Een kerkleider moet op zijn minst geweten en verstand bezitten, en ook enkele waarheden begrijpen – alleen dan kan hij een last voelen. Wat zijn de uitingen van een last voelen? Wanneer hij ziet dat sommige mensen negatief zijn, sommigen een verwrongen begrip hebben, sommigen de bezittingen van Gods huis verspillen, sommigen hun werk slechts plichtmatig doen, sommigen houden zich tijdens het vervullen van hun plicht niet bezig met de juiste taken, en weer anderen altijd hoogdravende woorden uiten maar geen echt werk verrichten … wanneer hij ontdekt dat er te veel problemen in de kerk zijn die opgelost moeten worden en hij zo veel ongedaan werk ziet, dan begint hij een last te voelen. Sinds hij leider is geworden, voelt het alsof er voortdurend een vuur in hem brandt; als hij een probleem ontdekt en het niet kan oplossen, raakt hij bezorgd en ongerust en kan hij niet eten of slapen. Wanneer sommigen tijdens bijeenkomsten problemen in hun werk aankaarten die de leider niet onmiddellijk kan doorzien en oplossen, geeft de leider niet op; hij voelt dat hij dit probleem moet oplossen. Nadat hij heeft gebeden, gezocht en er twee dagen over heeft nagedacht, lost hij de kwestie snel op zodra hij weet hoe. Na het oplossen van de kwestie controleert hij onmiddellijk ander werk en ontdekt nog een probleem: er zijn te veel mensen betrokken bij een bepaald werk, waarvoor personeelsvermindering nodig is. Hij belegt daarop snel een bijeenkomst, krijgt een duidelijk beeld van de situatie, slankt het personeelsbestand af en treft redelijke regelingen – zo wordt het probleem opgelost. Welk werk ze ook inspecteren, leiders die een last dragen, zullen altijd problemen kunnen identificeren. Alle problemen die te maken hebben met professionele kennis of die in strijd zijn met de principes, kunnen ze identificeren, er navraag over doen en er inzicht in krijgen. En wanneer ze een probleem ontdekken, lossen ze het onmiddellijk op. Intelligente leiders en werkers lossen alleen problemen op die te maken hebben met het werk van de kerk, professionele kennis en de waarheidsprincipes. Aan kleine, alledaagse zaken schenken ze geen aandacht. Ze zorgen voor elk facet van het werk van de evangelieverspreiding dat God heeft opgedragen. Ze informeren naar en inspecteren alle problemen die ze kunnen waarnemen of ontdekken. Als ze een probleem op dat moment niet zelf kunnen oplossen, komen ze samen met andere leiders en werkers, communiceren met hen, zoeken naar de waarheidsprincipes en bedenken manieren om het op te lossen. Als ze een groot probleem tegenkomen dat ze echt niet kunnen oplossen, zoeken ze onmiddellijk hulp bij de Boven en laten de Boven het afhandelen en oplossen. Dergelijke leiders en werkers zijn mensen die principieel handelen. Welke problemen er ook zijn, zolang ze die hebben gezien, laten ze die niet los; ze staan erop deze problemen volledig te begrijpen en ze dan een voor een op te lossen. Zelfs als ze niet grondig worden opgelost, kan worden gegarandeerd dat deze problemen niet opnieuw zullen opkomen. Dit is je plicht doen met heel je hart, je kracht en je verstand, en zo je verantwoordelijkheden volledig vervullen. Die valse leiders en werkers die geen echt werk verrichten of zich niet richten op het oplossen van echte problemen, kunnen problemen pal voor hun neus niet ontdekken en weten niet welk werk er gedaan moet worden. Zolang ze zien dat de broeders en zusters druk bezig zijn met het vervullen van hun plichten, zijn ze volkomen tevreden en hebben ze het gevoel