III. Hoe valse leiders supervisors behandelen die anderen kwellen en het werk van de kerk verstoren

De derde soort situatie betreft supervisors die anderen kwellen en beperken, en het werk van de kerk verstoren. De eerste situatie waar we het eerder over hadden, was waar sommige supervisors, ondanks dat ze een relatief goed kaliber hebben en hun werk op zich kunnen nemen, het werk niet serieus nemen en zich er slechts plichtmatig van afmaken, terwijl valse leiders hiervan onwetend zijn en hen niet tijdig ontheffen. De tweede situatie betreft sommige supervisors die een pover kaliber hebben en het werk niet op zich kunnen nemen, maar valse leiders merken dit niet op of vervangen hen niet tijdig. Deze derde situatie gaat over supervisors die, ongeacht of hun eigen kaliber goed of slecht is, hun eigenlijke werk verzuimen en alleen maar anderen kwellen en beperken, en het werk van de kerk verstoren. Vanaf het moment dat ze als supervisor worden gekozen, proberen ze niet te leren over hun vakgebied of zich daarin te verdiepen, noch zoeken ze de waarheidsprincipes, en ze begeleiden zeker geen anderen om hun plichten naar behoren te vervullen. In plaats daarvan vallen ze, bij elke kans die ze krijgen, iemand lastig, en bespotten ze een ander en maken hem belachelijk; zolang ze de kans krijgen, pronken ze met zichzelf, en wat ze ook doen, ze staan nooit met beide benen op de grond. De ene dag zeggen ze dat mensen de dingen op de ene manier moeten doen, en de volgende dag zeggen ze dat ze die op een andere manier moeten doen; ze verzinnen steeds nieuwe trucs en willen altijd opvallen. Dit alles brengt mensen in een staat van angst. Telkens wanneer ze spreken, voelen sommige mensen hun hart beven. Wanneer ze iedereen hebben onderworpen en iedereen bang en gehoorzaam hebben gemaakt, voelen ze zich opgetogen. Ongeacht of het valse leiders of antichristen zijn, en ongeacht of ze al dan niet aan de macht zijn, dit soort mensen verstoort de rust van de kerk. Niet alleen kunnen ze geen praktisch werk doen of hun plicht normaal vervullen, ze zaaien ook tweedracht en veroorzaken conflicten tussen mensen, en verstoren daardoor het leven van de kerk. Niet alleen kunnen ze anderen niet helpen de waarheid te begrijpen, ze oordelen en veroordelen ook regelmatig mensen, en laten mensen hen in alles gehoorzamen, en beperken hen zozeer, dat ze niet weten hoe ze zich gepast moeten gedragen. Vooral wat betreft hoe ze leven, kunnen mensen niet iets eerder of later slapen. Wat ze ook doen, ze moeten de gezichtsuitdrukkingen van deze mensen in de gaten houden, wat het leven extreem vermoeiend maakt. Als zulke mensen supervisor worden, zal iedereen het moeilijk hebben. Als je eerlijk tegen hen spreekt en hun problemen blootlegt, zullen ze zeggen dat je hen opzettelijk tot mikpunt neemt en ontmaskert. Als je niet met hen over hun problemen praat, zullen ze zeggen dat je op hen neerkijkt. Als je serieus en verantwoordelijk bent in het werk en hun wat advies geeft, zullen ze opstandig zijn, en zullen ze zeggen dat je hen aanvalt en je arrogant noemen. In ieder geval, wat je ook doet, ze zullen het onaangenaam vinden. Ze denken er altijd aan om mensen te kwellen, en ze beperken mensen zo dat ze met handen en voeten gebonden raken en het gevoel hebben dat niets wat ze doen juist is. Zulke supervisors verstoren het werk van de kerk.

