De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Het Woord verschijnt in het vlees

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresultaten

Geen resultaten gevonden

Hoofdstuk 15

Het grootste verschil tussen God en de mens is dat Gods woorden de spijker altijd op de kop slaan en er niets verborgen wordt. Dit aspect van Gods gezindheid is dan ook te zien in de eerste woorden van vandaag. Eén aspect is dat ze de ware aard van de mens ontmaskeren en een ander aspect is dat ze Gods gezindheid openlijk openbaren. Er zijn enkele bronnen van hoe Gods woorden in staat zijn om resultaten te bereiken. Mensen begrijpen dit echter niet, ze leren altijd alleen maar zichzelf kennen in Gods woorden, maar hebben God niet “ontleed”. Het is alsof ze heel bang zijn om Hem te beledigen, dat God ze om hun “nauwkeurigheid” zal vermoorden. In feite eten en drinken de meeste mensen het woord van God vanuit een negatief aspect, niet vanuit een positief aspect. Je zou kunnen zeggen dat mensen zich nu zijn gaan “richten op nederigheid en gehoorzaamheid” onder de leiding van Zijn woorden. Daaruit zien we dat mensen tot een ander uiterste aan het gaan zijn, van geen aandacht schenken aan Zijn woorden naar overdreven aandacht voor Zijn woorden. Toch is er nooit iemand geweest die vanuit een positief aspect is binnengegaan en er is nooit iemand geweest die Gods doel werkelijk begrepen heeft om de mens aandacht aan Zijn woorden te laten schenken. Het is bekend vanuit wat God zegt dat Hij het leven van de kerk niet persoonlijk hoeft te ervaren om de feitelijke gesteldheid van alle mensen in de kerk accuraat en feilloos te kunnen begrijpen. Omdat men net een nieuwe methode is binnengegaan, moeten alle mensen hun negatieve elementen nog volledig afwerpen; de stank van lijken walmt nog steeds door de kerk. Het is alsof mensen net medicatie hebben ingenomen en nog in een roes verkeren, en nog niet volledig bij bewustzijn zijn gekomen. Het is alsof ze nog steeds met de dood worden bedreigd, zodat ze nog steeds grote angsten uitstaan en niet boven zichzelf kunnen uitstijgen. “De mens is een wezen zonder zelfkennis”: deze uitspraak wordt nog altijd gedaan op basis van de methode voor opbouw van de kerk. In de kerk schenken de mensen allemaal wel aandacht aan Gods woorden, maar hun natuur blijft diepgeworteld en ze kunnen zichzelf er niet van bevrijden. Daarom gebruikt God de spreektrant van de laatste fase om mensen te oordelen, zodat ze de slagen van Gods woorden aanvaarden terwijl ze te vol van zichzelf zijn. Ook al ondergingen mensen vijf maanden loutering in de bodemloze afgrond, toch kennen ze in hun huidige gesteldheid God nog steeds niet. Ze blijven losbandig — ze zijn alleen iets meer op hun hoede jegens God. Alleen in deze stap beginnen mensen de weg te betreden om Gods woorden te kennen, dus wanneer men de connectie met de essentie van Gods woorden maakt, is het niet moeilijk om te zien dat de vorige stap van het werk de weg bereid heeft voor vandaag en vandaag pas wordt alles genormaliseerd. De fatale zwakte van mensen is Gods Geest graag willen scheiden van Zijn vleselijke zelf, zodat ze persoonlijke vrijheid kunnen verkrijgen, om te vermijden dat ze altijd ingeperkt worden. Daarom beschrijft God mensen als vogeltjes die vrolijk rondfladderen. Dit is de feitelijke gesteldheid van de hele mensheid. Dit is wat het het makkelijkst maakt om alle mensen omver te werpen, wat het het makkelijkst maakt voor de mensen om verloren te raken. Hieruit blijkt dat het werk dat Satan in mensen doet niets meer dan dit is. Hoe meer Satan dit bij mensen doet, hoe strikter Gods eisen aan hen zijn. Hij eist dat mensen aandacht aan Zijn woorden schenken en Satan werkt hard aan de vernietiging ervan. God heeft mensen er echter altijd aan herinnerd om meer aandacht aan Zijn woorden te schenken; dit is het toppunt van de oorlog van de spirituele wereld. Je zou het zo kunnen zeggen: Wat God in de mens wil doen, is precies wat Satan wil vernietigen, en wat Satan wil vernietigen, wordt volkomen onverholen door middel van de mens tot uitdrukking gebracht. Wat God in mensen doet, is duidelijk te zien — hun toestand wordt steeds beter. Satans vernietiging in mensen is eveneens duidelijk te zien — ze raken steeds meer ontaard en hun toestand zakt steeds verder weg. Als die benard genoeg is, kan Satan ze gevangennemen. Dit is de feitelijke toestand van de kerk die is gepresenteerd in Gods woorden en het is ook de feitelijke situatie van de spirituele wereld. Het is een weerspiegeling van de dynamiek van de spirituele wereld. Als mensen het vertrouwen niet hebben om met God mee te werken, lopen ze het gevaar om door Satan gevangengenomen te worden. Dit is een feit. Als iemand echt in staat is zijn hart aan God over te geven om in te wonen, is dat net zoals God heeft gezegd: “bij mij lijkt te voelen en de warmte van mijn .” Dit toont aan dat God geen hoge eisen stelt aan de mensheid — Hij wil gewoon dat mensen opstaan en met Hem meewerken. Is dit niet iets makkelijks en prettigs? En dit ene ding heeft alle helden perplex doen staan? Het is alsof de slagveldgeneraals in een xiu lou[a] moeten plaatsnemen om borduurwerk te doen — deze “helden” worden verlamd door de moeilijkheid en ze weten niet wat ze moeten doen.

