Samenvatting van diverse mensen, gebeurtenissen en dingen die hinderen en verstoren

De twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers betreft de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk verstoren en hinderen. We hebben deze onderverdeeld in elf kwesties om over te communiceren. De problemen of incidenten van verstoring en hinder die in elke kwestie worden genoemd, hebben te maken met de plichtsvervulling van mensen en hun oprechte geloof in God. Waarom zijn ze zo nauwgezet onderverdeeld? Waarom breng Ik elke kwestie afzonderlijk ter sprake voor communicatie en ontleding? Afgaande op de titel van elke kwestie, deugt de menselijkheid van de mensen die deze dingen doen niet. Met uitzondering van de eerste kwestie – vaak van het onderwerp afdwalen tijdens het communiceren over de waarheid, wat niet als ernstig wordt beschouwd – zijn alle andere kwesties zeer ernstig van aard. Deze uitingen hebben allemaal het karakter van het veroorzaken van verstoringen en hinder, en ze vormen allemaal verstoringen en hinder voor het werk van de kerk. Daarom brengen we ze één voor één ter sprake voor communicatie en ontleding. Wanneer deze problemen zich voordoen in het kerkleven of tijdens het vervullen van iemands plicht, moeten mensen bijzonder waakzaam zijn, ze onderscheiden en erdoorheen kijken. Wanneer mensen zulke gebeurtenissen die verstoring en hinder veroorzaken zien plaatsvinden, moeten ze opstaan om ze te stoppen en in te perken. Wat de eerste kwestie betreft, ‘vaak van het onderwerp afdwalen tijdens het communiceren over de waarheid’, doen mensen dit soms onopzettelijk, en de omstandigheden en de aard ervan zijn niet al te ernstig; maar als ze vaak van het onderwerp afdwalen en onsamenhangend spreken, wat de toehoorders irriteert, waardoor het kerkleven geen goede resultaten oplevert, dan heeft dat tot gevolg dat het kerkwerk wordt verstoord en gehinderd. Over de overige kwesties hoeven we het niet eens te hebben; elk ervan is op zichzelf al voldoende om een verstoring en hinder voor het werk van de kerk en de orde van het kerkleven te vormen. Daarom is het noodzakelijk om elk van deze problemen in detail te communiceren, te analyseren en te ontleden. Wanneer er kwaadaardige incidenten plaatsvinden, en als je onderscheidingsvermogen en kennis hebt van de slechte daden die de kerk verstoren, moet je opstaan om ze te stoppen en in te perken. In ruime zin vervul je hiermee de plicht van een schepsel; in engere zin, op zijn allerminst, de plicht en verantwoordelijkheid van een lid van de kerk. Is dit niet wat je zou moeten kunnen doen? (Ja.) Als je dit niet kunt, wat zijn dan de gevolgen? Hoe moeten we het feit dat je dit niet kan typeren? Op zijn minst ben je een warhoofd; bovendien ben je een nutteloze lafaard, bang voor Satan. Daarbij komt dat wanneer Satans en duivels verschijnen om Gods werk en de normale orde van de kerk te verstoren, je onverschillig en machteloos blijft, zonder enige reactie, en het geloof en de moed mist om op te staan, de strijd met Satan aan te gaan en standvastig te staan in je getuigenis voor God. In dat geval ben je een nietsnut, onwaardig om een volgeling van God te zijn.

De twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers somt verschillende soorten voorvallen in de kerk op die Gods werk verstoren en hinderen. Elk voorval betreft de houding van leiders en werkers, alsook van gewone broeders en zusters, jegens God. Het gaat ook over ieders houding ten opzichte van zijn plicht en verantwoordelijkheden, alsook zijn standpunt en zienswijze ten opzichte van deze negatieve gebeurtenissen en dingen die het werk van Gods huis verstoren. Natuurlijk gaat het er ook om of iemand die al vele jaren in God gelooft en naar preken heeft geluisterd, genoeg gestalte en geloof heeft om de strijd aan te gaan met Satan en getuigenis af te leggen voor God wanneer deze negatieve gebeurtenissen en dingen opduiken. Raakt dit aan kernkwesties? Het raakt aan iemands standpunt en de weg die hij bewandelt, alsook zijn houding jegens God, de waarheid en zijn plicht. Daarom moeten jullie, na het horen van deze woorden, begrijpen dat dit Gods vereisten voor de mens zijn. Behandel ze niet als doctrines, regels of voorschriften om uit te voeren en toe te passen, maar denk er liever dieper over na om de waarheid te begrijpen, om ze vervolgens te beoefenen en erin binnen te gaan, en zo aan Gods vereisten te voldoen. Wanneer kwaadaardige mensen het werk van de kerk verstoren en hinderen, kijk dan niet met de armen over elkaar toe en onttrek je niet aan je verantwoordelijkheden met allerlei excuses, door te zeggen dat je nog maar kort in God gelooft, een kleine gestalte hebt, of nog jong bent, enzovoort. Wanneer God het werk beoordeelt, wanneer Hij omgevingen orkestreert om je houding te zien, kijkt Hij niet naar je leeftijd, hoeveel jaar je in Hem hebt geloofd, of welke prijs je ooit hebt betaald en welke verdiensten je hebt behaald; God wil je houding van dat moment. Als je gewoonlijk nooit over deze zaken nadacht of er onderzoek naar deed en je even verward blijft en er niets van opsteekt, zonder de waarheid te zoeken, zonder je les te leren of zonder de verschillende omgevingen die God heeft georkestreerd serieus te nemen; als je vluchtte wanneer je kwaadaardige mensen verstoringen en hinder zag veroorzaken, en dit nooit aan Gods huis meldde of je houding toonde, dan heeft je gedrag in deze zaak, hoewel je niet aan het kwaad hebt deelgenomen, al je standpunt en zienswijze onthuld – je bent een toeschouwer die Satan verdedigt. God onderzoekt alles nauwkeurig, en je kunt Hem niet