Het criterium om te toetsen of leiders en werkers aan de norm voldoen

Hebben jullie door de communicatie van vandaag een duidelijker begrip gekregen van de verantwoordelijkheden die leiders, werkers en supervisors moeten vervullen? Hebben jullie er een helderder beeld van? Is jullie begrip van de rol van leiders en werkers nauwkeuriger? (Ja.) Enerzijds hebben leiders en werkers enig begrip gekregen van welke taken ze moeten uitvoeren; anderzijds heeft iedereen nu enkele paden om te onderscheiden of een leider of werker aan de norm voldoet. Voldoen de meeste leiders en werkers aan de norm, volgens de vereisten van de negende verantwoordelijkheid van leiders en werkers? (Nee.) Welke leiders en werkers kunnen dan aan de norm voldoen en welke niet? Degenen met een kaliber dat aan de norm voldoet, die enige praktische ervaring hebben, met enige principes handelen en een last dragen voor het kerkelijke werk, kunnen na een periode van training als leiders en werkers aan de norm voldoen. Maar degenen met een pover kaliber en zonder bevattingsvermogen, die – hoeveel waarheid er ook wordt gecommuniceerd – geen principes kunnen vatten, kunnen als leiders en werkers niet aan de norm voldoen en kunnen alleen worden geëlimineerd. Daarom, als je een leider of werker wilt worden die aan de norm voldoet en door anderen gekozen wilt worden als leider of werker, moet je eerst beoordelen of je kaliber toereikend is. Hoe kun je dat evalueren? Door te zien of je werkregelingen kunt implementeren. Neem een recente werkregeling, lees die door en toets jezelf om te zien of je de stappen en plannen voor de implementatie ervan hebt. Als je ideeën en plannen hebt en weet hoe je die moet implementeren, dan moet je het werk als je onontkoombare plicht op je nemen wanneer broeders en zusters je kiezen. Als je na het lezen van de werkregeling echter met een leeg hoofd achterblijft, totaal niet kunt doorzien wie het meest geschikt is om te worden aangewezen om de leiding over het werk te krijgen, en al helemaal niet kunt doorzien hoe je de diverse werkzaamheden van de kerk concreet moet implementeren, en ook niet weet hoe je moet communiceren, toezicht houden, inspecteren en opvolgen, en je geen stappen of plannen voor de implementatie in je hoofd hebt, maar sommige broeders en zusters ten onrechte denken dat je heel getalenteerd bent en geschikt om leider of werker te zijn, wat zou je houding dan moeten zijn? Je zou moeten zeggen: “Dank je voor je lof, maar ik heb eigenlijk niet veel talent. Ik ben er niet voor in de wieg gelegd – je hebt me verkeerd ingeschat. Als je mij als leider kiest, zal dat het werk van de kerk vertragen. Ik ken mijn eigen gestalte; ik weet niet eens hoe ik een eenvoudige werkregeling moet implementeren – ik heb geen idee waar ik moet beginnen en heb geen enkel aanknopingspunt. Zonder de waarheid te begrijpen, kan het werk van de kerk niet goed worden gedaan. Zelfs als de Boven mij zou aanstellen, zou ik het niet kunnen. Ik ben echt niet geschikt voor deze rol.” Wat vind je van zo’n bekentenis? Deze aanpak getuigt van verstand; mensen die dit zeggen, hebben veel meer verstand dan valse leiders. Valse leiders zouden nooit zoiets met verstand kunnen zeggen. Valse leiders denken: “Ik ben gekozen, dus ik hoor de leider te zijn. Waarom zou ik het niet zijn? Ik ben getalenteerd, dus ik verdien het. Is het een probleem dat ik geen werkregelingen kan implementeren? Wie wordt er nu wijs geboren? Dat kan ik toch leren? Zolang ik kan preken, is het genoeg. Ik heb geestelijk begrip, ik ken en begrijp Gods woorden, ik kan communiceren en ik kan in Gods woorden het pad van de praktijk vinden. Ik ben bedreven in het oplossen van de verdorven gezindheden en diverse gesteldheden van mensen. De werkregelingen van Gods huis implementeren stelt niets voor. Is het niet gewoon administratief managementwerk? Ik