Zij die als leiders dienen, moeten op zijn minst iets van de waarheid begrijpen en enige praktische ervaring hebben. Als ze helemaal geen ervaring hebben, dan begrijpen ze beslist niets van de waarheid. Sommige mensen die als leiders dienen, zijn goed in het prediken van woorden en doctrines en weten de goedkeuring en lof van de meeste mensen te winnen. Hoewel valse leiders oppervlakkig gezien vragen kunnen beantwoorden, zijn ze niet in staat om over de waarheidsprincipes te communiceren. Alles wat ze prediken is lege theorie, zonder enige praktische inhoud. Wanneer mensen hun prediking horen, voelen ze dat die aansluit bij hun eigen smaak, en mensen zonder onderscheidingsvermogen vinden dat erg goed. Naderhand hebben ze echter nog steeds geen pad van beoefening en kunnen ze de beoefeningsprincipes niet vinden. Kun je dan zeggen dat hiermee problemen zijn opgelost? Is dit niet plichtmatig van hen? Kan het proberen problemen op deze manier op te lossen worden beschouwd als het uitvoeren van daadwerkelijk werk? Valse leiders voeren geen daadwerkelijk werk uit, maar ze weten hoe ze zich als een functionaris moeten gedragen. Wat is het eerste wat ze doen zodra ze leider worden? Dat is de gunst van de mensen kopen. Ze hanteren de aanpak van ‘Nieuwe functionarissen willen graag indruk maken’: eerst doen ze een paar dingen om bij mensen in de gunst te komen en regelen ze een paar zaken die het dagelijks welzijn van iedereen verbeteren. Ze proberen eerst een goede indruk op mensen te maken, om iedereen te laten zien dat ze op één lijn zitten met de massa, zodat iedereen hen prijst en zegt: “Deze leider gedraagt zich als een ouder voor ons!” Daarna nemen ze officieel de leiding over. Ze voelen dat ze de steun van het volk hebben en dat hun positie veilig is gesteld; daarna beginnen ze te genieten van de voordelen van hun status, alsof die hun rechtmatig toekomen. Hun motto’s zijn: ‘Het leven draait om goed eten en mooie kleren’, ‘Het leven is kort, dus geniet ervan zolang het kan’, en ‘Vandaag is er wijn, dus maak je morgen pas zorgen voor morgen.’ Ze genieten van elke dag zoals die komt, hebben plezier zolang het kan, en denken niet aan de toekomst, laat staan aan de verantwoordelijkheden die een leider hoort te vervullen en de plichten die hij hoort te doen. Ze preken wat woorden en doctrines en doen routinematig een paar taken voor de vorm – ze voeren geen enkel daadwerkelijk werk uit. Ze brengen geen echte problemen in de kerk aan het licht om die volledig op te lossen, dus wat heeft het dan voor zin dat ze zulke oppervlakkige taken uitvoeren? Is dat niet misleidend? Kunnen belangrijke taken aan dit soort valse leiders worden toevertrouwd? Zijn ze in overeenstemming met de principes en voorwaarden van Gods huis voor de selectie van leiders en werkers? (Nee.) Deze mensen hebben geen enkel geweten of verstand, ze missen elke verantwoordelijkheidsgevoel en toch willen ze nog steeds een of andere officiële positie bekleden – een leider zijn – in de kerk. Waarom zijn ze zo schaamteloos? Sommige mensen met verantwoordelijkheidsgevoel kunnen, als hun kaliber pover is, geen leiders zijn – laat staan nutteloze mensen die helemaal geen verantwoordelijkheidsgevoel hebben; zij zijn nog minder geschikt om leiders te zijn. Hoe lui zijn zulke gulzige en gemakzuchtige valse leiders wel niet? Zelfs als ze een probleem ontdekken en beseffen dat het een probleem is, nemen ze het niet serieus en besteden er geen aandacht aan. Ze zijn volkomen onverantwoordelijk! Hoewel ze goed kunnen praten en enig kaliber lijken te hebben, kunnen ze verschillende problemen in het werk van de kerk niet oplossen, waardoor het werk volledig tot stilstand komt; de problemen blijven zich opstapelen, maar deze leiders bekommeren zich er niet om en blijven koppig routinematig een paar oppervlakkige