Zojuist hebben we gecommuniceerd over de criteria en doelen voor het bevorderen en cultiveren van allerlei gekwalificeerde talenten, en ook over het begrip en de zienswijze die men zou moeten hebben wat betreft de bevordering en cultivering van allerlei getalenteerde mensen door Gods huis. Een ander aspect is de houding en benadering die men zou moeten hebben ten opzichte van de verschillende soorten getalenteerde mensen die worden bevorderd en gecultiveerd. Dit zijn enkele kwesties die in punt zes gecommuniceerd zouden moeten worden. Laten we dus vervolgens, specifiek met betrekking tot punt zes, ontmaskeren en ontleden hoe valse leiders het werk van het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen uitvoeren. Dit is de hoofdinhoud waarover we zullen communiceren.

De houdingen en uitingen van valse leiders wat betreft het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen

Valse leiders begrijpen de waarheid niet en zoeken de waarheid niet. Daarom maken ze, wanneer het gaat om het belangrijke werk van het bevorderen en cultiveren van allerlei gekwalificeerde talenten in Gods huis, er een potje van, zetten ze alles op hun kop en voldoen ze eenvoudigweg niet aan de vereisten van Gods huis. Omdat ze de criteria voor het bevorderen en cultiveren van allerlei gekwalificeerde talenten niet begrijpen, laat staan Gods bedoelingen, en evenmin de betekenis ervan begrijpen, is het voor hen erg moeilijk om dit werk op een manier uit te voeren die aan de norm voldoet en in overeenstemming is met de principes. De verschillende soorten ‘getalenteerde’ mensen die valse leiders tijdens hun werk cultiveren, vormen een bont gezelschap. In plaats van gekwalificeerde talenten te bevorderen en te cultiveren, bevorderen valse leiders mensen die op geen enkele manier bevorderd en gecultiveerd zouden moeten worden om als leiders of werkers te dienen, en laten ze toe dat deze mensen van de kerk leven en Gods offergaven verkwisten. Valse leiders doen allemaal dit soort dingen, waardoor sommige mensen die de waarheid nastreven en een gevoel van gerechtigheid hebben, onder de voet worden gelopen en niet worden bevorderd en ingezet. In plaats daarvan worden nietsnutten in de ogen van deze valse leiders tot zogenaamde getalenteerde mensen gemaakt, die zij vervolgens bevorderen en cultiveren. Wat zijn dan de uitingen van valse leiders wanneer zij dit werk doen? Stel bijvoorbeeld dat Gods huis, omdat het werk dit vereist, enkele mensen moet vinden om externe zaken af te handelen. Naar welke mensen zou het dan moeten zoeken? Ik heb zojuist verschillende criteria opgesomd: werkvermogen hebben, plichten kunnen vervullen volgens de principes die Gods huis vereist en de belangen van Gods huis kunnen verdedigen. Weten valse leiders wat deze principes zijn? Vanzelfsprekend niet, dus hoe vinden zij mensen om externe zaken af te handelen? Ze denken bij zichzelf: ‘Wie kan externe zaken afhandelen? Er is een zuster die scherp van geest is en snel reageert, die welbespraakt is en weet hoe ze met mensen moet omgaan. Haar ogen schieten berekenend heen en weer wanneer ze spreekt en de meeste mensen kunnen haar niet doorgronden. Ze is wat ongeschikt als kerkleider, maar uitstekend geschikt voor het afhandelen van externe zaken, dus ik kies haar. Alleen is haar opleidingsniveau wat laag, en ik vrees dat ongelovigen op haar neer zullen kijken, dus zoek ik een universitair afgestudeerde – die voorzitter was van haar studentenvereniging – om met haar samen te werken. Deze persoon is vrij slim, maar heeft relatief weinig maatschappelijke ervaring en relatief weinig van de wereld gezien, dus kan ze van haar partner leren. Van deze twee heeft de een een laag opleidingsniveau en de ander is hoogopgeleid, de een heeft maatschappelijke ervaring en de ander niet – ze zijn toch ideaal om samen te werken?’ De een is welbespraakt en gevat, scherpzinnig en een echte sociale hoogvlieger; telkens wanneer ze met ongelovigen omgaat, merken ze niet dat ze een gelovige is. De ander is hoogopgeleid en heeft sociale status; telkens wanneer ze met ongelovigen omgaat, kijken ze niet op haar neer. Wat denken jullie van deze twee principes waarmee valse leiders mensen selecteren? Valse leiders geloven dat, zolang iemand welbespraakt is, een scherp verstand en snelle reflexen heeft, hij de algemene zaken voor Gods huis kan afhandelen. Is dit een juiste manier om mensen te selecteren? (Nee.) Waarom is het niet juist? (Zulke mensen zijn vaak behoorlijk sluw; hoewel ze zich met anderen bezig kunnen houden met filosofieën voor wereldlijke betrekkingen en weten hoe ze met mensen moeten omgaan, kunnen ze de belangen van Gods huis niet per se verdedigen.) Dat klopt. Het belangrijkste is dat, welke zaken iemand voor Gods huis ook afhandelt, hij op zijn minst oprecht moet zijn en de belangen van Gods huis moet kunnen verdedigen. Betekent het dat iemand, alleen omdat hij welbespraakt is en de doden weer tot leven kan praten, de belangen van Gods huis kan verdedigen? Betekent het dat iemand, omdat hij scherpzinnig, welbespraakt en gevat is, de belangen van Gods huis kan verdedigen? (Nee, dat betekent het niet.) Zelfs als hij een eed zweert, is het nutteloos; ook wanneer je eisen aan hem stelt, is dat even zinloos – hij moet dat karakter hebben. Maar valse leiders onderzoeken deze dingen niet; ze letten alleen op wie maatschappelijke ervaring heeft, wie sluw, scherpzinnig, welbespraakt en gevat is, wie weet hoe hij zich naar de gelegenheid moet gedragen, en wie als een kameleon en een echte sociale hoogvlieger is. Ze denken dat zulke mensen algemene zaken in Gods huis kunnen afhandelen. Is dit geen vergissing? Dit is een vergissing wat betreft de principes en normen voor het selecteren van mensen. Het feit is dat dit soort persoon extreem glad van tong is: met wie hij ook te maken heeft, alles wat hij zegt is een leugen en hoeveel eden hij ook zweert, hij kan niet veranderen. Bij het doen van dingen verdedigt hij alleen zijn eigen belangen, en vooral wanneer hij met gevaar wordt geconfronteerd, beschermt hij eerst en vooral zichzelf en denkt hij nooit aan de belangen van Gods huis. Zolang hij een goede relatie met ongelovigen heeft, vindt hij dat voldoende; of de belangen van Gods huis wel of niet worden geschaad, kan hem niets schelen. De veiligheid van de broeders en zusters houdt hij evenmin in overweging, en of Gods naam te schande wordt gemaakt kan hem ook niets schelen; hij denkt alleen aan zijn eigen hachje. Valse leiders kunnen dit soort persoon niet doorzien en denken dat hij het meest geschikt is om externe zaken voor Gods huis af te handelen. Is dat niet dwaas? Hij verraadt de belangen van Gods huis, maar de valse leiders hebben dat niet eens door en wijzen hem toch belangrijke taken toe en zijn voor alles van hem afhankelijk. Is dat niet de dwaasheid ten top? Zijn mensen die welbespraakt, gevat en scherpzinnig zijn, mensen met oprechte bedoelingen? Als je niet met hen bent omgegaan of hen niet zorgvuldig hebt geobserveerd, zul je het niet weten. Wanneer je met hen omgaat en zaken afhandelt, let er dan vooral op of wat ze zeggen overeenkomt met wat ze doen. Dit kan al door één