dat dit het resultaat is van hun echte werk. Ze vinden dat alle aspecten van het werk vrij goed zijn, dat er weinig is wat ze persoonlijk moeten doen en geen problemen die ze hoeven op te lossen. En dus richten ze zich op het genieten van de voordelen van hun status. Ze willen altijd opscheppen en zichzelf tentoonspreiden onder de broeders en zusters. Telkens wanneer ze de broeders en zusters zien, zeggen ze: “Wees een goede gelovige. Vervul je plicht goed. Wees niet plichtmatig. Als je ondeugend bent of problemen veroorzaakt, zal ik je ontheffen!” Ze weten alleen hun status te doen gelden en mensen de les te lezen. Tijdens bijeenkomsten vragen ze altijd welke problemen er in het werk zijn en of degenen onder hen moeilijkheden hebben, maar wanneer anderen hun problemen en moeilijkheden uiten, kunnen ze die niet oplossen. Ondanks dit zijn ze nog steeds vrolijk en leven ze verder met een gerust geweten. Als de broeders en zusters geen moeilijkheden of problemen aankaarten, hebben ze het gevoel dat ze hun werk heel goed doen en worden ze zelfvoldaan. Ze denken dat informeren naar het werk de taak is die hun is toebedeeld, en wanneer er problemen ontstaan en de Boven de verantwoordelijkheid tot hen herleidt, zijn ze verbijsterd. Anderen leggen de moeilijkheden en problemen van het werk aan hen voor, maar toch klagen ze erover dat de anderen de waarheid niet zoeken om de problemen op te lossen. Ze lossen zelf geen echte problemen op, maar schuiven de verantwoordelijkheid af op de supervisors onder hen en geven degenen die de specifieke taken uitvoeren een strenge berisping. Deze berisping helpt hen hun woede te luchten, en ze geloven zelfs met een gerust geweten dat ze echt werk verrichten. Ze hebben zich nooit bezorgd of ongerust gevoeld, omdat ze geen problemen konden ontdekken of oplossen, noch hebben ze hierdoor slecht kunnen eten of slapen – dit soort lijden hebben ze nooit ondergaan.

Elke keer dat Ik een boerderijkerk bezoek, los Ik enkele problemen op. Elke keer dat Ik ga, is het niet omdat Ik een specifiek probleem heb gevonden om aan te pakken; het is gewoon omdat Ik wat vrije tijd heb om rond te gaan en te zien hoe het werk van de verschillende teams in de kerk vordert en wat de gesteldheid is van de mensen in elk team. Ik roep de supervisors bijeen voor een gesprek, vraag welk werk ze in deze periode hebben gedaan en welke problemen er zijn, laat hen enkele kwesties aankaarten en communiceer vervolgens met hen over hoe deze op te lossen. Terwijl Ik met hen communiceer, kan Ik ook enkele nieuwe problemen ontdekken. Eén type probleem heeft te maken met hoe leiders en werkers hun werk doen; een ander type zijn problemen in het werk waarvoor zij verantwoordelijk zijn. Ook help en begeleid Ik hen bij hoe ze specifiek werk moeten doen, hoe ze werk moeten implementeren, welk werk ze moeten doen, en de volgende keer volg Ik het op door te vragen hoe het eerder opgedragen werk is verlopen. Dergelijk toezicht, aandringen en opvolging is noodzakelijk. Hoewel dit niet met veel tamtam en geschreeuw gebeurt, of met luidsprekers om aankondigingen te doen, worden deze specifieke werkzaamheden en taken bekendgemaakt en geïmplementeerd door enkele leiders en werkers die echt werk kunnen verrichten. Zo wordt het werk van elk team ordelijk en maakt het vooruitgang, de werkefficiëntie verbetert en de resultaten zijn beter. Uiteindelijk kan iedereen in elk team vasthouden aan zijn eigen plicht en weet wat hij moet doen en hoe hij het moet doen. Iedereen vervult op zijn