Communiceren over de implementatie van werkregelingen aan de hand van een voorbeeld

Laten we een concreet voorbeeld geven van hoe de werkregelingen van de Boven moeten worden geïmplementeerd. Stel bijvoorbeeld dat de werkregeling vereist dat mensen ervaringsgetuigenisartikelen schrijven. Dit is een concrete taak die een breed scala aan aspecten bestrijkt en een langdurige, doorlopende taak is, geen tijdelijke werkregeling. Wat moeten leiders en werkers dan doen nadat deze werkregeling is uitgevaardigd? Volgens de negende verantwoordelijkheid van leiders en werkers, die van hen vereist dat ze begeleiding, toezicht en aansporing bieden, en de status van de implementatie van de werkregelingen inspecteren en opvolgen, is het eerste wat leiders en werkers moeten doen, communiceren met de teamleiders en supervisors over hoe deze taak concreet, passend en op een manier die resultaten oplevert, kan worden uitgevoerd, zodat iedereen een pad en principes heeft om te volgen voor dit werk. Alleen door tot op dit niveau te communiceren, kan het werk goed worden gedaan. Zorg er eerst voor dat iedereen de normen begrijpt die de Boven vereist voor het schrijven van getuigenisartikelen en wat voor soort getuigenisartikelen er worden vereist. Stel eerst de concrete inhoud, de principes en de reikwijdte van deze artikelen vast en zorg ervoor dat alle leiders en werkers hiervan op de hoogte zijn. Geef daarnaast concrete communicatie en begeleiding over de lengte, het format, het onderwerp en de taalstijl van de artikelen – laat hen bijvoorbeeld weten dat de artikelen geschreven kunnen worden in de vorm van een verhaal, een dagboek, een persoonlijk verslag, een prozagedicht, enzovoort. Is dit geen begeleiding bieden? (Ja.) Na het bieden van begeleiding zal iedereen het concrete concept en de definitie kennen van de getuigenisartikelen die ze moeten schrijven. Bepaal vervolgens wie het kaliber en de ervaring heeft om ervaringsgetuigenisartikelen te schrijven, en wie diepgaande ervaring mist en alleen kan oefenen in het schrijven van doorsnee getuigenisartikelen. Kerkleiders moeten zich terdege bewust zijn van deze situaties. Nadat de artikelen zijn geschreven, moeten ze worden nagelezen om te controleren of ze oprecht en stichtelijk zijn. Als ze aan de norm voldoen, kunnen ze worden gebruikt als voorbeeldartikelen voor broeders en zusters die nog geen artikelen hebben geschreven of niet weten hoe ze die moeten schrijven, om te lezen en als referentie te gebruiken. Als iemand ervaringen heeft en bereid is getuigenisartikelen te schrijven, moet hij de principes en vereisten volgen, de inhoud van zijn hart delen en praktische woorden spreken, zodat ze de lezers zullen stichten. Als sommige mensen niet goed zijn in het schrijven van artikelen en alleen een eenvoudig verslag van gebeurtenissen kunnen schrijven, wat moet er dan met hen gebeuren? Zelfs als hun artikelen niet aan de normen voldoen, moeten ze toch oefenen. Ze moeten artikelen schrijven over hun oprechte begrip en waardering die ze hebben verkregen door Gods woorden te ervaren. Als de inhoud na redactie en beoordeling aan de normen voor getuigenisartikelen voldoet, dan zijn dergelijke artikelen geldig. Ongeacht de schrijfstijl van het artikel en ongeacht de vorm – of het nu als verhaal of als dagboek is geschreven – zolang het nuttig en stichtelijk is voor de lezers, kan het worden geschreven. Er zijn ook mensen met een laag opleidingsniveau die wel enige ervaringsgetuigenissen hebben, maar niet weten hoe ze getuigenisartikelen moeten schrijven. Wat moet er in zulke gevallen gebeuren? Zij kunnen hun ervaringen mondeling vertellen, en iemand met meer opleiding kan hen helpen hun ervaringen op te schrijven en ze vervolgens nauwkeurig volgens de ware betekenis van die persoon uit te drukken, en het te redigeren tot een getuigenisartikel dat