C. Hoe om te gaan met de ongegronde geruchten van de CCP-regering en de religieuze wereld die God lasteren en aanvallen

De Chinese communistische regering en de religieuze wereld hebben vele ongegronde geruchten over Gods huis verzonnen, waarin ze onder meer valselijk beweren dat de broeders en zusters mensen dwingen het evangelie te aanvaarden. Hoe voelen jullie je wanneer jullie deze geruchten horen? (Boos, verontwaardigd.) Dit zijn geruchten over jullie, en jullie voelen je verontwaardigd. Hoe verontwaardigd zijn jullie? Willen jullie degenen die de geruchten verzinnen opzoeken om met hen te redetwisten en hun zelfs een lesje te leren? (Ja.) Deze geruchten zijn oppervlakkig gezien gericht tegen de kerk, maar in feite betreffen ze elk lid van de kerk en de reputatie en integriteit van elk lid. Wanneer jullie ze horen, voelen jullie je verontwaardigd en zeggen: “Dat hebben we niet gedaan! We prediken het evangelie volgens de waarheidsprincipes. Degenen die niet in God willen geloven, dwingen we nooit. Geloof is vrijwillig. We dwingen nooit iemand, en we doen al helemaal geen mensen kwaad of nemen wraak op hen. Het is juist omgekeerd: degenen onder ons die het evangelie prediken, zijn wreed geslagen door religieuze mensen en door hen bij de politie aangegeven, en overgeleverd aan de grote rode draak om gekweld te worden. Er zijn zovelen van ons gevangengezet, en een flink aantal is zelfs vastgehouden in privégevangenissen die door religieuze mensen zijn opgezet. Wij zijn degenen die onrecht wordt aangedaan!” Wanneer jullie deze geruchten horen, voelen jullie je verontwaardigd en willen jullie altijd met hen redetwisten. Jullie reageren op deze manier omdat deze geruchten de kerk en Gods uitverkorenen rechtstreeks aanvallen en denigreren. Hoe voelen jullie je wanneer jullie geruchten horen die God denigreren en over Hem oordelen? Deze hebben geen betrekking op jullie persoonlijke belangen of jullie integriteit en waardigheid; het zijn geruchten die God betreffen. Toen je bijvoorbeeld voorheen in Jezus geloofde, zeiden sommige mensen dat Jezus uit een maagd was geboren en geen vader had. Hoe voelde je je toen je dat hoorde? Wilde je met hen redetwisten? “Het is God in wie wij geloven!” Toen dacht je erover na: ‘Maria was een maagd, en Jezus werd uit een maagd geboren, ontvangen door de Heilige Geest. Dit is een feit, maar ongelovigen spreken er grof over, en dat hoor ik niet graag!’ Hooguit had je zulke gevoelens, maar in je hart voelde je nog steeds dat de ontvangenis door de Heilige Geest sterk indruiste tegen menselijke noties. Je kan die niet geloven omdat je in de wetenschap gelooft. Je gelooft in je hart niet in Gods almacht en evenmin dat alles wat God zegt en doet de waarheid is, en dan zul je de duivelse woorden van de niet-gelovigen niet weerleggen. Omdat je de waarheid niet bezit en niet begrijpt, vind je de geruchten waarover mensen spreken hooguit onaangenaam om te horen en denk je dat mensen niet zo zouden moeten spreken omdat deze geruchten je reputatie raken; je denkt: ‘Ongelovigen zijn zo walgelijk en laaghartig! Ze hebben de brutaliteit om allerlei smerige woorden te gebruiken; het zijn werkelijk niet-gelovigen! Het zijn werkelijk duivels!’ Dat is alles, en dat is het hoogste wat je kunt bereiken. Waarom voel je je geprikkeld en vind je ongelovigen laaghartig en walgelijk wanneer je ze zulke geruchten hoort verspreiden? Omdat ze je reputatie raken; deze geruchten prikkelen je hart, waardoor je je onteerd voelt. Je woede wordt opgewekt en je staat op om ter weerlegging enkele positieve woorden te spreken. Sta je met een dergelijke weerlegging volledig aan Gods kant? Doe je het om Gods getuigenis te verdedigen? Nee, het is puur om je eigen eer en waardigheid te verdedigen. Waarom zeg Ik dit? Omdat je de essentie van het probleem niet hebt doorgrond, laat staan dat je Gods bedoelingen begrijpt of wat God van je eist. Wat je begrijpt en voelt, strookt niet met Gods bedoelingen; het is slechts menselijke onstuimigheid en niet meer dan menselijk goed gedrag. Menselijk goed gedrag vormt niet het getuigenis dat je voor God aflegt. Je stond niet standvastig in je getuigenis; je verdedigt louter je eer en waardigheid, je weerlegt de geruchten om je geweten een beetje te sussen – je staat niet aan Gods kant om voor Hem op te komen, en je gebruikt evenmin de waarheid of feiten om de geruchten te weerleggen en voor God te getuigen. Je spreekt niet voor God, en wat je zegt strookt zeker niet met de waarheid; het strookt alleen met je vleselijke belangen – het is alleen maar om je hart wat te troosten, zodat je je niet hoeft te schamen dat je in de Heer Jezus gelooft. Dat is alles. Daarom voelen jullie je bijzonder verontwaardigd wanneer jullie iemand God horen aanvallen en veroordelen, Gods kerk horen belasteren en erover horen oordelen, of zelfs jullie zelf horen veroordelen. Jullie willen met hen in discussie gaan en debatteren om jullie reputatie te herstellen en deze zaken op te helderen. Maar betekent dit dat jullie standvastig hebben gestaan in jullie getuigenis? Dat schiet tekort; zonder de waarheid te begrijpen is er geen getuigenis!

