IV. Kliekjes vormen

De vierde uiting van het hinderen en verstoren van het kerkleven is het vormen van kliekjes, wat van een zeer ernstige aard is. Welk gedrag komt neer op het vormen van kliekjes? Als twee mensen die in God geloven al een vergelijkbare tijd gelovig zijn, vergelijkbare leeftijden, gezinssituaties, interesses, persoonlijkheden, enzovoort hebben, en ze goed met elkaar kunnen opschieten, vaak samen zitten tijdens bijeenkomsten en vertrouwelijk met elkaar omgaan, telt dit dan als het vormen van kliekjes? (Nee.) Dit is een veelvoorkomend verschijnsel van normale interpersoonlijke omgang, wat geen enkele verstoring voor anderen vormt; daarom wordt het niet beschouwd als het vormen van kliekjes. Waar verwijst het hier genoemde ‘kliekjes vormen’ dan naar? Bijvoorbeeld, van vijf broeders en zusters die samenkomen, zijn er drie stadswerkers en twee boeren van het platteland. De drie stadswerkers trekken vaak samen op en spreken erover hoe het leven in de stad beter is en op het platteland slechter, waar mensen een gebrek hebben aan opleiding, een brede horizon en manieren. Ze kijken neer op de mensen van het platteland en spreken altijd denigrerend tegen de twee plattelanders, die zich dan gekrenkt voelen en tegen hen in willen gaan, en zeggen dat stadsmensen kleingeestig en berekenend zijn, terwijl mensen van het platteland vrijgevig zijn. Tijdens bijeenkomsten lijken ze het nooit eens te worden, wat vaak leidt tot onnodige geschillen en debatten. Kunnen deze vijf harmonieus met elkaar overweg? Zijn ze verenigd in Gods woord? Zijn ze met elkaar verenigbaar? (Nee.) Wanneer stadsmensen altijd zeggen “wij stadsmensen” en plattelandsmensen altijd zeggen “wij plattelanders”, wat doen ze dan? (Kliekjes vormen.) Dit is de vierde kwestie waarover we gaan communiceren: kliekjes vormen. Dit kliekjesgedrag betekent het vormen van groepen en facties. Het vormen van allerlei bendes, facties en andere kliekjes op basis van regio, economische omstandigheden en sociale klasse, alsook verschillende zienswijzen, komt neer op het vormen van kliekjes. Ongeacht wie deze kliekjes leidt, binnen de kerk zijn de vorming van verschillende bendes en facties, en de vorming van onverenigbare bendes, allemaal verschijnselen van het vormen van kliekjes. Op sommige plaatsen gelooft een hele uitgebreide familie in God, en op een plaats van samenkomst behoort, op twee mensen met een andere achternaam na, de rest tot hun eigen familie. Deze familie vormt dan een factie of bende, waardoor de twee mensen met een andere achternaam buitenstaanders worden. Ongeacht wie in deze familie met een probleem wordt geconfronteerd of wordt gesnoeid, als één persoon grieven uit, valt de rest hem bij. Als iemand tegen de principes handelt, dekken de anderen hem en verbergen zijn daden, waarbij ze iedereen verbieden hem te ontmaskeren; zelfs de geringste vermelding van deze kwestie is onaanvaardbaar, laat staan snoeien. Wat is hier het probleem? Kunnen jullie dit onderscheiden? Wanneer deze familieleden samenkomen, zingen ze eenstemmig hetzelfde deuntje en kijken ze hoe de wind waait en luisteren naar signalen voordat ze spreken. Als hun aanvoerder een bepaald standpunt inneemt, volgt iedereen, en anderen durven hen niet te provoceren of bezwaren te uiten. Vormt het voorkomen van dit verschijnsel in het kerkleven geen hinder en verstoringen voor de normale orde van de kerk? De mensen van deze bende dicteren welke passages van Gods woorden tijdens bijeenkomsten moeten worden gegeten en gedronken, en iedereen moet luisteren; zelfs de kerkleiders moeten concessies aan hen doen