minst zijn plicht, ze hebben allemaal taken onderhanden, en wat ze doen, wordt gedaan volgens de vereisten van Gods huis en kan ook volgens principes worden uitgevoerd. Levert dit geen resultaten op? Gaan valse leiders zo te werk? Valse leiders zouden zo denken: ‘Dus zo voert de Boven werk uit: wat mensen bijeenroepen voor een praatje, iedereen krabbelt aantekeningen in een klein boekje en nadat de aantekeningen zijn gemaakt, is het werk van de Boven voltooid. Als de Boven het werk zo uitvoert, doen wij het op dezelfde manier.’ Op deze manier imiteren valse leiders. Ze bootsen de uiterlijke schijn na, maar uiteindelijk verrichten ze helemaal geen echt werk, implementeren geen van de taken die hun zijn opgedragen en verdoen alleen maar hun tijd met oeverloos gepraat. Soms ga Ik ook naar de groentevelden en kassen om te zien hoe de zaailingen groeien, of om erachter te komen hoeveel oogstcycli er tijdens de winter in de kas kunnen worden verbouwd en hoe vaak ze water moeten krijgen. Deze taken, groot of klein, hebben allemaal te maken met technische kwesties rond de groenteteelt, en zolang men ze ijverig doet, kunnen ze worden volbracht. Waarin tonen valse leiders voornamelijk hun valsheid? Het meest prominente is dat ze geen echt werk doen; ze doen alleen wat werk voor de show, beschouwen het daarna als afgerond en genieten vervolgens van de voordelen van hun status. Hoeveel van dit soort werk ze ook doen, betekent dat dat ze echt werk uitvoeren? De meeste valse leiders hebben een onzuiver begrip van de waarheid en begrijpen alleen wat woorden en doctrines, wat het erg moeilijk maakt om echt werk goed te doen. Een deel van de valse leiders kan zelfs geen kwesties met betrekking tot algemene zaken oplossen; ze hebben duidelijk een slecht kaliber en missen geestelijk begrip. Het is absoluut zinloos om hen te cultiveren. Sommige valse leiders hebben wel wat kaliber, maar ze verrichten geen echt werk en doen zich tegoed aan de genoegens van het vlees. Mensen die zich tegoed doen aan vleselijke genoegens, verschillen niet veel van varkens. Varkens brengen hun dagen slapend en etend door. Ze doen niets. Maar na een jaar hard werken om ze te voeren, wanneer de hele familie aan het eind van het jaar hun vlees eet, kan men zeggen dat ze van dienst zijn geweest. Als een valse leider als een varken wordt gehouden, drie keer per dag gratis eet en drinkt, dik en sterk wordt, maar geen echt werk verricht en een nietsnut is, is het onderhouden van hem dan niet vergeefs geweest? Heeft het enig nut gehad? Ze kunnen alleen als contrast dienen en behoren geëlimineerd te worden. Het is werkelijk beter om een varken te houden dan een valse leider. Valse leiders hebben misschien de titel van ‘leider’, bekleden deze positie, eten drie keer per dag goed, genieten van veel van Gods genade en tegen het einde van het jaar worden ze dik en zien ze er blozend uit van al het eten – maar hoe zit het met het werk? Kijk naar alles wat er dit jaar in je werk is bereikt: heb je dit jaar op enig werkgebied resultaten geboekt? Welk echt werk heb je verricht? Gods huis vraagt niet dat je elke taak perfect uitvoert, maar je moet het sleutelwerk goed doen – bijvoorbeeld evangeliewerk, filmproductiewerk, tekstueel werk, enzovoort. Deze moeten allemaal vruchtbaar zijn. Onder normale omstandigheden zou het meeste werk na drie tot vijf maanden enige resultaten en prestaties moeten opleveren; als er na een jaar geen prestaties zijn, is dit een ernstig probleem. Binnen het kader van jouw verantwoordelijkheid, welk