Wat je ook doet, je moet eerst begrijpen waarom je het doet, welke bedoeling het is die jou stuurt om dit te doen, wat het belang is dat je dit doet, wat de natuur van de zaak is en of wat je doet positief of negatief is. Deze dingen moet je allemaal goed begrijpen, dit is onontbeerlijk om principieel te kunnen handelen. Als je iets doet om je plicht te vervullen, dan zou je eens moeten denken: hoe moet ik dit doen? Hoe moet ik mijn plicht goed vervullen zodat ik die niet alleen maar plichtmatig doe? In deze zaak moet je dicht bij God komen. Dicht bij God komen betekent de waarheid in deze zaak zoeken, de weg van praktiseren zoeken, de wil van God zoeken en zoeken hoe God tevreden te stellen. Op die manier kun je bij alles wat je doet dicht bij God komen. Dit houdt niet het opvoeren van een religieuze plechtigheid of een uiterlijke daad in. Je doet het juist met het doel te praktiseren in overeenstemming met de waarheid nadat je Gods wil hebt gezocht. Als je altijd ‘God zij dank’ zegt als je niets hebt gedaan, maar als je dan iets doet en je blijft het doen zoals jij het wil, dan is dit soort bedanken slechts een uiterlijke daad. Altijd als je je plicht vervult of aan iets werkt, moet je denken: hoe moet ik deze plicht vervullen? Wat is Gods wil? Dat is dat je dichter tot God komt door wat je doet; en dat je daardoor zowel de principes en de waarheid achter je daden, als Gods wil zoekt, en dat je niet afdwaalt van God bij alles wat je doet. Alleen zo’n persoon gelooft oprecht in God. Telkens als mensen tegenwoordig iets tegenkomen denken ze, wat de werkelijke situatie ook is, dat ze van alles kunnen doen, dus hebben ze God niet in hun hart en doen ze het zoals ze zelf willen. Ongeacht de vraag of hun handelswijze geschikt is of niet, en of die nu overeenstemt met de waarheid of niet, ze gaan gewoon koppig door en handelen volgens hun persoonlijke bedoelingen. Doorgaans lijkt het misschien alsof God in hun hart is, maar wanneer ze dingen doen, is God niet in hun hart. Sommige mensen zeggen: “Ik kan niet dicht bij God komen met de dingen die ik doe. In het verleden was ik eraan gewend religieuze plechtigheden uit te voeren en probeerde ik dicht bij God te komen, maar het draaide op niets uit. Ik kon niet dicht bij Hem komen.” Zulke mensen dragen God niet in hun hart, maar alleen zichzelf en ze kunnen gewoon bij niets dat ze doen de waarheid in praktijk brengen. Niet naar waarheid handelen betekent dingen doen naar hun eigen wil, en dingen naar hun eigen wil doen betekent God verlaten, dat wil zeggen dat ze God niet in hun hart dragen. Menselijke ideeën zien er voor mensen over het algemeen goed en juist uit en het lijkt erop alsof ze de waarheid niet erg veel geweld aandoen. Mensen voelen dat als ze dingen op zo’n manier doen, ze waarheid in praktijk brengen. Ze voelen dat wanneer ze dingen op deze manier doen, ze zich aan God onderwerpen. In feite zoeken ze God hierover niet werkelijk en bidden er ook niet over tot God; ze streven er niet naar het goed te doen, in overeenstemming met Gods eisen, met als bedoeling Zijn wil tevreden te stellen. Ze bezitten niet deze ware gesteldheid en ze hebben evenmin zo’n verlangen. Dit is de grootste vergissing die mensen in hun beoefening maken. Je gelooft in God, maar je houdt God niet in je hart. Hoe is dat geen zonde? Ben je jezelf dan niet aan het bedriegen? Welk effect kun je oogsten als je op deze manier blijft geloven? Bovendien, hoe kan de gewichtigheid van geloof tot uitdrukking worden gebracht?

Het Woord, Deel III, De gesprekken van Christus van de laatste dagen, deel drie