In wat voor aspect Gods eisen aan de mensheid ook het grootst zijn, het betekent dat Satans aanvallen op de mensheid het hevigst zullen zijn in dat aspect, en dat de gesteldheid van alle mensen hierdoor geopenbaard wordt. “… wie van jullie zou er voor mij staan en zo wit zijn als opgedreven sneeuw, zo onberispelijk als zuivere jade?” Alle mensen zijn nog steeds bezig met misleiden en iets verbergen voor God; ze voeren nog steeds hun eigen unieke duistere zaken uit. Ze hebben hun hart niet volledig aan Gods handen overgegeven om Hem te behagen, maar willen zijn beloningen verkrijgen door hun eigen enthousiasme. Wanneer mensen een heerlijke maaltijd nuttigen, laten ze God aan de kant staan, overgeleverd aan hun genade. Wanneer mensen prachtige kleding hebben, staan ze alleen maar voor de spiegel van hun eigen schoonheid te genieten en behagen ze God niet diep vanuit hun hart. Wanneer ze status hebben, wanneer ze luxe genieten, wentelen ze zich alleen maar in hun aanzien en beginnen ze ervan te genieten, maar ze verootmoedigen zich niet vanwege Gods verhevenheid. In plaats daarvan staan ze in hun hoge positie hoogdravende woorden te bezigen en schenken ze geen aandacht aan Gods aanwezigheid, evenmin streven ze naar kennis van Gods goedheid. Wanneer mensen een afgod in hun hart hebben of wanneer hun hart door iemand anders is gegrepen, hadden ze de aanwezigheid van God al ontkend en is het alsof God een indringer in hun hart is. Ze zijn heel erg bang dat God de liefde van anderen voor hen zal wegnemen en dat ze zich dan eenzaam zullen voelen. Volgens Gods bedoeling zou er niets op aarde zijn wat mensen God zou laten negeren; zelfs de liefde tussen mensen zou God niet van die “liefde” kunnen verdrijven. Alle aardse dingen zijn leeg, zelfs de gevoelens tussen mensen die niet te zien of aan te raken vallen. Zonder het bestaan van God zouden alle schepselen tot niets terugkeren. Op aarde hebben alle mensen hun eigen dingen waar ze van houden, maar er is nooit iemand geweest die zijn liefde op Gods woorden heeft gericht. Dit bepaalt de mate waarin mensen Gods woorden begrijpen. Hoewel Zijn woorden hard zijn, doen ze mensen geen leed aan omdat mensen geen oprechte aandacht aan Zijn woorden schenken, maar er in plaats daarvan als een bloem naar kijken. Ze behandelen ze niet om er zelf als een vrucht van te proeven, zodat ze de essentie van Gods woorden niet kennen. “Als mensen echt in staat waren de scherpte van mijn zwaard te voelen, zouden zij zich als ratten naar hun hol haasten.” Sprekend op basis van de gesteldheid van een normaal iemand, zou hij na het lezen van Gods woorden verbluft en vol schaamte zijn en niet in staat om anderen onder ogen te komen. Maar nu zijn mensen precies het tegenovergestelde — zij gebruiken Gods woorden als wapen om klappen aan anderen uit te delen. Zij kennen werkelijk geen schaamte!