Wanneer jullie geruchten horen die in de buitenwereld rondgaan en God lasteren en aanvallen, of het nu gaat om een aanval op de God in de hemel of op de geïncarneerde God op aarde, hoe voelen jullie je dan? Laat het jullie onverschillig, of voelen jullie enige pijn? Kunnen jullie het niet verdragen en leggen jullie je er niet bij neer, of voelen jullie je hulpeloos? Sommige mensen denken na het horen van deze geruchten: ‘God is onschuldig; God heeft deze dingen niet gedaan. Waarom wordt Hij zo aangevallen en gelasterd door de wereld en de religieuze wereld? We moeten ons ijverig inzetten, onze plichten vervullen en Gods naam verdedigen. Wanneer Gods grote werk is volbracht, zal de waarheid van alles aan het licht komen, en alle volkeren van de wereld zullen zien dat de geïncarneerde God in wie wij geloven de enige ware God is, de God in de hemel, en dat dit volkomen juist is!’ Anderen denken: ‘God heeft zoveel waarheden uitgedrukt, en deze ongelovige, kwaadaardige mensen en duivels weten heel goed dat Gods woorden de waarheid zijn, en toch lasteren en vallen ze God aan. Hoe lang moet God nog lijden?’ Weer anderen zeggen: “Mensen kunnen zeggen wat ze willen; wij trekken ons er niets van aan. God heeft de geruchten die Hem belasteren nooit weerlegd; Hij reageert er niet op. Wat kunnen wij, als nietige menselijke wezens, dan doen? Is God niet altijd al op deze manier verkeerd begrepen, aangevallen, gelasterd en verworpen door de mensheid? God uit geen enkele klacht en redt nog steeds mensen. Laat de tijd alles onthullen; God zal Zijn eigen getuigenis afleggen!” Wat is jullie standpunt? Zojuist noemde Ik onverzettelijkheid, verontwaardiging, je er niet bij neerleggen, hulpeloosheid – welk van deze gevoelens hebben jullie? Welk gevoel is het meest correct? Hoe moeten deze zaken worden behandeld in overeenstemming met de waarheidsprincipes? Hoe voelen jullie je wanneer jullie deze geruchten horen? (Verontwaardigd.) Verontwaardigd, en dan wil je een aanklacht schrijven om tekeer te gaan tegen deze fabulanten, deze religieuze bedriegers en kwaadaardige mensen van de religie. Koesteren jullie zulke gedachten? Jullie vinden het toch niet genoeg om alleen maar je vuisten te ballen van woede? Voelen jullie een drang om er iets aan te doen? Of is het slechts lege verontwaardiging? (Er is ook haat en verwerping.) Verontwaardiging, haat, verwerping – dit zijn emoties die voortkomen uit mentale activiteiten, ze gaan niet gepaard met specifieke woorden, gedragingen of handelingen; het zijn slechts emoties, en natuurlijk vertegenwoordigen ze ook bepaalde houdingen. (Naast dat we verontwaardiging voelen, schrijven we soms artikelen of maken we programma’s om de feiten op te helderen en de essentie van hun handelingen te ontmaskeren als haat jegens de waarheid en jegens God, zodat mensen de ware feiten kunnen zien.) Zullen die mensen het aanvaarden nadat ze de ware feiten hebben gezien? Zelfs als ze aanvaarden dat wat jullie zeggen correct is en vervolgens eerlijk commentaar geven, en zeggen: “Jullie geloof is correct; blijf geloven, wij steunen jullie!” en de religieuze bedriegers zich schamen en zeggen: “Sorry, we hadden het mis, wat we zeiden was niet feitelijk; vanaf nu geloven jullie op jullie manier, en wij op de onze”, zou dat jullie dan geruststellen? Is dit het enige doel dat jullie nastreven? (We willen ook van God getuigen, zodat degenen die de ware weg onderzoeken en die naar de waarheid dorsten, duidelijk goed van kwaad kunnen onderscheiden en de ware weg kunnen aanvaarden.) Dit is één pad; dit is een positieve manier van beoefenen. Is alleen boos worden en haten nuttig? Wat is de reden voor jullie woede en haat? Waarom boos en haatdragend zijn? (Ondanks het feit dat God vlees is geworden om mensen te redden, wat het meest gerechtvaardigd is, verspreiden zij geruchten om God te oordelen en te denigreren. We voelen ons zeer verontwaardigd en denken dat ze werkelijk goed en kwaad omdraaien en onzin praten.) Denken jullie dat de verwerping van God door de mensheid en de wereld, en hun houding jegens God, alleen zo zijn tijdens de periode van deze incarnatie van God? De houding van de mensheid en de wereld jegens God is van begin tot eind altijd hetzelfde geweest: altijd veroordelend, lasterend, aanvallend en godslasterlijk. Vanaf het moment dat God Zijn werk begon tot nu toe, is de houding van de mensheid ten opzichte van alles wat God heeft gedaan en ten opzichte van de geïncarneerde God niet veranderd. Het was niet pas na Gods eerste incarnatie dat de mensheid God begon aan te vallen en te lasteren en diverse geruchten over de geïncarneerde God begon te verzinnen – dit alles is al aan de gang sinds God Zijn werk begon en sinds de mensheid voor het eerst in contact kwam met God en Zijn werk, en het is tot op de dag van vandaag doorgegaan. En degenen die God volgen, hebben altijd denigratie, aanvallen, oordelen, godslastering, diverse geruchten en meer tegen God en de kerk moeten verduren van Satans regimes en de religieuze, antichristelijke machten. Kan het zijn dat volgelingen van God deze dingen moeten verduren? Sommigen zeggen: “We walgen zo van deze geruchten omdat ze de feiten volledig verdraaien en goed en kwaad omdraaien. We worden woedend wanneer we ze horen, en diep in ons hart haten we degenen die geruchten verzinnen en verspreiden. Ongeacht of deze geruchten uit de religieuze wereld komen of van de duivelse CCP-regering, we hebben maar één houding, en dat is er een van haat en woede; en dan willen we ze weerleggen en alles ophelderen.” Sommigen zeggen zelfs: “We willen een debat voeren met deze kwaadaardige duivels, antichristen, zodat we Satan kunnen beschamen en vernederen!” Is dit het standpunt van de meeste mensen? Is dit standpunt correct? Vanuit het perspectief van normale menselijkheid bezien, is het redelijk. Mensen zouden enige rechtschapenheid en het normale scala aan emoties moeten hebben; ze zouden duidelijk moeten liefhebben en haten, liefhebben wat geliefd moet worden en haten wat gehaat moet worden. Mensen met een normale menselijkheid zouden deze kwaliteiten moeten bezitten. Maar is het louter aannemen van het perspectief van normale menselijkheid voldoende om in overeenstemming te zijn met de waarheidsprincipes? Om het duidelijker te zeggen: is deze benadering in overeenstemming met Gods bedoelingen? Of beter gezegd, is dit een houding en benadering waar God een welgevallen aan heeft? Wanneer Ik dit zeg, begrijpen de meeste mensen misschien iets en denken: ‘U zei dat dit louter het bezien van dingen vanuit het perspectief van normale menselijkheid is. Uit de implicaties van wat U zei, is het duidelijk dat deze benadering er een is van onstuimigheid, een benadering die niet in overeenstemming is met de waarheidsprincipes en Gods bedoelingen.’ Wat betekent het om niet in overeenstemming te zijn met Gods bedoelingen? Het betekent dat God niet verlangt dat mensen op deze manier handelen; Gods wensen en Zijn vereiste normen voor mensen zijn niet zo. Als je op deze manier handelt, veroordeelt God het weliswaar niet, maar vanuit Zijn perspectief betekent het niet dat je Zijn wil volgt, en Hij erkent het niet. Oppervlakkig gezien lijkt het alsof je verstandig handelt wanneer je deze dingen doet, dat je zowel haat als liefde hebt en deze feiten voor God wilt ophelderen, zodat de hele wereld weet dat God God is, dat God de God van de hele mensheid is, en dat iedereen God zou moeten aanbidden en Gods redding zou moeten aanvaarden. Oppervlakkig gezien lijkt het alsof wat je doet onberispelijk, redelijk, in overeenstemming met de wet, met de menselijkheid, met de moraal en, nog meer, in overeenstemming met de menselijke smaak is. Maar heb je God hierover gevraagd? Heb je God gezocht? Heb je in Zijn woorden de handelingsprincipes gevonden die God van mensen eist? Wat zijn precies Gods bedoelingen? Sommige mensen zeggen: “Er zijn zoveel woorden van God; het is niet gemakkelijk om in elke kwestie Gods specifieke vereisten voor mensen te vinden.” Aangezien je Gods expliciete woorden niet hebt gevonden, kun je naar aanwijzingen zoeken in Gods houding ten opzichte van dit soort geruchten. Kun je dan niet, op basis van Gods houding ten opzichte van deze kwestie, bepalen wat de houding van mensen ten opzichte van deze kwestie zou moeten zijn en wat de principes zijn die zij zouden moeten beoefenen? (Ja.) Laten we dan eens kijken wat Gods houding ten opzichte van deze kwestie precies is.

Vanaf het begin van de ontmoeting van de mensheid met Gods werk hebben mensen geklaagd over God en zijn ze ontevreden geweest met God, en hebben ze zelfs in het geheim vele weerzinwekkende woorden van onder andere argwaan, twijfel en verwerping jegens God geuit. Er zijn ook de diverse geruchten van de regeringspartij en de religieuze wereld, die absoluut niet stroken met de feiten en evenmin in overeenstemming zijn met de waarheid. Wat zijn deze woorden voor God? Of het nu argwaan, misverstanden of klachten zijn, ze zijn vervuld van aanvallen, laster en godslastering tegen God, en ze weerspiegelen niet het geringste beetje van een Godvrezend hart; zo is het vanaf het begin geweest. Er zijn altijd een aantal mensen in de kerk die de waarheid niet liefhebben. Dit zijn de niet-gelovigen, die twijfelen aan Gods woorden en de waarheid, en een dergelijke houding jegens God vertonen. Hoeveel te meer geldt dit voor de ongelovigen en atheïstische regeringspartijen, de mensen die afkerig zijn van de waarheid – hun houding jegens God behoeft geen uitleg. Ze vallen gewetenloos aan en oordelen, en zeggen wat ze maar willen. Het zijn vooral de farizeeën in de religieuze wereld die nog meer de kans grijpen naar hartenlust te oordelen en te veroordelen. Deze opmerkingen zijn geen van alle positief, en ze zijn zeker niet objectief en nauwkeurig. Wat is dan de essentie van deze opmerkingen? Voor God zijn deze woorden niet louter uitspraken of standpunten, maar veeleer denigratie, aanvallen, laster en godslastering tegen Hem. Waarom zeg Ik “voor God”? Omdat God dit alles het nauwkeurigst meet, kunnen we alleen maar deze beperkende woorden toevoegen. Door de geschiedenis heen is de houding van de mensheid jegens God zo geweest. De woorden van mensen die God aanvallen en beledigen zijn veel te talrijk geweest, en niet één woord was goedbedoeld. Zelfs vandaag de dag is wat jullie oren horen en jullie ogen zien hetzelfde. De houding van de gehele mensheid jegens God is vanaf het begin niet veranderd. Hoe gaat God met deze zaken om? Heeft God de voorwaarden en beschikt Hij over de capaciteiten om een wereldwijd religieus congres bijeen te roepen om Zichzelf te verdedigen, om de feitelijke toedracht van Zijn werk op te helderen, om Zichzelf tegenover de mensheid te rechtvaardigen? Heeft God dit gedaan? Nee, God blijft stil, legt niet de hele situatie uit, en Hij verdedigt of rechtvaardigt Zichzelf nooit. Degenen die God op een bijzonder laaghartige manier aanvallen, heeft God echter enige straf toegediend; Hij heeft hen enkele echte gebeurtenissen laten overkomen. Wat is Gods houding ten aanzien van de aanvallen, laster en godslastering van het publiek? Hoe gaat God hiermee om? Hij negeert het; Hij doet wat gedaan moet worden, Hij doet het op de manier waarop het gedaan moet worden, kiest uit wie Hij moet uitkiezen en leidt wie Hij moet leiden. De hele wereld is ordelijk in Gods handen; Hij heeft Zijn plannen nooit verstoord of veranderd vanwege menselijke aanvallen, laster of godslastering. Wanneer Satans boosaardige machten Gods uitverkorenen onderdrukken en arresteren, hoe uitzinnig ook, heeft God nooit Zijn plannen gewijzigd of is Hij van gedachten veranderd. Zijn gedachten en ideeën blijven volledig onveranderd; Hij gaat gewoon zoals altijd door met het uitvoeren van het werk dat Hij van plan is te doen, en managet Zijn mensheid. Voor God hebben deze aanvallen, laster en godslastering nooit enige hinder gevormd; God slaat er geen acht op. Waarom rechtvaardigt of verdedigt God Zichzelf niet? Voor God zijn deze dingen volkomen normaal. De mensheid is de mensheid, en Satan is Satan. Het is heel normaal dat mensen, die de waarheid of de werkelijke feiten niet begrijpen, zulke dingen doen. Beïnvloedt dit de stappen van Gods werk? Nee. God bezit grote kracht; Hij is soeverein over alles. Alle dingen en alles functioneren methodisch binnen Gods woorden, binnen Gods gedachten en onder Gods soevereiniteit; wat de mensheid ook zegt of doet, het kan Gods werk op geen enkele manier beïnvloeden – dit is wat een God met een goddelijke essentie kan doen. God handelt wanneer de tijd daar is, en vervult Zijn plannen zonder de geringste afwijking, en niemand kan hier iets aan veranderen. Menselijke opmerkingen en elke menselijke aanval op of laster van God, of het nu opzettelijke pogingen zijn om Gods werk te belemmeren en te vernietigen of onopzettelijke verstoringen en ontmantelingen van Gods werk, hebben nooit hun beoogde doelen bereikt. Waarom? Dit is Gods gezag; dit bevestigt dat Gods gezag uniek is, niet te vervangen door enige macht en niet te overtreffen door enige macht. Dit is een feit. God heeft dit gezag en deze kracht, God heeft Zijn ware identiteit, en geen enkele macht kan daar iets aan veranderen, dus waarom zou God Zich bekommeren om de kleine aanvallen en laster van mensen? Voor God geldt: ongeacht hoeveel belangrijke figuren of hoe machtig de machten onder de mensheid ook zijn die Hem proberen te hinderen, te lasteren, aan te vallen of te godslasteren, het kan Gods werk niet in het minst verstoren. Veeleer dienen deze handelingen alleen maar om Gods rechtvaardige gezindheid en almacht te benadrukken. De verstoringen door Satans boosaardige machten zijn slechts een kleine episode in de loop van de menselijke geschiedenis. Wat soeverein is over de hele mensheid, de hele mensheid kan beïnvloeden en de hele mensheid kan transformeren, zijn Gods werk, Gods plan en Gods grote kracht en gezag. Dit is het feit. Hoeft God Zich omgekeerd te bekommeren om de denigratie, aanvallen, laster en godslastering van mensen tegen Hem? Nee. Omdat God gezag heeft, zal voor God Zijn uitspraak “Ik meen wat Ik zeg, wat Ik zeg zal gedaan worden en wat Ik doe zal voor altijd blijven bestaan”, altijd uitkomen; het komt elke dag uit en wordt elke dag vervuld. Dit is Gods gezag. Sommige mensen vragen: “Is dit Gods zelfvertrouwen, Zijn geloof?” Je hebt het mis! Mensen hebben zelfvertrouwen, mensen hebben geloof nodig, maar God niet. Waarom? Omdat God gezag en kracht heeft, en hoe de mensheid Hem ook lastert of veroordeelt, hoe Satans vijandige machten ook verstoren en saboteren, daar zal niets aan veranderen. Daarom hoeft God de vijandige machten onder de verdorven mensheid die Hem aanvallen, lasteren en godslasterlijk bejegenen niet te elimineren voordat Hij Zijn werk uitvoert. Onder welke omstandigheden werkt God? Onder welke omstandigheden behaalt Hij de overwinning? Onder welke omstandigheden volbrengt Hij Zijn werk? Het wordt gedaan te midden van de kakofonie van de aanvallen, laster en godslastering van de hele mensheid en alle vijandige machten; het is in een dergelijke omgeving en tegen een dergelijke achtergrond dat Hij Zijn werk volbrengt. Is dit geen demonstratie van Gods grote kracht? Is dit niet Gods gezag? (Jawel.) Wie kan dit feit ontkennen? Durf je te ontkennen dat dit het feit is?