De app van De Kerk van Almachtige God

Luister naar Gods stem en verwelkom de wederkomst van Heer Jezus!

We nodigen alle zoekers van de waarheid uit om contact met ons op te nemen.

Klassieke woorden van Almachtige God, Christus van de laatste dagen

Effen kleuren

Thema's

Lettertype

Lettergrootte

Regelruimte

Paginabreedte

0 zoekresultaten

Geen resultaten gevonden

XI Klassieke woorden over het binnengaan van de werkelijkheid van de waarheid

(VI) Woorden over hoe je je eigen satanische gezindheid en natuur moet begrijpen

70. Iedereen kan zijn eigen woorden en handelingen gebruiken om zijn ware gezicht te laten zien. Dit ware gezicht is natuurlijk zijn natuur. Als je iemand bent die graag in bedekte termen spreekt, ben je van nature oneerlijk. Als je van nature erg sluw bent en je graag op een geniepige manier met mensen omgaat, zul je waarschijnlijk makkelijk mensen om de tuin kunnen leiden. Als je van nature naargeestig bent, zul je mensen misschien met je woorden kunnen verleiden, maar zullen je daden je naargeestige bedoelingen alsnog verraden. Als je van nature erg lui bent en er alles aan doet om mensen daarvan af te leiden, zullen je daden vluchtig zijn en weet je de aandacht altijd van de waarheid af te houden. Als je van nature erg meelevend bent, zullen je woorden redelijk zijn en je daden de waarheid bevestigen. Als je van nature trouw bent, moeten je woorden wel oprecht zijn en je daden goed, waardoor je meester geen enkele reden heeft om je niet te vertrouwen. Als je van nature wellustig of een geldwolf bent, zal je hart vol zijn van deze dingen en zul je onverhoopt dingen doen die immoreel zijn, waardoor mensen van je zullen walgen.

uit ‘Een heel ernstig probleem: verraad (1)’ in ‘Het Woord verschijnt in het vlees’

71. Als mensen zichzelf willen begrijpen, zullen ze hun eigen gesteldheid moeten begrijpen. Het belangrijkste aspect bij het begrijpen van je eigen gesteldheid is het begrijpen van je eigen gedachten en ideeën. In elk tijdvak zijn de gedachten van de mensen gecontroleerd geweest door één hoofdzaak. Als je in staat bent je gedachten te beheersen, kun je grip krijgen op de dingen die erachter zitten. Mensen kunnen hun eigen gedachten en ideeën niet controleren, maar ze dienen wel te weten waar deze gedachten en ideeën vandaan komen, welke motieven erachter schuilgaan, hoe deze gedachten en ideeën worden geproduceerd, wat ze beheerst en wat hun natuur is. Nadat je gezindheid is getransformeerd zullen je gedachten en ideeën, de verlangens waar je hart naar streeft, en je standpunten met betrekking tot de dingen die je wilt bereiken – die zijn geproduceerd uit die delen van je die zijn getransformeerd – anders zijn. Die gedachten en ideeën die afkomstig zijn uit die delen van je die nog niet zijn veranderd, de dingen die je niet duidelijk begrijpt, en de dingen die je nog niet hebt vervangen door de ervaringen van waarheid, zijn smerig, vuil en lelijk. Vandaag de dag hebben mensen die Gods werk verschillende jaren hebben ervaren, enig gevoel en bewustzijn van deze zaken. Degenen die Gods werk slechts een korte periode hebben ervaren, begrijpen deze zaken nog niet; die zijn nog steeds onduidelijk voor ze. Ze weten niet wat hun achilleshiel is of op welke gebieden ze makkelijk zullen vallen. Jullie weten op dit moment nog niet wat voor soort mens jullie zijn, en hoewel andere mensen tot op zekere hoogte kunnen zien wat voor soort mens jullie zijn, kunnen jullie het zelf niet aanvoelen. Jullie kunnen niet duidelijk jullie gewone gedachten of bedoelingen onderscheiden, en jullie hebben nog geen duidelijk begrip van wat de essentie van deze zaken is. Hoe dieper je een aspect begrijpt, hoe meer je zult transformeren in dat aspect. Als zodanig zullen de dingen die je doet in overeenstemming met de waarheid zijn, zul je aan Gods eisen kunnen voldoen en zul je dichter bij de wil van God zijn. Alleen op deze manier kun je resultaten bereiken.

uit ‘Mensen die altijd eisen stellen aan God zijn het minst redelijk’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

