God is de levensbron voor alle dingen (IV) Deel één

Vandaag communiceren we een bijzonder onderwerp. Voor iedere gelovige geldt dat er maar twee dingen zijn die ze hoeven te weten, ervaren en begrijpen – en welke twee dingen zijn dat? In de eerste plaats, het persoonlijk binnengaan van het leven van mensen en het tweede houdt verband met het kennen van God. Denken jullie dat datgene wat we onlangs hebben besproken over het kennen van God haalbaar is? Je kunt gerust stellen dat dat buiten het bereik van de meeste mensen ligt. Misschien zijn jullie niet overtuigd door deze woorden. Waarom zeg ik het? Omdat jullie tijdens het luisteren naar wat ik eerder zei – ongeacht hoe en met welke woorden ik het formuleerde – jullie het letterlijk en theoretisch wel beseften wat ik zei, maar er was een ernstiger probleem, namelijk dat jullie niet begrepen waarom ik deze dingen zei, waarom ik het over deze onderwerpen had. Dit is de crux van het verhaal. Kortom, zelfs al heeft het iets toegevoegd aan jullie begrip van God en Zijn daden en zelfs al heeft het dat begrip verrijkt, jullie hebben nog steeds moeite om God te kennen. Nadat jullie hoorden wat ik zei, hebben de meesten van jullie niet begrepen waarom ik het zei en ook niet wat de link was met het kennen van God. De reden dat jullie de link ervan met het kennen van God niet kunnen begrijpen is dat jullie levenservaring te oppervlakkig is. Als de kennis en ervaring van Gods woorden voor veel mensen op een heel oppervlakkig niveau blijft steken, dan zal hun kennis van Hem grotendeels vaag en abstract blijven, het zal algemeen, leerstellig, en theoretisch zijn. Theoretisch lijkt of klinkt het logisch en verstandig, maar in feite zijn de woorden die de meeste mensen zeggen over het kennen van God niet meer dan holle frasen. Waarom ik ze hol noem? Omdat je in je hart in feite niet helder hebt of de woorden over het kennen van God die uit je mond komen waar zijn of niet, of ze kloppen of niet. Om die reden blijft, zelfs al hebben de meeste mensen veel informatie en veel onderwerpen voorbij horen komen over het kennen van God, hun eigen kennis van God moet nog voorbij gaan aan de theorie en vage en abstracte doctrine. Hoe kan dit probleem worden verholpen? Hebben jullie daar wel eens over nagedacht? Als iemand de waarheid niet zoekt, kan diegene dan realistisch zijn? Als iemand de waarheid niet zoekt, dan staat diegene zonder meer buiten de werkelijkheid en heeft die persoon beslist geen kennis of ervaring van Gods woorden. En kunnen zij die Gods woorden niet kennen dan wel God kennen? Beslist niet! Die twee dingen gaan hand in hand. Veel mensen vragen daarom: “Hoe kan het zo lastig zijn om God te kennen? Als ik het heb over mezelf kennen, dan kan ik urenlang praten, maar als het gaat over God kennen, dan sta ik met een mond vol tanden. Zelfs als ik wel iets kan uitbrengen, dan is het geforceerd en klinkt het saai – het klinkt mezelf al ongemakkelijk in de oren terwijl ik het zeg.” Dit is de oorzaak. Als jij het gevoel hebt dat God kennen te moeilijk is, dat het je zwaar valt, dat je er niets over te melden hebt – niets werkelijks om te communiceren en daarmee te voorzien aan anderen, en te voorzien aan jezelf – dan bewijst dit dat je niet iemand bent die Gods woorden heeft ervaren. Wat zijn Gods woorden? Zijn Gods woorden niet de uitdrukking van wat God heeft en is? Als je Gods woorden niet hebt ervaren, hoe kan je dan kennis hebben van wat God heeft en wat God is? Dat kan absoluut niet. Al deze dingen zijn met elkaar verbonden. Als je geen ervaring hebt met Gods woorden, dan kan je Gods wil niet vatten en kan je niet weten wat Zijn gezindheid is, waar Hij van houdt, wat Hij minacht, wat Hij vraagt van de mens, wat Zijn houding is ten opzichte van wie goed zijn, of ten opzichte van wie kwaad zijn – al deze dingen zullen dan zeker onduidelijk en duister zijn voor je. Als je in God gelooft terwijl je omgeven bent door duisternis, als je zegt dat je een van de mensen bent die de waarheid nastreeft en die God volgt, zijn je woorden dan realistisch? Nee dus! Laten we het dan blijven hebben over de kennis van God.