Valse leiders zijn goed in oppervlakkig werk, maar doen nooit praktisch werk. Ze verzuimen de diverse professionele werkzaamheden te inspecteren, erop toe te zien of te instrueren. Ook zoeken ze niet tijdig uit wat er in de verschillende teams speelt, hoe het werk vordert, welke problemen er zijn, of de teamsupervisors competent zijn voor hun taak, en wat de broeders en zusters over hen rapporteren of hoe ze hen beoordelen. Ze gaan niet na of iemand wordt beperkt door de teamleiders of supervisors, of er gehoor wordt gegeven aan juiste suggesties, of iemand die getalenteerd is of de waarheid nastreeft wordt onderdrukt of buitengesloten, of argeloze mensen worden gepest, of mensen die valse leiders ontmaskeren en rapporteren worden aangevallen, vergeldingsacties tegen hen worden ondernomen, of worden verwijderd of verdreven, of de teamleiders of supervisors kwaadaardige mensen zijn, en of er iemand wordt gekweld. Als valse leiders niets van dit concrete werk doen, behoren ze te worden ontheven. Stel bijvoorbeeld dat iemand aan een valse leider rapporteert dat er een supervisor is die vaak mensen beperkt en onderdrukt. De supervisor heeft een aantal dingen verkeerd gedaan, maar hij staat de broeders en zusters niet toe om suggesties te doen, en hij zoekt zelfs excuses om zichzelf te rechtvaardigen en te verdedigen, en geeft nooit zijn fouten toe. Behoort zo’n supervisor niet tijdig te worden ontheven? Dit zijn problemen die leiders tijdig moeten oplossen. Sommige valse leiders staan niet toe dat supervisors die zij hebben aangesteld worden ontmaskerd, ongeacht welke problemen er in hun werk zijn ontstaan, en ze staan zeker niet toe dat ze aan de hogere leiding worden gerapporteerd – ze zeggen mensen zelfs dat ze moeten leren zich te onderwerpen. Als iemand de problemen met een supervisor wel ontmaskert, proberen deze valse leiders hem af te schermen of de ware feiten te verdoezelen, en zeggen ze: “Dit is een probleem met de ingang in het leven van de supervisor. Het is normaal dat hij een arrogante gezindheid heeft – iedereen die een beetje kaliber heeft is arrogant. Het is geen groot probleem, ik hoef alleen maar een beetje met hem te communiceren.” Door de communicatie geeft de supervisor zijn standpunt te kennen en zegt: “Ik geef toe dat ik arrogant ben. Ik geef toe dat er momenten zijn waarop ik me bekommer om mijn eigen ijdelheid, trots en status, en de suggesties van andere mensen niet aanvaard. Maar andere mensen zijn niet goed in dit vak, ze komen vaak met waardeloze suggesties, dus er is een reden waarom ik niet naar hen luister.” Valse leiders proberen de situatie niet grondig te begrijpen, ze kijken niet naar de resultaten van het werk van de supervisor, laat staan hoe zijn menselijkheid, gezindheid en streven zijn. Het enige wat ze doen is de zaken bagatelliseren en zeggen: “Dit is aan mij gerapporteerd, dus ik houd je in de gaten. Ik geef je nog een kans.” Na hun gesprek zegt de supervisor dat hij bereid is berouw te tonen, maar of hij daarna werkelijk berouw toont, of alleen maar liegt en bedriegt, daar slaan valse leiders geen acht op. Als iemand vragen over deze kwestie stelt, zeggen valse leiders: “Ik heb al met hem gesproken en zelfs vele passages van Gods woorden met hem gecommuniceerd. Hij is bereid berouw te tonen en het probleem is al opgelost.” Wanneer die persoon vraagt: “Hoe is de menselijkheid van die supervisor? Is hij iemand die de waarheid aanvaardt? Je hebt hem een kans gegeven, maar zal hij in staat zijn oprecht berouw te tonen en te veranderen?” Valse leiders, die dit niet kunnen doorzien, antwoorden: “Ik houd hem nog steeds in de gaten.” Die persoon antwoordt: “Hoe lang houd je hem al in de gaten? Ben je al tot conclusies gekomen?” Valse leiders zeggen: “Het is al meer dan zes maanden, en ik ben nog steeds niet tot conclusies gekomen.” Als ze na meer dan zes maanden observatie nog geen resultaten hebben, wat voor werkefficiëntie is dat dan? Valse