Momenteel is het evangeliewerk in het buitenland overal in volle gang. Sommige landen hebben meer mensen die de waarheid kunnen aanvaarden, terwijl bevolkingsgroepen in andere landen een lager kaliber hebben, waardoor er minder mensen zijn die de waarheid kunnen aanvaarden. Sommige landen hebben geen vrijheid van geloof, tonen sterke weerstand tegen de ware weg en Gods werk, en maar weinige mensen kunnen de waarheid aanvaarden. Bovendien zijn de bevolkingsgroepen van sommige landen te achtergebleven en van zo’n pover kaliber dat ze de waarheid niet kunnen begrijpen, hoe er ook over gecommuniceerd wordt, en het lijkt erop dat de mensen daar tekortschieten in de waarheid. Op zulke plaatsen zou het evangelie niet gepredikt moeten worden. Maar degenen die het evangelie prediken, zien de essentie van het probleem niet; ze prediken niet tot wie de waarheid kan aanvaarden, maar bijten zich liever vast in de moeilijkste gevallen en negeren de makkelijkere. Ze prediken niet op plaatsen waar het evangeliewerk al wordt verspreid en het makkelijk is te prediken. In plaats daarvan staan ze erop het evangelie juist in die arme en achtergebleven plaatsen te prediken, aan groepen mensen met het slechtste kaliber die de waarheid niet kunnen bevatten, en aan etnische groepen met de diepste religieuze noties en de sterkste weerstand tegen God. Is dit geen afwijking? Neem bijvoorbeeld het jodendom en enkele diepgewortelde etnische religies, die het christendom als vijand beschouwen en het zelfs vervolgen. In zulke landen en onder zulke etnische groepen zou het evangelie simpelweg niet gepredikt moeten worden. Waarom niet? Omdat prediken zinloos is. Zelfs al zet je alle mankracht, financiële middelen en materiële middelen in, dan kunnen er drie, vijf of zelfs tien jaar voorbijgaan zonder noemenswaardige resultaten. Wat moet je in dit soort situaties doen? Aanvankelijk, als je niet beter weet, kun je het proberen; maar zodra je de omstandigheden helder ziet – dat het prediken van het evangelie aan hen, tegen hoge kosten, uiteindelijk niet per se goede resultaten oplevert – moet je een ander pad kiezen, een pad dat wél resultaten kan geven. Is dit niet iets wat leiders en werkers moeten doorzien? (Ja.) Maar valse leiders begrijpen dit niet. Als het gaat om waar je moet beginnen met het verspreiden van het evangelie in het buitenland, zeggen sommigen: “Begin met Israël. Aangezien Israël de basis was voor Gods eerste twee stadia van het werk, moet het daar gepredikt worden. Hoe moeilijk het ook is, we moeten volharden in het tot hen prediken.” Maar na een lange tijd prediken zijn er geen noemenswaardige resultaten, wat tot teleurstelling leidt. Wat moeten leiders op dit moment doen? Als het een leider met kaliber en een last was, zou hij zeggen: “Onze prediking van het evangelie is principeloos; we weten niet hoe we de natuurlijke gang van zaken moeten volgen, maar bekijken de dingen slechts op basis van onze verbeeldingen – dat is te naïef van ons! De dwaasheid, koppigheid en absurditeit van deze mensen hadden we niet verwacht. We dachten dat, omdat zij al duizenden jaren in God geloven, zij de eersten zouden moeten zijn om Gods evangelie te horen, maar we dachten verkeerd; ze zijn te absurd! In feite, toen God het werk van de verlossing deed, had Hij hen al opgegeven. Dat wij nu teruggaan om tot hen te prediken, zou een zinloze inspanning zijn; het zou tevergeefs arbeiden en dwaas handelen zijn. We hebben Gods bedoelingen verkeerd begrepen. God werkt niet aan deze kwestie, dus hoe kunnen wij mensen het dan doen? We hebben het geprobeerd, maar hoe we ook prediken, ze aanvaarden de ware weg