Gods heiligheid (II) Deel één

Broeders en zusters, laten we vandaag een lofzang zingen. Kies er een waar jullie van houden en die jullie al regelmatig hebben gezongen. (We zouden graag een lofzang willen zingen op Gods woord ‘Zuivere liefde zonder smet’.)

1. Liefde is pure emotie, zo zuiver zonder smet. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief. Liefde is zonder eisen, geen obstakels of afstand. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief. Als je lief hebt klaag je niet, misleid en verraad je niet, en hoef je ook geen wederdienst. Als je lief hebt offer je, en bijt je door de pijn, wees één met God in harmonie.

2. Liefde kent geen argwaan, geen sluwheid of bedrog. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief. Liefde kent geen afstand en niets dat niet puur is. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief. Als je lief hebt klaag je niet, misleid en verraad je niet, en hoef je ook geen wederdienst. Als je lief hebt offer je en bijt je door de pijn, wees één met God in harmonie.

3. Geef je familie, je jeugd en je toekomst, je zult zien, geef je huwelijk op voor God, geef Hem alles wat je hebt. Geef je familie, je jeugd en je toekomst, je zult zien, geef je huwelijk op voor God, geef Hem alles wat je hebt. Of je liefde is niet echt, maar bedrog, verraad van God.

4. Liefde is pure emotie, zo zuiver zonder smet. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief. Liefde is zonder eisen, geen obstakels of afstand. Gebruik je hart, gebruik je hart, zorg, voel en heb lief.

