De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Het Woord verschijnt in het vlees

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresulta(a)t(en)

Geen resultaten gevonden

Hoofdstuk 37

Door de eeuwen heen heeft al het werk dat ik heb gedaan – elke fase van dat werk – mijn gepaste werkmethoden omvat. Daarom zijn mijn geliefde mensen steeds puurder en meer en meer geschikt geworden voor mijn gebruik. Om dezelfde reden is het echter jammer dat, naarmate mijn werkmethoden toenemen, het aantal mensen afneemt, waardoor mensen in contemplatie wegzakken. Natuurlijk is mijn werk van vandaag geen uitzondering en de meeste mensen zijn opnieuw verstrikt in contemplatie, dus vanwege veranderingen in mijn methoden, is er een aantal mensen dat zich zal terugtrekken. Het kan op deze manier worden beschreven: dit was door mij voorbestemd, maar niet door mij gedaan. Vanaf het moment van de schepping tot nu toe zijn er zoveel mensen weggevallen en zijn er zoveel mensen de weg kwijtgeraakt door de methoden van mijn werk, maar het maakt mij niet uit hoe mensen zijn, of dat ze het gevoel hebben dat ik niet liefdevol ben of dat ze mij te wreed vinden. Of de mensen het goed begrijpen of niet, ik vermijd het een uitleg te geven. Laten we het eerst een communicatie hebben over het hoofdpunt van deze discussie, zodat iedereen een grondig begrip kan hebben en zo elk onverklaarbaar leed kan vermijden. Ik zal de mensen niet dwingen om in stilte te lijden als een doofstomme. In plaats daarvan zal ik alles duidelijk beschrijven, zodat mensen niet bij mij komen klagen, en op een dag zullen alle mensen oprechte lof uiten temidden van de tuchtiging. Zal dat werken? Voldoet dat aan de eisen van mensen?

In deze proloog van het tijdperk van de tuchtiging, zal ik eerst de mensen de algemene betekenis achter dit ‘tijdperk’ vertellen, zodat ze mij niet beledigen. Ik zal namelijk regelingen treffen voor mijn werk, die door niemand veranderd zullen worden, en ik zal beslist niemand vergeven die het verandert, maar ik zal hen veroordelen. Zul je dat onthouden? Dit alles is een waarschuwing. Van de nieuwe methoden moet iedereen eerst begrijpen dat het allereerste wat ze moeten bereiken is om inzicht te krijgen in hun eigen feitelijke gesteldheid. Voordat iemand een bepaald inzicht in zichzelf heeft gekregen, mag niemand in de kerk zorgeloos spreken, en ik zal diegenen die hier tegenin gaan zeker tuchtigen. Vanaf deze dag zullen alle apostelen in de kerken worden genoteerd en mogen ze niet klakkeloos overal heen gaan; dit had toch al geen nut. Ze leken allemaal hun plichten te vervullen, maar in werkelijkheid bedrogen ze me allemaal. Ongeacht het verleden, vandaag zal het allemaal heengaan en moet het niet weer ter sprake komen. Voortaan zal de term ‘apostel’ worden afgeschaft en nooit opnieuw worden gebruikt, dus alle mensen kunnen uit hun posities komen en zichzelf kennen. Dit is natuurlijk voor hun redding. Een ‘positie’ is geen kroon, het is slechts een aanspreektitel. Begrijp je wat ik bedoel? Degenen die de kerken leiden, zullen nog steeds het kerkelijk leven in hun eigen kerken leiden, en natuurlijk is dit geen starre, vaste regel. Indien nodig kunnen ze andere kerken gaan bezoeken om te coördineren met andere voormalige apostelen. Het meest cruciale is dat de communicatie van de kerken moet worden vergroot, tenzij geen enkel lid van de kerken het echte leven van de kerk leidt. Niettemin moet ik benadrukken dat jullie je allemaal moeten verenigen om jezelf te leren kennen en in opstand te komen tegen de grote rode draak. Dat is mijn bedoeling. Het is niet belangrijk hoeveel de mensen spreken, maar het is wel cruciaal dat al mijn mensen als één samenkomen, wat de enige manier is om echt te kunnen getuigen. In het verleden zei iedereen dat ze zichzelf goed begrepen, maar ik heb ontelbare woorden gesproken en hoeveel daarvan hebben jullie van jezelf begrepen? Hoe hoger de positie, des te moeilijker het voor hen is om zichzelf opzij te zetten. Bovendien, hoe groter de hoop, des te meer ze zullen lijden onder tuchtiging. Dat is mijn redding van de mensheid – begrijpen jullie dat? Neem dit niet zomaar voetstoots aan. Dat zou te oppervlakkig zijn en daardoor geen waarde hebben; begrijpen jullie de onderliggende betekenis? Als de mensen in de kerk echt in staat zijn zichzelf te begrijpen, laat dit immers zien dat dit type persoon echt van mij houdt. Het is als het gezegde: “Als je geen brood breekt met de mensen, begrijp je hun ontberingen niet.” Hoe begrijpen jullie deze woorden? Uiteindelijk zal ik alle mensen inzicht geven in zichzelf tijdens hun tuchtiging, en ze laten zingen en lachen tijdens hun tuchtiging. Zullen jullie echt het geloof hebben om mij tevreden te stellen? Dus weten jullie wat je moet doen in de praktijk? Voortaan zullen de zaken van elke kerk worden behandeld door de juiste personen in die kerk, en zullen apostelen gewoon het leven van de kerk gaan leiden. Dat wordt ‘het leven ervaren’ genoemd. Begrijpen jullie dat?

