De houding en manifestaties van valse leiders met betrekking tot werkregelingen

We hebben zojuist gecommuniceerd over wat de verantwoordelijkheden van leiders en werkers zijn als het gaat om werkregelingen. Vervolgens zullen we communiceren over welke manifestaties valse leiders vertonen. Wat is, bij de valse leiders die jullie zijn tegengekomen, hun houding ten opzichte van werkregelingen? Welke handelingen en manifestaties vertonen ze? Valse leiders begrijpen gewoonlijk uit de woorden van de werkregelingen wat er moet gebeuren, wat de specifieke vereisten van de Boven zijn en wat de specifieke werkprojecten zijn, maar ze begrijpen het alleen in doctrinaire zin. Ze begrijpen of doorzien de specifieke principes, normen en paden van de praktijk voor het implementeren van de werkregelingen nog steeds niet. Nadat ze de werkregelingen hebben ontvangen, handelen ze ook plichtmatig en communiceren ze over hoe het werk moet worden gedaan en hoe de werkregelingen moeten worden uitgevaardigd en geïmplementeerd. Hoeveel ze echter ook communiceren, het is slechts een letterlijk, doctrinair begrip van de werkregelingen. Wat betreft hoe de werkregelingen specifiek moeten worden geïmplementeerd, welke resultaten ermee kunnen worden bereikt, en hoe effectief de implementatie zal zijn als ze bepaalde mensen selecteren om het werk te doen of een bepaald plan kiezen om het te implementeren, en of de doelen en resultaten die door de werkregelingen worden vereist kunnen worden gehaald – van deze aspecten zijn ze zich niet bewust en ze hebben er geen duidelijkheid over. Wanneer valse leiders werkregelingen implementeren, houden ze gewoonlijk slechts een bijeenkomst waarin ze wat woorden en doctrines verkondigen, het werk toewijzen, een paar van Gods vereisten noemen en vervolgens iedereen zijn vastberadenheid laten uiten. Ze beschouwen dit als het doen van hun werk. Ze geloven dat zolang ze het werk hebben toegewezen, iemand hebben aangesteld om de leiding te hebben en de resultaten hebben genoemd die Gods huis vereist, ze hun verantwoordelijkheid hebben vervuld. Ze voelen zich dan volkomen op hun gemak, alsof het werk is gedaan. Ze hebben geen idee wanneer ze het werk moeten inspecteren, welke problemen en moeilijkheden er in het werk kunnen ontstaan en welke problemen de mensen onder hen wel en niet kunnen oplossen. Ze weten ook niet welke belangrijke taken moeten worden opgevolgd en van begeleiding moeten worden voorzien. Belangrijke stappen als toezicht houden, aansporen en inspecteren komen bijvoorbeeld nooit bij valse leiders op. Iets betere valse leiders, die relatief gezien enig geweten hebben en niet voor niets willen eten, geloven dat ze wat werk moeten doen. Ze zullen de kerk bezoeken en de broeders en zusters vragen of ze problemen hebben. Iemand vertelt hun: “Wij broeders en zusters hebben vaak geschillen als we samen zijn. Als onze meningen verschillen, ruziën we eindeloos en komt onze heetgebakerdheid naar boven.” De valse leiders zeggen: “Dit is gemakkelijk op te lossen,” en houden dan een bijeenkomst, waar ze communiceren: “Mensen moeten verdraagzaamheid en geduld leren; mensen moeten leren nederig te zijn, niet arrogant, en onderwerping leren. Dit is Gods bedoeling. Wie een verdorven gezindheid openbaart, moet over zichzelf nadenken en snoeien aanvaarden, en niet leven naar zijn verdorven gezindheid.” Nadat ze deze doctrine hebben gecommuniceerd, zeggen ze: “De overige kwesties kunnen jullie zelf afhandelen. Ik ben niet erg bedreven in technische zaken. Hoe dan ook, ik heb deze bijeenkomst voor jullie gehouden; jullie doen het werk maar zoals jullie goeddunkt. Het belangrijkste en voornaamste is om trouw te zijn in het vervullen van je plichten en niet vast te houden aan je eigen ideeën.” Na geluisterd te hebben, denken de mensen na en zeggen: “Ons probleem is niet alleen de onthulling van verdorvenheid, heetgebakerdheid en egoïstische verlangens, maar ook dat we onzeker en onduidelijk zijn