Het ontleden van de uitingen van valse leiders met betrekking tot de twaalfde verantwoordelijkheid

I. Valse leiders hebben een pover kaliber en zijn niet in staat de problemen van hinder en verstoring te identificeren

Dit zijn de taken die leiders en werkers moeten uitvoeren zoals beschreven in de twaalfde verantwoordelijkheid; we zullen nu niet verder communiceren over meer specifieke voorbeelden. Het thema van de communicatie van vandaag is het ontmaskeren van de specifieke manifestaties van valse leiders tijdens het uitvoeren van deze taken, en het identificeren van de gedragingen die de essentie van valse leiders weerspiegelen en gebruikt kunnen worden om een persoon als zodanig te kenmerken. Dit is het hoofdonderwerp van de communicatie van vandaag. Ten eerste wordt van leiders en werkers in dit werk vereist dat zij tijdig de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen identificeren die hinder en verstoring veroorzaken voor Gods werk en de normale orde in de kerk. Tijdige identificatie is een vereiste norm voor leiders en werkers. Wanneer er zich iets voordoet, zodra er ook maar het geringste teken is dat er iets mis is, zoals tekenen dat kwaadaardige mensen beginnen te manoeuvreren of iemand aanstalten maakt om problemen te veroorzaken, behoren leiders en werkers dit aan te voelen en alert te zijn. Als ze afgestompt en traag van begrip zijn, wordt het problematisch. Vooral in situaties waar er kwaadaardige mensen zijn die verstoring veroorzaken, moeten leiders en werkers zodra dit probleem de kop opsteekt en het onduidelijk is wat deze mensen precies van plan zijn of hoe de situatie zich zal ontwikkelen – dat wil zeggen, wanneer leiders en werkers de zaak nog niet kunnen doorzien – niet blindelings handelen of deze mensen voorbarig alarmeren. Dit voorkomt een verkeerde inschatting. Dit betekent echter niet dat men de situatie niet opmerkt en er zich niet van bewust is. Het betekent wachten en observeren om te zien hoe de dingen zich ontwikkelen en wat de bedoelingen, doelen en motieven van deze mensen zijn. Dit is het werk dat leiders en werkers moeten uitvoeren. Wanneer de situatie zich tot een bepaald punt ontwikkelt en deze mensen negativiteit beginnen te uiten en drogredenen verspreiden, wat verstoring veroorzaakt voor Gods uitverkorenen, dan behoren de leiders en werkers onmiddellijk in te grijpen. Ze moeten zonder aarzelen opstaan om de slechte daden van deze individuen te ontmaskeren, te ontleden en in te perken, en anderen te helpen lessen te leren en de kwaadaardige mensen te onderscheiden en te doorzien. Dit is het proces van het direct en nauwkeurig identificeren van de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die hinder en verstoringen veroorzaken – dit is wat het betekent voor leiders en werkers om dit werk te doen. Het hoofddoel van dit werk is het identificeren van de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die het werk van de kerk hinderen en verstoren, en die vervolgens tijdig op te lossen. Dit is wat leiders en werkers kunnen bereiken. Wat zijn dan de manifestaties van valse leiders in dit werk? Hoe kunnen we valse leiders ontleden en onderscheiden? Het is duidelijk dat valse leiders de verstoring van het kerkelijke werk door kwaadaardige mensen niet tijdig en nauwkeurig kunnen identificeren. Dit is het meest duidelijke probleem in de uitvoering van het kerkelijke werk door valse leiders – ze hebben geen enkel onderscheidingsvermogen ten aanzien van de verstoring die kwaadaardige mensen het kerkelijke werk berokkenen. Waarom zeggen we dat valse leiders problemen niet kunnen identificeren of de essentie ervan niet kunnen doorzien? De handelingen van sommige mensen hinderen en verstoren duidelijk het werk van de kerk, maar valse leiders kunnen deze problemen niet onderscheiden of waarnemen; ze zijn ziende blind. Sommige mensen uiten negativiteit, misleiden en verstoren anderen in de kerk. Anderen vormen kliekjes, houden zich in het geheim bezig met duistere zaakjes en oordelen vaak achter de rug van bepaalde individuen om. Weer anderen verleiden elkaar roekeloos en flirten met elkaar. Valse leiders doen alsof ze deze dingen niet zien; ze zijn zich totaal niet bewust van de ernst van deze problemen en van hoeveel mensen in hun streven naar de waarheid en in het vervullen van hun plicht zullen worden beïnvloed als deze problemen niet worden opgelost, noch van de gevolgen die dat zal hebben – en dus negeren ze die. Wanneer sommige mensen problemen opmerken en die bij een valse leider aankaarten, zegt de valse leider misschien: “Het zijn allemaal broeders en zusters – wie onthult er nu geen verdorvenheid? Wie heeft er geen gevoelens en verlangens? Oordeel