II. Valse leiders die van pover kaliber zijn

We hebben zojuist gecommuniceerd over de uitingen van een bepaald type valse leiders – hoe zij omgaan met het terstond rapporteren van en het zoeken naar oplossingen voor de verwarring en moeilijkheden die zij in het werk tegenkomen – en over de redenen waarom zulke mensen niet in staat zijn om de verantwoordelijkheden van leiders en werkers te vervullen. Zulke mensen zijn schijngeestelijk; omdat ze de verwarring en moeilijkheden in het werk niet kunnen ontdekken, zijn ze niet in staat om deze verantwoordelijkheid te dragen. Dat is één type persoon. Er is echter nog een ander type: net als die schijngeestelijke mensen kunnen ook zij de problemen in het werk niet ontdekken, en daarom kunnen ze ze ook niet onmiddellijk aan de Boven rapporteren en bij de Boven naar oplossingen zoeken. Zulke mensen hebben het eveneens druk met hun werk; ze zijn de hele dag bezig zonder een moment stil te zitten. Ze zijn druk met het houden van preken, druk met het bezoeken van broeders en zusters op verschillende plaatsen, druk met het treffen van regelingen voor het werk, en zelfs druk met het kopen van allerlei benodigdheden voor het kerkelijke werk. Als iemand ziek wordt, helpen ze hem een dokter te vinden. Als iemand thuis moeilijkheden heeft, regelen ze financiële hulp. Als iemand een slechte gesteldheid heeft, nemen ze het initiatief om hem te ondersteunen en helpen ze actief zijn problemen op te lossen. Kortom, ze zijn voortdurend bezig met allerlei algemene zaken. Ze staan onverschillig tegenover het daadwerkelijke werk van de kerk, het evangeliewerk en de problemen in het kerkleven. Elke dag rennen ze zich uit de naad, druk bezig met het afhandelen en oplossen van kerkelijke aangelegenheden en de persoonlijke kwesties van broeders en zusters. Ze denken dat ze als leiders deze taken behoren te vervullen, maar ze realiseren zich nooit wat het wezenlijke werk van een leider is. Hoe hard ze ook werken, ze kunnen nog steeds niet de daadwerkelijke en cruciale problemen in de kerk vinden. Wanneer er verstoringen en belemmeringen optreden in het kerkleven, en wanneer Gods uitverkorenen moeilijkheden ondervinden bij hun ingang in het leven, kunnen deze leiders die niet direct oplossen. Hoewel ze druk aan het werk zijn en dag in, dag uit doorgaan zonder stil te zitten, wat bereiken ze eigenlijk met al die drukte? Er zijn veel problemen in het kerkwerk, maar zij zijn niet in staat om die te ontdekken. Van buitenaf lijken ze ijverig, gewetensvol en niet inactief, maar het ene probleem na het andere duikt op in het werk, en ze zijn druk bezig met gebreken herstellen, met het oplossen van allerlei ‘complexe en moeilijke problemen’ en met het aanpakken van kwaadaardige mensen en van mensen die verstoringen en hinder veroorzaken, die in de kerk opduiken. Ze houden zich met dit soort werk bezig, maar kunnen zelfs de meest elementaire problemen niet onderscheiden. Ze kunnen niet helder onderscheiden wat goede en wat slechte menselijkheid is, wat goed en wat pover kaliber is, wat echt talent en kennis hebben is, en wat gaven hebben is. Ze kunnen ook niet doorgronden wat voor soort mensen Gods huis cultiveert en wat voor soort mensen het elimineert, welke mensen de waarheid nastreven en welke niet, welke mensen gewillig hun plicht vervullen en welke hun plicht niet vervullen, welke mensen vervolmaakt kunnen worden tot Gods volk, en welke mensen arbeiders zijn, enzovoort. Ze beschouwen de mensen die grote woorden kunnen spreken en lege theorieën kunnen uitkramen, maar geen daadwerkelijk werk kunnen uitvoeren, als belangrijke kandidaten voor cultivering. Ze regelen dat deze mensen het werk kunnen doen, en vertrouwen belangrijk werk aan hen toe, terwijl ze de promotie en cultivering uitstellen van degenen die een zuiver bevattingsvermogen, kaliber en het vermogen hebben om de waarheid te begrijpen, alleen maar omdat die mensen nog niet zo lang in God geloven of een arrogante gezindheid hebben onthuld. Dergelijke problemen