Het begrip en de houding die men behoort te hebben met betrekking tot de bevordering en cultivering van mensen door Gods huis

Waar we zojuist over hebben gecommuniceerd, zijn de doelen van Gods huis bij het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen. Welk soort werk degenen ook doen die voor bevordering en cultivering worden geselecteerd – of het nu technisch werk, gewoon werk of de algemene zaken van de kerk betreft – het is er, kortom, allemaal op gericht hen te helpen de waarheidsprincipes te begrijpen en de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan, zodat ze hun plicht zo snel mogelijk kunnen vervullen op een manier die aan de norm voldoet om aan Gods bedoelingen te voldoen. Dit is wat God van mensen vereist, en het is natuurlijk ook nodig voor het werk van de kerk. Begrijpen jullie nu de betekenis van het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen door Gods huis? Zijn er nog misverstanden? (Nee.) Sommige mensen zeggen: “Nu deze persoon tot leider is bevorderd en status heeft, is hij geen gewoon mens meer.” Is het juist of verkeerd om dit te zeggen? (Het is verkeerd.) Anderen zeggen misschien: “Wie leiders worden, hebben status, maar het is eenzaam aan de top. Hoe hoger je klimt, hoe harder je valt!” Is het juist of verkeerd om dit te zeggen? Het is duidelijk verkeerd. Op welke mensen slaat het gezegde ‘Hoe hoger je klimt, hoe harder je valt’? Het slaat op mensen met ambities en begeerten, op antichristen. Wanneer degenen die de waarheid nastreven leiders worden, is dat niet hoog klimmen – het is God die hen bij uitzondering verheft, en Gods zegen die deze last op hen legt en hen toestaat leiderschapswerk te doen. ‘Hoe hoger je klimt, hoe harder je valt’ is een conclusie die door ongelovigen wordt getrokken en beschrijft de gevolgen van hun streven naar een carrière in de ambtenarij. Die niet-gelovigen hebben geen onderscheidingsvermogen en passen dit gezegde toe op positieve mensen, wat een ernstige fout is. Anderen zeggen misschien: “Hij is geboren op het platteland en nu is hij kerkleider geworden – een hoogvliegende feniks uit nederige komaf.” Is het juist of verkeerd om dit te zeggen? Dit zijn de duivelse woorden van ongelovigen en mogen niet op Gods uitverkorenen worden toegepast. In Gods huis zegent God degenen die de waarheid nastreven, die eerlijk zijn, die goedhartig zijn en die het werk van Gods huis verdedigen. Zodra deze mensen de waarheid begrijpen en enige gestalte krijgen, zullen ze vroeg of laat worden bevorderd voor cultivering en oefening om degenen te vervangen die valse leiders en antichristen zijn. In Gods huis zijn positieve mensen die vele beproevingen en tests hebben doorstaan en het werk van Gods huis consequent hebben verdedigd, mensen die Gods goedkeuring wegdragen. Het zou ongepast zijn om deze mensen te beschrijven met de duivelse woorden van ongelovigen. Daarom zijn degenen die altijd de duivelse woorden van ongelovigen gebruiken om zaken in Gods huis te beschrijven en hun eigen opvattingen te uiten, mensen die de waarheid niet begrijpen en die absurde opvattingen over dingen hebben. Hun opvattingen over dingen zijn helemaal niet veranderd en zijn nog steeds de opvattingen van ongelovigen. Ze hebben al jaren in God geloofd en toch geen enkele waarheid verkregen, en ze bekijken dingen nog steeds niet volgens Gods woorden – zulke mensen zijn dus niet-gelovigen en ongelovigen. Wanneer mensen gepromoveerd worden tot leider of werker, of gevormd worden voor technisch werk, waarvoor ze als supervisor worden aangesteld, dan is dit niets anders dan een last die aan hen wordt toevertrouwd door Gods huis. Het is een opdracht, een verantwoordelijkheid, en natuurlijk ook een speciale plicht, een speciale kans en een uitzonderlijke verheffing – er is niets prijzenswaardig aan. Als mensen door Gods huis worden bevorderd en gecultiveerd, betekent dit niet dat ze een speciale positie of status hebben in Gods huis, zodat ze een speciale behandeling of gunst kunnen genieten. In