en kunnen geen bezwaar maken. Zij verkondigen wie er als leiders en werkers gekozen moeten worden, en de kerkleiders moeten hun mening als de belangrijkste beschouwen en die niet licht opvatten. Tegelijkertijd werven ze voortdurend ‘talenten’, lijven ze degenen die naar hen zullen luisteren, degenen die ze kunnen vertrouwen, en degenen die voor hen van nut zijn, in om hen voor hun karretje te spannen, en breiden hun invloed voortdurend verder uit. Deze kliek streeft ernaar het kerkleven te beheersen; hun aanvoerder wil de kerk beheersen. Deze groep heeft aanzienlijke macht; ze bundelen hun krachten om binnen de kerk te handelen. Wat er ook in de kerk gebeurt, ze willen erbij betrokken zijn. Anderen moeten naar hun gezichtsuitdrukking kijken voordat ze iets zeggen of regelen, zelfs in die mate dat de inhoud van elke bijeenkomst voor het eten en drinken moet voldoen aan hun regelingen en wensen. Zelfs als de kerkleiders iets willen doen, moeten ze eerst hun mening vragen en naar hun ideeën luisteren. De meeste broeders en zusters worden door hen beheerst, en veel zaken van het kerkwerk staan ook onder hun controle. Deze mensen die kliekjes vormen, hinderen en verstoren het kerkleven en het werk van de kerk ernstig. Is deze kwestie ernstig? Moeten deze handelingen worden ingeperkt? Moeten ze worden aangepakt? De aanvoerders van deze kliekjes moeten worden ingeperkt en verwijderd of verdreven, terwijl die verwarde individuen die blindelings meelopen eerst communicatie en hulp moeten krijgen. Als ze geen berouw tonen of van koers veranderen, dan moeten ze worden ingeperkt. Wees niet toegeeflijk tegen hen!

Wat komt neer op het vormen van kliekjes – is dit gemakkelijk te begrijpen? Als één persoon een kwestie aankaart en verscheidene anderen zijn mening bijvallen, telt dat dan als het vormen van kliekjes? (Nee.) Als sommige broeders en zusters, die een relatief grotere last dragen en sterker gevoel van gerechtigheid hebben, anderen oproepen om met hen een belangrijke taak te volbrengen, of als ze, om ervoor te zorgen dat een bijeenkomst effect heeft en men de waarheid en Gods bedoelingen over een belangrijk onderwerp kan begrijpen, iedereen voorgaan in de communicatie, en iedereen hun gedachtegang volgt in het communiceren en het biddend lezen van Gods woorden, telt dit dan als het vormen van kliekjes? (Nee.) Welke mensen in de kerk zijn geneigd kliekjes te vormen? Wat voor soort gedrag komt neer op het vormen van kliekjes? (Verschillende mensen die elkaar indekken en vergoelijken, of die zich inlaten met jaloezie en conflicten, wat allemaal het werk van de kerk hindert en verstoort – dit is het vormen van kliekjes.) Dit is één aspect. Wat is hier het kernpunt? Het wederzijds indekken en vergoelijken leidt tot hinder en verstoringen; wetende dat het doen van iets verkeerd is en niet overeenstemt met de waarheidsprincipes, het toch opzettelijk verbergen, drogredenen aanvoeren en niet de waarheid vertellen, liever het werk van de kerk en de belangen van Gods huis schaden om iemands aanzien en status te beschermen, en degenen die kwaad doen en hinder en verstoringen veroorzaken indekken ten koste van het verraden van de belangen van Gods huis – dit is het vormen van kliekjes. Een ander scenario betreft het opruien en verleiden van mensen om zich gezamenlijk te verzetten tegen de regelingen van Gods huis. Dit is ernstig van aard en is ook een vorm van het hinderen en verstoren van Gods werk en de normale orde van de kerk. Wat is het hoofddoel van het vormen van kliekjes? Het is om de kerk te beheersen en Gods uitverkoren volk te beheersen.