aan de norm voldoet. Dergelijke artikelen zijn ook geldig. Om met dit werk te beginnen, moet er eerst worden gecommuniceerd over wat een getuigenisartikel is en wat het format ervan is. Vervolgens moeten er concrete vereisten en regelingen worden opgesteld voor mensen met verschillende opleidingsniveaus, verschillende leeftijdsgroepen en degenen met verschillende ervaringen en gestalten. Laat degenen met ervaringen eerst enkele artikelen schrijven. Identificeer ondertussen in de kerk personen die geschikt zijn om broeders en zusters te begeleiden bij het schrijven van artikelen en die geschikt zijn voor het redigeren en proeflezen van artikelen om deze concrete taken uit te voeren. Dit zorgt voor een eerste regeling voor dit werk. Betekent het op deze manier regelen dat het werk daarmee volledig is geïmplementeerd en je het met rust kunt laten? Nee, dit is slechts het bieden van concrete begeleiding, hulp en implementatieplannen op basis van de vereisten van de werkregeling. Wat moeten leiders en werkers vervolgens doen? Je moet toezicht houden op het werk. Moet dit toezicht een doel hebben? Toezicht is geen willekeurige steekproef; het moet een primair doel hebben. Je moet een duidelijk begrip hebben van op wie toezicht moet worden gehouden en welke werkfasen toezicht vereisen. Bijvoorbeeld, als een bepaalde zuster een kerkleider is die doorgaans haar werk niet serieus neemt, graag opschept, hoog mikt maar incompetent is, de neiging heeft haar superieuren te bedriegen en dingen voor de mensen onder haar te verbergen, bijzonder aangenaam klinkende woorden spreekt en de neiging heeft plichtmatig te zijn in haar werk, is het absoluut noodzakelijk dat er toezicht wordt gehouden op haar werk. Je kunt haar niet volledig vertrouwen. De eerste stap is dan om haar werk te inspecteren en te zien hoe het met haar implementatie van de werkregelingen gaat. Is dit zomaar willekeurig toezicht houden op mensen? (Nee.) Dit is noodzakelijk voor het werk, omdat dit werk te belangrijk is en de mensen die dit soort werk uitvoeren betrouwbaar moeten zijn. Als ze geen concrete taken uitvoeren en niet betrouwbaar zijn, zal hen blindelings vertrouwen het werk van de kerk vertragen, en zul jij ook je verantwoordelijkheid verzaken. Bij zulke mensen kun je je niet laten beïnvloeden door hoe mooi hun woorden klinken of hoe sterk ze hun toewijding verklaren; in werkelijkheid praten ze alleen maar mooi, maar doen ze achter de schermen niets wezenlijks. Zulke mensen zijn precies het doel van het toezicht. Observeer door middel van toezicht of ze berouw hebben getoond. Als dat niet het geval is, onthef hen dan onmiddellijk van hun plicht en verspil geen moeite meer aan hen. In feite zou je de meeste leiders en werkers moeten opvolgen, er toezicht op moeten houden en hun begeleiding moeten bieden. Bij degenen die praktisch werk kunnen verrichten en verantwoordelijkheidsgevoel hebben, is toezicht niet nodig als ze weten hoe ze dat werk moeten doen. Echter, voor nieuw of belangrijk werk zijn opvolging, toezicht en het bieden van begeleiding nog steeds noodzakelijk. Je kunt zeggen dat op deze manier toezicht houden en opvolgen de taak van leiders en werkers is. Opvolging, toezicht en het bieden van begeleiding gaan niet over wantrouwen, maar over het verzekeren van de soepele voortgang van het werk. Omdat mensen diverse tekortkomingen hebben en daarbovenop diverse verdorven gezindheden, is het onmogelijk om te garanderen dat het werk goed wordt gedaan zonder dit op deze manier in praktijk te brengen. Degenen die net zijn gepromoveerd om werk te doen, vereisen nog meer opvolging, toezicht en begeleiding. Dit is een concrete taak die leiders en werkers moeten uitvoeren. Als je geen opvolging, toezicht en begeleiding in praktijk brengt, kunnen veel taken niet goed worden gedaan, en kan sommig werk zelfs verprutst