doen zich vaak voor in de kerk en beïnvloeden de voortgang van het kerkwerk. Dit zijn de daadwerkelijke problemen, maar dit type leider ziet of ontdekt ze niet en is er zich zelfs totaal niet bewust van. Wanneer kwaadaardige mensen verstoringen en hinder veroorzaken, geeft hij hun de kans om geobserveerd te worden en over zichzelf na te denken. Maar wanneer anderen, die geen kwaadaardige mensen zijn, af en toe wat kleine fouten maken omdat ze jong en onwetend zijn en zonder principes handelen – fouten die geen principiële kwesties zijn – behandelt dit type leider deze fouten als onvergeeflijke zonden en stuurt deze mensen naar huis. Dit type valse leider is elke dag druk aan het werk en van buitenaf lijkt het alsof hij zich enorm inspant en er veel tijd aan besteedt, maar hoe hard hij ook werkt, niemand ontvangt daardoor ware levensvoorziening. Welke problemen en moeilijkheden Gods uitverkorenen ook hebben, dit type valse leider kan ze niet oplossen door over de waarheid te communiceren. Het enige wat hij kan doen, is hen met een liefdevol hart aansporen, woorden en doctrines prediken om Gods uitverkorenen aan te moedigen. Daarom ontvangen Gods uitverkorenen onder de leiding van zulke mensen geen levensvoorziening; ze geloven alleen in God en vervullen hun plichten op basis van enthousiasme, maar bereiken geen ingang in het leven – hoelang kunnen ze zo doorgaan? Als gevolg daarvan zijn sommige mensen vaak negatief en zwak, en verlangen ze altijd naar de komst van de dag van God. De visies worden steeds onduidelijker voor hen, en wanneer ze kwesties ondervinden, ontstaan er opvattingen en misvattingen over God, en sommigen gaan zelfs aan God twijfelen en raken op hun hoede jegens Hem. Valse leiders zijn, wanneer ze met deze problemen worden geconfronteerd, totaal niet in staat om ze op te lossen; het enige wat ze doen is ze ontwijken. Ze lezen nooit samen met Gods uitverkorenen Gods woorden en bidden nooit met hen tot God om de waarheid te zoeken en problemen op te lossen – dat werk voeren ze nooit uit. Ze houden zich elke dag alleen bezig met wat algemene zaken en bepaalde externe aangelegenheden, dingen die niets te maken hebben met de ingang in het leven of met de waarheid. Ze denken dat, zolang ze maar druk bezig zijn met dingen doen, dit betekent dat ze hun plicht en hun verantwoordelijkheden vervullen, en dat ze onmogelijk valse leiders kunnen zijn. In werkelijkheid helpt hun drukdoenerij met deze algemene zaken de broeders en zusters helemaal niet om vooruitgang te boeken in het leven, laat staan dat het Gods uitverkorenen in staat stelt om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan. Zeg Mij, is er dan geen probleem met het kaliber van dit type valse leider? Ze kunnen niets doorzien, en ze denken dat zolang ze druk aan het werk zijn, alle problemen vanzelf zullen verdwijnen en indirect worden opgelost. Zijn deze mensen niet ontzettend verward? Is hun kaliber niet ontzettend pover? Ze kunnen niets doorzien, ze kunnen geen enkel daadwerkelijk werk uitvoeren, en dit maakt hen rasechte valse leiders en valse werkers. Dit is een zaak die het gemakkelijkst te onderscheiden is.

Valse leiders en valse werkers zijn nu overal in de kerken aanwezig. Ze vertrouwen alleen op hun enthousiasme om te werken en hebben totaal geen begrip van de waarheid. Ze weten niet wat het werk van een leider of werker inhoudt en ze kunnen niet over de waarheid communiceren om problemen op te lossen – ze houden zich de hele dag blindelings bezig met allerlei algemene zaken. Stel bijvoorbeeld dat de kerk een bepaald item moet kopen. Dat stelt niet veel voor; er hoeft alleen maar iemand met kennis van zaken te worden aangewezen om het te gaan kopen. Een valse leider was echter bang om te veel geld uit te geven, en dus regelde hij dat iemand verschillende plaatsen bezocht om het goedkoopste exemplaar te kopen. Het resultaat was dat ze een goedkoop product kochten dat al na een paar dagen kapotging, en dus moesten ze weer een nieuw exemplaar gaan