Punt twaalf: Identificeer direct en nauwkeurig de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk hinderen en verstoren; stop en perk ze in, en keer de situatie om; communiceer bovendien over de waarheid, zodat Gods uitverkoren volk door zulke dingen onderscheidingsvermogen ontwikkelt en ervan leert (deel 7)

De verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die het kerkleven hinderen en verstoren

De principes voor het aanpakken van degenen die onbehoorlijke relaties aangaan

We hebben de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk verstoren en hinderen, in totaal in elf kwesties onderverdeeld. Eerder hebben we gecommuniceerd over de zesde kwestie: het aangaan van onbehoorlijke relaties. Waar verwijst dit voornamelijk naar? Roekeloos anderen verleiden en relaties van wellustige begeerte aangaan. Wat werd er met betrekking tot dit aspect gecommuniceerd? Wanneer zulke mensen in de kerk verschijnen, hoe moet er dan met hen worden omgegaan? Welke oplossingen zijn er? Moeten we het door de vingers zien en op zijn beloop laten, of moeten we het probleem oplossen volgens de waarheidsprincipes? Moeten we het onderwerp vermijden of uit liefde invloed uitoefenen op de betrokkenen? Moeten we met hen over de waarheid communiceren of hen waarschuwen en verwijderen? Wat is de meest geschikte manier om hiermee om te gaan? (Waarschuw ze en perk de betrokkenen in. Als ze niet kunnen worden ingeperkt, verwijder je ze.) Hoe moeten ze worden ingeperkt? Is dit gemakkelijk te doen? Wanneer zulke zaken zich voordoen, is het over het algemeen niet zo gemakkelijk om de betrokkenen in te perken. Sommige mensen merken zo’n situatie op en vinden het ongepast, maar ze schamen zich om er iets van te zeggen. Sommige mensen maken er misschien een zijdelingse toespeling op, maar de betrokkenen luisteren niet per se. Hoe is de menselijkheid van alle mensen die in staat zijn anderen roekeloos te verleiden? Zijn het fatsoenlijke en correcte mensen? Zijn het mensen met de betamelijkheid van heiligen? Zijn het mensen met persoonlijke waardigheid en een gevoel van schaamte? (Nee.) Als iemand hen alleen met woorden eraan herinnert of normaal met hen over de waarheid communiceert, kan dat het probleem dan oplossen? Dat kan het niet. Wanneer zoiets gebeurt, heeft het in feite al lange tijd in hun hart zitten broeien. Is het op dat moment nog gemakkelijk te beheersen? Kan het helpen en proberen hen liefdevol te beïnvloeden het probleem oplossen? (Nee.) Wat is dan de beste oplossing? De beste oplossing is zulke mensen te verwijderen, hen te isoleren van degenen die oprecht in God geloven en hun plichten vervullen, en hen niet toe te staan anderen te blijven verstoren en schaden.

Momenteel duiken er in sommige kerken onophoudelijk incidenten op van mannen en vrouwen die elkaar verleiden. Deze mensen verleiden elkaar zodra ze de kans krijgen, en gedragen zich bijzonder losbandig en zonder enig schaamtegevoel. Ik hoorde over een man die meerdere vrouwen verleidde; hij maakte ze niet serieus het hof, maar verleidde en klampte zich gewoon roekeloos vast aan elke vrouw die hij tegenkwam. Sommige mensen zeggen: “Hij gaat gewoon normaal met anderen om; dat is gewoon zijn manier van omgaan.” De meeste mensen vinden die manier van omgaan niet stichtelijk, ze vinden het weerzinwekkend en walgelijk. Is dit geen probleem? Kan dit bewijzen dat zulke relaties onbehoorlijk zijn? Als het feit dat twee mensen met elkaar uit gaan niet alleen een impact heeft op hun eigen plichtsvervulling, maar ook op die van anderen, moeten ze worden ingeperkt. Het zal hen niet worden toegestaan om binnen het kerkleven met elkaar uit te gaan, en zeker niet in een voltijdsplichtenkerk, omdat dit de plichtsvervulling van anderen beïnvloedt en schadelijk is voor het kerkelijk werk. Wanneer ze hun hart weer op hun plichten kunnen richten, kunnen ze terugkeren naar de voltijdsplichtenkerk om hun plichten te vervullen. Sommige mensen gaan geen serieuze relatie aan, maar verleiden en klampen zich roekeloos aan anderen vast, spelen met wellustige begeerten, verstoren het kerkleven, beïnvloeden de stemming van mensen en verstoren anderen. Deze situatie vormt een verstoring van het werk van de kerk en moet volgens de principes worden opgelost en aangepakt; deze mensen moeten tijdig worden geïsoleerd en verwijderd. Is dit probleem gemakkelijk aan te pakken? Niemand mag het kerkleven en het werk van de kerk verstoren en hinderen, en zulke kwesties moeten volgens de principes worden aangepakt. Sommige mensen zeggen: “In situaties waarin er niemand is om hun plichten over te nemen als ze worden aangepakt, kunnen ze niet worden aangepakt; men moet ze maar gewoon hun gang laten gaan en anderen laten verleiden als ze dat willen. Hoe ze anderen ook verleiden, het moet worden toegestaan.” Heeft Gods huis zo’n regel? Kwam zo’n principe