over sommige technische kwesties en niet weten hoe we in overeenstemming met de principes moeten handelen. Dit probleem is niet opgelost!” De valse leiders antwoorden: “Lees meer van Gods woorden. Zodra de verdorven gezindheden die jullie onthullen zijn opgelost, zullen deze kwesties ook worden opgelost.” Het werk waar valse leiders het meest bedreven in zijn, is het uitkramen van doctrines en het roepen van slogans. Ze anticiperen niet op de veelvoorkomende problemen die in het werk kunnen ontstaan. Wanneer iemand een kwestie aankaart, hebben ze maar één oplossing, namelijk uitleggen met wat woorden en doctrines, vervolgens wat aansporing of een advies geven en het als afgedaan beschouwen. Ze kunnen geen specifieke plannen bedenken en geen correcte begeleiding en hulp bieden. Is het werk van valse leiders niet eenvoudig en gemakkelijk? Waar ze ook gaan, ze prediken alleen maar, en richten zich voornamelijk op het napraten van doctrines en het roepen van slogans. Deze situatie komt vrij vaak voor onder leiders en werkers, nietwaar? Ze kunnen geen specifiek werk implementeren en weten niet hoe ze de werkregelingen die worden uitgevaardigd moeten uitvoeren, implementeren of opvolgen. Ze weten niet wat hun werkverantwoordelijkheden zijn of welke taken ze moeten uitvoeren. Wanneer hun wordt gevraagd specifiek werk te doen, roepen ze alleen maar slogans. Wanneer iemand een kwestie aankaart, grijpen ze die aan als een kans om te beginnen met prediken. Als er een cruciale kwestie wordt aangekaart die ze niet kunnen oplossen, gaan ze over op het snoeien en berispen van mensen. Ze hebben geen andere oplossingen en kunnen de problemen en afwijkingen die in het werk ontstaan totaal niet oplossen. Dit is een hoofdkenmerk van valse leiders. Er zijn ook valse leiders aan wie wordt gevraagd een werkregeling te implementeren en te inspecteren welke moeilijkheden er ontstaan tijdens de uitvoering van het werk – als ze de moeilijkheden kunnen oplossen, moeten ze dat onmiddellijk doen; als ze dat niet kunnen, kunnen ze enkele vragen verzamelen en hulp zoeken bij de Boven, en de Boven zal ze oplossen. Maar wat er gebeurt, is dat wanneer ze ter plaatse gaan om aan dit werk deel te nemen, ze de hele dag iedereen bijeenroepen voor bijeenkomsten, en behalve ontdekken wie er conflicten heeft met wie, wie er altijd ruzie maakt met wie, wiens menselijkheid niet al te goed is, wie een verwrongen begrip heeft, wie arrogant is en altijd vasthoudt aan zijn eigen ideeën, wie gulzig en lui is, wie op niet-gelovigen lijkt en wie kwaadaardige mensen zijn, kunnen ze geen enkel probleem of moeilijkheid identificeren die ontstaat bij de implementatie van het werk, noch kunnen ze deze kwesties zien. Denken jullie dat zulke leiders en werkers hun werk kunnen uitvoeren? (Nee.) Waar ligt het probleem? (Hun kaliber is te pover, ze hebben geen onderscheidingsvermogen en kunnen geen problemen identificeren.) Hoeveel van zulke leiders zijn er in jullie omgeving? Kunnen jullie leiders problemen identificeren? Als er een werkregeling wordt uitgevaardigd en de leiders en werkers alleen maar slogans roepen en prediken zonder specifieke plannen of stappen om de werkregeling te implementeren, en niet weten hoe ze het werk moeten doen, dan kan het werk niet worden geïmplementeerd. Het wordt feitelijk nietig verklaard. De sleutel tot hoe goed een werkregeling in de kerk wordt geïmplementeerd en de effectiviteit ervan, ligt in de vraag of leiders en werkers echt werk kunnen verrichten. Als de leiders en werkers een goed kaliber en werkvermogen hebben, en trouw zijn, dan zal de werkregeling goed worden geïmplementeerd. Als de leiders en werkers een pover kaliber hebben, verward zijn en geen werkvermogen hebben, dan kan de werkregeling, ongeacht of de kerk iemand met talent op het gebied van het werk heeft of hoe bereid de broeders en zusters zijn hun deel te doen, niet worden geïmplementeerd, laat staan dat er enig resultaat wordt geboekt.