kopen. Niet alleen bespaarden ze geen geld, ze gaven uiteindelijk meer uit. Is dit een principiële manier om zo’n taak aan te pakken? Het is niet nodig om bij een aankoop een bekend merk te kiezen, maar het is wel gepast om op zijn minst iets te kopen dat van degelijke kwaliteit is en bruikbaar. Valse leiders maken zich druk over algemene zaken, en daar is op zich niets mis mee. Maar ze nemen het cruciale werk van Gods huis niet serieus, en dat is een grote fout; het betekent dat ze geen essentieel werk verrichten. Werk zoals evangeliewerk, filmproductiewerk, tekstueel werk, ervaringsgetuigenisvideowerk en het doorvoeren van aanpassingen onder leiders en werkers, is allemaal cruciaal. Toch vinden valse leiders dat niet belangrijk: ze schuiven dit werk opzij en negeren het. Ze hebben onvoldoende kaliber en weten niet hoe ze het werk moeten uitvoeren, maar ze proberen ook niet te leren. In plaats daarvan denken ze: ‘Het is prima zolang er iemand is die de leiding heeft over dit werk. Ik ben daar toch zeker niet ook nog nodig? Ik handel de belangrijke zaken af. Dit zijn slechts kleine dingen waar ik me niet mee hoef te bemoeien. Zodra ik hen de principes heb verteld, is mijn werk gedaan.’ Valse leiders lijken van buitenaf erg druk, maar als je kijkt naar de dingen waar ze druk mee bezig zijn, is er geen enkel onderdeel dat werkelijk cruciaal is voor het kerkelijke werk, geen enkel werk dat voorziet in het leven van mensen, en geen enkel werk dat inhoudt dat ze de waarheid gebruiken om problemen op te lossen. De dingen waar ze zich mee bezighouden hebben geen enkele waarde, en deze valse leiders zijn gewoon blindelings bezig. Ze weten niet welk werk leiders en werkers behoren uit te voeren om in overeenstemming te zijn met Gods bedoelingen; ze vertrouwen alleen op hun enthousiasme om zich bezig te houden met bepaalde taken die ze zelf graag uitvoeren. Ze stellen gedetailleerde vragen over triviale zaken die niets te maken hebben met het kerkelijke werk, zoals welke kleren broeders en zusters dragen, welk kapsel ze hebben, hoe ze met anderen omgaan, en hoe ze praten en zich gedragen. Ze denken dat dit betekent dat ze vriendelijk en benaderbaar zijn, en dat het oplossen van problemen in het dagelijkse leven van mensen iets is wat een leider behoort te doen, iets wat bij normale menselijkheid hoort. Toch nemen ze het cruciale werk – zoals evangeliewerk, filmproductiewerk, gezangenwerk, tekstueel werk, administratief werk, het werk van het begieten van nieuwe gelovigen, het werk van het stichten van kerken, het werk van het bevorderen en cultiveren van mensen, enzovoort – niet serieus. Ze nemen aan geen van dit werk deel, en ze volgen het niet op; het is alsof dit werk niets met hen te maken heeft. Deze valse leiders lossen de vele problemen die zich in de kerk opstapelen niet op, ze ontheffen de valse leiders niet die ze behoren te ontheffen, ze beperken of behandelen kwaadaardige mensen die kwaad doen en amok maken en slechte dingen doen niet, en ze communiceren niet over de waarheid om het probleem op te lossen van sommige mensen die plichtmatig, onbeteugeld en ongedisciplineerd zijn, en treuzelen bij het vervullen van hun plichten. Wat voor probleem is dit? Ze zoeken de waarheid niet om deze daadwerkelijke problemen op te lossen – zijn zij mensen die daadwerkelijk werk uitvoeren? De onbeduidende en irrelevante taken die ze uitvoeren, voelen in hun hart als cruciaal en belangrijk. Ze houden zich de hele dag bezig met die waardeloze dingen, in de overtuiging dat ze hun verantwoordelijkheden vervullen en trouw zijn, maar ze voeren geen enkele essentiële werkzaamheid uit die God hun heeft toevertrouwd – zijn zulke mensen geen valse leiders? Ze zijn het equivalent van directeuren van wijkkantoren in de maatschappij, het zijn gewoon bemoeials uit de buurt – zijn zij dan nog de leiders en werkers van Gods huis? Het zijn rasechte valse leiders en valse werkers. Om welke reden worden deze mensen gekenmerkt als valse leiders en valse werkers? (Omdat hun