niet. We moeten het voor nu laten rusten, hen terzijde schuiven en voorlopig geen aandacht aan hen besteden. Als er mensen zijn die bereid zijn te zoeken, zullen we hen verwelkomen en getuigen aan hen van Gods werk. Als er niemand is die zoekt, is het onnodig proactief naar hen op zoek te gaan.” Is dit geen principe van het prediken van het evangelie? (Ja.) Dus kan een valse leider zich aan principes houden? (Nee.) Valse leiders hebben een pover kaliber en kunnen de essentie van de kwestie niet doorzien; zij zullen zeggen: “God heeft gezegd dat de Israëlieten Zijn uitverkoren volk zijn. We kunnen hen nooit opgeven. Zij zouden op de eerste plaats moeten komen; we moeten eerst tot hen prediken voordat we tot mensen in andere landen prediken. Als Gods werk in Israël zou worden verspreid, wat een grote glorie zou dat zijn! God bracht glorie van Israël naar het oosten, en wij zouden die glorie vanuit het oosten terug moeten brengen naar Israël en hen laten zien dat God is teruggekeerd!” Is dit niet gewoon maar een leus? Komt dit overeen met de feiten? Dit is wat degenen zonder geestelijk begrip zouden zeggen. En die valse leiders die geen echt werk doen? Die besteden hier geen aandacht aan. De mensen die het evangelie prediken, worstelen al lange tijd met deze kwestie, heen en weer geslingerd tussen opgeven en doorgaan met prediken, onzeker hoe ze het in de praktijk moeten brengen. Valse leiders zijn zich er totaal niet van bewust dat dit een probleem is. Wanneer ze zien dat deze mensen zich zorgen maken omdat ze geen pad hebben, zeggen ze: “Waar maken jullie je druk om? We hebben de waarheid en ervaringsgetuigenissen; predik gewoon tot hen!” Iemand zegt: “Je begrijpt het niet, het is echt moeilijk om tot deze mensen te prediken.” Wanneer zich in het werk belangrijke kwesties voordoen die van leiders vragen ze op te lossen, roepen de leiders nog steeds alleen maar leuzen en spreken ze holle frasen. Is dit het gedrag dat van leiders wordt verwacht? Wanneer hun gevraagd wordt of tot zulke potentiële ontvangers van het evangelie gepredikt moet worden, zeggen ze: “Tot iedereen moet worden gepredikt – vooral tot de Israëlieten. Tot hen moet absoluut worden gepredikt.” Horen jullie een probleem in deze woorden? Weten ze dat dit een afwijking is, een fout in het evangeliewerk die zij moeten aanpakken? Deze nietsnutten weten het niet en blijven daar hoogdravende taal uitslaan en leuzen roepen; het zijn echt waardeloze figuren! En toch denken ze dat ze scherpzinnig zijn, dat ze kaliber hebben en slim zijn. Ze zijn zich er niet eens van bewust dat er zo’n grote fout en afwijking in het werk is ontstaan; kunnen ze het dan überhaupt beginnen op te lossen? Dat is nog minder waarschijnlijk. Degenen die het evangelie prediken maken zich allemaal grote zorgen; het evangeliewerk is beïnvloed en belemmerd en verloopt niet vlot, en de valse leiders hebben verrassend genoeg geen enkel benul van de afwijking die in het werk optreedt. Wanneer de meeste mensen problemen of afwijkingen in het werk tegenkomen, trekken ze zich er vaak niets van aan, merken het niet op en blijven koppig en roekeloos vasthouden aan de verkeerde aanpak. Als leiders en werkers de situatie ook niet tijdig begrijpen en er geen vat op krijgen, dan staan ze met stomheid geslagen tegen de tijd dat het probleem ernstig is geworden, de voortgang van het werk heeft beïnvloed en de meeste mensen het probleem zelf al zien. Dit wordt veroorzaakt door het plichtsverzuim van de leiders en werkers. Dus hoe kunnen ze zulke ernstige gevolgen vermijden? Leiders en werkers moeten het werk regelmatig controleren en tijdig inzicht krijgen in de