plaats daarvan krijgen ze na uitzonderlijke verheffing in Gods huis de uitstekende voorwaarden om door Gods huis getraind te worden, om wezenlijk kerkwerk te oefenen, en tegelijk stelt Gods huis hogere normen aan hen, wat heel bevorderlijk is voor het binnengaan van het leven. Als iemand in Gods huis wordt bevorderd en gecultiveerd, betekent dit dat er strenge eisen aan hem worden gesteld en dat hij onder strikt toezicht komt. Gods huis zal het werk dat hij doet streng inspecteren, erop toezien en stimuleren, en begrip en aandacht hebben voor zijn binnengaan van het leven. Genieten de mensen die door Gods huis worden bevorderd en gecultiveerd vanuit deze gezichtspunten een speciale behandeling, speciale status en speciale positie? Absoluut niet – en nog minder genieten ze een bijzondere rang. Als mensen die zijn bevorderd en gecultiveerd het gevoel hebben dat zij kapitaal hebben verkregen door hun plicht op redelijk effectieve wijze te doen en daardoor stagneren en de waarheid niet meer nastreven, zullen ze gevaar lopen als ze op beproeving en tegenspoed stuiten. Als hun gestalte te gering is, zullen ze waarschijnlijk geen stand kunnen houden. Sommigen zeggen: “Als mensen bevorderd en gecultiveerd zijn als leider, hebben zij een rang. Zelfs als ze geen eerstgeboren zonen zijn, hebben ze in ieder geval de hoop een van Gods mensen te worden. Ik ben nooit bevorderd of gecultiveerd, dus heb ik dan geen hoop om tot Gods volk te behoren?” Het is verkeerd om zo te denken. Om tot Gods volk te behoren, moet je levenservaring hebben en iemand zijn die zich aan God onderwerpt. Of je nu een leider, werker of gewone volgeling bent: iedereen die de waarheidswerkelijkheid bezit, behoort tot Gods volk. Zelfs als je een leider of werker bent, ben je nog steeds een zwoeger als je de waarheidswerkelijkheid mist. In feite is er niets bijzonders aan mensen die worden bevorderd en gecultiveerd. Het enige verschil met anderen is dat ze een gunstiger omgeving, betere kansen en gunstigere omstandigheden hebben om specifiek werk te doen dat de waarheidsprincipes betreft. Zelfs als het grootste deel van je werk een bepaald vakgebied betreft, maar er geen waarheidsprincipes zijn om het te reguleren en te toetsen, dan is de plicht die je vervult niet in overeenstemming met de principes en ben je slechts aan het arbeiden en zul je beslist Gods goedkeuring niet ontvangen. Wat zijn de vereisten van Gods huis voor de verschillende getalenteerde mensen die worden bevorderd en gecultiveerd? Om door Gods huis te worden bevorderd en gecultiveerd, moeten ze op zijn minst mensen zijn met een geweten en verstand, mensen die de waarheid kunnen aanvaarden, die trouw hun plicht doen en zich kunnen onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen, en op zijn minst moeten ze in staat zijn het te aanvaarden en zich te onderwerpen wanneer ze worden gesnoeid. Het resultaat dat bereikt moet worden bij mensen die cultivering en training door Gods huis ondergaan, is niet dat ze functionarissen of bazen kunnen worden, of de groep kunnen aanvoeren, of dat ze mensen kunnen adviseren over hun denkwijze, en zeker niet dat ze betere professionele vaardigheden, een hoger opleidingsniveau hebben of een grotere reputatie hebben, of in één adem genoemd worden met degenen die in de wereld beroemd zijn om hun professionele vaardigheden of politieke prestaties. Het beoogde resultaat is juist dat ze de waarheid begrijpen en Gods woorden uitleven, en dat ze mensen worden die God vrezen en het kwaad mijden. Tijdens hun training leren ze de waarheid te begrijpen en de waarheidsprincipes te vatten en krijgen ze beter inzicht in wat het geloof in God precies is en hoe ze God moeten volgen – dit is uiterst heilzaam voor degenen die de waarheid nastreven om vervolmaakt te worden. Dit is het resultaat en de norm die Gods huis wenst te bereiken bij het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen, en het is ook de grootste oogst die degenen die worden bevorderd en gebruikt binnenhalen.