raken of tot stilstand komen. Dit is een maar al te vaak voorkomend verschijnsel. In het bijzonder vereisen leiders en werkers die de waarheid niet nastreven nog meer toezicht. Bij anderen kan het werk behoorlijk goed worden geïmplementeerd, maar bij zulke mensen is het onzeker of het werk kan worden geïmplementeerd of hoe goed het zal worden geïmplementeerd, en het is nog maar de vraag of het volgens de werkregeling wordt geïmplementeerd. Zulke mensen zijn niet erg betrouwbaar in hun werk. Als je hen vertrouwt zonder toezicht te houden op hun werk, is dit in wezen plichtmatig en onverantwoordelijk zijn ten opzichte van het werk. Bij zulke mensen moet je opvolgen en toezicht houden, en betrokken zijn bij het werk van hun kerk. Als ze niet willen dat je komt of je niet verwelkomen, wat moet je dan doen? Je zou kunnen zeggen: “Ik slik mijn trots in en ga toch.” Zijn deze woorden juist? (Nee.) Dat is niet hun persoonlijke terrein; het is een kerk en het valt binnen de reikwijdte van jouw verantwoordelijkheid. Je bent niet in hun huis om bij hen op hun kosten te leven; je gaat naar een kerk om werk te doen. Dit gaat niet over je trots inslikken. Hoewel zij een leider zijn, zijn Gods uitverkorenen niet van hen. Het is omdat zij onverantwoordelijk en ontrouw zijn in hun werk dat jij hun werk moet opvolgen en er toezicht op moet houden. Dus, wat moet je doen als je daarheen gaat? Vraag hun eerst wie in de kerk levenservaringen heeft en ervaringsgetuigenisartikelen kan schrijven, wie zich relatief meer richt op het nastreven van de waarheid, wie zich relatief meer richt op het schrijven van dagboeken en aantekeningen van geestelijke oefeningen, wie zich in bijeenkomsten richt op het delen van zijn ervaringen, en wie de meeste ervaringsgetuigenissen heeft. Laat hen eerst deze mensen aanwijzen. Als ze verschillende broeders en zusters aanwijzen en zeggen dat dit degenen zijn die zich relatief meer richten op het lezen van Gods woorden, de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest hebben, vaak aantekeningen van geestelijke oefeningen schrijven, zich richten op het beoefenen van de waarheid wanneer ze situaties tegenkomen, en regelmatig ervaringsgetuigenissen delen waar anderen graag naar luisteren, dan moet je met deze broeders en zusters afspreken en met hen communiceren. Daarnaast zijn er in de kerk beslist mensen die een laag opleidingsniveau hebben en geen artikelen kunnen schrijven, maar wel praktische ervaringen hebben. Deze mensen hebben begeleiding en training nodig, en je kunt degenen die weten hoe ze artikelen moeten schrijven, hen een tijdje laten helpen. Selecteer tegelijkertijd een persoon die verantwoordelijk is voor de implementatie van het concrete werk van het schrijven van ervaringsgetuigenisartikelen door Gods uitverkorenen. Deze persoon zal verantwoordelijk zijn voor het verzamelen, redigeren, nalezen en vervolgens indienen van de voltooide artikelen. En wat moet de kerkleider doen? Laat hem toezicht houden op deze taken en ze opvolgen. Sommige mensen zeggen misschien: “Aangezien er een kerkleider is, waarom moeten we dan iemand selecteren om de leiding te hebben? Is dat niet overbodig?” Is het overbodig? (Nee.) Waarom niet? Het is omdat deze kerkleider geen praktisch werk verricht en te onbetrouwbaar is dat je een andere persoon moet selecteren om specifiek verantwoordelijk te zijn voor dit werk. Als de kerkleider betrouwbaar was, zou hij in staat zijn het werk gestaag uit te voeren na ontvangst van de werkregeling, en zou je niet op deze manier toezicht op hem hoeven te houden. Iemand aanstellen als verantwoordelijke is niet bedoeld om de kerkleider buitenspel te zetten, maar om betere werkresultaten te bereiken. Als je deze persoon niet selecteert, kan het werk mislukken, en wordt het onzeker wanneer het voltooid zal zijn of resultaten zal opleveren.