bedriegen. Daarom is het zo dat, wanneer deze negatieve zaken plaatsvinden, wanneer je verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen ontdekt die het werk van de kerk en de normale orde van het kerkleven verstoren en hinderen, dit je houding jegens God duidelijk onthult. Het kan zijn dat je nog maar kort in God gelooft, je vrij jong bent en je gestalte klein is, maar als je, wanneer deze dingen gebeuren, handelt volgens de principes, en je de kwaadaardige mensen probeert te stoppen, in te perken of zelfs te ontmaskeren, en daarbij risico’s neemt en je eigen veiligheid negeert om op te staan en de belangen van Gods huis te beschermen – als je dit hart hebt, dan zullen je houding jegens God, alsook je vastberadenheid om voor God getuigenis af te leggen en tegen Satan te strijden, een getuigenis worden dat door de mens en God wordt gezien. De slechte daden van mensen, hun bedrog en dat ze zich verbergen voor God, hun verantwoordelijkheden ontduiken, zwichten voor en een compromis sluiten met Satan wanneer die kwaad doet – God zal dit alles zien, en deze slechte daden zullen op een dag worden vereffend en een vonnis ontvangen. Maar ook is het zo dat als Satan hindert en verstoort, en iemand kan opstaan en spreken voor Gods huis en voor de broeders en zusters, en tegen Satan kan vechten om de belangen van Gods huis te beschermen, en de waarheid kan zoeken in de vastberadenheid om getuigenis af te leggen voor God – zelfs als hij zich soms machteloos en alleen voelt en soms het idee heeft tekort te schieten in wijsheid en alleen een oppervlakkig begrip van de waarheid te hebben, en over de waarheid wil communiceren maar zich niettemin niet duidelijk kan uitdrukken, waardoor sommigen hem bespotten en op hem neerkijken – God met eigen ogen zijn oprechtheid ziet en deze daden en gedragingen als goede daden beschouwt. Slechte daden zullen op een dag voor God een vonnis ontvangen en er zal tot een slotsom gekomen worden, en dat geldt ook voor goede daden – maar de uiteindelijke slotsom voor elk van deze twee soorten gedrag zal totaal verschillend zijn. Slechte daden zullen hun verdiende vergelding ontvangen, en goede daden zullen met het goede worden beloond. God heeft dit lang geleden al voor ieder mens vastgesteld, en Hij wacht slechts tot de verschillende uitingen van mensen tijdens de periode van Gods werk vaststaande feiten zijn geworden, alvorens het goede te belonen en het kwade te straffen.

De twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers somt elf kwesties op met betrekking tot mensen, gebeurtenissen en dingen die het werk van de kerk verstoren en hinderen. Zijn deze elf kwesties belangrijk? Onthullen ze mensen duidelijk? Wanneer jullie over elke kwestie communiceren, moeten jullie beter je best doen de waarheid helder te begrijpen. Dit heeft betrekking op hoe mensen gerechtigheid en positieve dingen handhaven, en hoe ze Gods getuigenis hooghouden; dit heeft ook betrekking op hoe mensen opstaan om tegen Satan te strijden, het gezicht van Satan te ontmaskeren en bloot te leggen, en de slechte daden van Satan te stoppen en in te perken – dit zijn de twee aspecten die erbij betrokken zijn. Wanneer Satan het werk van de kerk verstoort en hindert, speel je dan een rol? Welke rol speel je? Heb je gedaan wat God van je vereist? Heb je de verplichtingen en verantwoordelijkheden vervuld die een volgeling van God zou moeten vervullen? Wanneer deze kwesties zich voordoen, sluit je dan compromissen, strijk je de plooien glad en bewandel je de middenweg als een allemansvriend, of sta je op om de slechte daden van Satan te stoppen en in te perken, en werk je eensgezind samen met andere ware broeders en zusters om de belangen van Gods huis te beschermen? Wat bescherm je? Bescherm je de belangen van kwaadaardige mensen, de belangen van Satan, of bescherm je de belangen van Gods huis? Als er iets gebeurt dat het werk van de kerk verstoort of hindert, en je doet niets, maar gedraagt je alleen maar als een allemansvriend en stelt jezelf veilig, en zorgt ervoor dat je interpersoonlijke relaties in stand blijven en je ongedeerd blijft, zonder je ooit zorgen te maken of angstig te zijn dat het werk van de kerk wordt gehinderd, zonder enige haat of woede te voelen jegens de slechte daden van kwaadaardige mensen, zonder enige last te voelen voor de belangen van Gods huis en alle broeders en zusters, zonder enig gevoel van schuld jegens God en zonder enig zelfverwijt, dan ben je in gevaar. Als je in Gods ogen door en door een allemansvriend bent, die passief met de armen over elkaar toekijkt bij alles wat er gebeurt en zich er aan onttrekt, en geen enkele van je verantwoordelijkheden of verplichtingen vervult, dan ben je werkelijk in gevaar en loop je het risico door God geëlimineerd te worden. Als God de gedachte heeft dat Hij zelfs niet meer de intentie heeft om je te laten arbeiden, en Hij je beu is, dan ben je op dat moment voorbestemd om geëlimineerd te worden, wat ongelooflijk gevaarlijk is! Wanneer God zegt dat Hij mensen zoals jij niet meer wil zien, en dat Hij het niet waardeert dat mensen zoals jij enige plicht vervullen of arbeiden in Gods huis, dan kun je op een dag, op een moment in de niet al te verre toekomst, door de kerk worden geëlimineerd, wat je lot zal veranderen. Dat komt doordat je relatie met God niet langer normaal is of doordat je afstand van God hebt genomen en Hem hebt verraden, wat tot een bepaald gevolg heeft geleid. Kun je dit feit inzien? Wanneer je dit feit beseft, zal, ongeacht of je het kunt aanvaarden, alle mooie hoop die in je hart leeft in een oogwenk verdwijnen.