Voordat de tuchtiging officieel over de mensheid is gekomen zal ik op de mensen eerst het ‘werk van het groeten’ uitvoeren zodat ze mij uiteindelijk allen tevreden zullen stellen. Zelfs degenen die zich zullen terugtrekken zullen moeten lijden en hun getuigenis moeten beëindigen voordat ze weggaan, anders zal ik ze niet vergeven. Dit toont mijn gezindheid van intolerantie ten aanzien van de beledigingen van de mensen en mijn gezindheid alles te volbrengen wat ik zeg. Aldus volbrengt het de woorden van mijn mond: “Ik meen wat ik zeg, wat ik meen zal worden volbracht en wat ik volbreng zal voor altijd blijven bestaan.” Wanneer de woorden mijn mond verlaten, begint mijn Geest met Zijn werk. Wie zouden het wagen moedwillig te spelen met het ‘speelgoed’ dat ze in hun handen houden? Mensen moeten eerbiedig en gehoorzaam mijn tuchtiging accepteren, en wie zou er aan kunnen ontsnappen? Kan er een andere weg zijn dan ik? Vandaag heb ik je toegestaan op de aarde te zijn, en je juicht. Morgen zal ik je toelaten in de hemel en zul je lof uitbrengen. De dag erna zal ik je onder de grond hebben waar je zult worden getuchtigd. Zijn dit niet alle vereisten van mijn werk? Wie lijdt er geen ellende en wie ontvangt er geen zegeningen ten behoeve van mijn vereisten? Zouden jullie de uitzondering vormen? Wat zouden jullie als mijn volk op aarde moeten doen voor mijn vereisten, voor mijn wil? Kan het zijn dat jullie mijn heilige naam prijzen met jullie mond maar jullie mij in jullie hart verachten? Mijn werk doen, mijn hart tevredenstellen en jezelf te begrijpen en je te verzetten tegen de grote rode draak zijn geen eenvoudige taken en als jullie dit doen, moeten jullie de prijs betalen. Wanneer ik zeg ‘prijs’, hoe begrijpen jullie dat dan? Ik zal dit nu niet bespreken want ik geef mensen geen directe antwoorden. Ik bied hen allen in plaats daarvan de gelegenheid er zelf over na te denken en daarna hun handelingen en gedrag te gebruiken om mijn vragen werkelijk te beantwoorden. Kunnen jullie dat?

27 april 1992

Vorige:Hoofdstuk 36

Volgende:Hoofdstuk 38

Mogelijk vindt u dit ook interessant