leiders geloven dat één gesprek met de supervisor effectief is en het probleem oplost. Is dit idee geldig? Ze denken dat, zodra ze met iemand hebben gesproken, die persoon kan veranderen, en als iemand zijn voornemen uitspreekt het niet opnieuw te doen, geloven ze diegene volledig, zonder verder onderzoek te doen of de situatie opnieuw te bekijken. Als niemand de zaak verder onderzoekt, doen ze misschien zelfs een half jaar lang niet de moeite om het werk te onderzoeken of het op te volgen. Valse leiders blijven onwetend, zelfs wanneer die supervisor een puinhoop van het werk maakt. Ze kunnen niet onderscheiden hoe de supervisor hen bedriegt en bespeelt. Wat nog hatelijker is, is dat wanneer iemand de problemen van de supervisor rapporteert, valse leiders hem negeren en niet daadwerkelijk onderzoeken of de problemen bestaan of dat de gerapporteerde problemen waar zijn. Ze houden geen rekening met deze problemen – ze hebben echt te veel vertrouwen in zichzelf! Welke situaties er ook in het werk van de kerk opkomen, valse leiders haasten zich niet om ze aan te pakken; ze denken dat het toch hun zorg niet is. De reactie van valse leiders op deze problemen is extreem traag, ze nemen maatregelen en handelen zeer langzaam, ze blijven eromheen draaien en mensen steeds weer een kans geven om berouw te tonen, alsof de kansen die ze mensen geven zo kostbaar en belangrijk zijn, alsof ze hun lot kunnen veranderen. Valse leiders weten niet hoe ze iemands aard-essentie moeten doorzien aan de hand van diens uitingen. Ze kunnen op basis van iemands aard-essentie niet beoordelen welk pad diegene bewandelt, en op basis van dat pad niet inschatten of diegene geschikt is als supervisor of voor leiderschapswerk. Ze zijn niet in staat de dingen op die manier te zien. Valse leiders zijn in hun werk slechts tot twee dingen in staat: ten eerste, mensen apart nemen voor een gesprek en de schijn ophouden; ten tweede, mensen kansen geven, anderen behagen en niemand beledigen. Doen ze praktisch werk? Duidelijk niet. Maar valse leiders geloven dat iemand apart nemen voor een gesprek praktisch werk is. Ze beschouwen deze gesprekken als zeer waardevol en belangrijk, en zien de lege woorden en doctrines die ze uitkramen als ongelooflijk veelbetekenend. Ze denken dat ze door deze gesprekken grote problemen hebben opgelost en praktisch werk hebben verricht. Ze weten niet waarom God mensen oordeelt en tuchtigt, snoeit, of hen beproeft en loutert. Ze weten niet dat alleen Gods woorden en de waarheid de verdorven gezindheden van de mens kunnen oplossen. Ze stellen Gods werk en Gods redding van de mensheid al te eenvoudig voor! Ze geloven dat het spreken van een paar woorden en doctrines een vervanging is voor Gods werk, dat het het probleem van de verdorvenheid van de mens kan oplossen. Is dit niet de dwaasheid en onwetendheid van valse leiders? Valse leiders bezitten niet het geringste beetje waarheidswerkelijkheid, dus waarom zijn ze zo zelfverzekerd? Zullen mensen zichzelf leren kennen door het uitkramen van een paar doctrines? Zullen ze daardoor hun verdorven gezindheden af kunnen werpen? Hoe kunnen deze valse leiders zo onwetend en naïef zijn? Is het oplossen van iemands foutieve praktijken en verdorven gedrag werkelijk zo eenvoudig? Is het probleem van de verdorven gezindheden van de mens zo gemakkelijk op te lossen? Valse leiders zijn zo dwaas en oppervlakkig! God gebruikt niet slechts één methode om het probleem van de verdorvenheid van de mens op te lossen. Hij gebruikt vele methoden en arrangeert verschillende situaties om mensen te onthullen, te zuiveren en te vervolmaken. Valse leiders daarentegen verrichten werk op een ongelooflijk eentonige en oppervlakkige manier: ze nemen mensen apart voor een gesprek, doen een beetje werk om mensen te adviseren over hun denkwijzen, sporen mensen een beetje aan, en geloven dat dit praktisch werk doen is. Dit is oppervlakkig, nietwaar? En welk probleem gaat er