ter sprake tijdens de vorige bijeenkomst bij de communicatie over hoe zulke mensen moeten worden aangepakt? (Nee.) Wanneer ze zulke situaties tegenkomen, raken de kerkleiders en supervisors in de war en weten ze niet hoe ze ermee moeten omgaan, waardoor ze deze mensen toestaan roekeloos anderen in de kerk te verleiden, wat ervoor zorgt dat de meeste mensen zich ongemakkelijk voelen en niet worden opgebouwd in hun geloof; ze voelen in hun hart afkeer, maar durven er niets van te zeggen en moeten het verdragen. De leiders en supervisors geloven dat het werk van de kerk en Gods huis niet zonder deze mensen kan, dat als deze roekeloze verleiders worden weggestuurd, er minder handen zullen zijn om het werk te doen. Is deze logica correct? (Nee.) Waarom is die incorrect? (Deze mensen kunnen het werk niet doen; ze hebben hun hoofd er niet naar staan.) Dat is de spijker op zijn kop. Wat voor soort mensen zijn volgens jullie in staat om roekeloos anderen te verleiden? Mensen die geen enkele zelfbeheersing hebben; ze zijn niet-gelovigen, ongelovigen. Het is niet alleen zo dat ze de waarheid niet liefhebben, afkerig zijn van de waarheid, weinig geloof hebben, jong zijn en een oppervlakkige basis hebben – daar blijft het niet bij. Zijn alle ongelovigen die niet in God geloven in staat om roekeloos anderen te verleiden? Zijn ze allemaal in staat om zich met losbandige activiteiten in te laten? Slechts een deel van hen; een minderheid hecht nog steeds waarde aan integriteit en waardigheid, geeft om hun reputatie en heeft een ondergrens voor hun gedrag. Deze zogenaamde gelovigen in God zijn niet beter dan ongelovigen, dus is het overdreven om hen ongelovigen en niet-gelovigen te noemen? (Nee.) Hoewel deze mensen wat arbeid kunnen verrichten in Gods huis, zijn ze wat hun aard betreft niet-gelovigen en ongelovigen. Ze hanteren geen principes bij wat ze doen en gedragen zich zonder ondergrens, zonder waardigheid en zonder schaamtegevoel. Zelfs ongelovigen huldigen het idee dat ‘mensen hun trots nodig hebben, net zoals een boom zijn schors nodig heeft’. Deze mensen daarentegen willen niet eens hun trots bewaren, kunnen ze dan de waarheid willen? Kunnen ze zich oprecht volledig inzetten voor God? Kunnen ze in hun plicht volgens de principes handelen? Absoluut niet! Ze zijn puur aan het arbeiden. Mensen die arbeiden, bezitten geen enkele waarheid; hun arbeid verstoort en hindert, en voldoet niet aan de norm voor het vervullen van een plicht. Hoewel ze uiterlijk hun plicht lijken te vervullen, luisteren ze gewoonweg niet, hoe je ook met hen over de principes communiceert. Ze doen wat ze willen en handelen niet volgens de principes. Wanneer deze mensen naar preken luisteren, leggen hun houding en uitdrukkingen hun essentie als niet-gelovigen bloot. Anderen zitten rechtop en luisteren serieus en aandachtig, maar hoe luisteren deze mensen? Sommigen leunen tegen een tafel, rekken zich uit en gapen voortdurend, zitten niet fatsoenlijk en lijken in niets op een mens. Wat voor soort mensen zijn degenen die in niets op mensen lijken? Het zijn helemaal geen mensen; ze dragen slechts een menselijke gedaante. Hoe voelen jullie je als jullie een groep van deze ‘reptielen’ naar preken zien komen luisteren? Voelen jullie je daar niet ongemakkelijk bij? (Ja.) Deze groep ziet er walgelijk uit, en als Ik hen zie, wil Ik niet spreken. Ik spreek tot mensen, niet tot ‘reptielen’. Kan de gesteldheid van mensen die zo naar preken luisteren verbeteren naarmate ze hun plicht vervullen? Kan hun geloof in God groeien en kunnen ze de waarheid duidelijker begrijpen naarmate ze hun plicht meer vervullen? Absoluut niet! Hoe ze hun plicht ook vervullen, hun gestalte en geloof groeien niet. Ze doen alles losbandig en zonder zelfbeheersing, leven in de lusten van het vlees en in verdorven gezindheden zonder enig besef, zelfverwijt of discipline – het zijn geen mensen! Voor zulke mensen is het feit dat ze onbehoorlijke relaties zijn aangegaan alleen al genoeg reden om ze te verwijderen. En dan kijken we nog niet eens naar de andere slechte dingen die ze hebben gedaan of hun handelingen die de principes hebben geschonden en de belangen van Gods huis hebben geschaad. Dit is een heel eenvoudige zaak, maar kerkleiders en supervisors krabben zich alleen maar achter de oren en weten niet hoe ze ermee moeten omgaan. Deze zaak is heel gemakkelijk aan te pakken; er is al eerder over gecommuniceerd. Het moet volgens de principes worden aangepakt, en degenen die verwijderd behoren te worden, moeten worden verwijderd. Denk er niet te veel over na; het werk van Gods huis zal prima doorgaan zonder hen. Zeg Mij, wat moet iemand doen als hij ergens hondenpoep of uitwerpselen vindt? Hij moet het onmiddellijk opruimen; als het niet tijdig wordt opgeruimd, komen er meteen vliegen en muggen op af, en kunnen mensen op zo’n plek geen