Sommige mensen vervullen hun plicht relatief verantwoordelijk en worden goedgekeurd door Gods uitverkoren volk, en daarom worden ze door de kerk gecultiveerd om leiders of werkers te worden. Nadat ze status hebben gekregen, voelen ze dat ze zich onderscheiden van de massa en denken: ‘Waarom is de keuze van Gods huis op mij gevallen? Is het niet omdat ik beter ben dan jullie allemaal?’ Klinkt dit niet als iets wat een kind zou zeggen? Het is onvolwassen, belachelijk en naïef. In werkelijkheid ben je geen haar beter dan andere mensen. Het is alleen dat je voldoet aan de criteria om door Gods huis te worden gecultiveerd. Of je deze verantwoordelijkheid al dan niet kunt dragen, deze plicht goed kunt vervullen of deze opdracht kunt voltooien, is een ander verhaal. Als mensen door de broeders en zusters tot leider worden gekozen, of door Gods huis worden bevorderd om een bepaalde taak of plicht te doen, betekent dit niet dat zij een speciale status of positie hebben, of dat zij meer en dieper inzicht in de waarheid hebben dan andere mensen. Ook betekent het niet dat zij in staat zijn zich aan God te onderwerpen en Hem niet zullen verraden. En zeker betekent het niet dat zij God kennen en vrezen. Ze hebben in feite niets van dit alles bereikt. De bevordering en cultivering betekent niets meer dan dat: eenvoudigweg bevordering en cultivering. Het is niet hetzelfde als dat ze voorbeschikt zijn en waardig zijn bevonden door God. Hun promotie en cultivering houdt simpelweg in dat ze bevorderd zijn en gecultiveerd gaan worden. Het eindresultaat van deze cultivering hangt ervan af of deze mensen de waarheid nastreven en of ze het pad van het nastreven van de waarheid kunnen kiezen. Dus wanneer mensen in de kerk worden bevorderd en gecultiveerd tot leider, is dit niet meer dan bevordering en cultivering. Het betekent niet dat ze al voldoen aan de norm en competente leiders zijn, dat ze al in staat zijn om het werk van een leider op zich te nemen en echt werk te doen. Dat is niet het geval. De meeste mensen doorzien deze dingen niet, zij achten degenen die bevorderd zijn op basis van hun eigen verbeeldingen. Dit is een vergissing. Bezitten mensen die bevorderd worden, ongeacht het aantal jaren dat ze al geloven, werkelijk waarheidswerkelijkheid? Niet noodzakelijk. Zijn zij in staat om de werkregelingen van Gods huis te implementeren? Niet noodzakelijk. Hebben ze verantwoordelijkheidsgevoel? Zijn ze trouw? Kunnen ze zich onderwerpen? Zijn ze in staat bij problemen de waarheid te zoeken? Dit alles is onbekend. Hebben deze mensen een Godvrezend hart? En hoe groot zijn hun Godvrezende harten? Zijn ze in staat hun eigen wil los te laten wanneer ze iets doen? Zijn ze in staat God te zoeken? Kunnen ze in de periode dat zij leiderschapswerk doen regelmatig voor God komen om Gods bedoelingen te zoeken? Zijn ze in staat om mensen de waarheidswerkelijkheid binnen te leiden? Daar zijn ze zeker niet toe in staat. Ze hebben geen training ontvangen en te weinig ervaring, daarom zijn ze niet tot deze dingen in staat. Daarom betekent het bevorderen en cultiveren van mensen niet dat ze de waarheid al begrijpen, en ook niet dat ze hun plicht al volgens de norm kunnen vervullen. Wat is dan het doel en de betekenis van het bevorderen en cultiveren van mensen? Het doel is dat zo’n persoon individueel wordt bevorderd om te oefenen en om speciaal begoten en getraind te worden, zodat hij de waarheidsprincipes begrijpt, evenals de principes, middelen en methoden om uiteenlopende dingen te doen en problemen op te lossen. Het doel is ook dat ze leren omgaan met verschillende omgevingen en mensen en leren de dingen aan te pakken in lijn met Gods bedoelingen en zodanig dat de belangen van Gods huis worden beschermd. Gelet op deze punten, betekent dit dat getalenteerde mensen die door Gods huis bevorderd en gecultiveerd worden, vóór of tijdens hun bevordering of cultivering al voldoende in staat zijn hun werk uit te voeren en hun plicht goed te vervullen? Natuurlijk niet. Daarom is het onvermijdelijk dat deze mensen tijdens de cultiveringsperiode te maken krijgen met snoei, oordeel en tuchtiging, ontmaskering en zelfs ontheffing. Dit is normaal en hoort bij training en cultivering. Men moet geen hoge verwachtingen hebben van of onrealistische eisen stellen aan degenen die worden bevorderd en gecultiveerd. Dat zou onredelijk en oneerlijk tegenover hen zijn. Jullie kunnen toezicht houden op hun werk. Als jullie tijdens