Het doel van de deelname van leiders en werkers aan het kerkelijke werk is om Gods uitverkorenen te leiden om Gods werk praktisch te ervaren. Ze moeten niet alleen hun eigen plicht goed vervullen, maar ook Gods uitverkorenen helpen en leiden om al het werk van de kerk uit te voeren volgens de normen die door de werkregelingen worden voorgeschreven. Alleen leiders en werkers die dit doen, zijn in overeenstemming met Gods bedoelingen. Maar als je niet concreet deelneemt aan het werk en geen toezicht houdt op de leiders en werkers die geen praktisch werk verrichten, dan dreigen de resultaten van deze kerkelijke taken tenietgedaan te worden door toedoen van valse leiders. Als je de situatie van een bepaalde kerk duidelijk begrijpt en in je hart weet dat de leiders van deze kerk onverantwoordelijk zijn, maar je volgt het niet tijdig op en biedt geen begeleiding, is dat dan geen plichtsverzuim? Als je dit soort werk concreet hebt opgevolgd en eraan hebt deelgenomen, en zowel de supervisor als de mensen hebt aangesteld om het werk te doen, kun je dan onmiddellijk vertrekken? (Nee.) Het beste is om het een tijdlang op te volgen. Tijdens die opvolging kun je enerzijds de kerkleiders aansporen en begeleiden om actief aan deze taak mee te werken. Anderzijds kun je een accuraat beeld krijgen van de werksituatie van de mensen die je hebt aangesteld, en tegelijkertijd kun je tijdige correcties en hulp bieden voor alle problemen die ze op enig moment tegenkomen. Als je te vroeg vertrekt en pas terugkomt om problemen aan te pakken en op te lossen wanneer ze zich voordoen, zal dat het werk vertragen. Kortom, voor dit specifieke werk is het, naast je deelname aan het aanstellen van het personeel en de supervisor, het beste om het ook een periode op te volgen om te zien welke problemen zich tijdens hun werk voordoen. Enerzijds, houd toezicht op de vraag of de kerkleiders hun verantwoordelijkheid vervullen; anderzijds, kijk hoe het personeel het werk uitvoert. Omdat de meeste mensen dit werk nog niet eerder hebben gedaan en de problemen die kunnen ontstaan onbekend zijn, zul je tijdens je deelname aan dit werk voortdurend onbekende kwesties ontdekken. Het is natuurlijk het beste om ook tijdige oplossingen te bieden. De beste aanpak is ter plaatse te blijven, toezicht te houden en het werk op te volgen. Doorloop het proces niet achteloos om het vervolgens als afgedaan te beschouwen. Dit is werk dat wordt gedaan voor een speciale situatie, waarbij enige hulp en begeleiding wordt geboden. Volg na het oplossen van de problemen hun werk nog een periode op. Je ziet dat er al enkele artikelen zijn geschreven en dat er vele soorten artikelen zijn die diverse kwesties behandelen en verschillende onderwerpen bestrijken – sommige gaan over ervaringen met de vervolging door de CCP, andere over ervaringen met vervolging door familie, weer andere over hoe mensen de verdorven gezindheden die ze openbaren leren kennen, of hoe de verschillende verdorven gesteldheden die mensen vertonen tijdens het vervullen van hun plichten worden opgelost, enzovoort. Deze getuigenisartikelen moeten allemaal worden nagelezen om er zeker van te zijn dat ze volledig in overeenstemming zijn met de feiten en mensen werkelijk opbouwen voordat ze kunnen worden goedgekeurd en er video’s van kunnen worden gemaakt. Wanneer het werk dit niveau bereikt, heb je de resultaten al gezien. Dit bewijst dat het personeel en de supervisor die je voor dit werk hebt aangesteld, voorlopig, in eerste instantie, redelijk geschikt zijn. Als zij vervolgens dit werk zelfstandig kunnen voltooien, dan is het gepast dat je je terugtrekt. Worden leiders en werkers die op deze manier werken ook opgebouwd? Levert dit meer op dan de hele dag alleen maar over theorieën door te zagen en tijd te verspillen? (Ja.) Dit soort werk levert veel op. Enerzijds leer je daadwerkelijke problemen op te lossen. Anderzijds vervul je de verantwoordelijkheden van leiders en werkers. Bovendien blijft je begrip van de waarheid niet steken op het niveau van woorden en doctrines; je past de waarheid veeleer meer toe in het echte leven. Op deze manier doen mensen praktische ervaring op en wordt hun begrip van de waarheid concreter en praktischer.

