedachten beginnen de antichristen zich serieus in te spannen voor Gods woorden. Ze denken: vroeger keek ik gods woorden gewoon even in, luisterde ik terloops en zei ik wat er in me opkwam. Nu moet ik mijn strategie veranderen; dat kan ik niet meer doen, het is tijdverspilling. De manier waarop ik het vroeger deed, leverde geen resultaten op; het zou dwaas zijn om zo door te gaan! Dus vermannen ze zich, vastbesloten om zich in te spannen voor Gods woorden en hun bekwaamheden voor het voetlicht te halen. Welke acties ondernemen de antichristen om hun bekwaamheden voor het voetlicht te halen? Ze onderzoeken nauwkeurig Gods manier van spreken en de toon waarop Hij spreekt, en onderzoeken ook nauwkeurig de specifieke inhoud van Gods woorden in elke fase en periode. Tegelijkertijd bereiden ze zich erop voor hoe ze deze woorden van God moeten uitleggen, en wanneer ze Gods woorden prediken, hoe ze die moeten spreken en uitleggen op een manier die mensen hen doet bewonderen en verafgoden. Zo hebben de antichristen beetje bij beetje inderdaad veel moeite in Gods woorden gestoken. Eén ding is echter zeker: omdat hun motieven achter deze inspanning verkeerd zijn en hun bedoelingen slecht, zijn de woorden die ze spreken, hoe anderen er ook naar luisteren, slechts doctrines, het zijn slechts woorden en zinnen gekopieerd uit Gods uitspraken. Dus hoeveel moeite de antichristen ook in Gods woorden steken, ze verwerven persoonlijk niets. Wat betekent het om niets te verwerven? Het betekent dat ze Gods woorden niet als de waarheid behandelen. Ze beoefenen niet, maar prediken alleen maar. Niemand ziet dus enige verandering in hen. Hun onjuiste gedachten en zienswijzen veranderen niet, hun onjuiste kijk op het leven verandert niet, ze hebben geen enkel begrip van hun eigen verdorven gezindheden en ze slagen er volstrekt niet in zichzelf te vergelijken met de diverse gesteldheden van de mens zoals beschreven door God. Daarom zijn er, ongeacht hoe vaak antichristen Gods woorden nauwkeurig onderzoeken, slechts twee uitkomsten in hen zichtbaar: ten eerste, hoewel de woorden van God waarover ze spreken correct zijn, en zelfs hun uitleg van deze woorden niet verkeerd is, kun je geen enkele verandering in hen zien. Ten tweede, hoezeer ze Gods woorden ook krachtig promoten en prediken, ze hebben geen enkele zelfkennis. Dit is duidelijk waarneembaar. De reden waarom antichristen zulk gedrag vertonen, is dat ze weliswaar Gods woorden vaak aan anderen aanbevelen en prediken, maar zelf niet aanvaarden dat Gods woorden de waarheid zijn. Ze hebben deze woorden zelf niet aanvaard; ze willen ze alleen gebruiken om hun bijbedoelingen te bereiken. Ze hopen dat ze de status en voordelen waar ze naar verlangen te verkrijgen door Gods woorden te prediken, en als mensen hen zouden behandelen en aanbidden alsof ze god waren, zou dat ideaal zijn. Hoewel ze dit doel of resultaat nog niet kunnen bereiken, is dit het uiteindelijke doel van elke antichrist.

Antichristen hebben veel moeite in Gods woorden gestoken; sommige mensen zouden dit wanneer ze het horen verkeerd kunnen begrijpen en vragen: “Betekent dit dat iedereen die moeite in Gods woorden steekt een antichrist is?” Als je het op deze manier interpreteert, mis je geestelijk begrip. Wat is het verschil tussen de moeite die antichristen in Gods woorden steken en de moeite van degenen die de waarheid nastreven? (De bedoeling en het doel zijn anders. Antichristen steken moeite in Gods woorden voor hun eigen voordeel en status, om hun persoonlijke ambities te bevredigen.) Welke moeite steken antichristen in Gods woorden? Ze leren delen van Gods woorden uit het hoofd die overeenstemmen met hun noties, leren Gods woorden uit te leggen met menselijke taal en schrijven enkele geestelijke aantekeningen en inzichten. Ook destilleren, ordenen ze diverse uitspraken van God en vatten ze samen, zoals die uitspraken waarvan mensen geloven dat ze relatief in overeenstemming zijn met menselijke noties, die waarvan gemakkelijk wordt waargenomen dat ze Gods spreektoon hebben, enkele woorden over mysteries en enkele van Gods woorden die populair zijn en al een tijdlang vaak in de kerk worden gepredikt. Naast de woorden uit het hoofd te leren, te ordenen, samen te vatten en inzichten te schrijven, voeren ze nog andere activiteiten uit, waaronder enkele bijzondere. Antichristen zullen elke prijs betalen om status te verkrijgen, hun ambitie te bevredigen en hun doel, de kerk beheersen en god te zijn, te bereiken. Ze werken vaak tot diep in de nacht en worden bij het krieken van de dag wakker, werken tot laat door en repeteren hun preken in de kleine uurtjes, en ze noteren ook de briljante dingen die anderen hebben gezegd, allemaal om zichzelf toe te rusten met de doctrine die ze nodig hebben om verheven preken te houden. Ze peinzen elke dag over hoe ze deze verheven preken kunnen houden, overwegen welke van Gods woorden het nuttigst zijn om te kiezen en bewondering en lof zullen opwekken onder Gods uitverkoren volk, en leren die woorden daarna uit het hoofd. Vervolgens overwegen ze hoe ze die woorden kunnen interpreteren op een manier die hun scherpzinnigheid en genialiteit aantoont. Om Gods woord echt in hun hart te prenten, streven ze ernaar Zijn woord nog een aantal keer te beluisteren. Ze doen dit alles met de inspanningen van studenten die strijden om een plek op de universiteit. Wanneer iemand een goede preek houdt, of een preek die enige illuminatie verschaft, of een preek die enige theorie biedt, zal een antichrist die verzamelen en bijeenbrengen en er zijn eigen preek van maken. Geen enkele inspanning is te groot voor een antichrist. Wat is dan het motief en de bedoeling van hun werk? Dat is in staat zijn Gods woorden te preken, ze duidelijk en gemakkelijk te kunnen zeggen, ze vloeiend te beheersen, zodat anderen kunnen zien dat de antichrist geestelijker is dan zijzelf zijn, Gods woorden meer koestert, God meer liefheeft. Op die manier kan een antichrist ervoor zorgen dat sommige mensen om hem heen hem gaan bewonderen en vereren. Een antichrist vindt dit de moeite waard en vindt dat het alle inzet, kosten en tegenspoed waard is. Na deze inspanningen gedurende twee, drie, vijf jaar te hebben geleverd, raken antichristen geleidelijk steeds meer vertrouwd met Gods manier van spreken en de inhoud en toon van Zijn woorden. Sommige antichristen kunnen zelfs Gods woorden imiteren of elke keer dat ze hun mond opendoen een paar zinnen ervan reciteren. Natuurlijk is dit voor hen niet het belangrijkste. Wat is het belangrijkste? Naarmate ze in staat zijn Gods woorden naar believen te imiteren en te reciteren, gaan hun manier van spreken, toon en zelfs intonatie steeds meer op die van god lijken, steeds meer op die van christus. De antichristen verheugen zich hierover in hun hart. Waarover verheugen ze zich? Ze voelen steeds meer hoe geweldig het zou zijn om god te zijn, met zoveel mensen die hen verafgoden en omringen – hoe glorieus zou dat zijn! Ze schrijven al deze prestaties toe aan Gods woorden. Ze geloven dat het Gods woorden zijn die hun de kans hebben gegeven, die hen hebben geïnspireerd, en meer nog, dat het aan Gods woorden te danken is dat ze hebben geleerd Gods manier van spreken en Gods toon te imiteren. Dit zorgt er uiteindelijk voor dat ze zich steeds meer als god voelen en steeds dichter bij de identiteit en status van god komen. Sterker nog, het geeft hun het gevoel dat het kunnen imiteren van Gods manier van spreken en toon, het spreken en leven met Gods manier van spreken en intonatie, buitengewoon aangenaam is en hun plezierigste momenten vormt. De antichristen hebben dit punt bereikt – zouden jullie zeggen dat dit gevaarlijk is? (Ja.) Waarin schuilt het gevaar? (Ze willen god zijn.) God willen zijn is gevaarlijk, net als Paulus, die zei dat het leven voor hem christus is. Men is reddeloos verloren zodra zulke woorden zijn gesproken. Antichristen behandelen Gods woorden als een weg om god te worden. Wat hebben de antichristen in dit proces gedaan? Ze hebben veel moeite gedaan, veel energie en tijd besteed aan Gods woorden. In deze periode hebben ze Gods woorden nauwkeurig onderzocht en geanalyseerd, door ze herhaaldelijk te lezen, uit het hoofd te leren en te ordenen. Ze imiteerden zelfs Gods manier van spreken en toon tijdens het lezen van Zijn woorden, vooral die zinnen in Gods uitspraken die het meest worden gebruikt. Wat is de essentie van al deze handelingen? Hier beschrijf ik het als de essentie van een handelaar die goederen tegen groothandelsprijzen koopt; dat wil zeggen, de antichristen gebruiken de goedkoopste manier om van Gods woorden een materieel ding te maken dat ze bezitten. Wanneer ze Gods woorden lezen, aanvaarden ze die niet als de waarheid, noch als het pad dat mensen zouden moeten binnengaan en als zodanig zouden moeten beschouwen. In plaats daarvan proberen ze met alle middelen deze woorden, de manier en toon van spreken uit het hoofd te leren, in een poging zichzelf te veranderen in degenen die zulke woorden uitdrukken. Wanneer antichristen in staat zijn Gods toon en manier van spreken te imiteren, en in staat zijn deze manier en toon van spreken volledig te benutten in hun spraak en handelingen, levend onder de mensen, is wat ze willen bereiken niet het trouw vervullen van hun plicht, de dingen met principes doen of trouw zijn aan God. In plaats daarvan willen ze, door Gods spreektoon en manier te imiteren en door deze woorden van God te prediken, diep in de harten van mensen doordringen en het voorwerp van de aanbidding van mensen worden. Ze streven ernaar de troon in de harten van mensen te bestijgen en daar als koningen te regeren, en de gedachten en gedragingen van mensen te manipuleren, en zo het doel van het beheersen van mensen te bereiken.