Er is ook een soort kliekvorming waarbij men mensen naar de mond praat om verschillende soorten individuen voor zich te winnen. Ogenschijnlijk lijkt het alsof iedereen in dit soort bendes vrijuit kan spreken en zijn eigen mening kan uiten. Als je echter naar de uiteindelijke resultaten kijkt, kun je zien dat ze in feite de lijn volgen van wat één persoon zegt – die persoon is hun leidraad. Hoe trekt die persoon anderen dan naar zijn kant? Hij kijkt wie hij naar zich toe kan trekken en wie gemakkelijk mee te trekken zijn, en bewijst hun kleine gunsten, en biedt hun een beetje liefdevolle hulp. Vervolgens vist hij naar informatie over hen, en achterhaalt wat ze leuk vinden, hoe ze graag praten, wat hun persoonlijkheid en hobby’s zijn. Tegelijkertijd valt hij hen in gesprekken vaak bij om hun harten te winnen, en uiteindelijk palmt hij hen beetje bij beetje in, waardoor ze onbewust zijn kliek binnentreden en zich bij zijn gelederen aansluiten. Over het algemeen is het naar de mond praten van mensen om hen voor zich te winnen een zeer zachte methode, vol ‘menselijke warmte’, en het is zeer effectief. Bijvoorbeeld, als iemand regelmatig liefde toont aan een ander, hem bijvalt in gesprekken, en begrip en tolerantie voor hem toont, zal die persoon onbewust een gunstige indruk van hem krijgen en dichter naar hem toe trekken, en dan in zijn gelederen worden opgenomen. In welke situaties worden zulke bendes en facties actief? Zodra een van hun onvoorwaardelijke volgelingen wordt ontmaskerd, zich onheus bejegend voelt, of zijn belangen, status of reputatie worden aangetast of geschaad door iets of iemand van buiten hun factie, zal dit soort persoon opstaan om voor hen te spreken en voor hun belangen en rechten te vechten – zo vormen ze een kliekje. De twee duidelijke soorten kliekvorming zijn het indekken en vergoelijken van mensen, en het gezamenlijk verzet. Het vormen van kliekjes door mensen naar de mond te praten lijkt echter niet zo krachtig als de twee zojuist genoemde soorten, en leden van zulke kliekjes blijven gewoonlijk onopgemerkt binnen de kerk. Maar wanneer het tijd is voor mensen om een keuze te maken, om een duidelijk standpunt in te nemen, worden zulke facties duidelijk zichtbaar. Bijvoorbeeld, als de aanvoerder van een factie zegt dat een bepaalde kerkleider kaliber heeft, zullen zijn volgelingen onmiddellijk een heleboel voorbeelden geven van hoe die leider dit kaliber toont. Als de aanvoerder van de factie zegt dat de kerkleider geen werkvermogen heeft, een slecht kaliber heeft en een slechte menselijkheid heeft, zullen de andere leden dit voorbeeld volgen en spreken over hoe die kerkleider incompetent is, hoe hij niet in staat is over de waarheid te communiceren, hoe hij woorden en doctrines bezigt, en zullen ze zeggen dat iedereen in plaats daarvan een juiste persoon moet kiezen. Dit is een soort onzichtbare kliek. Hoewel ze niet openlijk naar voren treden om in de kerk de macht te grijpen en mensen te beheersen, is er binnen zulke facties en bendes een onzichtbare kracht die het kerkleven en de orde van de kerk beheerst. Dit is een angstaanjagendere, verborgen vorm van kliekvorming. Naast de twee gemakkelijk te onderscheiden situaties van kliekvorming die eerder werden genoemd, wat problemen zijn die kerkleiders moeten oplossen, is deze verborgen soort kliekvorming een probleem dat kerkleiders des te meer moeten oplossen en aanpakken. Hoe moeten ze dit aanpakken? Ze moeten de aanvoerder van zo’n bende rechtstreeks aanpakken door middel van communicatie. Waarom moet men zich eerst richten op communicatie met deze aanvoerder? Ogenschijnlijk lijkt het alsof de leden van zo’n kliek door niemand worden beheerst, maar in werkelijkheid weten ze diep vanbinnen allemaal wie ze gehoorzamen en wensen ze die persoon te gehoorzamen. Daarom moet degene die ze