De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Het Woord verschijnt in het vlees

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

Werk en intrede (4)

Als de mens werkelijk kan binnengaan in overeenstemming met het werk van de Heilige Geest, zou zijn leven spoedig ontspruiten als een bamboescheut na een lenteregenbui. Uitgaande van de huidige gestalte van de meeste mensen hecht niemand enig belang aan het leven. In plaats daarvan hechten mensen belang aan sommige oppervlakkige zaken die er niet toe doen. Of ze haasten zich van hot naar her en werken zonder doel en lukraak zonder focus, niet wetend in welke richting ze moeten gaan en al helemaal niet voor wie. Het enige wat zij doen is dat zij ‘zich nederig verbergen’. De waarheid is dat maar weinigen onder jullie Gods bedoelingen voor de laatste dagen kennen. Vrijwel niemand van jullie kent Gods voetafdruk en nog minder mensen weten wat Gods ultieme prestatie zal zijn. Toch aanvaardt iedereen, door pure wilskracht, discipline en behandeling van anderen, alsof ze een tandje bijzetten[1] en wachten op de dag wanneer ze het eindelijk hebben gehaald en zich kunnen ontspannen. Ik zal geen commentaar geven op deze ‘wonderen’ onder de mensen, maar er is één punt dat jullie allemaal moeten begrijpen. De meeste mensen ontwikkelen zich op dit moment in de richting van abnormaliteit,[2] hun intredestappen marcheren al over een doodlopende weg.[3] Veel mensen denken misschien dat het de Shangri-La is waar de mens naar verlangt, in de overtuiging dat het de plaats van vrijheid is. Dat is het in feite niet. Of men kan zeggen dat mensen al afgedwaald zijn. Maar ongeacht wat mensen doen, wil ik het nog steeds hebben over wat de mens moet binnengaan. De verdiensten en tekortkomingen van de menigten zijn niet het voornaamste onderwerp van deze toespraak. Ik hoop dat alle broeders en zusters in staat zullen zijn om mijn woorden zuiver en precies te ontvangen en mijn bedoeling niet verkeerd begrijpen.