Nadat een proefproject in een kerk tot op dit niveau is begeleid en de eerste resultaten zijn geboekt, welk werk moeten leiders en werkers dan vervolgens doen? Is je taak dan volbracht zodra een proefproject is afgerond? Is er nog meer werk voor je te doen? Er is nog zoveel werk! Nadat het werk van deze kerk is begeleid, kijk dan welk werk van een andere kerk gerichte begeleiding nodig heeft, en ga dan naar die kerk om door te gaan met het bieden van begeleiding. Aangezien je al enige werkervaring hebt en enkele van de waarheidsprincipes hebt begrepen, zal het veel gemakkelijker zijn om opnieuw begeleidingswerk te verrichten. Natuurlijk moet je, volgens de eerder besproken werkstappen, eerst controleren of het geselecteerde personeel aan de norm voldoet, of ze geschikt zijn voor dit werk, en of hun kaliber, menselijkheid, opleidingsniveau, de mate waarin ze de waarheid nastreven, hun houding ten opzichte van hun plicht en hun begrip van de waarheid, naast andere aspecten, relatief ideaal zijn, en of het relatief uitmuntende personen zijn. Door een periode van toezicht en werkinspectie krijg je de kans te ontdekken dat sommige leiders en werkers of supervisors niet aan de norm voldoen. Sommige mensen hebben bijvoorbeeld een pover kaliber en kunnen het werk niet aan. Anderen hebben een verwrongen bevattingsvermogen, onjuiste zienswijzen, missen een normale denkwijze en hebben geen geestelijk begrip. Ze kunnen artikelen alleen proeflezen op basis van hun academische kennis, maar hebben geen benul van de gepastheid van specifieke geestelijke termen en de gepastheid van het citeren van Gods woorden; ze kunnen dit soort zaken totaal niet doorzien. Dat toont aan dat het ongeschikt was om hen te selecteren en dat ze onmiddellijk vervangen moeten worden. Weer anderen worden ondertussen geselecteerd als supervisor, en hoewel ze enig werk kunnen verrichten, worden er betere resultaten geboekt wanneer ze zelf artikelen schrijven. Wanneer ze als supervisor moeten dienen, hebben ze geen tijd om te schrijven als ze het druk krijgen met hun werk, en ze vervullen de taak van supervisor niet erg goed. Ze zijn niet bedreven in het bieden van begeleiding, het inspecteren van werk of het corrigeren van problemen, maar zijn beter in het uitvoeren van één specifieke taak. Het is dus niet gepast om zo iemand als supervisor te kiezen en er moet een andere kandidaat worden gekozen. Daarom is het, wanneer leiders en werkers een specifieke taak inspecteren en opvolgen, niet voldoende om alleen maar vragen te stellen en navraag te doen om erachter te komen of de supervisor de principes begrijpt. Je moet ook observeren hoe de menselijkheid van de persoon precies is, en of diens kaliber, bevattingsvermogen en gestalte geschikt zijn voor het vervullen van deze plicht. Als uit de inspectie blijkt dat er personeel is dat niet aan de norm voldoet, moeten er tijdig aanpassingen worden gedaan. Dit is wat het inspecteren van werk inhoudt.

Om het werk van het schrijven van getuigenisartikelen te implementeren, moeten leiders en werkers, naast het inspecteren of de supervisor van dit werk geschikt is, ook leren de artikelen te controleren en enige begeleiding en screening te bieden voor het schrijven van artikelen. Artikelen die concreet en praktisch zijn geschreven, kunnen als voorbeeld dienen. Artikelen die hol en onpraktisch zijn geschreven, geen waarde hebben en niet opbouwend zijn voor mensen, moeten direct worden geëlimineerd. Op deze manier zullen de broeders en zusters weten welke soorten artikelen waardevol zijn en welke niet, en zullen ze in de toekomst geen waardeloze artikelen meer schrijven, waardoor ze geen energie en tijd verspillen. Zo wordt je werk waardevol. Wanneer je het werk gaat inspecteren, moet je allerlei ervaringsgetuigenisartikelen die ze hebben geschreven controleren om te zien of er onzuiverheden of onwaarheden in verweven zijn en of de artikelen opbouwend zijn of niet. Je moet deze dingen eerst screenen. Wanneer je aan het screenen bent, leer je dan ook niet? (Ja.) Naarmate je