Als we het steken van inspanning in Gods woorden door antichristen omschrijven als het goedkoop inkopen van Gods woorden als handelswaar door kooplieden, is het imiteren van Gods spreken door antichristen, hun gebruik van Gods manier van spreken en toon om Zijn woorden te prediken, dan niet hetzelfde als het woord van God als handelswaar verkopen? (Ja.) Geen enkele koopman koopt goederen in zonder ze later te verkopen. Hun doel bij het verwerven en bezitten van deze goederen is om hogere winsten uit deze artikelen te behalen, om ze voor meer geld in te ruilen. De uitgebreide moeite die antichristen in Gods woorden steken en hun houding ten opzichte daarvan, komen er dus op neer dat antichristen zich gedragen als kooplieden. Ze verwerven Gods woorden met de goedkoopste, voordeligste en snelste middelen, maken ze tot hun eigen bezit en verkopen ze vervolgens tegen een hoge prijs om de voordelen te verkrijgen die ze begeren. En wat zijn deze voordelen? Dat zijn de hoge achting, verafgoding, bewondering en vooral de aanhang van de mensen. Daarom zien we in de kerk vaak het verschijnsel dat mensen die Gods woorden fundamenteel niet in praktijk brengen en zichzelf niet kennen, veel volgelingen hebben, velen die op hen vertrouwen en hen verafgoden. Wat is hiervoor de reden? Dat komt doordat deze personen een gladde tong hebben, welbespraakt zijn en mensen gemakkelijk misleiden. Ze brengen Gods woorden niet in praktijk, handelen zaken niet volgens principes af en voeren ook het kerkwerk en de werkregelingen van de Boven niet uit. Maar waarom kunnen ze toch een goede indruk op sommige mensen maken? Wanneer hun werkelijk iets overkomt, waarom zijn er dan veel mensen die hen dekken en beschermen? Waarom verdedigen sommige mensen hen wanneer het een leider betreft? Waarom verzetten sommige mensen zich wanneer antichristen uit hun functie worden ontheven? De reden dat iemand vol fouten, vervuld van Satans verdorven gezindheid, die nooit de waarheid in praktijk brengt, toch zo’n behandeling in de kerk kan krijgen, is alleen maar dat deze persoon te bedreven is in het spreken, te goed in het doen alsof, en te bedreven in het misleiden van mensen – antichristen zijn precies zulke mensen. Kunnen we dan zeggen dat zulke mensen antichristen zijn? Ja, zulke mensen zijn absoluut antichristen. Ze lezen vaak Gods woorden, leren ze vaak uit het hoofd en prediken ze, gebruiken Gods woorden vaak om anderen de les te lezen en te snoeien, en nemen Gods zienswijze en standpunten over om mensen de les te lezen, waardoor de mensen hen volledig gehoorzamen en zich volledig naar hen schikken, en waardoor de mensen, nadat ze de plechtige doctrines die ze spreken hebben gehoord, sprakeloos achterblijven. Toch zijn zulke mensen degenen die zichzelf nooit kennen en zaken nooit volgens principes afhandelen. Als ze leider zijn, zetten ze degenen die boven hen gesteld zijn buitenspel. Het wordt onmogelijk om de situatie in de kerk onder hun leiding te begrijpen. Met hen erbij kunnen de werkregelingen van Gods huis, de principes en vereisten die door Gods huis zijn vastgesteld, niet worden uitgevoerd. Zijn zulke mensen geen antichristen? Behandelen ze Gods woorden als de waarheid? (Nee.) Ze hebben moeite gedaan om Gods woorden te lezen en kunnen sommige ervan reciteren. Tijdens het communiceren op bijeenkomsten noemen ze vaak Gods woorden, en in hun vrije tijd luisteren ze naar de opgenomen recitaties van Gods woorden. Wanneer ze met anderen spreken, imiteren ze alleen maar Gods woorden en zeggen ze niets anders. Alles wat ze prediken en zeggen is foutloos. Zo iemand, die aan de buitenkant zo perfect lijkt, een zogenaamde ‘rechtschapen persoon’, is er echter de oorzaak van dat de werkregelingen, vereisten en principes van Gods huis bij hem op een blokkade stuiten. De mensen onder hem erkennen niemand behalve hem. Degenen onder hem vereren uitsluitend hem en de vage god in de hemel, luisteren naar niemand anders en negeren iedereen. Is dit geen antichrist? Welke middelen hebben ze gebruikt om dit alles te bereiken? Ze hebben Gods woorden misbruikt. Degenen die verward zijn in hun geloof, die geen geestelijk begrip hebben, die onwetend zijn, die verward zijn in hun denken, degenen die de waarheid niet nastreven, niet-gelovigen, en degenen die zijn als riet dat door de wind wordt bewogen, beschouwen de antichrist als een geestelijke persoon. Ze nemen de woorden en doctrines die door de antichrist worden gepredikt aan als de waarheidswerkelijkheid en beschouwen de antichrist als het object van hun navolging. Terwijl ze de antichrist volgen, geloven ze dat ze God volgen. Ze gebruiken hun navolging van de antichrist ter vervanging van het volgen van God. Sommige mensen zeggen zelfs: “Onze leider heeft nog niet gesproken of gecommuniceerd; zelfs als we Gods woorden lezen, kunnen we ze zelf niet begrijpen.” “Onze leider is er niet – we bidden over iets tot God, maar we kunnen geen licht verkrijgen; we lezen Gods woorden, maar kunnen de weg niet begrijpen. We moeten wachten tot onze leider terugkomt.” “Onze leider heeft het deze dagen druk en heeft geen tijd om onze problemen op te lossen.” Zonder hun meester weten deze mensen niet hoe ze moeten bidden of hoe ze Gods woorden moeten eten en drinken. Ze leren niet om God te zoeken en op Hem te vertrouwen of om op eigen kracht het beoefeningspad in Gods woorden te vinden. Zonder hun meester zijn ze als blinden, het is alsof hun hart is uitgerukt. Hun meester is hun ogen, hun hart en hun longen. Ze geloven dat hun meester de beste is in het eten en drinken van Gods woorden. Als hun meester niet aanwezig is, hebben ze geen interesse om zelf Gods woorden te eten en drinken en moeten ze wachten tot hun meester terugkomt om Gods woorden voor hen te bidden-lezen en uit te leggen, zodat ze die kunnen begrijpen. Diep vanbinnen geloven deze mensen dat hun meester hun boodschapper is die hen kan helpen voor God te komen. Verheuging over het bereiken van zo’n ‘effect’ is iets wat de antichristen in het diepst van hun hart het meeste waard vinden: al mijn jaren van inspanning hebben eindelijk hun vruchten afgeworpen; de tijd die ik heb besteed is eindelijk niet voor niets geweest. Inspanning beloont inderdaad degenen die volharden – zelfs een ijzeren staaf kan met genoeg doorzettingsvermogen tot een naald worden geslepen. Deze inspanning was het waard! Wanneer de antichristen horen dat hun volgelingen niet zonder hen kunnen leven, voelen ze diep vanbinnen geen enkele schuld. In plaats daarvan verheugen ze zich in het geheim en denken: gods woorden zijn werkelijk geweldig. Mijn beslissing destijds was juist; de inspanning die ik in de loop van deze jaren heb geleverd was correct, en mijn aanpak in de loop van deze jaren is bevestigd en heeft vruchten afgeworpen. Ze voelen zich stiekem tevreden. Niet alleen voelen ze geen schuld, spijt of haat voor hun slechte daden, ze raken er integendeel nog meer van overtuigd en zijn er zekerder van dat hun aanpak juist is. Daarom zijn ze van plan om in de komende tijd, in hun toekomstige leven, Gods manier van spreken en toon te bestuderen zoals ze dat eerder deden, en dit ijveriger te doen dan in het verleden, en Gods manier van spreken en woordkeuze nog uitgebreider en diepgaander te imiteren.

Wanneer antichristen Gods woorden lezen, zijn hun focus en bedoelingen volledig tegengesteld aan die van degenen die de waarheid nastreven. Degenen die de waarheid nastreven, zijn, ongeacht Gods manier van spreken, alleen geïnteresseerd in het begrijpen van Gods bedoelingen, de waarheidsprincipes en wat mensen moeten hooghouden en volgen. De antichristen daarentegen schuiven deze dingen terzijde en negeren ze, ze voelen zelfs een afkeer van zinsneden die betrekking hebben op deze dingen, en verzetten zich in het geheim tegen zinsneden en termen die deze dingen betreffen. Na het bereiken van bepaalde ‘resultaten’, gaan ze door met zich dieper en nauwgezetter te verdiepen in het onderzoeken van wat Gods manier van spreken en toon zijn, wat de nuances van Zijn intonatie zijn, welke woorden Hij kiest, waarbij ze zelfs de details van Zijn grammatica en gebruikelijke zinsbouw niet overslaan. Ze hanteren dezelfde aanpak als voorheen. Om dichter bij hun doel te komen, nemen antichristen zich in het geheim in hun hart voor om Gods woorden nog beter, intenser en diepgaander te onderzoeken. Daarbij onderzoeken ze de doelen en doelstellingen achter Gods spreken, en zelfs de manier waarop God – de Spreker die Zich tot de mensheid en het hele heelal richt – Zichzelf uitdrukt. Antichristen onderzoeken onvermoeibaar elk aspect van Gods spreken, in een poging Gods spreken te imiteren en zich voor te doen alsof ze Gods essentie bezitten, alsof ze bezitten wat God heeft en is, alsof ze Gods gezindheid bezitten. Dit alles lijkt zo natuurlijk en soepel te gebeuren; ze werken en handelen naar hun doelen als iets vanzelfsprekends en transformeren zichzelf – ook dat gebeurt als iets vanzelfsprekends en zonder dat ze het beseffen – in god, in een figuur van bewondering en navolging voor anderen. Ze onderzoeken hoe Gods woorden de harten van mensen raken en hun verdorven gezindheden blootleggen, hoe Gods woorden de verschillende gesteldheden van mensen blootleggen, en vooral hoe Gods woorden effecten bij mensen bereiken. Wat is hun doel bij het onderzoeken van dit alles? Het is om de harten van mensen binnen te dringen, hun feitelijke situaties te snappen en, terwijl ze hun innerlijke gedachten grondig doorgronden, hen te misleiden en te beheersen. Wanneer Gods woorden de verdorven gezindheden van mensen blootleggen en hun zwakke punten raken, denken antichristen: deze woorden, deze manier, zijn zo geweldig en wonderbaarlijk! Ik wil ook zo spreken, ik wil deze manier van spreken gebruiken en mensen op deze manier behandelen. Gedurende hun vele jaren van lezen en vertrouwd raken met Gods woorden, beschouwen de antichristen hun wens en verlangen om god te worden steeds meer als hun enige doel voor het geloven in God. Daarom, ongeacht hoe Gods woorden spreken over de vereiste dat mensen de waarheid nastreven en dingen volgens de principes doen, evenals alle andere werkelijkheden van positieve dingen, nemen antichristen dit niet tot zich en negeren ze het. Ze streven vastberaden hun eigen doel na en doen wat ze willen op basis van hun eigen drijfveren, alsof niemand anders ertoe doet. Geen enkele zin van Gods woorden beweegt hun hart of verandert hun kijk op het leven en hun filosofie voor wereldlijke betrekkingen, laat staan dat enige zin, enige preek of enige uitspraak van God hen ertoe brengt een berouwvol hart te hebben. Ongeacht wat Gods woorden blootleggen, ongeacht welke verdorven gezindheden van de mens ze blootleggen, antichristen onderzoeken alleen Gods manier van spreken, Zijn toon, de effecten die Gods woorden bij mensen moeten bereiken, enzovoort – allemaal zaken die geen verband houden met de waarheid. Daarom, hoe meer antichristen met Gods woorden in aanraking komen, des te sterker wordt hun innerlijke verlangen om god te zijn. Hoe intens is dit verlangen? Het bereikt het punt waarop ze zelfs Gods woorden in hun dromen reciteren, vaak in zichzelf praten en oefenen in het prediken van Gods woorden waarbij ze Zijn manier van spreken en toon gebruiken. In het diepst van hun hart herhalen ze voortdurend Gods manier van spreken en toon, alsof ze bezeten zijn. Zo zijn antichristen. Ongeacht hoe specifiek, ernstig of oprecht Gods woorden zijn, ongeacht hoeveel hulp of inspiratie ze mensen bieden, antichristen blijven onverschillig tegenover dit alles en negeren het. Ze hechten geen waarde aan deze woorden van God. Waar zijn hun harten? Ze zijn gericht op hoe ze Gods woorden kunnen imiteren op een manier die ervoor zorgt dat mensen hen verafgoden. Hoe intenser hun verlangen, des te meer hopen ze Gods stem te horen en het doel, de wens en de gedachten achter elke door God gesproken zin te kunnen begrijpen – zelfs Zijn diepste denken. Hoe intenser de verlangens en wensen van de antichristen worden, des te meer willen ze Gods manier van spreken imiteren en des te meer streven ze ernaar zichzelf snel te transformeren om binnen korte tijd meer op een god te lijken, in het bezit van de manier van spreken en toon van een god. Sterker nog, sommigen willen zelfs de stijl en houding van een god in hun handelingen overnemen. Antichristen verkeren in zo’n toestand en leven elke dag onder deze gedachten, ideeën, bedoelingen en motieven. Wat zijn ze aan het doen? Ze dwingen zichzelf dagelijks om het pad te bewandelen waarmee ze god kunnen worden, waarmee ze christus kunnen worden. Ze geloven dat dit pad eerzaam is, dat het een goede weg is. Dus of het nu op bijeenkomsten of samenkomsten is en ongeacht hoe anderen over hun begrip van Gods woorden en hun gevoelens over het ervaren van Gods woorden communiceren, niets kan hen bewegen of hun doelen en wensen veranderen. Ze schrijden voort op het pad waarmee ze christus willen worden, waarmee ze god willen worden, alsof ze bezeten zijn, alsof ze worden beheerst door een onzichtbare entiteit, alsof ze onzichtbare ketenen dragen. Wat voor denkwijze is dit? Is die niet verwerpelijk? (Ja.)