huidige status en voortgang van het werk. Als blijkt dat de werkefficiëntie niet hoog is, moeten ze nagaan welk onderdeel gebreken en problemen vertoont, en erover nadenken: ‘Op dit moment lijken deze mensen het druk te hebben, maar waarom zien we geen duidelijke efficiëntie? Neem bijvoorbeeld het werk van het evangelieteam: zoveel mensen prediken elke dag het evangelie en getuigen, samen met enkele mensen die meewerken, waarom worden er dan elke maand zo weinig mensen gewonnen? Waar zit het probleem? Wie veroorzaakt het? Hoe is deze afwijking ontstaan? Wanneer is het begonnen? Ik moet naar elke groep gaan om te achterhalen wat iedereen nu doet, hoe het met de huidige potentiële ontvangers van het evangelie staat en of de richting van de evangelieprediking juist is. Dat moet ik allemaal uitzoeken.’ Door te raadplegen, te communiceren en te discussiëren, komen de afwijkingen en gebreken in het werk geleidelijk aan het licht. Zodra een probleem is ontdekt, mag het niet worden genegeerd; het moet worden opgelost. Dus wat voor soort leiders kunnen de problemen, afwijkingen en gebreken die in het werk opduiken opsporen? Deze leiders moeten een last dragen, ijverig zijn en betrokken zijn bij elk detail van het specifieke werk; elk onderdeel opvolgen, begrijpen en doorgronden; vaststellen wat iedereen doet, en hoeveel mensen geschikt zijn voor welke taak, wie de supervisors zijn, wat het kaliber van deze mensen is, of ze hun werk goed doen of niet, hoe efficiënt ze zijn, hoe het werk vordert, enzovoort – al deze zaken moeten worden vastgesteld. Daarnaast is het meest kritieke onderdeel van het evangeliewerk of evangeliepredikers de waarheid bezitten of niet, of ze helder kunnen communiceren over de waarheden van de visies om noties en problemen van mensen op te lossen, of ze kunnen voorzien in wat de potentiële ontvangers van het evangelie missen om hen grondig te overtuigen, en of ze in hun communicatie over de waarheid op een gespreksmatige manier kunnen spreken, zodat potentiële ontvangers van het evangelie meer van Gods stem kunnen horen. Als een potentiële ontvanger van het evangelie bijvoorbeeld wil leren over de waarheden wat betreft de betekenis van Gods incarnatie, maar een bepaalde evangelieprediker steeds praat over de betekenis van Gods werk en over wat religieuze noties zijn, is dat dan geen probleem? Als iemand gewoon wil leren hoe hij gered kan worden en wat de inhoud is van Gods managementplan om de mensheid te redden, is dit dan niet het moment om te communiceren over de waarheden van de visies wat betreft de drie stadia van Gods werk? (Ja.) Maar deze evangelieprediker blijft maar praten over Gods tuchtiging en oordeel, en dat Hij blootlegt dat de verdorven gezindheden van mensen arrogantie, bedrieglijkheid en boosaardigheid omvatten, en soortgelijke onderwerpen. Voordat de andere partij Gods werk heeft aanvaard, begint de evangelieprediker al met hen te praten over tuchtiging en oordeel en ontmaskert hij hun verdorven gezindheden. Als gevolg daarvan keert die persoon zich met afkeer af, krijgt hij niet wat hij wil en blijven zijn problemen waarvoor hij een oplossing zoekt onopgelost; hij verliest zijn interesse en wil niet verder onderzoeken. Is dit geen probleem met de evangelieprediker? De evangelieprediker begrijpt de waarheid niet of mist geestelijk begrip en is zich daarom volkomen onbewust van wat de ander nodig heeft. Daardoor mist hij, als hij spreekt, de kern, ratelt hij maar door en lost hij de problemen van de potentiële ontvanger van het evangelie totaal niet op – hoe zou hij ooit mensen kunnen winnen door op deze manier het evangelie te prediken?