Jullie zijn allemaal benieuwd om meer te horen over het onderwerp waar we het vandaag over hebben, nietwaar? Het onderwerp waar we het vandaag over hebben, heeft overigens te maken met het onderwerp ‘God is de levensbron voor alle dingen’, waar we het de laatste tijd over hebben gehad. We hebben veel gepraat over hoe ‘God de levensbron is voor alle dingen,’ met als doel het gebruiken van verschillende middelen en uitgangspunten om mensen in te lichten over hoe God over alle dingen regeert, met welke middelen Hij regeert over alle dingen, en door middel van welke principes Hij alle dingen beheert, zodat ze kunnen bestaan op deze door God geschapen planeet. Ook hebben we veel gesproken over hoe God de mens voorziet van wat er nodig is: met welke middelen zorgt God voor de mensheid, wat voor leefomgeving geeft Hij aan de mens en met welke middelen en vanuit welke uitgangspunten Hij voorziet in een stabiele leefomgeving voor de mens. Zelfs al heb ik niet letterlijk gesproken over de relatie tussen Gods heerschappij over alle dingen, Zijn bestuur van alle dingen en Zijn management, ik heb wel indirect gesproken over hoe Hij alle dingen op deze manier bestuurt en over waarom Hij de mensheid op deze manier verzorgt en voedt – dit alles betreft Gods management. Er passeerden talloze onderwerpen de revue: van de macro-omgeving tot veel kleinere zaken zoals de basisbehoeften van de mens en zijn voedingspatroon; van hoe God over alle dingen regeert en hen op geordende wijze laat functioneren, tot aan de juiste en goede leefomgeving die Hij heeft gecreëerd voor mensen van ieder ras, enzovoort. Dit uitgebreide aantal onderwerpen heeft allemaal betrekking op hoe de mens in het vlees leeft. Dat wil zeggen, het heeft allemaal betrekking op zaken in de materiële wereld, die met het blote oog kunnen worden waargenomen, de zaken die mensen kunnen aanraken: bijvoorbeeld, bergen, rivieren, zeeën, vlaktes … Al deze dingen zijn te zien en aan te raken. Als ik het heb over lucht en temperatuur, dan kunnen jullie je eigen adem gebruiken om het bestaan van lucht direct te ervaren en je lichaam gebruiken om te ervaren of de temperatuur hoog is of laag. De bomen, het gras, de vogels en dieren in het woud, de dingen die door de lucht vliegen, of op het land lopen, of alle kleine diertjes die uit hun holletjes tevoorschijn kruipen, mensen kunnen die allemaal met hun eigen ogen zien en met hun eigen oren horen. Ook al hebben deze dingen een ongelooflijk groot bereik, toch zijn ze niet meer dan een voorstelling van de materiële wereld. Materiële dingen zijn die zaken die mensen kunnen zien en voelen, dat wil zeggen, als je ze aanraakt, dan voel je ze, als je ogen ze zien, dan geven je hersens je een bijbehorend beeld, een plaatje. Het zijn echte en wezenlijke dingen; ze zijn voor jou niet abstract, ze hebben een vorm; ze zijn misschien vierkant, of rond, of lang of kort; al deze dingen geven ieder een andere voorstelling. Samen stellen al deze dingen datgene voor dat tot de materiële wereld behoort. Wat betekenen ze dus voor God, die ‘alle dingen’ in ‘Gods heerschappij over alle dingen’? Ze omvatten niet alleen de dingen die mensen kunnen zien en vastpakken, maar – bovendien – de onzichtbare en ontastbare dingen. Dit is een van de waarachtige betekenissen van Gods heerschappij over alle dingen. Zelfs al zijn deze dingen voor mensen onzichtbaar en ontastbaar, voor God bestaan ze werkelijk, zolang Zijn ogen ze kunnen waarnemen en ze