Wat is het belangrijkste kenmerk van valse leiders die zich voordoen als geestelijke mensen? Dat ze goed zijn in het houden van preken. Deze ‘preken’ zijn geen ware preken. Het zijn geen preken waarin over de waarheid wordt gecommuniceerd, noch zijn het preken die de waarheidswerkelijkheid bezitten. Het zijn veeleer preken van woorden en doctrines; het zijn schijngeestelijke preken, preken van de farizeeën. Valse leiders zijn erg goed in hard werken aan de woorden en zinsneden van Gods woorden, ze besteden speciale aandacht aan het prediken van woorden en doctrines, en toch zoeken ze nooit de waarheid in Gods woorden en denken ze nooit na over hoe ze de waarheidswerkelijkheid moeten binnengaan. Ze zijn tevreden met het louter kunnen prediken van woorden en doctrines; zodra ze de doctrine helder en logisch hebben verkondigd, vinden ze dat goed genoeg en denken ze dat ze de waarheidswerkelijkheid bezitten, dat ze voor anderen kunnen staan en zich kunnen laten gelden, en mensen vanaf hun voetstuk de les kunnen lezen. Oppervlakkig gezien lijkt wat ze zeggen en doen verband te houden met de waarheid, lijken ze geen verstoringen of hinder te veroorzaken, noch lijken ze onjuiste uitspraken te bepleiten of aan te zetten tot onjuiste praktijken. En toch is er één probleem, namelijk dat ze geen enkel daadwerkelijk werk op zich kunnen nemen, of ook maar het geringste deel van hun verantwoordelijkheid kunnen vervullen, wat er uiteindelijk toe leidt dat ze niet in staat zijn om ook maar enig probleem in het werk te ontdekken. De manier waarop ze werken doet denken aan een blinde die op de tast zijn weg zoekt: ze gaan altijd af op hun gevoelens en verbeelding om blindelings regels op zaken toe te passen. Ze zijn totaal niet in staat om de essentie van problemen helder te zien, en toch verkondigen ze er nog onzin over – ze kunnen daadwerkelijke problemen totaal niet oplossen. Als een valse leider de waarheid werkelijk zou begrijpen, zou hij vanzelfsprekend in staat zijn om problemen te ontdekken en de waarheid te zoeken om ze op te lossen. Maar valse leiders begrijpen de waarheid duidelijk niet, en toch doen ze alsof ze geestelijk zijn, denken ze dat ze in staat zijn om het werk van de kerk uit te voeren en durven ze gewetenloos te genieten van de voordelen van hun status. Is dat niet weerzinwekkend? Ze denken dat ze een echte vaardigheid bezitten – dat ze kunnen prediken. Maar ze kunnen simpelweg geen daadwerkelijk werk uitvoeren. De woorden en doctrines die valse leiders kennen en prediken kunnen hen niet helpen om hun werk goed uit te voeren, noch om problemen in het werk te ontdekken, en nog veel minder om alle problemen op te lossen waarmee ze worden geconfronteerd. Na enige tijd gewerkt te hebben, zijn ze niet in staat om over enige ervaringsgetuigenis te spreken. Kan zo’n leider of werker aan de norm voldoen? Het is overduidelijk dat dit niet het geval is. En hoe behoren valse leiders die niet aan de norm voldoen te worden behandeld? Ze moeten niet alleen worden ontheven en geëlimineerd maar als ze geen berouw tonen, kunnen ze bij een verkiezing ook niet opnieuw worden gekozen om als leider of werker te dienen. Als iemand een valse leider of valse werker kiest die is geëlimineerd, verstoort en schaadt hij willens en wetens het werk van de kerk, en dit toont aan dat de kiezer een aanbidder en volgeling van die valse leider is, en niet iemand die werkelijk in God gelooft. Hebben jullie ooit een schijngeestelijke valse leider gekozen? (Ja.) Ik veronderstel dat jullie er heel wat hebben gekozen. Jullie denken dat iemand die al vele jaren in God gelooft, veel van Gods woord heeft gelezen en veel preken heeft gehoord, overvloedige ervaring heeft met prediken en werken, en urenlang kan prediken, zeker in staat is om werk uit te voeren. Nadat jullie hem dan als leider hebben gekozen, ontdekken jullie een ernstig probleem: de broeders en zusters zien hem nooit en kunnen hem nooit vinden als er een probleem is. Niemand