Punt vijf: Zorg voor een actueel inzicht in en begrip van de status en voortgang van elk werkonderdeel, en wees in staat om in het werk direct problemen op te lossen, afwijkingen te corrigeren en tekortkomingen te verhelpen, zodat het werk soepel verloopt

De communicatie van vandaag gaat over de vijfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers: “Zorg voor een actueel inzicht in en begrip van de status en voortgang van elk werkonderdeel, en wees in staat om in het werk direct problemen op te lossen, afwijkingen te corrigeren en tekortkomingen te verhelpen, zodat het werk soepel verloopt.” We zullen ons op deze verantwoordelijkheid richten om de verschillende uitingen van valse leiders te ontleden, om te zien of valse leiders hun verantwoordelijkheden in dit werk vervullen en of ze zich aan hun plichten houden en hun werk goed doen.

Valse leiders geven zich over aan gemak en verdiepen zich niet in het werk op de werkvloer om het goed te begrijpen

De vijfde verantwoordelijkheid van leiders en werkers vermeldt ten eerste “zorg voor een actueel inzicht in en begrip van de status en voortgang van elk werkonderdeel”. Waar verwijst “de status van elk werkonderdeel” naar? Dit verwijst naar de huidige toestand van een bepaald werkonderdeel. Wat moeten leiders en werkers hier begrijpen? Bijvoorbeeld: welke specifieke taken het personeel uitvoert, met welke activiteiten ze bezig zijn, of deze activiteiten noodzakelijk zijn, of het cruciale en belangrijke taken zijn, hoe efficiënt dit personeel is, of het werk vlot verloopt, of het aantal personeelsleden in verhouding staat tot de werkdruk, of iedereen voldoende taken heeft gekregen, of er gevallen zijn van personeelsoverschot voor een bepaalde taak – waarbij er te veel personeel is voor te weinig werk en de meesten nietsdoen – of gevallen waarin de werkdruk te groot is maar er te weinig personeel is en de supervisor er niet in slaagt effectief leiding te geven, wat leidt tot een lage werkefficiëntie en trage voortgang. Dit zijn allemaal situaties die leiders en werkers moeten begrijpen. En ook of er tijdens de uitvoering van elk werkonderdeel mensen zijn die verstoringen of sabotage veroorzaken, of er mensen zijn die de voortgang tegenhouden of ondermijnen, of er sprake is van enige vorm van inmenging of dat er plichtmatig wordt gewerkt – ook dit zijn zaken die leiders en werkers moeten begrijpen. Hoe krijgen ze dan inzicht in deze kwesties? Sommige leiders bellen misschien af en toe om te vragen: “Hebben jullie het momenteel druk?” Wanneer ze de ander horen zeggen dat die het erg druk heeft, antwoorden ze misschien: “Goed, zolang jullie het maar druk hebben, ben ik gerustgesteld.” Wat vinden jullie van deze manier van werken? Wat vinden jullie van deze vraag? Is dit een cruciale, noodzakelijke vraag om te stellen? Dit is kenmerkend voor het werk van valse leiders – ze doen het slechts voor de vorm. Ze zijn tevreden met het verrichten van wat oppervlakkig werk om hun geweten wat te sussen, maar richten zich niet op het verrichten van echt werk, laat staan dat ze zich naar de werkvloer begeven, naar elk team, om de huidige status van het werk te begrijpen. Bijvoorbeeld: of de personeelsregelingen geschikt zijn, hoe het werk wordt uitgevoerd, of er problemen zijn gerezen – naar deze daadwerkelijke kwesties informeren valse leiders niet. In plaats daarvan zoeken ze een onopgemerkte plek op om te eten, te drinken en te genieten, zonder de ontberingen van weer en wind te hoeven doorstaan. Ze sturen slechts af en toe een brief of laten iemand namens hen informeren, in de veronderstelling dat dit hun werk doen inhoudt. Sterker nog, de broeders en zusters zien hen soms tien dagen of een halve maand niet. Wanneer de broeders en zusters worden gevraagd: “Waar heeft jullie leider het druk mee? Verricht