hun werk problemen ontdekken of dingen die de principes schenden, kunnen jullie de kwestie ter sprake brengen en de waarheid zoeken om deze problemen op te lossen. Wat jullie niet moeten doen is over hen oordelen, hen veroordelen, aanvallen of uitsluiten, want ze zitten enkel in de cultiveringsperiode en mogen niet worden gezien als vervolmaakte mensen, laat staan als mensen die onberispelijk zijn of mensen die de waarheidswerkelijkheid bezitten. Net als jullie verkeren ze in een periode van training. Het verschil is dat zij meer werk en verantwoordelijkheden op zich nemen dan gewone mensen. Zij hebben de verantwoordelijkheid en de verplichting om meer werk te doen; zij moeten een grotere prijs betalen, meer ontberingen doorstaan, meer mentale inspanning leveren, meer problemen oplossen, meer kritiek van mensen verdragen, en natuurlijk ook harder werken. Vergeleken met gewone mensen die hun plicht vervullen, moeten zij wat minder slapen, wat minder van de goede dingen genieten en niet zoveel roddelen. Dat is wat hen bijzonder maakt; verder zijn ze hetzelfde als ieder ander. Waarom zeg Ik dit? Het is om iedereen duidelijk te maken dat ze de verschillende soorten getalenteerde mensen die in Gods huis worden bevorderd en gecultiveerd, correct moeten benaderen, dat ze geen overdreven strenge eisen aan hen moeten stellen en dat ze uiteraard ook geen onrealistische mening over hen moeten hebben. Het is dwaas om hen overdreven te achten en tegen hen op te kijken; het is onmenselijk en onrealistisch om buitensporig strenge eisen aan hen te stellen. Wat is dan de redelijkste manier om met hen om te gaan? Beschouw hen als gewone mensen en, wanneer je iemand nodig hebt om een probleem te bespreken, communiceer met hen, leer van elkaars sterke punten en vul elkaar aan. Daarnaast is het ieders verantwoordelijkheid om erop toe te zien of leiders en werkers daadwerkelijk werk verzetten en of ze de waarheid gebruiken om problemen op te lossen; dit zijn de normen en principes om te bepalen of een leider of werker aan de norm voldoet. Als een leider of werker algemene problemen kan aanpakken en oplossen, is hij geschikt. Maar als ze zelfs gewone problemen niet kunnen hanteren en oplossen, zijn ze ongeschikt om leider of werker te zijn en moeten ze snel uit hun positie worden ontheven. Er moet iemand anders worden gekozen en het werk van Gods huis mag niet worden vertraagd. Het vertragen van het werk van Gods huis schaadt jezelf en anderen. Niemand heeft daar baat bij.

Sommige mensen worden gepromoveerd en gecultiveerd door de kerk en krijgen een goede kans om te trainen. Dit is iets goeds. Je zou kunnen zeggen dat zij verheven en begenadigd zijn door God. Hoe moeten zij hun plicht doen? Het eerste principe waar ze zich aan moeten houden, is de waarheid begrijpen. Als ze de waarheid niet begrijpen, moeten ze de waarheid zoeken, en als ze de waarheid na eerst zelf gezocht te hebben nog steeds niet begrijpen, kunnen ze zelf iemand vinden die de waarheid begrijpt om mee te communiceren en samen op zoek te gaan. Dan kan het probleem sneller en tijdiger worden opgelost. Als je om de waarheid te begrijpen en het probleem op te lossen alleen focust op meer tijd om zelfstandig Gods woorden te lezen en meer tijd om deze woorden te overdenken, gaat het te langzaam. Het spreekwoord luidt niet voor niks: ‘Verre wateren lessen geen acute dorst’. Als je met de waarheid snel vooruitgang wilt boeken, moet je leren hoe je in harmonie met anderen kunt samenwerken, meer vragen kunt stellen en meer kunt zoeken. Alleen dan zal je leven snel groeien en kun je problemen tijdig oplossen, zonder in deze twee opzichten vertraging op te lopen. Je bent maar net bevorderd en nog op proef, je begrijpt de waarheid nog niet echt en bezit de waarheidswerkelijkheid niet, en je hebt deze gestalte nog niet – denk daarom niet dat jouw bevordering betekent dat je de waarheidswerkelijkheid bezit. Dat is niet het geval. Je bent slechts voor bevordering en cultivering geselecteerd, omdat jij de last van het werk ervaart en het kaliber van een leider hebt. Je zou dit verstand moeten hebben. Als je je, nadat je bent bevorderd tot leider of werker, op je status gaat beroepen en gelooft dat je iemand bent die de waarheid nastreeft en de waarheidswerkelijkheid bezit – en als je, ongeacht de problemen van de broeders en zusters, doet alsof je alles begrijpt en geestelijk bent – dan is dat dwaas en vergelijkbaar met huichelachtige