heb vroeger administratief management gestudeerd, dus dit beetje werk van Gods huis is voor mij geen enkel probleem!” Is zo iemand niet in gevaar? (Ja.) Waarin schuilt het gevaar? Kunnen jullie dit doorzien? (Ze kunnen het werk niet doen en zullen het werk van Gods huis verstoren en hinderen, en niet alleen zichzelf en de broeders en zusters schaden, maar ook het werk van Gods huis vertragen.) Is het alleen maar schade? Is dat het uiteindelijke gevolg? Als het alleen dat was, zou het nog verholpen kunnen worden. Het kernprobleem is dat als een valse leider lange tijd in zijn rol blijft, hij de weg van antichristen zal volgen en uiteindelijk een antichrist zal worden. Denk je dat het zo eenvoudig is om leider of werker te zijn? Met status komt verzoeking, en met verzoeking komt gevaar. Wat is dit gevaar? Het is de mogelijkheid om de weg van antichristen te volgen. Het ergste gevolg van het volgen van de weg van antichristen is een antichrist worden.

Sommige mensen zeggen: “Sommige valse leiders hebben slechts een wat pover kaliber, maar hun menselijkheid is niet slecht. Kunnen zij de weg van antichristen volgen?” Wie zegt dat iemand met een menselijkheid die niet slecht is, de weg van antichristen niet zal volgen? Hoe slecht moeten ze zijn om als antichristen te worden beschouwd? Kun je dit doorzien? Als een valse leider lange tijd in zijn rol blijft, is hij al de weg van antichristen ingeslagen. Is er een kloof tussen het volgen van de weg van antichristen en een antichrist worden? (Nee.) Denk eens terug: welke weg volgen die valse leiders? Valse leiders doen geen praktisch werk en zijn ook niet in staat om praktisch werk te doen, toch willen ze in hoge posities staan om anderen de les te lezen en mensen naar hen te laten luisteren en hen te laten gehoorzamen. Is dit het volgen van de weg van antichristen? Wat is het gevolg van het volgen van de weg van antichristen? (Ze worden vanzelf antichristen.) Hoewel valse leiders niet van nature antichristen of kwaadaardige mensen zijn, kunnen ze, als ze lange tijd de weg van antichristen volgen zonder toezicht of zonder dat iemand hen aangeeft en van hun plicht ontheft, dan de macht grijpen en onafhankelijke koninkrijken stichten? (Ja.) Zijn ze op dat punt geen antichristen geworden? Zien jullie dus, is de rol van een valse leider niet gevaarlijk? (Ja.) Een valse leider zijn is al heel gevaarlijk. Hoewel we momenteel valse leiders ontleden en niet ingaan op antichristen, is er een verband tussen de essentie van deze twee. In feite volgen valse leiders de weg van antichristen. Het volgen van deze weg zal er vanzelf toe leiden dat ze antichristen worden, wat wordt bepaald door hun aard en essentie. Op dat punt is het niet nodig om naar hun menselijkheidsessentie te kijken; hun weg alleen al bepaalt of ze antichristen zijn. Denk aan die valse leiders die van hun plicht zijn ontheven. Als ze niet op tijd van hun plicht waren ontheven, zouden ze dan, gelet op hun essentie zoals die blijkt uit hun gedrag en hun openbaringen tijdens hun ambtstermijn, uiteindelijk de weg van de antichristen volgen? Zouden ze antichristen worden? In feite hebben sommige mensen hier al tekenen van vertoond, en het was Gods huis dat hen tijdig van hun plicht heeft ontheven. Als ze niet van hun plicht waren ontheven, waren ze van de kerk gaan leven en mensen gaan misleiden. Ze zouden zich als hooggeplaatste functionarissen of heren zijn gaan gedragen, de baas spelen over mensen en bevelen uitdelen, en anderen hen laten gehoorzamen alsof ze God waren. Ze zouden zelfs beweren door God vervolmaakt te zijn en mensen te zijn die door God worden gebruikt. Is dat niet problematisch? Hoe moeten we de gesteldheden en manifestaties van zulke valse leiders dan zien en typeren? Ze kunnen voorlopig worden getypeerd als die van huichelaars, mensen die van de kerk