Wanneer mensen voor het eerst in God geloven, hebben ze allemaal een vurig hart. Hoewel ze hun toekomstige bestemming of vooruitzichten niet kunnen zien, voelen ze altijd een soort vertrouwen op God. Ze streven altijd naar mooie en positieve dingen. Waar komt deze kracht vandaan? Mensen weten het niet; ze kunnen er niet achter komen: “Mensen zijn allemaal hetzelfde, leven allemaal in dezelfde lucht en onder dezelfde zon. Waarom hebben ongelovigen deze dingen dan niet in hun hart, terwijl wij ze wel hebben?” Is dit geen mysterie? Die kracht komt van God. Het is iets buitengewoon kostbaars; het is niet iets waarmee mensen worden geboren. Als iedereen het vanaf de geboorte had, zouden ze allemaal hetzelfde zijn; onder de mensheid zouden er geen onderscheidingen zijn van hoog of laag, edel of onedel, en er zou geen verschil zijn tussen degenen die in God geloven en degenen die dat niet doen. Wat zij niet hebben, kun jij bezitten; jij kunt het meest kostbare bezitten wat er onder de mensheid bestaat. Waarom wordt dit het meest kostbare genoemd? Juist vanwege deze hoop en verwachting kun je je zinnen zetten op het vervullen van je plichten in Gods huis. Dit is de meest fundamentele voorwaarde waar iemand aan moet voldoen om redding te kunnen verkrijgen. Het is vanwege deze verwachting dat je een kans hebt, en een beetje vastberadenheid om je voor God in te zetten, om je plicht als een schepsel te doen en een goed mens te zijn, een gered mens. De voordelen die dit met zich meebrengt zijn zo geweldig. Dus, waar komt dit vandaan? Het komt van God; het is door God gegeven. Echter, wanneer God iemand niet meer wil, wordt dit weggenomen. Ze verlangen niet langer naar mooie dingen of verwachten ze niet meer; ze vestigen er hun hoop niet meer op. Hun hart wordt duister en begint te zinken. Ze verliezen het enthousiasme om iets moois of positiefs na te streven, evenals de beloften van God. Ze zijn net als een ongelovige geworden. Zodra dit verloren is, kunnen ze dan in Gods huis blijven en doorgaan met in God te geloven en Hem te volgen? Is hun pad van geloof in God niet ten einde gekomen? Wanneer je deze voorwaarde, de vastberadenheid om te streven, verliest, verander je in een wandelend lijk. Wat betekent het om een ‘wandelend lijk’ te zijn? Het betekent dat je Gods woorden niet langer kunt begrijpen. Wanneer je aan deze voorwaarde voldoet, kun je Gods woorden begrijpen, heb je hoop, kan je geloof worden aangewakkerd, en kan deze voorwaarde je de motivatie geven om de waarheid na te streven. Echter, wanneer je deze fundamentele voorwaarde verliest, verdwijnt die motivatie. Je hebt geen enthousiasme of interesse meer in het luisteren naar Gods woorden. Beloften en verwachtingen interesseren of motiveren je niet meer. Voor jou zijn Gods woorden een hoogdravende theorie geworden. Je streeft er niet naar, en God verlicht je niet langer. Je kunt geen enkele waarheid uit Gods woorden verkrijgen. Is dit pad van geloof in God dan niet voor jou ten einde gekomen? Wanneer het dit punt bereikt, heeft God je al verworpen; kun je God dan nog van gedachten doen veranderen? Dat zal niet gemakkelijk zijn. Wanneer God heeft besloten dat Hij een bepaald persoon niet meer wil, is dit wat diegene vanbinnen voelt. Wanneer dit wordt weggenomen, zal je houding ten opzichte van diverse zaken zoals het geloof in God, het vervullen van je plichten en het verkrijgen van redding, totaal anders zijn dan voorheen. Wanneer je terugdenkt aan je eens zo gepassioneerde streven, zul je het onverklaarbaar, onbegrijpelijk en ongelofelijk vinden. Wanneer je het ongelofelijk vindt en jezelf van nu vergelijkt met jezelf van vroeger, zal je innerlijke gesteldheid een wezenlijke verandering hebben ondergaan; je zult een totaal ander persoon zijn, je zult niet meer dezelfde persoon zijn als voorheen. Waarom zal dit gebeuren? Het zal niet zijn omdat de omgeving is veranderd; het zal niet zijn omdat je ouder en berekenender bent geworden; het zal niet zijn omdat je meer ervaringen en levensinzichten hebt opgedaan die je gedachten en zienswijzen hebben veranderd. Het zal zijn omdat God van gedachten is veranderd, Zijn gedachten zijn veranderd, en Zijn houding en verwachtingen jegens jou zijn veranderd. Je bent dus onbewust een ander persoon geworden. Als we er nu naar kijken, als een persoon verliest wat God hem geeft maar wat hij als het kleinste, het meest onbeduidende beschouwt, dan zal die persoon op dat moment gevangen zitten in lijden, zonder enig geluk. Kom dus nooit op dat punt. Als je dat wel doet, voel je misschien alsof er een last van je schouders is gevallen, voel je je bevrijd en ontspannen dat je niet meer in God hoeft te geloven of je plichten hoeft te vervullen, en dat je vrij en losbandig kunt leven zoals ongelovigen, als een vogel uit zijn kooi. Maar dat is slechts tijdelijk comfort, vreugde en zelfvoldaanheid. Kijk terwijl je verdergaat naar de weg die voor je ligt – zul je dan nog steeds zo