hij concreet werk? Geeft hij jullie begeleiding en lost hij problemen op?” antwoorden ze: “Begin er maar niet over, we hebben onze leider al een maand niet gezien. Sinds de laatste bijeenkomst die hij voor ons hield, is hij nooit meer langsgekomen, en nu hebben we veel problemen waarbij niemand ons helpt om ze op te lossen. Er zit niets anders op; de supervisor van onze groep en onze broeders en zusters moeten samenkomen om te bidden en naar principes te zoeken, en om het werk te bespreken en samen te werken. De leider heeft hier geen nut; we zitten nu zonder leider.” Hoe goed doet deze leider zijn werk? De Boven vraagt deze leider: “Heb je na de laatste film nog nieuwe scripts ontvangen? Wat filmen jullie nu? Hoe vordert het werk?” De leider antwoordt: “Geen idee. Na de laatste film heb ik één bijeenkomst met hen gehad, waarna ze allemaal vol energie zaten, niet negatief waren en geen moeilijkheden hadden. We hebben elkaar sindsdien niet meer gezien. Als je wilt weten wat hun huidige situatie is, kan ik bellen en het voor je navragen.” “Waarom heb je niet eerder gebeld om de situatie te begrijpen?” “Omdat ik het te druk had met overal bijeenkomsten bijwonen. Het is hun beurt nog niet. Ik zal de situatie pas kunnen begrijpen wanneer ik de volgende keer een bijeenkomst met hen heb.” Dit is hun houding ten opzichte van het kerkwerk. De Boven zegt dan: “Je bent niet op de hoogte van de huidige situatie of de problemen die er zijn in het filmproductiewerk, dus hoe zit het met de voortgang van het evangeliewerk? In welk land heeft het evangeliewerk zich het best, het meest ideaal verspreid? In welk land hebben de mensen een relatief goed kaliber en een snel bevattingsvermogen? In welk land is het kerkleven beter?” “Ach, ik was alleen maar gericht op bijeenkomsten, ik ben vergeten naar deze dingen te vragen.” “En hoeveel mensen in het evangelieteam zijn er dan in staat om te getuigen? Hoeveel mensen worden er gecultiveerd om te getuigen? Wie is er in welk land verantwoordelijk voor het kerkwerk en het kerkleven en volgt dat op? Wie begiet en hoedt? Zijn nieuwe kerkleden uit verschillende landen al begonnen met het kerkleven? Zijn hun noties en verbeeldingen volledig opgelost? Hoeveel mensen hebben zich geworteld in de ware weg en laten zich niet langer misleiden door religieuze mensen? Hoeveel mensen kunnen, na één of twee jaar in God te hebben geloofd, hun plichten vervullen? Begrijp en doorgrond je deze zaken? Wanneer er problemen in het werk ontstaan, wie kan ze dan oplossen? Weet je welke groep of welke personen in het evangelieteam verantwoordelijk zijn voor hun werk en daadwerkelijke resultaten boeken?” “Ik weet het niet. Als je het wilt weten, kan ik het voor je navragen. Als je geen haast hebt, vraag ik het wel als ik tijd heb; ik heb het nog druk!” Heeft deze leider enig concreet werk verricht? (Nee.) Op alles antwoordt hij: “Ik weet het niet”; hij informeert pas naar dingen op het moment dat hem er een vraag over wordt gesteld, dus waar heeft hij het druk mee? Ongeacht naar welk team hij gaat voor bijeenkomsten of om het werk te controleren, hij slaagt er niet in de problemen in het werk te identificeren en weet niet hoe hij ze moet oplossen. Als je de gesteldheden en het karakter van verschillende mensen niet onmiddellijk doorziet, zou je dan niet op zijn minst moeten opvolgen, begrijpen en doorgronden welke kwesties er in het werk bestaan, welk werk er momenteel wordt gedaan en tot welk stadium het is gevorderd? Maar zelfs dit kunnen valse leiders niet. Zijn ze niet blind? Zelfs als ze naar verschillende teams binnen de kerk gaan om het werk op te volgen en te controleren, begrijpen ze de feitelijke situatie totaal niet, kunnen ze de kernproblemen niet identificeren en zelfs als ze enkele problemen opmerken, kunnen ze die niet oplossen.