leven, farizeeën. En wat gebeurt er als dit zich verder ontwikkelt? Hoewel valse leiders misschien niet zo venijnig of boosaardig zijn als antichristen, en hoewel ze uiterlijk in staat lijken te zijn om ontbering te verdragen en hard te werken, anderen bij elke gelegenheid te helpen, en geduldig en tolerant te zijn jegens mensen, net als de farizeeën die over land en zee reisden om te prediken en te werken, wat maakt het uiteindelijk uit? Als ze geen enkele taak kunnen implementeren, hoe verschillen hun handelingen en gedrag dan van die van de farizeeën? Werken hun daden mee met Gods werk, of weerstaan ze Gods werk en verstoren ze het? Het is duidelijk dat ze Gods werk weerstaan en de normale voortgang van de diverse werkzaamheden van de kerk belemmeren. Is dit niet precies hetzelfde als het gedrag van farizeeën en die dominees en ouderlingen in de religieuze wereld? Valse leiders zijn precies als zij. Hoe moeten we hen dan typeren? Wat zal er gebeuren als valse leiders zo doorgaan? Ze zullen niet alleen de werkregelingen van Gods huis niet implementeren, maar ze zullen die ook gaan afkeuren, bekritiseren, erover oordelen, veroordelen en dergelijke – een hele reeks gedragingen van antichristen zal tevoorschijn komen. Niet alleen implementeren ze de werkregelingen niet, maar ze vinden ook diverse excuses om de implementatie ervan te weerstaan en te belemmeren. Dit is niet meewerken met Gods werk, maar het werk van Gods huis hinderen en verstoren. Dit is het gebruiken van hun eigen opvattingen en verbeeldingen, en de macht en status die Gods huis hun heeft gegeven, om de implementatie van de werkregelingen van Gods huis te belemmeren. Is dit niet de essentie van het probleem? (Ja.) Valse leiders doen geen echt werk en kunnen de diverse taken die door de Boven zijn geregeld niet implementeren, toch laten ze hun status gelden om tot mensen te prediken, en voelen zich het hoofd, de aanvoerder van Gods uitverkorenen. Dit maakt hen al tot antichristen – rasechte antichristen. Is deze typering van zulke mensen nauwkeurig? Ze is uiterst nauwkeurig, zonder enige fout! Dit is geen logische redenering, maar een typering gebaseerd op hun essentie. Degenen die de werkregelingen van Gods huis niet kunnen implementeren, zijn valse leiders, en degenen die de werkregelingen van Gods huis niet implementeren, zijn ook valse leiders. Voordat ze als farizeeën worden onthuld, kunnen ze als valse leiders worden getypeerd. Vanaf het moment echter dat ze farizeeën worden en van de kerk leven, op hun ‘vroegere prestaties’ teren en posities bekleden zonder werkregelingen te implementeren of specifieke taken te verrichten, en struikelblokken worden voor het werk van Gods huis, moeten zulke mensen als antichristen worden getypeerd. Hoe bepaal je of iemand een valse leider of een antichrist is? Een valse leider wordt getypeerd op basis van de vraag of hij werkregelingen kan implementeren en echt werk kan doen. Degenen die geen werkregelingen implementeren en geen echt werk doen, zijn valse leiders. Als ze echter weten dat ze geen echt werk kunnen doen en de werkregelingen van de Boven niet kunnen implementeren, maar toch hun status willen doen gelden om te prediken en slogans te roepen om de harten van mensen te winnen, en de werkregelingen van Gods huis negeren, en verwachten dat Gods huis – in het licht van het feit dat ze vele jaren in God hebben geloofd en voor het werk van de kerk hebben geleden – hen in de buurt houdt zodat ze van de kerk kunnen leven en Gods huis als een verzorgingshuis kunnen uitbuiten, en doorgaan met het misleiden van broeders en zusters, en zelfs de macht zoeken om het discours te bepalen en beslissingsbevoegdheid te hebben, dan zijn zulke mensen antichristen. Zo bepaal je of iemand een valse leider of een antichrist is. Is dit principe en deze norm voor typering duidelijk? (Ja.)