taken uitvoeren. En wat is het eindresultaat? Maken ze het werk van de kerk niet tot een puinhoop, verknoeien ze het niet volledig? Veroorzaken ze geen chaos en een gebrek aan eensgezindheid in de kerk? Dat is de onvermijdelijke uitkomst. Zullen valse leiders in deze situatie aan de Boven rapporteren? Zeker niet. Als iemand in de kerk de problemen van de valse leiders wil rapporteren aan de Boven, zullen zij daarmee instemmen? Ze zullen die persoon beslist onderdrukken en buitensluiten, ze zullen niemand toestaan een probleem aan de Boven te rapporteren, en iedereen die dat doet, zullen ze beperken, onderdrukken en isoleren. Zeg Mij, zijn deze valse leiders niet uiterst verachtelijk? Ongeacht in welke mate ze het werk van de kerk hebben geschaad, staan ze niet toe dat de Boven dit te weten komt, laat staan het oplost. Het enige waar ze om geven is zich tegoed doen aan de voordelen van hun status en hun eigen ijdelheid en trots beschermen – zulke mensen zijn zo volkomen verachtelijk en schaamteloos! Zijn ze niet totaal zonder geweten en zonder menselijkheid? Wanneer de Boven naar het werk informeert, zeggen ze stellig dat er geen problemen zijn en wimpelen ze de Boven af met uitvluchten en smoesjes – bedriegen ze daarmee de Boven niet en verbergen ze de zaken niet voor wie onder hen staan? De problemen in het kerkelijke werk blijven zich opstapelen, en de valse leiders kunnen ze zelf niet oplossen, maar ze rapporteren deze kwesties ook niet aan de Boven. Onder deze omstandigheden doen ze alsof er niets aan de hand is; ze doen zich nog steeds tegoed aan gemakzucht, zitten de hele dag niets te doen en verdoen hun dagen, en ze maken zich totaal geen zorgen. En wanneer de problemen aan het licht komen en de Boven dit onderzoekt, zeggen ze nog steeds: “Ik heb mensen opgedragen dit werk uit te voeren. Ik heb mijn verantwoordelijkheden vervuld. Als het werk niet goed wordt uitgevoerd, is dat de schuld van anderen. Wat heeft dat met mij te maken?” Met deze paar woorden ontdoen ze zich volledig van hun verantwoordelijkheid. Het is alsof ze voor deze zaak totaal geen verantwoordelijkheid dragen. Niet alleen denken ze niet over zichzelf na, ze voelen zich ook gerechtvaardigd en op hun gemak, en zeggen: “Hoe dan ook, ik ben niet lui geweest in mijn plicht; ik ben geen klaploper. Als de Boven me niet ontheft, blijf ik als leider dienen. Als ik mijn ontslag indien, verraad ik God dan niet? Toon ik dan geen ontrouw aan mijn plicht?” Als je hen snoeit, kunnen ze tal van redenen bedenken om je te weerleggen. Ze zullen niet zeggen dat zij voor deze zaak verantwoordelijk zijn, ze zullen niet zeggen wat hun verantwoordelijkheden zijn, en ze zullen niet nadenken over wat de aard van het niet oplossen van problemen en het niet uitvoeren van daadwerkelijk werk is. Zijn zulke mensen niet uiterst verfoeilijk? Ze brengen het werk van de kerk tot stilstand en schaden Gods uitverkoren volk zo lang, zonder een greintje berouw in hun hart – zijn dit nog mensen? Hebben ze nog een greintje geweten of verstand? Sommige mensen zeggen: “Zulke mensen zouden niet tot leiders gekozen moeten worden.” Theoretisch is dat zo; toch zijn er onder de gekozen leiders en werkers wel degelijk zulke mensen; dat is een feit. Dit alles gebeurt omdat Gods uitverkoren volk geen onderscheidingsvermogen heeft, en ook omdat de meeste mensen allemansvrienden waarderen en dientengevolge enkele valse leiders en valse werkers kiezen. Daarom moet vóór de kerkverkiezingen vaker worden gecommuniceerd over de principes voor het kiezen van leiders en werkers, evenals over de principes voor het onderscheiden van valse leiders en valse werkers; dit zal ervoor zorgen dat meer mensen hun stem uitbrengen in overeenstemming met de principes. Alleen op deze manier kunnen kerkverkiezingen goede resultaten opleveren.