Terwijl ze Gods woorden lezen, nemen antichristen elk aspect ervan in zich op als hun eigen bezit en behandelen ze als handelswaar die hun hogere voordelen en meer geld kan opleveren. Wanneer deze handelswaar wordt verkocht, wanneer met deze dingen wordt gepronkt, verkrijgen ze de voordelen die ze begeren. Hoe meer ze dit doen, des te meer tevreden voelen ze zich vanbinnen; hoe meer ze dit doen, des te groter en intenser wordt hun verlangen om een god te zijn. Wat voor houding, wat voor gesteldheid is dit? Waarom is het verlangen van antichristen om god te zijn zo sterk? Is het iets dat iemand hen heeft geleerd? Wie heeft hen hiertoe aangezet of geïnstrueerd? Eisen Gods woorden dit? (Nee.) Dit is het pad dat door de antichristen zelf is gekozen. Hoewel ze geen hulp van buitenaf hebben, zijn ze zo gedreven – hoe komt dit? Het wordt bepaald door hun aard-essentie. Antichristen bewandelen dit pad onvermoeibaar, zonder aarzeling en zonder berouw, zonder enige hulp van buitenaf; hoe je hen ook veroordeelt, het heeft geen nut; hoe je hen ook ontleedt, ze nemen het niet tot zich en begrijpen het niet; het is alsof ze bezeten zijn. Deze dingen worden bepaald door hun aard. De manier waarop antichristen Gods woorden behandelen, lijkt aan de oppervlakte niet opstandig of lasterlijk te zijn. Ze doen moeite – zelfs meer dan de gemiddelde persoon. Als je niet weet wat ze vanbinnen denken of welk pad ze volgen, dan lijkt hun behandeling van Gods woorden, afgaande op uiterlijke schijn, er een van verlangen te zijn – die term zou tenminste kunnen worden gebruikt om het te typeren. Maar kan iemands essentie louter aan zijn uiterlijke verschijning worden afgelezen? (Nee.) Waaraan kan die dan worden afgelezen? Hoewel het lijkt alsof ze verlangen naar Gods woorden, ze vaak lezen en beluisteren, en ze zelfs uit het hoofd leren, en hoewel ze, afgaande op deze uiterlijke handelingen, niet als antichristen zouden moeten worden getypeerd, wanneer het erop aankomt Gods woorden in feitelijke situaties in de praktijk te brengen, doen ze dat dan ook? (Nee.) Na Gods woorden te hebben gelezen en ze uit het hoofd te hebben geleerd, citeren ze wanneer ze worden geconfronteerd met feitelijke situaties soms misschien een passage uit Gods woorden of reciteren ze er een paar zinnen uit, soms zelfs nauwkeurig. Maar let op wat ze doen nadat ze Gods woorden hebben geciteerd, welk pad ze nemen en welke keuzes ze maken in het licht van situaties. Als het hun status betreft of iets dat hun reputatie of imago zou kunnen schaden, zullen ze absoluut niet handelen volgens Gods woorden. Ze beschermen hun eigen imago en status. Als ze iets verkeerds doen, zullen ze het absoluut niet toegeven. In plaats daarvan zullen ze allerlei manieren vinden om het te verdoezelen of de kwestie te vermijden, door het niet te noemen en zelfs de schuld voor iets wat zij hebben gedaan op anderen af te schuiven in plaats van hun eigen fout toe te geven. Ze doen moeite om Gods woorden te lezen en hun status te beschermen, maar wanneer het aankomt op het opzijzetten van hun eigen belangen en het verdragen van fysieke ontberingen om de waarheid in praktijk te brengen en te handelen volgens de waarheidsprincipes, let dan op hoe ze kiezen. Als ze moeten handelen volgens de principes, om de belangen van Gods huis te beschermen, ongeacht wie het kwetst of beledigt, zullen ze dat dan doen? Absoluut niet. Hun eerste keuze is altijd zichzelf te beschermen. Zelfs als ze weten wie er fout zit of wie kwaad heeft begaan, zullen ze diegene niet aan de kaak stellen. Ze verheugen zich misschien zelfs stiekem in hun hart. Als iemand kwaaddoeners aan de kaak stelt, zullen ze de kwaaddoeners zelfs verdedigen en excuses voor hen maken. Het is duidelijk dat antichristen mensen zijn die leedvermaak hebben. Let erop wat ze kiezen en welk pad ze nemen ongeacht de situatie waarmee ze worden geconfronteerd. Als ze ervoor kiezen te handelen volgens de waarheidsprincipes, dan heeft hun eten en drinken van Gods woorden vruchten afgeworpen. Zo niet, dan heeft het geen nut, hoe ze Gods woorden ook eten en drinken of hoe goed ze die ook uit het hoofd hebben geleerd – ze behandelen Gods woorden nog steeds niet als de waarheid. Bovendien, kennen antichristen zichzelf? (Nee.) Sommige mensen zeggen: “Maar antichristen erkennen zelfs hun arrogantie en zelfgenoegzaamheid, en zeggen dat ze duivels en Satans zijn.” Ze zeggen deze dingen alleen maar, maar wat doen ze werkelijk wanneer ze met een feitelijke situatie worden geconfronteerd? Als iemand werkt met een antichrist samenwerkt en iets corrects zegt, iets in overeenstemming met de waarheidsprincipes dat in tegenspraak is met het verkeerde dat de antichrist zei, en als die persoon weigert mee te gaan in wat de antichrist zegt, zal de antichrist het gevoel hebben dat zijn imago en status zijn geschaad. Wat kiezen ze dan? Zouden ze ervoor kunnen kiezen zichzelf opzij te zetten om naar de ander te luisteren en te handelen volgens de waarheidsprincipes? Absoluut niet. Hebben dus die correcte woorden die ze zeggen enig nut? Weerspiegelen ze hun werkelijkheid, hun feitelijke gestalte, hun keuzes of het pad dat ze bewandelen? Nee, die woorden zijn niet voortgekomen uit hun ervaring; het zijn gewoon woorden die ze hebben geleerd. Wat uit hun mond komt, zijn slechts doctrines, bedrieglijke woorden. Zodra hun status of eigenbelang in het geding komt, is de eerste keuze van antichristen altijd zichzelf te behouden en te beschermen, anderen te verdoven en te misleiden, en te vermijden enige verantwoordelijkheid te nemen of enige overtreding toe te geven. Gezien deze essenties van antichristen, streven ze dan de waarheid na? Lezen ze Gods woorden om de waarheid te begrijpen en een punt te bereiken waarop ze de waarheid in praktijk kunnen brengen? Nee. Gezien de bedoelingen en doelen van antichristen bij het lezen van Gods woorden, zullen ze ze nooit begrijpen. Dit komt omdat ze Gods woorden niet lezen als de waarheid die begrepen moet worden, maar eerder als een middel om hun eigen doelen te bereiken. Hoewel antichristen niet expliciet zeggen: “Ik wil god zijn, ik wil christus zijn”, blijkt hun doel christus te worden duidelijk uit de essentie van hun handelingen en de essentie van hoe ze Gods woorden behandelen. Hoe kan dit worden waargenomen? Ze gebruiken Gods woorden en wat ze door God onthuld zien, zoals Zijn bezittingen, wezen, enzovoort, om mensen te misleiden, om degenen te misleiden die de waarheid niet begrijpen, de onwetenden, degenen met een kleine gestalte, degenen die de waarheid niet nastreven, niet-gelovigen en zelfs sommige kwaaddoeners. Ze brengen deze mensen ertoe te geloven dat zij de waarheid bezitten, dat zij rechtschapen mensen zijn en dat zij figuren zijn die bewondering en vertrouwen waardig zijn. Antichristen streven ernaar dat deze mensen hun hoop op hen vestigen en hun heil bij hen zoeken, en wanneer dit gebeurt, voelen ze zich vanbinnen tevreden.