farizeeën. Je moet waarheidsgetrouw zijn in je woorden en daden. Wanneer je iets niet begrijpt, kun je anderen om hulp vragen of met de Boven communiceren – daar is niets schandelijks aan. Zelfs als je niets vraagt, weet de Boven nog steeds je ware gestalte en dat het je aan de waarheidswerkelijkheid ontbreekt. Zoeken en communiceren is wat je behoort te doen; dit is het verstand dat bij een normale menselijkheid hoort en het principe waaraan leiders en werkers zich moeten houden. Het is niet iets om je voor te schamen. Als je denkt dat het, zodra je leider bent, gênant is om de principes niet te begrijpen of om voortdurend vragen te stellen aan andere mensen of aan de Boven, en je daarom – uit angst dat anderen op je neer zullen kijken – voordoet alsof je alles begrijpt, alles weet, werkvermogen hebt, elk kerkwerk aankunt en niemand nodig hebt om je eraan te herinneren, met je te communiceren, je te voorzien of te ondersteunen, dan is dat gevaarlijk en ben je te arrogant en zelfgenoegzaam en ontbreekt het je aan verstand. Je kent niet eens je eigen maat – maakt dat je niet tot een verward iemand? Zulke mensen voldoen feitelijk niet aan de criteria om door het huis van God te worden bevorderd en gecultiveerd, en vroeg of laat worden ze ontheven en geëlimineerd. Daarom moet elke leider of werker die net is bevorderd beseffen dat hij de waarheidswerkelijkheid niet bezit en dit zelfbewustzijn moet hebben. Je bent nu een leider of werker, niet omdat je door God bent aangesteld, maar omdat andere leiders en werkers je hebben bevorderd of Gods uitverkorenen je hebben gekozen; dit betekent niet dat je de waarheidswerkelijkheid en een ware gestalte bezit. Als je dit begrijpt, bezit je enig verstand. Dat is het verstand dat leiders en werkers moeten bezitten. Begrijpen jullie het nu? (Ja.) Hoe moeten jullie dus precies te werk gaan? Hoe moeten jullie harmonieuze samenwerking in praktijk brengen? Hoe moeten jullie de waarheid zoeken om problemen op te lossen telkens wanneer jullie die tegenkomen? Deze dingen moet men begrijpen. Als er verdorven gezindheden worden onthuld, zoek dan de waarheid en los ze zo snel mogelijk op. Als ze niet tijdig worden opgelost en ze je werk beïnvloeden, is dat een probleem. Ook als je een vakgebied niet kent, moet je dat onverwijld gaan leren. Omdat sommige plichten vakkennis vereisen, zal het, als je alleen de waarheid begrijpt zonder enige vakkennis te beheersen, ook je werkresultaten beïnvloeden. Je moet op zijn minst enige basisvakkennis beheersen en begrijpen, zodat je effectief het werk van mensen kunt opvolgen en begeleiden. Ben je alleen vakbekwaam maar begrijp je de waarheid niet, dan zullen er eveneens tekortkomingen in je werk zijn; daarom moet je ook de waarheid nastreven en samenwerken met mensen die de waarheid begrijpen om je plicht naar behoren te vervullen. Dat je professionele vaardigheden bezit of een bepaald kennisgebied beheerst, betekent niet dat je volgens de principes kunt handelen; daarom is het essentieel om communicatie te zoeken met mensen die de waarheid begrijpen – dit is een principe waar jullie je aan moeten houden. Wat je ook doet, doe je niet anders voor. Je bevindt je in de trainings- en cultiveringsperiode, je hebt verdorven gezindheden en je begrijpt de waarheid nog totaal niet. Zeg Mij: weet God van deze dingen? (Ja.) Zou je er dan niet dwaas uitzien als je je anders voordeed? Willen jullie dwaze mensen zijn? (Nee, dat willen we niet.) Als jullie geen dwaze mensen willen zijn, wat voor soort mensen moeten jullie dan zijn? Wees mensen met verstand – mensen die nederig de waarheid zoeken en de waarheid aanvaarden. Doe niet alsof; wees geen huichelachtige farizeeën. Wat je weet is slechts wat vakkennis; het zijn niet de waarheidsprincipes. Je moet, op basis van het begrijpen van de waarheidsprincipes, een manier vinden om je professionele sterke punten passend te benutten en je verworven kennis en geleerdheid te gebruiken. Is dit geen principe? Is dit geen pad voor de praktijk? Zodra je leert dit te doen, heb je een pad om te volgen en kun je de waarheidswerkelijkheid binnengaan. Wat je ook doet, wees niet koppig en doe niet alsof. Koppig zijn en je anders voordoen is geen rationele manier van doen. Het is eerder de dwaaste manier van handelen. Mensen die naar hun verdorven gezindheden leven, zijn de dwaaste mensen. Alleen wie de waarheid zoeken en zaken behandelen volgens de waarheidsprincipes zijn de slimste mensen.