Zeg Mij, kunnen zulke verachtelijke en schaamteloze leeglopers als leiders en werkers het werk van de kerk goed uitvoeren? Kunnen zij de problemen in de kerk of de moeilijkheden oplossen die Gods uitverkoren volk ondervindt? (Nee.) Wat moeten jullie dus doen wanneer jullie zulke valse leiders tegenkomen? Stel dat iemand zegt: “Ons kaliber is pover en het ontbreekt ons aan onderscheidingsvermogen, dus we kunnen niets doen als we een valse leider tegenkomen.” Is dat juist? Het kan toch niet zo zijn dat iedereen in de kerk van pover kaliber is en geen onderscheidingsvermogen heeft? Er moeten op zijn minst enkele mensen zijn die de waarheid relatief goed begrijpen. Als iemand dus ontdekt dat een valse leider geen daadwerkelijk werk kan uitvoeren of geen problemen kan oplossen, zou hij moeten communiceren met degenen die de waarheid begrijpen en hen vragen hun onderscheidingsvermogen te gebruiken en een oordeel te vellen. Is dat gepast? (Ja, dat is het.) Waarom is het gepast? Wat zullen de gevolgen zijn als een kerkleider geen daadwerkelijk werk kan uitvoeren? Wie zullen de slachtoffers zijn? Zal dat niet Gods uitverkoren volk in de kerk zijn? Als een valse leider de kerk drie of vijf jaar lang controleert, hoeveel mensen zullen dan in hun begrip van de waarheid en hun intrede in de werkelijkheid worden beïnvloed? Hoeveel mensen zullen dan vertraging oplopen in het verkrijgen van Gods redding? De gevolgen daarvan zijn niet te overzien. Wanneer dus wordt ontdekt dat een valse leider geen daadwerkelijk werk uitvoert en niet in staat is om enig probleem op te lossen, is dat een grote zaak voor ieder lid van Gods uitverkoren volk, en zij zouden die valse leider onmiddellijk moeten ontmaskeren en rapporteren om vertraging in het werk te voorkomen. Degenen die geschaad worden doordat kerkleiders geen daadwerkelijk werk uitvoeren, zijn Gods uitverkoren volk. Als niemand uit Gods uitverkoren volk hen ontmaskert of rapporteert, en ze hier allemaal apathisch tegenover staan, dan is er geen hoop voor die kerk. Stel dat jullie in je hart altijd gedachten koesteren om geen verantwoordelijkheid te nemen, zoals: ‘Hoe dan ook, jij bent de leider. Je kunt geen daadwerkelijk werk uitvoeren en toch rapporteer je geen problemen aan de Boven – als dit het werk van de kerk vertraagt, zal de Boven jou verantwoordelijk houden. Wat heeft dat met ons te maken? Wat voor zin heeft het dat wij ons daar zorgen over maken? Wij hebben de leiding niet in handen. Deze verantwoordelijkheid ligt bij jou.’ Als jullie deze notie altijd in je hart koesteren, zal dat de zaken dan niet vertragen? Zal dat jullie niet beïnvloeden in het nastreven van de waarheid, het binnengaan in de werkelijkheid en het verkrijgen van Gods redding? Als niemand in de kerk verantwoordelijkheid neemt, is het moeilijk om te zeggen of deze kerk getuigenis kan afleggen van God en Gods zegeningen kan ontvangen, en nog moeilijker om te zeggen hoeveel mensen in deze kerk redding zullen verkrijgen. Als iedereen in deze kerk zo denkt en deze zienswijze heeft, is er absoluut geen hoop voor deze kerk. Hebben de filmproductieteams op dit moment dit probleem niet? Sommige van jullie leiders pakken geen problemen aan en rapporteren ze ook niet – het zijn valse leiders. Kunnen jullie dit zien? Deze leiders lossen geen problemen voor jullie op – hebben jullie niet ontdekt dat dit een probleem is? Voelen jullie je hier eigenlijk blij over? ‘Onze leider rapporteert dit probleem niet en dit probleem kan niet worden opgelost, dus dit is een goed moment voor ons om even uit te rusten. Dat is geweldig! Bovendien heeft de Boven de laatste tijd niet persoonlijk naar deze zaak gevraagd, dus we hoeven het probleem ook niet te rapporteren. Waarom zouden we niet proberen wat vrije tijd voor onszelf te regelen? Moeten we de film zo snel opnemen en op tijd klaar hebben? De vooruitgang die we boeken is prima! Dus wat als we nog niet klaar zijn met filmen? Zullen we daarvoor veroordeeld worden?’ Is dit jullie houding? Denken jullie dat er niet een dergelijk strikt schema is voor het werk van Gods huis, zodat jullie het onbeperkt kunnen uitstellen, en dat zolang de Boven er niet naar vraagt of het onderzoekt, jullie je geen zorgen hoeven te maken of enige druk hoeven te voelen, en jullie gewoon de problemen kunnen oplossen die jullie kunnen oplossen, en de problemen die jullie niet kunnen oplossen, op hun beloop kunnen laten? Is dit jullie zienswijze? (Nee.) Waarom rapporteren jullie dan geen problemen wanneer jullie die hebben? Is het omdat deze valse leiders jullie onder controle hebben, of omdat ze jullie een magisch, verdovend drankje hebben gegeven waardoor jullie niet meer helder van geest zijn en niet meer kunnen spreken? Wat