Het werk van valse leiders beperkt zich tot wat mensen aan de oppervlakte kunnen zien. Zelfs wanneer ze werkregelingen implementeren, is het slechts een formaliteit, zonder enige opvolging of inspectie achteraf. Hun werk blijft op het niveau van routinematig handelen; er zit geen enkele echte kracht achter en het levert geen enkel resultaat op. Bijvoorbeeld, met het werk van het schrijven van ervaringsgetuigenisartikelen, roept een valse leider, na deze werkregeling te hebben ontvangen, mensen bijeen voor bijeenkomsten om te communiceren en de diverse vragen die ze over de werkregeling hebben en niet begrijpen, te behandelen. Nadat hij klaar is met het prediken van doctrines en de mensen het lijken te begrijpen, denkt de valse leider: het werk is toegewezen, dus wat moet ik doen? Aangezien Gods huis vereist dat er ervaringsgetuigenisartikelen worden geschreven, moet ik ook schrijven. Als ik niet schrijf, zullen de mensen dan geen lage dunk van mij als leider hebben? Hij peinst thuis over wat hij moet schrijven en na een dag heeft hij nog steeds niets geschreven. Hij denkt: een artikel schrijven is best een uitdaging. Normaal gesproken heb ik het gevoel dat ik ervaringen heb, maar waarom verdwijnen die als ik begin te schrijven? Waar zijn die ervaringen gebleven? Nee, ik heb wel ervaringen, het is alleen de schrijfmethode die me dwarszit. Ik ben te veel buiten geweest en heb te veel met mensen omgegaan, wat me afleidt en het moeilijk maakt me te concentreren. Ik kan niet altijd met mensen communiceren en werk bespreken; anders dwalen mijn gedachten steeds af en kan ik het artikel niet schrijven. Ik moet wat rustige tijd nemen om goed na te denken over hoe ik het moet schrijven voordat ik kan schrijven. Hij heeft het schrijven van artikelen tot zijn hoofdtaak gemaakt en behandelt het werk dat een leider of werker zou moeten doen als een neventaak. Hij brengt de hele dag thuis door met het schrijven van artikelen, besteedt geen aandacht aan de implementatie van het werk en informeert niet naar of begrijpt niet hoeveel mensen in de verschillende kerken artikelen kunnen schrijven of dat er geschikte mensen zijn om het werk te begeleiden en te screenen – hij heeft geen idee van deze dingen. Er gaat een maand voorbij en niet alleen heeft hij zelf geen artikel geschreven, maar hij weet ook niet hoe dit werk in de kerk vordert. Wat is hier het probleem? Nadat de werkregeling is uitgevaardigd, weten sommige kerkleiders met een pover kaliber niet hoe ze praktisch werk moeten verrichten. Net als dit individu prediken ze alleen wat woorden en doctrines en roepen ze slogans, en dat is het. Of de broeders en zusters nu wel of niet willen schrijven, het maakt hun niet uit; de leiders sporen hen niet aan en begeleiden hen niet, laat staan dat ze hen corrigeren. En de valse leider bekommert zich niet om dat soort leiders en werkers. Sommige broeders en zusters schrijven het ene soort artikel, en sommigen het andere, maar er is niemand die screent of wat ze schrijven praktisch is en in overeenstemming met de principes. De broeders en zusters begrijpen de principes niet en weten niet aan wie ze het moeten vragen; ze schrijven gewoon omdat het hun is opgedragen, ze gehoorzamen de regelingen van Gods huis. Er zijn er ook die ervaringen hebben maar geen opleiding; deze mensen hebben niemand om hen te helpen hun artikelen te redigeren, en niemand treft regelingen voor deze zaak. Allerlei problemen doen zich voor, en waar zijn de leiders en werkers? Wat doen ze? Ze zijn in ‘afzondering’ artikelen aan het schrijven! Valse leiders weten niet waar ze druk mee moeten zijn of welke taken ze moeten uitvoeren. De