werk is het vruchtbaarst geweest? Voor welk werk heb je gedurende het hele jaar de grootste prijs betaald en het meest geleden? Toon deze prestatie en denk erover na of je waardevolle prestaties hebt geleverd gedurende je jaar van het genieten van Gods genade; daar zou je in je hart toch wel een duidelijk idee van moeten hebben. Wat was je nu precies aan het doen terwijl je al die tijd het voedsel van Gods huis at en van Gods genade genoot? Heb je iets bereikt? Als je niets hebt bereikt, ben je alleen maar wat aan het aanmodderen; je bent een rasechte valse leider. Moeten zulke leiders worden ontheven en geëlimineerd? (Ja.) Kunnen jullie zulke valse leiders herkennen wanneer jullie ze tegenkomen? Kunnen jullie zien dat het valse leiders zijn, die alleen maar aanmodderen om gratis te kunnen eten? Ze eten tot hun monden glimmen van het vet, maar lijken zich nooit zorgen te maken of ongerust te zijn over het werk, en ze nemen niet deel aan of informeren niet naar enige specifieke taken. Zelfs als ze informeren, doen ze dat om een bepaalde reden; ze doen dat alleen wanneer de Boven hen onder druk zet over de resultaten; anders zouden ze de moeite niet nemen. Ze geven zich altijd over aan genot en kijken vaak films of tv-series. Ze delegeren het werk, en terwijl alle anderen druk hun plichten vervullen, rusten zij uit en vermaken ze zich. Als er een probleem is en je probeert hen te vinden om het af te handelen, zijn ze nergens te bekennen, maar voor de maaltijden zijn ze nooit te laat. En na het eten, wanneer alle anderen weer aan het werk gaan, gaan zij er gewoon nog even tussenuit. Als je hen vraagt: “Waarom ga je niet op pad om het werk te controleren? Iedereen wacht op jouw instructies, op jouw regelingen!”, dan zeggen ze: “Waarom op mij wachten? Jullie kunnen het allemaal zelf, jullie weten allemaal hoe het moet – is het niet hetzelfde als ik er niet ben? Mag ik niet even rusten?” “Is dat rusten? Je bent gewoon films aan het kijken!” “Ik doe professionele vaardigheden op, ik bestudeer hoe films worden opgenomen.” Ze verzinnen zelfs excuses. Ze kijken de ene film na de andere, en wanneer iedereen ’s nachts rust, doen zij dat ook. Elke dag modderen ze maar wat aan – maar hoe ver gaat dat? Iedereen vindt hen onaangenaam, ze geven iedereen een ongemakkelijk gevoel en uiteindelijk schenkt niemand nog aandacht aan hen. Zeg Mij, als een leider als deze niet de leiding heeft, kan het werk dan nog vooruitgaan? Houdt de aarde op met draaien zonder hen? (Ze blijft draaien.) Dan horen ze ontmaskerd te worden, zodat iedereen kan zien dat ze hun eigenlijke taken niet uitvoeren en dat niemand zich door hen moet laten beperken. Zulke valse leiders die hun eigenlijke taken niet uitvoeren, moeten worden ontmaskerd en ontleed, zodat iedereen hen kan onderscheiden. Vervolgens moeten ze worden afgezet en aan de kant geschoven! Kunnen jullie zulke valse leiders herkennen als jullie ze tegenkomen? Zouden jullie je zonder valse leiders als zeelieden zonder kapitein voelen? Zouden jullie zelfstandig werk kunnen voltooien en taken afmaken? Zo niet, dan zijn jullie in gevaar. Wanneer jullie met dit soort valse leiders te maken hebben, die hun plicht niet goed vervullen, niet het goede voorbeeld geven en hun tijd verdoen met online chatten – zouden jullie in zo'n situatie onderscheidingsvermogen hebben? Zouden jullie door hen beïnvloed worden om ook mee te doen aan nutteloos geklets en jullie plichten uit te stellen? Kunnen jullie zulke valse leiders nog volgen? (Nee.)