Er was een filmproductieteam dat zich voorbereidde op de opname van een zeer uitdagende film, een soort film die ze nog nooit eerder hadden gemaakt. Of ze geschikt waren om dit filmscript aan te nemen, of de regisseur en de hele ploeg het vermogen hadden om dit werk te voltooien – hun leider was niet op de hoogte van deze situaties. Hij zei alleen: “Jullie hebben een nieuw script aangenomen. Ga je gang en maak hem maar. Ik zal jullie steunen en opvolgen. Doe je best, en als er moeilijkheden ontstaan, bid dan tot God en los ze op in overeenstemming met Gods woorden.” Daarop vertrok hij. Deze leider zag of identificeerde geen van de bestaande moeilijkheden; kan het werk zo goed worden gedaan? Nadat het filmproductieteam dit script had ontvangen, analyseerden de regisseur en de teamleden vaak de plot en bespraken ze kostuums en de kadrering, maar ze hadden geen idee hoe ze de film moesten opnemen; ze konden niet officieel met de productie beginnen. Is dit niet de huidige toestand? Zijn dit niet de bestaande problemen? Zijn dit geen kwesties die de leider zou moeten oplossen? De leider spendeerde elke dag aan bijeenkomsten, maar na vele dagen van bijeenkomsten waren er geen echte problemen opgelost en konden de opnames nog steeds niet normaal doorgaan. Had de leider enig effect? (Nee.) Hij riep alleen maar leuzen om de moed erin te houden: “We kunnen niet stilzitten, we kunnen niet klaplopen op Gods huis!” Hij gaf de mensen zelfs een preek: “Jullie hebben geen geweten, jullie klaplopen op Gods huis zonder ook maar enig gevoel – schamen jullie je niet?” Nadat hij dit had gezegd, voelde ieders geweten zich wat bezwaard: “Ja, het werk vordert zo langzaam, en we krijgen nog steeds onze drie maaltijden per dag – is dat geen klaplopen? We hebben niet echt werk verricht. Wie zal dan deze problemen oplossen die in het werk ontstaan? Wij kunnen ze niet oplossen, dus vragen we het de leider, maar de leider zegt alleen dat we ijverig moeten bidden, Gods woorden moeten lezen en harmonisch moeten samenwerken, zonder te communiceren over hoe deze problemen opgelost zouden moeten worden.” De leider hield elke dag bijeenkomsten ter plaatse, maar deze problemen konden maar niet worden opgelost. Na verloop van tijd bekoelde het geloof van sommigen en werden hun gesteldheden moedeloos, omdat ze geen uitweg zagen en niet wisten hoe ze verder moesten met de opnames. Ze vestigden hun laatste hoop op de leider, in de hoop dat hij enkele echte problemen kon oplossen. Maar helaas, deze leider was zo goed als blind. Hij leerde het vak niet en communiceerde, overlegde of zocht ook niet met degenen die er verstand van hadden. Hij hield vaak een boek met Gods woorden vast en zei: “Ik lees Gods woorden voor mijn geestelijke oefening. Ik ben mezelf aan het toerusten met de waarheid. Niemand mag me storen, ik heb het druk!” Uiteindelijk stapelden de problemen zich steeds meer op, wat ertoe leidde dat het werk in een halfverlamde toestand verkeerde, en toch dacht de valse leider nog steeds dat hij geweldig werk leverde. Waarom was dat? Hij geloofde dat, aangezien hij bijeenkomsten had gehouden, naar de werksituatie had geïnformeerd, problemen had geïdentificeerd, Gods woorden had gedeeld, de gesteldheden van de mensen had aangewezen, en iedereen zichzelf met deze gesteldheden had vergeleken en had besloten zijn plicht goed te doen, zijn verantwoordelijkheid als leider daarmee was vervuld en hij alles had gedaan wat van hem verwacht kon worden – als de specifieke taken met betrekking tot professionele aspecten niet goed konden worden uitgevoerd, was dat niet de zorg van de leider. Wat voor leider is dit? Het