binnen het bereik van Zijn soevereiniteit aanwezig zijn. Zelfs al zijn ze, voor de mensheid, abstract en onvoorstelbaar – en zelfs al zijn ze, bovendien, onzichtbaar en ontastbaar – voor God bestaan ze werkelijk en echt. Zo is het met de andere wereld van alle dingen waarover God regeert, en het is een ander aspect van het bereik van alle dingen waarover Hij regeert. Dit is het onderwerp waar we vandaag over communiceren – hoe God de spirituele wereld regeert en bestuurt. Aangezien dit onderwerp bespreekt hoe God over alle dingen regeert en ze bestuurt, betreft het de wereld buiten het materiële – de spirituele wereld – en is het derhalve van het grootste belang voor onszelf dat wij dit begrijpen. Alleen als ze deze inhoud hebben gecommuniceerd en begrepen, kunnen mensen werkelijk begrijpen wat de ware betekenis is van de woorden ‘God is de levensbron voor alle dingen.’ Dit is de reden waarom we het gaan hebben over dit onderwerp. En het doel van dit onderwerp is om het thema ‘God regeert over alle dingen, en bestuurt alle dingen’ te voltooien. Wellicht voelt het vreemd of ongelooflijk voor jullie als jullie dit onderwerp horen – maar ongeacht hoe jullie je eronder voelen, jullie moeten iets van dit onderwerp opsteken, omdat de spirituele wereld nu eenmaal onderdeel is van alle dingen waarover God regeert. Als jullie dat hebben gedaan, dan zullen jullie meer waardering, begrip en kennis hebben van de woorden ‘God is de levensbron voor alle dingen.’

Hoe God de spirituele wereld regeert en bestuurt

Wat betreft de materiële wereld kunnen mensen, wanneer ze bepaalde dingen of fenomenen niet begrijpen, op zoek gaan naar relevante informatie, of anders kunnen ze verschillende kanalen gebruiken om achter hun oorsprong en het verhaal dat erachter ligt, te komen. Maar wanneer het gaat over de andere wereld waar we vandaag over spreken – de spirituele wereld die buiten de materiële wereld bestaat – dan hebben mensen absoluut geen methoden of kanalen om er ook maar iets over te weten te komen. Waarom zeg ik dit? Omdat, in de wereld van de mensheid, alles van de materiële wereld onscheidbaar is van het fysieke bestaan van de mens, en omdat mensen voelen dat alles in de materiële wereld onscheidbaar is van hun fysieke leven en fysieke bestaan, zijn de meeste mensen zich alleen bewust van, of zien ze alleen, de materiële dingen voor hun neus, de dingen die zichtbaar voor hen zijn. Wanneer het echter de spirituele wereld betreft – dat wil zeggen, alles dat van die andere wereld is – kun je rustig zeggen dat de meeste mensen niet geloven. Omdat de mensen deze niet kunnen zien en ze geloven dat het niet nodig is deze te begrijpen, of er ook maar iets over te weten. En dan hebben we het er nog niet eens over hoe de spirituele wereld een compleet andere wereld is dan de materiële wereld en vanuit Gods gezichtspunt open is – hoewel ze voor de mensheid verborgen en gesloten is. Daarom hebben mensen er veel moeite mee om een weg te vinden naar het begrijpen van de verschillende aspecten van deze wereld. De verschillende aspecten van de spirituele wereld waarover ik het ga hebben betreffen alleen Gods bestuur en soevereiniteit. Ik openbaar geen mysteries, noch vertel ik jullie ook maar een van de geheimen die jullie te weten willen komen, want dit heeft te maken met Gods soevereiniteit, Gods bestuur en Gods voorziening en als zodanig zal ik alleen spreken over het deel waarvan het noodzakelijk is dat jullie het kennen.