of veroordeel anderen niet te gemakkelijk!” Hoe absurd, boosaardig of in strijd met de waarheid iets in de kerk ook is, valse leiders zien het eenvoudigweg niet. Sommige mensen spreken tijdens bijeenkomsten voortdurend negatief en zeggen dingen als: “Ze blijven maar zeggen dat Gods dag nabij is – maar wanneer komt die nu eigenlijk?” Sommige broeders en zusters raken hier onbewust door beïnvloed, maar hoe reageert de valse leider? Hij beschouwt het als normale zwakheid en ziet niet in dat het in feite gaat om het uiten van negativiteit, het misleiden en het verstoren van anderen. Bij sommige broeders en zusters heeft dit duidelijk invloed op het vervullen van hun plichten. Ze willen het evangelie niet meer prediken en nemen niet langer positief of proactief deel aan bijeenkomsten. Ze komen alleen nog opdagen bij bijeenkomsten als ze daartoe worden opgeroepen. Toch ziet de valse leider dit niet als een probleem. Hij merkt niet welke veranderingen er optreden onder iedereen in de kerk wanneer dit probleem zich voordoet. Hij blijft bijeenkomsten organiseren uit gewoonte, zonder te weten wat er achter de schermen gebeurt, hoe de gesteldheden van de mensen veranderen, welke problemen ze hebben, wie die heeft veroorzaakt, wie de hoofdschuldigen zijn, waar de problemen vandaan komen en welke kwesties er precies moeten worden opgelost – van dit alles ziet hij niets. Is het omdat hij lichamelijk blind is dat hij deze dingen niet opmerkt? (Nee.) Aangezien hij niet lichamelijk blind is, waarom ziet of herkent hij dan zulke ernstige hinder, verstoring en duidelijke drogredenen in de kerk niet? Het is duidelijk: deze leider is blind en heeft geen geestelijk begrip. Sommige mensen zeggen: “Hoewel hij deze problemen niet kan herkennen, kan hij tijdens bijeenkomsten wel Gods woorden aan de mensen voorlezen. Of de mensen het nu begrijpen of dat het resultaten oplevert, hij blijft volhardend Gods woorden voorlezen. Alleen al daarom kan hij als een goede leider worden beschouwd.” Maar hij beperkt zich tot het voorlezen van Gods woorden – als dat geen resultaten oplevert, is het dan niet louter een formaliteit? Als hij geen problemen kan oplossen, wat hebben mensen dan aan bijeenkomsten? Is deze leider dan een valse leider? (Ja.) Eén manifestatie van een valse leider tijdens het uitvoeren van dit werk is blindheid. Hij is blind – hoe duidelijk het probleem ook is, of het nu recht voor zijn neus of om hem heen gebeurt, hij kan het niet zien of herkennen. Uiterlijk lijkt hij Gods woorden misschien meer te koesteren dan de gemiddelde persoon, maar hij begrijpt niet waar Gods woorden over gaan, op wie ze betrekking hebben of welke situaties ze aankaarten – hij kan Gods woorden niet in verband brengen met het werkelijke leven. Wat is dan het begrip waarover hij communiceert? Stemt dat overeen met de waarheid? Kan het werkelijke problemen oplossen? (Nee.) Wanneer hij preekt, spuit hij lege retoriek, alsof hij een groot begrip van de waarheid heeft, maar hij herkent duidelijke verstoring door kwaadaardige mensen in de kerk niet en handelt net alsof er niets is gebeurd. Toont dit aan dat hij de waarheid begrijpt en onderscheidingsvermogen heeft? Heeft hij een werkelijk begrip van Gods woorden? (Nee.) Als hij Gods woorden normaal kan lezen, waarom gebruikt hij die dan niet om problemen te evalueren en op te lossen? Waarom gaat zijn geest nooit open wanneer hij Gods woorden leest? Waarom heeft hij geen scherp hart wanneer hij Gods woorden leest? Wat is de wortel van dit probleem? Waarom is hij blind? Wat is de oorzaak van zijn blindheid? (Omdat hij het vermogen mist om Gods woorden te bevatten en een uiterst pover kaliber heeft.) Juist. Zijn ogen zijn niet blind – zijn hart is blind. Wat betekent een blind hart hebben? Het betekent een uiterst pover kaliber hebben en het vermogen missen om Gods woorden te bevatten. Hoeveel van Gods woorden hij ook leest, hij begrijpt ze slechts oppervlakkig. Hij kan ze niet in verband brengen met de verschillende mensen, gebeurtenissen, dingen en situaties die zich in de kerk voordoen, en hij weet ook niet hoe hij verschillende problemen moet behandelen, aanpakken en oplossen volgens de waarheidsprincipes. Dit is de wortel van zijn blindheid – hij heeft een pover kaliber en is niet bekwaam voor dit werk. Daarom, hoe ijverig hij ook studeert en rigoureus traint, en hoezeer hij zich ook uitslooft om zijn gebrek aan bekwaamheid goed te maken, kan hij de verantwoordelijkheden van leiders en werkers vervullen? Dat kan hij niet. Deze mensen zijn vrij meelijwekkend. Hoezeer ze zich ook toerusten met woorden en doctrines, ze kunnen de verantwoordelijkheden van leiders en werkers niet vervullen of dit werk uitvoeren.