72. Hoe begrijp je de menselijke natuur? Je natuur begrijpen betekent in feite de diepte van je ziel analyseren; het heeft betrekking op wat er in je leven is. Het is de logica van Satan en de vele standpunten van Satan waar je altijd je leven naar hebt ingericht; dat wil zeggen dat het het leven van Satan is waar je het jouwe naar hebt ingericht. Alleen door de diepere delen van je ziel bloot te leggen, kun je je natuur begrijpen. Hoe kunnen deze dingen worden blootgelegd? Aan de hand van enkel maar de acties kunnen veel mensen die dingen niet blootleggen of analyseren, bovendien zou het drie tot vijf jaar kunnen duren voordat je daar een beetje besef en begrip over verwerft.

Om je natuur te kennen, moet je enkele dingen volbrengen. Ten eerste moet je goed weten waar je van houdt. Dit verwijst niet naar wat je graag eet of draagt; hiermee wordt eerder verwezen naar de dingen waar je van geniet, de dingen die je benijdt, de dingen die je vereert, de dingen die je zoekt, en de dingen waar je op let in je hart. Is jullie dat duidelijk? Weet je wat er allemaal voor dingen zitten in de dingen die je leuk vindt? Dat zijn de dingen waar je doorgaans aandacht aan besteedt, de dingen die je vereert, het soort mensen waarmee je graag in contact komt, het soort dingen dat je graag doet en het soort mensen dat je in je hart aanbidt. De meeste mensen houden bijvoorbeeld van mensen van groot aanzien, mensen die elegant spreken en zich elegant gedragen, of mensen die met welbespraakte vleierij spreken of diegenen die net doen alsof. Het bovengenoemde gaat erom met welke mensen ze graag contact hebben. Mensen houden er onder andere van om bepaalde dingen te kunnen doen die eenvoudig te doen zijn. Ook doen ze graag dingen die door anderen als goed gezien worden en die mensen ertoe zouden brengen hun lof en complimenten te uiten. De dingen waar mensen van houden als gevolg van hun natuur hebben een algemene eigenschap. Ze houden van dingen en mensen waarop anderen jaloers zijn vanwege uiterlijkheden, ze houden van dingen en mensen die er mooi en weelderig uitzien, en ze houden van dingen en mensen die door anderen worden vereerd om hun uiterlijk. De dingen waar mensen erg op zijn gesteld, zijn groots, schitterend, prachtig en indrukwekkend. Alle mensen vereren deze dingen. Het is te zien dat mensen niets van de waarheid bezitten en dat ze niet op echte mensen lijken. Deze dingen aanbidden heeft geen enkele betekenis, maar toch houden mensen ervan. …

… waar je van houdt, waar je je op concentreert, wat je vereert, wat je benijdt en waar je elke dag aan denkt in je hart zijn allemaal representatief voor je natuur. Het is genoeg om te bewijzen dat je natuur erg is gesteld op onrechtvaardigheid en dat je natuur in ernstige situaties slecht en ongeneeslijk is. Je moet je natuur zo analyseren dat je onderzoekt waar je erg op gesteld bent en wat je verzaakt in je leven. Misschien ben je tijdelijk goed voor iemand, maar dit bewijst niet dat je erg op hem of haar gesteld bent. Waar je echt op gesteld bent, is precies dat wat in je natuur zit; zelfs als je botten waren gebroken, zou je er nog steeds van genieten en zou je het nooit kunnen verzaken. Dit is niet makkelijk om te veranderen.

uit ‘Wat je zou moeten weten over het transformeren van je gezindheid’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