God is vlees geworden op het vasteland van China, wat de medepatriotten in Hongkong en Taiwan het binnenland noemen. Toen God van boven naar de aarde kwam, wist niemand in de hemel en op aarde daar iets van, want dit is de ware betekenis van God die op verborgen wijze terugkeert. Hij werkt en leeft al heel lang in het vlees, toch heeft niemand er iets van geweten. Zelfs tot op de dag van vandaag herkent niemand het. Dit zal wellicht een eeuwig raadsel blijven. Gods komst in het vlees is deze keer niet iets waar iedereen zomaar van op de hoogte kan zijn. Hoe grootschalig en machtig het werk van de Geest ook is, God blijft altijd beheerst en geeft Zichzelf nooit bloot. Men kan zeggen dat het is alsof deze fase van Zijn werk plaatsvindt in het hemelse rijk. Hoewel het voor iedereen zonneklaar is, herkent niemand het. Wanneer God deze fase van Zijn werk voltooit, zal iedereen uit zijn langdurige droom ontwaken en zijn eerdere houding aan een ommekeer zal onderwerpen.[4] Ik weet nog dat God eens heeft gezegd: “In het vlees komen is deze keer als het vallen in het hol van de tijger.” Wat dit betekent is dat, omdat God in deze ronde van Gods werk in het vlees komt en geboren wordt in de woonplaats van de grote rode draak, Zijn komst nog meer gepaard gaat met extreme gevaren. Hij wordt met messen, geweren en knuppels geconfronteerd; Hij wordt met verleiding geconfronteerd; Hij wordt met hordes geconfronteerd die er moordlustig uitzien. Hij loopt het risico om elk moment vermoord te worden. God kwam wèl met toorn. Hij kwam echter om het werk van vervolmaking te doen, oftewel het tweede deel van Zijn werk dat verdergaat na het verlossingswerk. Ten behoeve van deze fase van Zijn werk heeft God er uiterste zorg en aandacht aan besteed en gebruikt Hij elk denkbaar middel om de aanvallen van verleiding te vermijden, waarbij Hij Zichzelf nederig verbergt en nooit met Zijn identiteit te koop loopt. In het redden van de mens vanaf het kruis voltooide Jezus alleen het verlossingswerk; Hij was niet bezig met het werk van vervolmaking. Dus slechts de helft van Gods werk werd gedaan en voltooiing van het verlossingswerk was maar de helft van Zijn hele plan. Terwijl het nieuwe tijdperk op het punt stond om te beginnen en het oude op het punt stond om afgesloten te worden, begon God de Vader plannen te maken voor het tweede deel van Zijn werk en er voorbereidingen voor te treffen. In het verleden is deze vleeswording in de laatste dagen misschien niet geprofeteerd, wat daarom deze keer een fundament heeft gelegd voor de toegenomen geheimzinnigheid rond Gods komst in het vlees. In de morgenstond kwam God zonder medeweten van wie dan ook naar de aarde en begon Hij Zijn leven in het vlees. Mensen waren zich niet bewust van dit moment. Misschien waren ze allemaal in diepe slaap, misschien waren er velen klaarwakker aan het wachten en misschien waren er velen in stilte tot God in de hemel aan het bidden. Toch wist niemand onder al deze vele mensen dat God al op aarde was aangekomen. God werkte op deze manier om Zijn werk zo soepeler uit te voeren en betere resultaten te bereiken, alsook om meer verleidingen uit de weg te gaan. Als de mens uit zijn lentesluimer ontwaakt, zal Gods werk al lang zijn voltooid, zal Hij vertrekken en Zijn zwervende leven en verblijf op aarde tot een einde brengen. Aangezien Gods werk vereist dat God persoonlijk handelt en spreekt, en aangezien de mens op geen enkele manier kan helpen, heeft God extreme pijn verdragen door naar de aarde te komen om het werk Zelf te doen. De mens is niet in staat om als plaatsvervanger op te treden voor Gods werk. Daarom riskeerde God gevaren die duizenden malen groter zijn dan die tijdens het Tijdperk van Genade om af te dalen naar waar de grote rode draak woont om Zijn eigen werk te doen, om al Zijn aandacht en zorg te stoppen in het redden van deze groep armoedige mensen, het redden van deze groep mensen die is weggezonken in een mesthoop. Hoewel niemand van Gods bestaan afweet, maalt God daar niet om, want het komt Gods werk zeer ten goede. Iedereen is afschuwelijk slecht, dus hoe kan wie dan ook Gods bestaan verdragen? Daarom is God op aarde altijd stil. Hoe overmatig wreed de mens ook is, God trekt Zich daar niets van aan, maar blijft gewoon het werk doen dat Hij moet doen om de grotere opdracht te vervullen die de hemelse Vader Hem gaf. Wie onder jullie heeft Gods lieflijkheid herkend? Wie bekommert zich meer om de last van God de Vader dan Zijn Zoon dat doet? Wie is er in staat om de wil van God de Vader te begrijpen? De Geest in de hemel van God de Vader is vaak bezorgd en Zijn Zoon op aarde bidt vaak over de wil van God de Vader, waarbij Zijn hart van zorgen in stukken breekt. Is er iemand die van de liefde van God de Vader voor Zijn Zoon afweet? Is er iemand die weet hoe de geliefde Zoon God de Vader mist? Verscheurd tussen hemel en aarde houden ze elkaar van veraf constant in het oog, zij aan zij in de Geest. O mensheid! Wanneer houden jullie rekening met Gods hart? Wanneer zullen jullie Gods bedoeling begrijpen? Vader en Zoon hebben altijd op elkaar vertrouwd. Waarom moeten Zij dan gescheiden zijn, een in de hemel boven en een op de aarde beneden? De vader houdt van Zijn Zoon zoals de Zoon van Zijn Vader houdt. Waarom moet Hij dan met zo’n verlangen wachten en met zo’n spanning smachten? Hoewel Zij niet lang gescheiden zijn, weet iemand wel dat de Vader al zo veel dagen en nachten een smachtend verlangen heeft en al heel lang uitkijkt naar de spoedige terugkeer van Zijn geliefde Zoon? Hij observeert, Hij zit in stilte, Hij wacht. Het is allemaal voor de spoedige terugkeer van Zijn geliefde Zoon. Wanneer zal Hij weer samen met de Zoon zijn die op aarde zwerft? Zelfs al waren zij eens samen en al zullen Zij voor eeuwig samen zijn, hoe kan Hij de duizenden dagen en nachten verdragen dat Zij gescheiden zijn, één in de hemel boven en één op aarde beneden? Tientallen jaren op aarde zijn als duizenden jaren in de hemel. Hoe zou God de Vader Zich geen zorgen kunnen maken? Wanneer God naar de aarde komt, ervaart Hij de vele wisselvalligheden van de mensenwereld net zoals de mens dat doet. God Zelf is onschuldig, dus waarom God dezelfde pijn laten lijden als de mens? Geen wonder dat God de Vader zo naar Zijn Zoon smacht; wie kan Gods hart begrijpen? God geeft de mens teveel; hoe kan de mens Gods hart afdoende terugbetalen? Toch geeft de mens God te weinig; hoe zou God Zich dan geen zorgen kunnen maken?

Onder de mensen begrijpt amper iemand Gods smachtende hart omdat hun kaliber te ondermaats is en hun geestelijke gevoeligheid behoorlijk is afgestompt, en omdat zij geen van allen opmerken noch aandacht schenken aan wat God aan het doen is. God blijft Zich dus zorgen maken om de mens, alsof de dierlijke natuur van de mens op elk moment de kop op zou kunnen steken. Dit laat verder zien dat Gods komst naar de aarde gepaard gaat met grote verleidingen. Maar omdat God een groep mensen compleet wil maken, liet Hij, vol glorie, de mens al Zijn bedoelingen weten, zonder iets te verbergen. Hij heeft Zich vast voorgenomen om deze groep mensen compleet te maken. Daarom schenkt Hij geen aandacht aan moeilijkheden of verleidingen en negeert Hij die volkomen. Hij doet alleen stilletjes Zijn eigen werk, in de vaste overtuiging dat de mens God op een dag zal kennen wanneer Hij glorie heeft verkregen, en met het geloof dat de mens Gods hart volledig zal begrijpen wanneer hij door God compleet is gemaakt. Op dit moment zijn er misschien mensen die God in verzoeking brengen of God verkeerd begrijpen of God verwijten maken; God trekt Zich daar helemaal niets van aan. Wanneer God in glorie afdaalt, zullen alle mensen begrijpen dat alles wat God doet voor het welzijn van de mensheid is en zullen alle mensen begrijpen dat alles wat God doet de mensheid helpt om beter te overleven. Gods komst gaat gepaard met verleidingen en God komt ook met majesteit en toorn. Tegen de tijd dat God de mens verlaat, zal Hij al glorie hebben verkregen en zal Hij vol glorie vertrekken en met de vreugde over Zijn terugkeer. De God die op aarde werkt, trekt Zich nergens iets van aan, hoe mensen Hem ook verwerpen. Hij doet gewoon Zijn werk. Gods schepping van de wereld gaat duizenden jaren terug, Hij is naar de aarde gekomen om een onmetelijke hoeveelheid werk te doen en Hij heeft de afwijzing en lasterpraat van de mensenwereld volop ervaren. Niemand heet God welkom; iedereen beziet Hem slechts met een koude blik. In de loop van deze duizenden jaren aan moeilijkheden heeft het gedrag van de mens Gods hart lang geleden al verbrijzeld. Hij schenkt geen aandacht meer aan de opstandigheid van mensen, maar maakt in plaats daarvan een afzonderlijk plan om de mens om te vormen en te reinigen. De spot, de lasterpraat, de vervolging, de beproeving, het lijden aan het kruis, de uitsluiting door de mens enzovoort die God in het vlees heeft ervaren − God heeft hier al genoeg van geproefd. God in het vlees heeft de ellende van de mensenwereld volop ondergaan. De Geest van God de Vader in de hemel kon zulke dingen al lang geleden niet aanzien, gooide Zijn hoofd achterover en sloot Zijn ogen, wachtend op de terugkeer van Zijn geliefde Zoon. Alles wat Hij verlangt, is dat mensen allemaal luisteren en gehoorzamen, in staat zijn om zich zeer te schamen in het aangezicht van Zijn vlees en niet tegen Hem in opstand komen. Alles wat Hij verlangt, is dat mensen allemaal geloven dat God bestaat. Hij hield er lang geleden mee op om hogere eisen aan de mens te stellen, want God heeft een te hoge prijs betaald, toch maakt de mens zich niet druk[5] en neemt hij Gods werk geenszins ter harte.

Hoewel wat ik vandaag bespreek over Gods werk vervuld is van ‘ongefundeerde woorden’[6], is het van grote betekenis voor de intrede van de mens. Ik praat gewoon wat over werk en wat over intrede, maar geen van beide aspecten is overbodig, en in combinatie komen deze twee aspecten het leven van de mens zelfs nog meer ten goede. De twee aspecten vullen elkaar aan[7] en zijn bijzonder nuttig, mensen begrijpen er Gods wil nog beter door en ze bevorderen de relatie van mensen met God. Door vandaag over werk te spreken, wordt de relatie van mensen met God verder verbeterd, neemt het wederzijdse begrip toe en is de mens in staat om meer rekening te houden met Gods last en daar zorg aan te besteden; de mens kan voelen wat God voelt, meer vertrouwen hebben dat God hem verandert en wachten tot God opnieuw verschijnt. Dit is Gods enige verzoek aan de mens vandaag de dag − om het toonbeeld uit te leven van iemand die God liefheeft, opdat het licht van de kristallisatie van Gods wijsheid voort flitst in het tijdperk van duisternis en opdat de levenswandel van de mens een stralende pagina in Gods werk achterlaat, voor altijd schijnend in het Oosten, de aandacht trekkend van de wereld en de bewondering van allen. Dit is zeer zeker de betere intrede voor hen die God vandaag liefhebben.

Voetnoten:

1. “Een tandje bijzetten” wordt spottend gezegd.

2. “Abnormaliteit” geeft aan dat de intrede van mensen afwijkend is en hun ervaringen eenzijdig zijn.

3. “Een doodlopende weg” geeft aan dat mensen een pad bewandelen dat tegengesteld is aan de wil van God.

4. “Op hun eerdere houding terugkomen” duidt op hoe de opvattingen en ideeën van mensen over God veranderen wanneer ze God eenmaal kennen.

5. “Maakt zich niet druk” geeft aan dat mensen zich niet bekommeren om Gods werk en het niet belangrijk achten.

6. “Ongefundeerde woorden” geeft aan dat mensen fundamenteel niet in staat zijn om de bron van de woorden die gesproken worden te vatten. Ze weten niet wat er gezegd wordt. Deze uitdrukking wordt ironisch gebruikt.

7. “Vullen elkaar aan” geeft aan dat als de twee aspecten “werk” en “intrede” worden gecombineerd in samenkomsten, dit onze kennis van God nog meer ten goede komt.

Vorige:Werk en intrede (3)

Volgende:Werk en intrede (5)

Mogelijk vindt u dit ook interessant