Antichristen geven nooit toe dat God uniek is; ze geven nooit toe dat Gods woorden de waarheid zijn, noch geven ze ooit toe dat alleen God de waarheid kan uitdrukken. Afgaande op hun houding ten opzichte van Gods woorden, de inspanning die ze in Gods woorden steken en hun verlangen om god te zijn, om christus te worden, geloven antichristen dat het voor een persoon gemakkelijk is om god te worden, dat het iets is dat door mensen kan worden bereikt. Ze zeggen: “De vleesgeworden god wordt christus genoemd, simpelweg omdat hij een beetje van gods woorden kan spreken, nietwaar? Is hij niet gewoon een spreekbuis voor gods woorden? Gaat het er niet gewoon om dat veel mensen hem volgen? Dus als een ander persoon dezelfde status en reputatie onder mensen heeft, als hij ook door net zoveel mensen wordt verafgood en er tegen hem wordt opgekeken, kan hij dan niet ook de behandeling van een christus genieten, de behandeling van het god-zijn? De behandeling van christus te kunnen genieten, de behandeling te genieten van degene die gods identiteit en essentie heeft, maakt dat iemand niet tot een god? Wat is daar zo moeilijk aan?” Het verlangen van antichristen om god te zijn is dus inherent; ze delen dezelfde ambitie en essentie als Satan. Juist omdat ze antichristen zijn en de essentie van antichristen bezitten, vertonen ze deze reacties op Gods woorden. Wat antichristen gelukkig maakt, is dat God is geïncarneerd; Zijn woorden kunnen door mensen worden gehoord en tegelijkertijd kan Hij door hen worden gezien. Hij is een gewoon persoon die kan worden aangeraakt en gezien, en juist omdat deze gewone, onbeduidende en onopvallende persoon zoveel kan spreken en dus God kan worden genoemd, zien antichristen dat hun kans om god te worden eindelijk is aangebroken. Als deze gewone persoon niet zou spreken, zouden antichristen denken dat hun hoop om god of christus te worden erg klein is. Maar juist omdat deze gewone persoon Gods woorden heeft gesproken en Gods werk heeft gedaan, en God vertegenwoordigt om mensen onder hen te redden, zien antichristen dit als hun kans, als een gelegenheid om misbruik van te maken, als een gelegenheid om meer aanwijzingen te krijgen om Gods spreken, Zijn toon en manier van spreken, en zelfs Zijn gezindheid te imiteren, waardoor ze zichzelf geleidelijk meer op god laten lijken, meer op christus. Zo voelen antichristen in het diepst van hun hart dat ze steeds meer op god gaan lijken, dat ze god steeds meer benaderen. Ze zijn zo afgunstig op een God die in alle dingen wordt vereerd, gevolgd en op wie men vertrouwt, een God die mensen in alles zoeken en tegen wie ze opkijken. Ze zijn jaloers op de identiteit en persoonlijke waarde van Christus. Wat denken antichristen in hun hart? Is het diepst van hun hart niet duister en boosaardig? Is het diepst van hun hart niet verachtelijk, smerig en schandelijk? (Ja.) Ze zijn volkomen weerzinwekkend!

Sommige mensen zeggen: “We hebben geluisterd naar hoe U maar doorgaat over antichristen, maar hoe komt het dat we nog nooit zo iemand hebben gezien? Zit U maar gewoon verhalen te vertellen? Praat U over dingen die vergezocht zijn?” Denken jullie dat zulke mensen bestaan? (Ja.) Hoeveel hebben jullie er ontmoet? Zijn jullie een van hen? (Wij vertonen ook deze gesteldheden en openbaren zulke aspecten. Ze zijn niet zo ernstig als die van antichristen, maar de aard-essentie is hetzelfde.) Denken jullie dat het hebben van deze gesteldheden gevaarlijk is? (Ja.) Als je weet dat het gevaarlijk is, moet je veranderen. Is het gemakkelijk om te veranderen? Eigenlijk kan het zowel gemakkelijk als moeilijk zijn. Als je Gods woorden aanneemt als de waarheid om je aan te houden, net zo eenvoudig als de Heer Jezus zei: “Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee”, dan kun je werkelijk berouw tonen. God vertelt je bijvoorbeeld om iets uit te voeren en zegt: “Lik na het eten de kom schoon, alsof hij is afgewassen. Zo bespaar je voedsel en het is ook hygiënisch.” Zijn deze instructies eenvoudig? Zijn ze gemakkelijk uit te voeren? (Ja.) Als God zo’n verzoek doet, slechts deze paar zinnen, zonder in te gaan op de moeilijkheden of gesteldheden van mensen, of te praten over verdorven gezindheden, en zonder onderscheid te maken tussen verschillende omstandigheden, hoe zou je deze ene zaak dan uitvoeren en beoefenen? Voor jou zijn deze zinnen Gods woorden, ze zijn de waarheid en ze zijn iets waar je je aan moet houden. Wat je zou moeten doen, is elke dag, elke keer na het eten, Gods vereiste volgen – dan volg je Gods weg en behandel je Gods woorden als de waarheid, als dat wat je behoort te gehoorzamen. Je wordt iemand die Gods woorden beoefent, en in deze eenvoudigste zaak heb je de gezindheid van een antichrist afgeworpen. In plaats daarvan zou je, na deze paar woorden te hebben gehoord, er mondeling mee kunnen instemmen en ze onthouden, maar na het eten, wanneer je een paar rijstkorrels in de kom ziet achterblijven, kunnen denken: ik heb het druk met andere dingen, en je kom gewoon laten staan zoals hij is. En bij de volgende maaltijd doe je hetzelfde. Je houdt deze paar instructies van God in gedachten, maar er is geen exacte dag waarop je ze daadwerkelijk gaat beoefenen. Naarmate de tijd verstrijkt, vergeet je deze woorden. Dus niet alleen heb je ze niet beoefend, je hebt Gods woorden ook verworpen. Wat voor soort persoon maakt dit jou? Als je deze woorden niet uitvoert, ben je dan iemand die Gods weg kan volgen wanneer je Zijn woorden hebt gehoord? Ben je iemand die de waarheid nastreeft? Duidelijk niet. Als iemand de waarheid niet nastreeft, kan hij dan worden getypeerd als een antichrist? Staat het niet beoefenen van de waarheid noodzakelijkerwijs gelijk aan het zijn van een antichrist? (Nee.) Dit soort persoon behandelt de woorden van God als wind die langs zijn oren waait, als iets onbelangrijks, beoefent ze niet en denkt er niet veel over na – hij vergeet ze gewoon. Dit is geen antichrist. Er is een ander type persoon dat na het horen van deze instructies van God denkt: de kom schoonlikken na het eten? Wat gênant! Ik ben geen bedelaar, en bovendien is het niet alsof er geen eten beschikbaar is. Dat ga ik absoluut niet doen! Degenen die bereid zijn hun kom schoon te likken, gaan hun gang maar. Wanneer iemand zegt: “Dit is Gods vereiste”, denken ze: zelfs als het gods vereiste is, is het onaanvaardbaar. God zou zulke dingen niet moeten eisen. Deze woorden zijn niet de waarheid! god zegt ook dingen die onopvallend, onlogisch en niet zo geweldig zijn. Niet al gods eisen aan mensen zijn noodzakelijkerwijs de waarheid. Deze specifieke eis lijkt mij niet de waarheid. De Heer Jezus zei: Want alwie de wil volgt van Mijn Vader die in de hemel is, die is Mijn broeder en zuster en moeder. Zulke woorden zijn de waarheid! Een kom schoonlikken na het eten is hygiënisch zijn? Gewoon direct afwassen zou genoeg moeten zijn. Waarom laat hij ons de kommen schoonlikken? Deze eis past niet bij mijn opvattingen of verbeeldingen; ze zou nergens aanvaardbaar zijn. Mij een kom laten schoonlikken – geen sprake van! Wordt hygiëne zo gedefinieerd? Ik was mijn kom met water, met ontsmettingsmiddel – dat noem ik hygiëne! Dit type persoon heeft na het horen van deze woorden zijn eigen gedachten en innerlijke weerstand; hij spot en lastert zelfs. Omdat deze woorden van God komen, durven ze er niet openlijk over te oordelen, maar dat betekent niet dat ze er geen meningen of opvattingen over hebben. Waar uiten hun meningen en opvattingen zich? Ze aanvaarden deze woorden niet en beoefenen ze niet; ze hebben er hun eigen gedachten over en zijn in staat erover te oordelen en er opvattingen over te vormen. Wanneer ze hun maaltijd beëindigen en zien dat sommige mensen hun kom schoonlikken, zien ze er dus zelf van af dit te doen en koesteren ze in hun hart zelfs minachting voor degenen die Gods woorden in de praktijk brengen. Hun uiterlijk onthult vaak spot en hoon, en uit hun houding spreekt zelfs dat ze het gedrag van anderen willen corrigeren. Ze handelen niet alleen niet volgens wat God zegt, maar gaan er zelfs tegenin met hun daden. Ze gebruiken hun daden om Gods eisen te ontkennen, om weerstand te bieden aan wat God heeft gezegd. Ze proberen ook meer aandacht te trekken door hun daden en zo meer mensen ervan te overtuigen dat wat God zegt onjuist is en dat alleen hun manier juist is, waardoor meer mensen ertoe worden gebracht Gods woorden te weerstaan en te veroordelen. Ze doen gewoon niet wat God heeft geïnstrueerd; elke keer na het eten spoelen ze hun kom niet alleen af met water, maar wassen ze hem ook herhaaldelijk met ontsmettingsmiddel en afwasmiddel, en steriliseren de kom vervolgens in een desinfectiekast. Terwijl ze dit doen, komen ze onbewust ook met enkele uitspraken en vertellen ze iedereen: “Eigenlijk elimineert likken de ziektekiemen niet, en wassen met water ook niet. Alleen door ontsmettingsmiddel te gebruiken, gecombineerd met een hoge temperatuur, kan een kom grondig worden gesteriliseerd. Dat is hygiënisch zijn.” Ze weigeren niet alleen te aanvaarden wat God zegt of te beoefenen zoals door God geïnstrueerd, maar ze gebruiken zelfs hun eigen woorden en daden om weerstand te bieden aan wat God vereist, er over te oordelen over en het te veroordelen. Nog extremer is dat ze sommige meningen die ze juist achten gebruiken om meer mensen ertoe aan te zetten en te misleiden om samen met hen Gods eisen te veroordelen, te weerstaan en erover te oordelen. Welke rol spelen ze hier? Het is niet om meer mensen ertoe te brengen naar Gods woorden te luisteren en zich onvoorwaardelijk aan God te onderwerpen, noch om de noties van mensen op te lossen wanneer die ontstaan, noch om tegenstrijdigheden tussen mensen en God of de verdorven gezindheden van mensen op te lossen wanneer zulke tegenstrijdigheden ontstaan. In plaats daarvan zetten ze meer mensen ertoe aan en misleiden ze hen om over God te oordelen en gaan ze samen de juistheid van Gods woorden analyseren en onderzoeken. Uiterlijk lijken ze voorvechters van gerechtigheid te zijn die zich bezighouden met wat rechtvaardig lijkt. Maar is dit rechtvaardige gedrag passend voor iemand die God volgt? Is dit een menselijk gevoel van gerechtigheid? (Nee.) Wat is dan precies de essentie van dit type persoon, wat schuilt er achter hun gedrag? (Ze hebben de essentie van antichristen, van duivels.) Deze individuen behandelen Gods woorden niet alleen niet als de waarheid, maar wat nog schandelijker is, ze kunnen zich vermommen als geestelijke mensen, waarbij ze Gods woorden vaak gebruiken om anderen te instrueren, waardoor ze zelf goed voor de dag komen en bewondering oogsten. Zelf beoefenen ze Gods woorden niet, noch behandelen ze die als de waarheid om te ervaren en uit te voeren. Toch vertellen ze anderen vaak streng en plechtig: “god zei, lik na het eten je kom schoon; het is een goede gewoonte en bespaart voedsel.” Met elk woord en elke zin zwaaien ze met het vaandel “god zei”, “dit is gods woord” of “dit is de waarheid”, maar zelf aanvaarden ze het helemaal niet en beoefenen ze het helemaal niet. Bovendien produceren ze diverse oordelen en drogredenen over Gods woorden. Dit is wat antichristen doen.