weet waar hij zich schuilhoudt; hij verschanst zich ergens en laat zich door niemand storen. Dat is een probleem. Hij speelt altijd verstoppertje op kritieke momenten in het werk en broeders en zusters kunnen hem nooit vinden wanneer hij nodig is om een probleem op te lossen – verwaarloost hij niet zijn eigenlijke plichten? Waarom durven sommige mensen de broeders en zusters niet onder ogen te komen zodra ze leider worden? Waarom zijn ze nergens te vinden? Wat houdt hem precies bezig? Waarom lost hij geen daadwerkelijke problemen op? Waarmee hij zich ook bezighoudt, hiervan kun je zeker zijn: als hij een tijdje geen daadwerkelijk werk uitvoert, is hij een valse leider en moet hij snel worden ontheven en moet er iemand anders worden gekozen. Zouden jullie in de toekomst dit soort valse leiders kiezen? (Nee.) Waarom niet? Wat denken jullie dat het gevolg is van het kiezen van een blinde als je gids? Die persoon is zelf blind, dus kan hij dan anderen op het juiste pad brengen? Het is precies zoals Gods woorden in de Bijbel zeggen: “Als de ene blinde de andere leidt, vallen ze samen in een kuil” (Matteüs 15:14). Een blinde loopt zonder richting of doel; hoe kan hij anderen leiden? Als iemand een blinde als gids kiest, dan is hij zelf nog blinder. Er is een gezegde onder de ongelovigen: ‘Een blinde de weg vragen.’ Een valse leider kiezen om als kerkleider te dienen, is als een blinde de weg vragen. Dat is toch absurd? Allen die hun stem uitbrengen op een valse leider zijn blinden die een blinde kiezen en geen van hen begrijpt de waarheid.

Wanneer sommige mensen een schijngeestelijke persoon als leider kiezen, voelen ze zich zo gelukkig en denken: ‘We hebben nu een geweldige leider. Onze leider is echt goed in het houden van preken. Hij predikt op een zeer logische en gestructureerde manier, en zijn preken snijden veel hout.’ Sommige mensen die geen onderscheidingsvermogen hebben, zijn tot tranen toe bewogen, voelen een grote gehechtheid aan deze leider en willen niet eens hun plicht vervullen. Ze begrijpen de dingen vrij helder wanneer ze naar communicatie luisteren, maar wanneer ze problemen ontdekken tijdens het vervullen van hun plicht, weten ze niet hoe ze die moeten oplossen, voelen ze zich verward en denken: ‘Ik lijk alles te begrijpen wanneer ik naar de communicatie van de leider luister, dus hoe komt het dat ik de moeilijkheden die ik in mijn werk tegenkom niet kan oplossen?’ Wat is hier het probleem? Alles wat dit soort valse leiders prediken, is woorden en doctrines, lege frasen, slogans en onzin. Wat ze prediken, lost jouw daadwerkelijke problemen niet op; ze houden je voor de gek. Ze voeden je met illusies en roepen een paar slogans om je ten onrechte te laten geloven dat de problemen zijn opgelost, terwijl ze in feite niet communiceren over de waarheidsprincipes met betrekking tot je problemen. Hoe kunnen problemen worden opgelost door op deze manier te communiceren? De doctrines die ze prediken hebben niets te maken met daadwerkelijke problemen; ze vermijden de essentie van alle problemen en spreken op een lege manier over theorieën. Ze prediken alleen woorden, doctrines en geestelijke theorieën. Ze hebben geen idee wat de waarheidswerkelijkheid is, en wanneer er problemen ontstaan, raken ze in de war. De preken die ze geven, kunnen geen daadwerkelijke problemen oplossen; die preken zijn slechts een soort theorie, kennis en doctrine. Dit soort valse leiders prediken Gods woorden en de waarheid alsof het slechts soorten woorden, doctrines en slogans zijn. Ze vermijden alle daadwerkelijke problemen en prediken alleen woorden die hol en onpraktisch zijn. En wat zal er uiteindelijk gebeuren? Hoelang ze ook prediken, hun preken zullen hoogstens het effect hebben van het aanmoedigen en aansporen van mensen, waardoor mensen iets enthousiaster worden en een energiestoot krijgen, maar ze kunnen geen enkel ander probleem oplossen. De waarheid staat niet los van de werkelijkheid, maar is juist