Hebben jullie door deze communicatie nu het juiste begrip van en de juiste zienswijze op de bevordering en cultivering van allerlei getalenteerde mensen door Gods huis? (Ja.) Nu jullie hier de juiste zienswijze op hebben, kunnen jullie deze mensen dan op de juiste manier benaderen? Jullie moeten op de juiste manier omgaan met hun sterke punten én met de tekortkomingen en gebreken in hun menselijkheid, werk, vakgebied en diverse andere aspecten – al deze dingen moeten correct worden benaderd. Bovendien, of jullie nu worden bevorderd en gecultiveerd tot leider of werker, of jullie getalenteerde mensen zijn in verschillende vakgebieden, jullie zijn allemaal gewoon, allemaal door Satan verdorven en niemand van jullie begrijpt de waarheid. Niemand van jullie moet zich dus vermommen of verbergen; jullie moeten juist leren je open te stellen in de communicatie. Begrijp je iets niet, geef dan toe dat je het niet begrijpt. Weet je niet hoe je iets moet doen, geef dan toe dat je het niet weet. Welke problemen of moeilijkheden zich ook voordoen, communiceer samen en zoek de waarheid om een oplossing te vinden. Voor de waarheid is iedereen als een zuigeling: arm, meelijwekkend en volstrekt behoeftig. Wat mensen moeten doen, is zich onderwerpen aan de waarheid, een nederig en verlangend hart hebben, de waarheid zoeken en aanvaarden, en vervolgens de waarheid beoefenen en onderwerping aan God bereiken. Door dit te doen, kunnen mensen tijdens het vervullen van hun plichten en in hun werkelijke leven de waarheidswerkelijkheid van Gods woorden binnengaan. Iedereen is gelijk voor de waarheid. Degenen die bevorderd en gecultiveerd worden, zijn niet veel beter dan anderen. Iedereen heeft Gods werk ongeveer even lang ervaren. Degenen die niet worden bevorderd of gecultiveerd, moeten ook de waarheid nastreven terwijl ze hun plichten vervullen. Niemand mag anderen het recht ontzeggen om de waarheid na te streven. Sommige mensen zijn ijveriger in het nastreven van de waarheid en hebben enig kaliber. Daarom worden zij bevorderd en gecultiveerd. Dit heeft te maken met de behoeften van het werk in Gods huis. Waarom heeft Gods huis zulke principes voor het promoveren en inzetten van mensen? Omdat mensen uiteenlopende kalibers en karakters hebben, en iedere persoon een ander pad kiest, leidt dit tot verschillende uitkomsten in het geloof van mensen in God. Degenen die de waarheid nastreven, worden gered en worden mensen van het koninkrijk, terwijl degenen die de waarheid helemaal niet accepteren en niet trouw hun plicht doen, worden geëlimineerd. Gods huis cultiveert en gebruikt mensen op basis van de vraag of zij de waarheid nastreven en of zij trouw hun plicht doen. Is er een onderscheid te maken in de hiërarchie van verschillende mensen in Gods huis? Voorlopig is er geen hiërarchie wat betreft posities, waarde, status of aanzien van verschillende mensen. In ieder geval is er gedurende de periode dat God werkt om mensen te redden en te begeleiden, geen verschil tussen mensen op basis van rangen, posities, waarde of status. Alleen wat betreft de verdeling van het werk en de rollen in de plichten die vervuld worden, is er verschil. Uiteraard worden sommigen tijdens deze periode bij uitzondering bevorderd en gecultiveerd om enkele speciale taken te verrichten, terwijl anderen vanwege bijvoorbeeld problemen met hun kaliber of hun familieomstandigheden zulke kansen niet krijgen. Maar redt God dan niet degenen die niet zulke kansen hebben gekregen? Dit is niet het geval. Is hun waarde en positie lager dan die van anderen? Nee. Iedereen is gelijk voor de waarheid, iedereen heeft de kans om de waarheid na te streven en te verwerven, en God behandelt iedereen op eerlijke en redelijke wijze. Wanneer zijn er duidelijke verschillen zichtbaar in de positie, waarde en status van mensen? Dat gebeurt wanneer mensen aan het einde van hun pad komen en Gods werk voltooid is, en er eindelijk een conclusie wordt getrokken over de houdingen en zienswijzen die elke persoon heeft getoond in het proces van het nastreven van redding en tijdens het doen van zijn plicht, evenals over ieders diverse uitingen en houdingen ten opzichte van God – dat wil zeggen, wanneer er een volledig verslag in Gods aantekenboek staat. Op dat moment zullen er ook verschillen in hun waarde, positie en status zijn, omdat de uitkomsten en bestemmingen van mensen verschillend zullen zijn. Pas dan worden al deze dingen zichtbaar en kunnen ze