We zijn in deze gesteldheid gebracht samen met de woorden van God: “Binnen het Koninkrijk komen er niet alleen uitlatingen uit mijn mond, maar ook treed ik overal plechtig met de voeten.” In de oorlog tussen God en Satan is God steeds aan de winnende hand. Hij breidt Zijn werk op grote schaal uit door het hele universum en je zou kunnen zeggen dat Zijn voetafdrukken overal zijn en de tekenen van Zijn overwinning overal te zien zijn. In Satans snode plannen wil hij Gods management vernietigen door landen uiteen te scheuren, maar God heeft dit aangewend om het hele universum te reorganiseren maar niet weg te vagen. God doet elke dag iets nieuws, maar mensen zijn zich daar niet bewust van geweest. Mensen schenken geen aandacht aan de dynamiek van de spirituele wereld, dus kunnen ze Gods nieuwe werk niet zien. “Binnen het heelal wordt alles nieuw in de glans van mijn heerlijkheid. Alles krijgt zo een hartverwarmende aanblik die de zintuigen verrukt en de geest verheft, alsof de mens nu in een hemel voorbij de hemel is, zoals het door de menselijke verbeeldingskracht wordt opgevat, niet geschonden door Satan en vrij van de aanvallen van vijanden van buitenaf.” Dit voorzegt het vreugdevolle tafereel van het koninkrijk van Christus op aarde en introduceert ook de situatie van de derde hemel op aarde voor de mensheid: er bestaan alleen heilige zaken die God toebehoren zonder enige aanvallen van Satans legers. Maar het belangrijkste is dat het de mensen toegestaan wordt de omstandigheden te zien van het werk op aarde van God Zelf: de hemel is een nieuwe hemel en daarna wordt ook de aarde een nieuwe aarde. Omdat het een leven onder Gods eigen leiding is, zijn mensen allemaal mateloos gelukkig. Mensen zijn zich ervan bewust dat Satan de ‘gevangene’ van de mensheid is en zijn bestaan boezemt ze geenszins schroom of angst in. Vanwege de rechtstreekse goddelijke aanwijzingen en leiding zijn alle snode plannen van Satan op niets uitgelopen, wat zelfs aantoont dat hij niet meer bestaat, dat hij dankzij Gods werk is weggevaagd. Daarom wordt er gezegd dat de mens bestaat in een hemel boven de hemelen. Wat God heeft gezegd: “Dit is nog nooit verstoord, noch is de eenheid van het heelal ooit gebroken”, had te maken met de toestand van de spirituele wereld. Het is het bewijs waarmee God de overwinning aan Satan verkondigt en het is het teken van Gods ultieme zege. Niemand kan Gods gedachten veranderen en niemand kan ze kennen. Hoewel mensen Gods woorden gelezen en ernstig onderzocht hebben, zijn ze hoe dan ook niet in staat om te zeggen wat de essentie ervan is. God heeft bijvoorbeeld gezegd: “Met vliegende sprongen beweeg ik mij boven de sterren en wanneer de zon zijn stralen werpt, maak ik hun warmte ongedaan en laat enorme vlagen sneeuwvlokken zo groot als ganzenveren uit mijn handen neerdwarrelen. Maar wanneer ik van gedachten verander, smelt alle sneeuw en wordt het tot een rivier. Van het ene op het andere moment ontspringt de lente overal onder de hemel en het gehele landschap op de aarde kleurt smaragdgroen.” Mensen kunnen zich deze woorden wel in hun verbeelding voorstellen, maar Gods bedoeling is niet zo eenvoudig. Wanneer iedereen onder de hemel in een roes verkeert, spreekt God de woorden van redding waarmee Hij het hart van mensen opwekt. Maar omdat allerlei rampspoed plaatsvindt, voelen ze de somberheid van de wereld zodat ze allemaal de dood zoeken en zich in kille ijsgrotten begeven. Ze bevriezen door de kou van enorme sneeuwstormen tot ze niet meer kunnen overleven omdat er geen warmte is op de aarde. Het komt door de verdorvenheid van mensen dat ze elkaar steeds wreder vermoorden. En in de kerk zullen de meeste mensen in één keer worden opgeslokt door de grote rode draak. Nadat alle beproevingen voorbij zijn, worden Satans verstoringen weggenomen. De hele wereld zal aldus getransformeerd worden, overal zal de lente doorbreken en warmte de aarde bedekken. De wereld zal vol energie zijn. Dit zijn alle stappen van het hele managementplan. De betekenis van de “nacht” waarover God sprak, verwijst naar het moment waarop Satans razernij haar piek bereikt, wat tijdens de nacht zal zijn. Is dat niet de huidige situatie? Hoewel mensen allemaal overleven onder de leiding van Gods licht, ondergaan ze de ellende van de nachtelijke duisternis. Zij zullen eeuwig leven in het holst van een duistere nacht als zij niet aan Satans banden kunnen ontkomen. Kijk dan eens naar de landen op aarde: De landen op aarde zijn “druk bezig” vanwege de stappen van Gods werk en ze zoeken allemaal hun eigen toepasselijke bestemming. Gods dag is nog niet gekomen, daarom is alles op aarde nog in een staat van chaotische beroering. Wanneer God openlijk verschijnt aan het hele universum, zal Zijn heerlijkheid de berg Sion vullen en zullen alle dingen ordelijk en netjes zijn onder de regeling van Zijn handen. Gods woorden spreken niet alleen over vandaag maar voorzeggen ook morgen. Vandaag is het fundament voor morgen, dus mensen in deze huidige situatie zijn niet in staat om Gods woorden volledig te begrijpen. Pas nadat Zijn woorden helemaal vervuld zijn, zullen zij in staat zijn om die in hun geheel te begrijpen.