gebeurtenis worden getest. Stel bijvoorbeeld dat je dingen aan het verplaatsen bent. Wanneer ze dit zien, zullen ze je niet helpen. Pas wanneer je het werk hebt voltooid, komen ze naar je toe en zeggen: “Hoe kun je zulk vermoeiend werk alleen doen? Ik had je geholpen als je het maar had gevraagd, hoe druk ik het ook had. Je ziet er uitgeput uit. Ik zal later voor je koken; vandaag hoef jij dat niet te doen.” Na die woorden verdwijnen ze. Je bent totaal uitgeput en toch moet je nog koken. En zodra je klaar bent met koken, komen ze eten en zeggen dan zelfs: “Waarom heb je me niet geroepen toen je op het punt stond te gaan koken? Je bent helemaal uitgeput en toch kook je een maaltijd voor mij – hoe kan dat nu juist zijn? Omdat je het toch al hebt gemaakt, eet ik het gewoon op. Ik kook de volgende maaltijd. Geef me een seintje wanneer je in de toekomst werk hebt dat moet worden gedaan.” Eén zo’n gebeurtenis is genoeg om hen volledig te doorzien. Ze zijn bijzonder glad van tong, gevat en weten wat ze moeten zeggen. Ze weten hoe ze zich naar de gelegenheid moeten gedragen, maar alles wat ze ooit doen is mooie dingen zeggen, zonder ooit echt werk te verrichten. Zijn zulke mensen betrouwbaar? Als je hen vraagt de algemene zaken van Gods huis af te handelen, kunnen zij dan de belangen ervan verdedigen? Kunnen zij de reputatie van de kerk hooghouden en de veiligheid van de broeders en zusters waarborgen? (Nee.) Zijn het eigendom en alle belangen van Gods huis hun eerste prioriteit? Verre van dat. De ogen en het verstand van valse leiders zijn blind voor zulke gemakkelijk te herkennen problemen; ze zien ze gewoon niet. In plaats daarvan spreken ze enkel woorden en doctrines. Wie door God wordt bemind en wie niet, wie de waarheid liefheeft en wie niet, welke soort mensen een fundament bezitten in hun geloof in God en welke mensen geen fundament hebben, welke mensen hun plicht trouw vervullen en welke niet trouw zijn in het vervullen van hun plicht – daarover spreken ze op een redelijke en logische manier en het lijkt alsof ze het echt begrijpen, maar het zijn allemaal holle frasen en doctrines. Telkens wanneer hun wordt gevraagd mensen te onderscheiden, zijn hun ogen en verstand blind; ze weten gewoon niet hoe ze mensen moeten doorgronden. Hoe lang ze ook met dit soort mensen omgaan, ze doorzien hen nog steeds niet en wijzen hun zelfs belangrijke taken toe.

Het is al een verfoeilijke daad dat valse leiders de verkeerde mensen inzetten, en toch verergeren ze deze wandaad door nog verfoeilijker te handelen. Stel bijvoorbeeld dat een valse leider de verkeerde persoon heeft ingezet. Deze persoon is totaal ongeschikt om supervisor te zijn en voldoet niet aan de criteria van Gods huis om bevorderd en gecultiveerd te worden. Toch staat de valse leider erop hem in te zetten en inspecteert nooit zijn werk, in de overtuiging: ‘Je mag degenen die je inzet niet wantrouwen, en degenen die je wantrouwt niet inzetten. Aangezien ik jou heb uitgekozen en bevorderd, zul je dit werk goed kunnen doen; ga dus je gang en doe het werk zoals het jou goeddunkt. Ik steun je in alles wat je doet en het heeft geen zin dat iemand hiertegen bezwaar maakt!’ Ze hebben de verkeerde persoon ingezet en toch lieten ze hun fout doorlopen tot het einde – zóveel vertrouwen hebben ze in zichzelf. Valse leiders zijn allemaal blind. Ze zien geen enkel probleem, onderscheiden niet welke mensen kwaadaardige mensen of niet-gelovigen zijn, hebben totaal niet door wie het werk van de kerk verstoort en hindert en wijzen zelfs belangrijke taken toe aan verwarde mensen. Valse leiders schenken groot vertrouwen aan wie ze ook maar bevorderen en onbezonnen vertrouwen ze hun belangrijk werk toe. Daardoor maken die mensen er een puinhoop van in het werk van de kerk, wat de verspreiding van het evangelie ernstig beïnvloedt en de belangen van Gods huis schaadt. Valse leiders doen zelfs alsof ze hier niets van afweten. De Boven vraagt hen: “Hoe functioneert de persoon die jij hebt bevorderd? Is hij geschikt om dit werk uit te voeren? Verdedigt hij het werk van de kerk en de belangen van Gods huis? Zal hij op kritieke momenten zichzelf beschermen of juist het werk van de kerk verdedigen?” Deze valse leiders antwoorden: “Hij heeft een eed gezworen om het werk van de kerk te verdedigen. Bovendien gelooft hij al twintig jaar in God. Hoe zou hij zichzelf kunnen beschermen en de belangen van Gods huis verraden? Hij zal de belangen van Gods huis heus wel verdedigen.” De Boven antwoordt: “Is wat je zegt nauwkeurig? Heb je zijn werk geïnspecteerd?” Deze valse leiders antwoorden: “Ik heb zijn werk niet geïnspecteerd, maar ik heb hem opgedragen niet zijn eigen belangen te verdedigen maar het werk van de kerk, en hij heeft me beloofd dat te doen.” Wat heb je eraan dat hij jou een belofte doet? Hij komt niet eens de eed na die hij voor God heeft afgelegd. Denk je dat zijn belofte aan jou een garantie is? Kan hij werkelijk doen wat hij heeft beloofd? Aangezien je zijn werk niet hebt gecontroleerd, hoe weet je dan of hij iemand is die de belangen van Gods huis verdedigt? Waarom geloof je zo in jezelf? Zijn zulke valse leiders geen schurken? Door de verkeerde persoon in te zetten, hebben ze al een grote fout gemaakt. Vervolgens verergeren ze die fout door nooit navraag te doen naar het werk van die persoon, het niet te onderzoeken of te controleren en er geen toezicht op te houden of het te observeren. Het enige wat ze doen is deze persoon maar blijven tolereren terwijl hij roekeloos handelt en wandaden begaat. Zo werken valse leiders. Telkens wanneer er voor een werkonderdeel mensen tekort zijn, wijzen valse leiders achteloos een verantwoordelijke aan en voor hen is de kous daarmee af. Ze inspecteren het werk nooit, en gaan ook niet echt ter plaatse om met die persoon om te gaan, hem te observeren en te proberen meer over hem te weten te komen. Op sommige plaatsen is de omgeving niet bevorderlijk om die persoon te ontmoeten en tijd met hem door te brengen, maar jij moet wél naar zijn werk vragen en indirect nagaan wat hij heeft gedaan en hoe hij het heeft gedaan – je kunt het de broeders en zusters vragen of iemand die dicht bij hem staat. Dat is toch best haalbaar? Maar valse leiders nemen niet eens de moeite om vragen te stellen, zo zelfverzekerd zijn ze. Hun werk beperkt zich tot bijeenkomsten houden en doctrines te prediken; zodra die bijeenkomsten voorbij zijn en het werk is verdeeld, doen ze niets meer. Ze volgen niet op en gaan ook niet na of de geselecteerde persoon werkelijk werk kan doen. In het begin kende je die persoon niet, maar op basis van zijn kaliber, zijn uiterlijke manifestaties en enthousiasme dacht je dat hij geschikt was voor dit werk en zette je hem in. Daar is niets mis mee, want niemand weet hoe mensen zich zullen ontwikkelen. Maar nadat je hem hebt bevorderd, zou je dan niet moeten opvolgen en onderzoeken of hij werkelijk werk doet, hoe hij werkt en of hij plichtmatig, glad of laks is geweest? Dit is precies het werk dat je zou moeten doen, maar je doet er niets van en neemt geen enkele verantwoordelijkheid. Je bent een valse leider en je zou moeten worden ontheven en geëlimineerd.

