Mensen hebben het idee dat ze alleen binnen het kerkelijk leven kunnen transformeren. Als ze niet binnen de kerk leven, denken ze dat ze niet kennen transformeren, alsof transformatie niet bereikt kan worden in het echte leven. Zien jullie het probleem hier? Ik heb het eerder gehad over God in het echte leven brengen; voor mensen die in God geloven is dit de weg om de realiteit van Gods woorden binnen te gaan. Het kerkelijk leven is in feite slechts een beperkte manier om mensen te vervolmaken. De belangrijkste omgeving voor de vervolmaking van mensen is nog altijd het echte leven. Dit is de werkelijke praktijk en de werkelijke training waar ik het over had, waardoor mensen in het dagelijks leven een leven van normale menselijkheid kunnen bereiken en daarin de gelijkenis van een waar persoon kunnen naleven. Aan de ene kant moet je studeren om je eigen opleidingsniveau te verhogen, Gods woorden te begrijpen en het vermogen te verwerven om te ontvangen. Aan de andere kant moet je met de meest elementaire kennis om als mens te leven zijn toegerust, zodat je het inzicht en de rede van normale menselijkheid kunt bereiken, omdat mensen op deze gebieden bijna volledig tekortschieten. Verder moet je door het kerkelijk leven ook van Gods woorden kunnen genieten en zo langzamerhand een duidelijk begrip van de waarheid krijgen.

Waarom wordt er gezegd dat, als je in God gelooft, je God in het echte leven moet inbrengen? Het is niet alleen het kerkelijk leven dat mensen transformeert; belangrijker is dat mensen de realiteit in het echte leven binnengaan. Jullie hadden het altijd over jullie spirituele gesteldheid en over spirituele zaken, terwijl jullie in het echte leven nalieten om veel dingen te praktiseren en ook je intrede in die dingen verwaarloosden. Jullie schreven iedere dag, jullie luisterden iedere dag, jullie lazen iedere dag. Jullie baden zelfs onder het koken: “O God! Moge u mijn leven in mij worden. Hoe de dag ook verloopt, zegen me alstublieft en verlicht me. Waarover u me vandaag ook verlicht, laat het me nu dan alstublieft ook begrijpen, zodat uw woorden mogen handelen als mijn leven.” Jullie baden ook onder het eten: “O God! U heeft ons deze maaltijd geschonken. Moge u ons zegenen. Amen! Mogen we door u leven. Blijf bij ons. Amen!” En na het eten onder de afwas begonnen jullie te kletsen: “O God, ik ben deze schaal. Wij zijn verdorven door Satan en zijn net als gebruikte schalen die met water schoongewassen moeten worden. U bent het water, uw woorden zijn het levend water dat mijn leven onderhoudt.” Binnen de kortste keren was het bedtijd, en begonnen jullie weer te bazelen: “O God! U heeft mij gezegend en gedurende deze dag geleid. Ik ben u zeer dankbaar …” Zo brachten jullie de dag door en daarna vielen jullie in slaap. De meeste mensen leven alle dagen zo; zelfs nu nog verwaarlozen ze de werkelijke intrede en concentreren ze zich alleen op lippendienst tijdens hun gebeden. Dit is hun vroegere leven – hun oude leven. En de meesten zijn zo. Het ontbreekt hen aan echte training en ze ondergaan weinig werkelijke transformaties. Ze bewijzen alleen maar lippendienst tijdens hun gebeden en komen alleen door hun woorden dichter bij God, maar het ontbreekt hun begrip aan diepgang. Laten we een heel eenvoudig voorbeeld nemen: het opruimen van je huis. Je ziet dat je huis rommelig is, dus ga je zitten bidden: “O God! Zie toch het verderf dat Satan in mij heeft aangericht. Ik ben net zo vies als dit huis. O God! Ik prijs u en ik dank u oprecht. Zonder uw redding en verlichting zou ik me dat feit niet hebben gerealiseerd.” Je zit daar maar en ratelt maar door, bidt voor lange tijd en achteraf doe je net alsof er niets is gebeurd, alsof je je een kwebbelende oude vrouw bent. Je brengt je spirituele leven op die manier door zonder ooit de realiteit echt te betreden, met te veel oppervlakkige