bij benadering worden vastgesteld, terwijl nu iedereen nog gelijk is. Hebben jullie dit begrepen? Kijken jullie uit naar die dag? Kijken jullie ernaar uit en vrezen jullie die tegelijkertijd? Waar jullie naar uitkijken, is dat er op die dag eindelijk een resultaat zal zijn en jullie die dag ondanks alle moeilijkheden eindelijk hebben bereikt; en wat jullie vrezen, is dat jullie het pad niet goed hebben bewandeld, dat jullie onderweg zijn gevallen en hebben gefaald, en dat de uiteindelijke uitkomst onbevredigend zal zijn – erger dan jullie je voorstellen en verwachten. Hoe verdrietig, hoe pijnlijk en hoe teleurstellend zou dat zijn! Denk niet zo ver vooruit; het is onpraktisch om zo ver vooruit te denken. Kijk eerst naar wat er voor je ligt, bewandel het pad onder je voeten naar behoren, doe het werk dat voorhanden is goed en vervul de plichten en verantwoordelijkheden die God je heeft toevertrouwd. Dat is het meest cruciale en belangrijkste. Begrijp de waarheid en de principes voor het vervullen van jullie plicht die jullie nu zouden moeten begrijpen, en communiceer erover totdat ze glashelder zijn – zodat jullie ze helder voor ogen hebben en bij alles wat jullie doen duidelijk en nauwkeurig weten wat de principes zijn. Zorg ervoor dat jullie de principes niet schenden, er niet van afwijken, geen verstoringen of hinder veroorzaken, en niets doen wat de belangen van Gods huis schaadt. Dit alles is wat jullie nu moeten binnengaan. Het is onnodig dat we over toekomstige zaken spreken en evenmin nodig dat jullie ernaar vragen of erover nadenken. Het is nutteloos om zo ver vooruit te denken – dat is niet waar je over zou moeten nadenken. Sommigen zullen misschien vragen: “Waarom zouden we er niet over nadenken? De rampspoed is nu zo groot geworden, is het dan niet tijd dat we over zulke dingen nadenken?” Is het tijd? Beïnvloedt het feit dat de rampspoed groot is je intrede in de waarheid? (Nee, dat doet het niet.) De rampspoed is zo groot geworden, maar wanneer houd Ik ooit bijeenkomsten of preken die specifiek over rampspoed gaan? Ik richt me nooit op de rampspoed; Ik spreek altijd alleen over de waarheid, zodat jullie de waarheid en Gods bedoelingen kunnen begrijpen en zodat jullie begrijpen hoe jullie je plicht goed moeten vervullen en de waarheidswerkelijkheid kunnen binnengaan. Tegenwoordig begrijpen sommige mensen niet eens wat de waarheidswerkelijkheid is en wat doctrines zijn. Ze spuien elke dag dezelfde paar woorden, doctrines en holle frasen en toch hebben ze het gevoel dat ze de waarheidswerkelijkheid zijn binnengegaan. Ik maak me zorgen om hen, maar zij maken zich geen zorgen over zichzelf. Ze blijven nog steeds nadenken over die zaken in de verre toekomst – over die dingen nadenken is niet praktisch.

Het doel van het bevorderen en cultiveren van allerlei getalenteerde mensen is niet om hen tot actievelingen te maken, noch om te plannen dat ze in de toekomst een soort steunpilaar worden, maar om sommige mensen die de waarheid relatief gezien meer nastreven en voldoen aan de criteria voor bevordering en cultivering de kans te geven om in geschikte omgevingen en onder gunstigere omstandigheden te trainen. Het belangrijkste is dat ze Gods woorden kunnen begrijpen, de waarheid begrijpen en de waarheidswerkelijkheid binnengaan. Is dit niet wat mensen zouden moeten bereiken door in God te geloven? Is dit niet wat mensen zouden moeten verkrijgen door in God te geloven? Wat is het belangrijkste dat jullie nu moeten nastreven om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan? Hebben jullie daar plannen of stappen voor? Ik zal jullie een truc vertellen die eenvoudig, gemakkelijk en snel is. Eenvoudig gezegd is de waarheidswerkelijkheid binnengaan in feite de waarheid beoefenen. Om de waarheid te beoefenen, is het noodzakelijk om eerst je eigen verdorven gezindheden aan te pakken. Wat is het snelste beginpunt om je eigen verdorven gezindheden op te lossen? Voor jullie is de eenvoudigste, snelste en meest probleemloze manier om eerst het probleem van plichtmatigheid in het vervullen van jullie plicht op te lossen en jullie verdorven gezindheden stap voor stap op te lossen. Hoelang zal het duren voordat jullie het oplossen? Hebben jullie een plan? De meeste mensen hebben geen plan, maar blijven er alleen in gedachten mee bezig zonder te weten wanneer ze er officieel mee moeten beginnen. Hoewel ze weten dat ze plichtmatig zijn, zetten ze geen stappen om het op te lossen