73. Wat betekent het je eigen natuur te kennen? Hoe kun je haar kennen? Op basis van welke aspecten kun je haar kennen? Verder, hoe moet je je natuur specifiek bekijken in het licht van de dingen die je hebt geopenbaard? Allereerst kun je de natuur van een mens opmaken uit zijn interesses. En hoe dan wel? Sommige mensen zijn bijvoorbeeld dol op dansen, andere houden in het bijzonder van zangers en filmsterren, en sommigen verafgoden bepaalde beroemde mensen. Wanneer we naar deze interesses kijken, wat is dan de natuur van deze mensen? Ik zal een ander eenvoudig voorbeeld geven: sommige mensen kunnen een bepaalde zanger echt verafgoden, wat zover kan gaan dat ze geobsedeerd zijn door elke beweging, elke glimlach en elk woord van deze zanger. Ze fixeren zich op de zanger en fotograferen zelfs alles wat de zanger draagt en imiteren het dan. Wat toont deze mate van verafgoding aan over de natuur van een mens? Het toont aan dat zo’n mens alleen deze dingen in zijn hart heeft, en niet God. Alle dingen die deze mens denkt, liefheeft en zoekt zijn volledig geopenbaard door Satan, ze nemen het hart van deze mens in beslag, en zijn hart geeft zich aan deze dingen over. Wat is hier het probleem? Als iemand extreem veel van iets houdt, dan wordt zoiets het leven van iemand en neemt het zijn hart in beslag. Dit bewijst volkomen dat deze mens een afgodendienaar is die God niet wil en in plaats daarvan de duivel liefheeft. We kunnen daarom concluderen dat de natuur van zo’n mens er een is die de duivel liefheeft en vereert, niet van de waarheid houdt, en God niet wil. Is dit een volledig correcte wijze om iemands natuur te beschouwen? Die is volledig juist. Dit is de manier waarop de natuur van een mens wordt ontleed. Bijvoorbeeld, Voor sommige mensen is met name Paulus een idool. Ze treden graag naar buiten om speeches te houden en werk te doen. Ze vinden het fijn elkaar te ontmoeten; ze houden ervan als mensen naar hen luisteren, hen vereren en omringen. Ze hebben graag status in de ogen van anderen en vinden het fijn als anderen hun beeld waarderen. Laten we hun natuur analyseren aan de hand van deze gedragingen: Wat voor soort natuur bezitten mensen met zulke gedragingen? Als ze zich echt zo gedragen, dan is daarmee voldoende aangetoond dat ze arrogant en verwaand zijn. Ze vereren God helemaal niet; ze zijn alleen op zoek naar een hogere status en willen gezag hebben over anderen, bezit van hen nemen en status hebben in hun ogen. De aspecten van hun natuur die opvallen zijn arrogantie en verwaandheid, een onwil om God te vereren, en een verlangen om door anderen vereerd te worden. Dat is het klassieke beeld van Satan. Dit soort gedragingen kunnen je een duidelijk beeld geven van hun natuur.

uit ‘Hoe de natuur van de mens te leren kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

74. Wanneer het erom gaat de natuur van mensen te kennen, is het het allerbelangrijkste haar te kennen vanuit het perspectief van hun wereldbeeld, hun ideeën over het leven en hun waarden. Degenen die van de duivel zijn, leven allemaal voor zichzelf. Hun ideeën over het leven en hun maximes zijn afkomstig van de gezegden van Satan, zoals: Ieder voor zich en God voor ons allen. De woorden die zijn gesproken door deze koningsduivels, grote mannen en filosofen van deze wereld, zijn hun leven geworden. In het bijzonder zijn veel van de woorden van Confucius, die door de