verbonden met de werkelijkheid en met allerlei problemen die daadwerkelijk bestaan. Zullen jullie nu dus in staat zijn om schijngeestelijke valse leiders te onderscheiden wanneer jullie ze de volgende keer tegenkomen? Zo niet, laat dan, wanneer jullie op iemand willen stemmen om leider te worden, die persoon eerst een paar problemen oplossen. Als die persoon ze in overeenstemming met de principes oplost, en als hij behoorlijk goede resultaten behaalt en de problemen oplost met behulp van de waarheidswerkelijkheid, dan kunnen jullie op hem stemmen; als die persoon de essentie van de problemen en de werkelijke situatie vermijdt en er niet over praat, en het enige wat hij kan doen is op een lege manier doctrines prediken, slogans roepen en zich aan regels houden, dan kunnen jullie niet op hem stemmen. Waarom kunnen jullie niet op die persoon stemmen? (Omdat hij niet in staat is om daadwerkelijke problemen op te lossen.) En wat voor soort persoon is niet in staat om daadwerkelijke problemen op te lossen? Een persoon die alleen woorden en doctrines kan prediken – hij is een huichelachtige, schijngeestelijke farizeeër. Hij heeft niet het kaliber dat nodig is om de waarheid te begrijpen, hij is niet bekwaam om problemen op te lossen, hij kan geen problemen oplossen, en dus als je hem als leider kiest, zal hij onvermijdelijk een valse leider zijn. Hij is niet in staat om het werk van een leider uit te voeren of de verantwoordelijkheden van een leider te vervullen. Zou je hem dus niet schaden als je op hem stemde? Sommige mensen zeggen: “Hoe is dat hem schaden? We bedoelen het goed door op hem te stemmen. Hij heeft enig kaliber, en als we hem kiezen, hebben we dan niet iemand die de verantwoordelijkheid voor het werk kan dragen?” Natuurlijk is het een goede zaak om iemand te hebben die verantwoordelijkheid draagt, maar dit soort persoon is niet in staat om verantwoordelijkheid te dragen. Het enige wat hij kan doen is op een lege manier over theorieën spreken; hij houdt geen rekening met de werkelijke situatie en hij dient tot niets bij het oplossen van problemen. Dus door op hem te stemmen, geef je hem dan niet de kans om kwaad te doen? Dwing je hem dan niet om de weg van een valse leider te bewandelen? Daarom moet je zulke mensen niet als leiders kiezen.

Kunnen jullie onderscheiden wie van de mensen in jullie omgeving, met wie jullie vaak contact hebben en die jullie goed kennen, alleen maar over doctrines kan spreken en geen daadwerkelijke problemen kan oplossen? Wie predikt altijd hoogdravende theorieën en stelt nieuwe en unieke plannen voor waar nog nooit iemand van heeft gehoord, maar raakt verward en staat met zijn mond vol tanden als hem gevraagd wordt hoe de specifieke uitvoeringsplannen en concrete details in praktijk gebracht moeten worden en geïmplementeerd? Wat ze zeggen is erg hol en volkomen onrealistisch, en het houdt geen verband met of strookt niet met de werkelijke situatie, de feitelijke omgeving, wat mensen daadwerkelijk kunnen bereiken, de gestalte van mensen en het niveau van hun professionele vaardigheden. Sterker nog, wat ze zeggen strookt niet met de vereisten van Gods huis; ze praten gewoon onzin, laten hun fantasie de vrije loop en flappen er impulsief uit wat er maar in hen opkomt. Ze denken dat ze voor niets van wat ze zeggen verantwoording hoeven af te leggen, zelfs niet als ze opscheppen en pochen. Met deze houding uiten ze hun zienswijzen en opperen ze hun ideeën – zijn dat geen schijngeestelijke mensen? (Ja.) Sommige mensen geloven dat niemand opschepperij, pocherij of hoogdravende ideeën toch al serieus neemt, en dat het bovendien laat zien hoe capabel ze zijn. Ze denken dat als ze het bij het verkeerde eind hebben, ze er geen verantwoording voor hoeven af te leggen, en als ze het bij het juiste eind hebben, iedereen hen hoog zal achten, en dus zeggen ze wat ze maar willen en stellen ze alles heel eenvoudig voor. Ze hebben tal van ideeën, maar niet één daarvan is voorzien