werkregelingen worden in de kerk op allerlei manieren geïmplementeerd, met verschillende benaderingen, en ze informeren nergens naar. Wanneer broeders en zusters diverse problemen tegenkomen tijdens het vervullen van hun plichten en deze problemen aan hen rapporteren, lossen ze die niet op. Als gevolg daarvan stapelen veel problemen en moeilijkheden zich op, en hopen ook allerlei ervaringsgetuigenisartikelen zich op zonder dat iemand ze redigeert, beoordeelt of screent. Toch volgen de valse leiders deze kwesties niet op en inspecteren ze die niet, en de broeders en zusters kunnen hen niet vinden als ze problemen hebben. Valse leiders beseffen niet dat dit werk hun verantwoordelijkheid is en dat ze dit werk zouden moeten opvolgen. Zijn het geen nietsnutten? (Ja.)

De manier waarop een leider of werker het werk implementeert, evenals de efficiëntie en de resultaten van zijn werk, toetst of hij aan de norm voldoet. Dit toetst ook zijn menselijkheid, zijn kaliber en werkvermogen, en of hij een last draagt. Wanneer valse leiders een werkregeling ontvangen, beschouwen ze die als afgedaan nadat ze erover hebben gecommuniceerd. Ze nemen niet deel, houden geen toezicht, sporen niet aan en inspecteren de implementatie niet, noch volgen ze die op. Ze begrijpen niet dat dit de taken zijn die ze zouden moeten doen; ze begrijpen niet dat deze taken hun verantwoordelijkheden als leiders en werkers zijn. Ze geloven dat het voor een leider of werker alleen nodig is om te kunnen prediken. Zijn het geen leeghoofden? Kunnen leeghoofden aan de norm voldoen als leiders en werkers? (Nee.) Ze kunnen niet aan de norm voldoen als leiders en werkers, toch denken ze dat ze vrij goed zijn en geloven ze dat ze het werk kunnen doen. Zijn het geen dwazen? Ze kunnen zelfs zo’n eenvoudige taak als het schrijven van ervaringsgetuigenisartikelen niet implementeren. Dit is een van de gemakkelijkste taken – mobiliseer gewoon degenen met een goed kaliber en levenservaring om getuigenisartikelen te schrijven, en volg het dan op en bied begeleiding. Sommige leiders en werkers hebben een gemiddeld kaliber en een laag opleidingsniveau en zijn niet goed in schrijfwerk, maar ze kunnen geschikte mensen aanstellen om de leiding te hebben. Op die manier kunnen ze nog steeds wat praktisch werk verrichten. Als ze niet eens weten wat voor soort mensen ze moeten aanstellen om de leiding te hebben en een selectie te maken, kunnen ze het werk niet doen en zijn het valse leiders. Sommige mensen zeggen: “Een valse leider kan misschien geen schrijfwerk doen vanwege een pover kaliber en een lage opleiding, maar hij zou ander werk moeten kunnen doen.” Snijdt deze bewering hout? (Nee.) Waarom snijdt die geen hout? (Het werk van het schrijven van ervaringsgetuigenisartikelen is eenvoudig. Als ze het niet duidelijk kunnen uitleggen of het werk niet kunnen implementeren, dan kunnen ze zeker geen andere taken aan. Ze weten niet hoe ze het werk moeten doen of opvolgen.) Dit toont aan dat hun kaliber te pover is. Het zijn leeghoofden. Ze denken dat het zijn van een leider of werker is als het zijn van een functionaris van de grote rode draak: zolang ze leren vleien, grote woorden gebruiken, slogans roepen en zich bezighouden met bedrog, hun superieuren misleiden en dingen verbergen voor degenen onder hen, kunnen ze zich vestigen en een salaris van de overheid opstrijken. Ze begrijpen niet dat het meest cruciale aspect van het zijn van een leider of werker is om te leren praktisch werk te verrichten. Ze stellen zich de taak van leiders en werkers heel eenvoudig voor. Als gevolg daarvan doen ze geen praktisch werk en worden ze een valse leider.