De negende verantwoordelijkheid van leiders en werkers betreft voornamelijk werkregelingen. Of een leider of werker werkregelingen implementeert, is het criterium om te toetsen of hij aan de norm voldoet. Beoordelen of leiders en werkers waar of vals zijn op basis van de vraag of ze kerkelijk werk uitvoeren in overeenstemming met de werkregelingen, is de meest nauwkeurige methode. Hun houding ten opzichte van werkregelingen gebruiken om valse leiders te onderscheiden en te ontleden, en om te bepalen of het valse leiders of antichristen zijn, is volkomen eerlijk. Leiders en werkers beoordelen op basis van hoe ze werkregelingen implementeren, of ze daartoe in staat zijn, en de effectiviteit en grondigheid van die implementatie, is eerlijk en redelijk voor elke leider of werker. Het is niet de bedoeling om het iemand opzettelijk moeilijk te maken. Kunnen jullie onderscheiden dat sommige valse leiders geen werkregelingen implementeren en uiteindelijk antichristen worden? Houdt deze bewering steek? (Ja.) Waarom houdt ze steek? (Omdat valse leiders geen werkregelingen implementeren en hun posities bekleden om hun eigen onafhankelijke koninkrijken te stichten. Dit betekent dat ze al de weg van antichristen zijn ingeslagen.) Dit is het verschijnsel – wat is de essentie van het probleem? Het niet implementeren van werkregelingen is God weerstaan en zich tegen Hem verzetten. Wat betekent het om je tegen God te verzetten? Degenen die de weg van antichristen volgen, verzetten zich tegen God en staan lijnrecht tegenover Hem. Als iemand louter een valse leider is, weet hij gewoon niet hoe hij het werk moet doen of werkregelingen moet implementeren; hij weerstaat God niet opzettelijk. De eigenschappen van antichristen zijn echter veel ernstiger van aard dan die van valse leiders. Sommige valse leiders volgen al lange tijd de weg van antichristen. Deze individuen beginnen met het niet doen van echt werk en het niet implementeren van werkregelingen. Nadat ze lange tijd leiders zijn geweest en in staat zijn om wat woorden en doctrines te prediken, voelen ze dat hun positie veilig is, dat ze kapitaal hebben en dat ze aanzien hebben verworven onder de mensen. Dan durven ze te doen wat ze willen en zich tegen God te verzetten. Ze overschatten zichzelf altijd, in de overtuiging dat ze aanzien hebben verworven onder de broeders en zusters, dat hun woorden gewicht in de schaal leggen, en dat ze daarom in alles wat ze doen absolute zeggenschap en beslissingsmacht zouden moeten hebben. Ze denken dat mensen naar hen moeten luisteren; mensen zouden hen moeten helpen om gezichtsverlies te vermijden als ze zichzelf in verlegenheid brengen tijdens het doen van iets of als ze zich verspreken – en dat zou Gods huis ook moeten doen. Gods huis zou hen moeten raadplegen over alle problemen die zich voordoen en hun een deel van de goede dingen moeten geven, en ze zouden betere gunsten en hogere lof moeten ontvangen dan anderen. Ze denken dat God hen ook in een ander licht zou moeten zien. Gezien hun vermeende voordelen en superioriteit, geloven ze dat Gods huis hen niet zomaar zou moeten snoeien of hun verdorven gezindheid in het bijzijn van anderen zou moeten ontmaskeren, en al helemaal niet hen van hun plichten zou moeten ontheven