en hebben ze geen concrete oplossing. Lui zijn in het vervullen van je plicht, niet nauwgezet zijn, onverantwoordelijk zijn en het niet serieus nemen – dit zijn allemaal uitingen van plichtmatigheid. De eerste stap is het oplossen van het probleem van plichtmatigheid. De tweede stap is het oplossen van het probleem van handelen naar eigen wil. Maak je over andere zaken, zoals af en toe oneerlijk spreken of bedrieglijke of arrogante gezindheden onthullen, voorlopig geen zorgen. Is het niet praktischer en effectiever om eerst plichtmatigheid en handelen naar eigen wil aan te pakken? Zijn deze twee kwesties niet het gemakkelijkst te herkennen? Zijn ze niet gemakkelijk op te lossen? (Ja.) Ben je je ervan bewust wanneer je plichtmatig handelt? Besef je het wanneer je eraan denkt lui te zijn? Besef je het wanneer je eraan denkt trucs uit te halen of sluw te zijn en jezelf te dienen door bedrog? (Ja.) Als je het beseft, is het gemakkelijk op te lossen. Begin met het oplossen van de problemen die je gemakkelijk kunt opmerken en waarvan je je innerlijk bewust bent. Plichtmatig omgaan met je plicht is een heel duidelijk en veelvoorkomend probleem, maar het is ook een hardnekkig probleem dat echt moeilijk op te lossen is. Bij het vervullen van een plicht moet men leren gewetensvol, zorgvuldig, nauwgezet en verantwoordelijk te zijn, en het op een stevig gefundeerde manier te doen, dat wil zeggen, door de ene voet voor de andere te zetten. Men moet al zijn kracht inzetten om die plicht goed te doen, totdat men tevreden is met hoe men die heeft uitgevoerd. Als men de waarheid niet begrijpt, moet men de principes zoeken en handelen volgens die principes en Gods vereisten; men moet bereidwillig meer moeite doen om zijn plicht goed te doen en die nooit op een plichtmatige manier doen. Alleen door op deze manier te praktiseren kan men vrede in zijn hart voelen, zonder dat zijn geweten hem verwijten maakt. Is plichtmatigheid gemakkelijk op te lossen? Zolang je geweten en verstand hebt, kun je het oplossen. Ten eerste moet je tot God bidden: “God, ik begin aan mijn plicht. Als ik plichtmatig ben, vraag ik U mij te disciplineren en mij in mijn hart te berispen. Ik vraag U ook mij te leiden om mijn plicht goed te doen en niet plichtmatig te zijn.” Praktiseer elke dag op deze manier en kijk hoelang het duurt voordat het probleem van je plichtmatigheid is opgelost, je plichtmatige gesteldheden verminderen, de onzuiverheden in je plicht afnemen, je werkelijke resultaten verbeteren en je efficiëntie toeneemt in de vervulling van je plicht. Je plicht vervullen zonder plichtmatig te zijn – is dit iets wat je kunt bereiken door op jezelf te vertrouwen? Kun jij het beheersen wanneer je plichtmatig bent? (Het is niet gemakkelijk.) Dat is dan lastig. Als het echt moeilijk voor jullie is om dit te beheersen, hebben jullie een groot probleem! Welke dingen kunnen jullie dan doen zonder plichtmatig te zijn? Sommige mensen zijn erg kieskeurig in wat ze eten; als een maaltijd niet naar hun zin is, zullen ze de hele dag niet in een goed humeur zijn. Sommige vrouwen houden ervan zich op te tutten en op te maken; geen haartje ontsnapt aan hun aandacht. Sommige mensen zijn goed in zaken doen; ze berekenen alles tot op de cent nauwkeurig. Als jullie met zo’n gewetensvolle houding te werk gaan, kunnen jullie voorkomen plichtmatig te zijn. Los eerst het probleem van plichtmatigheid op en daarna het probleem van handelen naar eigen wil. Handelen naar eigen wil is een veelvoorkomend probleem, en ook dit herkennen mensen gemakkelijk bij zichzelf. Met een beetje zelfreflectie kan men inzien dat men handelt naar eigen wil, wat niet in overeenstemming is met de waarheidsprincipes. Problemen die mensen kunnen herkennen, zijn gemakkelijk op te lossen. Begin eerst met het aanpakken van deze twee kwesties: het probleem van plichtmatigheid en dat van handelen naar eigen wil. Streef ernaar om binnen een jaar of twee resultaten te boeken, zodat jullie in niets wat jullie doen nog plichtmatig zijn, naar eigen wil handelen of met de onzuiverheden van jullie wil werken. Zodra deze twee problemen zijn opgelost, zijn jullie niet ver verwijderd van het vervullen van jullie plicht op een manier die aan de norm voldoet. En als jullie zelfs die problemen niet kunnen oplossen, zijn jullie nog ver verwijderd van onderwerping aan God of het in acht nemen van Zijn bedoelingen – dan hebben jullie er absoluut nog geen begin mee gemaakt.