kaliber te pover is, kunnen ze geen daadwerkelijk werk uitvoeren, en het enige wat ze kunnen, is wat triviale zaken afhandelen.) Dit is de specifieke reden. Het kaliber van deze mensen is te pover; hoeveel preken ze ook horen, hoeveel werkregelingen ze ook lezen, hoeveel jaar ze ook hun plicht vervullen in Gods huis, of hoeveel jaar ze ook leider zijn, ze weten nooit wat ze eigenlijk doen, of wat ze doen goed of fout is, of dat ze de verantwoordelijkheden vervullen die ze behoren te vervullen. Hun definitie van de benaming en titel van leiders en werkers is dat het prima is zolang ze maar druk zijn. Als een ezel die een molensteen ronddraait, blijven ze trekken totdat ze niet meer kunnen bewegen, en dat beschouwen ze als het vervullen van hun verantwoordelijkheden. Ongeacht in welke richting ze trekken, en ongeacht of de energie die ze in het trekken steken correct is of niet, in hun ogen vervullen ze hun verantwoordelijkheden. Er zijn veel kwesties die ze niet kunnen doorgronden, en ze proberen die niet op te lossen of aan de Boven te rapporteren en bij de Boven naar oplossingen te zoeken. Hoeveel jaar ze ook werken of met mensen omgaan, ze weten niet eens of de manifestaties van een persoon die van een nieuwe gelovige zijn – iemand met een oppervlakkig fundament in zijn geloof die de waarheid niet begrijpt – of dat het de manifestaties van een niet-gelovige zijn. Ze weten ook niet hoe ze zulke mensen moeten onderscheiden of kenmerken. Wanneer er twee mensen zijn die beiden in een negatieve gesteldheid verkeren, weten ze niet wie van hen het waard is om te cultiveren en wie niet; en wanneer twee mensen enigszins plichtmatig zijn in het vervullen van hun plichten, kunnen ze niet onderscheiden wie van hen de waarheid nastreeft en wie een arbeider is, wie in staat is om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan en wie geen waarheidswerkelijkheid heeft. Ze weten niet welke mensen mogelijk de weg van antichristen zullen volgen zodra ze leiders worden, zelfs als ze jarenlang met deze mensen hebben omgegaan. Hoeveel zinloze inspanningen ze ook doen, hoeveel nutteloze taken ze ook uitvoeren of hoeveel problemen er ook om hen heen zijn, ze zijn zich daar niet van bewust en beseffen niet dat dit problemen zijn. Omdat zulke mensen van pover kaliber zijn, verward van geest en niet in staat om werk uit te voeren, is het voor hen erg moeilijk om de verantwoordelijkheden van een leider of werker te vervullen. Afgezien van wat eenvoudige algemene zaken die ze kunnen uitvoeren, zijn deze leiders en werkers niet in staat om iets te doen dat verband houdt met het essentiële werk van de kerk, en kunnen ze geen daadwerkelijke problemen in het werk zien of oplossen. Is dit soort leider met dit soort kaliber het waard om gecultiveerd te worden? Ze weten niet eens wat verwarring of moeilijkheden zijn, laat staan dat ze die volgens de principes kunnen behandelen. Zelfs als de problemen die in het kerkelijke werk worden ondervonden heel gewoon zijn, kunnen ze die nog steeds niet samenvatten en classificeren, en weten ze ook niet hoe ze over de waarheid moeten communiceren om ze op te lossen – dit type valse leider is zonder uitzondering niet in staat om deze problemen, die vaak in de kerk voorkomen, aan te pakken of op te lossen. Hun grootste probleem is niet dat ze niet bereid zijn om een prijs te betalen, of dat ze bang zijn om het druk te hebben en zich moe te voelen, maar het is eerder dat ze een pover kaliber hebben, een onheldere geest, en ze niet in staat zijn om het belangrijke werk en het daadwerkelijke werk van de kerk uit te voeren. In plaats daarvan voeren ze alleen wat algemene zaken uit of bemoeien ze zich graag met wat irrelevante dingen, en dan willen ze de rol van leiders en werkers spelen – zijn dat geen verwarde mensen met te grote ambities en begeerten? Leiders van een pover kaliber zijn zonder uitzondering niet in staat om de kerntaken van de kerk uit te voeren – werk dat de waarheidsprincipes omvat – of ingewikkeld professioneel werk, zoals het werk van het verspreiden van het evangelie, het werk van het begieten van nieuwe gelovigen in de kerk, filmproductiewerk, tekstueel werk, en personeelszaken die leiders en werkers op verschillende niveaus betreffen. Waarom zijn ze niet in staat om dit werk uit te voeren? Dat komt omdat hun kaliber te pover is en ze de principes niet kunnen bevatten; ze schieten zonder uitzondering tekort in al dit werk en zijn niet in staat om te leren hoe ze het moeten uitvoeren. Stel bijvoorbeeld dat zulk een leider vijf mensen krijgt toegewezen en gevraagd wordt om werk onder hen te verdelen op basis van hun opleidingsniveau, hun kaliber en sterke punten, en hun karakter. Is dat een gemakkelijke taak om uit te voeren? Heeft dit iets te maken met het kaliber van leiders en werkers? (Ja.) Leiders en werkers van gemiddeld kaliber zullen het werk relatief nauwkeurig verdelen nadat ze enige tijd de vijf mensen hebben geobserveerd, met hen zijn omgegaan en hen hebben leren kennen. Leiders en werkers van pover kaliber zullen denken dat vijf mensen te veel is; als er te veel mensen zijn, raken ze in de war en weten ze niet hoe ze het werk onder hen moeten verdelen. En zelfs als ze werk aan hen toewijzen, weten ze in hun hart niet of ze dat op een gepaste manier uitvoeren of niet. Dit is wat het personeelsaspect betreft. Als het gaat om het behandelen van zaken – bijvoorbeeld als ze twee of drie zaken tegelijk moeten behandelen en oplossen – weten ze niet hoe ze de relatie tussen deze zaken moeten beoordelen en onderscheiden, en kunnen ze niet afwegen welk probleem ze eerst moeten oplossen, en welk probleem later kan worden opgelost zonder dat er vertragingen optreden. Met andere woorden, ze weten niet hoe ze de voor- en nadelen moeten afwegen, ze weten niet hoe ze taken moeten prioriteren op volgorde van belangrijkheid en urgentie, en ze weten niet hoe ze problemen moeten oplossen. Maar omdat ze leiders en werkers zijn, moeten ze, ook al begrijpen ze iets niet, doen alsof ze het wel begrijpen, en ook al vatten ze iets niet, doen alsof ze het wel vatten. Er rest hun niets anders dan vol te houden en wat doctrines te prediken om zich erdoorheen te slaan, een paar aangenaam klinkende woorden te zeggen en de boel haastig af te ronden. Ze zijn zich er volkomen van bewust of wat ze zeggen accuraat is of niet, of het in overeenstemming is met de principes of niet, of het problemen kan oplossen of niet, maar ze willen er zich gewoon doorheen slaan. Ze weten heel goed dat ze met wat ze doen geen problemen zullen kunnen oplossen, maar ze rapporteren de problemen nog steeds niet aan de Boven, waardoor ze uiteindelijk vertragingen in het werk veroorzaken en worden ontheven van hun functie. Zeg Mij, zijn deze mensen geen dwazen? Wanneer sommige leiders en werkers problemen rapporteren, halen ze alle oude, onbelangrijke gebeurtenissen aan die zich tot op de dag van vandaag hebben voorgedaan, en nadat ze een hoop dingen hebben verteld, moet je hen nog steeds helpen analyseren en beoordelen welke problemen er eigenlijk zijn. Ze begrijpen niet eens hoe ze een kwestie moeten aankaarten, en ze kunnen uren praten zonder duidelijk uit te leggen wat de kern en de essentie van een kwestie zijn. Alles wat ze zeggen heeft alleen betrekking op oppervlakkige zaken en is gewoon een hoop onzin! Is dit geen geval van een te slecht kaliber en van een steekje los hebben? Zijn mensen met kaliber bereid naar deze dingen te luisteren? De persoon met wie ze spreken wil alleen weten wat de huidige situatie en manifestaties zijn van de persoon over wie ze rapporteren, en over welke gesteldheid ze verward zijn en die ze niet kunnen oplossen. En toch praten deze mensen altijd over welk werk die persoon in het verleden heeft uitgevoerd; ze praten niet over de huidige situatie van die persoon, of zeggen niet welke verwarring en problemen ze zelf hebben. Ze zeggen een hoop dingen, maar niemand kan precies zeggen waar ze het eigenlijk over hebben. Zelfs als ze een vraag willen