zonder enige rekening te houden met hun gevoelens. Zulke mensen zijn in gevaar. Ze teren op hun ‘vroegere prestaties’. Het zijn farizeeën en ze zijn al antichristen geworden. Wordt dit niet bepaald door hun aard-essentie? Als iemand de waarheid nastreeft en de waarheidswerkelijkheid bezit, zou hij dan deze onredelijke eisen stellen aan Gods huis en aan God? (Nee.) Er is een soort mens dat, na lange tijd werk te hebben gedaan, het gevoel krijgt dat hij status en kapitaal heeft verworven, en zo dit soort gedachten en dit gevoel van superioriteit ontwikkelt. Wat voor soort mens is dit? Het is iemand met de essentie van een antichrist. Omdat ze de waarheid niet nastreven en de weg van antichristen volgen, zijn ze arrogant en zelfgenoegzaam, en stellen ze allerlei onredelijke eisen aan God en Gods huis. Ze teren op hun ‘vroegere prestaties’, leven van de kerk, klampen zich vast aan hun status en worden uiteindelijk een antichrist. Dit is een schoolvoorbeeld van een antichrist. Zijn er zulke mensen in de kerk? Iedereen die er prat op gaat een geestelijk persoon te zijn, is van dit type. Ze zijn duidelijk waardeloos en kunnen geen enkel specifiek werk doen, maar beschouwen zichzelf toch als geestelijk; ze beschouwen zichzelf als mensen die door God gunstig gezind zijn en het doelwit zijn van Zijn vervolmaking. Ze geloven dat ze Gods geliefde zonen zijn, de overwinnaars. Welke weg volgen zulke mensen? Zijn het mensen die de waarheid nastreven? Zijn het mensen die zich aan de waarheid onderwerpen? Zijn het mensen die zich onderwerpen aan Gods orkestraties en regelingen? Absoluut niet, honderd procent niet. Het zijn mensen die status, reputatie en zegeningen nastreven en de weg van antichristen bewandelen. Wanneer zulke mensen lange tijd een positie bekleden en lange tijd als valse leiders dienen, zullen ze onvermijdelijk antichristen worden. Antichristen zijn obstakels voor het werk van Gods huis. Ze kunnen onmogelijk werk doen in overeenstemming met de werkregelingen, en ze kunnen onmogelijk Gods wil volgen of dingen doen volgens Gods vereisten; sterker nog, ze kunnen onmogelijk hun status, reputatie en belangen opgeven om het werk van de kerk te doen, omdat het antichristen zijn.

De communicatie over de negende verantwoordelijkheid van leiders en werkers gaat voornamelijk over de implementatie van werkregelingen. Of een leider of werker aan de norm voldoet en zijn verantwoordelijkheden vervult, wordt voornamelijk bepaald door hoe hij werkregelingen implementeert en de resultaten van deze implementatie. Natuurlijk wordt deze norm ook gebruikt om valse leiders en de wegen die zij volgen te ontmaskeren, evenals de gevolgen die zij teweegbrengen voor het werk van de kerk en het binnengaan in het leven door Gods uitverkorenen. Al deze vaststellingen, oordelen en uiteindelijke typeringen zijn gebaseerd op de implementatie van werkregelingen door valse leiders. Het implementeren van werkregelingen is een primaire taak, dus bepalen of een leider of werker aan de norm voldoet op basis van zijn implementatie van werkregelingen is zeer realistisch en uiterst fundamenteel. Bovendien is het volkomen redelijk en eerlijk om elke leider en werker aan deze norm te houden, zonder enige onzuiverheid.

24 april 2021