is hier het probleem? Wanneer er problemen zijn, weten jullie daar dan van? Als je zegt dat je er niets van weet, lieg je; als je ervan weet, maar ze niet rapporteert, ben je nalatig, pleeg je ernstig plichtsverzuim, en toon je totaal geen trouw aan je plicht. Zelfs als je in de wereld werkt om geld te verdienen, moet je je schamele loon nog waard zijn. Om nog maar te zwijgen van het feit dat je vandaag het voedsel van Gods huis eet; je streeft naar redding terwijl je je plicht vervult, en door dit te doen, baan je de weg en bereid je je voor op je eigen bestemming. Je doet dit niet voor Gods huis, noch voor enig individu, en nog veel minder voor Mij – je doet het voor jezelf. Om het mooi te zeggen, vervullen mensen hun plicht om redding te verkrijgen, maar om precies te zijn, doen ze het voor zichzelf om zegeningen te ontvangen en een goede bestemming te hebben. Je moet deze zaak duidelijk begrijpen; wees geen dwaas. Je vervult je plicht niet voor andere mensen of voor je ouders, en je doet het niet om je voorouders glorie te brengen of je familienaam eer aan te doen – je doet het voor jezelf. God heeft je geschapen, en sinds Hij de wereld schiep, heeft Hij voorbestemd dat je in de laatste dagen geboren zou worden. Hij heeft je naar Zijn huis gebracht, Hij heeft je Zijn stem laten horen, Hij heeft je elke dag Zijn woorden laten eten en drinken en levensvoorziening laten ontvangen, en Hij heeft je een kans gegeven zodat je je plicht in Gods huis kunt vervullen. Dit is je beste kans als schepsel om redding te verkrijgen, en het is ook je enige kans. Als je, terwijl je je plicht vervult, deze kans verspeelt, dan zal het, ongeacht of je straf ontvangt of weent en tandenknarst wanneer je uiteindelijk in de rampen terechtkomt, allemaal door je eigen toedoen zijn, en zul je het verdienen! Het zal je eigen schuld zijn. Het is niet nodig dat andere mensen je verantwoordelijkheden dragen, en het is niet nodig dat jij de verantwoordelijkheden van andere mensen draagt. Alleen jij kunt de verantwoordelijkheid nemen voor de weg die je bewandelt en alles wat je vandaag doet, en alleen jij kunt de uiteindelijke gevolgen dragen. Wat Ik kan doen, is jullie de dingen laten begrijpen die Ik moet zeggen en jullie moet vertellen, en de weg voor jullie banen zodat jullie het pad van redding kunnen betreden. Ik heb alles duidelijk uitgelegd, dus hoe jullie daar specifiek naar handelen, is aan jullie. Ik bemoei Me niet met jullie zaken; Ik voer alleen het werk uit dat Mij toekomt, en Ik doe niet méér werk dan dit. Is het niet een feit dat je je plicht vervult omwille van je eigen bestemming? Als je zegt: “Er zijn zoveel problemen, maar mijn leider rapporteert ze niet, dus ik zal ze ook niet rapporteren”, is dat dan niet dom? Is dat niet berekenend? Wat is je verantwoordelijkheid wanneer je een probleem ziet? Je verantwoordelijkheid is om iedereen bijeen te roepen en samen stil te worden om te zoeken en over het probleem te communiceren, om te zien op welk gebied het probleem is ontstaan en om de werkelijke oorzaak van het probleem te vinden. Als, na enige discussie, de werkelijke oorzaak is gevonden, maar jullie het probleem zelf niet kunnen oplossen, moeten jullie het onmiddellijk aan de Boven rapporteren. Wie moet het rapporteren? Je moet jezelf aanbieden en zeggen: “Ik zal het rapporteren. Als dat niet werkt, kunnen we een paar vertegenwoordigers kiezen en het samen rapporteren.” Sommige mensen zeggen: “Hebben we dan geen leider?” Je antwoordt: “Hij is geen leider! Hij vervult de verantwoordelijkheden van een mens totaal niet. Hij is slechts een beest in mensenhuid, en hij zou aan de kant geschopt en ontheven moeten worden! Hij rapporteert het probleem niet, dus moeten wij het zelf rapporteren – dat is onze verantwoordelijkheid. Alleen wanneer we onze verantwoordelijkheden hebben vervuld, zal God ons als mensen behandelen. Als we duidelijk weten wat onze verantwoordelijkheden zijn, maar we ze niet vervullen, dan verdienen we het niet om mens te zijn, en is het onmogelijk dat God ons als zodanig zal beschouwen.” Als God je niet als een mens beschouwt, wat impliceert dit dan over hoe Hij je wel beschouwt? Het impliceert dat Hij je als een varken of een hond beschouwt. En zou God je dan nog redden? Geen sprake van. Dus, als je niet met een goede bestemming eindigt, heb je dat dan niet aan jezelf te wijten? En heb je je plicht dan niet voor niets vervuld? Het is aan jou om je pad te kiezen, en het is ook aan jou om het te bewandelen. Welk pad je ook kiest, of wat de uiteindelijke gevolgen ook zijn, jij bent degene die de verantwoordelijkheid draagt; niemand zal de verantwoordelijkheid nemen voor het pad dat je bewandelt en de daaruit voortvloeiende gevolgen.