verafgoden en die hen beheerst, aangepakt en behandeld worden, en moet de waarheid met die persoon worden gecommuniceerd zodat hij de aard van zijn daden begrijpt. Hoewel de aanvoerder zich misschien niet openlijk tegen Gods huis heeft verzet of tegen de leiders tekeer is gegaan, beheerst hij het spreekrecht, de gedachten, de zienswijzen van deze mensen en het pad dat zij volgen. Hij is een verborgen antichrist. Zulke individuen moeten worden geïdentificeerd, en vervolgens onderscheiden en ontleed. Als ze geen berouw tonen, moeten ze worden ingeperkt en geïsoleerd. Vervolgens moet er een onderzoek worden ingesteld naar elk van hun leden om te zien wie van hen van dezelfde soort is. Scheid eerst deze individuen af en communiceer dan met de verwarde mensen die timide, lafhartig en misleid zijn. Als ze berouw kunnen tonen en het volgen van de antichrist opgeven, mogen ze in de kerk blijven; zo niet, dan moeten ze worden geïsoleerd. Is dit een gepaste aanpak? (Ja.) Bestaat dit verschijnsel binnen de kerk? Moet dit soort kwesties worden opgelost? (Het moet worden opgelost.) Waarom moet het worden opgelost? Sinds Gods huis het evangelie begon te verspreiden, zijn de machten van antichristen alomtegenwoordig in het kerkleven, en velen van Gods uitverkoren volk zijn in verschillende mate door deze machten beïnvloed, beperkt of beheerst. Telkens wanneer deze mensen spreken of handelen, bevinden ze zich niet in een staat van vrijheid en bevrijding, maar worden ze eerder overgehaald, beïnvloed, beheerst en gevangengehouden door de gedachten en zienswijzen van sommige individuen. Deze mensen voelen zich gedwongen om op een bepaalde manier te spreken en te handelen; als ze dat niet doen, maken ze zich zorgen en zijn ze bang de gevolgen die daaruit voortvloeien te moeten dragen. Heeft dit het kerkleven niet beïnvloed en verstoord? Is dit een uiting van een normaal kerkleven? (Nee.) Dit soort kerkleven heeft niet de normale orde, maar wordt beheerst door kwaadaardige mensen. Zolang kwaadaardige mensen de macht hebben in de kerk, is het niet Gods woord of de waarheid die daar heerst. Leiders, werkers en broeders en zusters die de waarheid begrijpen, zullen worden onderdrukt. Zo’n kerk is er een die wordt beheerst door de machten van antichristen. Dit is ook een kwestie en een verschijnsel van Gods werk en de normale orde van de kerk die worden gehinderd en verstoord, wat leiders en werkers moeten aanpakken en oplossen. Sommige mensen die in de bende van een antichrist zitten, zijn bang het vertrouwen van hun bende te verliezen, hun steunpilaren te verliezen, vrienden te verliezen, geen steun te hebben in tijden van nood, enzovoort. Daarom doen ze hun uiterste best om in de bende te blijven. Is deze situatie niet ernstig? Moet die niet worden opgelost? (Ja.) Wanneer dit soort situaties zich binnen de kerk voordoet, voelen de meeste mensen het dan aan? Onderscheiden de meeste mensen het? Sommige mensen worden door iemand beheerst zonder het te beseffen, ze moeten altijd de gedachten en zienswijzen, de uitspraken en handelingen, de leringen van die persoon volgen, en ze zijn bang om “nee” te zeggen, bang om tegen die persoon in te gaan, en moeten zelfs onoprecht instemmend knikken en glimlachen wanneer die persoon spreekt, uit angst hem te beledigen. Bestaan dit soort situaties? Wat is het probleem dat hier moet worden opgelost? Kerkleiders moeten die antichrist-aanvoerder aanpakken en behandelen, die in staat is anderen te misleiden en te beheersen. Ten eerste moeten ze over de waarheid communiceren om de meerderheid van de mensen in staat te stellen deze antichrist te onderscheiden, en moeten ze vervolgens de antichrist zelf inperken. Als de antichrist geen berouw toont, moet hij onmiddellijk worden verwijderd om te voorkomen dat hij de normale orde van de kerk blijft verstoren.