schuil achter deze oppervlakkigheid? Is het geen naïviteit? Valse leiders zijn extreem naïef, en ze bekijken mensen en dingen ook op een ongelooflijk naïeve manier. Niets is moeilijker op te lossen dan de verdorven gezindheden van mensen – een vos verliest zijn streken niet. Valse leiders kunnen dit probleem totaal niet doorzien. Daarom, als het gaat om het soort supervisors in de kerk die voortdurend verstoringen veroorzaken, die altijd mensen beperken en kwellen, doen valse leiders niets anders dan met hen praten en hen met een paar woorden snoeien, en dat is het dan. Ze passen hun toegewezen plicht niet tijdig aan en ontheffen hen niet van hun functie. Deze aanpak van valse leiders veroorzaakt enorme schade aan het werk van de kerk, en leidt er vaak toe dat het kerkwerk wordt opgehouden, vertraagd, beschadigd en verhinderd om normaal, soepel en efficiënt te verlopen vanwege de verstoring door enkele kwaadaardige mensen – wat allemaal een ernstig gevolg is van het feit dat valse leiders handelen op basis van hun gevoelens, de waarheidsprincipes schenden en de verkeerde mensen inzetten. Uiterlijk gezien is het niet zo, dat valse leiders opzettelijk talloze slechte daden begaan, of hun eigen gang gaan en hun eigen onafhankelijke koninkrijken stichten, zoals antichristen doen. Maar valse leiders zijn niet in staat om de diverse problemen die in het werk van de kerk opkomen tijdig op te lossen, en wanneer er problemen ontstaan met supervisors van diverse teams, en wanneer die supervisors hun werk niet op zich kunnen nemen, zijn valse leiders niet in staat om hun toegewezen plicht tijdig aan te passen of hen te ontheffen, wat ernstige verliezen voor het kerkwerk met zich meebrengt. En dit alles wordt veroorzaakt door het plichtsverzuim van de valse leiders. Zijn valse leiders niet zeer verachtelijk? (Ja.)

IV. Hoe valse leiders supervisors behandelen die tegen de werkregelingen ingaan en hun eigen gang gaan

Valse leiders pakken de slechte daden in de kerk niet tijdig aan, zoals wanneer supervisors anderen kwellen, hen beperken en het werk van de kerk verstoren. Evenzo kunnen valse leiders, wanneer sommige supervisors tegen de werkregelingen van Gods huis ingaan en hun eigen gang gaan, geen passende oplossingen bedenken om deze problemen tijdig op te lossen. Dit resulteert in schade aan het werk van de kerk en aan de materiële en financiële middelen van Gods huis. Valse leiders zijn naïef en oppervlakkig; ze begrijpen de waarheidsprincipes niet en kunnen al helemaal de aard-essentie van mensen niet doorgronden. Dientengevolge doen ze hun werk vaak oppervlakkig, handelen ze voor de vorm, houden ze zich aan regeltjes en roepen ze leuzen, maar verzuimen ze om ter plaatse het werk te inspecteren, elke supervisor waar te nemen, vragen over hem te stellen, of tijdig te informeren naar wat deze supervisors hebben gedaan, wat de principes achter hun handelen zijn en wat de uiteindelijke gevolgen zijn. Als gevolg daarvan zijn ze totaal onwetend over wie de mensen die ze inzetten werkelijk zijn en wat ze hebben gedaan. Wanneer deze supervisors dus heimelijk tegen de werkregelingen van Gods huis ingaan en hun eigen gang gaan, weten valse leiders dit niet alleen niet, maar verdedigen ze hen zelfs. Zelfs als ze erover horen, onderzoeken ze het niet tijdig en pakken ze het ook niet tijdig aan. Valse leiders zijn enerzijds incompetent in hun werk en anderzijds plegen ze plichtsverzuim. Laten we een voorbeeld geven. Een bepaalde leider selecteerde iemand die uit een ander team was geëlimineerd om planttechnicus te worden. Hij controleerde niet of deze persoon relevante ervaring en expertise had, of ze het werk goed kon doen, en of ze een serieuze en verantwoordelijke houding had. Nadat hij haar in die rol had geplaatst, liet hij haar volledig zonder toezicht en zei: “Ga je gang en begin met het planten van groenten. Je kunt de zaden kiezen en ik keur elk bedrag dat je uitgeeft goed. Doe dit werk