Zojuist hebben we gecommuniceerd over een uiting van deze valse leiders, namelijk dat ze niet kunnen zien dat de handelingen van kwaadaardige mensen en antichristen verstoring en hinder veroorzaken voor de kerk, en dat ze ook de essentie van kwaadaardige mensen en antichristen niet kunnen doorzien. Wanneer ze geconfronteerd worden met zaken waarbij kwaadaardige mensen verstoring en hinder veroorzaken, valt hen soms iets bijzonders op. Of het nu door hun ervaring, gevoel of intuïtie komt, ze voelen alleen maar dat er iets niet helemaal klopt, dat de uitdrukking van die persoon, de blik in zijn ogen en zijn woorden enigszins abnormaal zijn. Ze hebben misschien een zwak gevoel, maar er zijn veel dingen die ze niet kunnen doorzien en ze slagen er niet in de meeste problemen te onderscheiden. Wat is de reden dat ze de essentie van problemen niet doorzien? Dit brengt ons bij een andere kwestie. Ze zijn zo ijverig: de hele dag blijven ze op hun kamer om preken te schrijven, aantekeningen te maken over hun geestelijke oefeningen, hun inzichten en ervaringen met Gods woorden op te schrijven en gezangen te leren. Ze stellen zich doelen voor hoe vaak ze moeten bidden, hoeveel van Gods woorden ze moeten lezen, hoeveel preken ze per dag moeten beluisteren, en hoeveel tijd ze moeten besteden aan het schrijven van een ervaringsgetuigenis. Hoe komt het dat ze ondanks dat ze al deze taken volbrengen toch nog steeds de dingen niet kunnen doorzien wanneer die gebeuren? Ze begrijpen de waarheid niet. Ze kunnen alleen maar woorden en doctrines opdreunen en geen werkelijke problemen oplossen. Sommige mensen spreken altijd woorden en doctrines om anderen te misleiden, en valse leiders kunnen dit niet doorzien. Hoewel ze soms aanvoelen dat er iets niet klopt, dat er misschien een probleem is, laten ze de kwestie, omdat ze de indruk hebben dat die mensen niet kwaadaardig zijn, in hun verwardheid maar passeren. Ze zijn niet in staat de waarheidsprincipes te zoeken om dergelijke problemen te onderscheiden, en zelfs als ze Gods woorden hebben gelezen die de gesteldheden en essentie van zulke mensen ontmaskeren, weten ze niet hoe ze die op deze situaties moeten toepassen. Hun geest is beneveld en ze kunnen deze dingen niet doorzien. Wanneer ze willen zoeken, weten ze niet hoe ze het moeten verwoorden. Ze praten lange tijd zonder de essentie van het probleem uit te leggen en zonder duidelijk te beschrijven wat de algehele uitingen van zulke mensen zijn, hoe hun menselijkheid, hun streven, de vervulling van hun plichten en hun vastberadenheid om zich voor God in te zetten zijn, of hoe hun houding ten opzichte van de waarheid is en of het mensen zijn die de waarheid aanvaarden. Deze valse leiders kunnen deze zaken niet doorzien of duidelijk uitleggen. Zelfs als ze aanvoelen dat er een probleem is, brabbelen ze maar door en zeggen een heleboel dingen zonder hun punt duidelijk te maken. Hun toehoorders moeten kunnen onderscheiden, de kernpunten eruit kunnen halen en hun woorden kunnen analyseren om te achterhalen wat ze nu eigenlijk vragen, wat de algehele gesteldheid is van de persoon die ze beschrijven, en uiteindelijk de essentie van die persoon typeren – of hij kwaadaardig of goed is, of hij iemand is die de waarheid nastreeft of louter een arbeider. Wanneer je een valse leider vraagt een kwestie te beschrijven of een vraag op te werpen, kan hij nooit de wortel en essentie van het probleem of de kern ervan duidelijk beschrijven. Kortom, valse leiders hebben geen enkele specifieke houding ten opzichte van problemen die ze niet kunnen doorzien, en bij zaken waarbij hen wel bepaalde dingen opvallen, kunnen ze nog steeds de essentie van deze problemen niet doorzien. Zelfs wanneer sommige mensen negativiteit uiten en noties verspreiden, wat een nadelige invloed heeft op het kerkleven, kunnen ze dit niet doorzien. Ze kunnen de essentie van een probleem niet doorzien of typeren op basis van de uiterlijke tekenen of het beginstadium ervan. Natuurlijk is het doorzien van de essentie van een probleem geen eenvoudige zaak. Het belangrijkste in het kerkwerk is om de essentie van verschillende mensen te doorzien op basis van Gods woorden. Degenen die de waarheid begrijpen, kunnen dit bereiken, maar valse leiders en valse werkers kunnen dat niet. Wanneer ze zien dat antichristen het werk van de kerk verstoren en hinderen, kunnen ze de essentie van het probleem niet doorzien en verdedigen ze de antichristen zelfs door te zeggen: “Ze onthullen slechts enkele verdorven gezindheden en zijn een beetje arrogant, eigenzinnig en willekeurig. Ze kunnen nog steeds ontbering verdragen tijdens het vervullen van hun plichten. We moeten hen dus niet oordelen en veroordelen; we moeten er geen groot punt van maken.” Anderen vragen: “Als ze ontbering kunnen verdragen tijdens het