Om te beginnen wil ik jullie een vraag stellen: hoe stellen jullie je de spirituele wereld voor? In grote lijnen is het een wereld buiten de materiële wereld, een wereld die onzichtbaar en ongrijpbaar is voor mensen. Maar hoe zou de spirituele wereld er in jullie verbeelding uit moeten zien? Omdat jullie het niet kunnen zien, kunnen jullie het je misschien niet voorstellen. Maar als jullie er verhalen over horen, zullen jullie nog steeds denken, dat zullen jullie niet kunnen tegenhouden. En waarom zeg ik dit? Er is iets dat veel mensen overkomt als ze jong zijn: wanneer iemand hen een eng verhaal vertelt – over geesten, zielen – worden ze doodsbang. En waarom zijn ze bang? Omdat ze zich die dingen inbeelden; al kunnen ze ze niet zien, ze hebben het gevoel dat de hele kamer ermee vol zit, ergens verstopt, of op een donkere plek, en ze zijn te bang om te kunnen slapen. Vooral ’s nachts durven ze niet alleen in de kamer te zijn, of alleen op de binnenplaats. Dat is de spirituele wereld van jullie verbeelding, en het is een wereld die mensen angstaanjagend vinden. Sterker nog, iedereen beschikt wel over enige verbeeldingskracht en iedereen kan iets voelen.

Laten we beginnen bij de spirituele wereld. Wat is de spirituele wereld? Laat me je een korte en eenvoudige uitleg geven. De spirituele wereld is een belangrijke plaats, een die verschilt van de materiële wereld. En waarom zeg ik dat het belangrijk is? Dat gaan we tot in detail bespreken. Het bestaan van de spirituele wereld is onlosmakelijk verbonden met de materiële wereld van de mensheid. Het speelt een belangrijke rol in de cyclus van leven en dood van de mens in Gods heerschappij over alle dingen; dat is de rol van de spirituele wereld, en een van de redenen waarom haar bestaan van belang is. Omdat het een plek is die niet waarneembaar is voor de vijf zintuigen, kan niemand goed beoordelen of zij bestaat of niet. Het reilen en zeilen van de spirituele wereld is nauw verbonden met het bestaan van de mensheid, waardoor de levensorde van de mens ook enorm wordt beïnvloed door de spirituele wereld. Heeft dit te maken met Gods soevereiniteit? Jazeker. Als ik dit zeg, begrijpen jullie meteen waarom ik dit onderwerp bespreek: Omdat het gaat om Gods soevereiniteit en Zijn bestuur. In een wereld als deze – één die onzichtbaar is voor mensen – overstijgt elk hemels bevel, decreet en bestuurlijk systeem de wetten en systemen van elk land in de materiële wereld, en geen wezen dat in deze wereld leeft, zou het lef hebben ze te overtreden of naar zich toe te trekken. Heeft dit te maken met Gods soevereiniteit en bestuur? In deze wereld bestaan duidelijke bestuurlijke decreten, duidelijke hemelse bevelen en duidelijke statuten. Op verschillende niveaus en op verschillende gebieden volgen opzichters strikt hun plicht en houden zich aan regels en voorschriften omdat ze de consequentie kennen van het overtreden van een hemels bevel, zijn ze zich heel erg bewust van hoe God het kwade bestraft en het goede beloont, en van hoe Hij alle dingen bestuurt, hoe Hij over alle dingen heerst, en bovendien zien ze heel goed hoe God Zijn hemelse bevelen en statuten uitvoert. Verschillen die van de materiële wereld, bewoond door de mens? Ze zijn totaal verschillend. Het is een totaal andere wereld dan de materiële wereld. Omdat er hemelse bevelen en statuten bestaan, gaat het over Gods soevereiniteit, bestuur en, bovendien, Gods gezindheid en wat Hij heeft en is. Vinden jullie na het horen hiervan niet dat het hoogst noodzakelijk is dat ik over dit onderwerp spreek? Willen jullie de geheimen ervan niet kennen? (Ja, dat willen wij.) De spirituele wereld zit als volgt in elkaar. Hoewel het bestaat naast de materiële wereld en simultaan onderworpen is aan Gods bestuur en soevereiniteit, zijn Gods bestuur en soevereiniteit van deze wereld veel strikter dan die van de materiële wereld. Wat details betreft, moeten we beginnen met hoe de spirituele wereld verantwoording draagt voor het werk van de cyclus van leven en dood van de mensheid, want dit werk is een belangrijk onderdeel van het werk van de wezens van de spirituele wereld.