maar zoals het jou goeddunkt!” De leider zei dit, en dus begon deze supervisor het werk naar eigen goeddunken te doen. Haar eerste taak was het selecteren van de zaden. Toen ze online zocht, ontdekte ze: “Er zijn gewoon te veel verschillende soorten groenten – deze wijde wereld zit vol buitengewone dingen! Zaden kiezen is best leuk. Ik heb dit werk nog nooit gedaan en ik wist niet dat ik er zo in geïnteresseerd zou zijn. Aangezien ik er zo in geïnteresseerd ben, ga ik er helemaal voor!” Ze opende eerst de sectie met tomatenzaden en was stomverbaasd. Er waren allerlei soorten en maten, en qua kleur waren er rode, gele en groene. Eén soort was zelfs veelkleurig – zoiets had ze nog nooit gezien en dit verbreedde echt haar horizon! Maar hoe moest ze de juiste zaden kiezen? Ze besloot van elke soort wat te planten, vooral de veelkleurige soort die er zo uniek uitzag. De supervisor selecteerde meer dan tien soorten tomaten in verschillende maten, kleuren en vormen. Na het selecteren van de tomatenzaden was het tijd om hetzelfde te doen voor aubergines. De auberginesoorten die mensen doorgaans eten, zijn de lange paarse of de witte, maar zij dacht: ‘Aubergines moeten niet beperkt blijven tot alleen deze twee soorten. Er zijn groene, gestreepte, lange, ronde en ovale varianten. Ik kies van elke soort een beetje, zodat iedereen zijn horizon kan verbreden en allerlei verschillende aubergines kan eten. Kijk eens hoe bedreven en doortastend ik als supervisor ben in het selecteren van zaden, hoe attent ik voor de broeders en zusters ben en ieders smaak tevredenstel.’ Vervolgens selecteerde ze uienzaden. Er waren in dat gebied in totaal veertien uiensoorten en ze selecteerde ze allemaal. Toen ze klaar was, voelde ze zich behoorlijk tevreden. Is deze supervisor ‘doortastend’? Wie zou zoveel soorten durven kiezen? Later bleef Ik deze zaak ontleden, en iemand zei zelfs: “Er zijn in dit gebied niet slechts veertien soorten; er zijn er nog een paar die ze niet heeft geselecteerd!” Wat ze bedoelden was dat veertien soorten niet zo veel waren en dat er nog andere waren die de supervisor niet had geselecteerd, dus had ze niets verkeerds gedaan. Is de persoon die dit zei niet traag van begrip? Dit is traag van begrip zijn, de menselijke taal niet begrijpen en onwetend zijn over waarom Ik de zaak ontleedde. Na het selecteren van de uienzaden koos de supervisor ook minstens acht soorten aardappelen. Wat was haar doel bij het selecteren van zoveel soorten? Om ieders horizon te verbreden en hen diverse smaken te laten proeven. De supervisor geloofde dat de zaadselectie gebaseerd moest zijn op het principe om de broeders en zusters ten goede te komen. Wat vind je van haar motivatie? Is handelen vanuit een houding van aan ieders belang denken en iedereen dienen het principe dat door Gods huis wordt vereist? (Nee.) Wat is dan het principe van Gods huis voor de zaadselectie? Plant geen vreemde en zeldzame soorten die we normaal niet eten. Wat betreft soorten die we normaal wel eten: als we ze nog niet eerder hebben geplant en niet weten of ze geschikt zijn voor de grond en het klimaat ter plaatse, selecteer dan één of twee soorten, hooguit drie of vier. Ten eerste moeten ze geschikt zijn voor de grond en het klimaat ter plaatse; ten tweede moeten ze gemakkelijk te kweken zijn en niet vatbaar voor ziekten en plagen; ten derde moeten ze zaden opleveren voor het volgende jaar; en ten slotte moeten ze een goede oogst opleveren. Als ze heerlijk zijn maar de oogst die ze opleveren slecht is, zijn ze niet geschikt. Handelde deze supervisor, afgaande op de kwestie van de zaadselectie, in overeenstemming met de principes? Heeft ze gezocht? Heeft ze zich onderworpen? Heeft ze rekening gehouden met Gods huis? Handelde ze met de houding die ze bij het vervullen van een plicht zou moeten hebben? (Nee.) Het is duidelijk dat ze slechte dingen deed en amok maakte, openlijk tegen de werkregelingen van Gods huis inging