Valse leiders begaan een ernstige fout: nadat ze mensen hebben bevorderd, leggen ze hun het werk uit, spuien wat doctrine, spreken een paar bemoedigende woorden en laten het daarbij. Ze volgen het werk nooit op en raken niet betrokken bij concrete taken. Als je zegt dat je een pover kaliber hebt en geen inzicht in mensen, zou je het concrete werk kunnen opvolgen om te zien hoe het ervoor staat; zo zou je volledig grip op de situatie krijgen. Maar valse leiders volgen het werk totaal niet op en gaan helemaal niet na hoe het met het werk staat. Neem bijvoorbeeld het drukken van boeken, een concrete taak. Een valse leider wees iemand aan die hiervoor verantwoordelijk was, maar controleerde die persoon in een half jaar tijd niet één keer. Het gevolg was dat na zes maanden alle gedrukte boeken ondeugdelijk bleken te zijn – een regelrechte puinhoop! Dit is typerend voor valse leiders: ze doen helemaal geen concreet werk. Hoe moet je te werk gaan als je het drukken van een boek regelt? Je moet eerst een geschikte supervisor aanstellen en vervolgens toezicht houden op zijn werk en controleren hoe hij het doet en of het dreigt mis te lopen. Je moet toezicht houden en het werk opvolgen en problemen direct oplossen zodra je ze ontdekt – alleen zo kun je garanderen dat er niets misgaat. Maar valse leiders doen dit niet. Ze denken dat hun verantwoordelijkheid er slechts in bestaat doctrines te spuien en mensen zover te krijgen dat ze die begrijpen, in de veronderstelling dat problemen vanzelf worden opgelost zolang mensen de doctrines maar begrijpen. Daarom richten ze zich alleen op het spuien van doctrines en het roepen van leuzen, en raken ze niet betrokken bij concrete taken. Wat valse leiders betreft, denken ze dat het niet hun zaak is om betrokken te raken bij concrete taken en dat dit de zorg van de mensen onder hen zou moeten zijn. Wat doen ze dan zelf? Ze commanderen de hele situatie van bovenaf en worden een nutteloze functionaris. Wat het werk ook is, ze zijn afwezig of er niet bij betrokken. Nadat ze mensen de principes hebben verteld, zeggen ze, als hun wordt gevraagd naar gedetailleerde kwesties of concrete paden: “Het concrete werk is aan jullie, ik heb hier geen verstand van.” Daarom weten ze niet hoe degenen onder hen het werk aanpakken. Vragen als: is de supervisor competent en kan hij het werk aan, hoe is zijn menselijkheid, streeft hij de waarheid na, is hij verantwoordelijk in zijn plicht, werkt hij plichtmatig, of maakt hij amok en doet hij slechte dingen, of loopt het werk vertraging op, enzovoort? – van dit alles weten valse leiders niets. Ze slenteren maar wat rond als pennenlikkers uit de ongelovige wereld, zonder enig werkelijk werk te doen. In de kerken waar ze werken, weten valse leiders het niet wanneer sommige supervisors het werk tot stilstand hebben gebracht, wanneer sommige supervisors hun eigen onafhankelijke koninkrijken stichten of wanneer andere supervisors hun eigenlijke plichten verzuimen en in plaats daarvan hun dagen doorbrengen met eten, drinken en plezier maken. Ze knijpen zelfs een oogje dicht wanneer sommige supervisors een buitengewoon pover kaliber hebben, een verwrongen bevattingsvermogen en het werk totaal niet aankunnen. Zulke valse leiders zijn slechts lege hulzen, alleen leiders in naam, en ze doen niets van het wezenlijke werk van een leider. Op het eerste gezicht lijken deze valse leiders zich heel goed te gedragen. Ze wijzen supervisors aan voor elk werkonderdeel, roepen deze mensen van tijd tot tijd bijeen voor een bijeenkomst en brengen de rest van hun tijd op één plek door met geestelijke oefeningen, bidden, Gods woorden lezen, naar preken luisteren, gezangen leren en hun eigen preken schrijven. Er zijn valse leiders die de hele week hun kamer niet eens uitkomen. Er zijn ook valse leiders die niets anders doen dan online bijeenkomsten houden, zonder ooit de werkplekken te bezoeken om de situatie te begrijpen. De broeders en zusters zien hen lange tijd niet in levenden lijve en hebben geen idee van de levenservaringen of de gestalte van de valse leiders. Tijdens bijeenkomsten behandelen valse leiders alleen enkele algemene zaken. Maar wat elke supervisor concreet doet, of de mensen die ze hebben bevorderd en gecultiveerd geschikt zijn voor het gegeven werk, wat hun houding is bij het vervullen van hun plicht, of ze aandachtig en grondig zijn in hun werk, of ze negatief en plichtmatig zijn, of deze mensen het juiste pad volgen, of het juiste mensen zijn – om al deze zaken bekommeren valse leiders zich niet; ze vragen er niet naar en willen er ook niets van weten. Is de aard van dit probleem niet ernstig? (Ja.)