van een concreet uitvoeringsplan dat naar behoren kan worden geïmplementeerd. Ze nemen geen enkele zienswijze die ze opperen serieus, of die nu zuiver of verwrongen is. Vandaag zeggen ze het ene en morgen het andere, en hoewel de zienswijzen, theorieën en grondslagen die ze aanvoeren allemaal erg hoogdravend zijn, zijn ze stuk voor stuk hol en onpraktisch. Af en toe spreken ze over een plan dat niet hol of verwrongen is, maar als hen gevraagd wordt hoe het plan concreet moet worden uitgevoerd, kunnen ze niets zeggen. Bij het roepen van leuzen, het uiten van hoogdravende woorden en het verkondigen van zienswijzen zijn ze zeer enthousiast en proactief. Maar als het aankomt op het verrichten van concreet werk en het implementeren van specifieke plannen, verdwijnen ze spoorloos, duiken ze onder en hebben ze geen enkele zienswijze meer. Kunnen zulke mensen leiders zijn? (Nee.) Wat zijn dan de gevolgen als zulke mensen leiders worden? Zullen ze niet zowel anderen als zichzelf schaden? Ze zullen het werk van de kerk vertragen en bovendien berokkenen ze zichzelf grote schade. De doctrines die ze prediken zijn slechts beperkte zaken, en als ze die eenmaal hebben gepredikt, hebben ze niets meer te zeggen, en dus zullen ze zich altijd moeten verbergen en ‘zich afzonderen om zich op hun zelfcultivering te richten’. Maakt dit het niet moeilijk voor hen? Zodra ze leider worden, zullen ze het gevoel hebben dat er drie grote bergen op hun hoofd drukken, zullen ze zich elke dag uitgeput en zeer onder druk voelen staan – wat voor zin heeft het dat ze zo lijden? Ze hebben niet het kaliber om leider te zijn, en als ze problemen ondervinden, passen ze lukraak regels toe op basis van hun eigen verzinsels en kunnen ze geen daadwerkelijke problemen oplossen – zulke mensen kunnen geen leiders zijn. Ze zijn niet in staat om daadwerkelijk werk te doen, dus zullen ze valse leiders zijn, en ze zullen zichzelf nog steeds geweldig vinden, zelfs als ze de ingang in het leven van de broeders en zusters vertragen. Als jullie het kaliber en het karakter van deze schijngeestelijke mensen zouden kunnen ontdekken en doorgronden, zouden jullie dan nog steeds op hen stemmen als leiders? Als jijzelf zo iemand bent en iemand wil op je stemmen, wat zou je dan doen? (Ik zou wat zelfbewustzijn hebben en verklaren dat ik niet geschikt ben om leider te zijn.) En als iedereen, nadat je deze verklaring hebt afgelegd, nog steeds denkt dat je goed bent en erop staat om op je te stemmen, wat zou je moeten doen? Zeg dan tegen hen: “Ik kan geen leiderschapswerk doen, ik kan dat werk niet aan. Oppervlakkig gezien lijk ik wat kaliber te hebben, en soms heb ik goede ideeën en breng ik een beetje licht, maar meestal predik ik alleen maar woorden en doctrines. Ik kan echt geen leider of werker zijn. Ik ben niet beter dan jullie. Wat jullie ook doen, stem alsjeblieft niet op mij. Zelfs als ik de meeste stemmen krijg, kan ik nog steeds geen leider zijn. Ik wil niemand schaden! Ik ben eerder leider geweest, en elke keer faalde ik en werd ik ontheven. Elke keer dat ik werd ontheven, was dat omdat mijn kaliber ondermaats was, het me aan werkvermogen ontbrak en ik geen praktisch werk kon doen. Het enige wat ik kon doen was woorden en doctrines prediken, en daarnaast was ik niet in staat om goed te presteren of ook maar een van de verantwoordelijkheden te vervullen die leiders behoren te vervullen. Ik was een valse leider.” Dit is zelfbewustzijn hebben, niet slechts in een paar woorden zeggen dat je ongeschikt bent om leider te zijn en het daarbij laten. Sommige mensen denken: ‘Ik heb zoveel jaren mijn plicht in deze groep vervuld en ik zou hoe dan ook als een oudgediende moeten worden beschouwd. Zelfs als ik nooit een bijdrage heb geleverd, heb ik hard gewerkt, dus hoe komt het dat niemand mijn sterke punten heeft ontdekt? Ik ben ook geschikt als leider. Ik kom vaak met gedachten, ideeën en suggesties die behoorlijk waardevol zijn en praktisch nut hebben. Of leiders