kerkwerk was in een halfverlamde toestand geraakt, en toch was hij totaal niet bezorgd of verontrust. Als de Boven niet informeerde of aandrong, liet hij het gewoon aanslepen, zonder ooit te vermelden wat er onder hem gaande was en zonder problemen op te lossen. Had een dergelijke leider zijn leiderschapsverantwoordelijkheden vervuld? (Nee.) Waar sprak hij dan de hele dag over tijdens bijeenkomsten? Hij kletste maar wat in het wilde weg, en preekte alleen maar doctrines en riep leuzen. De leider loste geen echte problemen in het werk op, loste de plichtmatige en negatieve gesteldheden van de mensen niet op, en wist niet hoe hij kwesties in het werk van de mensen moest oplossen volgens de waarheidsprincipes. Als gevolg daarvan liep het hele project vast en was er gedurende lange tijd geen enkele vooruitgang te zien. Toch was de leider totaal niet bezorgd. Is dit geen uiting van valse leiders die geen echt werk doen? Wat is de essentie van deze uiting van valse leiders? Is dit geen ernstig plichtsverzuim? Ernstig plichtsverzuim in je werk, het niet vervullen van je verantwoordelijkheden – dit is precies wat valse leiders doen. Je bent alleen maar voor de vorm ter plaatse, zonder echte problemen op te lossen. Je bent alleen ter plaatse om mensen te bedriegen. Zonder echt werk te doen, zou het, zelfs als je er de hele tijd zou blijven, niets uithalen. Er ontstaan allerlei problemen in het werk en op professioneel gebied, waarvan je sommige kunt oplossen maar dat niet doet – dit is al ernstig plichtsverzuim. Bovendien zijn je ogen blind en is je hart verblind: soms, wanneer je problemen ontdekt, doorzie je hun essentie niet. Je kunt ze niet oplossen, maar je doet alsof je ze wel aankunt, je houdt je ternauwernood staande, terwijl je pertinent weigert te communiceren of te overleggen met degenen die wel de waarheid begrijpen. Evenmin rapporteer je aan de Boven of zoekt daar hulp. Waarom is dit? Ben je bang om gesnoeid te worden? Bang dat de Boven de waarheid over jou te weten komt en je ontheft? Is dit niet gericht zijn op status, zonder het werk van Gods huis ook maar enigszins te handhaven? Hoe zou je met zo’n mentaliteit je plicht goed kunnen doen?

Ongeacht welk belangrijk werk een leider of werker verricht en wat de aard van dit werk is, is hun eerste prioriteit om inzicht te verkrijgen in de stand van zaken van het werk. Ze moeten persoonlijk ter plaatse zijn om zaken op te volgen en vragen te stellen, en zo informatie uit de eerste hand te verkrijgen. Ze moeten niet simpelweg afgaan op geruchten of luisteren naar de rapporten van anderen. In plaats daarvan moeten ze de situatie van het personeel en de voortgang van het werk met eigen ogen zien en begrijpen welke moeilijkheden er zijn, of er gebieden zijn die strijdig zijn met de vereisten van de Boven, of er principes worden geschonden, of er verstoringen of hinderingen zijn, of er een gebrek is aan noodzakelijke apparatuur of bijbehorend instructiemateriaal met betrekking tot professioneel werk – ze moeten van dit alles volledig op de hoogte zijn. Hoeveel rapporten ze ook te horen krijgen, of hoeveel ze ook van horen zeggen vernemen, geen van beide kan tippen aan een persoonlijk bezoek; het is nauwkeuriger en betrouwbaarder om de dingen met eigen ogen te zien. Zodra ze vertrouwd zijn met alle aspecten van de situatie, zullen ze een goed beeld hebben van wat er gaande is. Ze moeten in het bijzonder een duidelijk en nauwkeurig beeld hebben van wie een goed kaliber heeft en het waard is om gecultiveerd te worden, want alleen zo kunnen ze mensen nauwkeurig cultiveren en inzetten, wat cruciaal is als leiders en werkers