Gods huis heeft getalenteerde mensen nodig die verstand hebben van bepaalde vakgebieden en bepaalde vaardigheden bezitten en het zal deze mensen cultiveren om die vakken te bestuderen, zodat ze een plicht in Gods huis kunnen vervullen. Wat voor soort mensen denken jullie dat valse leiders uitkiezen? Ze verzamelen alle jonge mensen die naar de universiteit zijn geweest en het geloof in God van hun ouders hebben overgenomen, kijken wie welbespraakt is en wie graag in het middelpunt van de belangstelling staat, en zeggen tegen hen: “Gods huis wil jullie cultiveren; jullie zijn het reserveleger en de nieuwe krachten.” Vervolgens wijzen ze deze mensen een plicht toe. In werkelijkheid hebben deze mensen nog nooit een plicht vervuld, ontbreekt het hun aan allerlei ervaring en begrijpen ze de waarheid totaal niet. Maar valse leiders geven hun de voorkeur en mogen hen graag, dus beginnen ze hen te cultiveren. Ze wijzen deze mensen plichten toe op basis van wat hun expertise hen geschikt maakt om te leren; sommigen worden toegewezen aan tekstueel werk, anderen aan filmproductie, weer anderen aan het maken van video’s en weer anderen aan acteren. Voor valse leiders is het al genoeg zolang deze mensen maar een plicht hebben. Valse leiders onderzoeken niet of deze mensen de waarheid liefhebben of kunnen aanvaarden, noch gaan ze na wat ze nastreven of wat hun doelen zijn. Wat gebeurt er uiteindelijk? Sommigen van hen worden geëlimineerd. Dit komt doordat ze losbandig en ongeremd zijn, wereldse trends najagen, hun dagen doorbrengen met zich op te doffen en met anderen aan te pappen, en geen enkele regel begrijpen of ook maar enige manieren hebben – het is overduidelijk dat het niet-gelovigen en ongelovigen zijn. Ze verzuimen hun eigenlijke werk tijdens het vervullen van hun plichten en doen alles op een plichtmatige manier, maar valse leiders zien dit totaal niet. Zijn valse leiders niet blind? (Ja.) Waardoor wordt deze blindheid veroorzaakt? Is het niet doordat valse leiders blind van geest zijn? Blind zijn en blindheid van geest zijn twee kenmerken van valse leiders. Hoewel hun ogen wijd open zijn, begrijpen valse leiders niets en kunnen ze door niemand heen kijken – ze zijn dus blind. In hun geest hebben ze geen enkel onderscheidingsvermogen of standpunt over wie of wat dan ook. Wat ze ook zien, ze hebben geen enkel vermogen om goed van slecht te onderscheiden, en ze hebben geen houding, geen meningen en geen definities – dit is een ernstig geval van blindheid van geest. Valse leiders zijn allemaal mensen die al vele jaren in God geloven en vaak naar preken luisteren, dus hoe komt het dat ze die niet-gelovigen niet kunnen onderscheiden? Dit bewijst verder dat valse leiders van een zeer pover kaliber zijn, dat ze de waarheid niet kunnen bevatten, en dat, hoeveel waarheden ze ook horen, alles vergeefs is en ze die niet begrijpen. Ze zijn blind en blind van geest, en totaal niet in staat om mensen te onderscheiden. Hoe zouden ze geschikt kunnen zijn om leiders of werkers in de kerk te zijn? Ze geloven dat goede praters getalenteerde mensen zijn en dat mensen die kunnen zingen en dansen ook getalenteerde personen zijn. Wanneer ze mensen zien die een bril dragen of mensen die naar de universiteit zijn geweest, beschouwen ze hen als getalenteerde personen. En wanneer ze mensen met status in de maatschappij zien, rijke mensen, mensen die weten hoe ze zaken moeten doen en zich met bedrieglijke praktijken bezighouden en mensen die een of ander belangrijk werk in de maatschappij doen, beschouwen valse leiders hen als getalenteerde personen. Ze geloven dat Gods huis dit soort mensen zou moeten cultiveren. Ze kijken niet naar het karakter van deze mensen of naar de vraag of hun geloof in God een fundament heeft. Nog minder kijken ze naar de houding waarmee deze mensen met God en de waarheid omgaan. Ze kijken alleen naar de sociale status en achtergrond van mensen. Is het niet absurd dat valse leiders op deze manier naar mensen en zaken kijken? Valse leiders kijken op dezelfde manier naar mensen en zaken als ongelovigen – hun zienswijze is die van de ongelovigen. Dit bewijst afdoende dat valse leiders geen mensen zijn die de waarheid liefhebben en begrijpen, en dat het hun volledig aan onderscheidingsvermogen ontbreekt. Zijn ze niet extreem oppervlakkig? Ze zijn werkelijk blind – heel erg blind.