ze nu overnemen of niet, ik ben in ieder geval iemand met attitudes, ideeën en zienswijzen. Waarom stemt niemand op mij?” Als jij zo denkt, dan kun je jezelf als volgt evalueren: zijn die gedachten, ideeën en suggesties die je hebt slechts uitspraken, of hebben ze werkelijk praktisch nut? Ben je in staat om allerlei moeilijkheden in het werk te ontdekken en op te lossen? Zijn je gedachten en ideeën bruikbaar? Kun je het werk aan? Als je gedachten en zienswijzen op het niveau van woorden en doctrines blijven steken, geen praktisch nut hebben en – nog belangrijker – niet overeenstemmen met de werkprincipes van Gods huis, hoe is het dan precies met je kaliber gesteld? Als je tot leider wordt gekozen, kun je dan de verantwoordelijkheden van leiders en werkers vervullen? Is je verlangen om leider te zijn ingegeven door ambitie, of door een gevoel van last? Als je werkelijk werkvermogen bezit en het vermogen om problemen op te lossen, en je ongerust wordt wanneer je ziet dat bepaalde leiders en werkers hun werk heel slecht uitvoeren en geen enkel probleem kunnen oplossen; en je voorstellen doet, maar ze niet luisteren, en ze de problemen niet kunnen oplossen, maar die niettemin niet aan de Boven melden; als je je zorgen maakt en angstig bent om het werk van Gods huis en het je onverdraaglijk verontrust om te zien hoe valse leiders het werk van de kerk vertragen, dan toont dat aan dat je een last draagt. Maar als je alleen maar de goedkeuring van iedereen wilt, een groter publiek wilt vinden en meer mensen naar je wilt laten luisteren wanneer je predikt en hoogdravend spreekt, alleen maar omdat je wat ideeën hebt, en als je boven de massa wilt uitsteken, dan getuigt dat niet van een last – dat is ambitie. Ambitieuze mensen kunnen alleen maar woorden en doctrines prediken, en alle ideeën die ze hebben zijn ook niets meer dan lege woorden en doctrines. Wanneer zulke mensen leiders worden, zijn het onvermijdelijk valse leiders, en als het kwaadaardige mensen zijn, zijn het antichristen. Als je ideeën op het niveau van lege woorden blijven steken, dan ben je, zodra je leider wordt, onvermijdelijk net als elke schijngeestelijke valse leider. Je zult je altijd ‘afzonderen om je op je zelfcultivering te richten’, anders bekruipt je een gevoel van crisis en heb je niets te prediken. Als je precies hetzelfde bent als zij, en terwijl je vanaf je voetstuk predikt, niet in staat bent om ook maar enig probleem in het werk te ontdekken, en vanzelfsprekend ook niet in staat bent om ook maar enig probleem op te lossen, dan ben je onvermijdelijk een valse leider. En wat gebeurt er uiteindelijk met valse leiders? Ze worden uit hun functie ontheven omdat ze niet in staat zijn om daadwerkelijk werk uit te voeren – ze zijn voorbestemd om dit pad te bewandelen.

Er zijn veel mensen die zich in hun hart altijd verontwaardigd voelen en zijn erop gebrand om hun slag te slaan, en telkens wanneer het tijd is om een leider of een supervisor te kiezen, willen zij altijd degene zijn die wordt gekozen. Sommige mensen denken dat zij het langst in God hebben geloofd, het meeste leed hebben verdragen, het langst hun plicht hebben vervuld en met de meeste trouw, en het meest in aanmerking komen voor het leiderschap, en dus willen ze dat andere mensen hen kiezen. Wat zul je kunnen doen als andere mensen je kiezen? Zul je de titel van valse leider kunnen vermijden? Zul je de verantwoordelijkheden van leiders en werkers kunnen vervullen? Dit zijn allemaal daadwerkelijke problemen, maar niemand staat hierbij stil. Onder deze mensen zijn sommigen van voldoende kaliber. Ze kunnen de waarheid zoeken wanneer zich in hun plicht problemen voordoen, en wanneer ze de waarheid begrijpen en in staat zijn om zaken volgens de principes aan te pakken, kunnen ze aan de norm voldoen. Als zulke mensen de waarheid begrijpen, liefhebben en kunnen nastreven, en bovendien een relatief goede menselijkheid hebben, dan is het voor hen geen enkel probleem om leiders