Welke specifieke manifestaties hebben valse leiders nog meer? Kunnen valse leiders de principes en normen die in werkregelingen worden vereist, doorzien en begrijpen? (Nee.) Waarom niet? Ze kunnen de principes van dit werk niet doorzien en kunnen er geen controle op uitoefenen. Wanneer er zich tijdens de concrete implementatie van het werk speciale situaties voordoen, weten ze niet hoe ze die moeten oplossen. Als de broeders en zusters hun vragen wat ze in zo’n situatie moeten doen, raken ze in de war: “Dit staat niet in de werkregeling, hoe zou ik moeten weten hoe ik dit moet aanpakken?” Als je het niet weet, hoe kun je dit werk dan implementeren? Je weet het zelf niet eens, maar vraagt anderen het te implementeren. Is dat realistisch? Is dat redelijk? Wanneer valse leiders en valse werkers werkregelingen implementeren, hebben ze enerzijds geen enkel idee van de stappen en plannen voor de implementatie. Anderzijds kunnen ze, wanneer ze problemen tegenkomen, geen controle uitoefenen in overeenstemming met de principes die de werkregelingen vereisen. Het gevolg is dat wanneer er tijdens de implementatie talloze en uiteenlopende problemen opkomen, ze die totaal niet kunnen oplossen. Omdat valse leiders in een vroeg stadium geen problemen kunnen identificeren of erop anticiperen en niet van tevoren kunnen communiceren, en in een later stadium, wanneer er problemen ontstaan, die niet kunnen oplossen, maar slechts lege doctrines verkondigen en op een starre manier regels toepassen, blijven problemen zich herhalen en voortduren. Hierdoor loopt de implementatie van sommige werkzaamheden vertraging op en worden andere niet in voldoende mate geïmplementeerd. Bijvoorbeeld, met betrekking tot de werkregeling van Gods huis voor het wegzuiveren en verdrijven van mensen: wanneer valse leiders dit werk uitvoeren, zuiveren ze alleen de overduidelijke kwaadaardige mensen, antichristen en boze geesten weg die verstoringen en hinder veroorzaken, evenals de niet-gelovigen die de broeders en zusters allemaal weerzinwekkend en verfoeilijk vinden. Er zijn echter nog steeds sommige anderen die weggezuiverd zouden moeten worden, namelijk die verborgen, verraderlijke, sluwe kwaadaardige mensen en antichristen. De broeders en zusters kunnen hen niet doorzien, en de valse leiders evenmin. In feite hebben deze mensen, volgens de werkregelingen van Gods huis, het niveau al bereikt waarop zij weggezuiverd zouden moeten worden. Omdat valse leiders hen echter niet kunnen doorzien, beschouwen ze deze mensen nog steeds als goed en bevorderen, cultiveren en gebruiken ze hen voor belangrijk werk, waardoor ze macht hebben en belangrijke werkposities in de kerk bekleden. Kan de werkregeling van Gods huis om mensen weg te zuiveren en te verdrijven dan worden geïmplementeerd? Kunnen diverse problemen grondig worden opgelost? Kan het werk van de evangelieverspreiding normaal verlopen? Het is duidelijk dat de werkregelingen van Gods huis niet grondig kunnen worden geïmplementeerd en dat veel belangrijk werk niet goed kan worden gedaan. Omdat de mensen die door valse leiders worden ingezet totaal geen waarheidswerkelijkheid hebben en zelfs slechte daden kunnen begaan, wordt verhinderd dat diverse kerkelijke werkzaamheden goed worden uitgevoerd. Valse leiders zetten deze kwaadaardige mensen in, laten hen belangrijke plichten