stellen, weten ze niet waar ze moeten beginnen; ze weten niet hoe ze die moeten formuleren op een manier die doeltreffend is en waardoor mensen hen kunnen begrijpen – ze hebben niet eens het vermogen om hun woorden te ordenen. Is dit geen manifestatie van een extreem pover kaliber? Sommige valse leiders hebben een pover kaliber, en wanneer ze een kwestie rapporteren, zeggen ze een hoop onzinnige en onbegrijpelijke dingen, en dan denken ze: ‘Ik heb je nu toch voldoende informatie gegeven? Ik heb je zelfs alles verteld over het verleden en heden van deze kwestie – kun je nu niet zeggen welke vraag ik wil stellen?’ Wat je hen ook vraagt of hoe je hen ook begeleidt, ze weten niet wat ze moeten zeggen en kunnen nooit het kernpunt van de kwestie benoemen. Het is niet dat het hen aan woorden ontbreekt om zich uit te drukken of dat ze een laag opleidingsniveau hebben, maar eerder dat hun kaliber pover is en ze hersenloos zijn; ze weten niet hoe ze deze dingen moeten uitdrukken, hun geest is verward en ze kunnen zich niet duidelijk uitdrukken zodat anderen hen kunnen begrijpen. Ze voelen enige last, en na verloop van tijd krijgen ze enig besef van bepaalde kwesties, maar ze weten niet hoe ze die moeten uitdrukken, ze zijn niet in staat om te begrijpen wat de essentie van de kwesties is, laat staan dat ze ze kunnen samenvatten. Kunnen mensen van zo’n pover kaliber werk uitvoeren? Kunnen ze de verantwoordelijkheden van leiders en werkers vervullen? Nee, dat kunnen ze niet. Zelfs als je hen tijd en kansen geeft en toestaat dat ze de problemen rapporteren en beschrijven, kunnen ze het niet. Kun je dan nog een gesprek voeren met zulke mensen? Kunnen ze nog worden ingezet? (Nee.) Waarom kunnen ze niet worden ingezet? Ze kunnen niet eens duidelijk spreken, en ze hebben niet eens het meest basale instinct van een mens om taal te gebruiken om hun gedachten, ideeën en houdingen uit te drukken. Welk werk kunnen ze dan eigenlijk nog uitvoeren? Hoewel ze misschien wat kracht hebben, gemeend enthousiasme, een beetje verantwoordelijkheidsgevoel en een vrij oprecht hart, is hun kaliber te pover. Hoe je hen ook onderwijst, ze kunnen niets leren, en zelfs als je hen leert hoe ze moeten spreken, zullen ze het niet onder de knie krijgen, waardoor je geagiteerd en boos wordt. Wanneer ze spreken, maken ze er een puinhoop van, waardoor je in de war raakt; ze kunnen niets duidelijk zeggen, en wat ze zeggen is gewoon een hoop onzin. Het meest meelijwekkende aan hen is dat ze de menselijke taal niet begrijpen en toch blindelings blijven handelen. Ze denken nog steeds dat ze capabel zijn en ze worden opstandig wanneer je hen snoeit. Hoe kunnen ze dan het leiderschapswerk goed uitvoeren? Wanneer het kaliber van leiders of werkers zo pover is dat ze zich niet in taal kunnen uitdrukken, kunnen ze dan nog steeds bekwaam zijn in het werk? (Nee.) En wat betekent het om niet bekwaam te zijn in hun werk? Het betekent dat ze niet in staat zijn om direct de moeilijkheden en problemen te ontdekken die ze in het werk ondervinden. Natuurlijk betekent het ook dat, welke problemen er ook in het werk ontstaan, ze die nooit direct kunnen oplossen, noch ze direct aan de Boven kunnen rapporteren en bij de Boven naar oplossingen kunnen zoeken – dit is te moeilijk voor hen, ze zijn er eenvoudigweg niet toe in staat. Als het gaat om zulke mensen van een pover kaliber, valt dit werk hun enorm zwaar; het is als een vis dwingen op het droge te leven of een varken dwingen te vliegen – dit werk uitvoeren vergt buitengewoon veel inspanningen van hen.