rust vinden. Wat bedoel Ik met dit alles? (Om het probleem van het aangaan van onbehoorlijke relaties in de kerk op te lossen, is de eerste stap het wegzuiveren van die verachtelijke niet-gelovigen.) Ja, dat is precies wat Ik bedoel. Als er mensen van het type ‘stinkende hondenpoep’ in de kerk zijn, zullen ze zeker wat ‘stinkende vliegen’ aantrekken. Door de stinkende hondenpoep weg te zuiveren, zullen deze vliegen vanzelf verdwijnen. Is dat geen oplossing? Is deze oplossing redelijk? (Ja.) Bij het aanpakken van zulke kwesties maken sommige kerkleiders zich altijd zorgen en zeggen: “Als we degenen die roekeloos anderen verleiden wegzuiveren, zullen er dan niet minder mensen zijn om het werk te doen?” Is dit een probleem? (Nee.) Waarom niet? Hoe moet deze zorg worden weggenomen? Zelfs als hun zorg steek zou houden en ze ervan overtuigd waren dat als de eisen aan mensen te streng zijn, degenen die het werk konden doen zouden worden weggezuiverd, en dat er dan niemand zou zijn om dit deel van het werk te doen, zou het niet gemakkelijk zijn om enkele andere bekwame mensen te vinden om hen te vervangen? (Ja.) En zelfs als er niet onmiddellijk vervangers konden worden gevonden, dan zou het werk later, wanneer er geschikte mensen waren gevonden, kunnen worden gedaan zonder dat dit invloed zou hebben op het werk van Gods huis. Gods huis ondersteunt deze mensen die geen fatsoenlijk werk doen niet. Als ze berouw kunnen tonen en zich met fatsoenlijke taken kunnen bezighouden, kunnen ze het werk blijven doen, maar als ze geen berouw tonen, moet hun het recht om hun plicht te vervullen worden ontnomen. Is dit niet gerechtvaardigd en redelijk? Gods huis ondersteunt liever arbeiders dan niet-gelovigen en ongelovigen. Is dit principe correct? (Ja.) In welk opzicht is het correct? Zelfs als een arbeider de waarheid niet nastreeft, is hij nog steeds bereid te arbeiden, en kan hij zich in Gods huis goedgemanierd en gehoorzaam inspannen. Hoewel hij alleen maar zwoegt, is hij trouw, en op zijn minst is hij geen slecht mens. Dit zijn de soorten mensen die Gods huis behoudt. Als een persoon slecht en verachtelijk is, zich altijd inlaat met valse en snode praktijken, en als hij niet eens goed kan arbeiden en niet voldoet aan de norm van een arbeider, dan is zo iemand een ongelovige, en Gods huis behoudt hem niet. Daarom is het niet omdat ze arbeiders zijn dat Gods huis hen niet behoudt, maar omdat hun arbeid niet eens aan de norm voldoet, omdat ze zelfs voor hun arbeid iets terug willen krijgen. Het is omdat ze altijd kwaad willen doen en verstoringen willen veroorzaken, altijd proberen zich in de kerk met valse en snode praktijken in te laten, de orde van het werk van de kerk verstoren en de plichtsvervulling van de meeste mensen beïnvloeden. Ze bederven de sfeer van de kerk en maken Gods naam te schande – niets is passender dan hen weg te zuiveren. Waar er ook maar mensen van het type ‘stinkende hondenpoep’ zijn, daar moeten ze onmiddellijk worden weggezuiverd. Begrepen? (Ja.)

XI. Het manipuleren en verstoren van verkiezingen

Vandaag communiceren we verder over de twaalfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers: ‘Identificeer direct en nauwkeurig de verschillende mensen, gebeurtenissen en dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk verstoren en hinderen; stop en perk ze in, en keer de situatie om; communiceer bovendien over de waarheid, zodat Gods uitverkorenen door zulke dingen onderscheidingsvermogen ontwikkelen en ervan leren.’ Wat is de elfde kwestie van deze twaalfde verantwoordelijkheid? (Het manipuleren en verstoren van verkiezingen.) We hebben al eerder gecommuniceerd over het manipuleren en verstoren van verkiezingen toen we communiceerden over en de diverse uitingen van antichristen ontmaskerden, nietwaar? (Ja.) De werkregelingen van Gods huis bevatten regels voor kerkverkiezingen. Verkiezingen kunnen eenmaal per jaar worden gehouden, en er kunnen ook verkiezingen worden gehouden onder bepaalde speciale omstandigheden. Alle kerken moeten leiders en werkers op alle niveaus selecteren volgens de principes die door Gods huis zijn vastgesteld. De regels voor verkiezingen omvatten verkiezingsprincipes, de criteria voor het selecteren van mensen, de methoden en benaderingen van verkiezingen, en diverse aandachtspunten waar de broeders en zusters zich tijdens verkiezingen bewust van moeten zijn. Natuurlijk moeten leiders en werkers op alle niveaus vóór elke verkiezing communiceren over alle aspecten van de verkiezingsprincipes om ervoor te zorgen dat Gods uitverkorenen ze duidelijk kunnen begrijpen. Op die manier zullen de resultaten van de verkiezing beter zijn. We zullen vandaag niet communiceren over de details van verkiezingen; het hoofdonderwerp van de communicatie van vandaag zijn enkele uitingen van het manipuleren en verstoren van verkiezingen.