Valse leiders negeren alle problemen die ze in hun werk tegenkomen. Wat voor problemen zich in het evangeliewerk ook voordoen en hoe kwaadaardige mensen dit werk ook verstoren en beïnvloeden, ze schenken er geen aandacht aan, alsof het niets met hen te maken heeft. Valse leiders zijn warrig in hun werk. Of iemand in zijn plicht nu resultaten boekt of niet, of overeenkomstig de waarheidsprincipes handelt of niet, ze houden geen toezicht en voeren geen controles uit, waardoor mensen vrij hun gang kunnen gaan, ongeacht de gevolgen. Daardoor blijven de afwijkingen en gebreken in het evangeliewerk onopgelost en glipt een ontelbaar aantal mensen dat de ware weg zoekt weg, zodat ze niet zo snel mogelijk voor God kunnen worden gebracht. Sommige mensen zeggen, nadat ze Gods werk in de laatste dagen hebben aanvaard: “Eigenlijk heeft iemand mij drie jaar geleden het evangelie gepredikt. Het was niet dat ik het niet wilde aanvaarden of dat ik in negatieve propaganda geloofde; de persoon die tot me predikte was gewoon zo onverantwoordelijk. Hij kon mijn vragen niet beantwoorden en was onduidelijk in het communiceren toen ik de waarheid zocht; hij sprak alleen wat nutteloze woorden. Het gevolg was dat ik niets anders kon doen dan teleurgesteld vertrekken.” Drie jaar later, na online onderzoek en vervolgens zoeken en communiceren met de broeders en zusters, lossen deze mensen alle noties en verwarringen in hun hart één voor één op, bevestigen ze volledig dat het God is die verschijnt en werk verricht, en aanvaarden ze het. Dit is hun aanvaarding van Gods werk door hun eigen zoektocht en onderzoek. Als degene die het evangelie predikte drie jaar eerder helder over de waarheid had kunnen communiceren en hun noties en vragen had opgelost, dan hadden ze het drie jaar eerder aanvaard. Wat is er in drie jaar veel groei in het leven vertraagd! Dit moet worden beschouwd als plichtsverzuim van degenen die het evangelie prediken en het hangt direct samen met het feit dat zij de waarheid niet begrijpen. Sommige evangeliewerkers richten zich er simpelweg niet op zich met de waarheid toe te rusten; ze kramen alleen wat doctrines uit en kunnen de noties of concrete problemen van mensen niet oplossen. Daardoor aanvaarden velen het evangelie niet tijdig wanneer ze het horen en wordt hun groei in het leven met meerdere jaren vertraagd. Er moet gezegd worden dat de leiders die verantwoordelijk zijn voor het evangeliewerk hiervoor verantwoordelijk zijn door hun ontoereikende begeleiding en onvoldoende toezicht. Als leiders en werkers echt een last dragen, en wat meer lijden kunnen verdragen, meer kunnen oefenen in het communiceren over de waarheid en wat meer trouw tonen, en helder communiceren over alle aspecten van de waarheid, zodat die evangeliewerkers over de waarheid kunnen communiceren om de noties en twijfels van mensen op te lossen, dan zouden de resultaten van het prediken van het evangelie steeds beter worden. Zo zouden meer mensen die de ware weg onderzoeken Gods werk eerder kunnen aanvaarden en eerder tot God kunnen terugkeren om Zijn redding te ontvangen. Het werk van de kerk loopt vertraging op omdat valse leiders ernstig plichtverzuim plegen, geen echt werk doen, het werk niet opvolgen of erop toezien, en niet in staat zijn over de waarheid te communiceren om problemen op te lossen. Natuurlijk komt dat ook doordat deze valse leiders zich tegoed doen aan de voordelen van status, de waarheid totaal niet nastreven en niet bereid zijn het werk van de evangelieverspreiding op te volgen, erop toe te zien of te begeleiden – met als gevolg dat het werk langzaam vordert en veel door de mens veroorzaakte afwijkingen, absurditeiten en roekeloze wandaden niet tijdig worden rechtgezet of opgelost, wat de effectiviteit van de evangelieverspreiding ernstig schaadt. Pas wanneer de Boven deze problemen ontdekt en de leiders en werkers opdraagt ze op te lossen, worden deze problemen gecorrigeerd. Als blinden ontdekken deze valse leiders geen enkel probleem, en er zijn totaal geen principes in hun manier van werken. Toch beseffen ze hun eigen fouten niet en ze geven die pas toe wanneer de Boven hen snoeit. Wie kan het zich dan veroorloven de verantwoordelijkheid te dragen voor de verliezen die deze valse leiders hebben veroorzaakt? Zelfs al worden ze uit hun functie ontheven, hoe maak je de door hen veroorzaakte verliezen dan goed? Dus zodra blijkt dat er valse leiders zijn die geen echt werk kunnen doen, moeten ze onmiddellijk worden ontheven. In sommige kerken vordert het evangeliewerk bijzonder traag, simpelweg omdat valse leiders geen echt werk doen, én door te veel plichtsverzuim en fouten van hun kant.