Dit lied was een goede keuze. Houden jullie ervan dit lied te zingen? (Ja.) Wat voelen jullie nadat jullie dit lied hebben gezongen? Kunnen jullie deze liefde in jezelf voelen? (Nog niet echt.) Welke woorden van het lied ontroerden jullie het diepst? (“Liefde stelt geen voorwaarden en kent geen belemmeringen of afstand. In de liefde is er geen argwaan, geen bedrog, geen ruilhandeltje en geen doortraptheid. In de liefde is er geen alternatief en is niets onzuiver.” Maar in mijzelf zie ik nog steeds onzuiverheden en zie ik ook dat ik probeer met God te onderhandelen en zie ik de gebieden waarin ik tekortschiet. Dus wanneer ik nadenk over waar ik op dit moment sta dan heb ik echt nog niet het soort liefde bereikt dat puur en zonder smet is.) Als je het soort liefde dat zuiver en zonder smet is nog niet hebt bereikt, welk soort liefde heb je dan bereikt? Welk niveau van liefde heb je in jezelf? (Ik ben slechts in de fase waarin ik bereid ben om te zoeken en verlangend ben.) Uitgaande van je eigen gestalte, in je eigen woorden en uit je eigen ervaring: welk niveau heb je bereikt? Heb je bedrog in je, zijn er dingen waarover je klaagt? (Ja.) Heb je eisen in je hart, zijn er dingen die je wilt en van God verlangt? (Ja, deze onzuivere dingen zijn er.) Onder welke omstandigheden komen ze tevoorschijn? (Wanneer de situatie die God voor me heeft gearrangeerd niet overeenkomt met mijn opvattingen over hoe het zou moeten zijn, of wanneer mijn verlangens niet zijn vervuld, dan toon ik dit soort verdorven gezindheid.) Jullie, broeders en zusters die uit Taiwan komen, zingen jullie deze hymne ook vaak? Kunnen jullie een toelichting geven over hoe jullie “zuivere liefde zonder smet” opvatten? Waarom definieert God liefde op deze manier? (Ik houd erg van dit lied omdat het me toont dat deze liefde een volledige liefde is. Ik voel me echter ver van deze norm verwijderd en dat ik nog steeds ver weg ben van het bereiken van echte liefde. Er is echter een aantal dingen waarin ik vooruitgang heb kunnen boeken en waarin ik kan samenwerken, en met God kan ik samenwerken door de kracht die Gods woorden me schenken en door middel van gebed. Wanneer ik echter met bepaalde omgevingen te maken heb of wanneer ik ontmaskerd word, krijg ik het gevoel dat ik geen toekomst en geen lot heb, dat ik geen bestemming heb. Op dergelijke momenten voel ik me ontzettend zwak. Na een periode van ervaring te hebben opgedaan en door middel van gebed kan deze toestand van mij een keerpunt bereiken, maar ik raak nog steeds vaak in verwarring door deze kwestie.) Wat bedoel je echt wanneer je het hebt over “toekomst en lot”? Kunnen jullie er iets uitlichten? Is het een beeld of iets dat jullie je hebben voorgesteld, of is het iets dat jullie echt kunnen zien? Is het iets reëels? Jullie zouden allemaal in je hart moeten nadenken over de vraag: wat is de betekenis van de zorgen die jullie in je hart hebben over jullie toekomst en bestemming? (Het gaat erom te worden gered en te overleven, en de hoop geleidelijk beter geschikt te worden om door God te worden gebruikt en volgens de norm mijn plicht te vervullen door middel van het doen van mijn plicht. Ik word op deze gebieden echter vaak door God ontmaskerd, en ik voel dat ik hier niet aan voldoe en het is alsof ik geen toekomst heb.) Andere broeders en zusters zouden moeten bespreken, wat zij verstaan onder “zuivere liefde zonder smet”. (Er is niets uit het individu onzuiver en zij worden niet beheerst door hun toekomst en lot. Ongeacht hoe God hen behandelt, zijn ze in staat Gods werk volledig te gehoorzamen, gehoor te geven aan Gods orkestraties en Hem tot aan het eind te volgen. Alleen dit soort liefde voor God is zuivere liefde zonder smet. Alleen wanneer ik mezelf hiermee vergelijk, ontdek ik dat in die paar jaar dat ik in God heb geloofd, oppervlakkig gezien misschien bepaalde dingen heb opgeofferd en moeite heb gedaan, maar dat ik niet in staat ben geweest mijn hart echt aan God te geven. Wanneer God mij blootstelt, voelt het alsof ik ben gekenschetst als iemand die niet kan worden gered en blijf ik in deze negatieve toestand hangen. Ik zie mijzelf mijn plicht doen, maar op hetzelfde moment zie ik mezelf proberen met God te onderhandelen en zie ik dat ik niet in staat ben God met heel mijn hart lief te hebben, en houden mijn bestemming, toekomst en lot me voortdurend bezig.)

Het lijkt erop dat jullie dit lied vaak hebben gezongen, het enigszins begrijpen en er enig verband is met jullie werkelijke ervaringen. Maar bijna iedereen heeft een verschillend acceptatieniveau wat betreft de afzonderlijke bewoordingen van het lied ‘Zuivere liefde zonder smet’. Sommige mensen denken dat het gaat over bereidwilligheid, sommige mensen streven ernaar hun toekomst opzij te zetten, sommige mensen streven ernaar hun familie opzij te zetten en sommige mensen zijn er niet op uit iets te ontvangen. Anderen eisen van zichzelf dat ze geen bedrog koesteren, niet klagen en niet tegen God in opstand komen. Waarom zou God dit soort liefde willen vereisen en van mensen eisen dat ze Hem op deze manier liefhebben? Is dit het soort liefde dat mensen kunnen bereiken? Ik bedoel, zijn mensen in staat zo lief te hebben? Mensen zien misschien dat ze hiertoe niet in staat zijn omdat ze dit soort liefde in het geheel niet bezitten. Wanneer ze deze liefde niet bezitten, en ze fundamenteel niet over liefde weten, komen de woorden die God spreekt hun onbekend voor. Omdat mensen in deze wereld leven, in hun verdorven gezindheid: als mensen dit soort liefde zouden hebben, of als iemand dit soort liefde zou kunnen bezitten en geen wensen of eisen zou hebben, bereid zou zijn zichzelf aan God te wijden, lijden te verdragen en alles wat hij bezit zou opgeven, hoe zou iemand die dit soort liefde bezit worden beschouwd in de ogen van andere mensen? Zou dat geen perfecte persoon zijn? (Ja.) Bestaat er zo’n perfecte persoon in deze wereld? Zo iemand bestaat niet, toch? Dit type persoon bestaat zeker niet in deze wereld, tenzij hij in een vacuüm zou leven, nietwaar? Daarom zijn er sommige mensen die – door hun ervaringen – heel veel moeite doen om te worden zoals deze woorden beschrijven. Ze treden op tegen zichzelf, ze houden zichzelf in en ze verloochenen zichzelf zelfs voortdurend: ze doorstaan lijden en geven opvattingen die ze koesterden op. Ze geven hun rebellerende gedrag tegenover God op en laten hun verlangens en wensen varen. Maar uiteindelijk kunnen ze nog steeds niet aan die vereisten voldoen. Waarom gebeurt dat? God zegt deze dingen om een norm te bieden die mensen na moeten volgen, zodat mensen weten welke norm God van hen eist. Maar zegt God ooit dat mensen deze norm onmiddellijk moeten bereiken? Zegt God ooit hoe snel mensen deze moeten bereiken? (Nee.) Zegt God ooit dat mensen Hem op deze manier moeten liefhebben? Zegt deze passage dat? Nee, dat doet ze niet. God vertelt mensen alleen over de liefde waarnaar Hij verwees. Wat betreft de vraag of mensen God op deze manier kunnen liefhebben en God op deze manier kunnen behandelen: wat zijn Gods vereisten? Het is niet nodig deze onmiddellijk of direct te bereiken, daartoe zijn mensen niet in staat. Hebben jullie er ooit over nagedacht aan welke voorwaarden mensen dienen te voldoen om op deze manier te kunnen liefhebben? Als mensen deze woorden regelmatig zouden lezen, zouden ze dan geleidelijk over deze liefde gaan beschikken? (Nee.) Wat zijn de voorwaarden dan? Allereerst, hoe kunnen mensen vrij zijn van verdenkingen ten opzichte van God? (Alleen eerlijke mensen kunnen dat bereiken.) Hoe zit het met vrij zijn van bedrog? (Zij zullen ook eerlijke mensen moeten zijn.) Iemand te zijn die niet onderhandelt met God? Daarvoor moet iemand ook een eerlijk persoon zijn. Hoe zit het met niet doortrapt zijn? Wat wordt ermee bedoeld wanneer wordt gezegd dat er geen keuze is in de liefde? Wordt er met dit alles bedoeld dat iemand een eerlijke persoon dient te zijn? We stuiten hier op vele details; Gods vermogen dit soort liefde op te wekken of Gods vermogen dit type liefde te definiëren, om het zo te zeggen, wat bevestigt dit? Kunnen we zeggen dat God dit soort liefde bezit? (Ja.) Waar zien jullie dit? (In de liefde die God voor de mens heeft.) Is Gods liefde voor de mens voorwaardelijk? (Nee.) Zijn er grenzen, of bestaat er afstand tussen God en de mens? (Nee.) Koestert God verdenkingen jegens de mens? (Nee.) God observeert de mens en begrijpt de mens; Hij begrijpt de mens werkelijk. Is God leugenachtig tegenover de mens? (Nee.) Daar God op zo’n perfecte wijze over deze liefde spreekt, zouden dan Zijn hart en Zijn wezen niet ook zo perfect zijn? (Ja.) Hebben mensen ooit liefde op deze manier gedefinieerd? In welke omstandigheden heeft de mens liefde gedefinieerd? Hoe spreekt de mens over liefde? Is het niet geven of aanbieden? (Ja.) Deze definitie van liefde is simpel en zonder inhoud.

Gods definitie van liefde en de manier waarop God over liefde spreekt zijn verbonden met een aspect van Zijn wezen, maar welk aspect van Zijn wezen? De laatste keer hebben we gecommuniceerd over een heel belangrijk onderwerp, een onderwerp waar mensen al heel vaak over hebben gesproken, een woord dat vaak naar boven komt wanneer je in God gelooft, maar toch ook een woord dat mensen zowel bekend als vreemd voorkomt. Maar waarom is dat zo? Het is een woord dat afkomstig is uit de menselijke taal maar onder de mensen zowel een duidelijke als vage definitie heeft. Welk woord is dit? (Heiligheid.) Heiligheid: dat was het onderwerp waarover we de afgelopen keer hebben gecommuniceerd. We hebben een beetje gecommuniceerd over dit onderwerp. Heeft iedereen op basis van waar we de vorige keer over hebben gecommuniceerd een nieuw begrip gekregen van het wezen van Gods heiligheid? Wat denken jullie dat dit nieuwe begrip was? Dat wil zeggen, wat in dat begrip of in deze woorden gaf jullie het gevoel dat jullie begrip van Gods heiligheid anders was of afweek van de manier waarop ik communiceerde over Gods heiligheid? Maakte het indruk? (God zegt wat Hij in Zijn hart voelt: het is zuiver. Dit is één aspect van heiligheid.) (Er is heiligheid wanneer God vertoornd is ten opzichte van de mens, de heiligheid is zonder smet.) (Wat betreft Gods heiligheid begrijp ik dat Gods rechtvaardige gezindheid zowel Zijn toorn als Zijn genade omvat, dit maakte een sterke indruk op me. Tijdens onze laatste communicatie werd ook vermeld dat Gods rechtvaardige gezindheid uniek is – dat had ik vroeger niet begrepen. U hebt besproken dat Gods toorn iets anders is dan menselijke woede. Het is iets dat geen schepsel bezit. Gods toorn is iets positiefs en Zijn toorn is principieel; de toorn wordt uitgestort als uitvloeisel van het inherente wezen van God. Omdat Hij iets negatiefs ziet, stort God Zijn toorn uit. Ten aanzien van Gods genade zie ik dat dit ook iets dat geen enkel schepsel bezit.) Ons onderwerp van vandaag is Gods heiligheid. Mensen hebben allen over Gods rechtvaardige gezindheid gehoord en daar iets over geleerd. Bovendien praten veel mensen vaak over Gods heiligheid en Gods rechtvaardige gezindheid; zij zeggen dat Gods rechtvaardige gezindheid heilig is. Iedereen kent het woord ‘heilig’, het is een veelgebruikt woord, maar met betrekking tot de connotaties van dat woord, welke uitingen van Gods heiligheid zijn mensen in staat te zien? Wat heeft God geopenbaard dat mensen kunnen herkennen? Ik ben bang dat dat iets is wat niemand weet. Gods gezindheid is rechtvaardig, maar dan, als je Gods rechtvaardige gezindheid neemt en zegt dat deze heilig is, lijkt dat dan niet een beetje vaag, een beetje verwarrend? Hoe komt dit? Je zegt dat Gods gezindheid rechtvaardig is, of je zegt dat Zijn rechtvaardige gezindheid heilig is, dus hoe zouden jullie in jullie harten Gods heiligheid karakteriseren, hoe begrijpen jullie het? Dat wil zeggen, wat heeft God geopenbaard of wat is er in alles wat God heeft en is dat wat mensen als heilig zouden herkennen? Hebben jullie hier wel eens eerder over nagedacht? Wat ik heb gezien is dat mensen vaak veelgebruikte woorden uitspreken of uitspraken bezigen die steeds weer opnieuw zijn gebruikt, maar dat ze eigenlijk niet eens weten wat ze zeggen. Dat is nu eenmaal wat iedereen zegt, en ze maken er een gewoonte van het te zeggen, zodat het een standaarduitdrukking wordt. Als ze de uitdrukking echter zouden onderzoeken en werkelijk tot in de details zouden bestuderen, zouden ze erachter komen dat ze de werkelijke betekenis niet kennen en niet weten wat met de uitdrukking wordt bedoeld. Met het woord ‘heilig’ is het precies zo. Niemand weet precies naar welk aspect van Gods wezen wordt verwezen met betrekking tot Zijn heiligheid waar men over spreekt. En niemand weet hoe je het woord ‘heilig’ in verband kunt brengen met God. Mensen zijn verward in hun hart en hun erkenning van Gods heiligheid is vaag en onduidelijk. Niemand is echt duidelijk over Gods heiligheid. Vandaag communiceren we over de kwestie hoe we het woord ‘heilig’ in verband kunnen brengen met God, zodat mensen de werkelijke inhoud van het wezen van Gods heiligheid kunnen zien. Dit zal sommige mensen ervan weerhouden het woord uit gewoonte en onachtzaam te gebruiken en willekeurig dingen te zeggen wanneer ze niet weten wat ze betekenen, of of ze correct en nauwkeurig zijn. Mensen hebben het altijd op deze manier gezegd, jij hebt het gezegd, ik heb het gezegd, en dus is het een vaste manier van spreken geworden. Hierdoor wordt een dergelijke term onbedoeld bezoedeld.