Samenvattend, in een normaal kerkleven moeten de broeders en zusters in staat zijn om vrij en ongedwongen te communiceren over Gods woorden, alsook over hun persoonlijke inzichten, begrip, ervaringen en moeilijkheden. Vanzelfsprekend moeten ze ook het recht hebben om suggesties te doen over en kritiek te uiten op alle handelingen van leiders en werkers die de principes schenden, en deze handelingen bloot te leggen, terwijl ze ook het recht hebben om hulp en advies te bieden. Dit alles moet vrij zijn, en al deze aspecten moeten normaal zijn; ze mogen niet worden beheerst door een individu, wat ertoe zou leiden dat Gods uitverkoren volk wordt beperkt – dat zou geen normaal kerkleven zijn. Gods huis heeft vereisten, regels en principes voor hoe de broeders en zusters behoren te spreken, handelen en zich te gedragen, en hoe ze normale interpersoonlijke relaties moeten opbouwen in het kerkleven, enzovoort, en deze zaken worden niet door een individu bepaald. Wanneer de broeders en zusters iets doen, hoeven ze niet naar de gezichtsuitdrukking van een individu te kijken, hoeven ze geen bevelen van een individu op te volgen of door een persoon te worden beperkt. Niemand mag dienen als leidraad of stuurman; het enige dat richting kan geven, is Gods woord, de waarheid. Daarom moet Gods uitverkoren volk zich houden aan Gods woord, de waarheid, en de principes van het communiceren over de waarheid tijdens bijeenkomsten. Als je altijd door een andere persoon wordt beperkt, je altijd door hem laat leiden, en niet meer durft te spreken wanneer je zijn ontevreden blik of fronsende gezicht ziet, als je altijd door die persoon wordt ingeperkt tijdens het communiceren over Gods woorden en je persoonlijke ervaringsinzichten, je altijd beperkt voelt, je niet in staat bent om volgens de waarheidsprincipes te handelen, en als zijn woorden, blikken, gezichtsuitdrukkingen, toon en de impliciete dreigementen in zijn woordgebruik je constant binden, dan word je beheerst binnen een kliek die door deze persoon wordt geleid. Dit is problematisch; dit is geen kerkleven, maar het leven van een factie die door een antichrist wordt geregeerd. Wat dit soort kwesties betreft, moeten leiders en werkers naar voren treden om het op te lossen, en de broeders en zusters hebben ook de verplichting en het recht om de normale orde van de kerk te verdedigen. Degenen die het kerkleven hinderen en verstoren, vooral degenen die kliekjes vormen en de kerk willen beheersen, moeten worden gestopt, ontmaskerd en ontleed, zodat iedereen onderscheidingsvermogen kan verkrijgen en de essentie van het probleem kan doorzien, namelijk de poging om een onafhankelijk koninkrijk te stichten. De kerk staat om geen enkele reden kliekvorming en het verdelen van de kerk toe. Bijvoorbeeld, het verdelen in bendes op basis van sociale identiteit en status, wijken, regio’s of religieuze denominatie, of het verdelen in bendes gebaseerd op opleidingsniveau, rijkdom, ras en huidskleur, enzovoort – dit alles gaat tegen de waarheidsprincipes in en zou niet in de kerk mogen voorkomen. Het maakt niet uit welk voorwendsel wordt gebruikt voor het verdelen van mensen in deze hiërarchieën, rangen, facties en kliekjes, het zal het werk van de kerk en de normale orde van het kerkleven hinderen en verstoren, en het is een kwestie die leiders en werkers onmiddellijk moeten oplossen. Kortom, ongeacht de redenen voor het verdelen van mensen in kliekjes, facties of bendes, als ze een zekere macht hebben vergaard en een verstoring vormen voor het werk van de kerk en de orde van het kerkleven, moeten ze worden gestopt en ingeperkt. Als de leden van zulke kliekjes zich niet laten afraden, kunnen deze kwaaddoeners worden geïsoleerd en verwijderd. Het aanpakken van deze kwesties is ook onderdeel van het werk en de verantwoordelijkheden die leiders en werkers moeten vervullen. Wat moet hier dus begrepen worden? Dat is dat wanneer sommige mensen machtsblokken hebben gevormd in de kerk, en in staat zijn om te wedijveren met en zich te verzetten tegen de kerkleiders, het werk van de kerk en Gods woorden, en in staat zijn om de normale orde van het kerkleven te verstoren en te beschadigen, zulke gedragingen, uitingen en situaties moeten onmiddellijk worden ingeperkt en aangepakt. Er wordt geen onderscheid gemaakt op basis van het aantal betrokken personen als het gaat om kliekvorming. Als twee mensen goed met elkaar kunnen opschieten en geen enkele verstoring veroorzaken voor de kerk, is het niet nodig om in te grijpen. Echter, zodra ze verstoringen beginnen te veroorzaken en een macht vormen om de kerk te beheersen, moeten deze individuen worden gestopt en ingeperkt. Als ze geen berouw tonen, moeten ze onmiddellijk worden verwijderd of verdreven. Dit is het principe.

22 mei 2021