Sommige valse leiders zijn vraatzuchtig en lui en verkiezen comfort boven hard werk. Ze willen noch werken noch zich zorgen maken, ze schuwen inspanning en verantwoordelijkheid en willen zich alleen maar tegoed doen aan gemak. Ze eten en spelen graag en zijn bijzonder lui. Er was eens een valse leider die 's ochtends pas opstond nadat iedereen klaar was met eten en 's nachts dramaseries op tv bleef kijken terwijl alle anderen rustten. Een broeder die verantwoordelijk was voor het koken kon het niet langer aanzien en bekritiseerde hem. Denken jullie dat hij naar een kok zou luisteren? (Nee.) Stel dat een leider of werker hem had berispt en had gezegd: “Je moet ijveriger zijn; het werk dat gedaan moet worden, moet gedaan worden. Als leider moet je je verantwoordelijkheden vervullen, wat het werk ook is; je moet ervoor zorgen dat er geen problemen mee zijn. Nu er een probleem is geconstateerd en je niet aanwezig bent om het op te lossen, heeft dit gevolgen voor het werk. Als je consequent op deze manier werkt, vertraagt dit dan niet het kerkwerk? Kun je deze verantwoordelijkheid dragen?” Zou hij hiernaar luisteren? Niet per se. De besluitvormingsgroep zou dergelijke valse leiders onmiddellijk moeten ontheffen en andere werkregelingen voor hen moeten treffen, zodat ze doen waartoe ze in staat zijn. Als het nietsnutten zijn die overal waar ze komen willen profiteren en niets kunnen, stuur ze dan weg zonder hen enige plicht te laten vervullen. Ze zijn het niet waard om een plicht te vervullen; ze zijn niet menselijk, missen het geweten en het verstand van de normale menselijkheid en zijn schaamteloos. Voor zulke valse leiders, die niet meer zijn dan leeglopers, geldt dat ze, eenmaal doorzien, direct ontheven moeten worden; het is onnodig te proberen hen aan te sporen en ze mogen geen kansen krijgen om onder observatie te staan, noch is het nodig om de waarheid met hen te communiceren. Hebben ze niet genoeg waarheden gehoord? Als ze gesnoeid zouden worden, zouden ze dan kunnen veranderen? Nee. Als mensen een slecht kaliber hebben, soms absurde zienswijzen hebben, of door onwetendheid geen volledig overzicht hebben, maar ijverig zijn, een last dragen en niet lui zijn, dan kunnen ze, ondanks afwijkingen in het vervullen van hun plicht, berouw tonen wanneer ze worden gesnoeid. Op zijn minst kennen ze de verantwoordelijkheden van een leider en weten wat ze moeten doen; ze hebben een geweten en verantwoordelijkheidsgevoel en ze hebben een hart. Maar degenen die lui zijn, comfort verkiezen boven hard werk en geen last dragen, kunnen niet veranderen. Er is geen last in hun hart; wie hen ook snoeit, het is nutteloos. Sommige mensen zeggen: “Als Gods oordeel, tuchtiging, beproevingen en loutering over hen kwamen, zou hun probleem van het geen last dragen dan kunnen veranderen?” Dit kan niet worden veranderd; het wordt bepaald door iemands aard, net zoals een hond zijn gewoonte om vuiligheid te eten niet kan veranderen. Wanneer je iemand ziet die lui is en geen last draagt en ook als leider dient, kun je er zeker van zijn dat het een valse leider is. Sommigen zeggen mogelijk: “Hoe kunt U hen nou valse leiders noemen? Ze hebben een goed kaliber, zijn scherpzinnig, kunnen dingen doorzien en kunnen plannen smeden. In de wereld hebben ze bedrijven geleid en als algemeen directeur gediend; ze zijn deskundig, ervaren en wereldwijs!” Kunnen deze kwaliteiten hun probleem van luiheid en het ontbreken van een last oplossen? (Nee.)