Ik heb ooit een valse leider ontmoet die lachte en praatte als Ik met hem sprak, maar zodra Ik hem naar zijn werk vroeg, staarde hij wezenloos en suf voor zich uit en reageerde op niets van wat Ik tegen hem zei. Het kaliber van deze persoon is veel te pover om hem in te zetten. Geen wonder dat hij niets begreep van wat Ik hem vertelde en het niet kon uitvoeren. Waar Ik ook met hem over sprak, hij bleef maar zeggen: “Ik heb een bijeenkomst gehouden en een paar dagen geleden het werk gecontroleerd.” Ik zei: “Heb je naast het houden van bijeenkomsten geen andere taken? Er is zoveel werk te doen in de kerk, waarom zoek je niet iets anders om te doen?” Hij zei: “Is leider of werker zijn niet gewoon bijeenkomsten houden? Er is niets anders te doen dan bijeenkomsten houden – ik weet niet hoe ik iets anders moet doen!” Dit toont aan dat hij, toen hij die functie aanvaardde, voorbestemd was om een valse leider te zijn, en dat hij geen echt werk kan doen, omdat zijn kaliber buitengewoon pover is! Een buitengewoon pover kaliber leidt tot blind zijn en blindheid van geest. Wat betekent blind zijn? Het betekent dat, wat iemand ook ziet, hij geen specifieke problemen kan ontdekken en zijn ogen dus geen enkel doel dienen. Wat betekent blindheid van geest? Het betekent dat, wat er ook gebeurt, iemand zich niet bewust is van het probleem en het niet begrijpt en niet kan zien waar de kern van het probleem ligt – dit is wat het betekent om blind van geest te zijn. Als iemand blind van geest is, is hij volkomen verloren. Valse leiders zijn op deze manier blind en blind van geest. Zouden jullie zeggen dat valse leiders zich van streek voelen als ze deze woorden horen? Ze denken: ‘Mijn ogen zijn behoorlijk groot, maar Hij zegt dat ik blind ben; en ik heb goede bedoelingen, toch zegt Hij dat ik blind van geest ben – Zijn definitie is niet bijzonder nauwkeurig, toch? Waarom noemt Hij me niet gewoon een valse leider? Waarom voegt Hij eraan toe dat ik ook blind en blind van geest ben?’ Als Ik het niet zo zou formuleren, zouden de valse leiders, gezien hun kaliber, dan ooit beseffen dat ze een pover kaliber hebben? (Nee, dat zouden ze niet kunnen.) Is het niet juist dat zeggen dat deze valse leiders blind en blind van geest zijn de zaak perfect uitlegt? Stel bijvoorbeeld dat een antichrist bezig is zijn eigen onafhankelijke koninkrijk in de kerk te vestigen. Maar valse leiders zeggen: “Deze persoon is zeer bekwaam. Hij was vroeger professor aan de universiteit en spreekt duidelijk, methodisch, ordelijk en welbespraakt. Bovendien heeft hij geen plankenkoorts, hoe groot het publiek ook is.” Het is zonneklaar dat de persoon over wie ze spreken een farizeeër is die zijn eigen onafhankelijke koninkrijk opbouwt, maar ondanks dat prijzen valse leiders hem. Is dat niet blind zijn? (Ja.) Als iemand vals zingt en je hoort het niet, kun je dat dan blind noemen? (Nee.) Dat is een vaktechnische kwestie, geen kwestie van kaliber. Maar nadat ze zoveel waarheden hebben gehoord, kunnen valse leiders antichristen niet eens als zodanig onderscheiden. Ze zien niet of iemands menselijkheid goed of slecht is, of iemand een kandidaat is voor bevordering en cultivering door Gods huis, of iemand een niet-gelovige is of oprecht in God gelooft, en evenmin of iemand trouw is in het vervullen van zijn plicht. Wat hebben ze dan al die jaren van preken luisteren eigenlijk opgestoken? Ze hebben geen enkele waarheid verworven, wat betekent dat ze blinde dwazen zijn; zo blind zijn valse leiders. Ze geloven dat de voornaamste taak van een leider is om preken te kunnen houden, en wel twee of drie uur lang, en dat zolang ze woorden en doctrines kunnen spreken, leuzen kunnen roepen en mensen kunnen opzwepen, ze voldoen aan de norm voor leiders, het werk aankunnen, de waarheidswerkelijkheid bezitten en God tevreden met hen is. Wat voor logica is dat? Omdat valse leiders de waarheid niet begrijpen, een te pover kaliber hebben en blind en blind van geest zijn, bezitten ze absoluut geen vermogen om verschillende soorten mensen te onderscheiden en te doorzien. Zijn ze dan in staat om verschillende soorten mensen op een redelijke manier in te zetten? (Nee.) Ze hebben maar één strategie: wie vroeger leraar was, wordt aangesteld om preken te houden; wie in de buitenlandse handel zat, wordt aangesteld om algemene zaken te regelen; wie Engels spreekt, wordt aangesteld als vertaler, en wie welbespraakt is en een dikke huid heeft, wordt aangesteld om het evangelie te prediken. Wie timide is, wordt aangesteld om thuis ervaringsgetuigenissen te schrijven; wie dapper is en graag optreedt, wordt benoemd tot acteur, en wie functionaris wil worden, wordt benoemd tot leider of regisseur. Zo zetten valse leiders mensen in, zonder enige principes.