Als jullie, als leiders en werkers, problemen negeren die zich voordoen bij de uitvoering van jullie plichten, en jullie zelfs allerlei voorwendsels en excuses zoeken om verantwoordelijkheid te ontlopen, en sommige problemen die jullie kunnen oplossen niet oplossen, en de problemen die jullie niet kunnen oplossen niet aan de Boven rapporteren, alsof ze niets met jullie te maken hebben, is dat dan geen plichtsverzuim? Is het werk van de kerk op deze manier behandelen een slimme of een domme daad? (Het is een domme daad.) Zijn zulke leiders en werkers niet glad? Ontbreekt het hun niet volledig aan verantwoordelijkheidsgevoel? Wanneer ze met problemen worden geconfronteerd, negeren ze die – zijn dat geen onverschillige mensen? Zijn dat geen listige mensen? Listige mensen zijn de domste mensen van allemaal. Je moet een eerlijk mens zijn, je moet verantwoordelijkheidsgevoel hebben wanneer je met problemen wordt geconfronteerd, en je moet al het mogelijke doen en de waarheid zoeken om ze op te lossen. Je mag absoluut geen listig iemand zijn. Als je je alleen maar bezighoudt met het ontlopen van verantwoordelijkheid en je handen in onschuld wassen wanneer er problemen ontstaan, zou je zelfs onder ongelovigen voor dit gedrag worden veroordeeld, laat staan in Gods huis! Dit gedrag zal zeker door God worden veroordeeld en vervloekt, en wordt verafschuwd en verworpen door Gods uitverkoren volk. God houdt van eerlijke mensen, en Hij verafschuwt bedrieglijke en gladde mensen. Als je een listig iemand bent en je je achterbaks gedraagt, zal God je dan niet verafschuwen? Zal Gods huis je er dan zomaar mee weg laten komen? Vroeg of laat zul je ter verantwoording worden geroepen. God houdt van eerlijke mensen en heeft een hekel aan listige mensen. Iedereen zou dit duidelijk moeten begrijpen, en ophouden verward te zijn en dwaze dingen te doen. Tijdelijke onwetendheid is vergeeflijk, maar als iemand de waarheid helemaal niet aanvaardt, dan is hij te koppig. Eerlijke mensen kunnen verantwoordelijkheid nemen. Ze denken niet aan hun eigen voordeel en verlies; ze waken alleen over het werk en de belangen van Gods huis. Ze hebben een zachtmoedig en eerlijk hart, als een kom helder water waarvan de bodem in één oogopslag te zien is. Ook in hun handelen zijn ze transparant. Een bedrieglijk iemand handelt altijd glad, doet zich altijd anders voor, verdoezelt en verbergt dingen, en schermt zichzelf ongelooflijk sterk af. Niemand kan zo iemand doorzien. Mensen kunnen je innerlijke gedachten niet doorzien, maar God kan nauwkeurig onderzoeken wat er in het diepst van je hart leeft. Wanneer God ziet dat je geen eerlijk iemand bent, dat je een glad ding bent, dat je de waarheid nooit aanvaardt, altijd bedrog tegen Hem pleegt, en je hart nooit aan Hem overgeeft, houdt Hij niet van je, en verafschuwt Hij je en geeft Hij je op. Wat voor mensen zijn al degenen onder de ongelovigen die welvarend zijn, en degenen die gladgebekt en scherpzinnig zijn? Is dit jullie duidelijk? Wat is hun essentie? Men kan zeggen dat ze allemaal buitengewoon ondoorgrondelijk zijn, ze zijn allemaal extreem bedrieglijk en listig, ze zijn echte duivels en Satans. Zou God zulke mensen kunnen redden? God verafschuwt niets meer dan duivels – mensen die bedrieglijk en listig zijn – en Hij zal zulke mensen beslist niet redden. Jullie moeten absoluut niet dit soort mensen zijn. Degenen die altijd oplettend en alert zijn wanneer ze spreken, die glad en gewiekst zijn en zich anders voordoen al naargelang de situatie wanneer ze zaken afhandelen – Ik zeg je, God verafschuwt zulke mensen het meest, zulke mensen zijn niet meer te redden. Wat betreft al degenen die tot de categorie van bedrieglijke en listige mensen behoren: hoe mooi hun woorden ook klinken, het zijn allemaal misleidende, duivelse woorden. Hoe mooier hun woorden klinken, des te meer zijn deze mensen duivels en Satans. Dit is