Onder de mensheid categoriseer ik de mens in drie typen. Het eerste type is de ongelovigen, degenen zonder religieuze overtuigingen. Zij worden ongelovigen genoemd. De overgrote meerderheid van ongelovigen gelooft alleen in geld, zij streven alleen hun eigen belangen na, zijn materialistisch en geloven alleen in de materiële wereld, niet in de cyclus van leven en dood of in verhalen over goden en geesten. Ik categoriseer ze als de ongelovigen, en zij vormen het eerste type. Het tweede type is een verscheidenheid van gelovige mensen die losstaat van de ongelovigen. Onder de mensheid categoriseer ik deze gelovigen in verschillende hoofdtypen: de eerste is joods, de tweede is katholiek, de derde is christelijk, de vierde is islamitisch en de vijfde boeddhistisch – er zijn vijf typen. Dit zijn de verschillende typen gelovige mensen. Het derde type wordt gevormd door degenen die in God geloven, wat op jullie slaat. Zulke gelovigen zijn degenen die God vandaag volgen. Deze mensen zijn verdeeld in twee typen: door God uitverkoren mensen en dienstdoeners. Er bestaat een duidelijk onderscheid tussen deze hoofdtypen. Dus nu kunnen jullie duidelijk onderscheid maken tussen de typen en indelingen van mensen, nietwaar? De eerste zijn de ongelovigen – ik heb verteld wie de ongelovigen zijn. Tellen degenen die geloven in de Man met de Baard Daarboven als ongelovigen? Veel ongelovigen geloven alleen maar in de Man met de Baard Daarboven; ze geloven dat de wind, regen en donder, enzovoort, allemaal worden beheerst door deze entiteit, op wie ze vertrouwen voor het planten van gewassen en de oogst – maar bij het noemen van het geloof in God zijn ze toch onwillig om in Hem te geloven. Kan dit geloof in God worden genoemd? Zulke mensen vallen onder de ongelovigen. Dat begrijp je toch wel? Vergis je niet in deze categorieën. Het tweede type zijn gelovige mensen. Het derde type zijn degenen die God vandaag volgen. En waarom heb ik alle mensen in deze typen ingedeeld? (Omdat verschillende typen mensen een verschillende uitkomst en een verschillende bestemming hebben.) Dat is één aspect. Omdat deze verschillende rassen en soorten mensen bij hun terugkeer naar de spirituele wereld allemaal ergens anders heen zullen gaan, zij aan verschillende wetten van de cyclus van leven en dood onderworpen zullen worden, en dit is de reden waarom ik mensen in deze hoofdtypen heb ingedeeld.

1. De cyclus van leven en dood van de ongelovigen

Laten we beginnen bij de cyclus van leven en dood van de ongelovigen. Nadat een persoon sterft, wordt hij meegenomen door een opzichter uit de spirituele wereld. En wat van hen wordt meegenomen? Niet hun vlees, maar hun ziel. Wanneer hun ziel wordt meegenomen, komen ze op een plaats die een agentschap is van de spirituele wereld, die specifiek de zielen van net gestorven mensen opneemt. (Opmerking: nadat iemand sterft, is de bestemming onbekend voor de ziel.) Wanneer ze naar deze plek worden gebracht, voert een ambtenaar de eerste controles uit, waarbij hun naam, adres, leeftijd en al hun ervaringen worden bevestigd. Alles wat ze tijdens hun leven hebben gedaan, is vastgelegd in een boek en gecontroleerd op juistheid. Nadat alles is gecontroleerd, wordt aan de hand van het gedrag en de acties van de persoon gedurende hun hele leven bepaald of ze zullen worden gestraft of opnieuw gereïncarneerd worden als persoon, wat de eerste fase is. Is deze eerste fase beangstigend? Het is niet zo beangstigend, want het enige dat is gebeurd, is dat de persoon op een donkere en onbekende plek is aangekomen.