In alle verschillende werkonderdelen waarmee valse leiders zich bezighouden, zijn er in feite tal van kwesties, afwijkingen en gebreken die ze moeten oplossen, corrigeren en verhelpen. Maar omdat deze valse leiders geen last dragen en zich alleen tegoed doen aan de voordelen van hun status zonder enig echt werk te doen, maken ze er uiteindelijk een puinhoop van. In sommige kerken zijn de mensen niet eensgezind: iedereen wantrouwt elkaar, is op zijn hoede voor elkaar en ondermijnt elkaar, terwijl ze vrezen om door Gods huis te worden geëlimineerd. Geconfronteerd met deze situaties ondernemen valse leiders geen actie om ze op te lossen en verrichten ze geen enkel echt en specifiek werk. Het kerkwerk komt tot stilstand, maar valse leiders zijn hier totaal niet door van streek en geloven nog steeds dat ze zelf veel werk hebben verricht en het kerkwerk niet hebben vertraagd. Zulke valse leiders zijn fundamenteel niet in staat het werk van het verschaffen van leven uit te voeren, noch kunnen ze werkelijke problemen oplossen volgens de waarheid. Ze doen alleen wat algemeen administratief werk dat speciaal door de Boven is toegewezen en gespecificeerd, alsof ze uitsluitend voor de Boven werken. Als het gaat om het fundamentele werk van de kerk dat de Boven altijd als vereiste heeft gesteld – zoals het werk van leven verschaffen en het werk van het cultiveren van mensen – of bepaalde speciale taken die door de Boven worden opgedragen, weten ze niet hoe ze die moeten doen en kunnen ze het niet. Ze delegeren deze taken alleen aan anderen en vinden het daarmee afgedaan. Ze doen precies zoveel als de Boven hun opdraagt en komen alleen in actie als ze worden aangespoord; anders zijn ze inactief en plichtmatig – dat zijn valse leiders. Wat is een valse leider? In een notendop: iemand die geen echt werk doet, zijn taak als leider niet vervult, grof plichtsverzuim pleegt in cruciaal en fundamenteel werk en geen actie onderneemt – dát is een valse leider. Valse leiders houden zich alleen bezig met oppervlakkige, algemene zaken en verwarren dit met echt werk doen; in werkelijkheid, als het gaat om hun taak als leider en het cruciale werk dat hun door Gods huis is toegewezen, doen ze niets daarvan goed. Bovendien ontstaan in de verschillende werkonderdelen van de kerk regelmatig kwesties die de oplossing van de leider vereisen, maar die zij niet kunnen oplossen. Vaak nemen ze een ontwijkende houding aan, en de broeders en zusters kunnen hen niet vinden wanneer ze een kwestie willen oplossen. Als ze de leider al vinden, wimpelt hij hen af met het excuus dat hij het te druk heeft met werk en vraagt hij de broeders en zusters om zelf Gods woorden te lezen en de waarheid te zoeken om hun problemen op te lossen, waarna hij zijn handen er vanaf trekt. Dit leidt uiteindelijk tot een opeenstapeling van te veel onopgeloste kwesties, waardoor de voortgang in alle werkonderdelen stokt en het kerkwerk stilvalt. Dit is het gevolg van valse leiders die geen echt werk doen. Valse leiders zijn nooit serieus of ijverig in hun kerntaken, noch zoeken ze de waarheid om verschillende kwesties op te lossen. Dit betekent dat valse leiders onvermijdelijk niet in staat zijn echt werk te doen en enige kwestie op te lossen. Waar valse leiders in uitblinken, is woorden en doctrines preken, het roepen van leuzen en het aansporen van anderen, terwijl ze zich alleen bezighouden met algemeen administratief werk. Wat betreft het fundamentele werk van de kerk dat hun door Gods huis is toevertrouwd – zoals het verschaffen van leven en communiceren over de waarheid om kwesties op te lossen – weten ze niet hoe ze die moeten doen, trainen ze zich er niet in en kunnen ze geen werkelijke problemen oplossen – dit zijn valse leiders.