praktijken! Het binnentreden in werkelijke training betrekt de echte levens van mensen en hun praktische problemen erbij – dit is de enige manier waarop ze kunnen veranderen. Zonder het echte leven kunnen mensen niet getransformeerd worden. Wat is het nut van die lippendienst tijdens hun gebeden? Zonder inzicht in de menselijke natuur is het allemaal tijdverspilling, en zonder een beoefeningspad, is het allemaal verspilde moeite! Normaal gebed kan mensen helpen hun normale gesteldheid in stand te houden, maar ze kunnen er nooit ten volle door getransformeerd worden. Kennis van zelfgenoegzaamheid, arrogantie, ijdelheid, overmoed en kennis van de verdorven gezindheden van de mens – de kennis van deze dingen komt niet door te bidden, maar wordt ontdekt door van Gods woorden te genieten, en ze worden gekend door de verlichting van de Heilige Geest in het echte leven. Tegenwoordig kunnen mensen allemaal aardig goed spreken en hebben allemaal naar de meest verheven preken geluisterd – verhevener dan welke preken ook door de eeuwen heen – maar toch hebben ze maar weinig daarvan in praktijk gebracht in hun eigen levens. Dat wil zeggen, er is geen God in hun echte leven; het ontbreekt ze aan het leven van een nieuw persoon na transformatie. Ze leven de waarheid niet na in hun echte leven, en evenmin brengen ze God in hun echte leven. Ze leven als de kinderen van de hel. Is dat geen overduidelijke afwijking?

Om de gelijkenis met een normaal mens te herstellen, dat wil zeggen, om een gewone menselijkheid te verkrijgen, is het niet genoeg dat mensen God met hun woorden behagen. Door dat te doen schaden ze alleen zichzelf en hun intrede of transformatie is er niet bij gebaat. Om transformatie te bereiken moeten de mensen daarom stukje bij beetje oefenen. Ze moeten langzaam binnentreden, stukje bij beetje zoeken en ontdekken, binnentreden vanuit het positieve en een praktisch leven leiden van waarheid, een leven van een heilige. Daarna zorgen echte zaken, echte gebeurtenissen en echte omgevingen ervoor dat mensen praktische training krijgen. Mensen hoeven geen lippendienst te bewijzen; integendeel, ze moeten in echte omgevingen trainen. De mensen realiseren zich eerst dat ze weinig kaliber hebben en dan eten en drinken ze normaal van Gods woorden, en gaan ze ook normaal binnen en praktiseren ze normaal; alleen op deze manier kunnen zij de werkelijkheid verkrijgen, en zo kan intrede zelfs sneller plaatsvinden. Om mensen te transformeren zijn er enkele praktische aspecten nodig; mensen moeten met echte zaken, echte gebeurtenissen en echte omgevingen oefenen. Kun je echt getraind worden door alleen op het kerkelijk leven te vertrouwen? Kunnen mensen de realiteit zo binnentreden? Nee! Als mensen het echte leven niet kunnen binnentreden, kunnen ze hun oude levensstijl en manier van doen ook niet transformeren. Dat is niet alleen te wijten aan de luiheid van mensen of een hoge mate van afhankelijkheid, maar komt vooral doordat mensen gewoon niet het vermogen tot leven hebben; ze hebben bovendien geen begrip van Gods norm van de gelijkenis met een normaal mens. In het verleden waren mensen altijd aan het praten, spreken en communiceren – ze werden zelfs ‘redenaars’ – maar geen van hen streefde naar transformatie van hun levensgezindheid. In plaats daarvan zochten ze blindelings naar diepgaande theorieën. Daarom moeten moderne mensen deze religieuze stijl van geloof in God in hun leven veranderen. Ze moeten hun oefeningen binnengaan door zich op één gebeurtenis, één ding, één persoon te concentreren. Ze moeten het geconcentreerd doen – alleen dan kunnen ze resultaat behalen. De transformatie van mensen begint met een verandering in hun essentie. Het werk moet gericht zijn op de essentie van mensen en op hun leven, hun luiheid, hun afhankelijkheid en hun slaafsheid – alleen zo kunnen ze worden getransformeerd.