Nu we zojuist de uitingen van deze drie typen mensen hebben geanalyseerd, welk is dan het ernstigst? (Het laatste type.) Dit type persoon beoefent Gods woorden zelf niet en zit vol met allerlei weerstanden en oordelen tegen Gods woorden. Bovendien gebruiken ze Gods woorden om anderen te misleiden en hun eigen doelen te bereiken. Zulke mensen zijn antichristen. Ongeacht het aspect van Gods woorden, zelfs als deze woorden overeenkomen met hun opvattingen, ze beschouwen Gods woorden niet als de waarheid. Dit geldt vooral voor die woorden van God die volledig in tegenspraak zijn met menselijke opvattingen, traditionele cultuur en filosofie – aan deze woorden hechten antichristen nog minder belang. Waarom zouden ze Gods woorden prediken als ze die niet als belangrijk beschouwen? Ze willen Gods woorden gebruiken om hun doelen te vervullen. De gevaarlijkste van deze drie typen mensen is de laatste. Hoe zit het met het eerste type? (Ze luisteren naar Gods woorden en beoefenen ze.) Denken jullie dat degenen die naar Gods woorden luisteren en ze beoefenen allemaal hersenloos zijn? Lijkt het aan de oppervlakte enigszins dwaas om strikt te gehoorzamen aan wat God ook maar zegt en het mensen laat doen? (Nee.) Degenen die Gods woorden beoefenen, zijn de slimsten. Het tweede type persoon richt zich op actie; ze beoefenen de waarheid niet, maar handelen alleen volgens hun eigen wil en verrichten wat arbeid. Ze besteden geen aandacht aan de betekenis of vereisten en normen van Gods woorden. Ze vatten Gods bedoelingen of Zijn innerlijke stem niet, en richten zich gewoon op het doen. Ze denken: ik weet dat U het goed met ons voorheeft. Alles wat U zegt is juist. We moeten ons onderwerpen aan wat U zegt en het beoefenen; richt U Zich gewoon op het praten, dan zullen wij allemaal luisteren. Maar in werkelijkheid nemen ze wat God zegt of de gedetailleerde vereisten die God voor mensen heeft niet serieus. Ze handelen gewoon onnadenkend. Onnadenkend handelen kan er soms toe leiden dat men wild en gewetenloos handelt, dat men verstoringen en onrust veroorzaakt; het kan leiden tot verzet tegen God. God in ernstige mate weerstaan veroorzaakt soms heel veel problemen, en dit kan op zijn beurt leiden tot vernietiging. Dit is het ernstigste gevolg voor degenen die de waarheid niet nastreven, en sommige mensen kunnen dit punt bereiken. Het derde type persoon, de antichristen, zijn onwankelbare volgelingen van Satan. Ze beoefenen de waarheid nooit, wat er ook gebeurt. Zelfs als wat je zegt juist is, zullen ze niet luisteren, laat staan wanneer ze hun eigen noties hebben. Ze zijn de gezworen vijanden van God, de gezworen vijanden van de waarheid. Uiterlijk lijken deze mensen het sluwst en scherpzinnigst. Ze onderscheiden en onderzoeken alles, en peinzen en streven ernaar alle zaken uit te vogelen. Na zoveel onderzoek onderwerpen ze echter uiteindelijk God Zelf aan een onderzoek, waarbij ze noties en meningen over Hem ontwikkelen. Ongeacht wat God doet, als het hun eigen oordeel niet doorstaat, veroordelen ze het zonder uitzondering; ze weigeren het te beoefenen, uit angst dat het nadelig voor hen zou kunnen zijn. Aan de andere kant doen degenen die uiterlijk dwaas lijken, alsof het hun aan intelligentie ontbreekt, precies wat God zegt. Ze lijken uitzonderlijk eenvoudig en eerlijk, en delen openlijk zelfs wat niet gedeeld zou moeten worden, rapporteren zelfs wat niet gerapporteerd hoeft te worden, en vertonen soms zelfs enigszins naïef gedrag. Wat geeft dit aan? Het toont aan dat de harten van zulke mensen openstaan voor God, dat ze niet gesloten of geblokkeerd zijn voor Hem. Het doel van het bespreken van dit eenvoudige voorbeeld is jullie te helpen begrijpen wat een antichrist precies is en hoe hun houding ten opzichte van Gods woorden werkelijk is. Het is om jullie te helpen onderscheiden welk type mensen antichristen precies zijn en welk type de waarheid niet beoefent maar geen antichristen zijn. Het is om dit soort onderscheidingsvermogen te hebben. Ik heb dit voorbeeld gewoon terloops ter sprake gebracht om het voor jullie gemakkelijker te maken het onderwerp waarover we vandaag communiceren beter te begrijpen. Het is niet zo dat ik jullie daadwerkelijk vraag om na de maaltijd jullie kommen schoon te likken. Evenmin heb ik gedefinieerd dat het schoonlikken van kommen synoniem is aan hygiëne of het niet verspillen van voedsel. Jullie hoeven dit niet te doen; jullie moeten het niet verkeerd begrijpen.

Vandaag is over een extra punt gecommuniceerd met betrekking tot hoe antichristen Gods woorden verachten: antichristen gaan met de woorden van God om als handelswaar. Bij handelswaar gaat het om verkopen, handelen, winst en geld. Dat antichristen met de woorden van God omgaan als handelswaar, is iets dat absoluut nooit zou mogen worden gedaan, het is volkomen zondig. Waarom? Toen we net aan de bijeenkomst begonnen, communiceerde iedereen in zijn eigen taal over zijn begrip van Gods woorden en de waarheid, en vatte dit samen in de eenvoudigste bewoordingen. Over het geheel genomen zijn Gods woorden de waarheid. Voor de mensheid is de waarheid van cruciaal belang. De waarheid kan het leven van de mens zijn, ze kan mensen redden en hen uit de dood doen opstaan, en iemand in staat stellen een schepsel te worden dat aan de norm voldoet. De waarde van de waarheid voor de mensheid kan niet worden gemeten in woorden, materiële dingen of geld. Ze verdient het gekoesterd en als een schat bewaard te worden, en het is de moeite waard voor mensen om haar als gids, richting en doel te nemen voor hun handelingen, gedrag, leven en gehele bestaan. Mensen zouden onder andere het beoefeningspad, het pad van het vrezen van God en het mijden van het kwaad uit de waarheid moeten verkrijgen. Voor mensen staat de waarheid gelijk aan het leven zelf. Geen enkel materieel object of rijkdom kan in één adem met de waarheid worden genoemd. In deze materiële wereld, of in de hele universele wereld, is er niets dat waardig is om met de waarheid te worden vergeleken, noch is er iets dat eraan gelijk kan worden gesteld. Hieruit blijkt duidelijk dat voor de mensheid die redding nodig heeft, de waarheid de kostbaarste schat is, ze is onbetaalbaar. Toch zijn er verbazingwekkend genoeg individuen die zo’n onbetaalbaar iets behandelen als handelswaar om te verkopen en te verhandelen voor winst. Kunnen zulke individuen worden getypeerd als duivels, als Satans? Absoluut! In het geestelijke rijk zijn zulke individuen duivels en Satan; onder mensen zijn het antichristen.

We hebben zojuist gecommuniceerd over enkele uitingen van hoe antichristen Gods woorden behandelen als handelswaar om te verkopen en om persoonlijk voordeel mee te behalen. Natuurlijk wordt dit op een bepaalde manier bedoeld en komt het niet volledig overeen met de letterlijke betekenis – het is niet duidelijk zichtbaar dat ze Gods woorden behandelen als handelswaar voor de verkoop. Maar in feite hebben ze, afgaande op hun gedrag, aanpak en zelfs hun essentie, Gods woorden al of met de grootste zekerheid behandeld als handelswaar, als een materieel ding om te bezitten. Eenmaal in hun bezit behandelen ze Gods woorden als een artikel in hun winkeltje dat ze op het juiste moment verkopen aan iedereen die het nodig heeft en profiteren ervan. Welke voordelen halen antichristen hieruit? Hiertoe behoren hun reputatie, de hoge achting en verafgoding van anderen, de bewonderende blikken die hun kant op worden geworpen, en de bescherming die anderen bieden, zoals bescherming van hun status en reputatie. Zelfs wanneer ze van hun functie worden ontheven en geëlimineerd, zullen mensen het voor hen opnemen en hen verdedigen. Dit zijn de voordelen die antichristen ontlenen aan Gods woorden. Deze voordelen zijn precies wat antichristen willen en nastreven, waarvoor ze lange tijd in hun hart plannen hebben gesmeed. Dit is de essentie van antichristen. Hun handelingen en gedrag worden gedreven en gedomineerd door hun aard, en uit deze uitingen kan de aard-essentie van antichristen worden opgemaakt.