Sommigen zeggen: “Ik heb medelijden met die mensen. Ze hollen druk rond om allerlei taken af te handelen, en uiteindelijk worden ze als valse leiders gekenmerkt vanwege hun povere kaliber. Betekent dat dan dat al het lijden dat ze hebben doorstaan tevergeefs is geweest? Is dat niet mensen onrechtvaardig behandelen?” Het ontheffen van valse leiders uit hun functie betekent verantwoordelijkheid nemen voor Gods uitverkoren volk en voor het werk van de kerk, dus hoe kan dat worden beschouwd als het onrechtvaardig behandelen van mensen? Als je erop staat dat valse leiders in hun functie blijven, schaadt dat dan niet Gods uitverkoren volk? Wil je zeggen dat het schaden van Gods uitverkoren volk geen onrechtvaardig behandelen van mensen is? Door valse leiders uit hun functie te ontheffen, veroordeelt Gods huis hen niet, noch zendt het hen naar de hel, maar het biedt zulke mensen de kans om gered te worden. Kunnen ze gered worden als ze valse leiders blijven? Wat zal hun uiteindelijke uitkomst zijn? Waarom bekijk je de kwestie niet op deze manier? Bovendien, wat is het doel van geloven in God? Een leider zijn is toch zeker niet de enige weg vooruit? Zijn er geen andere plichten als iemand geen leider is? Is er voor mensen die geen leiders zijn en een pover kaliber bezitten geen manier om te overleven? (Nee, dat is niet zo.) Wat is dan de weg van beoefening? Wat we nu ontleden zijn de manifestaties en de problemen die bestaan bij dit type valse leiders van pover kaliber; we veroordelen of vervloeken hen niet, we ontleden hen alleen. Het doel van dit ontleden is om mensen van dit type zichzelf nauwkeurig te laten kennen en zichzelf te positioneren, hun eigen maat te kennen, en goed te begrijpen wat leiders en werkers zijn, welk werk leiders en werkers behoren uit te voeren, en dit dan met zichzelf te vergelijken om te zien of ze geschikt zijn om leiders of werkers te zijn. Als je kaliber werkelijk zo pover is dat je niet het vermogen hebt om je in taal uit te drukken, of het vermogen om je gedachten en zienswijzen uit te drukken, of het vermogen om problemen te ontdekken, dan ben je niet geschikt om een leider of werker te zijn, niet bekwaam om de plicht van een leider of werker te vervullen, en niet in staat om het werk van een leider of werker uit te voeren. En aangezien je van pover kaliber bent, moet je dit soort zelfbewustzijn hebben. Sommige mensen zeggen: “Mijn kaliber is pover – nou en? Ik heb een goede menselijkheid, dus ik behoor een leider te zijn.” Is dat het principe? Anderen zeggen: “Behalve dat ik een goede menselijkheid heb, ben ik ook bereid om lijden te verduren en een prijs te betalen, ik kan preken houden, ik heb een fundament in mijn geloof en ben gevangengezet omwille van mijn geloof in God. Tellen deze dingen niet als kapitaal voor mij om een leider of werker te zijn?” Is het de waarheid dat iemand kapitaal moet hebben om een leider of werker te zijn? (Nee.) Waar we het nu over hebben, zijn de verantwoordelijkheden van leiders en werkers en, binnen dit onderwerp, spreken we over de kwestie van kaliber. Als je kaliber pover is en je deze verantwoordelijkheden niet kunt vervullen, dan moet je het volgende zelfbewustzijn hebben: “Ik heb dit kaliber niet en ik kan geen leider of werker zijn. Welk kapitaal ik ook heb, het is nutteloos.” Je zegt dat je een goede menselijkheid hebt, dat je betrouwbaar bent, dat je de vastberadenheid hebt om lijden te verduren en je bereid bent om een prijs te betalen – heeft Gods huis je dan onrechtvaardig behandeld? Gods huis zet mensen in op een manier waarbij ieders talenten optimaal worden benut en de rollen precies op maat zijn, op een wijze die volkomen gepast is. Als je een goede menselijkheid hebt, maar je kaliber pover is, dan behoor je je plicht goed te vervullen met heel je hart en kracht; het is niet zo dat je een leider of werker moet zijn om door God goedgekeurd te worden. Zelfs als je bereid bent om je moeite te getroosten, maar niet op de manier waarop een leider dat moet doen, en je niet het kaliber hebt dat een leider behoort te hebben en je daarin tekortschiet, wat kun je dan doen? Dwing jezelf niet of maak het jezelf niet moeilijk; als je 25 kilo kunt dragen, draag dan 25 kilo. Probeer je niet uit te sloven door boven je macht te tillen en te zeggen: “25 kilo is niet genoeg, ik wil nog meer dragen, ik wil 50 kilo dragen, ik ben bereid om het te doen, zelfs als ik sterf van uitputting!” Je bent niet in staat om een leider