Chinezen als een ‘wijze’ wordt vereerd, het leven van mensen geworden. Daarnaast zijn er ook de beroemde spreekwoorden van het boeddhisme en het taoïsme, en de veelgeciteerde klassieke uitspraken van beroemde figuren. Deze vormen allemaal de contouren van Satans filosofie en Satans natuur. Ze vormen ook de beste illustratie en verklaring van Satans natuur. Deze giffen die het menselijk hart zijn toegediend zijn allemaal afkomstig van Satan. Zelfs niet het kleinste beetje van dit gif is afkomstig van God. Zulke leugens en nonsens druisen ook regelrecht in tegen Gods woord. Het is absoluut duidelijk dat de werkelijkheid van alle positieve dingen van God komt, en dat al deze negatieve dingen die de mens vergiftigen van Satan afkomstig zijn. Daarom, Je kunt dus de natuur van een persoon en aan wie hij toebehoort onderscheiden aan de hand van zijn kijk op het leven en waarden. Satan verderft mensen door het onderwijs en de invloed van nationale overheden en beroemdheden en mensen die het ver geschopt hebben. Hun onzin is het leven en de aard van de mens geworden. ‘Ieder voor zich en God voor ons allen’ is een bekende satanische uitspraak die iedereen is bijgebracht en het leven van mensen is geworden. Er zijn andere woorden over levensfilosofie van gelijke strekking. Satan maakt gebruik van de verfijnde traditionele cultuur van elke natie om mensen te onderwijzen en zorgt ervoor dat de mensheid in een onmetelijke afgrond van vernietiging valt en erdoor wordt opgeslokt. Uiteindelijk worden mensen door God vernietigd omdat ze Satan dienen en God weerstaan. Stel je voor dat je iemand, die decennialang actief is geweest in de maatschappij, de volgende vraag stelt: “U heeft zo lang in deze wereld geleefd en u heeft zoveel bereikt. Welke beroemde gezegden zijn uw motto?” Deze persoon zal je antwoorden: “Het belangrijkste is: ‘Wie ambtenaren geschenken brengt, zal niet door hen worden getroffen, wie niet vleit, bereikt niets.’” Een dergelijke uitspraak vertegenwoordigt toch zijn natuur? Het is zijn natuur geen middel onbenut te laten om status te bereiken; ambtenaar zijn geeft hem leven. Er zijn nog altijd vele satanische vergiften in het leven van de mensen, in de manier waarop ze de dingen aanpakken en in hun gedrag en handelen tegenover anderen – ze bevatten nagenoeg geen spoor van waarheid. Zo zijn bijvoorbeeld hun levensfilosofieën, de manier waarop ze dingen doen en hun stelregels vervuld van de vergiften van de grote rode draak, en ze zijn allemaal afkomstig van Satan. Wat dus bij de mensen door hun botten en bloed vloeit, zijn allemaal dingen van Satan. Al die ambtenaren en diegenen die aan de macht zijn en die succes hebben, hebben hun eigen pad en geheim dat naar succes leidt; is dat geheim dan geen prima weergave van hun natuur? Ze hebben zoveel bereikt in de wereld, en niemand kan de listen doorzien die erachter liggen. Dit toont aan hoe verraderlijk en giftig hun natuur is. De mens is diep verdorven door Satan. Satans vergif vloeit door de aderen van ieder mens, en het is goed zichtbaar dat de menselijke natuur is verdorven, slecht en reactionair, vervuld en doordrenkt van Satans filosofieën – in zijn geheel gaat het om een natuur die verraad pleegt aan God. Dit is de reden dat mensen zich tegen God verzetten en zich tegen God opstellen. De natuur van de mens kan voor iedereen bekend worden, wanneer zij op deze manier wordt ontleed.