Hoewel het kerkelijke leven op sommige gebieden resultaten oplevert, is de sleutel nog steeds dat het echte leven mensen kan transformeren. Iemands vroegere aard kan niet zonder het echte leven worden getransformeerd. Laten we bijvoorbeeld eens naar het werk van Jezus tijdens het Tijdperk van Genade kijken. Toen Jezus de oude wetten afschafte en de geboden van het nieuwe tijdperk instelde, sprak Hij door middel van concrete voorbeelden uit het echte leven. Toen Jezus Zijn discipelen op een sabbat door het tarweveld leidde, en Zijn discipelen honger kregen en korenaren plukten, om op te eten, zagen de farizeeën dit en zeiden dat ze zich niet aan de sabbat hielden. Ze zeiden ook dat mensen de kalveren die in de put waren gevallen niet mochten redden tijdens de sabbat, en zeiden dat er tijdens de sabbat geen werk mocht worden verricht. Jezus haalde deze incidenten aan om de geboden van de nieuwe tijd geleidelijk te verspreiden. In die tijd gebruikte Hij vaak de praktijk om de mensen te helpen iets te begrijpen en te transformeren. De Heilige Geest verricht Zijn werk volgens dit principe en dit is de enige manier waarop mensen kunnen transformeren. Zonder praktische aangelegenheden verwerven mensen alleen een theoretisch en intellectueel begrip – dat is geen effectieve manier om mensen te transformeren. Dus hoe verkrijgt men wijsheid en inzicht door training? Kunnen mensen wijsheid en inzicht verwerven door alleen maar te luisteren, te lezen en hun kennis te vergroten? Hoe kan dit waar zijn? Mensen moeten door het echte leven begrip en ervaring opdoen! Daarom moet men trainen en mag men zich niet onttrekken aan het echte leven. Mensen moeten aan verschillende aspecten aandacht besteden en in verschillende aspecten binnentreden: opleidingsniveau, uitdrukkingsvaardigheid, het vermogen om dingen te zien, onderscheidingsvermogen, het vermogen om Gods woorden te begrijpen, gezond verstand, de regels van de menselijkheid, en andere dingen die met menselijkheid te maken hebben en waarmee mensen moeten zijn uitgerust. Nadat ze inzicht hebben verworven, moeten mensen zich op intrede concentreren, pas dan kan transformatie worden bereikt. Als iemand inzicht heeft bereikt maar de praktijk heeft verwaarloosd, hoe kan er dan een transformatie plaatsvinden? Mensen begrijpen tegenwoordig veel, maar ze leven de werkelijkheid niet na en kunnen dus maar weinig essentieel begrip van Gods woorden hebben. Jullie zijn slechts marginaal verlicht, jullie hebben een beetje verlichting van de Heilige Geest ontvangen. Toch zijn jullie het echte leven niet binnengetreden – of misschien geef je zelfs niets om intrede – waardoor je transformatie gering is. Na zo’n lange tijd begrijpen de mensen een boel. Ze hebben veel te zeggen over hun kennis van theorieën, maar hun uiterlijke gezindheid blijft dezelfde en hun oorspronkelijk kaliber blijft zoals die was zonder in het minst te verbeteren. Wanneer zul je in dat geval dan eindelijk binnentreden?