God Geest vult alle ruimte in het universum maar Hij werkt ook in alle mensen. Zo is het in het hart van mensen alsof God als persoon overal is en elke plaats het werk van Zijn Geest bevat. Gods verschijning in het vlees is inderdaad om deze voorbeelden van Satan te overwinnen en ze uiteindelijk te verkrijgen. Maar tijdens het werk in het vlees werkt de Geest ook samen met het vlees om deze mensen te transformeren. Je zou kunnen zeggen dat Gods daden de hele wereld bestrijken en dat Zijn Geest het hele universum vult, maar dat vanwege de stappen van Zijn werk degenen die kwaad doen niet gestraft zijn terwijl degenen die goed doen niet beloond zijn. Zijn daden zijn dus niet door alle mensen op aarde geloofd. God is zowel boven als in alle dingen en Hij is zelfs onder alle mensen. Dit is afdoende om het feitelijke bestaan van God aan te tonen. Omdat Hij niet openlijk aan de mensheid is verschenen, hebben mensen waanbeelden ontwikkeld zoals: “Voor de mensheid lijkt het alsof ik echt besta, maar soms lijkt het of ik juist niet echt besta.” Tot nu toe is er onder allen die in God geloven niemand die volkomen, honderd procent zeker is dat God echt bestaat. Ze zijn allemaal drie delen twijfel en twee delen geloof. Dit is de feitelijke situatie van de mensheid. Mensen zijn nu allemaal in de volgende omstandigheid: ze geloven dat er een God is, maar ze hebben Hem niet gezien. Of ze geloven niet dat er een God is, maar er zijn veel moeilijkheden die de mensheid niet kan oplossen. Er lijkt altijd wel iets te zijn wat ze in de greep houdt waaruit ze niet kunnen ontsnappen. Ook al geloven ze in God, het lijkt erop dat ze altijd enige vaagheid voelen. Maar als ze niet geloven, zouden ze bang zijn dat ze iets mislopen als het wel waar blijkt te zijn. Dit is hun ambivalentie.