en haar eigen gang ging! Ze verkwanselde Gods offergaven op deze manier om haar persoonlijke nieuwsgierigheid en speelsheid te bevredigen en behandelde zo’n belangrijke taak als een spel, maar haar valse leider liet haar haar gang gaan zonder vragen te stellen of in te grijpen. Toen hem werd gevraagd: “Heeft de supervisor die je hebt gekozen eigenlijk wel werk verricht? Wat waren de resultaten? Heb je haar geholpen door de zaadselectie te controleren?”, schonk hij geen aandacht aan deze zaken en zei alleen: “De zaden zijn geplant; we zijn tijdens het planten ter plekke aanwezig geweest.” Hij bekommerde zich niet om enige andere kwestie. Hoe werd het probleem met deze supervisor uiteindelijk ontdekt? Ze plantte wat aardbeien en volgens de relevante technische voorschriften mogen aardbeienplanten in het eerste jaar niet worden afgedekt of vrucht dragen, en moeten alle bloemen worden verwijderd; anders zullen er het tweede jaar geen vruchten zijn, en zelfs als er het eerste jaar wel vruchten zijn, zullen die heel klein zijn. Hoewel deskundigen dit aan de supervisor vertelden, wilde ze niet luisteren. Haar redenering was gebaseerd op informatie online die stelde dat het acceptabel was om aardbeienplanten in het eerste jaar met plasticfolie af te dekken en ze vrucht te laten dragen. Het resultaat was dat ze diverse misvormde, kleine aardbeien opleverden die bedekt waren met zaadjes – sommige zuur, sommige zoet en sommige smaakloos – er waren allerlei soorten. Het probleem was zo ernstig geworden, maar de valse leiders daar negeerden het volledig. Waarom? Omdat ze dachten dat zij die aardbeien toch niet te eten zouden krijgen, kozen ze ervoor de kwestie te negeren. Betekent het feit dat je iets niet te eten krijgt dat je je er niet om hoeft te bekommeren? En de aardappelen en uien die ze wel te eten zouden krijgen – bekommerden ze zich daarom? Geen van deze valse leiders bekommerde zich erom; ze keken gewoon toe hoe de supervisor haar gang ging. Op een dag bezocht Ik hen en iemand meldde dat de sla oud was geworden en dat, als ze die niet snel oogstten, niemand die meer zou kunnen eten en de sla verloren zou gaan. De supervisor stond er echter op de sla te laten staan en zei dat als ze die oogstten, ze andere groenten zouden moeten planten, wat ze lastig vond. Ondanks dat ze hiervan wisten, deden de valse leiders niets. Uiteindelijk moest de Boven hen bevelen de sla snel te oogsten en de situatie af te handelen; anders zou de sla het land bezet houden en verhinderen dat de zomergroenten geplant konden worden. Ondanks dat er zo’n aanzienlijk probleem in het werk ontstond, deed geen van de valse leiders er iets aan; ze waren te bang om mensen te beledigen. De supervisor was namelijk gepromoot door een valse leider. Na haar promotie controleerde hij haar werk nooit, liet haar vrij handelen en bood haar steun en rugdekking. De andere leiders durfden niet in te grijpen en speelden met hen onder één hoedje, waardoor er uiteindelijk zoveel problemen ontstonden. Dit is het werk dat de leiders deden. Kunnen zij nog wel leiders worden genoemd? Ondanks dat er zo’n ernstig probleem recht onder hun neus plaatsvond, zagen ze het niet als een probleem, laat staan dat ze het oplosten. Zijn dit dan geen valse leiders? (Ja, dat zijn het.) Enerzijds waren het allemansvrienden en waren ze bang om anderen te beledigen. Anderzijds wisten ze niet hoe ernstig het probleem was, ontbrak het hun aan een accuraat oordeel, wisten ze niet dat het een probleem was en waren ze zich er niet van bewust dat dit werk binnen hun verantwoordelijkheden viel. Zijn het geen nietsnutten en verkwisters? Is dit geen plichtsverzuim? (Ja.) Dit is de vierde situatie: supervisors die tegen de werkregelingen van Gods huis ingaan en naar eigen inzicht te werk gaan. We hebben een voorbeeld gegeven dat de uiting van plichtsverzuim van valse leiders in deze kwestie blootlegt en de aard-essentie van valse leiders aan het licht brengt.