vervullen van hun plichten, zijn het dan mensen die de waarheid nastreven? Hebben ze achter de schermen anderen opgehitst, misleid of naar zich toegetrokken? Hebben ze zichzelf verhoogd en van zichzelf getuigd?” Valse leiders kunnen deze zaken niet doorzien. Er zijn zelfs mensen die, onder het mom van het getuigen van God, God opzettelijk zwartmaken en lasteren, en bewust ongegronde geruchten verspreiden, terwijl ze hun eigen ideeën over Hem ontleden en daarover praten. Nadat valse leiders hen dit hebben horen doen, voelen ze misschien dat wat ze zeiden een beetje vreemd klinkt, maar ze kunnen de ernst van de kwestie niet doorzien, laat staan dat ze de negatieve invloed en de ernstige gevolgen kunnen zien die deze woorden met zich meebrengen. Daarom worden diverse vormen van verstoring en hinder die zich recht onder de neus van valse leiders voordoen ofwel volledig door hen over het hoofd gezien, of, als ze die wel opmerken, weten ze niet hoe ze die moeten typeren of hoe ze verbanden moeten leggen tussen Gods woorden en deze situaties. Deze zeer duidelijke zaken worden voor hen een verwarrende puinhoop. Valse leiders zijn warhoofden. In de kerk kunnen ze niet onderscheiden welke mensen de waarheid nastreven en welke mensen ware gelovigen zijn die de waarheid kunnen aanvaarden. Ze kunnen niet onderscheiden welke mensen de waarheid niet nastreven maar nog wel in staat zijn te arbeiden, en meestal bereid zijn een prijs te betalen en volgens principes te handelen, en relatief gehoorzaam en onderworpen zijn, ondanks dat ze af en toe wat negatieve woorden spreken. Ze kunnen ook niet onderscheiden welke mensen uitsluitend een negatieve rol spelen, negativiteit uiten en anderen oordelen, en altijd noties hebben over alle werkregelingen van Gods huis en over de regels en vereisten met betrekking tot alle werkonderdelen in Gods huis, en daarbij een houding van weerstand in plaats van aanvaarding koesteren, en bijzonder oneerbiedig zijn jegens deze zaken, waarbij ze zelfs zover gaan dat ze erover oordelen. Kortom, valse leiders kunnen geen enkel type mens doorzien. Erger nog, in de kerk zijn er mensen die regelmatig noties verspreiden, negativiteit uiten en tijdens bijeenkomsten zelfs Gods woorden niet lezen. Ze vormen altijd kliekjes, zijn jaloers en zoeken ruzie. Sommige mensen willen altijd leider zijn, willen altijd van de kerk leven en willen zich altijd het eigendom van Gods huis toe-eigenen. Er zijn ook mensen die uiterlijk best wel enig goed gedrag vertonen, maar bij het uitvoeren van hun plichten geen enkele positieve rol spelen. Valse leiders kunnen deze negatieve figuren niet doorzien en kunnen hen niet categoriseren. Ze kunnen niet doorzien welk pad deze mensen precies bewandelen, wat hun essentie is en of het mensen zijn die de waarheid aanvaarden. Is dit geen probleem met het kaliber van valse leiders? Deze valse leiders hebben een uiterst pover kaliber. Wat ze ook doen, het is een complete puinhoop, en elk werk dat ze ondernemen, eindigt in complete wanorde.

Sommige mensen geven offergaven zonder principes uit wanneer ze spullen voor Gods huis kopen; ze kopen willekeurig dingen zonder toestemming te vragen. Valse leiders zeggen wanneer ze dit zien zelfs: “Hoewel ze wat meer geld hebben uitgegeven, waren hun bedoelingen goed. Wanneer we dingen voor Gods huis kopen, moeten we het beste kopen; dit is geen geldverspilling. Is dit niet hoe offergaven gebruikt zouden moeten worden?” Liggen er principes aan hun woorden ten grondslag? (Nee.) Wat voor woorden zijn dit dan? Zijn het geen onzinnige woorden? Woorden zonder principes zijn onzinnige woorden, en ongegronde woorden zijn ook onzinnige woorden. Sommige mensen spreken tijdens het kerkleven regelmatig woorden en doctrines; ze zijn bijzonder welbespraakt, praten op een gestructureerde manier die georganiseerd klinkt, en hun spreekvaardigheid is uitstekend. Wat zeggen valse leiders over zulke mensen? “Ons kerkleven is volledig afhankelijk van die-en-die. Zij zijn het meest welbespraakt en hebben het grootste begrip van Gods woorden. Zonder hen zou ons kerkleven ongelooflijk droog en oninteressant zijn.” Ze weten niet dat deze mensen alleen maar woorden en doctrines spreken. Hoeveel iemand ook naar hen luistert, hij zal er geheel niet door worden gesticht, hij zal er de waarheid niet door gaan begrijpen of weten hoe hij de waarheid op zichzelf moet toepassen om zijn eigen gesteldheid te begrijpen en zijn problemen op te lossen. Onder het gevlei en de ophitsing van valse leiders krijgen mensen die woorden en doctrines spreken, mensen die graag in de schijnwerpers staan en zelfs mensen die in hun toespraken vaak van het onderwerp afdwalen en bij elke bijeenkomst oeverloos doorpraten over buitensporige, onzinnige en uiteenlopende onderwerpen, allemaal de ruimte om op te treden. Valse