In de tweede fase, als personen hun leven lang veel slechte dingen hebben gedaan, als ze veel misdaden hebben begaan, dan zullen ze naar een plaats van straf worden gebracht om gestraft te worden. Dat is de specifieke plaats waar mensen worden gestraft. De specifieke invulling van hun straf hangt af van de zonden die ze begaan hebben, en van hoeveel verdorven dingen ze deden voordat ze stierven – wat de eerste situatie is die plaatsvindt in de tweede fase. Vanwege de dingen die zij deden en het kwaad dat zij begingen voordat zij stierven, zullen sommige mensen wanneer zij na hun straf gereïncarneerd zijn – wanneer zij eenmaal opnieuw in de materiële wereld zijn geboren – menselijk blijven, en zullen sommigen dieren worden. Dat wil zeggen, nadat een persoon terugkeert naar de spirituele wereld, worden ze gestraft voor hun slechte daden; bovendien worden ze door hun slechte daden in hun volgende reïncarnatie waarschijnlijk geen mens, maar een dier. Dieren die ze kunnen worden zijn onder andere koeien, paarden, varkens en honden. Sommige mensen kunnen een vogel in de lucht worden, of een eend of gans … Nadat ze als dier zijn gereïncarneerd, keren ze wanneer ze sterven terug naar de spirituele wereld en, net als daarvoor, zal de spirituele wereld op basis van hun gedrag voordat ze sterven, beslissen of ze al dan niet als persoon gereïncarneerd worden. De meeste mensen begaan te veel slechte daden, hun zonden zijn te ernstig, en daarom worden ze zeven tot twaalf keer gereïncarneerd als dier. Zeven tot twaalf keer – is dat beangstigend? (Dat is angstaanjagend.) Wat vinden jullie beangstigend? Iemand die een dier wordt, dat is beangstigend. En wat is voor een persoon het pijnlijkst aan het worden van een dier? Geen taal hebben, alleen simpele gedachten hebben, slechts kunnen doen wat dieren doen en eten wat dieren eten, over de simpele geest en lichaamstaal van een dier beschikken, niet rechtop kunnen lopen, niet kunnen communiceren met mensen, en over geen enkel aspect van menselijk gedrag en menselijke activiteiten beschikken die overeenkomt met dieren. Dat wil zeggen, onder alle omstandigheden maakt het zijn van een dier je tot de minste van alle levende wezens, en het is veel pijnlijker dan menszijn. Dit is één aspect van de straf van de spirituele wereld van degenen die veel kwaad hebben gedaan en grote zonden hebben begaan. Wat de ernst van de straf betreft: deze wordt bepaald door het soort dier dat ze worden. Kun je bijvoorbeeld beter een varken zijn dan een hond? Leeft een varken beter of slechter dan een hond? Slechter, toch? Als mensen een koe of een paard worden, leven ze dan beter of slechter dan een varken? (Beter.) Is het prettiger om een kat te worden? Als je kon kiezen welk dier, zou je ervoor kiezen een kat te worden; dat is prettiger dan een paard of koe te worden, omdat je de meeste tijd zou kunnen weg luieren door te slapen. Het is arbeidsintensiever om een koe of paard te worden, en als mensen gereïncarneerd worden als een koe of paard, moeten ze dus hard werken – wat een zware straf lijkt. Een hond worden is iets beter dan een koe of paard, omdat een hond een nauwere band heeft met zijn baas. Sterker nog, tegenwoordig hebben veel mensen een hond en na drie of vijf jaar begrijpt het dier veel van wat ze zeggen! Omdat een hond veel van de woorden van zijn meester begrijpt, snapt hij zijn baas goed, en kan hij zich soms aanpassen aan de gemoedstoestand en behoeften van zijn baas, daarom behandelt de baas de hond beter, en de hond krijgt beter te eten en drinken en als hij pijn heeft, wordt er beter voor gezorgd – heeft de hond dus geen gelukkig leven? Daarom ben je beter af als hond dan als een koe of paard. Hierin bepaalt de ernst van de straf van een persoon hoe vaak zij als dier worden gereïncarneerd en als welke diersoort zij gereïncarneerd worden. Begrijp je wel?