2. Boeken met Gods woorden verkopen voor persoonlijk gewin

Vervolgens zullen we communiceren over het tweede aspect, namelijk het feitelijke gedrag en de handelwijze van antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen. Bij deze handelwijze gaat het erom dat dit soort antichrist allerlei soorten boeken met Gods woorden als handelswaar behandelt. Wanneer zij deze boeken met Gods woorden verkrijgen, geloven zij dat ze het kapitaal hebben verworven om geld te verdienen omdat ze nu de bezittingen die daarvoor nodig zijn in handen hebben. Deze boeken, waarin Gods woorden zijn gedrukt, worden hun bezittingen, de handelswaar die ze willen verkopen en de objecten die ze gebruiken om buitensporige winsten te maken. Antichristen houden deze boeken achter en delen ze niet uit volgens het principe dat door Gods huis wordt vereist, maar proberen er op ongepaste wijze en op basis van hun eigen bedoelingen winst uit te slaan. Wat is het principe voor het uitdelen van boeken in Gods huis? Het is om ze gratis uit te delen aan iedereen die ervan houdt Gods woorden te lezen en die naar de waarheid dorst. Hoeveel mensen ze ook ontvangen of hoeveel boeken er ook worden uitgedeeld, het is altijd gratis. Als je binnen het christendom in God gelooft, is de Bijbel niet gratis; die moet gekocht worden. Maar nu worden deze woorden van God en deze boeken gratis uitgedeeld door Gods huis. Dit is een belangrijk punt. Het probleem ontstaat echter wanneer antichristen deze boeken in handen krijgen en ze niet volgens het principe gratis uitdelen. Onder normale omstandigheden zouden degenen die een beetje een Godvrezend hart hebben deze boeken volgens het principe gratis uitdelen, zonder geld te vragen of ten onrechte buitensporige winsten te proberen te maken. Alleen antichristen denken dat er zakelijke kansen liggen als ze deze boeken krijgen. Hun ambitie en hebzucht komen zo naar boven: zulke dikke, mooie boeken gratis weggeven – is dat geen verlies? Is het niet dom om er geen geld aan te verdienen? Bovendien zijn deze boeken nergens anders te koop en de meeste mensen die in god geloven zouden ze ongeacht de kosten willen lezen. Zodra ze doorhebben dat mensen deze mentaliteit hebben, beginnen antichristen bepaalde gedachten te ontwikkelen: ik mag deze kans om geld te verdienen niet missen; zulke kansen zijn zeldzaam. Bij het uitdelen van de boeken moet ik mensen in klassen indelen, waarbij ik meer vraag van de rijken, een gemiddelde prijs van de middenklasse en minder van de armen. Of ik deel ze helemaal niet aan de armen uit. Ik geeft korting aan degenen die mij vleien en vraag meer van degenen die niet goed met mij kunnen opschieten. Is dit in overeenstemming met de voorschriften van Gods huis voor het uitdelen van boeken? (Nee.) Dit is zakendoen. Antichristen ontwikkelen dit soort ideeën; nog afgezien van de vraag of ze de boeken uitdelen volgens de voorschriften en principes van Gods huis, laten we het eerst hebben over hoe ze Gods woorden behandelen. Als de boeken met Gods woorden eenmaal in hun handen zijn, koesteren ze die dan? (Nee.) Ze zijn niet geïnteresseerd in de weg van het leven of de waarheid waarover in Gods woorden wordt gesproken; ze hechten er geen waarde aan en zijn er zelfs niet een klein beetje nieuwsgierig naar. Ze nemen de boeken slechts oppervlakkig door, bladeren er nonchalant doorheen en werpen een blik op de pagina’s en denken: het gaat er gewoon over hoe god het werk van het oordelen van mensen doet, hoe hij een groep mensen heeft overwonnen en hoe hij mensen een goede bestemming geeft. Wat de toekomst van de mensheid betreft, daarover ontbreken de details, dit boek is dus niet zo interessant. Hoewel het boek niet erg interessant is, zijn veel mensen bereid het te lezen. Dit is goed; ik kan ervan profiteren. Wanneer boeken met Gods woorden in hun handen vallen, worden ze handelswaar. Dit betekent dat veel mensen, althans een deel van de mensen, geld zullen moeten uitgeven om deze boeken te kopen. Antichristen, onder het mom van geloven in God, het verrichten van het werk van Gods huis en het verantwoordelijk zijn voor het uitdelen van boeken met Gods woorden, dringen zich ertussen en veranderen de gratis uitdeling van deze boeken door Gods huis in een transactie, in kopen en verkopen. God verstrekt Zijn gesproken woorden kosteloos aan iedereen die aandachtig naar Zijn woorden luistert; ze zijn gratis en hoeven niet voor iets te worden geruild. Wat van mensen wordt verlangd, is slechts te aanvaarden, te beoefenen en te ervaren, onderwerping aan Gods woorden te bereiken en een mens te worden die God vreest en het kwade mijdt. Dan is God tevreden, is Zijn doel bereikt en zijn Zijn woorden niet tevergeefs gesproken. Hij vindt hierin troost. Dit is Gods wens en ook het doel van Zijn zesduizendjarig managementwerk dat onder de mens wordt uitgevoerd, het mooiste verlangen van de Schepper voor Zijn schepselen. God voorziet degenen die Hem volgen kosteloos en voortdurend van Zijn woorden, wat Hij heeft en is, en wat Zijn bedoelingen zijn. Dit is zo’n reine, heilige daad, zo’n magnifieke daad; hier is geen sprake van een transactie. Voor ieder mens die aandachtig luistert naar Gods woorden en ernaar verlangt is elke zin die God spreekt onbetaalbaar. Mensen ontvangen van God de waarheid en Zijn woorden gratis, en diep in hun hart willen ze God terugbetalen, aan Zijn bedoelingen voldoen en Hem troost bieden, zodat Zijn grote werk spoedig voltooid kan worden. Dit is de stilzwijgende verstandhouding die zou moeten bestaan tussen de Schepper en de geschapen mensheid. Antichristen maken van deze zaak echter een transactie. Ze buiten de gelegenheid dat God spreekt en werkt, en de behoefte van mensen aan de voorziening van Gods woorden, uit om persoonlijk gewin na te streven en geld en voordelen te verkrijgen die ze niet zouden moeten verkrijgen. Verdient zulk gedrag het niet om vervloekt te worden? Welke uitspraken van God heb jij gezien of gehoord waarin God tot de mensheid spreekt in ruil voor een vergoeding? Hoeveel voor een zin, hoeveel voor een passage, voor een preek, voor een boek, of voor één keer snoeien, of voor oordeel en tuchtiging, of voor loutering of levensvoorziening? Heeft God ooit zulke woorden gesproken? (Nee.) God heeft zulke dingen nog nooit gezegd. Elke zin, passage en elk stuk dat door God is uitgegeven, elke keer dat mensen door God worden gesnoeid, getuchtigd en geoordeeld, en beproefd en gelouterd, evenals de voorziening en voeding van Gods woorden, enzovoort – welke van al deze dingen kan in geld worden uitgedrukt? Welke daarvan kunnen door mensen worden verkregen in ruil voor geld of materiële dingen, of door een vleselijke prijs te betalen? Geen enkele. Alles wat God doet, alle waarheden die God uitdrukt, zijn onbetaalbaar. Juist omdat ze onbetaalbaar zijn, omdat niemand geld of enig materieel ding kan gebruiken om te ruilen voor wat God heeft en is, zegt God dat Hij Zijn woorden kosteloos aan mensen verstrekt. Toch kunnen antichristen de onbetaalbare en kostbare aard van de waarheden en wat God heeft en is, die Hij uitdrukt, niet zien; in plaats daarvan proberen ze er ten onrechte buitensporige winsten mee te maken, wat uiterst schandelijk is!

Sommige antichristen houden Gods woorden achter en delen ze niet uit aan de broeders en zusters onder hen, om mensen te kwellen, hun eigen reputatie en aanzien te vestigen en anderen hun terreur en macht te laten voelen. In sommige kerken waar zulke kwaadaardige mensen en antichristen aan de macht zijn, hebben de broeders en zusters dus geen woorden van God om te lezen of preken van God om naar te luisteren. Verdienen zulke mensen het niet om vervloekt te worden? Als wat hebben ze Gods woorden behandeld? Als hun privébezit. Gods woorden zijn door God gegeven aan degenen die oprecht in God geloven en Hem volgen; ze zijn niet aan één enkel individu geschonken en ze zijn zeker niet het privébezit van enig individu. Gods woorden zijn tot de hele mensheid gesproken en niemand mag wat Gods spreekt om welke reden of welk excuus dan ook achterhouden. Toch vervullen antichristen precies zo’n rol en doorbreken ze de norm om dit te doen. Sommige antichristen luisteren wanneer ze de nieuwste opnames van preken hebben ontvangen, er eerst zelf naar en als ze ontdekken dat er nieuw licht is en inhoud waar ze geen weet van hadden, besluiten ze deze reeks preken niet uit te delen aan degenen die onder hun leiding staan. Zonder dat iemand anders het weet, houden ze deze opnames van preken achter. Wat is het doel van het achterhouden? Het doel is om er tijdens bijeenkomsten mee te pronken, wat gelijkstaat aan handeldrijven. Door dit gepronk gaan de mensen onder hen, wanneer ze inhoud horen die ze nog nooit eerder hebben gehoord en die helemaal nieuw is, hoog opzien tegen de antichristen, en op deze manier wordt het doel van de antichristen bereikt. Het valt niet te ontkennen en het is zeker dat er overal in kerken mensen zijn die preken met communicatie of opnames niet tijdig of volledig uitdelen; zulke individuen bestaan absoluut. Bovendien delen sommige antichristen boeken met Gods woorden uit op basis van de houding die mensen tegen hen aannemen. Ze geven die aan degenen die bij hen in het gevlij proberen te komen of hen vleien. Ook al zijn de boeken gratis, niet iedereen kan ze gemakkelijk ontvangen; het principe dat ze gratis en tijdig moeten worden uitgedeeld wordt in de handen van de antichristen ondermijnd en is bij hen onderhevig aan verschillende voorwaarden. Misschien geven ze de boeken aan degenen die aan hun kant staan of naar hen luisteren, maar ze doen dit met tegenzin en niet noodzakelijkerwijs tijdig. Wat betreft degenen die het niet eens zijn met hun opvattingen of zich zelfs tegen hen verzetten – aan hen zouden de antichristen de boeken selectief of zelfs helemaal niet kunnen geven. Antichristen proberen niet alleen op oneigenlijke wijze buitensporige winsten te maken bij de uitdeling van boeken met Gods woorden, maar gebruiken het ook als middel om mensen naar zich toe te trekken, mensen voor zich te winnen, en om anderen te onderdrukken en te kwellen – ze zijn tot allerlei wandaden in staat. Ze kunnen mensen zelfs bedreigen door te zeggen dat als iemand kwaad over hen spreekt, hen niet verkiest of tegen hen stemt, ze Gods woorden kunnen achterhouden als middel om die persoon te kwellen. Daarom zijn sommige mensen, uit angst dat ze de boeken met Gods woorden of opnames van preken niet tijdig ontvangen, doodsbang voor deze antichristen. Zelfs als de antichristen kwaad doen en zij zelf oneerlijk worden behandeld, durven ze hen niet aan te geven, uit angst om door de antichristen te worden onderdrukt en gekweld, het contact met de Boven te verliezen en de begieting en voorziening van de Boven mis te lopen. Zijn er zulke mensen? Absoluut, honderd procent. Antichristen begaan allerlei slechte daden; niet alleen strijden ze om macht en gewin, vormen ze kliekjes en stichten ze hun eigen onafhankelijke koninkrijken, maar ze maken ook geen uitzondering als het gaat om het uitdelen van Gods woorden. Alles wat hen in staat stelt om op oneigenlijke manier voordelen te behalen en hun status en macht te verkrijgen, wordt door hen uitgebuit; ze ontzien niets, zelfs Gods woorden niet. Zijn deze dingen in jullie kerk gebeurd, om jullie heen? Sommige antichristen bedreigen degenen die onder hen staan en zeggen: “Als jij mij niet verkiest, als je mij aangeeft bij de Boven, als je mij niet mag, als je klikt en ik erachter kom, dan krijg jij geen opnames van preken. Ik snijd je toevoer af, laat je zonder voeding zitten, laat je omkomen van de dorst, laat je verhongeren!” Is de gezindheid van antichristen niet venijnig? Ze is buitengewoon venijnig! Ze zijn in staat om allerlei slechte dingen te doen.