leiders zijn niet in staat hen te onderscheiden en beschouwen hen zelfs als mensen met talent. Ze vleien hen door te zeggen: “Jullie spreken zo goed; waarom schrijven jullie geen ervaringsgetuigenissen? Wat zonde!” In de kerk worden die universiteitsstudenten, professoren en intellectuelen door valse leiders als schatten beschouwd. Ze zeggen: “Deze intellectuelen en professoren zijn mensen met talent. Ze hebben een enorme ervaring en bekendheid in de maatschappij. Als zij leiders en werkers in de kerk worden, kan er meer werk worden verricht en kunnen Gods uitverkorenen meer profiteren en meer verkrijgen. In de toekomst zal het werk van de kerk volledig van hen afhangen. Met deze intellectuelen die ons leiden, zal ons geloof in God zeker zegeningen voortbrengen.” Daarom hebben in kerken met valse leiders degenen die status in de maatschappij bezitten, degenen die hoogopgeleid zijn, degenen die welbespraakt zijn, degenen die op een lege manier over woorden en doctrines praten, degenen die enig aanzien hebben, enzovoort – al deze mensen die totaal geen waarheidswerkelijkheid bezitten – een dominante positie in de kerk en worden ze door valse leiders behandeld als de belangrijkste krachten en zelfs als zogenaamde steunpilaren van de kerk. Wanneer er iets in de kerk gebeurt, zeggen valse leiders: “Ga het aan die-en-die vragen; hij was de directeur van een bedrijf,” of “Ga het aan die-en-die vragen; zij was professor aan die-en-die universiteit,” of “Ga het aan die-en-die vragen; hij was de topadvocaat bij een advocatenkantoor.” Valse leiders behandelen deze mensen als de steunpilaren en belangrijkste krachten van de kerk. Kan het kerkleven onder zulke omstandigheden goed zijn? (Nee.) Wat is dan het resultaat? Deze zogenaamde belangrijkste krachten en steunpilaren wedijveren heimelijk of zelfs openlijk om status en vormen kliekjes, en verspreiden regelmatig noties en ongegronde geruchten. De broeders en zusters in de kerk die ware gelovigen zijn, de waarheid liefhebben, de waarheid kunnen aanvaarden en een zuiver begrip van de waarheid hebben, worden vaak door hen buitengesloten en onderdrukt. Deze zogenaamde vooraanstaande maatschappelijke figuren tonen, of het nu bij het vervullen van hun plichten is of bij het ondernemen van enig werk, geen enkele trouw en handelen nooit volgens de waarheidsprincipes – ze volgen volledig de gewoonten van de ongelovige maatschappij. Daarom hebben in een dergelijke kerk degenen die werkelijk de waarheid nastreven, degenen die een zuiver begrip hebben en degenen die enige menselijkheid bezitten en een gevoel van gerechtigheid hebben, geen ruimte om te spreken, geen recht om te spreken en zeker geen recht om beslissingen te nemen. Ongeacht wat er in de kerk gebeurt, de uiteindelijke besluitvormers zijn altijd deze groep van zogenaamde kernleden. Valse leiders verafgoden deze mensen en geloven blindelings in hen. Ze vertrouwen uiteindelijk op hen voor oplossingen wanneer er iets gebeurt. Als deze mensen de waarheid zouden nastreven en volgens de waarheidsprincipes zouden handelen, zou dit een goede zaak zijn. De meesten van deze mensen streven de waarheid echter niet na. Ze bezitten enige kennis en opleiding, ze hebben een maatschappelijke status, en bovendien hebben ze een bedrieglijke en verraderlijke menselijkheid, en zijn ze glad van tong en bedreven in het misleiden van anderen. Dit is precies de aard-essentie van antichristen. Wat is het resultaat wanneer valse leiders op deze mensen vertrouwen? Ze brengen het werk van de kerk en de orde van het kerkleven volledig in de war en ze ruïneren de ingang in het leven van Gods uitverkorenen, waardoor de kerk haar getuigenis volledig verliest. Sommige valse leiders hopen een prominent figuur in de kerk te hebben die politiek en actualiteiten begrijpt, en denken: ‘Als er zo iemand was om de omvang van de kerk uit te breiden, haar invloed te versterken en haar reputatie te verbeteren, zou er hoop zijn voor het werk van de evangelieverspreiding. Dat zou werkelijk een reden tot feest zijn!’ In kerken die door valse leiders worden bestuurd, praten sommige mensen tijdens het kerkleven uitgebreid over politiek, actualiteiten, de internationale situatie en binnenlandse aangelegenheden; ze bespreken het privéleven van hooggeplaatste politieke figuren en analyseren zelfs de samenzweringen en openlijke listen van deze politieke figuren op een duidelijke en logische manier. Valse leiders zeggen, kwijlend van afgunst: “Eindelijk heeft onze kerk een prominent figuur om goede sier mee te maken! Ik voelde me altijd ontmoedigd, gefrustreerd en had het gevoel dat ik niet trots kon zijn omdat onze kerk zo’n prominent figuur miste. Maar nu hebben we zo iemand in onze kerk. We moeten deze persoon dus alles laten doen wat hij wil en alles laten zeggen wat hij wil, en hem vrijheid geven. Praktiseert Gods huis geen vrijheid en mensenrechten? Benadrukt het Tijdperk van het Koninkrijk geen mensenrechten?” Valse leiders behandelen degenen die graag over politiek praten en commentaar geven op beroemde mensen, die onder de mensen vaak oeverloos doorpraten over hoogdravende, holle ideeën, als zeldzame schatten en willen hen cultiveren tot de steunpilaren en de voornaamste krachten van de kerk. Daarom moedigen ze hen regelmatig aan en prijzen ze hen, uit angst dat het het werk van de kerk zal beïnvloeden als ze negatief worden. Kortom, deze valse leiders zijn afgestompt en blind. Ze kunnen de verschillende mensen die het werk van de kerk verstoren en hinderen niet tijdig onderscheiden. Zelfs als ze hen onderscheiden, kunnen ze de essentie van kwaadaardige mensen niet doorzien. Ze kunnen zelfs geen overduidelijke kwaadaardige mensen doorzien die in de categorie van antichristen vallen, zoals degenen die kliekjes vormen en onafhankelijke koninkrijken stichten. Wanneer ze zien dat antichristen kliekjes vormen, zich uitsloven en naar believen handelen met de immense macht die ze bezitten, hoe beoordelen valse leiders hen dan? “Deze persoon is buitengewoon, hij is werkelijk opmerkelijk! Ik had dit talent nog niet eerder opgemerkt; hij is veel beter dan ik, hij doet me echt in mijn hemd staan. Kijk naar zijn capaciteiten – hij kan dingen aanpakken en loslaten, spreekt met klasse en houdt zich aan zijn woord. Ik daarentegen deug nergens voor; ik ben als een timide klein meisje.” Ze bewonderen de antichristen zeer, buigen voor hen en worden gewillig hun volgelingen. Eén kenmerk van deze uiting van valse leiders is blindheid, en een ander is afgestomptheid. Over het algemeen is de essentie van dit probleem met valse leiders een pover kaliber.

Mensen hebben ogen om dingen te zien. Nadat iemand iets ziet, zal zijn geest reageren en oordelen, en nadat hij een oordeel heeft gevormd, zal hij een zienswijze ontwikkelen en een pad voor de praktijk vinden. Dit bewijst dat hij niet blind is – wat hij ook ziet, hij heeft altijd een normale reactie en weet wat hij moet doen als hij ermee wordt geconfronteerd en hoe hij het moet behandelen. Dit is een persoon met een normaal denkvermogen. Mensen doorlopen een proces waarbij ze reageren op wat ze zien; ze zullen er in meer of mindere mate over peinzen en nadenken. Naarmate hun gedachten zich ontvouwen, vormt zich geleidelijk een beeld van dat ding in hun geest, en ontwikkelen ze hun eigen zienswijzen, houdingen en benaderingen. Wat is dan de voorwaarde voor het voortbrengen van deze dingen? Iemands ogen moeten in staat zijn dingen te zien en vervolgens de verzamelde informatie ter overdenking over kunnen dragen aan zijn hersenen en geest. Als iemand met zijn ogen dingen kan zien, dan is hij niet blind. Hij kan er vervolgens over nadenken en peinzen, zich er bewust van zijn, een houding en zienswijze aannemen, en uiteindelijk de juiste conclusies trekken. Het kost natuurlijk enige tijd om tot deze conclusies te komen. Wat betekent het dan dat iemand zich ervan bewust is, en zienswijzen en houdingen heeft ontwikkeld voordat die conclusies zijn bereikt? Het betekent dat iemands geest actief is, niet afgestompt, wat bewijst dat deze persoon leeft en niet dood is. Valse leiders hebben een pover kaliber. In welke opzichten is het pover? Valse leiders missen beide kwaliteiten. Hun ogen zijn open, maar ze kunnen niet zien dat er dingen gebeuren of zich ontvouwen, wat blindheid is. Bovendien reageert hun geest niet wanneer ze wel dingen zien, vormen ze geen zienswijzen of gedachten, en hebben ze niet de middelen of de juiste manieren om te oordelen en daardoor conclusies te trekken. Dit is afgestomptheid in de geest. Mensen die afgestompt zijn in de geest, kunnen niets onderscheiden, ze komen niet tot correcte evaluaties of nauwkeurige oordelen, en uiteindelijk kunnen ze geen juiste conclusies trekken en weten ze niet hoe ze de zaken die voorhanden zijn moeten benaderen, behandelen of oplossen. Dit is afgestompt en traag van begrip zijn. Wanneer iemand in zijn geest zo afgestompt en traag van begrip is dat hij totaal niet reageert wanneer er iets gebeurt, dan is hij dood – dat beschrijft de kwestie tot in de puntjes. Laten we voor nu buiten beschouwing laten of valse leiders inderdaad dood zijn, en gewoon zeggen dat ze een pover kaliber hebben. Hoe pover is dat dan? Hoe belangrijk een gebeurtenis ook is, ze kunnen die niet zien, en zelfs als ze de gebeurtenis wel zien, kunnen ze die niet doorzien. Het is bijvoorbeeld zo dat hoe lang valse leiders ook werken, ze geen conclusies kunnen trekken over wat de essentie van een zaak is, hoe ze die moeten categoriseren, hoe ze die moeten typeren, of wat de basis voor de typering zou moeten zijn; ze weten niet hoe ze deze dingen moeten evalueren en hebben geen normen of principes om ze te evalueren. Het zijn verwarde mensen die geen geestelijk begrip hebben. Dit is de voornaamste uiting van valse leiders bij de eerste taak. Ze zijn blind, dom, dwaas en afgestompt, en toch willen ze leiders zijn. Houdt dat de boel niet op? Is dat niet enorm lastig? Als iemand nog nooit als leider heeft gediend, en als hij voor het eerst iets tegenkomt, en deze zaak wordt niet genoemd in Gods woorden en is onbekend onder de mensen – dat wil zeggen, als hij geen ervaring of kennis van deze zaak heeft – dan zal het onder zulke omstandigheden tijd kosten voor die persoon om de juiste inzichten, houdingen en zienswijzen te ontwikkelen. Maar waarom wordt er gezegd dat valse leiders afgestompt en blind zijn? Dat komt omdat Ik zoveel woorden heb gesproken. Maar hoeveel Ik ook ontmasker en ontleed, of hoeveel voorbeelden Ik ook geef, valse leiders weten na het horen van Mijn woorden slechts van de zaken zelf, maar begrijpen de waarheidsprincipes die ze eruit kunnen opdoen niet. Bovendien is het zo dat hoe meer Ik spreek, hoe verwarder ze worden. Ze zeggen: “Met zoveel zaken, zoveel woorden, zoveel verhalen, wie kan die allemaal onthouden en verbanden leggen met het werkelijke leven? Zeg niet zoveel, ik heb een beetje moeite om het allemaal op te nemen en te begrijpen. Zeg me gewoon hoe ik deze persoon moet aanpakken: moet hij worden verdreven of behouden?” Is dit geen afgestomptheid? Het is extreme afgestomptheid! In feite is afgestompt nog een milde omschrijving voor ze. Omdat deze persoon misschien jong, ongeschoold, of heel oud en een beetje verward is, wordt het op deze manier gezegd, zo wordt hun trots gespaard. Maar in feite is het een pover kaliber en een gebrek aan het vermogen om de waarheid te bevatten. Deze uitleg maakt het duidelijk.

Als er ernstige verstoring en hinder in de kerk optreden en valse leiders de essentie van deze problemen niet kunnen doorzien, zijn ze dan bekwaam voor het leiderschapswerk? Kunnen de broeders en zusters onder hun leiding worden beschermd? Kunnen het werk van de kerk, de omgeving waarin de broeders en zusters hun plichten vervullen en de normale orde van het kerkleven worden beschermd en gehandhaafd? Dit zijn de meest elementaire dingen die leiders en werkers zouden moeten bereiken. Kunnen valse leiders deze dingen bereiken? Nee, dat kunnen ze niet. Ze kunnen de mensen, gebeurtenissen en dingen die verstoring en hinder veroorzaken niet eens onderscheiden of doorzien, dus hoe zouden ze dan verder kunnen gaan met de volgende stappen van hun werk? Ze kunnen zelfs de meest elementaire dingen niet onderscheiden, zoals wat een goed mens is, wat een slecht mens is, wat een bedrieglijk mens is of wat een huichelaar is – hoe kunnen ze het kerkwerk aan? Ze zijn hiertoe niet in staat. Het is niet dat ze opzettelijk geen werkelijk werk doen, of dat ze lui zijn en zich tegoed doen aan de voordelen van status; het is gewoon dat ze een pover kaliber hebben en niet in staat zijn hun werk te doen. Dit is de essentie van het probleem. Mensen met een zeer pover kaliber kunnen alleen maar woorden en doctrines opdreunen en zich aan regels houden; tijdens bijeenkomsten kunnen ze anderen alleen maar paaien en aansporen, en dingen zeggen als: “Geloof naar behoren in God! Hoe kun je je in een tijd als deze nog tegoed doen aan vleselijk gemak? Hoe kun je nog steeds geld en wereldse dingen begeren? God moet diepbedroefd zijn!” Ze kunnen alleen preken van dit type houden. Wanneer diverse slechte daden zoals verstoring en hinder en het uiten van negativiteit voorkomen, kunnen ze die niet zien of onderscheiden. De broeders en zusters willen een normaal kerkleven leiden, maar dat lukt ze niet. Ze willen een geschikte omgeving hebben om hun plichten te vervullen, maar ook die krijgen ze niet. Valse leiders kunnen deze problemen niet oplossen, dus wat voor nut hebben ze? De broeders en zusters willen het kerkleven leiden, de waarheid begrijpen en hun moeilijkheden en negatieve gesteldheden oplossen. Ze hopen vurig dat leiders en werkers duidelijk en grondig over de waarheid kunnen communiceren om deze werkelijke problemen op te lossen. Kunnen deze werkelijke problemen worden opgelost in een kerk waar valse leiders de macht hebben? Valse leiders begrijpen de harten van Gods uitverkorenen niet en kunnen hun moeilijkheden niet zien. In plaats daarvan blijven ze woorden en doctrines spreken en oeverloos doorpraten over hoogdravende, holle ideeën, wat Gods uitverkorenen diep teleurstelt. Wie zou dan nog regelmatig bijeenkomsten willen bijwonen? Kunnen valse leiders Gods bedoelingen in acht nemen en die kwaadaardige mensen, niet-gelovigen, opportunisten en losbandige mensen die boosaardig zijn en van wereldse dingen houden, volgens Gods woorden en vereisten uit de kerk wegzuiveren, zodat ze Gods uitverkoren volk niet kunnen hinderen en verstoren, en Gods uitverkoren volk in staat stellen een normaal kerkleven te leiden? Kunnen valse leiders dit bereiken? Dat kunnen ze niet. Wanneer iemand zo’n verzoek doet, wat zeggen valse leiders dan? “Je bent zo veeleisend! Denk je dat jij de enige bent die God liefheeft en trouw zijn plicht wil vervullen? Wie wil dat niet? Zij geloven ook in God en zijn door God uitverkoren. Hoewel ze enkele problemen hebben, moeten we hen toch correct behandelen. Zoek niet altijd fouten bij anderen. Grijp de kans aan om meer over jezelf na te denken en jezelf te leren kennen; je moet leren tolerant en geduldig te zijn.” Valse leiders zijn verward en blind, en ze hanteren geen principes bij de manier waarop ze verschillende soorten mensen behandelen. Ze kunnen degenen die ingeperkt of verwijderd zouden moeten worden niet doorzien, maar gedogen dat deze mensen doen wat ze willen en zich als tirannen in de kerk gedragen. Ze geven volop ruimte om te opereren, wat een puinhoop van de kerk maakt, tot het punt dat de mate van diversiteit in sommige kerken zo groot wordt dat de kerken nog maar met één uitdrukking kunnen worden beschreven: ze worden een echt allegaartje. Kwaadaardige mensen, niet-gelovigen, losbandigen, lokale tirannen en zelfs sommigen die de kerk en de broeders en zusters bij het geringste gevaar zouden verraden, zijn in deze kerken allemaal door elkaar gemengd. Valse leiders kunnen deze mensen niet doorzien en ze pakken of spreken hen niet aan. Daarom kunnen Gods uitverkorenen onder de leiding van zulke blinde en afgestompte valse leiders niet worden beschermd, en kunnen het werk van de kerk en de normale orde van het kerkleven zeker niet worden gehandhaafd. Hoe kunnen degenen die de waarheid liefhebben en bereid zijn de waarheid te aanvaarden, de waarheid begrijpen en verkrijgen in zo’n gemengd kerkleven? Zullen die mensen geen pijn in hun hart voelen? Als een kerkleider het werk van de kerk, de normale orde van het kerkleven of de omgevingen waarin de broeders en zusters hun plichten vervullen niet naar behoren kan handhaven, of de veiligheid van deze zaken niet kan waarborgen, dan is deze leider ongetwijfeld een valse leider. Waarom krijgen ze de titel van valse leider? Omdat ze blind en afgestompt zijn, wat leidt tot herhaaldelijke gevallen waarin kwaadaardige mensen het werk van de kerk verstoren en hinderen. Bovendien kunnen ze zelfs wanneer dit al gevolgen heeft gehad, de problemen nog steeds niet snel en nauwkeurig aanpakken en oplossen, en kunnen ze ook het werk van de kerk en het kerkleven van de broeders en zusters niet naar behoren handhaven. Zacht uitgedrukt zijn zulke leiders niet bekwaam in hun werk; nauwkeurig gezegd, schieten ze ernstig tekort in hun verantwoordelijkheden. Hoewel ze als leiders dienen, beschermen ze de belangen van kwaadaardige mensen en de belangen van Satans dienaren, terwijl ze het werk van de kerk en de ingang in het leven van Gods uitverkorenen negeren. Ze verdedigen en gedogen dat die kwaadaardige mensen het kerkleven verstoren en hinderen ten koste van de broeders en zusters. Hoewel ze, afgaande op hun kaliber en uitingen, alleen maar een pover kaliber hebben en onbekwaam zijn in hun werk, en niet als antichristen kunnen worden getypeerd, zijn de gevolgen van hun handelingen voor het werk van de kerk ernstig. De aard van hun handelingen is dezelfde als die van antichristen die onafhankelijke koninkrijken stichten en de broeders en zusters onderdrukken. Beiden beschermen en gedogen kwaadaardige mensen, en gedogen dat Satans dienaren in de kerk handelen zoals ze willen. Het verschil is alleen dat valse leiders niet openlijk en schaamteloos kwaad doen en het werk van de kerk verstoren zoals antichristen dat doen. Ze trekken niet opzettelijk mensen naar zich toe om hen te laten gehoorzamen, maar het eindresultaat is hetzelfde als dat van antichristen die onafhankelijke koninkrijken stichten. Beide resulteren erin dat broeders en zusters die de waarheid liefhebben en oprecht hun plichten vervullen, worden geschaad en geruïneerd, en geen uitweg meer hebben. In een dergelijke omgeving en dergelijk kerkleven is het voor broeders en zusters die oprecht hun plichten vervullen erg moeilijk om vooruitgang te boeken in het leven, en het is voor hen erg moeilijk om hun plichten normaal te vervullen. Vanzelfsprekend worden het werk van de evangelieverspreiding en diverse onderdelen van het kerkwerk ook sterk belemmerd en kunnen zich niet normaal ontwikkelen. Dit is de eerste uiting van valse leiders die we ontleden met betrekking tot de twaalfde verantwoordelijkheid – het niet opmerken en niet kunnen doorzien van de mensen, gebeurtenissen en dingen die om hen heen opkomen. Deze uiting is voldoende om zulke mensen als valse leiders te typeren.