uit ‘Hoe de natuur van de mens te leren kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

75. Als de zelfkennis van mensen te oppervlakkig is, zullen ze het onmogelijk vinden om problemen op te lossen en zullen hun levensgezindheden gewoonweg niet veranderen. Het is noodzakelijk om jezelf grondig te kennen, wat betekent dat je je eigen natuur moet kennen, en moet weten welke elementen in die natuur zijn opgenomen, hoe ze ontstaan en waar ze vandaan komen. Ben je daarnaast werkelijk in staat deze dingen te haten? Heb je je eigen lelijke ziel en je boosaardige natuur gezien? Als je waarlijk in staat bent de waarheid over jezelf te zien, dan zul je een afkeer krijgen van jezelf. Als je een afkeer hebt van jezelf en dan Gods woord praktiseert, zul je in staat zijn het vlees te verzaken en de kracht hebben om zonder moeilijkheden de waarheid uit te voeren. Waarom volgen veel mensen hun vleselijke voorkeuren? Omdat ze van mening zijn dat ze zelf nogal goed zijn, dat ze juist en gerechtvaardigd zijn, dat ze geen tekortkomingen hebben, en zelfs dat ze volkomen gelijk hebben. Ze kunnen daarom handelen in de veronderstelling dat ze het recht aan hun kant hebben. Wanneer iemand herkent wat zijn werkelijke natuur is, hoe lelijk, hoe verachtelijk en hoe zielig, dan is zo iemand niet meer overdreven trots op zichzelf, niet zo extreem arrogant en niet zo zelfingenomen als tevoren. Zo’n persoon voelt: “Ik moet ernstig zijn, met beide benen op de grond staan en een deel van Gods woord beoefenen. Wanneer ik dit niet doe, dan zal ik niet voldoen aan de standaard van het menszijn, en zal ik me schamen om in Gods aanwezigheid te leven.” Hij ziet zichzelf duidelijk als armzalig, als werkelijk onbeduidend. Op dat moment wordt het eenvoudig voor hem om de waarheid uit te voeren en hij lijkt enigszins te zijn hoe een mens zou moeten zijn. Alleen als mensen waarlijk een afkeer van zichzelf hebben, zijn ze in staat het vlees te verzaken. Als ze geen afkeer van zichzelf hebben, zullen ze niet in staat zijn het vlees te verzaken. Jezelf waarlijk haten omvat enkele dingen: ten eerste moet je je eigen natuur kennen en ten tweede moet je jezelf zien als behoeftig en erbarmelijk, je moet zien dat je uiterst klein en onbeduidend bent, en je moet je eigen erbarmelijke en vervuilde ziel zien. Als je dit hebt bereikt en volledig ziet wat je waarlijk bent, dan verwerf je waarlijk kennis van jezelf en kun je zeggen dat je jezelf volledig hebt leren kennen. Pas dan kun je jezelf waarlijk haten, of jezelf zelfs vervloeken, en waarlijk voelen dat je zo grondig bent verdorven door Satan dat je niet eens meer op een mens lijkt. Dan, op een dag, als de dreiging van de dood verschijnt, zal zo iemand denken: dit is Gods rechtvaardige straf. God is inderdaad rechtvaardig; ik hoor echt te sterven! Op dit punt zal hij geen klacht laten horen, laat staan dat hij God de schuld geeft. Hij voelt zich immers zo zielig, zo vervuild en verdorven dat hij moet worden vernietigd door God, en een ziel zoals die van hem is niet geschikt om op aarde te leven. Op dat moment zal deze persoon zich niet tegen God verzetten, laat staan dat hij God zal verraden of tegen God zal klagen. Als je jezelf niet kent en nog steeds van mening bent dat je redelijk goed bent, zul je, als de dood voor de deur staat, denken: ‘Ik heb het heel goed gedaan in mijn geloof. Hoe hard heb ik wel niet gezocht! Ik heb zoveel gegeven en zoveel geleden, maar toch vraagt God me nu uiteindelijk om te sterven. Ik weet niet waar Gods rechtvaardigheid is. Waarom vraagt Hij me om te sterven? Als zelfs iemand zoals ik moet sterven, wie zal dan worden gered? Zal het menselijke ras niet ten einde komen?’ Ten eerste heeft deze persoon noties over God. Ten tweede klaagt deze persoon en toont totaal geen onderwerping. Dit is net als Paulus: toen hij op het punt stond om te sterven, kende hij zichzelf niet, en toen Gods straf nabij was, was het te laat om berouw te tonen.

uit ‘Jezelf kennen is voornamelijk de menselijke natuur kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

76. God heeft veel verschillende methodes gebruikt om mensen zichzelf te laten kennen. Hij laat mensen geleidelijk kennis over zichzelf verwerven door ervaring. Of het nu door beproevingen, oordeel of tuchtiging is, God laat mensen altijd voortdurend ervaring opdoen in Zijn woorden en in werkelijke feiten. Mensen ervaren het oordeel, de tuchtiging en de discipline van Gods woorden, en ze ervaren ook de verlichting en illuminatie van Gods woorden. Tegelijkertijd laat Hij mensen hun verdorvenheid, opstandigheid en aard herkennen. Wat is dan nu het uiteindelijke doel van dit alles? Het uiteindelijke doel is ieder persoon die Gods werk ervaart te laten weten wat mensen zijn. Wat houdt ‘wat mensen zijn’ in? Dit houdt in mensen toestaan hun eigen identiteit, positie, plicht en verantwoordelijkheid te herkennen. Het betekent je te laten weten wie mensen zijn en wie je zelf bent. Dat is het uiteindelijke doel van God, dat Hij mensen zichzelf laat kennen.

uit ‘God Zelf, de unieke III Gods gezag (II)’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