Binnen het werk waarvoor valse leiders verantwoordelijk zijn, worden vaak mensen die werkelijk de waarheid nastreven en voldoen aan de criteria voor bevordering en cultivering tegengehouden. Sommigen van hen prediken het evangelie en anderen worden toegewezen aan ontvangstplichten. Feit is dat ze allemaal kaliber hebben, enige waarheden begrijpen en het waard zijn om als leiders en werkers te worden gecultiveerd; alleen houden ze er niet van met zichzelf te pronken of in het middelpunt van de belangstelling te staan. Toch schenken valse leiders totaal geen aandacht aan deze mensen. Ze gaan niet met hen om, informeren niet naar hen en cultiveren nooit getalenteerde mensen voor Gods huis. Ze concentreren zich alleen op het verstrikken van degenen die hen vleien, om hun eigen egoïstische verlangens te bevredigen. Als gevolg daarvan worden degenen die werkelijk de waarheid nastreven niet bevorderd en gecultiveerd, terwijl juist degenen die graag in het middelpunt van de belangstelling staan, die welbespraakt zijn, die weten hoe ze mensen moeten paaien en die gesteld zijn op roem, gewin en status – zij worden allemaal bevorderd. Zelfs degenen die in de maatschappij functionaris zijn geweest, CEO van een bedrijf, of bedrijfsmanagement hebben gestudeerd, krijgen belangrijke posities toegewezen. Of die mensen nou ware gelovigen zijn of niet, of ze de waarheid nastreven of niet, het zijn in ieder geval de mensen die worden bevorderd en ingezet binnen het werk waarvoor valse leiders verantwoordelijk zijn. Is dit het inzetten van mensen in overeenstemming met de principes? Is het feit dat valse leiders alleen zulke mensen bevorderen niet precies zoals het er in de ongelovige maatschappij aan toegaat? Gedurende de periode dat valse leiders werken, worden degenen die daadwerkelijk werk kunnen verrichten bij het vervullen van hun plicht, die een gevoel van gerechtigheid hebben en die de waarheid en positieve dingen liefhebben, niet bevorderd of gecultiveerd, en krijgen ze nauwelijks kansen om te trainen. In plaats daarvan krijgen juist degenen die welbespraakt zijn, graag met zichzelf pronken, weten hoe ze mensen moeten paaien en gesteld zijn op roem, gewin en status, de belangrijke posities toegewezen. Zulke mensen lijken vrij slim, maar in werkelijkheid hebben ze geen bevattingsvermogen, een zeer slecht kaliber en een povere menselijkheid; ze dragen geen werkelijke last voor hun plichten en zijn het totaal niet waard om te worden gecultiveerd. Toch zijn zij het die de posities van leiders en werkers in de kerk bezetten. Het gevolg is dat veel van het werk van de kerk niet tijdig en soepel op gang komt of traag vordert en dat de werkregelingen van Gods huis pas met veel vertraging worden geïmplementeerd. Dit zijn de gevolgen en consequenties voor het kerkwerk die ontstaan doordat valse leiders mensen verkeerd inzetten.