Als jullie zulke antichristen tegenkomen, hoe zouden jullie hen dan aanpakken? Durven jullie hen aan te geven bij de Boven? Durven jullie je te verenigen en hen te verwerpen? (Ja.) Jullie zeggen nu wel ja, maar als je werkelijk met hen wordt geconfronteerd, durf je het misschien niet. Je deinst misschien terug en denkt: ik heb een kleine gestalte, ik ben jong, ik ben zwak en alleen. Als de antichristen echt samenspannen om mij te tiranniseren, ben ik er dan niet geweest? Waar is God? Wie zou naar mijn grieven luisteren? Wie zou mijn grieven rechtzetten en mij wreken? Wie zou het voor mij opnemen? Waarom is jouw geloof zo klein? Je wordt timide als je geconfronteerd wordt met een antichrist, maar wat als Satan je persoonlijk zou bedreigen – zou je dan stoppen met in God te geloven? Wat zou je doen als een antichrist Gods woorden niet aan jou zou uitdelen? Wat als ze je geld lieten betalen voor de boeken met Gods woorden? Wat als de antichrist het je elke keer dat hij boeken met Gods woorden aan je uitdeelde, moeilijk maakte en harde woorden sprak? Is deze situatie gemakkelijk aan te pakken? Laat Ik je een slimme strategie vertellen: telkens wanneer het bijna tijd is voor het uitdelen van de boeken, moet je je bij de antichrist voegen, enthousiast lieve woordjes spreken en hem uitbundig prijzen en complimenteren om zijn vertrouwen te winnen. Zodra ze de boeken met Gods woorden en opnames van preken aan jou hebben uitgedeeld, zoek je een gelegenheid om hen aan te geven bij de Boven. Als er geen mogelijkheid is om hen aan te geven bij de Boven, zoek dan een gelegenheid om je te verenigen met broeders en zusters die onderscheidingsvermogen hebben om de antichrist in te perken en te binden. Dit elimineert echt het kwaad voor de kerk en strookt het meest met Gods bedoelingen. Sommigen vragen misschien: wat als de antichrist dit plan ontdekt? Als je deze keer niet zeker bent van je zaak, wacht dan op de volgende gelegenheid. Wanneer je de moed hebt en de omstandigheden rijp zijn, dán onderneem je actie. Kortom, als je bang bent dat de antichrist je voeding afsnijdt, maak dan in het begin geen ophef. Geef jezelf niet bloot en laat de antichrist je niet doorzien. Wanneer je genoeg gestalte hebt gekregen, wanneer je geschikte mensen hebt gevonden, de juiste mensen, en meer mensen, die het samen met jou tegen de antichrist kunnen opnemen, die de antichrist kunnen onderscheiden en verwerpen, dán pas kun je met de antichrist breken. Hoe klinkt deze strategie? (Goed.) Sommigen zeggen misschien: “Is dit geen vorm van anderen bedriegen? Wil God niet dat we eerlijke mensen zijn? Dit lijkt me niet eerlijk.” Is dit anderen bedriegen? (Nee.) Dit is het bespelen van een duivel. Elke methode is acceptabel als je te maken hebt met een antichrist, die een duivel is.

Zijn jullie bang voor antichristen? Stel dat er echt een antichrist in je omgeving is, in je eigen kerk. Je hebt hem opgemerkt; hij heeft macht en status, en veel mensen steunen hem. Hij heeft een kliek, een paar fanatieke volgelingen. Zou je bang voor hem zijn? Sommigen zeggen van wel. Is het juist om bang te zijn? Er is ten minste één goed en juist aspect aan deze angst. Waarom zeg Ik dat? Als je bang voor hem bent, toont dat op zijn minst aan dat je in je hart gelooft dat hij kwaadaardig is, dat hij je kan kwellen en schaden, dat hij geen goed mens is of iemand die de waarheid nastreeft – je hebt op zijn minst dit begrip en onderscheidingsvermogen over hem in je hart. Hoewel je hem misschien niet als antichrist kunt typeren of kunt onderscheiden dat hij een antichrist is, weet je op zijn minst dat hij geen goed mens is, niet iemand die de waarheid nastreeft, geen oprecht of vriendelijk mens, geen eerlijk mens. Je bent dus bang voor hem. Voor wat voor soort mensen zijn normale en gewone of argeloze mensen gewoonlijk bang, afgezien van demonen? (Kwaadaardige mensen.) Iedereen is bang voor kwaadaardige mensen. Je weet op z’n minst in je hart dat deze persoon kwaadaardig is. Observeer op basis hiervan zijn houding ten opzichte van Gods woorden en de waarheidsprincipes; kijk of hij de waarheid beoefent, onderscheid zijn verschillende gedragingen, en leer zijn essentie begrijpen en onderscheiden aan de hand van zijn gedragingen. Als je uiteindelijk kunt vaststellen dat hij een antichrist is, dan zal je angst een ander component bevatten: onderscheidingsvermogen ten opzichte van hem. Hoewel je hem in je hart misschien vreest, zul je niet aan zijn kant staan en zul je hem in je hart verwerpen – is dit iets goeds of slechts? (Iets goeds.) Als hij je vraagt om met hem mee te doen in het kwaad, zul je dan instemmen? Zul je hier in je hart onderscheidingsvermogen over hebben? Als hij je vraagt om samen God te beledigen of te oordelen, zul je dan instemmen? Als hij je vraagt om met hem samen te werken in het kwellen van anderen en geen boeken met Gods woorden uit te delen aan bepaalde individuen, zul je dan instemmen? Hoewel je er misschien niet honderd procent zeker van bent dat je niet zult instemmen om deze dingen te doen, zul je in ieder geval in je hart onderscheidingsvermogen hebben over zijn acties. Je doet misschien met tegenzin en onder dwang met sommige dingen die hij doet mee, maar alleen maar omdat je ertoe gedwongen werd, het zal niet vrijwillig zijn. Je zult tenminste niet de hoofddader zijn, hooguit een medeplichtige aan zijn misdaden. Hoewel je hem misschien niet persoonlijk ontmaskert of provoceert, zul je ook niet optreden als zijn volgeling of handlanger. Dit is tot op zekere hoogte het verwerpen van de antichrist. De meeste mensen kunnen vanwege hun angst voor kwaadaardige mensen en antichristen alleen maar concessies te doen om zichzelf te beschermen, dus dat het je lukt om dit te doen als tijdelijke noodmaatregel, is al heel wat. Maar telt het bereiken van dit niveau als standvastig staan in je getuigenis? Telt het als het hooghouden van de waarheidsprincipes? Telt het als het overwinnen van Satan? In Gods ogen niet. Hoe kun je dan wel standvastig staan in je getuigenis? Het ontbreekt jullie allemaal aan een pad en doen alleen maar concessies om jezelf te beschermen: hij doet kwaad, maar ik durf niet met hem mee te doen met het kwaad; ik ben bang om gestraft te worden. Hij is een kwaadaardig mens; hij doet slechte dingen om mensen te kwellen. Maar zolang ik zelf maar niemand heb gekweld, is alles goed. Dat kwaad zal mij niet worden aangerekend. Als dit het maximale is wat jullie kunnen doen, is dat al heel wat; je bent slechts een allemansvriend en houdt vast aan een middenweg. Je bent niet in staat om getuigenis af te leggen. Wat moet er dan worden gedaan om getuigenis af te leggen? Vanuit het oogpunt van de doctrine gesproken zou je kwaadaardige mensen moeten verwerpen, antichristen moeten verwerpen en ontmaskeren, en voorkomen dat antichristen als een dolle tekeergaan, slechte dingen doen in Gods huis en Gods huis schade berokkenen. Maar weten jullie specifiek hoe je dit moet doen? (Melden en de Boven erover vertellen.) Is dat de omvang van de verantwoordelijkheden en plichten die jullie kunnen vervullen? Is dat al het getuigenis waarin jullie standvastig kunnen staan, de hele gestalte die jullie hebben? Wat kunnen jullie nog meer doen, behalve een antichrist aangeven? (We kunnen eerst de feiten over het consistente gedrag en de wandaden van de antichrist verzamelen en vervolgens op basis van deze feiten met de broeders en zusters communiceren over het onderscheiden van de antichrist. Zodra de broeders en zusters onderscheidingsvermogen hebben ontwikkeld ten opzichte van de antichrist, kunnen ze allemaal actie ondernemen om de antichrist te ontmaskeren, en daarna kunnen we hem uit de kerk verdrijven.) De stappen en procedures zijn correct, maar hoe zit het met enkele speciale gevallen? Jij spreekt vanuit de positie van een leider, maar wat als een gewone gelovige een antichrist tegenkomt? Is dat niet als David die het tegen Goliath opneemt? Wat zouden jullie in zulke situaties doen? Laat Ik jullie een verhaal vertellen over het registreren en rapporteren van inkomsten en uitgaven. Er was iemand verantwoordelijk voor het bijhouden van de boekhouding en er was één boekhouding voor extern gebruik en één voor intern gebruik. Op een dag was er een verschil van tweehonderd dollar op de interne boekhouding. Toen de supervisor later de boekhouding controleerde zag hij het verschil en zei: “Verscheur de interne boekhouding. Bewaar alleen de externe, zodat er geen bewijs zal zijn.” Een van de aanwezige personen was het er niet mee eens en zei: “Dit is een offergave. Hoeveel geld het ook is, het is Gods geld; je kunt dit niet doen.” De supervisor zei niets, terwijl een andere persoon opmerkte: “Wat is tweehonderd dollar? Als antichristen verduisteren, gaat het om tienduizenden tegelijk.” En dus losten die mensen de zaak op die manier op. Na afloop was er echter één persoon echter die deze aanpak verkeerd vond en dit hogerop bij de besluitvormingsgroep meldde. De groep zei dat tweehonderd dollar geen aanzienlijk bedrag was en dat ze het te druk hadden om het te behandelen. Toen het aan de kerkleiders werd gemeld, pakten die het ook niet aan, iedereen negeerde de zaak. De persoon die de kwestie meldde was geschokt en zei: “Hoe kunnen deze mensen allemaal zo zijn? Hoe kunnen ze zo onverantwoordelijk zijn wanneer het gaat om Gods offergaven? Ze durven zelfs schaamteloos bedrog te plegen!” Hij was hierover van streek. Op een dag, toen Ik die mensen bezocht, rapporteerde die persoon deze kwestie aan Mij en zei dat de persoon die de boekhouding deed slordig was, dat die er een potje van had gemaakt en dat er uiteindelijk een verschil was ontstaan. Het probleem was dan wel niet zo groot, maar de houdingen van alle betrokkenen verschilden aanzienlijk. Deze zogenaamde supervisors en leiders pakten de kwestie niet aan. Niet alleen stuurden ze de persoon die de boekhouding deed niet weg, maar ze vonden ook een excuus om hem te beschermen. De persoon die de kwestie meldde, bleef het melden; hij werd echter door veel mensen buitengesloten. Vertel Mij eens, wat voor mentaliteit had deze persoon toen hij de kwestie meldde? Als hij dezelfde houding had gehad als de andere persoon – degene die zei: “Het is maar tweehonderd dollar, waarom maak je je er zo druk om? Als antichristen verduisteren, gaat het om tienduizenden tegelijk” – zou hij het dan nog steeds gemeld hebben? Dat zou hij niet hebben gedaan. Als hij had gezegd: “Het is niet mijn geld; laat wie het wil verduisteren dat maar doen – die zal er zelf verantwoordelijk voor zijn. Hoe dan ook, ik heb zelf niets verduisterd, ik hoef dus ook deze verantwoordelijkheid niet te dragen”; of “Ik heb het al gemeld aan de besluitvormingsgroep en de kerkleiders, en ze hebben me allemaal genegeerd. Ik heb dus mijn deel gedaan en hoef me er niet verder mee te bemoeien” – als hij deze houding had gehad, zou hij dan nog zo hardnekkig hebben volgehouden het te melden? Zeker niet; de meeste mensen zouden al stoppen nadat het ze aan de besluitvormingsgroep hadden gemeld. Maar net toen deze persoon zijn melding deed aan de besluitvormingsgroep, hoorde hij Mijn communicatie over de verhalen van Noach en Abraham. Toen hij ernaar luisterde, raakte hij ontroerd en dacht: nadat hij Gods woorden had gehoord hield Noach zich er zoveel jaren aan vast zonder terug te krabbelen. Maar wanneer ik deze kleine moeilijkheid tegenkom kan ik al niet volharden – dit is niet wat een mens zou moeten doen! Dus bleef hij het melden totdat het uiteindelijk de Boven bereikte en de Boven de kwestie aanpakte. Denken jullie dat er veel van zulke mensen onder jullie bestaan? Als jullie zo’n situatie zouden tegenkomen, hoeveel van jullie zouden dan volharden zoals deze persoon deed? Zouden jullie ook geloven dat tweehonderd dollar niet veel is, dat het geen groot probleem is, en denken jullie bijgevolg dat het niet nodig is om zo vastberaden aan de principes vast te houden of zo serieus te zijn, en dat je kunt wachten tot er een groot verschil is voordat je er melding van maakt? Zouden jullie denken: in ieder geval heb ik mijn verantwoordelijkheid vervuld. Of het wordt aangepakt of niet, is aan de leiders. Ik ben maar een gewone gelovige, ik heb maar zoveel macht, ik kan maar zoveel doen. Ik heb het gemeld, ik heb mijn verplichting vervuld; de rest is niet mijn zaak? Is dit niet hoe jullie zouden denken? En als iemand je onderdrukt, dan zou je het niet durven melden, nietwaar? Deze persoon kreeg te maken met onderdrukking tijdens het proces van het melden van de kwestie, waarbij sommige mensen met de vinger wezen en hem veroordeelden en er altijd op uit waren hem te kwellen. Hoe kwaadaardig moeten deze mensen wel niet zijn! Ik herinner me deze paar individuen – waarom herinner Ik me ze? Ze aten het voedsel van Gods huis en genoten van alle waarheden waarin door God werd voorzien, maar toch hadden ze zo’n houding ten opzichte van Gods offergaven. Kunnen ze worden beschouwd als mensen van Gods huis? Ze zijn het niet waard! Er werd van hen niet verlangd dat ze standvastig stonden in hun getuigenis, aangezien ze dit karakter niet hadden. Maar aangezien ze niet eens konden doen wat ze moesten doen, verdienden ze het dan nog om in Gods huis te blijven? Zouden zulke mensen herinnerd moeten worden? Houden jullie van zulke mensen? (Nee.) Van wat voor soort mensen houden jullie dan? (Degenen die vasthouden aan de principes, degenen die tot het einde volharden in het beschermen van de belangen van Gods huis.) Ik walg van die nietsnutten die bang worden bij de aanblik van de geduchten, maar ruggengraat tonen in het bijzijn van argeloze mensen. Ik walg ook van degenen die de hand bijten die hen voedt, degenen die geen interesse hebben in de waarheid, en vooral degenen die vele jaren naar preken hebben geluisterd, maar de waarheid helemaal niet hebben begrepen of in het minst zijn veranderd, en zich diep in hun hart nog steeds tegen God verzetten en voor Hem op hun hoede zijn. Als er geen gevallen zijn waarin zulke mensen duidelijk kwaad doen, worden ze misschien niet als antichristen getypeerd, maar Ik walg van hen. Hoe erg walg Ik? Net zo erg als van de antichristen. Waarom? Antichristen behandelen het woord van God als handelswaar om te verkopen, te verhandelen en te ruilen, en er winst uit te slaan. Hoewel dit type persoon misschien geen winst uit Gods woorden slaat, kunnen we uit de houding waarmee ze Gods woorden behandelen afleiden dat ze net als antichristen zijn, dat ze Gods weg niet volgen of zelfs maar de eenvoudige en meest elementaire houding bezitten die ze zouden moeten hebben ten opzichte van Gods offergaven, en dat ze de hand bijten die hen voedt. Wat voor soort dingen zijn het? Het zijn Judassen, die de Heer en hun vrienden verraden. Wat zijn jullie gedachten nu jullie dit verhaal hebben gehoord? Kunnen jullie in zulke situaties vasthouden aan principes en bij je standpunt blijven? Als je een nietsnut bent, altijd terugdeinst, altijd bang bent voor de macht van antichristen, bang om door hen gekweld te worden, bang dat hun macht je schaadt, en je altijd bang bent in je hart, en het je ontbreekt aan wijsheid om hierop te reageren, altijd concessies doet aan antichristen, hen niet durft aan te geven of te ontmaskeren, of het niet durft om anderen te zoeken om zich met jou te verenigen om hen te verwerpen, dan ben jij niet iemand die standvastig kan staan in zijn getuigenis voor God – je bent een nietsnut, iemand die de hand bijt die hem voedt. Wanneer antichristen Gods woorden als handelswaar behandelen, ze gebruiken om voor zichzelf ten onrechte buitensporige winsten te maken, om je te bedreigen en je voeding af te snijden, als je hen in zulke situaties nog steeds niet kunt verwerpen, ben je dan een overwinnaar? Verdien je het om een volgeling van Christus te zijn? Als het je zelfs ontbreekt aan het vermogen om de woorden en de geestelijke voeding te verkrijgen die God je gratis geeft, en je deze dingen niet eens kunt eten, drinken of ervan genieten, hoe waardeloos maakt dat je dan?

De feiten waarover Ik zojuist heb gecommuniceerd, zijn enkele uitingen van antichristen die Gods woorden als handelswaar behandelen. Antichristen eten en drinken Gods woorden niet en ze aanvaarden de waarheid niet, ze nemen Gods woorden slechts oppervlakkig door en werpen er een blik op om zich ermee te tooien. Ze behandelen Gods woorden als hun bezittingen en privébezit waarmee ze handel kunnen drijven om het geld en de voordelen te verkrijgen waar ze naar verlangen, en de vrijheid van Gods uitverkoren volk om Gods woorden te lezen, te eten en te drinken, kunnen beheersen. Zulke antichristen zijn kwaadaardige mensen, duivels, niet-gelovigen; ze zijn van hetzelfde slag als ongelovigen! Iedereen van hen die in Gods huis verschijnt, moet worden verdreven, voor altijd verdreven! Durven jullie zulke mensen te verwerpen wanneer je ze tegenkomt? Durven jullie je te verenigen en hen te ontmaskeren? Ze moeten worden ontmaskerd; ze moeten worden verworpen. In Gods huis regeert de waarheid. Als je niet zo’n gestalte bezit, bewijst dit dat Gods woorden en de waarheid geen leven in je zijn geworden. Als je timide bent, bang voor Satans, bang voor kwaadaardige mensen, en liever concessies doet om jezelf te beschermen dan tegen antichristen te strijden, zelfs als dat betekent dat je Gods woorden niet eet en drinkt of ze niet verkrijgt, dan verdien je het om te verhongeren, en niemand zal medelijden met je hebben als je dat doet. Hoe moeten jullie kiezen en beoefenen als jullie zulke situaties tegenkomen? Jullie moeten hen onmiddellijk ontmaskeren. Gods woorden zijn geen handelswaar; ze worden verstrekt aan heel Gods uitverkoren volk, ze zijn niet het privébezit van enig individu. Niemand heeft het recht om Gods woorden voor zichzelf achter te houden of te bezitten. Gods woorden moeten gratis en zonder vergoeding worden uitgedeeld aan al het uitverkoren volk dat God volgt. Iedereen die ze achterhoudt, probeert er ten onrechte buitensporige winsten mee te maken of persoonlijke plannen heeft met betrekking tot Gods woorden, verdient het om vervloekt te worden. Het zijn individuen tegen wie Gods uitverkoren volk zou moeten opstaan om hen te ontmaskeren en te verwerpen, en ze moeten worden verwijderd en weggesneden.

Illustreren de twee onderwerpen waarover Ik vandaag heb gecommuniceerd voldoende hoe antichristen Gods woorden verachten? (Ja.) Antichristen behandelen Gods woorden nooit als de waarheid, noch koesteren of waarderen ze die of behandelen ze die als de woorden van de Schepper. In plaats daarvan etaleren ze bij elke gelegenheid hun onuitsprekelijke, verachtelijke, smerige bedoelingen. Ze willen Gods woorden alleen maar gebruiken om hun onuitsprekelijke doelen te bereiken. En of het nu gaat om materiële of immateriële dingen, ze willen Gods woorden gebruiken om voor zichzelf onrechtmatig winst te maken, om geld en materiële dingen te verkrijgen, of om hun doel te bereiken dat mensen hen bewieroken, tegen hen opkijken, hen verafgoden en hen volgen. Deze dingen zijn weerzinwekkend voor God en moeten door mensen worden verworpen. Wanneer iemand ontdekt dat zulke individuen of zulke dingen plaatsvinden, moet hij opstaan om ze te ontmaskeren en te verwerpen, om te voorkomen dat zulke individuen standhouden onder Gods uitverkoren volk. Sommigen zeggen dat ze het aan de Boven zouden melden als ze deze dingen zouden tegenkomen, maar dat is te passief en te traag. Als je deze dingen alleen maar aan de Boven meldt, dan ben je zo waardeloos! Je hebt zoveel van Gods woorden gegeten en gedronken en zoveel preken gehoord, maar toch weet je alleen maar meldingen te maken – dit betekent dat je gestalte veel te klein is! Jullie hebben toch zeker wel andere methoden om antichristen aan te pakken? Een melding maken bij de Boven is het laatste redmiddel, een stap die alleen wordt genomen als het absoluut noodzakelijk is. Als je in de minderheid bent, de mindere bent en het je aan onderscheidingsvermogen ontbreekt, en je niet zeker weet of iemand een antichrist is, durf je zijn verschillende uitingen en acties misschien niet bloot te leggen. Maar als je zeker weet dat hij een antichrist is en nog steeds niet durft op te staan om tegen hem te strijden, hem te verwerpen en te verslaan, ben je dan niet waardeloos? Het beetje waarheid dat je begrijpt, wordt niet gebruikt. Weet je zeker dat wat je begrijpt en hoort de waarheid is? Als dat zo is, waarom durf je dan niet streng en rechtvaardig op te staan en tegen de antichristen te strijden? Het is niet zo dat antichristen de regerende autoriteiten zijn – waarom ben je dan bang voor hen? Tenzij er een situatie is waarin ze je aan de autoriteiten zouden kunnen overleveren als je hen onbezonnen ontmaskerde – onder die omstandigheden moet je voorzichtig zijn, de antichristen niet provoceren en wijze methoden gebruiken om ze heimelijk te bekritiseren en in diskrediet te brengen, en hen geleidelijk te elimineren. Is het niet indrukwekkender om hen stilletjes te elimineren? (Ja.) Goed, dat was het voor de communicatie van vandaag. Tot ziens!

12 september 2020