77. Elk ding dat in onze harten bestaat, is tegengesteld aan God. Dit geldt ook voor de dingen waarvan we denken dat ze goed zijn, en zelfs die dingen waarvan we reeds geloven dat ze positief zijn. We hebben deze dingen genoteerd als waarheden, als deel van normale menselijkheid en als positieve dingen. Vanuit Gods perspectief zijn het echter allemaal dingen waarvan Hij een afkeer heeft. Hoe groot is de kloof tussen wat wij denken en de waarheid waar God van spreekt? Die is onmetelijk groot. We moeten onszelf dus kennen. Van onze ideeën, standpunten en handelingen tot het culture onderwijs dat we hebben ontvangen, alles is het waard om er diep in te graven, het tot op het bot te ontleden. Sommige van deze dingen zijn afkomstig uit sociale omgevingen, sommige uit families, sommige uit onderwijs op school en sommige uit boeken. Er zijn er ook die afkomstig zijn uit onze voorstellingen en opvattingen. Dit soort dingen zijn het meest beangstigend, want ze binden en controleren onze woorden en handelingen, domineren onze geest en sturen onze motieven, bedoelingen en doelen bij wat we doen. Als we die dingen er niet uitgraven, zullen we nooit Gods woorden volledig binnen ons accepteren en zullen we nooit zonder voorbehoud Gods eisen kunnen accepteren en in de praktijk brengen. Zolang je je eigen ideeën en standpunten, en overtuigingen over dingen waarvan je denkt dat ze correct zijn, koestert, zul je Gods woorden nooit volledig of onvoorwaardelijk aanvaarden, noch ze in hun oorspronkelijke vorm beoefenen. Je zult ze zeker alleen in praktijk brengen nadat je ze eerst in je geest hebt verwerkt. Dit zal de manier zijn waarop je dingen doet en het zal ook de manier zijn waarop je anderen helpt: het vermengen van een paar menselijke elementen met een paar elementen van God. Je blijft geloven dat een dergelijk gedrag betekent dat je de waarheid in de praktijk brengt, dat je een begrip van de waarheid hebt verkregen en dat je alles in bezit hebt. Is de gesteldheid van de mens niet zielig? Is ze niet beangstigend?

uit ‘Alleen door je verkeerde opvattingen te kennen, kun je jezelf kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

78. Om jezelf te kennen, moet je je eigen verdorven wezen kennen, je eigen vitale zwakke punten, je gezindheid, en je natuur. Je moet ook tot op het kleinste detail die dingen kennen die worden geopenbaard in je dagelijkse leven – je motieven, je perspectieven en je houding tegenover alles – of je nu thuis bent of buiten, wanneer je deelneemt aan bijeenkomsten, wanneer je het woord van God eet en drinkt, en bij elke kwestie die je tegenkomt. Door middel van deze dingen moet je jezelf leren kennen. Om jezelf op een dieper niveau te leren kennen, moet je Gods woorden integreren. Alleen door jezelf op basis van Zijn woorden te kennen, kun je resultaten bereiken.

uit ‘Het belang en het pad van het nastreven van de waarheid’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

79. De sleutel tot het bereiken van een verandering in gezindheid, is het kennen van je eigen natuur, en dit moet gebeuren overeenkomstig de openbaringen van God. Alleen in Gods woord kun je je eigen afschuwelijke natuur kennen, Satans diverse vergiften in je eigen natuur herkennen, beseffen dat je dwaas en onwetend bent, en de zwakke en negatieve elementen in je natuur herkennen. Als deze volledig bekend zijn en je waarlijk in staat bent jezelf te haten en het vlees te verzaken, Gods woord consequent uit te voeren en de wil te hebben om je volkomen te onderwerpen aan de Heilige Geest en het woord van God, dan zul je je hebben begeven op het pad van Petrus.

uit ‘Jezelf kennen is voornamelijk de menselijke natuur kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

80. Hoe weet je wat het wezen van een persoon is? Je kunt de natuur en het wezen van een persoon niet kennen als hij niets doet, of iets triviaals doet. Die blijken pas uit wat hij regelmatig onthult, uit de motieven achter zijn handelingen, de intenties achter zijn daden, uit de wensen die hij koestert en het pad dat hij bewandelt. Zelfs belangrijker nog, deze dingen blijken uit hoe hij reageert als hij een situatie tegenkomt die God voor hem heeft geregeld, als hij iets tegenkomt dat God hem persoonlijk heeft aangedaan, als hij beproefd en gelouterd wordt of aangepakt en gesnoeid, of anders wanneer God hem persoonlijk verlicht en begeleidt. Waar gaat dit allemaal over? Het gaat over de handelingen van een persoon, hoe hij leeft, en de principes waarnaar hij zich gedraagt. Het gaat ook over de richting en het doel van zijn zoektocht en de manier waarop hij zoekt. Het heeft, met andere woorden, betrekking op het pad dat deze persoon neemt, hoe hij leeft, waar hij naar leeft en wat de basis is van zijn bestaan.

uit ‘Hoe de natuur en het wezen van Paulus kunnen worden onderscheiden’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