en werkers te worden die aan de norm voldoen – dat zal niet erg moeilijk zijn. Sommige mensen klagen er altijd over dat hun werk moeilijk is, ze zijn niet bereid om zich in te spannen of de prijs te betalen als het op de waarheid aankomt, en ze morren als ze worden gesnoeid. Kunnen zulke mensen leiders en werkers zijn die aan de norm voldoen? Hun intenties en attitude zijn gewoon verkeerd, het zijn geen mensen die de waarheid nastreven, en wat God ook van hen eist, ze nemen een negatieve houding aan. Zulke mensen verdienen het niet om leiders en werkers te zijn. Ze dragen geen last in hun hart, en hoe duidelijk of helder de werkregelingen van Gods huis ook worden uiteengezet, ze zijn nog steeds niet bereid om hard te werken om het werk goed te doen. Eigenlijk is het niet moeilijk om het werk goed te doen. Waarom is het niet moeilijk? Ten eerste heeft Gods huis specifieke werkregelingen voor al het werk van de kerk, en heeft de Boven er specifieke bepalingen voor vastgesteld, dus wordt van jullie niet geëist dat jullie innovatief zijn met enig werkitem of het zelfstandig voltooien. De Boven heeft jullie een kader en een richting gegeven, heeft jullie principes gegeven, en heeft jullie minimumnormen gegeven; bij het uitvoeren van jullie taken werken jullie niet in het wilde weg, en het ontbreekt jullie niet aan richting. Ten tweede, bij elk werkitem, ongeacht wie de supervisor is, en ongeacht of de focus van het werk in het buitenland of in het binnenland ligt, is het voornaamste dat de broeder Boven het werk concreet opvolgt, begeleidt, er toezicht op houdt, het inspecteert en er controle over uitoefent, en er regelmatig navraag over doet. Hoe specifiek zijn deze handelingen? De broeder Boven is persoonlijk betrokken bij en volgt elk script, elke film, elk programma, elk gezang, enzovoort op. Ik ben ook betrokken bij een deel van het werk, en geef jullie een algemene richting en een kader. Ten derde, voor elk aspect van het werk dat de waarheidsprincipes betreft, communiceert de Boven ook regelmatig met jullie over de waarheidsprincipes, begeleiden zij jullie werk, snoeien zij jullie, oefenen zij controle uit voor jullie en zullen zij te allen tijde jullie afwijkingen en absurditeiten corrigeren. Ten vierde, wat betreft belangrijk personeels- en administratief werk, helpt de Boven jullie persoonlijk door controle uit te oefenen en beslissingen te nemen. Feit is dat, welk werk jullie ook doen, jullie het niet zelfstandig voltooien; het wordt allemaal geregeld, geleid, geïnstrueerd en gecontroleerd door de Boven. Dus wat doen jullie dan? Jullie genieten gewoon van kant-en-klare dingen – jullie zijn zo gezegend! Jullie hoeven je nergens zorgen over te maken; jullie hoeven alleen maar de handen uit de mouwen te steken. Dat is het werk dat jullie toekomt. Hebben jullie hiervoor ooit een extra prijs betaald? (Nee.) De Boven heeft al dit grote, belangrijke werk gedaan. Daarom is het werk dat jullie doen heel gemakkelijk en zijn er geen grote moeilijkheden. Als mensen onder zulke omstandigheden hun werk nog steeds niet goed doen, dan is dat onvergeeflijk, en het bewijst dat ze eenvoudigweg niet met hart en ziel hun werk doen of hun verantwoordelijkheden vervullen. Sommige mensen zeggen: “Wie maakt er nu geen fouten in zijn werk? Is het dan niet toegestaan dat mensen fouten maken?” Er wordt niet van jullie geëist dat jullie een perfecte score behalen; een voldoende is al genoeg. Dan geldt dat jullie de verantwoordelijkheden van leiders en werkers hebben vervuld. Is dit veeleisend? (Nee.) Het is gemakkelijk om een voldoende te halen op basis van de instructie en de controle van de Boven; het hangt er alleen van af of mensen oprecht de waarheid nastreven. Als ze geen enkele inspanning leveren als het op de waarheid aankomt, en altijd plichtmatig willen zijn, en als ze tevreden zijn met enkel het afhandelen van formaliteiten als ze aan het werk zijn, niets verkeerds doen, geen verstoringen of hinder veroorzaken, en