V. Hoe valse leiders supervisors behandelen die antichristen zijn en onafhankelijke koninkrijken stichten

Een andere situatie is wanneer supervisors in opstand komen tegen hun superieuren en onafhankelijke koninkrijken stichten – deze supervisors zijn antichristen. Valse leiders zijn niet in staat de rol van toezichthouder te spelen als het gaat om kwesties als supervisors met een pover kaliber, een slechte menselijkheid of die amok maken en slechte dingen doen. Ze verzuimen ook om het werk dat dit soort supervisors doen en hun problemen tijdig te inspecteren en daar vragen over te stellen om te bepalen of ze geschikt zijn. Evenzo zijn valse leiders nog minder in staat om de aard-essentie van antichristen, die sinistere en venijnige mensen zijn, te doorgronden. Niet alleen zijn ze niet in staat dit te doorgronden, tegelijkertijd zijn ze enigszins bang voor deze mensen, en een beetje hulpeloos en machteloos, in die mate dat ze zich meestal door de antichristen bij de neus laten nemen. Hoe ernstig kan dit worden? Antichristen kunnen kliekjes vormen binnen de werkgebieden van valse leiders, hun eigen krachten aantrekken en onafhankelijke koninkrijken stichten, en uiteindelijk kunnen ze de macht overnemen, de dienst gaan uitmaken en de valse leiders tot stroman degraderen. Op de een of andere manier blijven deze valse leiders onwetend van de dingen die antichristen beslissen en weten, en tasten ze hierover in het duister. Ze komen er pas achter nadat er iets gebeurt en iemand het aan hen meldt, maar dan is het al te laat. Valse leiders vragen de antichristen zelfs waarom ze niet op de hoogte zijn gebracht, en hun antwoord is: “Wat heeft het voor zin om het je te vertellen? Je kunt toch geen beslissingen nemen, dus het was niet nodig dit met je te bespreken; we hebben zelf de beslissing genomen. Zelfs als we je op de hoogte hadden gebracht, zou je het er zeker mee eens zijn geweest. Welke mening had je kunnen hebben?” Valse leiders zijn hulpeloos in zulke zaken. Als je deze antichristen niet kunt onderscheiden of aanpakken, zou je hen moeten rapporteren aan de Boven, maar zelfs dat durf je niet – ben je dan geen nietsnut? (Ja.) Wanneer ze met zulke zaken worden geconfronteerd, komen deze grote nietsnutten alleen maar huilend bij Mij klagen en mopperen: “Het is niet mijn schuld; ik heb die beslissing niet genomen. Of de beslissing die zij namen juist was of niet, heeft niets met mij te maken, want ze hebben me niet op de hoogte gebracht of erover verteld toen ze het deden.” Wat bedoelen ze hiermee? (Ze schuiven de verantwoordelijkheid van zich af.) Als leider hoor je deze zaken te weten en er grip op te hebben; als antichristen je niet op de hoogte brengen van dingen, waarom ga je er dan niet proactief zelf naar vragen? Als leider hoor je elke zaak te organiseren, daar de leiding over te hebben en erover te beslissen; als ze je nergens van op de hoogte brengen, zelf beslissingen nemen en je achteraf facturen sturen om te ondertekenen, eigenen ze zich dan niet je gezag toe? Zodra valse leiders te maken krijgen met antichristen die het werk van de kerk verstoren, staan ze perplex; ze zijn zo hulpeloos als dwazen tegenover een wolf en staan er machteloos bij terwijl ze tot stroman worden gedegradeerd en hun gezag wordt toegeëigend. Ze kunnen er helemaal niets aan doen – wat een stel waardeloze stakkers! Ze kunnen geen problemen oplossen, ze kunnen antichristen niet onderscheiden of ontmaskeren, en ze kunnen hen zeker niet beletten slechte daden te begaan. Tegelijkertijd rapporteren ze deze problemen niet aan de Boven. Zijn dit geen nietsnutten? Wat heeft het voor zin om jou als leider te kiezen? Antichristen maken amok en doen slechte dingen, verkwanselen openlijk offergaven en vormen machtsgroeperingen die ze leiden en stichten onafhankelijke koninkrijken binnen de kerk; ondertussen verzuim jij totaal toezicht op hen te houden, hen te ontmaskeren, te beteugelen of aan te pakken, en toch kom je bij Mij klagen. Wat voor leider ben jij? Je bent werkelijk een nietsnut! Wat ze ook doen, deze bendes onder leiding van antichristen houden heimelijk onderling overleg en nemen dan beslissingen zonder dat ze daartoe gemachtigd zijn. Ze