A. De uitingen van het manipuleren en verstoren van verkiezingen

Kerkverkiezingen moeten strikt de door Gods huis vastgestelde verkiezingsprincipes volgen om de meest geschikte kandidaten voor leiders en werkers te selecteren. Als de verkiezingsprincipes worden geschonden en andere verkiezingsmethoden worden gebruikt, is dit het werk van valse leiders en antichristen. Gods huis moet dergelijke schendingen verbieden en de hoofdpersonen die de verkiezingen hebben gemanipuleerd, onderzoeken en aanpakken. Tijdens kerkverkiezingen zullen diverse mensen worden onthuld en zullen de diverse mentaliteiten van mensen worden blootgelegd. Sommige mensen halen achter de schermen allerlei achterbakse streken uit om zelf tot leider te worden gekozen of om mensen die voor hen voordelig zijn, gekozen te krijgen. Sommige mensen zijn bijvoorbeeld bang dat degenen die de waarheid nastreven tot leiders worden gekozen en hun status bedreigen. Ze doen er dus achter de rug van deze mensen alles aan om ze te oordelen op basis van zwakheden die ze hebben getoond en fouten die ze hebben gemaakt, en ze te veroordelen als arrogant en zelfgenoegzaam met de gezindheid van antichristen, enzovoort, alles in een poging hen de verkiezing te laten verliezen. Anderen kopen, om tot leider te worden gekozen, tijdens de verkiezingsperiode mooie dingen om mensen om te kopen of doen beloften met welluidende woorden, en gebruiken diverse middelen om anderen op te hitsen en aan te sporen zodat ze juist wel of juist niet op iemand stemmen. Welke middelen en methoden ze ook gebruiken, het is allemaal bedoeld om de verkiezingen te manipuleren en de verkiezingsresultaten te beïnvloeden. Ondanks dat de kerk herhaaldelijk communiceert over de principes van verkiezingen – zoals het selecteren van degenen met een goede menselijkheid, die de waarheid nastreven en die de broeders en zusters kunnen leiden om hun plichten normaal te vervullen, Gods woorden normaal te lezen, de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan, en andere dergelijke principes – luisteren deze mensen gewoon niet en willen ze achterbakse streken uithalen. Wat betekent het om achterbakse streken uit te halen? Het betekent dat ze altijd willen valsspelen. Ze beoordelen nooit openlijk wie goed is en wie niet, en willen altijd achter de schermen achterbakse streken uithalen en zich inlaten met listige plannen en machinaties. Ze beramen zelfs achter de schermen wie er wel en niet gekozen moet worden, en proberen iedereen tot een consensus te laten komen. Zijn dat geen achterbakse streken? Is dat geen valsspelen? (Ja.) Is dit een open en eerlijke manier volgens de waarheidsprincipes om de eerlijkheid van de verkiezingen te waarborgen? Nee, dat is het niet – ze gebruiken menselijke listen en methoden in een vermetele poging om verkiezingen te manipuleren. Wat is hun doel bij het manipuleren van verkiezingen? Ze willen de verkiezingsresultaten controleren, ze willen zelf gekozen worden, en als ze niet gekozen kunnen worden, willen ze beslissen wie er gekozen wordt. Daarom halen ze achter de schermen achterbakse streken uit. Ze houden geen rekening met het werk van de kerk of de ingang in het leven van de broeders en zusters. Ze denken niet aan de belangen van Gods huis of de broeders en zusters; ze houden alleen rekening met hun persoonlijke belangen. Wanneer er verkiezingen plaatsvinden, staan hun eigen bedoelingen en begeerten op de eerste plaats. Waarom willen ze dan verkiezingen manipuleren? Als iemand de broeders en zusters werkelijk voor God en in de waarheidswerkelijkheid wilde brengen, zou hij dan zo handelen? Zou hij zulke ambities hebben? Zou hij zulk gedrag vertonen? Nee, dat zou hij niet. Alleen degenen met bijbedoelingen, ambities en begeerten die de verkiezingen van de kerk willen manipuleren, zouden zo handelen. Binnen de kerk trekken ze sommige mensen naar zich toe die redelijk goed met hen kunnen opschieten, die hun gezichtspunten delen en die dezelfde motieven en doelen hebben. Ze verstrikken ook mensen die gewoonlijk zwak zijn, de waarheid niet veel nastreven en verward, onwetend en gemakkelijk te beïnvloeden en te manipuleren zijn, en vormen zo een macht om het verkiezingswerk van de kerk te verstoren. Hun doel bij het tegenwerken van de kerk is om zelf gekozen te worden, om het laatste woord te hebben over de verkiezingsresultaten. Ze willen hun vooraf bepaalde mensen kiezen, degenen die voor hen voordelig zijn. Als deze mensen worden gekozen, is hun complot geslaagd. Zou het resultaat van zo’n verkiezing correct of incorrect zijn? (Incorrect.) Het zou beslist incorrect zijn. Degenen die gekozen worden door een door kwaadaardige mensen gemanipuleerde verkiezing, zouden ongetwijfeld in het voordeel van de kwaadaardige mensen zijn. En waarom is dat in hun voordeel? Omdat de kwaadaardige mensen dan eigenzinnig en roekeloos zouden kunnen handelen en amok zouden kunnen maken in de kerk, zonder dat iemand hen durft te ontmaskeren of in te perken. Ze zouden niet worden verwijderd, terwijl degenen die de waarheid nastreven door hen zouden worden buitengesloten en onderdrukt, en de kerk het domein van de kwaadaardige mensen zou worden. Het is duidelijk dat het eindresultaat van een door kwaadaardige mensen gemanipuleerde verkiezing beslist incorrect is; het gaat zeker in tegen de wil van de meerderheid en schendt de principes. De kerkleiders en de broeders en zusters moeten zich bewust zijn van en waakzaam zijn voor alle gedragingen en handelingen van deze mensen tijdens verkiezingen. Ze moeten hier niet verward over zijn. Zodra er tekenen van manipulatie en verstoring van een verkiezing worden ontdekt, moeten er onmiddellijk maatregelen worden genomen om de betrokkenen in te perken, en als het niet lukt deze mensen in te perken, moeten ze worden geïsoleerd. Deze mensen zijn bijzonder driest, ongeremd en moeilijk te beheersen. Om verkiezingen te verstoren en de resultaten te manipuleren, zullen ze zeker achter de schermen achterbakse streken uithalen en veel dingen zeggen en doen. Hoe moet dit worden aangepakt? De aanpak is eenvoudig. Als kerkleiders het probleem ontdekken, moeten ze het ontmaskeren en openbaar maken, en de broeders en zusters laten communiceren over de ernst en de gevolgen van deze zaak, en over wat precies de aard van dergelijke handelingen is. Ten slotte moeten ze bepaalde maatregelen nemen. Welke maatregelen moeten er worden genomen? Wie achter de schermen altijd achterbakse streken uithaalt en probeert verkiezingen te manipuleren en te verstoren, moet zonder pardon worden aangepakt en van deelname aan verkiezingen worden uitgesloten. Wat betekent dit? Het betekent dat zijn stem niet telt. Hoeveel mensen er ook betrokken zijn bij het manipuleren en verstoren van een verkiezing, hun stemmen moeten allemaal ongeldig worden verklaard, en ze mogen niet aan de verkiezing deelnemen. Ongeacht wie er wordt misleid en verstoord, zolang ze de werkwijze van degenen die de verkiezing manipuleren hebben gevolgd en onder één hoedje hebben gespeeld met kwaadaardige mensen om de verkiezing opzettelijk te schaden, moeten Gods uitverkorenen opstaan om hen te ontmaskeren en hun recht om aan verkiezingen deel te nemen in te trekken. Is dit een goede aanpak? (Ja.) Dit wordt volledig gedaan om het werk van de kerk te beschermen. Weiger je niet je te laten inperken? Weiger je niet de verkiezingsprincipes van Gods huis te aanvaarden? Wil je niet het laatste woord hebben? Als jij het laatste woord hebt, is het Satan die het laatste woord heeft. Gods huis en de kerk zijn plaatsen waar de waarheid heerst; Satan mag er niet de dienst uitmaken. Aangezien je achterbakse streken wilt uithalen en deze verkiezing opzettelijk wilt manipuleren en verstoren, is het eenvoudig: je stem is ongeldig. Op wie je ook stemt, het heeft geen zin; geen van je meningen is geldig, en zelfs als je erop staat je kandidaat te stellen, zal dat niet werken. Gods huis heeft bestuurlijke decreten en voorschriften, en je recht om aan deze verkiezing deel te nemen is je ontnomen en ingetrokken. Als je ook de volgende verkiezing verstoort, dan zal je recht om aan verkiezingen deel te nemen volledig worden ingetrokken, en zul je absoluut niet meer mogen deelnemen. Zo moeten degenen worden aangepakt die altijd achterbakse streken uithalen om verkiezingen te manipuleren en te verstoren.

Telkens wanneer er een kerkelijke verkiezing is, zijn er altijd enkele kwaadaardige mensen die onrustig worden: sommigen halen achter de schermen achterbakse streken uit in een poging de verkiezing te manipuleren en te verstoren. Anderen staan te popelen om openlijk met anderen te strijden om de leiderschapspositie, en ruziën tot ze rood aanlopen. Het scheelt niet veel of ze worden onstuimig, nemen hun toevlucht tot geweld en gaan op de vuist. Dit leidt ertoe dat de broeders en zusters niet weten naar wie ze moeten luisteren of wie ze moeten kiezen. Tijdens de verkiezing communiceren ze niet over de waarheid, noch bespreken ze hoe ze het werk van de kerk zouden uitvoeren, welke paden er in het werk zouden zijn, of welke werkideeën en -plannen ze zouden voorstellen als ze tot leider zouden worden gekozen. In plaats daarvan zorgen ze ervoor dat ze de tekortkomingen van andere kandidaten blootleggen en hen aanvallen. Tegelijkertijd trekken ze een groep mensen aan om zich heen om oppositie te vormen tegen een andere groep, waardoor er verdeeldheid in de kerk ontstaat. Wat wordt zo’n verkiezing dan? Het wordt iets wat de kerk verdeelt. Voordat de verkiezingsuitslagen zelfs maar bekend zijn, is de kerk al verdeeld. Is dit een verschijnsel dat tijdens een kerkverkiezing zou moeten optreden? Is het een normaal verschijnsel? Nee, dat is het niet. Als je een leider wilt zijn en gelooft dat je enige bekwaamheden en een last op het hart hebt en gekwalificeerd bent voor dit werk, kun je deelnemen aan de verkiezing volgens de principes van Gods huis. Natuurlijk kun je ook je sterke punten en verdiensten benoemen en communiceren over je inzichten en ervaringen, zodat de broeders en zusters overtuigd kunnen worden en je kunnen vertrouwen om het werk van het kerkleiderschap op je te nemen. Je moet echter niet je doel om gekozen te worden bereiken door anderen aan te vallen, omdat dit gemakkelijk mensen kan misleiden en negatieve gevolgen kan hebben. Broeders en zusters van kleine gestalte en zonder onderscheidingsvermogen kunnen gemakkelijk door je worden misleid en zullen niet weten wie ze moeten kiezen. Ook kan de kerk in chaos worden gestort en door verdeeldheid worden geteisterd. Zou dat Satan geen opening geven om misbruik van de situatie te maken? Kortom, deelnemen aan een verkiezing zonder de principes te volgen, altijd ambities en begeerten hebben en verachtelijke middelen gebruiken om je doel om gekozen te worden te bereiken, hebben allemaal de aard van het manipuleren en verstoren van verkiezingen en zijn ongepast verkiezingsgedrag. Natuurlijk vertonen sommige mensen gepast gedrag dat hiervan moet worden onderscheiden. Als een kandidaat bijvoorbeeld communiceert over hoe de diverse onderdelen van het kerkelijk werk goed kunnen worden gedaan, zoals het evangeliewerk, tekstueel werk en werk van algemene zaken, of over hoe het kerkelijk leven kan worden verbeterd, of over hoe de moeilijkheden van Gods uitverkorenen bij hun ingang in het leven kunnen worden opgelost, enzovoort, dan is dat allemaal gepast. Je standpunten en inzichten op een gepaste manier uiten, je denkwijze en plannen met betrekking tot het kerkelijk werk delen, enzovoort – dat alles valt onder normale spraak en gedrag, en het strookt met de door de kerk vastgestelde verkiezingsprincipes. Afgezien hiervan zou elk ongepast gedrag dat tijdens verkiezingsperioden wordt vertoond en dat bijzonder duidelijk is, de aandacht van mensen moeten trekken. Mensen moeten hier waakzaam voor zijn en het onderscheiden – wees niet onachtzaam.

Sommige mensen gebruiken om hun plicht niet te hoeven vervullen en niet deel te hoeven nemen aan het kerkleven vaak als excuus dat ze het druk hebben met werk, veel problemen thuis hebben of dat de omgeving niet geschikt is. Maar wanneer het tijd is om kerkleiders te kiezen, bestaan deze moeilijkheden plotseling niet meer; ze dossen zich speciaal voor de gelegenheid uit en komen om deel te nemen aan de verkiezing. Ze hebben zich lange tijd niet laten zien, maar zodra ze het heuglijke nieuws van de kerkverkiezing horen, komen ze in allerijl aanzetten. Waar komen ze op af? Ze komen op de verkiezing af, op de positie van kerkleider, op deze ‘officiële positie’. Zulke mensen gaan bijzonder berekenend te werk. Uit angst dat anderen zullen vermoeden dat ze kerkleider willen worden, vermijden ze het om over de verkiezing te praten en richten ze zich er uitsluitend op hun inzichten en ervaringen te communiceren om zo de bewondering van mensen te winnen. In het bijzijn van anderen eten en drinken ze Gods woorden, leiden ze iedereen in de communicatie over Gods woorden en delen ze hun eigen ervaringsgetuigenis. In werkelijkheid nemen ze doorgaans zelden deel aan het kerkleven en communiceren ze zelden over de waarheid, noch zijn ze in staat om over enige ervaringsinzichten te spreken. Echter, naarmate de verkiezing nadert, worden ze heel anders. Ze nemen actief deel aan het kerkleven en staan te popelen om te bidden, lofzangen te zingen en te communiceren, en lijken bijzonder gedreven en proactief en vallen prominent op. Na de bijeenkomsten zoeken ze naar gelegenheden om met de broeders en zusters over familiezaken te kletsen en persoonlijke relaties op te bouwen. Wanneer ze een kerkleider zien, zeggen ze: “Je ziet er de laatste tijd niet zo goed uit. Ik heb thuis wat dadels; laat me er wat voor je meenemen.” Wanneer ze een bepaalde zuster zien, zeggen ze: “Ik hoorde dat jouw gezin financiële moeilijkheden heeft. Heb je hulp nodig? Ik kan je wat kleren geven.” Ze zijn bij elke bijeenkomst bijzonder actief, heel anders dan voorheen. Vroeger kwamen ze zich af en toe alleen maar even melden, en wie hen ook opriep voor een bijeenkomst, ze verontschuldigden zich door te zeggen dat ze het druk hadden. Maar tijdens de verkiezingsperiode duiken ze plotseling op en nemen ze aan elke bijeenkomst deel zonder er ook maar één te missen. Bij elke bijeenkomst communiceren de broeders en zusters over zaken en principes die met de verkiezing te maken hebben, en uiteraard doen zij daar ook aan mee. Gedurende deze periode doen ze er alles aan om goede relaties met de broeders en zusters op te bouwen en proberen ze een deel van hen voor zich te winnen. Ze doen zelfs meerdere offergaven in het bijzijn van de broeders en zusters, waardoor de meeste mensen versteld staan en denken: ‘Ze geloven al zo lang in God, maar we hebben hen nog nooit een offergave zien doen. Waarom zijn ze deze keer zo vrijgevig? Zijn ze echt ten goede veranderd en tot inkeer gekomen?’ Sommige dwaze en onwetende mensen die zaken niet kunnen doorzien, denken dat deze persoon inderdaad ten goede is veranderd, dat ze hem voorheen verkeerd hadden beoordeeld, en onbewust ontwikkelen ze in hun hart een gunstige indruk van hem, en denken: ‘Het gezin van deze persoon is welgesteld; hij heeft connecties en toegang tot manieren om dingen voor elkaar te krijgen. Als hij kerkleider wordt, kan hij veel voor de kerk doen. Zou dit onze kerk niet helpen bij het prediken van het evangelie en het opvangen van die broeders en zusters die worden opgejaagd en moeilijkheden ondervinden? Als hij zo actief kan blijven, zou dat geweldig zijn, maar ik weet niet zeker of hij het kan volhouden of dat hij bereid is onze kerkleider te zijn.’ Zijn sommige mensen niet misleid en voor de gek gehouden? Alles wat deze persoon heeft gedaan, begint vruchten af te werpen, nietwaar? De stukjes vallen op hun plaats en de resultaten zullen spoedig volgen. Is dit niet wat hij wil? (Ja.) Daarnaast geeft hij twee kledingstukken aan de een, een mand groenten aan de ander en wat voedingssupplementen aan weer een ander, en zorgt hij ervoor dat iedereen wordt verzorgd. Dit doet mensen denken: ‘Als deze persoon kerkleider zou worden, zou hij dan geen geweldige herder zijn? Is hij niet iemand op wie de meeste mensen willen vertrouwen?’ Is de tijd nu niet rijp? Zullen de broeders en zusters niet gemakkelijk voor zo iemand kiezen? Deze persoon is ontwikkeld, welbespraakt en heeft een zekere status in de maatschappij. Als de kerk met arrestaties te maken krijgt, kan hij de broeders en zusters beschermen. Als een van de gezinnen van de broeders en zusters moeilijkheden heeft, kan hij een helpende hand toesteken, en hij kan ook helpen met het kerkwerk wanneer er extra handen nodig zijn. Maar er is één ding waar de meeste mensen onzeker over zijn: vroeger streefde hij de waarheid niet na en woonde hij lange tijd zelden bijeenkomsten bij. Maar nu, wanneer het tijd is voor een verkiezing, woont hij haastig een paar bijeenkomsten bij. Als hij tot leider wordt gekozen, zal hij dan de waarheid begrijpen? Als hij de waarheid niet begrijpt en deze mensen alleen kan beschermen of hun wat voordelen kan bieden, kan hij mensen dan helpen de waarheid te begrijpen? Kan hij mensen voor God brengen? Dat is twijfelachtig. Sommigen hebben twijfels in hun hart, terwijl anderen al zijn beïnvloed en omgekocht door de voordelen van deze persoon. Is deze situatie niet zeer gevaarlijk? Eén enkele stem kan de doorslag geven bij zijn verkiezing. Ongeacht het uiteindelijke verkiezingsresultaat, zijn de handelingen en gedragingen van zulke mensen gepast? (Nee.) Op de meest opportune momenten geven ze aalmoezen, doen ze offergaven en helpen ze de broeders en zusters bij het oplossen van enkele werkelijke moeilijkheden. Wanneer er broeders en zusters zijn die verhuizen, zorgen ze voor vervoer, en wanneer de gezinnen van sommige broeders en zusters krap bij kas zitten, lenen ze hun wat geld. Wanneer sommigen geen telefoon hebben, kopen ze er een voor hen, en wanneer sommigen geen computer hebben, geven ze hun die van henzelf. … Ze doen deze dingen op de meest opportune momenten, op de meest kritieke tijdstippen. Wat voor gedrag is dit? Is het doen van deze dingen met de intentie om de strijd om het leiderschap te winnen, met onbespreekbare geheimen en bedoelingen, niet het manipuleren en verstoren van verkiezingen? (Ja.) Ze komen niet eerder of later, maar duiken precies op ten tijde van de leiderschapsverkiezing. Koesteren ze geen onbespreekbare geheimen? Dit kan niet duidelijker zijn; ze moeten onbespreekbare geheimen koesteren. Het is niet dat ze plotseling last hadden van gewetenswroeging en wat goeds willen doen; hun doel is om zich kandidaat te stellen voor het kerkleiderschap, om de persoon te worden die de leiding heeft over de kerk, om de kerk en Gods uitverkorenen te manipuleren. Willen ze deze mensen manipuleren zodat ze werkelijk dingen voor hen kunnen doen? (Nee.) Wat willen ze dan doen? Ze willen Gods uitverkorenen beheersen, de kerk beheersen en een positie in de kerk veroveren waar ze als functionaris kunnen optreden en de dienst kunnen uitmaken. Vallen deze ongebruikelijke methoden en praktijken niet onder het manipuleren en verstoren van verkiezingen? (Ja.)

Tijdens kerkverkiezingen stemmen sommige mensen, uit angst dat ze niet genoeg stemmen zullen krijgen, op zichzelf. Klinkt dat niet belachelijk en vreemd? Wat is de aard van iemand die op zichzelf stemt? Is het een uiting van een gebrek aan zelfvertrouwen, van schaamteloosheid, of van buitensporige ambitie? Het is dit allemaal. Ze zijn bang niet gekozen te worden, dus hebben ze geen andere keus dan op zichzelf te stemmen – dit is een gebrek aan zelfvertrouwen. Ze hebben niet wat ervoor nodig is, maar willen toch leider zijn; omdat ze bang zijn dat anderen niet op hen zullen stemmen, stemmen ze op zichzelf. Is dat niet schaamteloos? Bovendien vertroebelt hun buitensporige ambitie hun oordeel tot het punt waarop ze hun trots overboord gooien en verstoken raken van integriteit en waardigheid: “Als je niet op mij stemt, pik ik dat niet; ik moet kerkleider zijn. Als ik geen leider kan worden, geloof ik niet meer in god!” Ze staan erop leider te zijn, als functionaris op te treden, en voelen zich alleen op hun gemak en tevreden in het leven als ze status hebben – wat een enorme ambities en begeerten hebben ze! Ze hechten te veel waarde aan status en geloven alleen maar in God om leider te worden. Wat is er zo geweldig aan leider zijn? Als je de voordelen van status niet zou waarderen en niet zou genieten van alle voorkeursbehandelingen die het met zich meebrengt, zou je dan nog altijd deze positie begeren? Zou je dan nog op jezelf stemmen? Zouden je ambities en begeerten dan nog zo groot zijn? Zou je dan nog zoveel waarde hechten aan status? Nee, dat zou je niet doen. Zulke mensen willen altijd knoeien met verkiezingen en er moeite in steken, en nemen hun toevlucht tot allerlei achterbakse streken. Hoewel ze zelf wel voelen dat het schandelijk is om zo te handelen, dat het niet open en eerlijk is, en enigszins vernederend, denken ze na enig beraad: ‘Wat maakt het uit, het belangrijkste is om tot leider gekozen te worden!’ Dit is schaamteloosheid. Ze willen zelfs de debatmethoden imiteren die worden gebruikt bij de verkiezingen van democratische landen, waar kandidaten elkaars tekortkomingen blootleggen, over elkaar oordelen, elkaar aanvallen en een woordenstrijd voeren. Deze tactieken willen ze toepassen op de verkiezingen van de kerk – is dat niet een grove fout? Is dit niet de verkeerde arena voor zulke tactieken? Als je naar de kerk komt om je met deze valse en snode praktijken bezig te houden en probeert verkiezingen te manipuleren en te verstoren, dan zeg ik je: je hebt de verkeerde plek gekozen om dat te doen! Dit is Gods huis, niet de maatschappij; iedereen die verkiezingen manipuleert en verstoort, zal zonder uitzondering worden veroordeeld. In de kerk zijn pogingen om verkiezingen te manipuleren en te verstoren, ongeacht de redenen, excuses of methoden die worden gebruikt, onhoudbaar, en dit vormt een slechte daad – het is voor altijd een slechte daad! Allen die proberen verkiezingen te manipuleren en te verstoren, zijn veroordeeld. Zulke mensen worden niet erkend als leden van Gods huis of als broeders en zusters, en worden in plaats daarvan gekenmerkt als dienaren van Satan. Wat voor dingen doen dienaren van Satan? Ze specialiseren zich in het doen van allerlei dingen die Gods werk en de normale orde van de kerk verstoren en hinderen. Degenen die verkiezingen manipuleren en verstoren, spelen deze negatieve rollen en doen de dingen die dienaren van Satan doen. Welk werk de kerk ook onderneemt, deze mensen staan op om het te verstoren en te vernietigen. Ze negeren de werkregelingen en voorschriften van Gods huis en negeren Gods bestuurlijke decreten – sterker nog, ze negeren God. Ze proberen in Gods huis te doen wat ze willen, manipuleren diverse kerkelijke aangelegenheden, en manipuleren vooral de kerkleden. Ze gaan zelfs zover dat ze kerkverkiezingen manipuleren en verstoren. Via welke middelen proberen ze het kerkpersoneel te manipuleren? Ze zoeken naar mogelijkheden om kerkverkiezingen te manipuleren en te verstoren. Zodra een verkiezing is gemanipuleerd en verstoord door deze dienaren van Satan, is de verkiezing mislukt. Als deze dienaren van Satan hun zin krijgen en kerkleiders worden, is het verkiezingsresultaat dan juist of onjuist? Het is uiteraard onjuist. Er zou een herverkiezing moeten worden gehouden na over de waarheid te communiceren en lessen te leren.