vervullen en belangrijk werk in de kerk op zich nemen, en staan deze kwaadaardige mensen zelfs toe offergaven te beheren. Zal dit het werk van de kerk verstoren en hinderen? Zal het Gods offergaven verliezen toebrengen? (Ja.) Dit is een zeer ernstig gevolg. Omdat valse leiders deze mensen niet kunnen doorzien, niet in staat zijn om hen te screenen en deze kwaadaardige mensen belangrijke taken laten vervullen, wordt het werk een grote warboel. Bij het vervullen van hun plichten handelen deze kwaadaardige mensen altijd plichtmatig, bedriegen ze degenen boven hen en verbergen ze dingen voor degenen onder hen, en verrichten ze geen echt werk; ze handelen met moedwillige roekeloosheid, misleiden mensen en begaan allerlei slechte daden. Valse leiders kunnen hen echter niet doorzien, en tegen de tijd dat ze de problemen opmerken, heeft er al een grote ramp plaatsgevonden. In het pastorale gebied Henan bijvoorbeeld, gebruikten sommige kwaadaardige mensen die leiders werden diverse verachtelijke middelen om Gods offergaven te stelen; ze stalen enorme bedragen, en deze bedragen zijn nooit teruggevonden. Heeft dit iets te maken met het feit dat leiders en werkers de verkeerde mensen kiezen en inzetten? (Ja.) Volgens de werkregelingen kunnen mensen die men niet kan doorzien, eerst worden ingezet voor wat eenvoudig werk, waarna men hun werk kan opvolgen en hen een tijdlang kan observeren. Mensen die niet te doorzien zijn, mogen absoluut geen belangrijk werk toegewezen krijgen, zeker niet als dat risico’s met zich meebrengt. Pas na langdurige observatie, als men hun essentie heeft doorzien, moeten er beslissingen worden genomen over hoe men hen behandelt en aanpakt. Valse leiders werken niet in overeenstemming met de werkregelingen en kunnen geen principes vatten; sterker nog, ze kunnen mensen niet doorzien en gebruiken de verkeerde mensen. Dit leidt tot verliezen in zowel het kerkelijke werk als voor Gods offergaven. Dit is de rampspoed die valse leiders teweegbrengen. Antichristen maken opzettelijk gebruik van kwaadaardige mensen, terwijl valse leiders warhoofden zijn, niemand kunnen doorzien en de essentie van de problemen die ze identificeren niet kunnen doorgronden. Ze zetten mensen in en wijzen hen taken toe, puur op basis van hun gevoelens. De meeste mensen die door valse leiders worden aangesteld, zijn ongeschikt; ze veroorzaken verliezen voor het werk van de kerk, met gevolgen die identiek zijn aan die van antichristen die opzettelijk kwaadaardige mensen inzetten. Valse leiders, met hun povere kaliber en onvermogen om werk te doen, brengen ook behoorlijk ernstige gevolgen met zich mee, nietwaar? (Ja.) Denk dus niet dat alleen antichristen werkregelingen schenden; valse leiders kunnen dat ook. Zelfs als het niet opzettelijk is, is de aard ervan uiteindelijk toch een schending van de werkregelingen. Omdat valse leiders de principes van de waarheid niet begrijpen en mensen of zaken niet kunnen doorzien, schenden ze uiteindelijk de werkregelingen en zijn ze niet in staat om echt werk te verrichten. Dit vertraagt het werk van de kerk en schaadt Gods uitverkorenen. De aard en de gevolgen van hun handelingen zijn dezelfde als die van antichristen die het werk verrichten, en brengen eveneens verliezen toe aan het werk van de kerk en schaden het binnengaan in het leven van de broeders en zusters.