leert, zul je dit werk steeds beter doen. Stel dat je niet inspecteert, de zaken niet serieus neemt, onverantwoordelijk bent en slechts voor de vorm werkt, met als enige doel de klus te klaren en dan aan je meerderen te rapporteren dat het af is, denkend: hoe dan ook, onze kerk heeft veel mensen die getuigenisartikelen kunnen schrijven. Nadat ze klaar zijn met schrijven, dien ik ze allemaal in. Wat maakt het uit of ze aan de norm voldoen? Zolang de hogergeplaatste leiders maar weten dat ik veel werk heb verzet, de werkregelingen heb geïmplementeerd en bezig ben gebleven, is dat genoeg! Is dit een verantwoordelijke houding? (Nee.) Dit is onverantwoordelijk zijn. Als je verantwoordelijkheid neemt, moet je eerst zelf een selectie maken. Elk artikel dat via jou wordt ingediend, moet aan de norm voldoen; iedereen die het leest, moet zeggen dat het opbouwend is en bereid zijn het te lezen. Alleen zo vervul je de verantwoordelijkheid van leiders en werkers. Werk inspecteren is niet voor de vorm werken, slogans roepen, doctrines verkondigen of mensen willekeurig de les lezen. Het gaat om het inspecteren van de efficiëntie en de resultaten van het werk, inspecteren of het werk dat je hebt gedaan aan de norm voldoet, of het de resultaten van het implementeren van de werkregelingen bereikt, of het aan Gods vereisten voldoet, welke gebieden aan de norm voldoen en welke niet: dit zijn de dingen die geïnspecteerd moeten worden. Dit omvat het doen van specifiek werk en houdt verband met het kaliber van mensen, of ze geestelijk begrip hebben, hoeveel waarheid ze begrijpen, hoeveel werkelijkheid van de waarheid ze bezitten, en hun vermogen om dingen te zien. Als je weet hoe je werk moet inspecteren, en tijdens die inspectie problemen kunt ontdekken, de kern ervan kunt vatten, de essentie ervan kunt doorgronden en ze kunt oplossen, en je, voordat je getuigenisartikelen indient, ze volgens de principes selecteert en garandeert dat de artikelen die je indient allemaal aan de norm voldoen en opbouwend zijn voor de lezers, dan voldoe je aan de norm als leider of werker en heb je je werk naar behoren gedaan.

De meesten kunnen het werk van begeleiding, toezicht en aansporing bieden wel verrichten. Maar wanneer inspectie en een selectie nodig zijn, wordt het kaliber van leiders en werkers en de vraag of ze de waarheidswerkelijkheid bezitten op de proef gesteld. Sommige mensen kunnen begeleiding bieden, toezicht houden op het werk en ongeschikt personeel snoeien of van hun plicht ontheffen en aanpakken, maar ze weten niet hoe ze de efficiëntie en de resultaten van het werk dat ze hebben geregeld moeten beoordelen, of het in overeenstemming is met de werkregelingen en hoe ze het moeten oplossen als dat niet zo is. De meeste leiders en werkers kunnen hooguit begeleiding, toezicht en aansporing bieden, maar als het op het inspecteren van werk aankomt, weten ze niet wat ze moeten doen, hebben ze geen principes en staan ze met hun handen in het haar. Ze denken: de werkregelingen zijn geïmplementeerd, dus wat valt er te inspecteren? Iedereen is aan het werk, niemand is werkeloos, de mensen die verstoringen en hinder veroorzaken zijn aangepakt, en degenen die van hun plicht ontheven of weggezuiverd moesten worden, zijn dienovereenkomstig behandeld. Wat valt er nog te inspecteren? Ze zijn zich gewoon van geen kwaad bewust. Werk inspecteren vereist een selectie. Wat betekent een selectie? Het betekent dat je een conclusie moet trekken. De supervisor van het werk van het schrijven van ervaringsgetuigenisartikelen brengt bijvoorbeeld een artikel naar je toe en zegt dat de schrijfstijl vrij goed is, de taal vloeiend, en zowel de taalstijl als het onderwerp van het artikel goed zijn. Hij heeft echter het gevoel dat het aan praktische inhoud ontbreekt en mensen niet kan opbouwen, dat het aangevuld en verbeterd moet worden, maar hij kan deze kwestie zelf niet doorzien, dus vraagt hij jou er een blik op te werpen. Wat betekent het als hij jou vraagt er een blik op te werpen? Het betekent dat hij wil dat jij er een