81. De sleutel bij het nadenken over en kennen van jezelf is deze: hoe meer je het gevoel hebt dat je het goed hebt gedaan op bepaalde gebieden of juist hebt gehandeld, en hoe meer je denkt dat je Gods wil kunt bevredigen of op bepaalde gebieden wel het recht hebt om op te scheppen, hoe waardevoller het voor je is jezelf op deze gebieden te kennen en hoe waardevoller het voor je is er diep in te graven om te zien welke onzuiverheden in je bestaan, evenals welke dingen in jou Gods wil niet kunnen bevredigen. Laten we Paulus als voorbeeld nemen. Paulus bezat bijzonder veel kennis en hij leed veel in zijn werk van prediking. Veel mensen aanbaden hem in het bijzonder. Als gevolg daarvan, na veel werk te hebben verzet, ging hij ervan uit dat er een kroon voor hem klaarlag. Dit leidde ertoe dat hij steeds verder het verkeerde pad opging, totdat hij uiteindelijk door God werd gestraft. Als hij in die tijd over zichzelf had nagedacht en zichzelf had ontleed, dan zou hij nooit zo hebben gedacht. Met andere woorden, Paulus had zich niet gericht op het zoeken van de waarheid in de woorden van de Heer Jezus. Hij had uitsluitend geloofd in zijn eigen opvattingen en voorstellingen. Hij had geloofd dat, zolang hij maar een paar goede dingen deed en goed gedrag vertoonde, hij door God zou worden geprezen en beloond. Uiteindelijk verblindden zijn eigen opvattingen en voorstellingen zijn geest en verborgen zijn ware gezicht. De mensen wisten dit echter niet en omdat God dit niet aan het licht bracht, bleven ze Paulus als een standaard beschouwen die ze moesten bereiken, een voorbeeld om naar te leven, en beschouwden ze hem als degene waarop ze wilden lijken. Paulus werd het doel van hun streven en het doel van hun imitatie. Dit verhaal over Paulus dient als een waarschuwing aan eenieder die in God gelooft, dat wanneer we het gevoel hebben dat we het bijzonder goed hebben gedaan, of geloven dat we in een bepaald opzicht bijzonder begaafd zijn of denken dat we niet hoeven te veranderen of in een bepaald opzicht geen behandeling nodig hebben, dan moeten we ernaar streven om eens na te denken en onszelf in dat opzicht beter te leren kennen; dit is van het grootste belang. Dit is omdat je die aspecten van jezelf waarvan je denkt dat je daarin goed hebt gedaan, zeker nog niet boven water hebt gekregen, er aandacht aan hebt besteed of ze hebt ontleed, om te zien of ze al dan niet iets bevatten dat God weerstaat.

uit ‘Alleen door je verkeerde opvattingen te kennen, kun je jezelf kennen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

82. Er is altijd een enorm verschil tussen de manier waarop mensen hun eigen natuur begrijpen en de manier waarop God de menselijke natuur onthuld heeft. Dit is geen fout in wat God openbaart, maar veelmeer het gebrek van de mens aan diep inzicht in zijn eigen natuur. Mensen beschikken niet over een fundamenteel of substantieel inzicht in zichzelf, maar focussen zich in plaats daarvan op hun handelingen en uiterlijke expressies, en wijden daar hun energie aan. Zelfs als iemand af en toe iets over het begrijpen van zichzelf zou zeggen, zou dit nog niet erg diepzinnig zijn. Niemand heeft ooit van zichzelf gedacht dat hij zo’n soort mens was of dat hij het soort natuur had omdat hij zoiets gedaan heeft of iets heeft geopenbaard. God heeft de natuur en het wezen van de mensheid geopenbaard, maar de mensen begrijpen dat hun manier van doen en hun manier van spreken gebrekkig en onvolkomen zijn. Daarom is het voor mensen een zware opgave waarheid in praktijk te brengen. Mensen denken dat hun fouten slechts tijdelijke manifestaties zijn, die achteloos zijn geopenbaard, in plaats van dat ze openbaringen van hun natuur zijn. Mensen die zichzelf zo zien zijn niet in staat waarheid in de praktijk te brengen, omdat ze waarheid niet als waarheid kunnen aanvaarden en niet dorsten naar de waarheid. daarom volgen ze de regels slechts plichtmatig als ze waarheid in praktijk brengen. Mensen beschouwen hun eigen natuur niet als al te verdorven, Ze geloven dat ze niet zo slecht zijn dat ze vernietigd en gestraft moeten worden. Ze denken dat het niet zo erg is af en toe te liegen, en ze beschouwen zichzelf als veel beter dan ze vroeger waren. maar in feite, volgens de standaarden, ligt hierin een groot verschil. Mensen hebben namelijk slechts enkele handelingen die uiterlijk de waarheid geen geweld aandoen, terwijl ze in feite de waarheid niet in praktijk brengen.