hun werk goed willen doen. Leiders en werkers moeten een pad en principes hebben om mensen met een goed kaliber te cultiveren en te trainen. Bovendien moeten ze inzicht en begrip hebben van de verschillende soorten problemen en moeilijkheden die in het kerkwerk bestaan en weten hoe ze die moeten oplossen. Ook moeten ze hun eigen ideeën en suggesties hebben voor hoe het werk moet vorderen of wat de vooruitzichten zijn. Als ze helder over zulke dingen kunnen spreken met hun ogen dicht, zonder enige twijfel of bedenkingen, zal het werk veel gemakkelijker uit te voeren zijn. Door zo te werken, vervult een leider zijn verantwoordelijkheden, nietwaar? Ze moeten zich er goed van bewust zijn hoe ze de bovengenoemde kwesties in het werk moeten oplossen, en ze moeten deze dingen vaak overdenken. Komen ze moeilijkheden tegen, dan moeten ze die met iedereen communiceren en bespreken en de waarheid zoeken om de kwesties op te lossen. Door zo met beide benen stevig op de grond echt werk te verrichten, zullen er geen moeilijkheden zijn die niet kunnen worden opgelost. Doen valse leiders dit? (Nee.) Valse leiders weten alleen maar hoe ze zich moeten voordoen, mensen moeten bedriegen en doen alsof ze verstand hebben van zaken die ze niet begrijpen. Ze zijn niet in staat om ook maar één echt probleem op te lossen en houden zich alleen maar bezig met nutteloze zaken. Wanneer hun wordt gevraagd waar ze het druk mee hebben gehad, zeggen ze: “Onze woning had een paar kussens nodig en het filmproductieteam had een lap stof tekort voor kostuums, dus ben ik dat gaan kopen. Een andere keer had de keuken geen ingrediënten meer en kon de kok niet weg, dus moest ik eropuit om wat te kopen en heb ik onderweg een paar zakken meel meegenomen. Al deze dingen moest ik zelf doen.” Ze hebben het inderdaad bijzonder druk gehad. Is dat niet het verwaarlozen van hun eigenlijke taken? Ze bekommeren zich totaal niet om het werk dat onder hun verantwoordelijkheden als leiders valt en dragen er geen enkele last voor; ze proberen alleen maar wat aan te modderen. Het probleem dat hun eigen kaliber vrij pover is en dat zowel hun ogen als hun verstand blind zijn, is al ernstig genoeg, en toch dragen ze ook geen last en geven ze zich over aan gemak en brengen ze vaak meerdere dagen door op een comfortabele plek. Wanneer iemand een probleem heeft en hen zoekt voor een oplossing, zijn ze in geen velden of wegen te bekennen en weet niemand wat ze werkelijk uitspoken. Ze beheren hun eigen tijd. Deze week houden ze op een ochtend een bijeenkomst voor het ene team, rusten ’s middags wat uit en ’s avonds komen ze samen met de mensen die verantwoordelijk zijn voor algemene zaken om die te bespreken. De volgende week houden ze een bijeenkomst voor degenen die verantwoordelijk zijn voor externe zaken en vragen ze terloops: “Zijn er moeilijkheden? Hebben jullie in deze periode Gods woord gelezen? Zijn jullie in je contacten met ongelovigen beperkt of verstoord?” En na deze paar vragen te hebben gesteld, beschouwen ze het als afgedaan. In een oogwenk is er een maand voorbij. Welk werk hebben ze verricht? Hoewel ze om de beurt bijeenkomsten hielden voor elk team, wisten ze niets van de werksituatie van welk team dan ook, noch leerden ze erover of informeerden ze ernaar, laat staan dat ze in elk team deelnamen aan het werk of het instrueerden. Ze namen niet deel aan het werk, volgden het niet op en begeleidden het niet, maar er waren een paar dingen die ze stipt deden: op tijd eten, op tijd slapen en op tijd bijeenkomsten houden. Hun leven is vrij regelmatig en ze zorgen goed voor zichzelf, maar hun werkprestaties zijn beneden peil.

Sommige leiders vervullen hun verantwoordelijkheden als leiders en werkers totaal niet, doen niet het essentiële kerkwerk, maar richten zich in plaats daarvan uitsluitend op onbelangrijke algemene zaken. Ze specialiseren zich in het beheren van de keuken en vragen altijd: “Wat eten we vandaag? Hebben we nog eieren? Hoeveel vlees is er nog? Als het op is, ga ik wel wat kopen.” Ze beschouwen het keukenwerk als uiterst belangrijk, lopen zonder reden de keuken in en denken er altijd aan om meer vis, meer vlees te eten, meer te genieten en te eten zonder enig gewetensbezwaar. Terwijl de mensen in elk team druk aan het werk zijn en zich richten op het goed vervullen van hun plichten, richten deze leiders zich alleen op goed eten en leiden ze een behoorlijk comfortabel leven. Sinds ze leiders zijn geworden, hebben ze zich niet alleen niet bekommerd om het werk van de kerk en elke zware inspanning vermeden, maar hebben ze er ook voor gezorgd dat ze goed doorvoed en met blozende wangen bleven. Wat doen ze elke dag? Ze zijn druk met wat algemene zaken, wat triviale kwesties, zonder ook maar enig echt werk goed te hebben gedaan of ook maar een echt probleem te hebben opgelost. Toch voelen ze geen wroeging in hun hart. Alle valse leiders doen niet het sleutelwerk van de kerk, noch lossen ze daadwerkelijke problemen op. Nadat ze leiders zijn geworden, denken ze: ‘Ik hoef alleen maar een paar mensen te vinden om het specifieke werk te doen en dan hoef ik het zelf niet te doen.’ Ze geloven dat zodra ze voor elke werktaak supervisors hebben aangesteld, ze zelf niets meer te doen hebben. Ze geloven dat dit leiderschapswerk is en ze dan het recht hebben om te genieten van de voordelen van status. Ze nemen niet deel aan echt werk, volgen het niet op en geven geen instructie, en ze doen geen navraag of onderzoek om problemen op te lossen. Vervullen zij de verantwoordelijkheden van een leider? Kan het kerkwerk op deze manier goed worden gedaan? Wanneer de Boven hen vraagt hoe het met het werk gaat, zeggen ze: “Al het kerkwerk verloopt normaal. Elke werktaak heeft een supervisor die het afhandelt.” Als verder wordt gevraagd of er problemen zijn in het werk, antwoorden ze: “Ik weet het niet. Er zijn waarschijnlijk geen problemen!” Dit is de houding van valse leiders ten opzichte van hun werk. Als leider toon je volledige onverantwoordelijkheid voor het werk dat je is toevertrouwd; het wordt allemaal gedelegeerd aan anderen, zonder opvolging, navragen of hulp van jouw kant bij het oplossen van problemen – je zit daar maar als een leunstoelmanager. Verzaak je je verantwoordelijkheid niet? Gedraag je je niet als een bureaucraat? Geen specifiek werk doen, het werk niet opvolgen, geen echte problemen oplossen – zijn zulke leiders niet louter decoratie? Zijn het geen valse leiders? Dit is het toonbeeld van een valse leider. Het werk van een valse leider bestaat enkel uit lippen bewegen en bevelen geven, zonder daadwerkelijk deel te nemen aan het werk of het op te volgen, en zonder problemen binnen het werk op te sporen of te identificeren. Zelfs wanneer problemen worden geïdentificeerd, lossen ze die niet op. Ze gedragen zich alleen maar als leunstoelmanagers en denken dat dit werk doen inhoudt. En toch verstoort op deze manier leiden hun gemoedsrust niet; ze leven elke dag comfortabel en zijn altijd opgewekt. Hoe komt het dat ze nog steeds kunnen glimlachen? Ik heb dit feit ontdekt: zulke mensen zijn volstrekt schaamteloos. Ze doen als leider geen echt werk; ze regelen enkel een paar mensen om taken uit te voeren en beschouwen het als afgedaan. Je ziet ze nooit op de werkplek; ze hebben geen flauw benul van de voortgang of de resultaten van het kerkwerk, en toch denken ze dat ze bekwame leiders zijn en aan de norm voldoen. Dit is het toonbeeld van een valse leider, die geen enkel echt werk verricht. Valse leiders dragen geen last voor het kerkwerk, maken zich geen zorgen en zijn niet ongerust, ongeacht hoeveel problemen er ontstaan; ze zijn tevreden met het doen van wat algemene zaken en denken dan dat ze echt werk hebben verricht. Hoe de Boven valse leiders ook ontmaskert, ze voelen zich er niet slecht over, en evenmin herkennen ze zichzelf in de ontmaskering. Ze doen helemaal niet aan zelfreflectie en hebben geen berouw. Zijn zulke mensen niet verstoken van geweten en verstand? Kan iemand die werkelijk geweten en verstand heeft het kerkwerk op deze manier behandelen? Absoluut niet.

Wanneer mensen met ook maar een beetje geweten en verstand de ontmaskering van de verschillende uitingen van valse leiders horen en zichzelf daaraan spiegelen, zullen ze zich er over het algemeen min of meer in herkennen. Dan krijgen ze een kleur, kunnen niet stilzitten en voelen ze zich ongemakkelijk in hun hart, met een schuldgevoel tegenover God. In stilte nemen ze zich dan voor: “Vroeger gaf ik me over aan de genoegens van het vlees, deed ik mijn werk niet goed, vervulde ik mijn verantwoordelijkheden niet en verrichtte ik geen echt werk. Werd mij iets gevraagd, dan wist ik van niets. Ik wilde het altijd ontlopen en deed me altijd anders voor, bang dat, zodra anderen mijn werkelijke toestand zouden doorzien, mijn reputatie en status verloren zouden gaan en ik mijn leiderspositie niet zou kunnen behouden. Nu pas zie ik dat zulk gedrag beschamelijk is en niet kan doorgaan. Ik moet het serieuzer aanpakken en er moeite voor doen. Als ik het nog steeds niet goed doe, is dat onvergeeflijk – mijn geweten zal me aanklagen!” Valse leiders als deze hebben nog wat menselijkheid en geweten; hun geweten werkt op zijn minst nog. Nadat ze Mijn ontmaskering hebben gehoord, herkennen ze zichzelf in deze woorden en voelen ze zich erdoor bezwaard; ze denken: ‘Ik heb werkelijk geen echt werk verricht of echte problemen opgelost. Ik ben Gods opdracht en de titel van leider onwaardig. Wat moet ik dan doen? Ik moet het goedmaken. Voortaan moet ik mijn schouders eronder zetten om echte problemen op te lossen, deelnemen aan elke specifieke taak, zonder vermijdingsgedrag, me niet anders voordoen dan ik ben en de dingen zo goed en volledig doen als ik kan. God onderzoekt de harten en diepste gedachten van de mensen nauwkeurig, God kent ieders ware maat; of ik dingen nu goed of slecht doe, het belangrijkste is dat ik het van ganser harte doe. Als ik zelfs dat niet kan, kan ik dan nog een mens genoemd worden?’ Op deze manier over jezelf kunnen nadenken heet een geweten hebben. Hoe je mensen zonder geweten ook ontmaskert, ze gaan zonder blikken of blozen door met wat ze maar willen. Zelfs als ze zichzelf herkennen in wat God heeft ontmaskerd, blijven ze er onverschillig onder: ‘Mijn naam werd toch niet genoemd’, denken ze. ‘Waarom zou ik bang zijn? Mijn kaliber is goed, ik ben getalenteerd; Gods huis kan niet zonder mij! Wat maakt het uit dat ik geen echt werk doe? Ik doe het zelf niet, maar ik laat het iemand anders doen, dus het komt toch voor elkaar, of niet soms? Hoe dan ook zorg ik ervoor dat elke taak die je me vraagt te doen, gedaan wordt, ongeacht wie ik het laat doen. Mijn kaliber is goed, dus ik werk slim. In de toekomst blijf ik gewoon aanmodderen en genieten van het leven zoals ik wil.’ Hoe Ik valse leiders ook ontleed of ontmasker omdat ze geen echt werk doen, de betrokkenen blijven hetzelfde, volkomen onwetend: “Laat anderen maar denken wat ze willen en me zien zoals ze willen – ik doe het gewoon niet!” Hebben zulke valse leiders een geweten? (Nee.) Dit is de vierde keer dat we hebben gecommuniceerd over het ontmaskeren van de verschillende uitingen van valse leiders. Telkens wanneer Ik zulke personen ontmasker, zitten degenen met ook maar een beetje geweten op hete kolen, voelen zich onzeker omdat ze hun werk niet goed doen en nemen zich in stilte voor om snel berouw te tonen en een ommekeer te maken. Ondertussen zijn degenen zonder geweten uitzonderlijk schaamteloos; ze voelen totaal niets. Ongeacht hoe Ik communiceer, leven ze gewoon verder en genieten ze van het leven zoals ze willen. Wanneer je hen vraagt: “Sommigen zijn verantwoordelijk voor het evangeliewerk, anderen voor het vertaalwerk en weer anderen voor het filmproductiewerk – voor welk specifiek werk ben jij verantwoordelijk?” zeggen ze: “Hoewel ik geen specifiek werk heb gedaan, hou ik toezicht op alles. Ik organiseer bijeenkomsten voor hen.” Als je hen dan vraagt: “Hoeveel bijeenkomsten hou je per maand?” antwoorden ze: “Minstens één grote per maand en om de twee weken een kleine.” En wanneer je hen vraagt: “Welk specifiek werk heb je naast het houden van bijeenkomsten nog gedaan?” antwoorden ze: “Ik heb het zo druk met bijeenkomsten, welk specifiek werk kan ik dan nog doen? Bovendien is mijn takenpakket zo breed dat ik geen tijd heb voor specifiek werk.” Deze valse leiders vinden dat ze volledig in hun recht staan – ze zijn zeer standvastige en stabiele leiders! Hoe ze ook worden ontmaskerd en gesnoeid, ze raken er totaal niet door van streek. Als Ik een specifieke taak zou moeten doen, zoals koken voor vijf mensen, maar Ik had maar voor vier genoeg eten gemaakt, dan zou Ik Me ongemakkelijk voelen omdat Ik niet genoeg had klaargemaakt en Me schuldig voelen dat niet iedereen genoeg kreeg. Ik zou dan nadenken over hoe Ik het kan goedmaken en erop letten dat Ik de volgende keer beter reken, zodat iedereen voldoende krijgt. En als iemand zou zeggen dat het eten te zout was, zou Ik Me ook slecht voelen. Ik zou vragen welk gerecht te zout was en dan aan anderen vragen of de kruiden goed waren uitgebalanceerd. Hoewel het moeilijk is om iedereen tevreden te stellen, moet Ik toch al het mogelijke proberen om Mijn deel goed te doen. Dit heet je verantwoordelijkheden vervullen; dit is het verstand dat mensen zouden moeten hebben. Je moet altijd je verantwoordelijkheden nakomen; welke taak het ook is, je moet er zelf bij betrokken zijn. Als iemand, wie dan ook, een andere mening geeft en je beseft dat je fout zit en je er slecht over voelt, dan moet je het rechtzetten en je in de toekomst met hart en ziel inzetten voor wat je doet, en het goed doen, zelfs als dat betekent dat je enige ontbering moet doorstaan. Valse leiders hebben dit gevoel niet, dus doorstaan ze helemaal geen ontbering. Na het horen van deze feiten over de ontmaskering van valse leiders voelen ze helemaal niets; ze genieten nog steeds van hun eten, slapen rustig en leven er zorgeloos op los, elke dag in dezelfde vrolijke stemming, zonder het gevoel een zware last op hun schouders te dragen of de steek van schuld in hun hart. Wat voor mensen zijn dit? Zulke mensen hebben een probleem met hun karakter: ze missen geweten, hebben geen verstand en hebben een laag karakter. Ondanks dat de verschillende uitingen van valse leiders al zo lang worden ontmaskerd – zowel vanuit een positief perspectief, door voorziening en communicatie, als vanuit een negatief perspectief, door ze te ontmaskeren en te ontleden – herkent een deel van de valse leiders hun eigen problemen nog steeds niet, noch zijn ze ooit van plan om na te denken en berouw te tonen. Als er geen toezicht en aansporing van de Boven was, zouden ze nog steeds met hun werk aanmodderen zo goed als ze konden, zonder ook maar een beetje van koers te veranderen. Hoe Ik hen ook ontmasker, ze zitten er nog steeds onverstoord en volkomen onbewust bij. Zijn ze niet veel te schaamteloos? Mensen van dit type zijn niet geschikt om leiders of werkers te zijn; ze hebben zo’n laag karakter dat ze geen enkele schaamte kennen! Voor normale mensen zou het al moeilijk te verdragen zijn om iemand te horen praten over hun tekortkomingen, gebreken of iets ongepasts of tegen de principes in wat ze hebben gedaan – laat staan dat ze specifiek worden ontmaskerd. Ze zouden van streek raken en zich diep schamen en nadenken over hoe ze kunnen veranderen en zichzelf kunnen corrigeren. Ondertussen maken deze valse leiders een complete puinhoop van hun werk en leven ze nog steeds met een gerust geweten, zonder zich zorgen te maken of ongerust te zijn, en blijven ze volkomen onbewust, hoe ze ook worden ontmaskerd. Ze zoeken zelfs plekken op om zich te verstoppen en te ontspannen en zijn nooit ergens te bekennen. Ze hebben werkelijk geen greintje schaamte!