Omdat ze in hun leven zoveel zonden begingen, zullen sommige mensen gestraft worden door zeven tot twaalf keer als dier gereïncarneerd te worden. Nadat ze een voldoende aantal keer zijn gestraft, worden ze bij hun terugkeer naar de spirituele wereld ergens anders naartoe gebracht. De verschillende zielen in deze plaats zijn al gestraft en zijn van het soort dat zich voorbereidt om als mens gereïncarneerd te worden. Deze plaats categoriseert elke ziel in een type volgens de soort familie waarin ze geboren worden, welke rol ze zullen spelen als ze eenmaal gereïncarneerd zijn, enzovoort. Sommige mensen zullen bijvoorbeeld zangers worden als ze naar deze wereld komen en daarom worden ze bij de zangers geplaatst; sommigen zullen zakenmensen worden wanneer ze naar deze wereld komen, en dus worden ze bij zakenmensen geplaatst; en als iemand een wetenschapper wordt wanneer zij mensen worden, dan worden zij bij wetenschappelijke onderzoekers geplaatst. Nadat ze zijn geclassificeerd, wordt ieder op verschillende tijdstippen en toegewezen data weggezonden, net zoals mensen tegenwoordig e-mails versturen. Hiermee wordt één cyclus van leven en dood voltooid. Vanaf de dag dat personen aankomen in de spirituele wereld, tot het einde van hun straf, of totdat ze heel vaak als dier zijn gereïncarneerd, en ze zich voorbereiden om gereïncarneerd te worden als mens, is dit proces voltooid.

En worden degenen die klaar zijn met hun straf en die niet gereïncarneerd zijn als dier, snel naar de materiële wereld gestuurd om mens te worden? Wat is de frequentie waarin dit kan gebeuren? Hiervoor gelden tijdgebonden beperkingen. Alles wat in de spirituele wereld gebeurt, is onderworpen aan passende tijdgebonden beperkingen en regels – die jullie zullen begrijpen als ik het aan de hand van getallen uitleg. Voor degenen die in een kort tijdsbestek gereïncarneerd worden, wordt hun wedergeboorte als mens al bij hun sterven gepland. De kortste periode is drie dagen. Voor sommige mensen is het drie maanden, voor sommigen drie jaar, voor sommigen dertig jaar, voor sommigen driehonderd jaar, voor sommigen zelfs drieduizend jaar, enzovoort. Dus wat kunnen we zeggen over deze tijdgebonden regels, en wat houden ze precies in? Ze zijn gebaseerd op wat de materiële wereld, de menselijke wereld, nodig heeft van de ziel, en de rol die deze ziel in deze wereld moet spelen. Wanneer mensen gereïncarneerd worden als een gewoon persoon, worden de meesten van hen al heel snel gereïncarneerd, omdat de menselijke wereld dringend behoefte heeft aan zulke gewone mensen, en dus worden ze drie dagen later opnieuw uitgezonden naar een heel andere familie dan waar ze voor hun dood deel van uitmaakten. Maar sommigen spelen een bijzondere rol in deze wereld. “Bijzonder” wil zeggen dat er in de menselijke wereld geen grote vraag is naar deze mensen; er zijn niet veel mensen nodig om zo’n rol te spelen, en dus kan het wel driehonderd jaar duren voordat ze gereïncarneerd worden. Dat wil zeggen, deze ziel arriveert maar eens in de driehonderd of zelfs drieduizend jaar. En waarom? Omdat er gedurende driehonderd of drieduizend jaar geen vraag is naar een dergelijke rol in de menselijke wereld, en dus worden ze ergens in de spirituele wereld bewaard. Neem bijvoorbeeld Confucius. Hij had een diepgaande invloed op de traditionele Chinese cultuur. Zijn komst had grote invloed op de cultuur, kennis, traditie en het denken van de mensen van die tijd. Maar zo iemand is niet nodig in elk tijdperk, daarom moest hij driehonderd of drieduizend jaar in de spirituele wereld blijven wachten voordat hij werd gereïncarneerd. Omdat in de menselijke wereld geen vraag was naar een dergelijk persoon moest hij werkeloos afwachten, want er waren maar heel weinig functies zoals de zijne, hij had weinig te doen, en daarom moest hij de meeste tijd ergens in de spirituele wereld apart worden gehouden, nutteloos, om pas weggezonden te worden als de menselijke wereld hem nodig had. Dat zijn de tijdgebonden regels van het spirituele rijk voor de frequentie waarmee de meeste mensen worden gereïncarneerd. Of ze nu heel gewoon of bijzonder zijn, de spirituele wereld heeft passende regels en de juiste uitvoering voor de verwerking van menselijke reïncarnatie, en deze regels en uitvoering worden door God naar beneden gestuurd, en niet bepaald of gestuurd door een deurwaarder of wezen in de spirituele wereld. Begrijp je het nu?