Wanneer sommige valse leiders wordt gevraagd begeleiding te geven bij tekstueel werk, zoals het schrijven van scripts, artikelen met ervaringsgetuigenissen en andere specifieke taken, denken ze dat ze geen concreet werk hoeven te doen, omdat het slechts om begeleiding gaat, en dus dwalen ze in plaats daarvan maar wat rond. “Zhang,” zeggen ze, “hoe vordert je artikel?” “Bijna klaar.” “Li, loop je tegen moeilijkheden aan bij het schrijven van dat script?” “Ja, kun je me die helpen oplossen?” “Bespreek het maar onderling. Bid wat meer.” Niet alleen laten deze valse leiders het afweten bij het begeleiden en helpen van de broeders en zusters, ze concentreren zich er ook niet op hun eigen taak goed te vervullen, terwijl ze steeds maar wat rondzwerven en een ontspannen en comfortabel leven leiden. Op het eerste gezicht lijkt het alsof ze het werk inspecteren, maar in werkelijkheid lossen ze geen enkel probleem op – in wezen zijn het gewoon pennenlikkers! Die bekwame functionarissen in sommige landen in de ongelovige wereld zijn even verdorven mensen, maar zelfs zij staan ver boven deze valse leiders, die het verantwoordelijkheidsgevoel missen dat deze functionarissen wel hebben. Na de uitbraak van de pandemie begonnen landen over de hele wereld bijvoorbeeld preventieve maatregelen in te voeren. Uiteindelijk was de meerderheid van deze landen het erover eens dat Taiwans preventieve inspanningen effectief waren, wat aangeeft dat Taiwanese overheidsfunctionarissen hun taken in de pandemierespons volgens de hoogste normen en met de grootste zorgvuldigheid uitvoerden. Het is werkelijk bewonderenswaardig dat functionarissen en politici in een werelds land, hoewel ze tot de verdorven mensheid behoren, een taak zo gedetailleerd en volgens de hoogste normen uitvoeren. Veel Europese functionarissen waren bereid Taiwan te bezoeken en van het land te leren; vanuit dit perspectief stonden de Taiwanese overheidsfunctionarissen ver boven die van andere naties. Alleen al het feit dat de meeste van hun functionarissen concreet werk konden doen en zich met hart en ziel konden inzetten voor het vervullen van hun verantwoordelijkheden, bewijst dat deze functionarissen aan de norm voldeden. Sommige leiders en werkers in de kerk vervullen hun plichten altijd plichtmatig, en hoe ze ook worden gesnoeid, het heeft geen effect. Ik vind dat het karakter van deze leiders en werkers niet eens kan tippen aan dat van functionarissen uit de ongelovige wereld die wel echt werk kunnen doen. De meesten beweren in God te geloven en de waarheid na te streven, maar in werkelijkheid zijn ze niet bereid een prijs te betalen. Er wordt hun zoveel waarheid verschaft, en toch is dit hun houding ten opzichte van het doen van hun plicht. Het resultaat is dat ze allemaal valse leiders worden, die ernstig tekortschieten vergeleken met superieure overheidsfunctionarissen! Mijn eisen aan mensen zijn eigenlijk niet hoog; Ik eis niet dat ze heel veel waarheden begrijpen of een uitzonderlijk kaliber hebben. De minimumstandaard is te handelen met geweten en je verantwoordelijkheden na te komen. Wees in elk geval op zijn minst je dagelijks brood en de opdracht die God je heeft gegeven waard; dat is voldoende. Maar Gods werk is tot nu toe voortgezet, en kunnen veel mensen met geweten handelen? Ik zie dat sommige functionarissen in democratische landen oprecht spreken en handelen. Ze overdrijven niet, spreken geen hoogdravende theorieën uit, hun woorden zijn bijzonder nauwgezet en oprecht en ze weten vele echte zaken af te handelen. Hun werk is inderdaad heel goed en weerspiegelt werkelijk hun integriteit en menselijkheid. Wanneer men kijkt naar de meerderheid van de leiders en werkers in de kerk, dan doen ze hun werk voor de vorm en plichtmatig, zonder erg goede resultaten en ze hebben hun verantwoordelijkheden niet volledig vervuld. Nadat ze leiders zijn geworden, veranderen ze in religieuze functionarissen en zitten ze hoog te paard, delen bevelen uit en worden pennenlikkers. Ze concentreren zich alleen maar op zich tegoed doen aan de voordelen van hun status en vinden het fijn als iedereen hen volgt en om hen heen draait. Ze verdiepen zich zelden