selectie in maakt. Hoe je die selectie maakt en of je die goed maakt, stelt je werkelijke gestalte op de proef. Wat betekent werkelijke gestalte? Het betekent dat je de waarheidsprincipes begrijpt. Als de supervisor de principes van het schrijven van getuigenisartikelen niet begrijpt, niet kan beoordelen of een artikel praktisch en waarheidsgetrouw is, en niet weet hoe hij een oordeel moet vellen, en jij bent net zo, niet in staat een oordeel te vellen of een beslissing te nemen, dan bewijst dit één ding: je kaliber is ongeveer hetzelfde als het zijne en je bent niet in staat artikelen te selecteren. Is dat niet zo? De waarheid die je begrijpt is ongeveer dezelfde als de zijne, en je kunt de problemen die hij niet kan doorzien ook niet doorzien – dit duidt op een probleem. Als je de problemen die hij niet kan doorzien wel kunt doorzien, en je door inspectie problemen kunt ontdekken die hij niet kan ontdekken, dan bewijst dit dat je artikelen kunt selecteren. Hij beschouwt bijvoorbeeld de meeste artikelen als artikelen die aan de norm voldoen en geen noemenswaardige problemen hebben, maar door jouw inspectie en selectie ontdek je dat een klein deel niet aan de norm voldoet. Je legt de problemen in deze artikelen uit door middel van analyse en communicatie; iedereen is het ermee eens dat je punten redelijk zijn, in overeenstemming met de principes, en geen muggenzifterij zijn, maar inderdaad echte problemen, en dat deze gecorrigeerd moeten worden. Sommige artikelen zijn hol en missen praktisch ervaringsbegrip; sommige artikelen hebben praktisch ervaringsbegrip, maar zijn niet concreet genoeg uitgedrukt; sommige artikelen citeren Gods woorden ongepast en kiezen niet de meest geschikte passages van Gods woorden, wat resulteert in slechtere resultaten; sommige artikelen hebben onjuiste zienswijzen, met een verwrongen bevattingsvermogen en een gebrek aan communicatie over het begrip van de waarheid, waardoor lezers niet worden opgebouwd en gemakkelijk negativiteit en misverstanden kunnen ontwikkelen; enzovoort. Jij kunt al deze problemen opsporen en doorzien. Door je communicatie help je hen de principes te begrijpen, waardoor degenen met ervaringen oprechte ervaringsgetuigenissen kunnen schrijven. Je selecteert de artikelen die opbouwend en waardevol zijn voor mensen als ervaringsgetuigenissen die aan de norm voldoen, zodat Gods uitverkorenen, wanneer ze die lezen, worden opgebouwd. Ondertussen worden de artikelen die geen werkelijk ervaringsbegrip hebben of een verwrongen bevattingsvermogen bevatten, verwijderd. Als je dit doet, maak je dan geen selectie? Als je zo’n vermogen hebt om zaken waar te nemen en werk te doen, is je kaliber dan niet voldoende? Vervul je dan niet de verantwoordelijkheden van leiders en werkers? (Ja.) Als hij denkt dat de meeste artikelen acceptabel zijn en hij ze naar jou brengt om er een selectie in te maken, en jij denkt ook dat de meeste goed zijn, terwijl er in feite in sommige problemen zitten en ze verdere selectie, redactie en correctie van problemen nodig hebben, maar je kunt die niet doorzien – wanneer je ze dan indient bij de Boven, en de Boven ontdekt dat sommige artikelen niet aan de norm voldoen en ze verwijdert – betekent dat dan niet dat je geen goede selectie hebt gemaakt? Enerzijds stelt het inspecteren van werk het kaliber van leiders en werkers op de proef, en anderzijds stelt het de mate van hun begrip van de waarheid op de proef. Sommige mensen kunnen geen selectie maken omdat hun kaliber pover is, wat hen verhindert dit te doen; ze begrijpen de waarheid op dit gebied niet en kunnen de problemen niet doorzien. Hun inspecties zijn slechts een formaliteit, ze weten niet wat ze moeten inspecteren. Sommige mensen hebben voldoende kaliber, maar omdat hun begrip van de waarheid oppervlakkig is, kunnen ze problemen wel signaleren, maar weten ze niet hoe ze die moeten oplossen. Deze mensen hebben nog ruimte voor verbetering. Als mensen de problemen echter niet eens kunnen signaleren, is er voor hen geen enkele manier om vooruitgang te boeken.