“Omwille van mijn naam, omwille van mijn Geest, omwille van mijn hele managementplan: wie is in staat de volle kracht van zijn lichaam op te offeren?” En Hij heeft ook gezegd: “In deze tijd waarin het Koninkrijk in de mensenwereld is, ben ik persoonlijk naar de wereld van de mensen gekomen. Zou er iemand namens mij onverschrokken het slagveld durven betreden?” Het doel van Gods woorden is als volgt: als God in het vlees Zijn goddelijke werk niet rechtstreeks deed of als de vleesgeworden God niet Zelf maar via predikanten werkte, zou God nooit in staat zijn om de grote rode draak te overwinnen en zou Hij nooit in staat zijn om als Koning onder de mensen te regeren. De mensheid zou God Zelf in werkelijkheid nooit kunnen leren kennen, zodat Satans heerschappij nog steeds aan de orde zou zijn. Deze fase van het werk moet zodoende persoonlijk worden gedaan door het geïncarneerde vlees van God. Als het vlees veranderd werd, zou deze fase van het plan nooit voltooid kunnen worden, omdat de betekenis en de essentie van verschillend vlees niet dezelfde zijn. Mensen kunnen de letterlijke betekenis van deze woorden alleen begrijpen omdat God de wortel vat. God heeft gezegd: “Maar uiteindelijk begrijpt niemand of dit het werk van de Geest is of een functie van het vlees. Dit alleen is voldoende voor de mens om het in de loop van zijn leven tot in de kleinste details te ervaren.” Mensen zijn gedurende meerdere jaren voortdurend verdorven door Satan en ze zijn de perceptie van geestelijke zaken lang geleden kwijtgeraakt. Om die reden is slechts één zin van Gods woorden al als een feest in de ogen van mensen. Vanwege de afstand tussen de Geest en geesten hebben al degenen die in God geloven een gevoel van verlangen naar Hem en willen ze allemaal wel naderbij komen en hun hart uitstorten; toch durven ze niet in contact met Hem te treden en blijft het bij ontzag. Dit is de aantrekkingskracht van de Geest. Omdat God een God is die mensen moeten liefhebben en er in Hem oneindige elementen zijn die ze kunnen liefhebben, hebben alle mensen Hem lief en willen ze Hem allemaal in vertrouwen nemen. Iedereen heeft in werkelijkheid een hart van liefde voor God, het is alleen Satans verstoring die gezorgd heeft voor gevoelloze, onnozele, meelijwekkende mensen die niet in staat zijn om God te kennen. Daarom verwoordde God de ware gevoelens van de mensheid jegens God: “De mens heeft mij nooit tot in het diepste van zijn wezen veracht; veeleer kleeft hij aan mij tot in het diepst van zijn geest. … Mijn werkelijkheid laat de mens met de mond vol tanden staan; hij blijft stomverbaasd en perplex achter, en toch is hij bereid het allemaal te accepteren.” Dit is de feitelijke toestand diep in het hart van degenen die in God geloven. Wanneer mensen God werkelijk kennen, zullen ze natuurlijk een andere houding jegens Hem hebben en zullen ze hem diep vanuit hun hart kunnen prijzen dankzij de rol van de Geest. God zit diep in de geest van alle mensen, maar vanwege de verdorvenheid van Satan hebben ze God met Satan verward. God werkt vandaag precies vanuit dit aspect en dit is vanaf begin tot eind de focus van de strijd van de spirituele wereld geweest.

Voetnoot:

a. Een xiu lou was in het oude China een plek die vooral gebruikt werd door vrouwen om borduurwerk te doen.

Vorige:Hoofdstuk 14

Volgende:Hoofdstuk 16