precies het soort mensen dat God het meest verafschuwt. Dit is absoluut juist. Wat zeggen jullie: kunnen bedrieglijke mensen, mensen die vaak liegen en gladde praters het werk van de Heilige Geest verkrijgen? Kunnen zij de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest ontvangen? Absoluut niet. Wat is Gods houding ten opzichte van mensen die bedrieglijk en listig zijn? Hij verwerpt hen, Hij zet hen opzij en slaat geen acht op hen, volgens Hem behoren ze tot dezelfde categorie als dieren. In Gods ogen dragen zulke mensen slechts een mensenhuid en in essentie zijn het duivels en Satans; het zijn wandelende lijken, en God zal hen absoluut niet redden. Dus, in welke gesteldheid verkeren deze mensen nu? Er heerst duisternis in hun hart, het ontbreekt hun aan waar geloof, en wat er ook met hen gebeurt, ze worden nooit verlicht of geïllumineerd. Wanneer ze met rampen en tegenspoed worden geconfronteerd, bidden ze tot God, maar God is niet met hen, en in hun hart hebben ze niets waar ze werkelijk op kunnen vertrouwen. Om zegeningen te verkrijgen, proberen ze zich van hun beste kant te laten zien, maar ze kunnen er niets aan doen, want ze zijn verstoken van geweten en verstand. Zelfs als ze wilden, zouden ze geen goede mensen kunnen zijn; zelfs als ze wilden ophouden slechte dingen te doen, zouden ze zichzelf niet kunnen beheersen, het zou gewoon niet lukken. Zullen ze in staat zijn om zichzelf te leren kennen nadat ze zijn weggestuurd en geëlimineerd? Hoewel ze zullen weten dat ze dit verdiend hebben, zullen ze het aan niemand toegeven, en zelfs als ze in staat lijken om enigszins hun plicht te vervullen, zullen ze de kantjes er vanaf blijven lopen en zal hun werk geen duidelijke resultaten opleveren. Dus wat zeggen jullie: kunnen deze mensen werkelijk berouw tonen? Absoluut niet. Dat komt omdat ze geen geweten of verstand hebben en de waarheid niet liefhebben. God redt dit soort listige en kwaadaardige mensen niet. Welke hoop is er voor zulke mensen in het geloven in God? Hun geloof heeft al elke betekenis verloren, en ze zijn voorbestemd om er niets uit te halen. Als mensen gedurende hun geloof in God de waarheid niet nastreven, zal het, ongeacht hoeveel jaar ze geloven, geen effect hebben; zelfs als ze tot het einde toe geloven, zullen ze niets verkrijgen. Om God te verkrijgen, moeten mensen de waarheid verkrijgen. Alleen als ze de waarheid begrijpen, de waarheid beoefenen en de waarheidswerkelijkheid binnengaan, zullen ze de waarheid hebben verkregen en Gods redding hebben verworven; en alleen dan zullen ze Gods erkenning en zegeningen ontvangen; en alleen dat is werkelijk het verkrijgen van God. Als mensen de waarheid willen verkrijgen, is de eerste stap die ze moeten zetten: hun verantwoordelijkheden leren na te komen, dat wil zeggen, ze moeten hun plicht goed vervullen – dit is het meest elementaire. Mensen mogen valse leiders die alleen woorden en doctrines prediken, geen echt werk uitvoeren, geen verantwoordelijkheid nemen voor wat ze ook doen, alles plichtmatig doen, en uiteindelijk worden geëlimineerd, absoluut niet navolgen. Je plicht vervullen is geen kleinigheid; mensen worden het duidelijkst onthuld in hoe ze hun plicht vervullen, en God bepaalt de uitkomsten van mensen op basis van hun consequente prestaties bij het vervullen van hun plicht. Wat betekent het als iemand zijn plicht niet goed vervult? Het betekent dat hij de waarheid niet aanvaardt noch werkelijk berouw toont, en door God wordt geëlimineerd. Wanneer valse leiders en valse werkers worden ontheven, wat geeft dat dan aan? Dit is de houding van Gods huis jegens zulke mensen, en het vertegenwoordigt natuurlijk ook Gods houding jegens zulke mensen. Wat is dus Gods houding jegens zulke nutteloze mensen? Hij verwerpt hen, veroordeelt hen en elimineert hen. Willen jullie je dan nog steeds tegoed doen aan de voordelen van status en een valse leider zijn?