niets hebben wat hun geweten bezwaart, dan kunnen ze geen voldoende halen. De meeste leiders en werkers hebben deze houding ten opzichte van hun werk; ze voeren een beetje werk uit, maar willen zichzelf niet uitputten, ze zijn tevreden met middelmatigheid, en de resultaten van hun werk zijn, zo denken ze, Gods zaak en hebben niets met hen te maken. Is deze houding aanvaardbaar? Als jij zo’n houding hebt, dan is het werk dat je kunt uitvoeren zeer beperkt en zet je je niet volledig in, wat betekent dat je ofwel niet in staat bent om daadwerkelijk werk uit te voeren, ofwel geen daadwerkelijk werk uitvoert, en dus behoor je te worden gekenmerkt als een valse leider – dit is volkomen gepast en niet onrechtvaardig. Sommige mensen zeggen altijd: “U stelt te hoge eisen aan ons. Als we dit werk niet doen, zijn we valse leiders, en als we niet voldoen aan die eisen, zijn we dat ook. Waar ziet U ons voor aan? We zijn geen robots, we zijn geen volmaakte mensen. We zijn gewoon gewone mensen, we zijn slechts stervelingen. U zegt ons dat we gewone mensen moeten zijn, normale mensen, dus waarom stelt U zulke hoge eisen aan ons als leiders?” Eigenlijk stel Ik geen hoge eisen aan jullie. Ik vraag je alleen de verantwoordelijkheden te dragen die een mens behoort te dragen. Dit is iets wat je behoort te doen, en wat jij als leider en werker ook kunt bereiken. Als je echter niet hard werkt om naar de waarheid te streven, en altijd bang bent om te lijden en altijd naar comfort verlangt, dan ben je, ongeacht je redenen of excuses, onvermijdelijk een valse leider. Het is net als de dingen die bij normale menselijkheid horen en waar volwassenen zelf voor moeten zorgen, zoals hoe laat een volwassene ’s ochtends opstaat, hoeveel maaltijden hij eet en hoeveel uur hij per dag werkt, en wanneer hij zijn vuile was doet – je moet deze dingen zelf regelen, en het is niet nodig om er iemand anders naar te vragen. Als je voor alles andere mensen raadpleegt en niets begrijpt, betekent dat dan niet dat je verstandelijk tekortschiet en een sufferd bent? Betekent het niet dat je niet voor jezelf kunt zorgen? Kunnen zulke mensen leiders zijn? Zijn het geen valse leiders? Zulke mensen moeten worden ontheven. Zulke mensen willen nog steeds aan hun positie vasthouden en niet aftreden, en ze willen nog steeds leiders zijn! Nadat sommige valse leiders zijn ontheven, voelen ze zich onrecht aangedaan en houden ze niet op met huilen. Ze huilen tot hun ogen helemaal opgezwollen zijn. Waarom huilen ze? Ze weten niet wat voor iets ze zijn. Als Ik zeg dat Ik geen hoge eisen stel aan mensen, bedoel Ik dat wat er van je wordt gevraagd, iets is wat je kunt bereiken; de weg is al voor je geëffend en het kader is al vastgesteld, en de beslissingen zijn genomen, en je hoeft alleen maar aan de slag te gaan. Het is net als eten: graan, groenten, allerlei smaakmakers, potten en een fornuis zijn voor je klaargezet, en het enige wat je hoeft te doen is leren koken; dit is wat een volwassene behoort te doen en te bereiken. Als je dit niet kunt bereiken, dan ben je een sufferd, en kun je niet tot het intelligentieniveau van normale volwassenen worden gerekend. Sommige leiders zijn niet in staat om dit daadwerkelijke werk te doen, en dus moeten ze worden ontheven. Hoe kunnen we dan definiëren en bepalen of iemand in staat is om dit soort werk te doen? Als je de intelligentie en het kaliber van een volwassene bezit, en je bezit het plichtsbesef en verantwoordelijkheidsgevoel dat een volwassene behoort te bezitten, dan behoor je in staat te zijn dit soort werk te doen. Als je het niet kunt of het niet doet, dan ben je een valse leider. Zo wordt dit vastgesteld, en dat is een nauwkeurige beoordeling. Dit is geen veroordeling van een persoon. Ook geen oordeel over hem. Is dit dan hard? De feiten spreken voor zich. Dit is helemaal niet hard.

De bijbelteksten zijn ontleend aan de Nieuwe Bijbelvertaling © 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap.