Het soort supervisor waarover we zojuist hebben gecommuniceerd, verstaat zijn vak en bezit het nodige werkvermogen, maar draagt gewoon geen last en doet zich de hele dag tegoed aan eten, drinken en vermaak, zonder zich met zijn eigenlijke werk bezig te houden of enig praktisch werk te doen. Valse leiders kunnen de toegewezen plicht van dit soort supervisor niet tijdig aanpassen of hem ontslaan, en dit belemmert en verstoort het werk, waardoor het niet soepel kan vorderen. Wordt dit niet veroorzaakt door de valse leiders? Hoewel de valse leiders hier niet direct verantwoordelijk voor zijn, maakt de nalatigheid ten aanzien van hun verantwoordelijkheid – hun falen om hun rol als toezichthouder te vervullen – hen indirect verantwoordelijk voor de verliezen die het werk lijdt. Deze valse leiders vervullen hun plicht als toezichthouder niet, ze zijn nalatig in hun verantwoordelijkheden, wat er uiteindelijk toe leidt dat het werk van de kerk verliezen lijdt. Sommige taken komen zelfs tot stilstand en raken in een staat van verwarring door de afwezigheid van een geschikte supervisor die de leiding neemt, de kwaliteit bewaakt, en toezicht houdt op het werk en het voortstuwt. Onjuist gebruik van personeel zal dit soort verliezen voor het werk veroorzaken. Hoewel dit soort supervisor een beetje kaliber heeft en het vak enigszins verstaat, houdt hij zich niet bezig met zijn eigenlijke werk, gaat hij vaak zijn eigen weg en volgt hij niet het juiste pad. Zelfs als valse leiders horen dat iemand een probleem met dit soort supervisor heeft gemeld, onderzoeken of behandelen ze het niet tijdig, en dit verlamt uiteindelijk het kerkwerk. Wordt dit niet veroorzaakt door de onverantwoordelijkheid van de valse leiders? Ze proberen zelfs hun verantwoordelijkheid te ontlopen door te beweren dat ze de situatie van de supervisor niet begrepen, dat ze dwaas en onwetend waren, denkend dat daarmee de kous af is en dat ze geen verantwoordelijkheid hoeven te dragen. In hun werk handelen valse leiders altijd op een plichtmatige manier. Zelfs wanneer mensen problemen melden, doen ze er geen navraag naar en behandelen ze die niet, en wanneer de dingen misgaan, proberen ze hun verantwoordelijkheid te ontlopen. Dit is één uiting van valse leiders.

II. Hoe valse leiders supervisors behandelen die een pover kaliber hebben en werkvermogen ontberen

Wanneer valse leiders werken, zijn de problemen die ze tegenkomen niet beperkt tot alleen deze situatie – er is er nog een waarin supervisors een pover kaliber en geen werkvermogen hebben en de taak niet op zich kunnen nemen. Ook in zulke gevallen verzuimen valse leiders de kwestie tijdig te onderzoeken en aan te pakken. Waarom is dat? Valse leiders ontberen werkvermogen, ze hebben een pover kaliber en geen geestelijk begrip. Ze bekommeren zich nooit om het kaliber van de diverse teamsupervisors, hun vermogen om het werk op zich te nemen, of de omstandigheden van hun werk, en nemen ook niet het initiatief om ernaar te informeren. Ze kunnen supervisors die een pover kaliber hebben en het werk niet op zich kunnen nemen niet doorzien, noch zijn ze op de hoogte van deze zaken. In hun gedachten blijft iedereen die de rol van supervisor op zich neemt, lange tijd in zijn functie, tenzij hij allerlei kwaad bedrijft, de algemene verontwaardiging wekt en door de broeders en zusters wordt afgezet, tenzij iemand zijn problemen aan de Boven meldt en de Boven die persoon direct van zijn functie ontheft. Anders zullen valse leiders die persoon nooit ontheffen. Ze geloven dat, omdat de broeders en zusters zeiden dat die persoon goed was en hem verkozen, die persoon wel de beste keuze moet zijn. Valse leiders vertrouwen altijd op verbeeldingen en oordelen om te bepalen of iemand werk kan doen en of hij geschikt is om als supervisor op te treden. Er was bijvoorbeeld een supervisor van een dansteam die niet kon dansen en de principes voor het selecteren van dansen niet begreep. Tijdens het choreograferen van een dans wist ze niet of ze een moderne of een klassieke stijl moest kiezen. Strikt genomen had ze geen kennis van dansen. De valse leider kon dit echter niet zien. Hij koos die persoon als supervisor omdat ze enthousiast was en bereid was om op de voorgrond te treden. Hij ging ervan uit dat ze alles begreep en liet haar de broeders en zusters begeleiden. Later volgde de valse leider haar werk niet op, observeerde het niet en keek niet hoe goed ze de broeders en zusters begeleidde, of ze een expert of een leek was, of wat ze onderwees gepast was, of dat het in overeenstemming was met de vereisten van Gods huis. Hij kon deze dingen niet onderscheiden en ging er ook niet naar vragen. Als gevolg daarvan werkte iedereen lange tijd zonder enig resultaat, en uiteindelijk werd ontdekt dat de door de valse leider gekozen supervisor helemaal niet kon dansen, en toch deed alsof ze een expert was en anderen aanstuurde. Vertraagde dit het werk niet? Maar de valse leider kon dit probleem niet herkennen en geloofde nog steeds dat ze goed werk leverde. In de gedachten van valse leiders is het simpel: ongeacht wie iemand is, zolang hij maar het lef heeft te spreken, te handelen en werk op zich te nemen, bewijst dit dat hij kaliber heeft en de taak aankan. Durft hij die dingen echter niet te doen, dan bewijst dat dat zijn kaliber onvoldoende is om dat werk aan te kunnen. Sommige mensen zijn stommelingen of onbesuisde heethoofden die brutaal genoeg zijn om alles te doen. Deze mensen weten niet of ze het juiste kaliber hebben of dat ze het werk aankunnen, maar durven toch supervisor te worden. En het blijkt dat nadat ze de rol op zich hebben genomen, het werk geen enkele vooruitgang boekt, en ze, wat voor werk ze ook doen, geen duidelijke koers, geen stappenplan en geen juiste ideeën hebben. Iedereen kan een mening naar voren brengen en zij weten niet of die goed of fout is. Als de een zegt de dingen op een bepaalde manier te doen, vinden ze dat prima, en als een ander zegt ze op een andere manier te doen, vinden ze dat ook prima. En als het erop aankomt welke aanpak daadwerkelijk gevolgd moet worden, laten ze iedereen meepraten, en worden de ideeën van wie het hardst schreeuwt uitgevoerd. Dit soort mensen heeft hoegenaamd geen kaliber, kan niets doorzien en maakt er gewoon een puinhoop van in hun werk, maar valse leiders kunnen supervisors als deze nog steeds niet doorzien. Sommige mensen zeggen: “Die supervisor heeft een heel pover kaliber; hij moet onmiddellijk worden ontheven!” Maar valse leiders antwoorden: “Ik heb met hem gesproken en hij zei dat hij bereid is om mee te werken. Laten we hem nog een kans geven.” Wat vinden jullie van deze uitspraak? Is dat niet iets wat een dwaas zou zeggen? Wat is er mis met deze uitspraak? (Het is geen kwestie van of hij bereid is om mee te werken of niet; het ontbreekt hem aan kaliber en hij kan het werk gewoonweg totaal niet aan.) Inderdaad, het is geen kwestie van of hij bereid is het te doen; het gaat erom dat hij een veel te pover kaliber heeft en niet weet hoe hij het moet doen – dit is de kern van het probleem. Daarom moeten hun leiders over hersens beschikken en mensen kunnen inschatten, om te zien of deze supervisors het benodigde kaliber bezitten. Deze leiders moeten een uitvoerige evaluatie van hen uitvoeren op basis van hun manier van spreken en communicatie, op basis van de observatie of ze doorgaans gestructureerd en stapsgewijs te werk gaan, en op basis van de feedback van broeders en zusters. Als hun kaliber te pover is en ze het benodigde werkvermogen ontberen, als ze van alles wat ze doen een puinhoop maken en als het nietsnutten zijn, dan moeten deze supervisors tijdig worden ontheven.

Er was een supervisor van een boerderij die een puinhoop maakte van het landbouwwerk. Hij wist niet welke gewassen hij op welk stuk land moest planten, of welk stuk land geschikt was voor het verbouwen van groenten, en hij zocht geen overleg en communiceerde niet met iedereen – hij wist niet hoe hij over deze dingen moest communiceren, dus deed hij het gewoon niet. Hij plantte de gewassen naar eigen goeddunken en liet de principes van Gods huis links liggen. Als gevolg daarvan voerde hij het beplanten van elk stuk landbouwgrond op een chaotische manier uit, waarbij gewassen die in kleine hoeveelheden geplant hadden moeten worden in grote getale werden geplant, en gewassen die in grote hoeveelheden geplant hadden moeten worden in kleine getale. Toen de Boven hem snoeide, was hij nog steeds opstandig en vond hij dat er niets mis was met zijn manier van planten. Zeg Mij, is dit soort supervisors niet erg lastig? Hij wist niet hoe hij zaken moest aanpakken op basis van de door Gods huis vastgestelde principes, of dat hij op basis van het aantal mensen dat hun plicht deed in de voltijdsplichtenkerk moest bepalen hoeveel akkers graan en hoeveel akkers groenten er beplant moesten worden. In plaats daarvan besloot hij op basis van zijn eigen voorkeuren meer van bepaalde gewassen en minder van andere te planten, en hij geloofde dat dit volkomen gepast was. Uiteindelijk plantte hij de gewassen op een warrige manier. Later kwamen de zaailingen op. Sommige waren geel geworden en hadden mest nodig, maar hij wist niet hoeveel hij moest toedienen of wanneer. Sommige gewassen raakten besmet met ongedierte, en hij wist niet of hij er bestrijdingsmiddelen op moest gebruiken of niet. Sommige mensen pleitten voor het gebruik ervan, en sommigen pleitten ertegen, en hij raakte in de war en wist niet wat hij met de bestrijdingsmiddelen aan moest. Op deze manier modderde hij maar wat aan tot het oogstseizoen aanbrak. Hij had ook geen idee hoe lang het groeiseizoen voor elk gewas duurde of wanneer elk gewas rijp zou zijn. Als gevolg daarvan waren de vroeg geoogste granen nog wat groen, terwijl de laat geoogste op de grond vielen. Uiteindelijk werden, ondanks alles, de gewassen geoogst, werden de granen eindelijk opgeslagen en waren de landbouwactiviteiten voor dat jaar min of meer voorbij. Hoe deed de supervisor van de boerderij zijn werk? (Hij maakte er een puinhoop van.) Waarom was het zo’n puinhoop? Zoek de wortel van dit probleem. (Zijn kaliber is extreem pover.) Deze supervisor heeft een extreem pover kaliber! Wanneer hij met zaken werd geconfronteerd, velde hij geen nauwkeurig oordeel, kon hij de principes niet vinden en had hij geen enkele manier of methode om dingen aan te pakken. Dit leidde ertoe dat hij zelfs zo’n eenvoudige taak als het planten van gewassen op een ongelooflijk wanordelijke manier aanpakte en een grote puinhoop van dit werk maakte. Wat zijn de belangrijkste uitingen van een pover kaliber? (Geen nauwkeurig oordeel vellen en de principes niet kunnen vinden.) Zijn deze woorden niet cruciaal? Zullen jullie ze onthouden? Wanneer iemand met kwesties wordt geconfronteerd, duidt het ontbreken van een nauwkeurig oordeel en het onvermogen om de principes te vinden op een extreem pover kaliber. Hoe meer suggesties en hints andere mensen gaven, hoe verwarder deze supervisor werd. Hij dacht dat het geweldig zou zijn als er maar één suggestie was, dan kon hij die als een regel behandelen en zich eraan houden, wat de zaken zo eenvoudig zou maken en zou betekenen dat hij niet hoefde na te denken of te oordelen. Hij was bang dat meerdere mensen suggesties zouden doen, want als hij die hoorde, wist hij niet hoe hij ermee om moest gaan. In werkelijkheid zijn mensen met verstand en een goed kaliber niet bang voor suggesties van anderen. Zij denken dat hun oordeel nauwkeuriger wordt en de foutmarge kleiner wordt wanneer meer mensen suggesties doen. Mensen zonder verstand of kaliber vrezen uiteenlopende meningen en suggesties van meerdere mensen; ze raken perplex wanneer ze met advies uit vele bronnen worden geconfronteerd. Had de supervisor van de boerderij die Ik zojuist noemde geen extreem pover kaliber – was hij niet goed genoeg om dit werk aan te kunnen? (Ja.) Sommigen beweren: “Misschien had hij nog nooit op het land gewerkt. Je stond erop dat hij landbouwwerk deed – was dat niet zoiets als vissen dwingen op het land te leven?” Betekent het niet hebben van eerdere landbouwervaring dat iemand niet kan boeren? Wie heeft de aangeboren vaardigheid om te boeren? Zou het kunnen dat boeren met deze vaardigheid worden geboren? (Nee.) Zijn er ooit boeren geweest die, bij gebrek aan ervaring en zonder te weten hoe te boeren, bij de eerste keer dat ze gewassen plantten geen oogst binnenhaalden en geen graan te eten hadden, wat leidde tot een jaar van honger? Komt zoiets voor? (Nee.) Als dat echt het geval was, zou het een natuurramp zijn, niet het gevolg van mensenwerk. Zulke situaties zijn uiterst zeldzaam! Boeren voorzien in hun levensonderhoud door te boeren, en zelfs degenen die een jaar of twee op het land hebben gewerkt, leren het. Personen met een goed kaliber kunnen wat meer opbrengst van het land halen, terwijl degenen met een pover kaliber misschien een mindere oogst hebben. Bovendien, met de huidige vooruitgang en overvloed aan informatie, is deze informatie, als iemand kaliber heeft, voldoende om als referentie te dienen voor het vellen van nauwkeurige oordelen en het nemen van beslissingen. Hoe uitgebreider en nauwkeuriger de informatie, hoe preciezer hun oordelen en beslissingen worden, en hoe minder fouten ze maken. Bij personen met een pover kaliber is het echter het tegenovergestelde; hoe meer informatie er is, hoe verwarder ze worden. Uiteindelijk wordt elke stap een worsteling en is die zo ontzettend moeilijk voor hen. Landbouw is een race tegen de klok; het werkt niet als je te vroeg of te laat bent. Als je te laat bent en het juiste moment mist, zal de uiteindelijke oogst worden beïnvloed. Gedurende het uitvoeren van de landbouw werd deze supervisor overweldigd, opgejaagd door de tijd en bij elke stap voortgedreven. Hoewel hij er nog in slaagde elke stap te zetten, was het erg zwaar voor hem, en maakte hij er uiteindelijk een puinhoop van. Zulke personen hebben een extreem pover kaliber!

Mensen met een extreem pover kaliber kunnen niet eens één enkele taak goed doen; wat voor werk ze ook doen, ze maken er een grote puinhoop van. Als de leiders van deze supervisors een goed kaliber hebben en hun verantwoordelijkheden kunnen vervullen, behoren ze deze dingen te kunnen zien. Ze behoren supervisors met een pover kaliber te helpen met begeleiding, standaardisatie en controle. Valse leiders slagen hier echter niet in; zij zijn ook niet in staat de dingen te doen die supervisors niet kunnen, en wanneer supervisors hun werk moeilijk vinden of zich onzeker en aarzelend voelen in hun werk, doen valse leiders mee met hun geaarzel. Ze zijn zich er zelfs niet van bewust hoe supervisors het in hun werk doen, hoever ze ermee zijn, welke uitdagingen er zijn ontstaan of welke verwarring ze hebben. Toen iemand die leider naar de landbouw vroeg, zei ze: “Ik ben een leider, ik ben niet verantwoordelijk voor de landbouw.” Hij antwoordde: “Je bent een leider, dus wat is er mis mee je naar de landbouw te vragen? Dit werk valt onder je verantwoordelijkheden.” Ze zei: “Laat me het voor je navragen.” Nadat ze het had nagevraagd, antwoordde ze: “We zijn momenteel aardappelen aan het poten.” Hij vroeg: “Hoeveel aardappelen zijn jullie aan het poten?” Ze antwoordde: “Dat heb ik niet gevraagd, laat me het voor je gaan navragen.” Nadat ze opnieuw navraag had gedaan, antwoordde ze: “We hebben één hectare gepoot.” Hij vroeg: “Welk ras hebben jullie gepoot? Is dat stuk land geschikt voor het telen van aardappelen? Hebben jullie bemest toen jullie ze pootten? Hoe diep zijn de pootaardappelen gepoot?” Ze wist niets van dit alles. Je weet deze dingen niet, maar je informeert er niet naar en zoekt niemand om het aan te vragen – vertraagt dit de boel niet? Ben je dan wel een leider? Wat voor werk doe je als leider? Als je niet eens mensen kunt leiden om dit beetje externe werk te doen, wat voor nut heeft het dan dat je een leider bent? Hoewel het kaliber van de supervisor zelfs zo pover was, ontdekte deze valse leider het niet, en toen haar werd gevraagd hoe het kaliber van de supervisor was, hoe het met de gewassen ging en of een oogst gegarandeerd was, meende ze: ‘Het is onnodig dat je naar deze dingen informeert; landbouw is zo’n eenvoudige taak! We hebben toch al gewassen op het veld geplant? Hoe zou er geen oogst kunnen zijn?’ Ze dacht nergens over na, informeerde nergens naar en had totaal geen verstand. Wat voor leider was dit? (Een valse leider.) Telkens wanneer hij ergens tegenaan liep, rende de supervisor rond als een kip zonder kop. Hij wist niet wie hij moest vragen, of hoe hij informatie moest vinden, of welke kant hij moest kiezen wanneer verschillende informatiebronnen veel verschillende ideeën presenteerden. Deze leider onderzocht deze omstandigheden niet. Ze dacht dat het werk aan deze persoon was overgedragen en dus bekommerde ze zich er totaal niet om. Denken jullie dat een supervisor met zo’n pover kaliber invloed zou hebben op de resultaten van het werk? (Ja.) Wat had de leider dan moeten doen om dit probleem op te lossen? Door dit te onderzoeken en indirect navraag te doen, door de gebeurtenissen die om haar heen plaatsvonden en door het planten van de gewassen van dat seizoen, had ze moeten ontdekken dat de supervisor van een extreem pover kaliber was, dat hij niets kon doen. Zelfs na jaren van landbouw kon hij geen enkele kennis van zijn ervaringen afleiden – op dat moment was hij er zelfs niet zeker van hoe hij gewassen moest planten – het had haar duidelijk moeten zijn dat hij een pover kaliber had en niet opgewassen was voor de taak. Zo iemand had ontslagen moeten worden! Ze had moeten informeren wie geschikt was om de supervisor te zijn, wie deze taak op zich kon nemen en goed kon uitvoeren, en er zo voor kon zorgen dat het werk van Gods huis niet werd geschaad. Had de valse leider deze instelling? Kon ze deze problemen zien? (Nee.) Haar verstand en ogen waren blind; ze was volkomen blind. Dit is een uiting van valse leiders. Als het gaat om mensen met een pover kaliber, weten ze niet hoe ze hen in hun werk moeten begeleiden, weten ze niet hoe ze hen moeten helpen door controle uit te voeren of hoe ze hun moeilijkheden tijdig moeten oplossen, en ze weten zeker niet dat iemand met een pover kaliber de taak niet aankan en snel vervangen moet worden door een geschikt persoon. Valse leiders voeren geen van deze taken uit; ze zijn er niet voor berekend en ze kunnen niets van dit alles zien. Zijn dit geen blinden? Sommige mensen zeggen: “Misschien zijn ze bezig met andere taken. Waarom vraagt U hun steeds om zorg te dragen voor deze onbelangrijke, bijkomstige taken?” Dit zijn taken die leiders moeten doen, hoe kunnen ze als bijkomstige taken worden beschouwd? Deze zaken vallen binnen de verantwoordelijkheden van leiders – zou het goed zijn als ze die verwaarloosden? Als ze dat deden, zou het plichtsverzuim zijn. Elke dag doen deze moeilijkheden en problemen zich voor in hun werk, vlak voor de neus van de leiders, en mensen brengen ze elke dag ter sprake. Het verstand en de ogen van valse leiders zijn echter blind. Ze kunnen niet zien, voelen of aanvoelen dat dit problemen zijn, dus kunnen ze die natuurlijk niet oplossen. Die valse leider was niet in staat te ontdekken dat het kaliber van de supervisor extreem pover was. Ze kon ook de verschillende problemen die zich in zijn werk voordeden niet identificeren. Deze supervisor kon geen problemen aanpakken en wanneer er iets gebeurde, ging hij te werk als een kip zonder kop, zonder principes, en maakte hij een puinhoop van het werk, en die valse leider kon niets van dit alles zien of ontdekken. Er is één principe voor hoe valse leiders hun werk doen: zolang ze voor elke taak iemand hebben aangesteld die verantwoordelijk is, beschouwen ze het als afgedaan, en of het kaliber van de supervisor nu goed of slecht is, of hij de taak goed kan doen, of hoeveel problemen zich in het werk voordoen, ze hebben het gevoel dat het niets met hen te maken heeft. Kan zo’n leider nog wel werk gedaan krijgen? Begrijpen ze hoe ze moeten werken? (Nee.) Als je niet begrijpt hoe je moet werken, waarom fungeer je dan als leider? Als je desondanks als leider dient, dan ben je een valse leider. Valse leiders kunnen de diverse uitingen van mensen met een pover kaliber of de diverse problemen die zich voordoen tijdens het vervullen van hun plicht, niet zien of ontdekken. Hun hart is extreem verdoofd. Zijn hun verstand en ogen niet blind? Sommigen zeggen misschien: “Ze zijn niet blind. U bent steeds bezig hen te belasteren en kwaad over hen te spreken.” De problemen met deze landbouwsupervisor waren zo ernstig, terwijl die valse leider elke dag in zijn nabijheid was en alles wat er gebeurde kon horen en zien. Hoe kon ze dan niet ontdekken of beseffen dat dit problemen waren? Waarom pakte ze deze problemen niet aan of loste ze die niet op? Waren haar verstand en ogen niet blind? Was dit probleem ernstig? (Ja, dat was het.) Dit is een andere uiting van valse leiders – blindheid van verstand en ogen.

Wanneer je een taak toewijst aan iemand met een pover kaliber, kun je aan de manier waarop diegene gewoonlijk spreekt, diens houding en zienswijzen bij het bespreken van werk, en de manier waarop diegene taken aanpakt, zien dat diens kaliber te pover is, dat diens denken chaotisch is, en dat diegene alles met een zekere blindheid en roekeloosheid benadert, en geen enkel doel heeft. Je kunt vaststellen dat deze persoon een extreem pover kaliber heeft, alleen al door naar diens manier van doen te kijken, dus hoef je diegene dan nog lang te observeren? Nee, dat hoeft niet. Valse leiders hebben echter een fataal probleem; dat is dat ze geloven dat, aangezien een persoon al die tijd is blijven werken zonder op te geven, en ze niemand hebben horen rapporteren dat diegene iets slechts doet, of een verstoring of hinder veroorzaakt, of negatief of lui is, dit betekent dat deze persoon het werk nog steeds kan doen. Ze weten niet hoe ze iemands kaliber of diens vermogen om goed werk te leveren moeten beoordelen op basis van diens spraak, houding en zienswijze ten aanzien van zaken, of de manier waarop diegene dingen doet. Ze hebben dit bewustzijn niet; ze zijn verdoofd en hebben geen enkel besef van deze zaak. Ze hebben één zienswijze: zolang een persoon niet stilzit, is alles in orde en kan het werk doorgaan. Denken jullie dat een leider die een dergelijke zienswijze koestert, goed werk kan leveren? Is hij opgewassen tegen de taak? (Nee.) Het zou het werk in de war sturen als je zo iemand leider zou laten zijn, nietwaar? Wanneer iemand zich overgeeft aan eten, drinken en vermaak, en zijn plichten verwaarloost, nemen valse leiders niet de moeite om dit te onderzoeken of aan te pakken, en ze kunnen niet zien of iemands kaliber of karakter goed of slecht is, ongeacht hoe lang ze met diegene in contact zijn geweest. Bezitten deze leiders het werkvermogen van een leider? (Nee.) Dit zijn valse leiders. Valse leiders kunnen niet onderscheiden of iemand een goed kaliber heeft of niet, en ze zijn niet in staat deze specifieke taken uit te voeren. Ze denken dat dit niet tot hun taak behoort. Is dit geen plichtsverzuim? Wat denken jullie, kan iemand met een pover kaliber het werk op zich nemen, of iemand die enig kaliber heeft? (Iemand die enig kaliber heeft.) Daarom is het beoordelen van iemands kaliber en diens competentie voor de taak een kwestie waar leiders en werkers zich om zouden moeten bekommeren en waar ze begrip over zouden moeten hebben, en het is ook een taak die leiders en werkers zouden moeten uitvoeren. Maar valse leiders begrijpen niet dat dit deel uitmaakt van hun taak, het ontbreekt hun aan dit bewustzijn, en ze kunnen dit deel van hun verantwoordelijkheden niet vervullen. Dit is waar valse leiders hun verantwoordelijkheid verzaken, en het is ook een uiting van het feit dat valse leiders niet opgewassen zijn tegen de taak. Dit is de tweede soort situatie: supervisors hebben een pover kaliber, missen werkvermogen en kunnen hun werk niet op zich nemen, wat een kwestie is die hun kaliber betreft. In deze situatie slagen valse leiders er evenmin in de rol van een leider te spelen en zijn ze niet in staat om supervisors met een pover kaliber tijdig van zijn functie te ontheffen.