Nadat mensen in God zijn gaan geloven, wat is dan het pijnlijkste en meest verontrustende dat hen kan overkomen? Het ergste is niets anders dan te vernemen dat ze zijn verwijderd of verdreven, en dat ze door God zijn onthuld en geëlimineerd – dit is het pijnlijkste en meest verdrietige, en niemand wil dat dit hem overkomt nadat hij in God is gaan geloven. Hoe kunnen mensen dus voorkomen dat dit hen overkomt? Ze moeten op zijn minst handelen volgens hun geweten, dat wil zeggen, ze moeten eerst leren hoe ze hun verantwoordelijkheden moeten vervullen, ze mogen absoluut niet plichtmatig zijn, en ze mogen niet vertragen wat God hun heeft toevertrouwd. Aangezien je een mens bent, moet je nadenken over wat de verantwoordelijkheden van een mens zijn. Verantwoordelijkheden die de ongelovigen het meest waarderen, zoals kinderlijke gehoorzaamheid, het zorgen voor je ouders en naam maken voor je familie, hoeven niet te worden genoemd. Deze zijn allemaal leeg en verstoken van werkelijke betekenis. Wat is de meest basale verantwoordelijkheid die een mens zou moeten vervullen? Het meest realistische is hoe je nu je plicht goed vervult. Tevreden zijn met die slechts werktuigelijk te doen is niet je verantwoordelijkheid vervullen, en alleen woorden en doctrines spreken is niet je verantwoordelijkheid vervullen. Alleen door de waarheid te beoefenen en volgens principes te handelen vervul je je verantwoordelijkheid. Alleen wanneer het beoefenen van de waarheid effectief is geweest en anderen ten goede komt, zul je werkelijk je verantwoordelijkheid hebben vervuld. Ongeacht welke plicht je vervult, alleen wanneer je in alles volhardt in het handelen naar de waarheidsprincipes, zul je werkelijk je verantwoordelijkheid hebben vervuld. De dingen doen volgens menselijke gewoonten, louter als een formaliteit, is plichtmatig te werk gaan; alleen vasthouden aan de waarheidsprincipes betekent je plicht naar behoren uitvoeren en je verantwoordelijkheid vervullen. En wanneer je je verantwoordelijkheid vervult, is dat dan niet de manifestatie van trouw? Dat is de manifestatie van het trouw vervullen van je plicht. Alleen wanneer je deze verantwoordelijkheidsgevoel hebt, deze vastberadenheid en dit verlangen, en deze manifestatie van trouw met betrekking tot je plicht, zal God je gunstig gezind zijn en je goedkeuren. Als je niet eens deze verantwoordelijkheidsgevoel hebt, zal God je behandelen als een leegloper en een dwaas, en Hij zal je verachten. Vanuit menselijk oogpunt betekent dit je niet respecteren, je niet serieus nemen en op je neerkijken. Het is zoals wanneer je een tijdje met iemand contact hebt gehad en je ziet hem spreken over fantasievolle, onpraktische zaken, en hij ratelt maar door met onrealistische dingen, en je merkt dat hij graag opschept en grote woorden gebruikt, en dat hij niet betrouwbaar is – zou je hem dan respecteren? Zou je hem enige taak durven toevertrouwen? Misschien zou hij de taak die je hem toevertrouwt om de een of andere reden vertragen, en daarom zou je mensen zoals hij niets durven toevertrouwen. Je zou hen vanuit het diepst van je hart verafschuwen en betreuren dat je ooit met hen te maken hebt gehad. Je zou je gelukkig prijzen dat je hen niets had toevertrouwd en denken dat, als je dat wel had gedaan, je er de rest van je leven spijt van zou hebben gehad. Stel dat je met iemand omgaat en, door gesprek en contact met hem, ziet dat hij niet alleen een goede menselijkheid bezit, maar ook verantwoordelijkheidsgevoel heeft. Wanneer je hem een taak toevertrouwt, prent hij het, zelfs als je er terloops iets over zegt, in zijn gedachten, en bedenkt hij manieren om de taak goed uit te voeren om jou tevreden te stellen. Als hij de taak die je hem hebt gegeven niet goed uitvoert, schaamt hij zich om je daarna onder ogen te komen – dit is iemand met verantwoordelijkheidsgevoel. Zolang hun iets wordt verteld of iets wordt opgedragen – ongeacht of dat door een leider, werker of de Boven is – zullen mensen met verantwoordelijkheidsgevoel altijd denken: ‘Wel, aangezien ze een hoge dunk van me hebben, moet ik deze zaak goed afhandelen en hen niet teleurstellen.’ Zou je je niet op je gemak voelen om een taak toe te vertrouwen aan zulke mensen die geweten en verstand bezitten? De mensen aan wie je een taak kunt toevertrouwen, zijn zeker degenen die je gunstig gezind bent en vertrouwt. In het bijzonder, als ze verschillende taken voor je hebben afgehandeld en ze allemaal zeer gewetensvol hebben uitgevoerd, en volledig aan je eisen hebben voldaan, zul je denken dat ze betrouwbaar zijn. In je hart zul je hen echt bewonderen en hoogachten. Mensen zijn bereid om met dit type persoon om te gaan, om nog maar te zwijgen van God. Denken jullie dat God bereid zou zijn om het kerkelijke werk en de plicht die de mens behoort te vervullen, toe te vertrouwen aan een persoon die niet betrouwbaar is? (Nee, dat zou Hij niet