Wanneer valse leiders werk verrichten en werkregelingen implementeren, handelen ze slechts plichtmatig en maken er een grote warboel van. Ze zijn behoorlijk zelfgenoegzaam en zoeken of communiceren nooit, en denken dwaas genoeg dat ze een goed kaliber hebben; ze durven te handelen en zijn welbespraakt. Omdat de broeders en zusters hen verkiezen of Gods huis hen tijdelijk bevordert en cultiveert, denken ze dat ze als leiders aan de norm voldoen en hun verantwoordelijkheden kunnen vervullen. Ze beseffen totaal niet dat ze niets voorstellen en geen enkele van de verantwoordelijkheden van leiders en werkers kunnen vervullen. Ze hebben geen besef van hun eigen tekortkomingen; ze durven gewoon schaamteloos dingen te doen. Het gevolg is dat nadat diverse werkregelingen zijn uitgevaardigd, ze er niet één kunnen implementeren volgens de vereisten van de Boven. Elke werkregeling die ze aanpakken, eindigt in een grote warboel en is volkomen chaotisch. Hun implementatie van administratief werk is pover; ze hebben geen duidelijkheid over hoeveel nieuwe gelovigen er zijn gewonnen door de prediking van het evangelie, hoe ze kerken moeten stichten, leiders en diakenen moeten selecteren en hoe ze het kerkelijke leven moeten leiden. Wat betreft wie de meeste resultaten boekt bij het leiden van het evangeliewerk, wie het meest effectief getuigt, wie het meest geschikt is om de kerk te begieten, welke teamleiders hun plichtstoewijzing aangepast moeten krijgen of van hun plicht moeten worden ontheven omdat ze onverantwoordelijk zijn, en hoe problemen die in bepaalde aspecten van het werk opkomen moeten worden opgelost – over al deze specifieke taken hebben valse leiders geen duidelijkheid, en ze maken een grote warboel van hun werk. Ook van de diverse professionele taken in de kerk die een hoger niveau van technische expertise vereisen, maken valse leiders een grote warboel. Ze hebben geen flauw idee hoe ze deze taken concreet moeten uitvoeren. Zelfs als ze er navraag over willen doen, weten ze niet hoe. Ze willen de Boven vragen hoe ze deze taken moeten aanpakken, maar ze weten niet eens hoe ze hun vragen moeten formuleren. Als gevolg daarvan kan het werk niet worden verricht. Zelfs de eenvoudige taak van het beheren van bezittingen die de werkregelingen vereisen – het toewijzen van geschikte mensen om bezittingen te bewaren en toe te wijzen, en het opzetten van diverse systemen – is iets wat valse leiders niet aankunnen. Ze maken er een grote warboel van. Valse leiders zijn in totale verwarring over elke taak die ze aanpakken. Wanneer hun wordt gevraagd of ze de werkregelingen hebben geïmplementeerd, voelen ze zich trots en zeggen ze vol vertrouwen: “Ja, dat heb ik gedaan. Iedereen heeft een exemplaar van de werkregelingen en iedereen weet welk werk Gods huis vereist.” Als je hun vraagt hoe ze het hebben gedaan, om de specifieke werkstappen uit te leggen, welke taken relatief pover zijn uitgevoerd, welke taken soepeler zijn verlopen, of elke taak naar behoren is uitgevoerd, welke taken voortdurend opgevolgd en geïnspecteerd moeten worden, en of er na inspectie problemen zijn gevonden, weten ze hier allemaal niets van. Sommige valse leiders weten, sinds ze leider zijn geworden, niet eens welke taken ze moeten doen of wat de reikwijdte van hun verantwoordelijkheid is. Veroorzaakt dit niet nog meer last? Hebben de meeste leiders en werkers dit probleem momenteel niet in verschillende mate? (Ja.)