uit ‘De natuur begrijpen en waarheid in praktijk brengen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

83. Zolang de mensen Gods woorden nog niet hebben ervaren en de waarheid hebben verworven, is het Satans natuur die de leiding neemt en hen van binnenuit domineert. Wat houdt die natuur nou precies in? Bijvoorbeeld, waarom ben je egoïstisch? Waarom bescherm je je eigen positie? Waarom zijn je emoties zo sterk? Waarom ben je zo dol op die onrechtvaardige dingen? Waarom houd je zo van het kwade? Waar zijn die dingen op gebaseerd? Waar komen die vandaan? Waarom accepteer je die dingen zo graag? Inmiddels begrijpen jullie allemaal dat de belangrijkste reden achter alle deze dingen is dat zij het gif van Satan bevatten. Wat het gif van Satan is kan geheel in woorden worden uitgedrukt. Wanneer je bijvoorbeeld kwaaddoeners vraagt waarom zij zo handelen, antwoorden zij: ‘Ieder voor zich en God voor ons allen.’ Deze ene zin drukt de onderliggende oorzaak van het probleem uit: De logica van Satan is het leven van de mensen geworden. Ze doen dingen voor allerlei verschillende doelen, maar ze doen het alleen maar voor zichzelf. Alle mensen denken dat het gaat om: ‘Ieder voor zich en God voor ons allen’, dat dit nu eenmaal zo is, zodat iedereen uitsluitend voor zichzelf dient te leven – ‘Zorg dat je een plek krijgt waar een schepsel comfortabel kan leven’. ‘Ieder voor zich en God voor ons allen’ – dit is het leven en de filosofie van de mens en het representeert ook hun natuur. Deze uitspraak is precies het gif van Satan. Wanneer mensen zich deze verklaring eigen maken wordt deze tot hun natuur. Door deze woorden wordt Satans natuur onthuld; die wordt daardoor volledig weergegeven. Dit gif wordt tot het leven van de mensen en de basis van hun bestaan, en de verdorven mensheid is hierdoor duizenden jaren aaneen gedomineerd. Alles wat Satan doet, is voor zichzelf. Hij wil God voorbijstreven, zich losmaken van God en zelf macht uitoefenen, en alle dingen bezitten die God heeft geschapen. Daarom is de natuur van de mens de natuur van Satan. In feite kunnen de motto’s van veel mensen hun natuur vertegenwoordigen en weerspiegelen. Hoe mensen het ook proberen te verhullen, ze kunnen in alles wat ze doen en in alles wat ze zeggen hun natuur niet verbergen. Er zijn er die nooit de waarheid spreken en die goed kunnen huichelen, maar zodra anderen een tijdje met hen omgaan, zal hun bedrieglijke natuur en hun totale oneerlijkheid aan het licht komen. In de loop van de tijd komt alles aan het licht. Wanneer men ze een tijdje kent, zal men achter hun natuur komen. Uiteindelijk trekken anderen de conclusie: geen woord van wat deze persoon zegt, is waar. Hij is leugenachtig. Deze bewering is de waarheid van de natuur van zo iemand; het is de getuigenis van de natuur van zo’n persoon en is er tekenend voor. Hun levensfilosofie is om niemand de waarheid te vertellen en ook niemand te geloven. De satanische natuur van de mens bevat heel wat filosofie. Soms ben je je er zelfs niet van bewust of begrijp je het niet, maar toch is ieder moment van je leven daarop gebaseerd. En je denkt bovendien dat die filosofie heel juist en redelijk is en dat er niets mis mee is. De filosofie van Satan is de waarheid van de mensen geworden, en ze leven geheel overeenkomstig de filosofie van Satan zonder daar ook maar even in opstand tegen te komen. Daarom laten zij voortdurend hun Satanische natuur zien en leven zij in alle opzichten voortdurend volgens hun satanische filosofie. De natuur van Satan is het leven van de mens.

uit ‘Hoe het pad van Petrus te nemen’ in ‘Verslagen van de gesprekken van Christus’

Vorige:(V) Woorden over het werk van de Heilige Geest begrijpen en het werk van kwade geesten herkennen

Volgende:(VII) Woorden over hoe je een eerlijk mens moet zijn

Gerelateerde media