Welke uitingen en kenmerken vertonen degenen die buitensporig lui zijn? Ten eerste handelen ze bij alles wat ze doen plichtmatig, treuzelen ze, doen ze het kalmpjes aan, en rusten ze en stellen zaken uit waar mogelijk. Ten tweede besteden ze geen aandacht aan het kerkwerk. Wie zich hierover zorgen wil maken, vinden zij, moet dat zelf weten; zij doen het niet. Wanneer ze zich ergens zorgen over maken, is dat om hun eigen roem, gewin en status – het enige wat voor hen telt, is dat ze kunnen genieten van de voordelen van status. Ten derde schuwen ze ontberingen in hun werk. Ze kunnen niet accepteren dat hun werk ook maar een beetje vermoeiend is en worden erg wrokkig als dat wel zo is. Ook zijn ze niet in staat om ontberingen te verdragen of een prijs te betalen. Ten vierde zijn ze niet in staat in welk werk dan ook door te zetten, ze geven altijd halverwege op en zijn niet in staat iets tot het einde toe vol te houden. Als ze tijdelijk in een goed humeur zijn, doen ze misschien wat werk voor de lol, maar als iets een langdurige inzet vereist, hen bezighoudt, veel nadenken vergt en hun vlees vermoeit, beginnen ze na verloop van tijd te morren. Sommige leiders zijn bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het kerkwerk en vinden het in het begin nieuw en fris. Ze zijn erg gemotiveerd in hun communicatie over de waarheid, en als ze zien dat broeders en zusters problemen hebben, kunnen ze hen helpen en die oplossen. Maar nadat ze een tijdje hebben volgehouden, beginnen ze leiderschapswerk te vermoeiend te vinden en worden ze negatief – ze willen overstappen naar makkelijker werk en zijn niet bereid ontberingen te verdragen. Zulke mensen missen doorzettingsvermogen. Ten vijfde: een ander kenmerk van luie mensen is hun onwil om echt werk te doen. Zodra hun vlees lijdt, verzinnen ze excuses om hun werk te ontwijken, zich eraan te onttrekken of het aan iemand anders over te dragen. En wanneer die persoon het werk afmaakt, plukken zij schaamteloos zelf de vruchten ervan. Dit zijn de vijf belangrijkste kenmerken van luie mensen. Jullie moeten nagaan of er dergelijke luie mensen zijn onder de leiders en werkers in de kerken. Als je er een vindt, moet deze onmiddellijk worden ontheven. Kunnen luie mensen als leiders goed werk verrichten? Ongeacht wat voor kaliber ze hebben of de kwaliteit van hun menselijkheid, als ze lui zijn, kunnen ze hun werk niet goed doen en vertragen ze het werk en belangrijke zaken. Het werk van de kerk is veelzijdig; elk aspect ervan brengt veel gedetailleerde taken met zich mee en vereist communicatie over de waarheid om problemen op te lossen, zodat het goed wordt gedaan. Daarom moeten leiders en werkers ijverig zijn – ze moeten elke dag veel praten en veel werk verzetten om de effectiviteit van het werk te garanderen. Als ze te weinig spreken of doen, zullen er geen resultaten zijn. Dus als een leider of werker een lui persoon is, is hij beslist een valse leider en niet in staat om echt werk te doen. Luie mensen doen geen echt werk, laat staan dat ze zelf naar werklocaties gaan, en ze zijn niet bereid om problemen op te lossen of zich met enig concreet werk in te laten. Ze hebben niet het minste begrip van of inzicht in de problemen van welk werk dan ook. Ze hebben alleen een oppervlakkig, vaag idee in hun hoofd van wat ze anderen hebben horen zeggen, en ze modderen maar wat aan door slechts een beetje doctrine te prediken. Zijn jullie in staat om dit soort leider te herkennen? Kunnen jullie zien dat ze valse leiders zijn? (Tot op zekere hoogte.) Luie mensen werken plichtmatig in elke plicht die ze vervullen. Wat hun plicht ook is, ze missen doorzettingsvermogen, werken met horten en stoten en zodra ze wat ontberingen verduren, klagen ze onophoudelijk. Iedereen die hen bekritiseert of snoeit, geven ze de volle laag, als een feeks die mensen op straat uitscheldt, altijd uit op het afreageren van hun woede op anderen, zonder hun plicht te willen vervullen. Wat toont deze onwil om hun plicht te vervullen aan? Het laat zien dat ze geen last dragen, geen verantwoordelijkheid willen nemen en luie mensen zijn. Ze willen geen ontberingen lijden of de prijs betalen. Dit geldt in het bijzonder voor leiders en werkers: als ze geen last dragen, kunnen ze dan de verantwoordelijkheden van leiders en werkers vervullen? Absoluut niet.