in het werk op de werkvloer van de kerk om echte problemen op te lossen. In hun hart dwalen ze steeds verder van God af. Dit soort valse leiders en valse werkers zijn volstrekt niet meer te redden! Ik heb met zoveel zorg en moeite over de waarheid gecommuniceerd, maar deze leiders en werkers laten het niet tot zich doordringen, blijven koppig vasthouden aan hun foutieve ideeën en blijven onbewogen. Hun houding tegenover hun plichten is altijd plichtmatig en ze hebben niet de minste intentie tot berouw. Ik zie dat deze mensen geen geweten hebben, geen verstand hebben, totaal niet menselijk zijn! Ik vraag Me dan af: is het nog steeds nodig om herhaaldelijk over deze waarheden te communiceren tot dit soort mensen? Moet Ik de communicatie zo specifiek maken? Moet Ik dit lijden verdragen? Zijn deze woorden overbodig? Na enig nadenken besluit Ik dat Ik toch moet spreken, want hoewel deze woorden geen effect hebben op wie elk spoor van geweten of verstand mist, zijn ze wel nuttig voor wie, ondanks een wat minder kaliber, de waarheid kunnen aanvaarden en hun plichten oprecht kunnen vervullen. Valse leiders doen geen echt werk en vervullen hun verantwoordelijkheden niet, maar wie de waarheid nastreeft, zal lessen leren, geïnspireerd raken en een pad vinden om te praktiseren vanuit deze woorden en zaken. Ingang in het leven is niet zo gemakkelijk; zonder iemand die ondersteunt en voorziet, zonder dat elk aspect van de waarheid stap voor stap wordt ontleed en verduidelijkt, zijn mensen erg zwak en verkeren ze vaak in een gesteldheid van hulpeloosheid en verwarring, een gesteldheid van negativiteit en passiviteit. Daarom verlies Ik vaak de wil om tot deze valse leiders te communiceren als Ik ze zie. Maar als Ik denk aan het lijden dat wordt verdragen en de prijs die wordt betaald door degenen die oprecht in God geloven en hun plichten trouw vervullen, verander Ik van gedachten. Het is om geen andere reden dan deze: zelfs al zijn het maar 30 tot 50 mensen – of op zijn allerminst 8 of 10 – die zich oprecht inzetten, trouw hun plichten doen en bereid zijn te luisteren en zich te onderwerpen, dan is het spreken van deze woorden de moeite waard. Ik zou Zelf geen motivatie hebben om tot degenen die geen geweten en verstand hebben te spreken en te communiceren; gesprekken voeren met deze mensen voelt vermoeiend en is vruchteloos. De meesten van jullie streven de waarheid niet na en betalen geen prijs in jullie plichten – jullie dragen geen last en vertonen geen trouw, jullie doen de dingen enkel voor de vorm en met tegenzin, in de hoop zegeningen te ontvangen. Luisteren naar deze woorden is feitelijk een onverdiende gunst voor jullie. Jullie liften mee op degenen die oprecht hun plichten doen, werkelijk een prijs betalen, trouw zijn en een last dragen en die bereid zijn de waarheid in praktijk te brengen. Deze woorden zijn voor die mensen bedoeld, en jullie ontvangen een onverdiende gunst door ze te horen. Vanuit dit perspectief bekeken – namelijk dat de meesten van jullie een houding hebben van jullie plichten voor de vorm te doen, zonder enige serieuze inzet – zijn jullie het niet waard deze woorden te horen. Waarom zijn jullie het niet waard? Omdat zelfs als jullie luisteren, het allemaal tevergeefs is; hoeveel er ook wordt gezegd of hoe gedetailleerd dat ook is, jullie luisteren slechts voor de vorm en praktiseren deze woorden niet, hoeveel jullie ook begrijpen nadat jullie ze hebben gehoord. Tot wie zouden deze woorden gesproken moeten worden? Wie is het waard ze te horen? Alleen wie bereid zijn een prijs te betalen, zich oprecht inzetten en trouw zijn aan hun plichten en hun opdracht, verdienen het om te luisteren. Waarom zeg Ik dat zij het verdienen om te luisteren? Omdat zodra zij na het luisteren wat waarheid begrijpen, ze deze in praktijk kunnen brengen, en ze praktiseren wat ze begrijpen; ze zijn niet sluw en lopen de kantjes er niet van af; ze behandelen de waarheid en Gods vereisten met een houding van oprechtheid en verlangen, en zijn in staat de waarheid lief te hebben en te aanvaarden. Dus nadat zij hebben geluisterd, hebben deze woorden effect op hen en bereiken zij resultaat.

13 februari 2021