gelukkig zijn? Nee, dat zul je niet zijn. Er wachten je zware tijden! Wanneer je onder de heerschappij van de Schepper leeft, ongeacht hoe de Schepper de dingen voor je orkestreert, wat Hij met je doet en hoe Hij het doet, hoeveel beproevingen en tegenspoed Hij brengt, hoeveel lijden je ook ondergaat, of zelfs als er onbegrip, misverstanden en andere dingen ontstaan, zul je op zijn minst voelen dat je in Gods handen bent, dat God je steun is, en dat je hart in vrede is. Maar wanneer God je niet meer wil, en je niet meer kunt waarnemen hoe God je behandelt, en je deze steun verliest, is het alsof de hele wereld om je heen instort. Het is net als toen je een kind was en alleen maar dacht: mama is de liefste, mama zorgt het best voor me en houdt het meest van me, mama mag niet sterven. Wanneer je hoorde dat je moeder ziek was, kon je dat niet verdragen. Je dacht dat als je moeder echt zou sterven, de hemel zou instorten en je op geen enkele manier meer verder zou kunnen leven. Dezelfde redenering is van toepassing op het geloof in God. De grootste vrede en vreugde in iemands geloof in God komen voort uit het vertrouwen op God, uit het geloof dat iemands lot in de handen van de Schepper ligt. Iemands gevoel van standvastigheid komt voort uit dit oprechte vertrouwen en deze oprechte steun. Wanneer je voelt dat dit vertrouwen en deze steun verdwenen zijn, en je hart leeg aanvoelt, als een pas gegraven gat, is je hemel dan niet ingestort? Heb je de kracht om verder te leven wanneer je je steun verliest? Zulke mensen zijn als wandelende lijken, die zich alleen maar volproppen terwijl ze op hun einde wachten.

Nu zijn er sommigen die consequent slecht gedrag vertonen, en voortdurend kwaad doen en het werk van de kerk verstoren, hinderen en schaden tijdens het vervullen van hun plichten. Het gaat zelfs zover dat ze grote verliezen toebrengen aan de belangen van Gods huis. Ze hebben nooit oprechtheid of trouw aan God getoond, laat staan enige onderwerping. God heeft hen dus nooit erkend. Het zijn kwaadaardige mensen die Gods huis zijn binnengedrongen met de bedoeling zegeningen te verkrijgen. God staat ze toe binnen te komen zodat Gods uitverkorenen lessen kunnen leren en in onderscheidingsvermogen kunnen groeien. Hoewel ze ook tot de geroepenen behoren, zijn ze niet uitverkoren vanwege het gedrag dat ze consequent vertonen. Hoe is hun toestand? Jullie kunnen navraag doen; niemands leven verloopt voorspoedig. De levenskwaliteit van degenen die op God vertrouwen en Zijn voorziening altijd en overal ontvangen, is radicaal anders dan die van degenen die Gods voorziening en hulp niet ontvangen en altijd in de put van de afgrond vallen wanneer ze met situaties worden geconfronteerd. Degenen die Gods voorziening niet ontvangen, hebben geen vrede of vreugde; de hele dag ervaren ze angst, onrust, rusteloosheid en zorgen. Wat voor dagen brengen zij door? Is het gemakkelijk om je dagen door te brengen in de put van de afgrond? Nee, dat is niet gemakkelijk. Zelfs als we de put van de afgrond buiten beschouwing laten, zul je, als je een paar dagen achter elkaar negatief bent, al immens lijden. Koester daarom de huidige tijd en mis deze geweldige kans niet. Het is een eer om je plicht te vervullen in Gods zesduizendjarige managementwerk. Dit is een eer voor ieder mens. Het is geen kwestie van vernedering; de sleutel is hoe je deze eer die je van God hebt ontvangen, behandelt en terugbetaalt. God heeft je verheven; vergeet niet Zijn goedheid te waarderen. Je moet weten hoe je Gods genade moet terugbetalen. Hoe moet je die terugbetalen? God wil je geld of je leven niet, en Hij verlangt geen geërfde schatten die door je familie zijn doorgegeven. Wat wil God? God verlangt je oprechtheid en trouw. Hoe manifesteren deze oprechtheid en trouw zich? Ze manifesteren zich doordat je, ongeacht wat God zegt, je uiterste best moet doen om een oprecht hart te tonen en volgens Gods woorden te handelen. Wat zijn Gods woorden? Dat is de waarheid. Wanneer je de waarheid hebt erkend en aanvaard, hoe moet je die dan toepassen? Je moet beoefenen volgens de waarheidsprincipes. Doe precies wat God zegt. Beweer niet met de mond de waarheid te beoefenen om vervolgens, wanneer je met situaties wordt geconfronteerd, naar eigen wil te handelen en later excuses te verzinnen en verhullende en bedrieglijke woorden te spreken – dit is een gebrek aan oprechtheid en trouw, en God wil dit niet zien. Het meest kostbare in een mens is oprechtheid. Hoe moet een oprecht persoon zich gedragen? Je moet precies doen wat God vereist, en volhardend Gods woorden volgen. Zelfs als je overdrijft en handelt alsof je regels volgt – waarbij anderen je als enigszins dwaas beschouwen wanneer ze dit zien – trek je je er nog steeds niets van aan en blijf je handelen volgens Gods woorden. Dit is de oprechtheid die God van mensen verlangt. Als je altijd sluw en glad bent, en nooit bereid bent om in de ogen van anderen als een dwaas te worden gezien, om ook maar het geringste verlies voor je eigen belangen te lijden, dan ben je niet in staat de waarheid te beoefenen omdat het je aan oprechtheid ontbreekt. Mensen die het ontbreekt aan oprechtheid en nog altijd proberen bedrieglijke streken uit te halen, zijn overdreven sluw, en God houdt niet van hen. Wanneer ze Gods woorden beoefenen, zijn ze kieskeurig en beoefenen ze alleen wat hun voordeel oplevert en vermijden ze wat dat niet doet. Ze spreken gewoonlijk aangenaam en verkondigen niets dan hoogdravende ideeën, maar wanneer er problemen ontstaan, verstoppen ze zich, verdwijnen ze spoorloos en komen ze pas weer tevoorschijn nadat anderen de problemen hebben opgelost. Wat voor ellendeling is zo iemand? Wanneer iets winstgevend voor hen is, nemen ze het initiatief en treden ze naar voren, en zijn ze proactiever dan wie dan ook. Echter, wanneer hun persoonlijke belangen op het spel staan, trekken ze zich terug en worden ze negatief. Ze verliezen al hun aangenaam klinkende woorden, hun standpunt en hun zienswijzen. God houdt niet van dit type persoon. Hij heeft liever iemand die in de ogen van anderen dwaas lijkt dan iemand die zo sluw is.

XII. Politiek bespreken

We hebben de communicatie over de elf kwesties in de twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers afgerond. Laten we aan deze elf kwesties er nog één toevoegen. Hoewel deze niet vaak voorkomt in het kerkleven, moet ze hier wel worden genoemd, wat het de twaalfde kwestie maakt: politiek bespreken. Is het bespreken van politieke onderwerpen gepast in het kerkleven? (Nee.) Het kerkleven is bedoeld voor het lezen van Gods woord, het aanbidden van God en het delen van iemands begrip van God en ervaringskennis van Gods woorden. Er zijn echter mensen die tijdens deze momenten uitvoerig praten over politiek, zoals politieke situaties, politieke figuren, het politieke landschap, politieke standpunten en politieke stellingnames. Is dit gepast? Bij het bespreken van onderwerpen over God die soevereiniteit uitoefent over alle dingen en de mensheid, passen sommigen mechanisch het idee toe dat politieke figuren ook in Gods handen zijn, en zeggen ze dat bepaalde politieke figuren ook in God geloven en Hem volgen, en zelfs geestelijke aantekeningen en dergelijke schrijven. Is dit niet het in verwarring brengen van anderen? Er zijn zelfs mensen die zeggen: “Wij christenen zouden deze politicus moeten steunen, omdat hij niet alleen een gelovige is, maar ook de belangen van ons gelovigen beschermt. Hij staat aan onze kant, en we zouden hem moeten steunen en op hem moeten stemmen.” In het kerkleven promoten ze deze politieke figuur zelfs uitvoerig. Is dit gepast? Nemen christenen deel aan de politiek? (Nee.) Wat kun je doen om hier niet aan deel te nemen? Ten eerste, ongeacht welke partij je steunt of wat je politieke opvattingen zijn, breng ze niet ter sprake in het kerkleven. Natuurlijk is het nog belangrijker dat er in het kerkleven ook geen debatten tussen mensen met verschillende politieke opvattingen plaatsvinden. Als jij en iemand anders bijvoorbeeld verschillende opvattingen hebben en verschillende politieke figuren steunen, willen jullie dat misschien bespreken wanneer jullie elkaar zien; dat is toegestaan, maar jullie mogen dat absoluut niet doen tijdens bijeenkomsten. Jullie twee kunnen privéberichten sturen, elkaar ontmoeten en praten, of zelfs ruziën tot jullie rood aanlopen, en niemand zal zich ermee bemoeien; dit is het recht van een burger in een democratisch systeem. Maar tijdens het kerkleven ben je niet alleen maar een burger van een land; je bent lid van De Kerk van Almachtige God, en dat is belangrijker. In deze setting is dat je identiteit. Breng geen politieke onderwerpen of onderwerpen over politieke figuren in de kerk. Wat je bespreekt, vertegenwoordigt alleen je persoonlijke standpunt en zienswijzen, niet die van de kerk. De kerk is niet geïnteresseerd in politiek, noch in welke politieke systemen, figuren, leiders of groeperingen dan ook, omdat deze zaken de waarheid niet betreffen en irrelevant zijn voor het geloof in God. Alle onderwerpen die te maken hebben met politiek, mogen niet in het kerkleven ter sprake worden gebracht. Sommigen zeggen: “Is het dan oké als we allemaal buiten het kerkleven bijeenkomen om dit te bespreken?” Het is beter van niet. Als je wilt deelnemen aan een discussie onder ongelovigen met verschillende politieke opvattingen, is dat aan jou; dat is je vrijheid, en Gods huis zal zich er niet mee bemoeien. Maar wanneer het kerkleden zijn die samenkomen, of tijdens formele bijeenkomsten, moet je deze politieke opvattingen of argumenten niet naar voren brengen als hoofdonderwerpen, en niet doen alsof je politieke opvattingen iets te maken hebben met Gods woorden, de waarheid of Gods soevereiniteit. Je politieke opvattingen hebben totaal niets met de waarheid te maken, er is zelfs niet de geringste connectie tussen, dus doe niet alsof!

Sommige mensen willen over politiek praten, maar hebben thuis niemand om dit onderwerp mee te bespreken, zo’n gesprek vindt dus nooit plaats. Omdat ze zien dat de broeders en zusters allemaal volwassenen zijn, geloven ze dat ze een uitlaatklep hebben gevonden om de politiek te bespreken en hun politieke gezichtspunten te uiten. Ze zijn opgetogen dat ze deze goede mogelijkheid hebben gevonden en willen over politieke gezichtspunten, actuele gebeurtenissen en de internationale situatie praten. Wanneer ze dit bespreken, beginnen ze met: “Dit alles staat onder Gods soevereiniteit. De politiek van de mensheid en deze politici staan ook onder Gods soevereiniteit. Ze zijn door God verordend.” Na deze inleiding beginnen ze uitvoerig de politiek en actuele gebeurtenissen te bespreken, en sluiten af met: “De politiek kan niet ontsnappen aan Gods soevereiniteit; in alles schuilt Gods goede bedoeling.” Als mensen deze zaken niet kunnen doorzien, moeten ze er niet onzorgvuldig over spreken. Over de waarheid communiceren is over de waarheid communiceren; bespreek geen politiek of politieke figuren. Politiek bespreken is niet over de waarheid communiceren, het is het misleiden van mensen. Als je over politiek wilt praten, zoek dan zelf een groep mensen die van politiek houden en ga met hen het gesprek aan; dan kun je naar hartenlust praten. Wat wil je bereiken door altijd over deze onderwerpen in de kerk te praten? Probeer je opzettelijk de bewondering van mensen op te wekken zodat ze je tot leider kiezen? Dit is handelen met bijbedoelingen! Mensen die graag over politiek praten, zijn mensen die hun eigenlijke werk verzuimen en zeker de waarheid niet nastreven. Bespreek nooit politieke onderwerpen tijdens kerkbijeenkomsten. Sommige mensen zeggen: “Als we niet kunnen praten over de democratische verkiezingen, politieke systemen en het beleid van vrije landen, hoe zit het dan met de politiek en schandalen van hoge functionarissen in het land van de grote rode draak, zoals hoeveel goud een corrupte ambtenaar heeft aangenomen en hoeveel maîtresses hij onderhoudt? Kunnen we deze dingen bespreken?” Walg je niet van deze onderwerpen? Waarom geef je zoveel om deze walgelijke dingen? Waarom vind Ik dat het zich bekommeren om en lezen over deze zaken walgelijk is? Sommige mensen zijn bijzonder geïnteresseerd in deze dingen en vinden ze helemaal niet walgelijk. Ze lezen graag over deze dingen online, en doen dat wanneer ze maar tijd hebben. Hun hart voelt zich comfortabel, veilig en vervuld wanneer ze over deze dingen lezen. Hoe komt het dat ze zich niet zo vervuld voelen bij het lezen van Gods woord? Is dat niet pervers? Is dit niet het verzuimen van je eigenlijke werk? In zulke geweldige tijden zou zelfs een wandeling in de tuin, wat frisse lucht inademen en van het uitzicht genieten je humeur opvrolijken. Maar sommigen weigeren dit te doen; in plaats daarvan staren ze, wanneer ze wat vrije tijd hebben, alleen maar naar de computer, op zoek naar nieuws en roddels – welke corrupte ambtenaar hoeveel maîtresses bleek te hebben, hoeveel van de bezittingen van welke corrupte ambtenaar in beslag werden genomen, welke hoge pief van de grote rode draak wie ten val bracht, of wie wie vermoordde. Dit zijn de dingen waar ze zich doorgaans mee bezighouden. Ze voelen zich vol kennis na het verzamelen van deze informatie, die ze vervolgens tijdens bijeenkomsten over iedereen uitstorten. Is dat niet het verspreiden van gif? Is het niet volkomen normaal dat die kwaadaardige duivels wandaden begaan? Sommige mensen zeggen: “Het is normaal dat ze wandaden begaan, maar sommige van de vreselijke dingen die ze doen, kun je je niet eens voorstellen.” Wat heeft het voor zin om je die voor te stellen? Heb je hersenen gekregen zodat je je kunt voorstellen welke boosaardige dingen ze doen? Is dit niet het verzuimen van je eigenlijke werk? Denk je dat het kennen van een onvoorstelbare boosaardigheid je superieur maakt? Wat kun je hiermee winnen? Zal het je niet alleen nog meer doen walgen? Deze mensen die hun eigenlijke werk verzuimen, hebben altijd belangstelling voor deze wellustige, perverse zaken van het politieke toneel. Zijn ze niet onnozel? Waarom je altijd zorgen maken over hun zaken in plaats van gewoon je eigen leven te leiden? Is dat niet dwaas? Is dat niet omdat je niets beters te doen hebt? Sommige mensen zeggen: “Gelovigen worden vervolgd door de grote rode draak. Ze moeten de grote rode draak haten. Gelovigen zouden toch zeker geïnteresseerd moeten zijn in de schandalen, corruptie, het misbruik en de losbandigheid van de hoge functionarissen van de grote rode draak, evenals in de duistere praktijken waar ze zich mee bezighouden. Zouden gelovigen niet in hun handen moeten klappen van vreugde wanneer deze schandalen worden blootgelegd?” Geloof je in en volg je God om deze dingen te verkrijgen? Praten over politieke zaken in de kerk, vooral over de schandalen van hoge functionarissen van de grote rode draak die zijn blootgelegd, is uiterst walgelijk. Je mag het absoluut niet bespreken! En praat er ook niet met Mij over; Ik walg ervan! Ik zeg je, praat er niet over en lees er zelfs niet over, anders komt er vroeg of laat een dag dat je spijt zult hebben dat je die dingen hebt gelezen. Wanneer je er spijt van hebt, zul je weten hoe het voelt; er is geen einde aan hoe walgelijk deze dingen kunnen worden. Te veel over deze dingen horen en lezen brengt geen enkel voordeel. Waarom zeg Ik dat het geen voordeel brengt? Omdat het overspoelen van je geest met deze walgelijke zaken je geen verlangen zal laten hebben om Gods woorden te horen. Hoewel deze onderwerpen te maken hebben met politiek, zijn deze zaken nog walgelijker. Als je over deze dingen wilt praten, ga dan je hart luchten bij een paar ongelovigen, zeg wat je maar wilt tegen hen, maar praat er hoe dan ook niet over in het kerkleven of onder de broeders en zusters. Sommige mensen zeggen: “Praten over de smerige en boosaardige daden van de hoge functionarissen van de grote rode draak helpt de broeders en zusters in onderscheidingsvermogen te groeien en laat hen hun woede uiten.” Wat heeft het voor zin om je woede te uiten? Is het uiten van woede getuigenis afleggen? Is het je verplichting of plicht? Praten over die dingen is nutteloos, zonder enige waarde. Hoeveel je ook de boosaardige daden van de grote rode draak blootlegt, God zal het Zich niet herinneren. Als je daarentegen praat over hoe je in het land van de grote rode draak vervolging door hem hebt ervaren, en je je ervan hebt losgemaakt en de intimidatie en bedreigingen ervan hebt overwonnen, en over hoe je op God hebt vertrouwd en standvastig bent gebleven in je getuigenis in een dergelijke omgeving, dan aanvaardt God dit. Maar praten over politiek heeft niets te maken met de ingang in het leven, en God aanvaardt het niet. Sommige mensen zeggen: “Ik onthul de corruptie van de functionarissen van de grote rode draak, hoe ze tienduizenden yuan uitgeven aan één maaltijd, of hoeveel ze uitgeven aan luxe hotels; is dat oké?” Wat heeft dat in hemelsnaam met jou te maken? Is dat niet gewoon hoe deze wereld en deze maatschappij zijn? Voor wie kom je op? Dit is geen getuigenis afleggen voor God, noch het blootleggen van de substantie van de grote rode draak, noch een uiting van het in opstand komen tegen de grote rode draak. Verwar mensen niet en wees niet hypocriet; niets van dit alles is het beoefenen van de waarheid. De corruptie van corrupte ambtenaren en politici gaat ons niet aan, noch is het iets wat wij moeten blootleggen. Houd je niet met deze zaken bezig. Deze dingen hebben in het regime van Satan door de geschiedenis heen bestaan, en wat zij doen heeft hoegenaamd niets te maken met onze ervaring van Gods werk of het afleggen van getuigenis voor God. Meng die onderwerpen dus hoe dan ook niet met het onderwerp “in opstand komen tegen de grote rode draak en deze ontmaskeren om voor God te getuigen”, en breng deze vreemde, walgelijke en boosaardige zaken niet in het kerkleven of onder de broeders en zusters ter sprake. Als je echt over politiek wilt discussiëren, doe dat dan met ongelovigen. Het maakt niet uit hoe je het privé bespreekt met degenen die zulke hobby’s en interesses hebben, dat is allemaal prima. Dat is je persoonlijke hobby en interesse; het is je vrijheid en recht, en niemand bemoeit zich ermee. Maar bespreek deze zaken niet tijdens bijeenkomsten en in het bijzijn van de broeders en zusters. Praat er niet over, zelfs als er iemand bereid is te luisteren, want het beïnvloedt het kerkleven en het begrip van de waarheid van Gods uitverkorenen.

Of het nu om politiek gaat of om de schandalen uit het privéleven van politici, breng deze onderwerpen niet ter sprake in het kerkleven. Als iemand niet geïnteresseerd is in de inhoud van bijeenkomsten in het kerkleven en altijd graag over deze zaken praat, en er bij elke bijeenkomst over spreekt, wat moeten de broeders en zusters dan doen? Ze moeten zulke mensen inperken en zeggen: “Dit is de tijd voor de bijeenkomst, praat niet over die waardeloze dingen. Als je erover wilt praten, ga dan naar huis en doe het daar!” Wat als ze niet kunnen worden ingeperkt en er toch over spreken? Zet ze eruit, en zeg hun terug te komen wanneer ze ermee stoppen. Er is ook een andere, nog effectievere manier: zodra ze hun mond opendoen om over politiek te praten, staan de broeders en zusters op en gaan naar een andere kamer, en laten hen alleen praten. Kortom, mensen die graag over politiek praten, bestaan zeker. Zulke mensen verzuimen hun eigenlijke werk, streven de waarheid niet na, denken niet na over hoe ze hun plichten goed moeten vervullen, denken niet na over welke moeilijkheden er in het werk van de kerk of bij de broeders en zusters zijn, en denken niet na over welke werkelijke problemen van henzelf een oplossing behoeven – ze denken niet na over deze juiste zaken. In plaats daarvan denken ze alleen maar na over die perverse, kromme zaken, en zijn ze er bijzonder enthousiast over. Vooral nu, met de wijdverspreide informatie die via allerlei kanalen toegankelijk is, kunnen deze mensen hun hobby’s en interesses bevredigen. We bemoeien ons niet met hun hobby’s en interesses, maar Gods huis heeft een voorschrift dat het bespreken van politieke onderwerpen tijdens bijeenkomsten valt onder het probleem van het verstoren en hinderen van het werk van de kerk. Deze onderwerpen zijn dus strikt verboden tijdens het kerkleven en wanneer broeders en zusters samenkomen. Sommige mensen zeggen: “Deze onderwerpen zijn verboden, maar hoe zit het met onze verschillende politieke gezichtspunten, welke partij we wel of niet mogen, op wie we wel of niet stemmen – bemoeit de kerk zich hiermee?” Laten we duidelijk zijn: stem op wie je wilt, geef de voorkeur aan wie je wilt – de kerk bemoeit zich niet met deze zaken, het is je vrijheid. Is deze niet-inmenging al niet ruimhartig genoeg? Je hebt ten volle genoten van je verplichtingen en mensenrechten als burger; is dat niet al genoeg respect? Dat is al heel wat. En toch wil je in de kerk ook nog vrijuit en naar hartenlust spreken? Dat is tegen de regels. Als je zulke mensen tegenkomt, zoek dan een manier om hen in te perken. Communiceer eerst duidelijk met hen en zeg: “Ben je nieuw in het geloof? Is dit je eerste keer bij een bijeenkomst en ken je de regels van Gods huis niet? Dan moet ik je vertellen: dit is een plaats voor bijeenkomsten, en dit is de tijd voor een bijeenkomst. Welke politieke gezichtspunten of ideeën je ook hebt, je mag ze absoluut niet in de kerk verspreiden en er niet over discussiëren tijdens bijeenkomsten. We willen het niet horen, noch zijn we verplicht om naar jou te luisteren als je over deze dingen spreekt. Je hebt de verkeerde plek gekozen. Na de bijeenkomst, wanneer je deze plek verlaat, kun je zeggen wat je wilt; niemand bemoeit zich ermee. Dat is je vrijheid.” Als ze begrijpen en onthouden wat je hebt gezegd, en er de volgende keer niet over praten, dan is dat oké, en hebben ze laten zien dat ze enig verstand hebben. Maar als ze na deze communicatie toch doorgaan met zo te spreken en bij elke bijeenkomst politieke gezichtspunten delen, moeten ze dan in hun spreken worden beperkt? (Ja.) Of ze nu betrokken zijn bij de politiek of niet, zolang iemand over politieke onderwerpen praat, dient dit in dezelfde categorie te worden geplaatst als het vormen van kliekjes, het wedijveren om status, het uiten van negativiteit en ander dergelijk gedrag, als de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die het werk van Gods huis verstoren en hinderen. Zulke mensen mag geen respect worden getoond; ze moeten worden gestopt en ingeperkt. Natuurlijk zijn mensen die over politiek praten niet noodzakelijkerwijs kwaadaardig of goed; ze houden misschien gewoon van deze kwesties en onderwerpen. Maar we kunnen er zeker van zijn dat deze mensen niet echt de waarheid nastreven. Kortom, het principe voor de omgang met deze mensen is al duidelijk gecommuniceerd: vertel hun de voorschriften van Gods huis. Als ze, nadat die duidelijk zijn uitgelegd, toch doorgaan met het bespreken van politieke onderwerpen en de waarschuwingen in de wind slaan, isoleer hen dan. Ze kunnen pas weer deelnemen aan het kerkleven nadat ze berouw hebben getoond. Als ze nooit berouw tonen, laat hen dan niet naar bijeenkomsten komen. De aanpak van deze zaak zou zo eenvoudig moeten zijn. Maak van een eenvoudige zaak geen complexe kwestie, daar is niemand bij gebaat.

24 juli 2021