doen.) Wanneer God een stuk kerkelijk werk aan iemand toewijst, wat is Gods verwachting van hem? Ten eerste hoopt God dat hij ijverig en verantwoordelijk is, dat hij dit stuk werk als iets belangrijks beschouwt en het dienovereenkomstig afhandelt, en het goed uitvoert. Ten tweede hoopt God dat hij een persoon is die het vertrouwen waard is, dat, ongeacht hoeveel tijd er verstrijkt, en ongeacht hoe de omgeving verandert, zijn verantwoordelijkheidsgevoel niet wankelt, en zijn integriteit de proef doorstaat. Als hij een betrouwbaar persoon is, zal God gerustgesteld zijn, en Hij zal geen toezicht meer houden op deze zaak of haar verder opvolgen. Dit komt omdat Hij hem in Zijn hart vertrouwt, en hij de taak die hem is toevertrouwd zeker zal voltooien zonder dat er iets misgaat. Wanneer God iemand een taak toevertrouwt, is dit dan niet wat Hij hoopt? (Jawel.) Als je dan eenmaal Gods bedoeling begrijpt, behoor je in je hart te weten hoe je moet handelen om aan Gods vereisten te voldoen, bij God in de gunst te komen en Gods vertrouwen te verdienen. Als je je eigen manifestaties en gedrag, en de houding waarmee je je plicht benadert, duidelijk kunt zien, als je zelfbewustzijn hebt en weet wat je bent, is het dan niet onredelijk van je om te eisen dat God je gunstig gezind is, je genade toont of je een speciale behandeling geeft? (Ja, dat is het.) Zelfs jij denkt heel weinig van jezelf, zelfs jij kijkt op jezelf neer, en toch eis je dat God je gunstig gezind is – dat houdt geen steek. Als je dus wilt dat God je gunstig gezind is, moet je er op zijn minst voor zorgen dat je betrouwbaar bent in de ogen van andere mensen. Als je wilt dat anderen je vertrouwen, je gunstig gezind zijn, een hoge dunk van je hebben, dan moet je op zijn minst waardig zijn, verantwoordelijkheidsgevoel hebben, je aan je woord houden en betrouwbaar zijn. Bovendien moet je ijverig, verantwoordelijk en trouw worden voor God – dan zul je in wezen aan Gods vereisten voor jou hebben voldaan. Dan zal er hoop zijn dat je Gods goedkeuring verkrijgt, nietwaar? (Ja, die is er dan.) Is dit moeilijk te bereiken? (Nee.) Zelfs mensen willen een betrouwbaar persoon vinden om taken af te handelen en mee om te gaan, dus is het dan overdreven van God om te vragen dat mensen hun plichten goed vervullen, en dat Hij deze kleine eis aan hen stelt? (Nee, dat is niet overdreven.) Het is helemaal niet overdreven. Dat is niet om het mensen moeilijk te maken, maar juist heel passend. Het is alleen dat mensen niet het hart hebben om dit te doen, ze denken niet na over Gods gedachten of voelen Gods bedoelingen niet aan. Het enige wat ze kunnen doen is voortdurend eisen stellen aan God, en zeggen: “Je moet me zegenen! Je moet me genade tonen! Je moet me leiden!” Wat is het dus dat je doet? Kun je werkelijk je plicht vervullen volgens je geweten en verstand? Kun je werkelijk ijverig, verantwoordelijk en trouw zijn? Dat is de minimale voorwaarde waaraan je moet voldoen opdat God je gunstig gezind is. Is dit niet de richting waar mensen hard naartoe zouden moeten werken? Aangezien je in God gelooft, moet je streven naar de waarheid en Gods vereisten – dit is de richting waar mensen hard naartoe zouden moeten werken. Mensen moeten hard werken in de juiste richting. Op die manier zal hun streven om God tevreden te stellen niet langer hol zijn.

Hebben valse leiders in hun hart enig begrip van wat het betekent om God in hun geloof in Hem tevreden te stellen? Hebben ze enige houding? Duidelijk niet. Ze hebben slechts een houding van maar wat aanmodderen in de wereld, en ze behandelen God op dezelfde manier, op een ongelooflijk oneerbiedige en minachtende manier. Dit soort houding brengt God ernstig te schande en lastert Hem, en God verafschuwt het. God gaf hun het leven en alles wat een mens bezit, en toch is hun houding ten opzichte van alles wat God hun heeft gegeven, ten opzichte van de regelingen die God voor hun leven treft, ten opzichte van Gods opdracht en werk, en ten opzichte van hun eigen plichten, er een van verachting en minachting. Wat betekent ‘minachting’? Het betekent de dagen willen doorkomen door maar wat aan te modderen en niets serieus te nemen. God verafschuwt deze houding van hen ten zeerste, en daarom zal Hij zulke mensen absoluut niet redden. Wat moeten jullie hieruit begrijpen? Dat jullie niet dit soort mensen moeten zijn. Ongeacht of je een leider bent of niet, of je de ambitie en het begeerte hebt om een leider te worden of niet, je moet eerst leren hoe je je moet gedragen, en absoluut geen leegloper, nietsnut of verwerpelijk persoon zijn. In je gedrag moet je een oprechte houding, waardigheid en verantwoordelijkheidsgevoel hebben – dit is het absolute minimum. Alleen op dit fundament kunnen mensen aan Gods vereisten voldoen en Zijn opdracht voltooien. Als je zelfs dit beetje fundament niet hebt, dan valt er niets te bespreken.

3 april 2021