geven leiders niet eens het recht om te weten wat er aan de hand is, laat staan het recht om beslissingen te nemen. Ze ontkennen de leiders rechtstreeks, zwaaien zelf met de scepter en maken de dienst uit. Wat doen de leiders die hen moeten aansturen te midden van dit alles? Ze falen volkomen in het inspecteren, toezien op, beheren of nemen van beslissingen met betrekking tot dit werk. Uiteindelijk laten ze de antichristen de boel overnemen en over hen heersen. Ontstaat dit probleem niet door het werk van valse leiders? Wat is de essentie van dit probleem? Waar komt het vandaan? Het komt voort uit het feit dat valse leiders een pover kaliber hebben, geen werkvermogen bezitten en antichristen totaal geen respect voor hen hebben. Antichristen denken: ‘Wat kun je als leider nou doen? Ik luister toch niet naar je en ik blijf over je heen stappen om dingen te doen. Als je dit aan de Boven rapporteert, zullen we je kwellen!’ Valse leiders durven zulke zaken niet te rapporteren. Valse leiders hebben niet alleen geen werkvermogen, ze missen ook de moed om de principes te handhaven, ze zijn bang om mensen te beledigen en missen volledig elke trouw – is dit geen ernstig probleem? Als ze werkelijk enig kaliber hadden en de waarheid begrepen, zouden ze bij het zien dat die kerels niet deugen, denken: ‘Ik durf hen niet in mijn eentje te ontmaskeren, dus communiceer ik met enkele broeders en zusters die de waarheid nastreven en begrijpen om deze problemen op te lossen. Als we na de communicatie met hen de antichristen nog steeds niet kunnen aanpakken, rapporteer ik het probleem aan de Boven en laat hen het oplossen. Iets anders kan ik niet doen, maar ik moet eerst de belangen van Gods huis beschermen; de kwesties die ik heb doorgrond en de problemen die ik heb ontdekt, mogen absoluut niet verder escaleren.’ Is dit geen manier om het probleem aan te pakken? Kan het ook niet worden beschouwd als het vervullen van je verantwoordelijkheid? Als je dit zou kunnen doen, dan zal de Boven niet zeggen dat je een pover kaliber hebt en geen werkvermogen bezit. Je kunt echter niet eens problemen aan de Boven rapporteren, dus word je gekenmerkt als een nietsnut en een valse leider. Je hebt niet alleen een pover kaliber en geen werkvermogen, je hebt zelfs niet het geloof en de moed om op God te vertrouwen om de antichristen te ontmaskeren en tegen hen te strijden. Ben je dan geen nietsnut? Zijn degenen wier macht is toegeëigend door antichristen meelijwekkend? Ze klinken misschien meelijwekkend; ze hebben niets verkeerds gedaan en in hun werk zijn ze zeer voorzichtig, erg bang om fouten te maken, gesnoeid te worden en door de broeders en zusters te worden geminacht. Toch worden ze uiteindelijk recht voor hun ogen volledig door antichristen van hun macht beroofd, niets wat ze zeggen heeft enig effect en het maakt niet echt uit of ze er zijn of niet. Ze lijken misschien meelijwekkend aan de oppervlakte, maar ze zijn eigenlijk behoorlijk verachtelijk. Zeg Mij, kan Gods huis problemen oplossen die mensen niet kunnen oplossen? Zouden mensen problemen moeten rapporteren aan de Boven? (Ja, dat zouden ze moeten doen.) In Gods huis zijn er geen problemen die niet kunnen worden opgelost, en Gods woorden kunnen elke kwestie oplossen. Heb je een waar geloof in God? Als je zelfs dit beetje geloof niet hebt, hoe ben je dan gekwalificeerd om een leider te zijn? Ben je dan geen waardeloze stakker? Dit gaat niet alleen over het feit dat je een valse leider bent; je mist zelfs het meest elementaire geloof in God. Je bent een niet-gelovige en je verdient het niet om een leider te zijn!

Met betrekking tot de vierde verantwoordelijkheid van leiders en werkers hebben we vijf situaties opgesomd om te ontmaskeren hoe valse leiders diverse werkzaamheden en supervisors benaderen. Op basis van deze vijf situaties hebben we de verschillende uitingen van het extreem povere kaliber, de incompetentie en het onvermogen van valse leiders om praktisch werk te doen, ontleed. Wordt het door op deze manier te communiceren iets duidelijker hoe je valse leiders kunt onderscheiden? (Ja.) Goed dan, laten we onze communicatie voor vandaag hier beëindigen. Tot ziens!

23 januari 2021