Wat betreft het woord ‘heilig’, oppervlakkig gezien lijkt het heel makkelijk te begrijpen, nietwaar? Mensen denken op z’n minst dat het woord ‘heilig’ schoon, onbezoedeld, sacraal en zuiver betekent. Er zijn ook enkele mensen die ‘heilig’ associëren met ‘liefde’ en dit is correct; dit maakt er deel van uit. Gods liefde is deel van Zijn wezen, maar niet Zijn hele wezen. Mensen die het woord zien hebben echter de neiging het te associëren met dingen die zij zelf als zuiver en rein beschouwen, of met dingen waarvan ze persoonlijk denken dat ze onbezoedeld of smetteloos zijn. Sommige mensen zeiden bijvoorbeeld dat de lotusbloem rein is, en dat zij smetteloos bloeit in vies water. Daarom zijn mensen begonnen met het hanteren van het woord ‘heilig’ voor de lotusbloem. Sommige mensen beschouwen door anderen geschreven liefdesverhalen als heilig, of ze zien een verzonnen waardige hoofdpersoon als heilig. Daarnaast beschouwen sommige mensen Bijbelse personages of andere figuren waarover wordt geschreven in spirituele boeken – zoals heiligen, apostelen of anderen die ooit God volgden toen Hij Zijn werk verrichtte – als personen die spirituele ervaringen hebben gehad die heilig waren. Dit zijn allemaal dingen die door mensen zijn bedacht en opvattingen die mensen hebben. Waarom hebben mensen dit soort opvattingen? De reden is heel eenvoudig: het is omdat mensen een verdorven gezindheid hebben en leven in een wereld van kwaad en vuiligheid. Alles wat ze zien, alles wat ze aanraken, alles wat ze ervaren is Satans kwaad en Satans verdorvenheid alsmede het gekonkel, de machtsstrijd en oorlog die plaatsvindt onder de mensen die onder invloed staan van Satan. Derhalve, zelfs wanneer God Zijn werk in mensen ten uitvoer brengt, en zelfs wanneer Hij tot hen spreekt en Zijn gezindheid en wezen openbaart, zijn ze toch nog steeds niet in staat te zien of te weten wat Gods heiligheid en wezen zijn. Mensen zeggen vaak dat God heilig is, maar ze hebben geen enkel werkelijk begrip; ze spreken slecht loze woorden. Omdat mensen tussen vuil en verdorvenheid en in het domein van Satan leven, en ze het licht niet zien, weten ze niets van positieve zaken en kennen ze bovendien de waarheid niet. Daarom weet niemand echt wat heilig is. Dit gezegd hebbende, zijn er heilige dingen of heilige mensen onder deze verdorven mensheid? We kunnen met zekerheid zeggen. Nee, die zijn er niet, omdat alleen Gods wezen heilig is.