Het kerkelijk leven is niet meer dan een soort leven waar mensen samenkomen om van de woorden van God te genieten, en het neemt slechts een klein stukje van iemands leven in beslag. Als het echte leven van mensen ook zou kunnen zijn als hun kerkleven, waaronder een normaal spiritueel leven, normaal van Gods woorden genieten, normaal bidden en dicht bij God zijn, een echt leven leiden waarin alles volgens Gods wil wordt uitgevoerd, een echt leven leiden waarin alles volgens de waarheid wordt uitgevoerd, een echt leven leiden waarin mensen oefenen in het bidden en in het stil zijn voor God en waarin ze zich oefenen in het zingen van liederen en dansen – dan is dit het enige leven waardoor ze een leven van Gods woorden kunnen binnengaan. De meeste mensen concentreren zich alleen op de paar uren van hun kerkelijk leven zonder ‘zorg te dragen’ voor hun leven buiten die uren, alsof het hen niets aangaat. Er zijn ook veel mensen die het leven van de heiligen alleen binnengaan als ze Gods woorden eten en drinken, liederen zingen of bidden, maar buiten die momenten weer terugvallen op hun oude zelf. Zo leven kan mensen niet transformeren, laat staan hen God te leren kennen. Als mensen in God geloven en naar de transformatie van hun eigen gezindheid verlangen, moeten ze zich niet van het echte leven losmaken. In het echte leven moet je jezelf kennen, jezelf verloochenen, de waarheid in praktijk brengen en voor alles de principes, het gezond verstand en de regels van zelfbeheersing leren voordat je een geleidelijke transformatie kunt bereiken. Als je je alleen op theoretische kennis richt en te midden van religieuze ceremonies leeft zonder diep in de werkelijkheid te duiken, zonder het echte leven binnen te gaan, dan zul je de werkelijkheid nooit binnentreden, jezelf of de waarheid of God nooit kennen en zul je voor altijd blind en onwetend blijven. Het werk van God van het redden van de mens dient niet om hem na betrekkelijk korte tijd een normaal mensenleven te laten leiden en ook niet om zijn foutieve opvattingen en doctrines om te zetten. Zijn doel is eerder om de oude gezindheid bij de mens te veranderen, heel zijn oude manier van leven te veranderen en om zijn achterhaalde manieren van denken en zijn mentale zienswijze te veranderen. Door zich alleen te concentreren op het kerkelijk leven, zullen mensen hun oude levensgewoonten of hun oude manier van leven die ze zolang hebben gevolgd, niet veranderen. Wat er ook gebeurt, mensen moeten zich niet onttrekken aan het echte leven. God vraagt dat mensen naar de normale menselijkheid leven in het echte leven, niet alleen in het kerkelijk leven; dat zij naar de waarheid leven in het echte leven, niet alleen in het kerkelijk leven; dat ze hun functie in het echte leven vervullen, niet alleen in het kerkelijk leven. Om de realiteit binnen te kunnen gaan, moet je alles naar het echte leven richten. Als mensen, bij het geloven in God, zichzelf niet kunnen leren kennen door het echte leven binnen te gaan, en geen normale menselijkheid uit kunnen leven in het echte leven, dan zullen ze mislukkelingen worden. Zij die God niet gehoorzamen zijn alle mensen die het echte leven niet binnen kunnen treden. Het zijn allemaal mensen die over menselijkheid praten maar de natuur van demonen uitleven. Het zijn allemaal mensen die over de waarheid praten maar in plaats daarvan doctrines uitleven. Zij die niet de waarheid uit kunnen leven in het echte leven, zijn zij die in God geloven maar door Hem verafschuwd en verworpen worden. Je moet je intrede in het echte leven oefenen, je eigen tekortkomingen, ongehoorzaamheid en onwetendheid kennen en je abnormale menselijkheid en zwakheden kennen. Zo zal al je kennis worden geïntegreerd in je werkelijke toestand en problemen. Alleen dit soort kennis is echt en zorgt ervoor dat je je eigen toestand werkelijk begrijpt en een transformatie van je gezindheid bereikt.

Nu de vervolmaking van mensen formeel van start is gegaan, moet je het echte leven binnengaan. Daarom moet je, om transformatie te bereiken, beginnen bij de intrede in het echte leven en stukje bij beetje transformeren. Als je het normale menselijke leven uit de weg gaat en alleen over spirituele zaken praat, wordt alles droog en eentonig en onrealistisch – hoe kunnen mensen dan transformeren? Nu wordt je gezegd dat je het echte leven moet binnengaan om te oefenen, om een basis te leggen om de ware ervaring binnen te gaan. Dit is één aspect van wat mensen moeten doen. Het werk van de Heilige Geest is voornamelijk om te leiden; de rest hangt af van de praktijk en het intreden van mensen. Iedereen kan het echte leven via verschillende paden binnengaan, zodat ze God in het echte leven kunnen brengen en een echte normale menselijkheid kunnen naleven. Dat is de enige vorm van een betekenisvol leven!