of werker te zijn, maar als je toch boven je macht blijft tillen om je uit te sloven, zul je, ook al raak je niet uitgeput, het kerkelijke werk vertragen, de voortgang en efficiëntie van het werk beïnvloeden en de vooruitgang in het leven van veel mensen vertragen – dit is geen verantwoordelijkheid die je kunt dragen. Omdat je van onvoldoende kaliber bent, behoor je, als je zelfbewustzijn hebt, proactief aan te bieden om af te treden en iemand van goed kaliber, die de waarheid liefheeft en die verantwoordelijker is dan jij, voor te dragen als een leider of werker. Dat zou de verstandige keuze zijn, en alleen door zo te handelen zou je iemand met echte menselijkheid en verstand zijn, iemand die echt de waarheid begrijpt en in praktijk brengt. Als je je functie neerlegt omdat je niet in staat bent om het leiderschapswerk uit te voeren, en vervolgens een plicht kiest die bij je past en je loyaliteit toont zodat je door God goedgekeurd kunt worden, dan ben je een uitzonderlijk slim persoon. Je denkt altijd: ‘Hoewel ik van pover kaliber ben, heb ik een goede menselijkheid, ben ik bereid om me moeite te getroosten, lijden te verduren en een prijs te betalen; ik ben vastberaden en veerkrachtiger dan jullie allemaal in alles wat ik doe, en ben ruimdenkend en niet bang om gesnoeid of beproefd te worden. Ook al is mijn kaliber wat pover, ik kan nog steeds een leider zijn.’ Een pover kaliber hebben is geen probleem. Dit is niet bedoeld als een veroordeling van jou, maar alleen om je te classificeren en je duidelijk te laten begrijpen wat je precies kunt doen en voor welke plicht je geschikt bent. De huidige kwestie is echter dat je kaliber pover is en je niet in staat bent om een leider of werker te zijn. Ook al ben je gekozen als leider of werker, je bent niet in staat om dit werk goed uit te voeren, en het enige wat je doet is het werk in de war sturen. Als je een goede menselijkheid hebt, een geweten en verstand hebt, en je bereid bent om je moeite te getroosten en er een prijs voor te betalen, dan zal er een taak zijn die bij je past en een plicht die je behoort te vervullen, en Gods huis zal daar redelijke regelingen voor je treffen. Dat je geen leider mag zijn, is gebaseerd op de regels en principes van Gods huis. Gods huis zal je echter absoluut niet het recht ontzeggen om een plicht te vervullen of het recht om in God te geloven en Hem te volgen, alleen omdat je van pover kaliber bent. Is dit niet gepast? (Ja, dat is het.) Is het nodig dat we over deze kwestie nog uitvoeriger communiceren? Sommige mensen met een pover kaliber horen dit en denken: ‘Communiceer hier niet meer over. Ik schaam me te diep om iemand onder ogen te komen. Ik weet dat ik van pover kaliber ben, en ik zal geen kerkleider of werker meer zijn. Ik zal gewoon een teamleider of supervisor zijn, of anders doe ik klusjes, kook ik of maak ik schoon. Alles is prima. Ik zal de last van mijn taak zonder klagen dragen, me onderwerpen aan de regelingen van Gods huis en aan Gods orkestraties. Dat ik van pover kaliber ben, is Gods genade en Gods goede bedoelingen liggen daarin besloten. Alles wat God doet, is juist.’ Als je de dingen op deze manier kunt zien, is dat goed, en betekent het dat je enig zelfbewustzijn hebt. Ik zal niet verder uitvoerig over deze kwestie communiceren. Kortom, wat deze mensen van pover kaliber betreft, ontleden we alleen het probleem en leggen we de waarheid van de feiten bloot, zodat meer mensen de juiste houding en zienswijze ten opzichte van deze mensen hebben, en zodat zijzelf de juiste houding en zienswijze hebben tegenover de kwestie van hun eigen povere kaliber. Zo kunnen ze zichzelf nauwkeurig positioneren, een positie en plicht vinden die bij hen past, en ervoor zorgen dat hun volharding in het betalen van een prijs en hun vastberadenheid om lijden te verduren op een redelijke manier worden benut en ingezet. Dit heeft geen invloed op je begrip van de waarheid en het in praktijk brengen ervan, noch heeft het invloed op je imago in Gods huis.